နတ်ဘုရားနှင့်တွေ့လျှင် နတ်ဘုရားကိုပင် သတ်ပစ်မည်

ထိုသူအိုကြီးကို မြင်လိုက်ရသည့်အခါ ယီထျန်းယွမ်သည် အနည်းငယ်မျှပင် အံ့သြသွားခြင်းမရှိပေ။ ရှီလုံအင်ပါယာ၏ အင်အားသည် ထိတ်လန့်ဖွယ်ရာဖြစ်ပြီး အမှန်တကယ်အင်အားစုမှာ ဤအထွဋ်အထိပ်ဘိုးဘေးဖြစ်သည်။ သူတော်စဉ်ဘုရင်အဆင့်ရှိသူဖြစ်ပြီး ပြည့်စုံသောအခြေအနေမဟုတ်သော်လည်း စိတ်ဝိညာဉ်ဘုရင်အဆင့်ထက် များစွာအားကောင်းသည်။

“အထွဋ်အထိပ်ဘိုးဘေး…”

ချန်ရွမ်ဧကရာဇ်ဟောင်းသည် ဒူးထောက်လိုက်ပြီး တစ်ကိုယ်လုံး သက်သာရာရသွားသည်။ အင်အားအကြီးဆုံး အားထားရာပေါ်ထွက်လာပြီဖြစ်သည့်အတွက် သူမည်သည်ကို စိုးရိမ်ရမည်နည်း။ အထွဋ်အထိပ်ဘိုးဘေးသည် ရှီလုံအင်ပါယာ၏ သေရေးရှင်ရေးအခိုက်အတန့်မဟုတ်ပါက ထွက်ပေါ်လာရန် ရွေးချယ်မည်မဟုတ်ပေ။

ယခုအခါ ထွက်ပေါ်လာခြင်းသည် ရှီလုံအင်ပါယာသည် ပျက်စီးခြင်းနှင့် ရင်ဆိုင်နေရပြီဖြစ်ကြောင်း သက်သေပြလျက်ရှိသည်။ စိတ်ဝိညာဉ်ဘုရင်အဆင့်ရှိသူများစွာ သေဆုံးသွားခဲ့ပြီးဖြစ်သည်။ နောက်ထပ်တစ်ဦးထပ်သေဆုံးသွားပါက မည်သူက ရှီလုံအင်ပါယာကို ထောက်ပံ့နိုင်မည်နည်း။

ကျန်ရှိသော ဤအထွဋ်အထိပ်ဘိုးဘေးသည် အုပ်ချုပ်ရန် ပြဿနာမရှိသော်လည်း မည်မျှကြာရှည်အုပ်ချုပ်နိုင်မည်နည်း။ သူသည် သူတော်စဉ်ဘုရင်အဆင့်သို့ ဖောက်ထွင်းတက်လှမ်းနိုင်ခဲ့သော်လည်း သက်တမ်းမှာ များစွာမကျန်ရှိတော့ပေ။

ရှီလုံအင်ပါယာ၏ ဝန်ကြီးများသည် အထွဋ်အထိပ်ဘိုးဘေးထွက်ပေါ်လာသည်ကို မြင်လိုက်ရသည့်အခါ စိတ်သက်သာရာရသွားသည်။ ရှီလုံဧကရာဇ်သေဆုံးသွားခဲ့သော်လည်း အနည်းဆုံး ချန်ရွမ်ဧကရာဇ်ဟောင်းကို ထပ်မံသေဆုံးစေလိုခြင်း မရှိချေ။

သူတို့သည် ထပ်မံထိခိုက်မှုများကို ခံနိုင်ရည်မရှိတော့ပေ။ ဤသို့ဆက်လက်ဖြစ်ပေါ်နေပါက သူတို့ထံတွင် စိတ်ဝိညာဉ်ဘုရင်အဆင့်ရှိသူ တစ်ဦးမျှပင် မကျန်ရှိတော့မည်ဖြစ်သည်။ နိုင်ငံတစ်ခုတွင် ဘုရင်ငါးဦးရှိသည်ဟူသော ဂုဏ်ပုဒ်သည် ယခုအခါ ဘာမျှမကျန်တော့သည့် အခြေအနေသို့ ရောက်ရှိသွားပြီဖြစ်သည်။

“ဘိုးဘေးပေါ်လာပြီ… ဒီကောင်လေးကတော့ သေမှာပဲ… ဘိုးဘေးက သူတော်စဉ်ဘုရင်အဆင့်သို့ ဖောက်ထွင်းတက်လှမ်းပြီးပြီလို့ ကြားဖူးတယ်… ဒါက သူတော်စဉ်ဘုရင်အဆင့်ပဲလေ…”

“သူတော်စဉ်ဘုရင်အဆင့်တဲ့… ငါဘယ်တော့များ ဒီအဆင့်ကို ရောက်နိုင်မလဲ…”

“အိပ်မက်မမက်နဲ့တော့… စိတ်ဝိညာဉ်ဘုရင်အဆင့်ကို ဖောက်ထွင်းနိုင်ရင်တောင် မင်းက ကံကောင်းနေပြီလေ…”

ဘေးတွင်ရှိသော ကျင့်စဉ်သမားများသည် သနားစရာကောင်းသော အကြည့်များဖြင့် ယီထျန်းယွမ်ကို ကြည့်နေကြပြီး ဤအကြိမ်တွင် မည်မျှမာနကြွလင့်ကစား သူ့ကို နှိမ်နင်းနိုင်သူ ရှိလာပြီဟု ထင်မှတ်နေကြသည်။

“ဟူး…”

အထွဋ်အထိပ်ဘိုးဘေးသည် အနည်းငယ်ဝေးကွာသော တွင်းကြီးထဲတွင် လဲလျောင်းနေသော အလောင်းကို မြင်လိုက်ရသည့်အခါ နက်ရှိုင်းစွာ သက်ပြင်းချလိုက်သည်။

“ဒီလိုအဖြစ်မျိုးတောင် ဖြစ်ပြီးသွားပြီလား… ဒီမိတ်ဆွေ ဒီမှာပဲ ရပ်လိုက်ရင် ဘယ်လိုလဲ…”

“အထွဋ်အထိပ်ဘိုးဘေး… ဒါ… ဒါက သင့်ရဲ့ မြေးဖြစ်သူပဲလေ… သူ့လက်ချက်နဲ့ သေသွားတာပဲ… ဒီလိုနဲ့ပဲ သူ့ကို လွှတ်ပေးမလို့လား…”

ချန်ရွမ်ဧကရာဇ်ဟောင်းသည် မှင်တက်မိသွားပြီး အထွဋ်အထိပ်ဘိုးဘေးထွက်ပေါ်လာသည့်အခါ ယီထျန်းယွမ်ကို နှိမ်နင်းမည်ဟု ထင်မှတ်ထားခဲ့သည်။ သို့သော် သူသည် ပြန်လည်သင့်မြတ်ရန် ရွေးချယ်လိမ့်မည်ဟု မထင်မှတ်ထားခဲ့ပေ။ ဤသို့ဆိုလျှင် ဆံဖြူသူက ဆံမည်းသူကို ပို့ဆောင်လိုက်ရသည်နှင့် မခြားဘဲ ရန်သူကို မျက်မြင်ကြည့်ရင်း ထွက်ခွာသွားစေရန် လွှတ်ပေးလိုက်သလိုပင်ဖြစ်သည်။

အထွဋ်အထိပ်ဘိုးဘေးသည် သူ့ကို ဂရုမစိုက်ဘဲ ယီထျန်းယွမ်ကို အကြည့်စူးစိုက်ထားရင်း နက်ရှိုင်းသောအသံဖြင့် ပြောလိုက်သည်။

“ငါ့ကို မျက်နှာသာပေးလိုက်ရင် ဘယ်လိုလဲ… တကယ်လို့ တိုက်ခိုက်ရမယ်ဆိုရင် ဘယ်သူမှ အကျိုးအမြတ်ရမယ်မထင်ဘူးမဟုတ်လား…”

“သူတော်စဉ်ဘုရင်အဆင့်လား…”

ယီထျန်းယွမ်သည် ထိုသူအိုကြီးကို ကြည့်ပြီး ပြုံးလိုက်ရင်း ခေါင်းကို လေးတွဲစွာ ခါယမ်းလိုက်သည်။

“ငယ်ရွယ်သူကို ရိုက်နှက်တာနဲ့ အကြီးအကဲက ထွက်လာပြီး ကူညီပေးမလို့လား… မင်းရဲ့ မျက်နှာက ဘယ်လောက်တောင် ကြီးကြီးမားမားရှိမယ်လို့ ထင်နေလဲ… ငါ့ရဲ့ ကျင့်စဉ်အဆင့်က အနည်းငယ်အားနည်းနေခဲ့ရင် မင်းက ငါနဲ့ စကားပြောဖို့တောင် အခွင့်အရေးမပေးဘဲ တိုက်ရိုက်လာပြီး သတ်ပစ်လိုက်မှာမဟုတ်လား…”

အထွဋ်အထိပ်ဘိုးဘေးသည် ထွက်ပေါ်လာရန် မလိုလားသည်မဟုတ်သော်လည်း မလွှဲသာမရှောင်သာ ထွက်ပေါ်လာရခြင်းဖြစ်သည်။ သူ၏ သက်တမ်းသည် နီးကပ်လာပြီဖြစ်ပြီး ယီထျန်းယွမ်နှင့် တိုက်ပွဲတစ်ခုဆင်နွှဲပါက သက်တမ်းသည် များစွာလျော့ကျသွားနိုင်သည်။

သူ၏ နှလုံးသားထဲတွင် ဒေါသမီးလျှံများ တောက်လောင်နေသော်လည်း ရန်သူ၏ ကျင့်စဉ်အဆင့်သည် အင်မတန်အားကောင်းကြောင်း သူခံစားမိသည်။ သူပင်လျှင် အလွယ်တကူ ရင်ဆိုင်နိုင်ရန် မဖြစ်နိုင်ပေ။ ဤအခြေအနေတွင် သည်းခံရန်သာ ရွေးချယ်နိုင်သည်။

“ဘိုးဘေး…”

“ပါးစပ်ပိတ်ထား…”

အထွဋ်အထိပ်ဘိုးဘေးသည် ဒေါသသံဖြင့် ပြောလိုက်သည်။

“အသေးအဖွဲကို သည်းမခံနိုင်ရင် ကြီးကြီးမားမားအစီအစဉ်တွေ ပျက်စီးသွားလိမ့်မယ်… ဒီကောင်လေးရဲ့ ကျင့်စဉ်အဆင့်က သူတော်စဉ်ဘုရင်အဆင့်ဖြစ်နိုင်တယ်… သူနဲ့တိုက်ရမယ်ဆိုရင် ငါကတော့ အကျိုးအမြတ်ရမယ်မထင်ဘူး… အဓိကကတော့ သူက ငါ့ထက် အများကြီးငယ်ရွယ်နေတာ… တာရှည်တိုက်ပွဲမှာ ငါလုံးဝ မခံနိုင်ဘူး… အကောင်းဆုံးနည်းလမ်းကတော့ ယာယီအလျှော့ပေးထားဖို့ပဲ… မင်းသူတော်စဉ်ဘုရင်အဆင့်ကို ဖောက်ထွင်းနိုင်တဲ့အခါ ငါတို့အတူတကွ သူ့ကို သတ်ပစ်မယ်…”

“ဒါကြောင့် အခုလောလောဆယ်တော့ ဘယ်လိုပဲဖြစ်ဖြစ် မင်းငါ့အတွက် သည်းခံပေးရမယ်… မင်းအဆင့်တက်ပြီးတဲ့အခါ နောက်တစ်ကြိမ်က သူတို့ရဲ့ သေမင်းတံခါးဝရောက်တဲ့အချိန်ပဲ…”

အထွဋ်အထိပ်ဘိုးဘေးသည် ဒေါသသံဖြင့်သာ ပြောဆိုရန် ရွေးချယ်ခဲ့ပြီး မျက်နှာချင်းဆိုင်ပြောဆိုရန် မဖြစ်နိုင်ခဲ့ပေ။

ချန်ရွမ်ဧကရာဇ်ဟောင်းသည် သွားများကို တင်းတင်းကြိတ်ထားရင်း ယီထျန်းယွမ်ကို မုန်းတီးစွာ တစ်ချက်ကြည့်လိုက်ပြီးနောက် ခေါင်းညိတ်ကာ ဤအချက်ကို လက်ခံလိုက်ရသည်။ သူသည်လည်း ယီထျန်းယွမ်၏ စွမ်းအားသည် အလွန်အားကောင်းကြောင်း ခံစားမိပြီး ပြည့်စုံစွာ ထုတ်လွှတ်ပါက သူ၏ အထွဋ်အထိပ်ဘိုးဘေးနှင့် သိသာထင်ရှားသော ကွာခြားမှုမရှိပေ။

ဤအခြေအနေတွင် မလွှဲမရှောင်သာ အလွယ်တကူ တိုက်ခိုက်ရန် မရဲတင်းနိုင်ပေ။

အထွဋ်အထိပ်ဘိုးဘေးသည် ယီထျန်းယွမ်ထံ အခြေအနေကို ရှင်းပြရန် ပြင်ဆင်နေစဉ်တွင် ရုတ်တရက် ပုံရိပ်တစ်ခုသည် တိုက်ခိုက်လာပြီး အင်အားကြီးမားသော နဂါးနတ်ဘုရား၏ အရိပ်သည် ထွက်ပေါ်လာသည်။ ၎င်းအပြင် ပိုမိုအားကောင်းသော အရိပ်တစ်ခုသည် နဂါးနတ်ဘုရား၏ အရိပ်ကို ဖုံးအုပ်ထားသည်။

ဤအရိပ်သည် ယီထျန်းယွမ်၏ ကိုယ်ပိုင်အရိပ်ဖြစ်ပြီး သူ၏ အရိပ်ကို ထုတ်လွှတ်ပြီးနောက် နဂါးနတ်ဘုရား၏ အရိပ်သည် အနီရောင်ချပ်ဝတ်အဖြစ် ပြောင်းလဲဖုံးအုပ်လိုက်ပြီး အင်အားသည် ချက်ချင်းပင် အဆပေါင်းများစွာ မြင့်တက်သွားသည်။ တိုက်ခိုက်ရေးစွမ်းအားသည် ဆန်းကြယ်စွာ တဟုန်ထိုးမြင့်တက်လာပြီး ယခုအခြေအနေသည် နတ်ဘုရားနှင့်တွေ့လျှင် နတ်ဘုရားကိုပင် သတ်ပစ်နိုင်သည့် အခြေအနေဖြစ်သည်။

လက်ချောင်းများတစ်ချက်လှုပ်ခတ်သည်နှင့်အမျှ သူတို့ရှေ့သို့ ရောက်ရှိလာပြီး လက်သီးတစ်ချက်ဖြင့် ချန်ရွမ်ဧကရာဇ်ဟောင်းကို ထိုးနှက်လိုက်သည်။ အားလုံးသည် ရုတ်တရက်ဖြစ်ပေါ်သွားပြီး စကားမဆုံးခင်မှာပင် ယီထျန်းယွမ်သည် တိုက်ခိုက်လာကာ လူအားလုံးကို ထိတ်လန့် မှင်တက်မိစေသည်။

ရောက်ရှိလာသော လက်သီးကို ကြည့်ရင်း ချန်ရွမ်ဧကရာဇ်ဟောင်း၏ မျက်ဆံများသည် ကျုံ့သွားပြီး သေမင်းတံခါးဝသည် သူ့ထံသို့ ဤမျှနီးကပ်လာသည်ကို ထပ်မံခံစားလိုက်ရသည်။

“မလုပ်နဲ့…”

အထွဋ်အထိပ်ဘိုးဘေးသည် အော်ဟစ်လိုက်ပြီး လက်တစ်ဖက်ကို ဖြည်းညင်းစွာ လှန်လိုက်သည်။ ရွှေရောင်အလင်းတန်းများ ဖျတ်လတ်လာပြီး သူ၏ လက်ဖဝါးပေါ်တွင် ထူထဲသော ရွှေရောင်နဂါးကြေးခွံများ လျင်မြန်စွာ ပေါ်ထွက်လာသည်။ ၎င်းသည် နဂါးမျိုးနွယ်သွေးအနှစ်သာရကို အလွန်အမင်း စုပ်ယူကျင့်စဉ်ပြုလုပ်ထားသူဖြစ်သော်လည်း နဂါးနတ်ဘုရားသွေးရိုးဗီဇအား ရင်ဆိုင်ရသည့်အခါ တစ်ခုတည်းသော ရလဒ်မှာ ဖိနှိပ်ခံရခြင်းပင်ဖြစ်သည်။

“ထွက်သွား…”

ယီထျန်းယွမ်သည် အေးစက်စွာ အော်ဟစ်လိုက်ပြီး လက်သီးတစ်ချက်ကို ဆက်လက်ထိုးနှက်လိုက်သည်။ ရှောင်တိမ်းရန်ပင် မလိုအပ်သည့်အလား ဖြစ်သည်။

“ဘုန်း…”

အထွဋ်အထိပ်ဘိုးဘေးသည် တိုက်ရိုက်လွင့်ထွက်သွားပြီး ခုခံရန်ပင် မတတ်နိုင်ခဲ့ပေ။ ယီထျန်းယွမ်၏ လက်သီးသည် ဆက်လက်ထိုးနှက်လာပြီး ချန်ရွမ်ဧကရာဇ်ဟောင်း၏ ရင်ဘတ်ကို တိုက်ရိုက်ထိမှန်လိုက်သည်။

“မဟုတ်ဘူး…”

ချန်ရွမ်ဧကရာဇ်ဟောင်းသည် အသက်ရှင်ရန် တောင့်တမှုဖြင့် လက်နှစ်ဖက်ကို ရုန်းကန်မြှောက်တင်လိုက်ပြီး ခုခံရန် ကြိုးစားလိုက်သည်။

သို့သော် ၎င်းသည် အဓိပ္ပါယ်မရှိပေ။ ယခင်က ဝေးကွာသော လက်သီးတစ်ချက်ကိုပင် တစ်ဖက်တစ်လမ်းမှ ခုခံနိုင်ခြင်းမရှိခဲ့သည့်အတွက် ဤမျှအနီးကပ် တိုက်ရိုက်ထိုးနှက်လာသော လက်သီးကို မည်သို့ခုခံနိုင်မည်နည်း။

“သေစမ်း…”

ယီထျန်းယွမ်၏ လက်သီးသည် တောက်ပလှသော အလင်းတန်းများကို ထုတ်လွှတ်လိုက်ပြီး ချန်ရွမ်ဧကရာဇ်ဟောင်းကို လုံးလုံးလျားလျား ဝါးမျိုလိုက်သည်။

“ဘုန်း”

ထိုအသံနှင့်အတူ အလင်းတန်းတစ်ခုသည် ကောင်းကင်ယံသို့ ထိုးထွက်သွားပြီး ထူထဲသော တိမ်လွှာများကို ဖောက်ထွင်းကာ ၎င်းတို့ကို အစိတ်စိတ်အမြွှာမြွှာ ပေါက်ကွဲပျက်စီးစေသည်။

“ရွမ်အာ…”

အထွဋ်အထိပ်ဘိုးဘေးသည် မျက်လုံးများကို ပြူးကျယ်စွာ ဖွင့်ထားရင်း ယီထျန်းယွမ်သည် သူ့မျက်မှောက်တွင် သူ၏ သားဖြစ်သူကို သတ်ပစ်လိမ့်မည်ဟု မထင်မှတ်ထားခဲ့ပေ။

“မင်းသာ ပြန်လည်သင့်မြတ်ချင်ရင် သင့်မြတ်လို့ရမယ်ထင်နေလား… ငါ့ရဲ့ ခုခံစွမ်းအားက မင်းတို့ရဲ့ တိုက်ခိုက်မှုကို ခံနိုင်ရည်မရှိခဲ့ရင် ငါ့ရဲ့ အင်ပါယာနဲ့ လူထုတွေ လောမြို့မှာ ပျက်စီးသွားလောက်ပြီ… ပြန်လည်သင့်မြတ်ချင်ရင် သင့်မြတ်လို့ရတယ်လို့ပြောတာက တကယ့်ကို ဟာသပဲ…”

ယီထျန်းယွမ်သည် အေးစက်စွာ ကြည့်လိုက်သည်။

အဓိကရန်သူကို ဖယ်ရှားပစ်မထားပါက မည်သို့လျှင် ဩဇာပြသရန် ဖြစ်နိုင်မည်နည်း။ ဤသို့သာ လွှတ်ပေးလိုက်ပါက ယီထျန်းယွမ်အင်ပါယာသည် စကားပြောပိုင်ခွင့်ပင် ရှိတော့မည်မဟုတ်ပေ။

သူ့ကို ရန်စလာသူမည်သူပင်ဖြစ်စေ၊ မည်သူပံ့ပိုးပေးနေစေကာမူ သွားရမည့်လမ်းတစ်ခုတည်းသာရှိသည်။ ၎င်းမှာ သေဆုံးခြင်းပင်ဖြစ်သည်။

“မင်းက ရွမ်အာကို သတ်ပစ်လိုက်တယ်… မင်းအသက်နဲ့ ပေးဆပ်ရမယ်…”

အထွဋ်အထိပ်ဘိုးဘေးသည် အဆုံးမရှိအော်ဟစ်လိုက်ပြီး သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်အတွင်းရှိ ရွှေနဂါးသွေးရိုးဗီဇသည် ဆန်းကြယ်စွာ ထုတ်လွှတ်လာသည်။ ထူထဲသော ရွှေရောင်နဂါးကြေးခွံများသည် အလွှာလိုက်အလွှာလိုက် ထပ်နေရင်း ထုတ်လွှတ်လာသော စွမ်းအားသည် ရှီလုံဧကရာဇ်တို့၏ စွမ်းအားထက် များစွာကျော်လွန်နေသည်။

သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်အတွင်းရှိ သွေးရိုးဗီဇ၏ သန့်စင်မှုသည် ပိုမိုမြင့်မားပြီး အထွဋ်အထိပ်ဘိုးဘေးအနေဖြင့် ဤမျှစွမ်းအားရှိခြင်းသည် သဘာဝကျပေ။ သို့သော် ယီထျန်းယွမ်သည် အနည်းငယ်မျှပင် မကြောက်ရွံ့ပေ။ သူသည် ချန်ရွမ်ဧကရာဇ်ဟောင်းကို သတ်ဖြတ်လိုက်ခြင်းသည် ရန်သူကို လုံးလုံးလျားလျား ဒေါသထွက်စေမည်ကို သိရှိထားသည်။

သူသည် အနည်းငယ်မျှပင် နောင်တရမည်မဟုတ်ပေ။ သူတော်စဉ်ဘုရင်အဆင့်ဖြစ်စေ မည်သည်ဖြစ်စေ လက်သီးတစ်ချက်ဖြင့် ပေါက်ကွဲပစ်မည်သာဖြစ်သည်။

“သူတော်စဉ်ဘုရင်အဆင့်တဲ့လား… သူတော်စဉ်ဘုရင်အဆင့်က ဘယ်လောက်တောင် အားကောင်းလဲဆိုတာ ငါကြည့်ကြည့်မယ်…”

ယီထျန်းယွမ်သည် အေးစက်စွာ ပြုံးလိုက်ပြီး အနည်းငယ်မျှပင် မကြောက်ရွံ့ပေ။

အခန်း (၅၉၆) ပြီးပါပြီ။