နံရံကိုတိုက်မိခြင်း ...

“ဟမ် ... ဟိုမှာ တစ်ယောက်ယောက် ပျံသန်းလာနေသလိုပဲ ...”

“ဘယ်မှာလဲ ... မင်းအမြင်မှားတာမဟုတ်လား ... ဘယ်သူမှ မတွေ့ပါဘူး ...”

“ဟေ့ ... သေချာကြည့်စမ်း ... ဟိုမှာ တစ်ယောက်ယောက် ပျံသန်းလာနေတာပဲ ...”

ရှီလုံဧကရာဇ်မြို့တော်၏ နံရံပေါ်ရှိ အစောင့်တစ်ဦးက အနှံ့အနားကို လက်ညှိုးထိုးပြလိုက်သည်။ အစောင့်များစွာက သေချာကြည့်လိုက်သည်နှင့် တစ်စုံတစ်ယောက်သည် ၎င်းတို့ဆီသို့ အလျင်အမြန် ပျံသန်းလာနေသည်ကို တွေ့လိုက်ရသည်။ အဆိုပါလူ၏ အမြန်နှုန်းသည် ပိုမိုမြန်ဆန်လာပြီး မကြာမီတွင် ၎င်းတို့အနီးသို့ ရောက်ရှိလာသည်။

“သတိပေးချက် ... သတိပေးချက် ... ရှီလုံဧကရာဇ်မြို့တော်မှ မိုင်ငါးဆယ်အတွင်း လူတိုင်း ဆင်းသက်ပြီး လမ်းလျှောက်ရမည် ... ပျံသန်းခြင်း လုံးဝမပြုလုပ်ရ ... ခွင့်ပြုချက်မရှိဘဲ ပျံသန်းလာသူများကို ချက်ချင်း သတ်ဖြတ်ပစ်မည် ...”

ရှီလုံအင်ပါယာသည် ဤမျှလောက် အာဏာရှိလှသည်။ ၎င်းတို့အတွက် ဝန်ကြီးအဆင့်မဟုတ်သူများသည် ရှီလုံဧကရာဇ်မြို့တော်အတွင်း လွတ်လပ်စွာ ပျံသန်းခြင်းသည် သေဒဏ်ဖြစ်သည်။ ပိုမိုတိကျစွာဆိုရလျှင် ပြင်ပမှလာသူများအတွက်ဖြစ်ပြီး ရှီလုံအင်ပါယာ၏ ကျင့်စဉ်သမားများမှလွဲ၍ အခြားကျင့်စဉ်သမားများသည် ဤနေရာတွင် ပျံသန်းခြင်းကို လုံးဝမပြုလုပ်ရပေ။ သို့မဟုတ်ပါက သေရုံသာရှိသည်။

မြို့တံတိုင်းပေါ်တွင် တပ်စွဲထားသော အစောင့်များထဲတွင် အတုအယောင်စိတ်ဝိညာဉ်နယ်ပယ်အဆင့်သန်မာသူ သုံးဦးရှိသည်။ အစောင့်များပင်လျှင် ဤမျှလောက် သန်မာလှသည်မှာ အတွင်းပိုင်းတွင် မည်မျှ အင်အားကြီးမားသည်ကို စိတ်ကူးကြည့်နိုင်သည်။

ရှီလုံအင်ပါယာသည် လူ့ဘုံလောကအတွင်းရှိ နတ်ဘုရားနိုင်ငံတစ်ခုနှင့် တူညီပြီး အခြားအင်ပါယာများနှင့် နှိုင်းယှဉ်လျှင် အလွန်အမင်း ကွာခြားလှသည်။ ၎င်းသည် အလွန်အမင်း သန်မာလှသည်။ ဤမျှလောက် သန်မာမှုကြောင့်ပင် ၎င်းတို့သည် ကြီးမားသော ယုံကြည်မှုရှိပြီး ရှီလုံအင်ပါယာမှလွဲ၍ အခြားကျင့်စဉ်သမားများအားလုံးကို ၎င်းတို့၏ စည်းမျဉ်းများကို လိုက်နာရန် ကန့်သတ်ထားသည်။

သို့သော် ဤသတိပေးချက်သည် ပျံသန်းလာနေသည့် ကျင့်စဉ်သမားအပေါ် လုံးဝအကျိုးသက်ရောက်မှုမရှိပေ။ အခြားကျင့်စဉ်သမားများသည် ဆင်းသက်ပြီး လမ်းလျှောက်နေကြပြီဖြစ်သော်လည်း တစ်ဦးတည်းသော လူတစ်ဦးသည် ဤဘက်သို့ အရူးအမူး ပျံသန်းလာနေပြီး အမြန်နှုန်းမှာ လျော့မသွားပေ။ ၎င်းသည် အလွန်မြန်ဆန်သော အမြန်နှုန်းဖြင့် သတိပေးမျဉ်းကို ကျော်လွန်ပြီး အကွာအဝေးအတွင်းသို့ ဝင်ရောက်လာသည်။

“အရမ်းမြန်တယ် ... အတုအယောင်စိတ်ဝိညာဉ်နယ်ပယ်အဆင့်လောက်ရှိမယ်ထင်တယ် ... ရှီလုံဧကရာဇ်မြို့တော်ကို ပထမဆုံးအကြိမ် ရောက်လာတာများလား ...”

“ဟား... ဟာ... ဘယ်လိုပဲဖြစ်ဖြစ် ဒီကောင်လေးက သေမှာသေချာတယ် ... သူ့ကိုယ်သူ အင်အားကြီးတယ်လို့ ထင်နေပြီး ဒီအကွာအဝေးအတွင်း ပျံသန်းရဲတယ်ပေါ့ ... ပျံသန်းခွင့်ပြုချက်ရထားမှသာ ဖြစ်မယ် ...”

“မင်းကလည်း မိုက်မဲလိုက်တာ ... ပျံသန်းခွင့်လိုင်စင်ရထားရင် အစောင့်တွေက သတိပေးနေမှာလား ...”

၎င်းတို့သည် ကံဆိုးမသွားရာ မိုးရွာသည့်အလား မျက်နှာအမူအရာများဖြင့် မြို့တံတိုင်းသို့ ပိုမိုနီးကပ်လာနေသော ကျင့်စဉ်သမားကို ကြည့်လိုက်ပြီး ချက်ချင်း သတ်ဖြတ်ခံရမည့် ဖျော်ဖြေပွဲတစ်ခုကို မျက်မြင်ကြည့်ရှုရန် ပြင်ဆင်ထားသည်။ ရှီလုံအင်ပါယာသည် ပြောသည့်အတိုင်း လုပ်ဆောင်ပြီး ခွင့်ပြုချက်မရှိဘဲ ပျံသန်းလာသူများကို ချက်ချင်း သတ်ဖြတ်ပစ်သည်။

“တိုက်ခိုက်ဖို့ ပြင်ဆင်ထားစမ်း ...”

အစောင့်တစ်ဦး၏ မျက်နှာသည် အေးစက်သွားပြီး အဖော်များကို လက်နက်များ ထုတ်ယူရန် အမြန်အချက်ပြလိုက်သည်။ သူကိုယ်တိုင်လည်း လှံတစ်ချောင်းကို ထုတ်ယူလိုက်ပြီး မြို့တံတိုင်းအပြင်ဘက်သို့ ပျံထွက်သွားသည်။ အတုအယောင်စိတ်ဝိညာဉ်နယ်ပယ်သန်မာသူ သုံးဦးသည် ဝင်ရောက်လာသူတစ်ဦးကို တားဆီးရန် ပြင်ဆင်ထားသည်။

သို့သော် ၎င်းတို့ ထွက်လာသည်နှင့် ရုတ်တရက် အလင်းတန်းတစ်ခုသည် ၎င်းတို့ဆီသို့ တိုက်ခတ်လာသည်။ ထိုအလင်းတန်းသည် လျှပ်စီးပမာ မြန်နှုန်းဖြင့် ကောင်းကင်ကို ဖြတ်သန်းလာပြီး ထူထဲသော မြို့တံခါးဆီသို့ တိုက်ခတ်လာသည်။

“ရှောင်စမ်း ...”

အစောင့်တစ်ဦး၏ မျက်နှာသည် ပြောင်းလဲသွားပြီး နီးကပ်စွာ ခံစားရသည့်အခါ ထိုးဖောက်လာသော စွမ်းအားသည် အလွန်အမင်း ကြောက်မက်ဖွယ်ရာဖြစ်ပြီး ၎င်းတို့အပေါ် မကြုံစဖူး ဖိအားတစ်ခုကို ဖြစ်ပေါ်စေသည်။ ဤခံစားချက်သည် နတ်ဘုရားစစ်သည်အဆင့်ကို ရင်ဆိုင်ရသည်ထက်ပင် ပိုမိုကြောက်မက်ဖွယ်ရာဖြစ်သည်။

ဤအခြေအနေတွင် ၎င်းတို့သည် ထွက်ပြေးရန် ကြိုးစားကြသော်လည်း လွတ်မြောက်ရန် အချိန်မမီတော့ပေ။ ဥက္ကာခဲကဲ့သို့ ပြုတ်ကျလာသော အလင်းတန်းသည် မြို့တံခါးဆီသို့ ပြင်းထန်စွာ တိုက်ခတ်လိုက်သည်။ တံခါးနှင့် ထိတွေ့သည်နှင့် အလင်းတန်းတစ်ခုသည် ကောင်းကင်သို့ ထိုးတက်သွားပြီး ရှီလုံဧကရာဇ်မြို့တော်၏ ထက်ဝက်ကျော်ကို ဖုံးလွှမ်းသွားသည်။ လူအားလုံး၏ မျက်လုံးများသည် ချက်ချင်း ထိတ်လန့်သွားပြီး အလျင်အမြန် မျက်လုံးများကို ပိတ်လိုက်ကြရသည်။ ထိုအလင်းသည် မျက်စိဖြင့် တိုက်ရိုက်ကြည့်ရန် မဖြစ်နိုင်လောက်အောင် တောက်ပလှသည်။

၎င်းတို့ မျက်လုံးများကို ပိတ်လိုက်သည်နှင့် နားထဲတွင် ဆူညံစွာ ပေါက်ကွဲသံတစ်ခုသည် ထွက်ပေါ်လာပြီး မြို့တံခါးအနီးရှိ ကျင့်စဉ်သမားများကို ပေါက်ကွဲမှုဖြင့် လွင့်ထွက်သွားစေသည်။ ထို့အပြင် ကြောက်မက်ဖွယ်ရာ လေဆင်နှာမောင်းတစ်ခုသည် ပတ်ဝန်းကျင်သို့ ကျယ်လောင်စွာ တိုက်ခတ်သွားပြီး ထွက်ပြေးရန် မမီသည့် အစောင့်များသည် ချက်ချင်းဆိုသလို လွင့်ပါးသွားသည်။

ပေါက်ကွဲမှုသည် အပြည့်အဝဖြစ်ပေါ်ပြီးသည်နှင့် မြေကြီးသည် တုန်ခါသွားပြီး ရှီလုံဧကရာဇ်မြို့တော်တစ်ခုလုံး ပြင်းထန်စွာ လှုပ်ခါသွားသည်။ ကာကွယ်ရေးအစီအရင်သည် ချက်ချင်းဆိုသလို ထွက်ပေါ်လာပြီး တစ်လွှာပြီးတစ်လွှာ ကာကွယ်ရေးအစီအရင်များကို မြှင့်တင်လိုက်သည်။

သို့သော် ၎င်းသည် သိပ်မခံထားနိုင်ဘဲ ကာကွယ်ရေးအစီအရင်သည် ချက်ချင်းဆိုသလို ပေါက်ကွဲသွားပြီး ပိုမိုပြင်းထန်သော ပေါက်ကွဲသံသည် မိုင်ရာပေါင်းများစွာသို့ ထွက်ပေါ်သွားသည်။

“ဖုန်း ...”

အနည်းငယ် ထိန်းချုပ်ထားသည့် ပေါက်ကွဲမှုသည် ယခုမှ အပြည့်အဝ ပေါက်ထွက်လာသည်။ ယခင်က ကာကွယ်ရေးအစီအရင်ပေါ်သို့ တိုက်ခတ်ခဲ့သော်လည်း ယခုမူ မြို့တံတိုင်းပေါ်သို့ တကယ်ပင် တည့်တည့်တိုက်ခတ်လိုက်သည်။

ထို့နောက် ကျောက်တုံးကြီးများစွာသည် လွင့်ထွက်သွားပြီး ဥက္ကာခဲများကဲ့သို့ ပတ်ဝန်းကျင်သို့ ပြုတ်ကျလာသည်။ လူအများသည် မျက်နှာဖြူဖျော့သွားပြီး အော်ဟစ်ကာ ပတ်ဝန်းကျင်သို့ ထွက်ပြေးကြသည်။

ထိုကျောက်တုံးများ ပြုတ်ကျလာသည်နှင့် မြေပြင်ပေါ်တွင် တွင်းကြီးများကို ဖြစ်ပေါ်စေပြီး လွင့်ထွက်လာသော လေလှိုင်းများသည် သန်မာသူများစွာကို လွင့်ထွက်သွားစေသည်။ သေသူသေပြီး ဒဏ်ရာရသူဒဏ်ရာရသည်။

ခဏကြာသည်နှင့် ထိုအလင်းသည် လုံးဝပျောက်ကွယ်သွားပြီး ပတ်ဝန်းကျင်အနှံ့မှ လူများသည် ပေါက်ကွဲမှုဖြစ်ပေါ်ရာနေရာသို့ ကြည့်လိုက်ကြသည်။ ၎င်းတို့သည် မဖျက်ဆီးနိုင်သည်ဟု ယူဆထားသော မြို့တံခါးသည် လုံးဝပျက်စီးသွားသည်ကို တွေ့လိုက်ရသည်။

တောင်တန်းများကဲ့သို့ မြင့်မားသော မြို့တံခါးသည် ယခုအခါ အပျက်အစီးများအဖြစ်သို့ ပြောင်းလဲသွားပြီး ကြည့်ရှုရန် မခံမရပ်နိုင်အောင် ဆိုးရွားလှသည်။ အဓိကကတော့ ကာကွယ်ရေးအစီအရင်သည် ပြိုကျသွားပြီး ၎င်းသည် နတ်ဘုရားအင်းဆရာကြီးအဆင့် အစီအရင်ဖြစ်သော်လည်း ဤသို့ပင် ပေါက်ကွဲပျက်စီးသွားသည်မှာ မယုံနိုင်စရာဖြစ်သည်။

“အစီအရင်ကြီး ပြိုကျသွားပြီ ... မြို့တံတိုင်းလည်း ပျက်စီးသွားပြီ ... ဧကရာဇ်မြို့တော် ... ဧကရာဇ်မြို့တော်ကို ကျူးကျော်လာကြပြီ ...”

“ဒါ ... ဒါ ဘယ်သူက ဒီလိုလုပ်ရဲတာလဲ ... ဒါက ရှီလုံဧကရာဇ်မြို့တော်ပဲလေ ...”

“အရမ်းရူးသွပ်လွန်းတယ် ... မဖျက်ဆီးနိုင်တဲ့ မြို့တံတိုင်းက ဒီလိုပဲ ပျက်စီးသွားတယ်ပေါ့ ... ဘာတွေဖြစ်နေတာလဲ ...”

အတွင်းပိုင်းရှိ ကျင့်စဉ်သမားများသည် ထိတ်လန့်အံ့သြသွားကြပြီး ယခင်က ပြက်ယယ်ပြုခဲ့သည့် ပြင်ပမှ ကျင့်စဉ်သမားများသည် ပိုမိုထိတ်လန့်ကြောက်ရွံ့သွားကြသည်။

၎င်းတို့သည် ကောင်းကင်ပေါ်တွင် ပျံဝဲနေသော ပုံရိပ်တစ်ခုကို တွေ့လိုက်ရပြီး ထိုသူတွင် ဒဏ်ရာတစ်စုံတစ်ရာမရှိဘဲ မြို့တံခါးသည် လုံးဝပျက်စီးသွားသည်။ အစောင့်သုံးဦးသည် အရိပ်အယောင်ပင် မကျန်ရှိတော့ဘဲ လေလှိုင်းများ၏ အကြွင်းအကျန်ဖြင့် ပြာမှုန်များအဖြစ် ပြောင်းလဲသွားပြီး အကြွင်းအကျန်တစ်စုံတစ်ရာမရှိတော့ပေ။

“မိုးနတ်မင်း ... ရှီလုံအင်ပါယာက ဘယ်သူ့ကို ရန်စမိလိုက်တာလဲ ... ဒီစွမ်းအားက အရမ်းကြောက်မက်ဖွယ်ရာပဲ ...”

“ဖြစ်နိုင်မလား ... ဒဏ္ဍာရီထဲက ယီထျန်းယွမ်ဧကရာဇ်များလား ...”

“ယီထျန်းယွမ်ဧကရာဇ်လား ...”

ပြင်ပမှ ကျင့်စဉ်သမားများသည် အမြီးနင်းခံရသော ကြောင်များကဲ့သို့ အော်ဟစ်ကာ ခုန်ထွက်သွားကြပြီး ထိတ်လန့်ကာ အလျင်အမြန် နောက်ဆုတ်သွားကြသည်။ ယီထျန်းယွမ်ဧကရာဇ်သည် ဤနေရာသို့ တိုက်ခိုက်လာသည်ဆိုသည်မှာ ရှီလုံအင်ပါယာကို ပြတ်ပြတ်သားသား ရင်ဆိုင်တိုက်ခိုက်ရန် ဖြစ်သည်။ ဤနေရာသည် မကြာမီတွင် စစ်မြေပြင်အဖြစ် ပြောင်းလဲသွားမည်ဖြစ်ပြီး ၎င်းတို့သည် ဤနေရာတွင် ဆက်လက်နေထိုင်ရန် မရဲတင်းကြတော့ပေ။

“ဖြစ်နိုင်တယ် ... ယီထျန်းယွမ်ဧကရာဇ်ဖြစ်နိုင်တယ် ... လောလောဆယ်မှာ ရှီလုံအင်ပါယာနဲ့ ရန်ဖြစ်ရဲတဲ့သူက သူတစ်ယောက်ပဲရှိတယ် ... ငါတို့ အရင်ဆုံး နောက်ဆုတ်မှဖြစ်မယ် ...”

၎င်းတို့သည် တစ်ဦးပြီးတစ်ဦး အလျင်အမြန် ထွက်ခွာသွားကြသည်။ အချို့သည် ချက်ချင်းထွက်ခွာလိုစိတ်မရှိဘဲ ဤနေရာတွင် ကြီးကျယ်ခမ်းနားသော မြင်ကွင်းကို ကြည့်ရှုလိုကြသည်။ ၎င်းတို့သည် ယီထျန်းယွမ်က အနိုင်ရမည်လား၊ သို့မဟုတ် ဤနေရာတွင် သတ်ဖြတ်ခံရမည်လားကို သိလိုကြသည်။

“ရှီလုံဧကရာဇ် ... မင်း ထွက်လာစမ်း ...”

မြို့တံတိုင်းအပျက်အစီးများပေါ်တွင် ရပ်နေသော လူငယ်သည် ယီထျန်းယွမ်ဖြစ်သည် ... သူသည် မျက်နှာဖုံးစွပ်ထားခြင်းမရှိဘဲ သူ၏ မူလမျက်နှာဖြင့်သာ ရှိနေသည်။ အသက်နှစ်ဆယ်မပြည့်သေးသည့် အရွယ်တွင် ဤမျှလောက် ကြောက်မက်ဖွယ်ရာ ကျင့်စဉ်အဆင့်သို့ ရောက်ရှိခဲ့သည်မှာ ပြောလျှင်ပင် မည်သူမျှ မယုံကြည်နိုင်ပေ။

လူအများက သူ့ကို နတ်ဆိုးအိုကြီးတစ်ဦးအဖြစ်သာ ယူဆကြမည်ဖြစ်သည်။ သို့မဟုတ်ပါက ဤမျှလောက် သန်မာနိုင်မည်မဟုတ်ပေ။

ဤအော်ဟစ်သံကြီးအောက်တွင် အခြေအနေကို မသိရှိသေးသည့် ကျင့်စဉ်သမားများသည် မျက်နှာများ ချက်ချင်းပြောင်းလဲသွားပြီး ထိုအချိန်တွင် ၎င်းတို့သည် မည်သူရောက်လာသည်ကို သိရှိသွားသည်။

ယီထျန်းယွမ်ဧကရာဇ် ...

ရှီလုံအင်ပါယာသည် လက်စားချေရန် ထွက်လာခြင်းမရှိသေးသည့်အချိန်တွင် ယီထျန်းယွမ်သည် သူကိုယ်တိုင် တိုက်ခိုက်ရန် ရောက်လာသည်။ ၎င်းသည် သူ့ကိုယ်သူ အကြွင်းမဲ့ ယုံကြည်မှုရှိသည်လား၊ သို့မဟုတ် နတ်ဘုရားစစ်သူကြီး နှစ်ဦးကို သတ်ဖြတ်ပြီးနောက် မာန်မာနထောင်လွှားနေသည်လား မသိရပေ။

လူအများစုကမူ ၎င်းသည် မာန်မာနထောင်လွှားမှုဟု ယူဆကြသည်။ တစ်ဦးတည်းဖြင့် ရှီလုံအင်ပါယာကို တကယ်ပင် ဖျက်ဆီးနိုင်မည်လား ... မြို့တံတိုင်းကို ဖျက်ဆီးနိုင်ခဲ့သည်ပင်ဖြစ်စေ၊ ၎င်းတို့သည် ယီထျန်းယွမ်တစ်ဦးတည်းဖြင့် အင်ပါယာတစ်ခုလုံးကို ဖျက်ဆီးနိုင်မည်ဟု မယုံကြည်ကြပေ။

အစဉ်အဆက်ကတည်းက ရှီလုံအင်ပါယာ၏ ဂုဏ်သိက္ခာသည် အမြစ်တွယ်လျက်ရှိပြီး မည်သူမျှ ၎င်းကို ဖျက်ဆီးနိုင်လိမ့်မည်ဟု မယုံကြည်ကြပေ။

သို့သော် ယီထျန်းယွမ်ကမူ ယုံကြည်သည်။ ယနေ့မှစ၍ ရှီလုံအင်ပါယာ၏ ဒဏ္ဍာရီသည် သူ၏လက်ချက်ဖြင့် ပြိုကျသွားလိမ့်မည်။

အခန်း ၅၉၀ ပြီးပါပြီ။