လက်ဖဝါးတစ်ချက်...

အထွဋ်အထိပ်ဘိုးဘေးသည် တစ်ကိုယ်လုံး အဆုံးမရှိ ထကြွမှုနှင့် ပြည့်နှက်လာပြီး ခန္ဓာကိုယ်အတွင်းရှိ ရွှေနဂါးသွေးအနှစ်သာရသည် တောက်လောင်လာသည်။ ၎င်းသည် အဆုံးမရှိ တောက်လောင်နေသည့်အလား ဖြစ်ပြီး ဤမီးလျှံများ တောက်လောင်ပြီးနောက် တိုက်ခိုက်ရေးစွမ်းအားသည် အဆမတန် မြင့်တက်လာသည်သာမက သူ၏ တစ်ကိုယ်လုံးသည်လည်း လျင်မြန်စွာ ငယ်ရွယ်လာသည်။ ယခင်က ခြောက်သွေ့ပိန်လှီသော ခန္ဓာကိုယ်သည် ယခုအခါ တင်းရင်းပြည့်ဝပြီး တောက်ပသော အလင်းရောင်ဖြင့် ပြည့်နှက်လာသည်။

“ဖျတ်... ဖျတ်…”

သတ္တုများ ထိခိုက်မိသည့်အသံအလား အထွဋ်အထိပ်ဘိုးဘေး၏ ခန္ဓာကိုယ်အတွင်းမှ ထွက်ပေါ်လာပြီး မျက်စိတစ်မှိတ်အတွင်း ခြောက်သွေ့သော သူအိုကြီးမှ ရင့်မြဲပြီး ဆွဲဆောင်မှုရှိသော အလယ်အလတ်အရွယ် ယောက်ျားတစ်ဦးအဖြစ်သို့ ပြောင်းလဲသွားသည်။ ဆံပင်ဖြူများသည် အနက်ရောင်သို့ ပြောင်းလဲသွားပြီး မျက်နှာပေါ်ရှိ အရေးအကြောင်းများသည် ချောမွေ့တင်းရင်းလာသည်။ သူ၏ အရပ်ပင်လျှင် သိသိသာသာ ပိုမိုမြင့်တက်လာပြီး မြင့်မားသန်မာပြီး ဆွဲဆောင်မှုရှိသော ယောက်ျားတစ်ဦးအဖြစ်သို့ ပြောင်းလဲသွားသည်။

ဤအရာအားလုံးကို မြင်လိုက်ရသည့် ပတ်ဝန်းကျင်ရှိ လူများသည် မျက်လုံးများ ပြူးကျယ်သွားကြပြီး အံ့သြမှုဖြင့် ပြည့်နှက်သွားကြသည်။ ဤမျှရုတ်တရက် မည်သို့လျှင် ဤမျှငယ်ရွယ်သွားနိုင်မည်နည်း။ ယခင်က သေမင်းတံခါးဝသို့ ရောက်ရှိနေသည့်အလား ဖြစ်နေခဲ့သော်လည်း ယခုအခါ မျက်စိတစ်မှိတ်အတွင်း ဤမျှတက်ကြွပြီး အသက်ဝင်လာသည်။

ဤအခြေအနေကို ယီထျန်းယွမ်သည် ထူးဆန်းသည်ဟု မထင်ခဲ့ပေ။ အထွဋ်အထိပ်ဘိုးဘေးသည် အမှန်တကယ် ငယ်ရွယ်သွားခြင်းမဟုတ်ဘဲ ခန္ဓာကိုယ်အတွင်းရှိ သွေးစွမ်းအင်ကို တောက်လောင်စေပြီး အတင်းအကြပ် ငယ်ရွယ်သောအခြေအနေသို့ ပြန်လည်ရောက်ရှိစေခြင်းဖြစ်သည်။

ဤနည်းဖြင့်သာ အပြင်းအထန် အားကောင်းဆုံး စွမ်းအားကို ထုတ်လွှတ်နိုင်မည်ဖြစ်သော်လည်း ဤအခြေအနေ ပြီးဆုံးသွားသည်နှင့် သက်တမ်းသည် များစွာလျော့ကျသွားမည်ဖြစ်သည်။ အကယ်၍ တာရှည်တိုက်ပွဲဖြစ်ပွားခဲ့ပါက တိုက်ပွဲမပြီးဆုံးမီ သူပင်လျှင် သေဆုံးသွားနိုင်သည်။

ယခုအခါ အထွဋ်အထိပ်ဘိုးဘေးသည် ဤသို့ဖြစ်နေပြီဖြစ်သည်။ လက်စားချေရန်အတွက် သူသည် ခန္ဓာကိုယ်အတွင်းရှိ စွမ်းအားအားလုံးကို ထုတ်လွှတ်ရန် ရွေးချယ်လိုက်သည်။

“ငါ မင်းကို သေစေရမယ်...”

အထွဋ်အထိပ်ဘိုးဘေး၏ အသံသည် နက်ရှိုင်းပြီး ဆွဲဆောင်မှုရှိလာသည်။ သူ၏ လက်ထဲတွင် မည်သည့်အချိန်ကတည်းက ရှိနေသည်မသိသော ရှည်လျားသော လှံတစ်ချောင်းသာ ထင်ရှားနေသည်။

ရှေးဟောင်းနဂါးလှံ - အောက်အဆင့်နတ်ဘုရားလက်နက်၊ ရှေးဟောင်းဧရာမနဂါး၏ သွေးအနှစ်သာရဖြင့် နဂါးအရိုးဖြင့် ပြုလုပ်ထားပြီး တိုက်ခိုက်သည့်အခါ ရှေးဟောင်းဧရာမနဂါးတစ်ကောင်ကဲ့သို့ အရှိန်အဟုန်ဖြင့် တိုက်ခိုက်နိုင်ပြီး မတားဆီးနိုင်သည့် စွမ်းအားရှိသည်။

နောက်ထပ်နတ်ဘုရားလက်နက်တစ်ခု ဖြစ်သည်။ ရှီလုံအင်ပါယာတစ်ခုလုံးတွင် နတ်ဘုရားလက်နက်သုံးခုရှိပြီး ၎င်း၏ အင်အားနောက်ခံသည် ထိတ်လန့်ဖွယ်ရာဖြစ်သည်။ သို့သော် နတ်ဘုရားလက်နက်တစ်ခုထပ်ရှိခြင်းကို ယီထျန်းယွမ်သည် အံ့သြမှုမရှိချေ။ အကယ်၍ အလယ်အဆင့်နတ်ဘုရားလက်နက်တစ်ခုထပ်ရှိခဲ့ပါက အနည်းငယ်မျှ အံ့သြစရာဖြစ်ပေလိမ့်မည်။

သို့ရာတွင် ၎င်းသည် အောက်အဆင့်နတ်ဘုရားလက်နက်တစ်ခုသာဖြစ်ပြီး ယီထျန်းယွမ်အတွက်မူ သာမန်သာဖြစ်သည်။ သို့သော် အခြားသူများအတွက်မူ ၎င်းသည် ထိတ်လန့်ဖွယ်ရာ စွမ်းအားရှိသည်။

“ငါ့ကို သေစေချင်တဲ့သူတွေ အများကြီးရှိတယ်... မင်းက ပထမဆုံးလည်း မဟုတ်သလို နောက်ဆုံးလည်း မဟုတ်ဘူး...”

ယီထျန်းယွမ်၏ လက်ထဲတွင် လက်နက်တစ်ခုမျှ မရှိသလို မည်သည့်ရတနာမျှလည်း မကိုင်ထားချေ။ သူသည် ဤသို့ပင် ရင်ဆိုင်နေသည်။

“ကောင်းပြီ... ဒါဆို ဒီနေ့က မင်းရဲ့ နောက်တစ်နှစ်ပြည့်နေ့ပဲ...”

အထွဋ်အထိပ်ဘိုးဘေး၏ အသံသည် ရေခဲတောင်တွင်းမှ ရေခဲတုံးကဲ့သို့ အေးစက်လှသည်။ သူသည် ရှေးဟောင်းနဂါးလှံကို မြှောက်ကာ ယီထျန်းယွမ်ကို ညွှန်ပြပြီး ဆိုသည်။

“လက်နက်ထုတ်... ငါနဲ့ တရားမျှတစွာ ယှဉ်ပြိုင်ဖို့ အခွင့်အရေးတစ်ခုပေးမယ်...”

“လက်နက်တဲ့လား... မင်းကို ရင်ဆိုင်ဖို့ဆိုရင် ငါ့အတွက် လက်နက် မလိုအပ်ဘူး...”

ယီထျန်းယွမ်သည် အထွဋ်အထိပ်ဘိုးဘေးကို ကြည့်ကာ အေးဆေးစွာ ပြုံးလိုက်သည်။

သူသည် မာနကြီးလွန်းခြင်းမဟုတ်ပေ။ သို့သော် လက်နက်သည် လုံးဝမလိုအပ်ချေ။ လက်စွပ်နှင့် လက်ကောက်ကို တပ်ဆင်ထားပြီးဖြစ်ရာ ထိတ်လန့်ဖွယ်ရာ စွမ်းအားကို ထုတ်လွှတ်နိုင်ပြီဖြစ်သည်။ ထို့ကြောင့် လက်နက်သည် လုံးဝမလိုအပ်ပေ။

ထို့အပြင် သူတော်စဉ်နယ်ပယ်ရှိ ကျင့်စဉ်သမားသည် အမြဲတမ်း အလွန်အစွမ်းထက်သည်ဟု မည်သူကဆိုနိုင်မည်နည်း။ အထွဋ်အထိပ်ဘိုးဘေးသည် သာမန်အဆင့်သာဖြစ်သည်။ ယခုအခါ သွေးအနှစ်သာရကို တောက်လောင်စေသော်လည်း တိုက်ခိုက်ရေးစွမ်းအားသည် ၃၂ ဘီလီယံသို့သာ မြင့်တက်လာပြီး ယီထျန်းယွမ်အတွက် လက်နက်မလိုအပ်ချေ။ ဆန်းကြယ်မှုစနစ်ဖြင့်ပင် ၃၀ ဘီလီယံကျော်သို့ ရောက်ရှိနိုင်သည်။

ယခင်က ထိုအခြေအနေဖြစ်ခဲ့သော်လည်း ယခုအခါ လက်ဝတ်ရတနာများကို တပ်ဆင်ပြီးနောက် တိုက်ခိုက်ရေးစွမ်းအားသည် အဆမတန် မြင့်တက်လာပြီး ထိတ်လန့်ဖွယ်ရာ အဆင့်သို့ ရောက်ရှိသွားသည်။

“ကောင်းတယ်... ကောင်းတယ်... ကောင်းလိုက်တာ...”

အထွဋ်အထိပ်ဘိုးဘေးသည် ဒေါသမထွက်ဘဲ ပြုံးလိုက်ပြီး ရှေးဟောင်းနဂါးလှံကို တင်းကြပ်စွာ ကိုင်ထားရင်း အေးစက်စွာ ကြည့်ကာ ဆိုသည်။

“မာနကြီးလွန်းတာပဲ... ဒါဆို လူလုပ်တတ်ဖို့ ငါကိုယ်တိုင် သင်ပေးမယ်... ကောင်းကင်အပြင်မှာ ကောင်းကင်ရှိသေးတယ်... လူအပြင်မှာ လူရှိသေးတယ်ဆိုတာ သိစေရမယ်...”

“ငါ့ကို လူလုပ်တတ်အောင် သင်ပေးမယ်တဲ့လား... မင်းရဲ့ တစ်ဝက်တစ်ပျက် သူတော်စဉ်နယ်ပယ်ကျင့်စဉ်နဲ့လား... တကယ်ဆို မင်းက သူတော်စဉ်နယ်ပယ်တောင် မဟုတ်ဘူး... အများဆုံးဆိုရင် စိတ်ဝိညာဉ်ဘုရင်နယ်ပယ်ရဲ့ အထွဋ်အထိပ်ပဲ... အတင်းအကြပ် ဖောက်ထွင်းလိုက်တာကြောင့် သက်တမ်းမတိုးတက်ဘဲ ခြေတစ်ဖက်က သင်္ချိုင်းထဲ ရောက်နေပြီ... ဒီတစ်ကြိမ် တိုက်ပွဲပြီးရင် မင်း အသက်ရှင်နေဦးရင်တောင် သိပ်မခံတော့ဘူး...”

ယီထျန်းယွမ်သည် တစ်ခွန်းတည်းဖြင့် အထွဋ်အထိပ်ဘိုးဘေး၏ အခြေအနေကို ဖောက်ထွင်းပြောလိုက်ရာ သူ၏ မျက်နှာသည် ရုတ်တရက် ပြောင်းလဲသွားသည်။ ယီထျန်းယွမ်သည် သူ့ကို ဤမျှနက်ရှိုင်းစွာ နားလည်ထားမည်ဟု မထင်မှတ်ခဲ့ပေ။

အဓိပ္ပါယ်အရ သူတော်စဉ်နယ်ပယ်ဖြစ်သော်လည်း အခြေခံအားဖြင့်မူ မဟုတ်ပေ။ တိုက်ခိုက်ရေးစွမ်းအားသည် အဆင့်သို့ ရောက်ရှိသော်လည်း လမ်းကြောင်းမှားသွားသဖြင့် သူတော်စဉ်နယ်ပယ်ဟု မခေါ်ဆိုနိုင်ချေ။ ထို့ကြောင့် ထပ်မံတိုးတက်ရန် မဖြစ်နိုင်တော့ပေ။

အခြားစိတ်ဝိညာဉ်ဘုရင်နယ်ပယ်ရှိ ကျင့်စဉ်သမားများသည် သူတော်စဉ်နယ်ပယ်သို့ ဖောက်ထွင်းလိုက်သည့်အခါ သက်တမ်းသည် ရာစုနှစ်များစွာ သို့မဟုတ် ထောင်စုနှစ်အထိ တိုးတက်လာသော်လည်း သူ၏ သက်တမ်းသည် လျော့ကျသွားသည်။ ၎င်းသည် ကျင့်စဉ်မမှန်ကန်မှု၏ ပြဿနာဖြစ်သည်။

“မင်းကို ရင်ဆိုင်ဖို့ ဒီလောက်ဆို လုံလောက်ပြီ...”

အထွဋ်အထိပ်ဘိုးဘေးသည် အေးစက်စွာ ကြည့်လိုက်ပြီး ယီထျန်းယွမ်နှင့် ဆက်လက်ပြောဆိုရန် မလိုလားချေ။ ပြောလေလေ သူ၏ ပြဿနာများ ပိုမိုထင်ရှားလာလေဖြစ်သည်။ အထူးသဖြင့် ယခုအခြေအနေတွင် သိပ်မခံနိုင်တော့သဖြင့် အမြန်ဆုံးဖြတ်ရန်သာ လိုအပ်သည်။

အကယ်၍ အချိန်ကြာရှည်ဆက်လက်ဖြစ်ပွားပါက သူ၏ အသက်ပင်လျှင် ဆုံးရှုံးသွားနိုင်သည်။

“ဘုန်း...”

သူသည် မြေပြင်ကို အားဖြင့် နင်းလိုက်ပြီး ရှေးဟောင်းနဂါးလှံနှင့် လူသည် တစွမ်းတည်း ပေါင်းစည်းသွားသည်။ ရှေးဟောင်းနဂါးတစ်ကောင်သည် သူနှင့် ပေါင်းစည်းလိုက်ပြီး ရှေးဟောင်းရိုးရာအငွေ့အသက်များသည် ခန္ဓာကိုယ်အတွင်းမှ ပတ်ဝန်းကျင်သို့ ထုတ်လွှတ်လာသည်။ ၎င်းရောက်ရှိသည့်နေရာတိုင်း ယိုယွင်းခြင်းသို့ ပြောင်းလဲသွားသည်။

ယခင်က မြေပြင်ပေါ်တွင် မြက်ပင်အနည်းငယ်ရှိခဲ့သော်လည်း ယခုအခါ ရုတ်တရက် ခြောက်သွေ့သွားသည်။ အသက်စွမ်းအင်များသည် သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်အတွင်းသို့ အဆက်မပြတ် စီးဝင်လာသည်။ ရှေးဟောင်းစွမ်းအားသည် ထိတ်လန့်ဖွယ်ရာဖြစ်ပြီး အနီးအနားရှိ လူများသည် ၎င်းအနီးတွင် ရပ်တည်နေပါက အရေပြားများ လျင်မြန်စွာ ခြောက်သွေ့သွားနိုင်သည်။

အကယ်၍ အချိန်ကြာရှည်နေထိုင်ပါက လူတစ်ဦးလုံး အဆုံးစွန်ထိ ခြောက်သွေ့သော အလောင်းအဖြစ် ပြောင်းလဲသွားနိုင်သည်။

သူသည် ရှေ့သို့ အရှိန်ဖြင့် ထိုးဖောက်လာသည့်အခါ ပတ်ဝန်းကျင်ရှိ သဲကန္တာရအဖြစ် ပြောင်းလဲသွားသော မြေပြင်သည် သဲမုန်တိုင်းများကို လျင်မြန်စွာ လှုပ်စေပြီး သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်ကို လွှမ်းခြုံလိုက်သည်။ တစ်ချိန်တည်းမှာပင် ကြီးမားသော နဂါးရုပ်သဏ္ဌာန်တစ်ခုသည် သူ၏ နောက်ကျောတွင် ပေါ်ထွက်လာပြီး ရွှေရောင်သဲကန္တာရရွှေနဂါးတစ်ကောင်သည် ဤမြေပြင်ပေါ်တွင် အရှိန်ဖြင့် ပြေးလွှားနေသည်။

ကြီးမားသော နဂါးအမြီးကို အားဖြင့် လွှဲရင်း ဤဘက်သို့ ထိုးဖောက်လာသည်။ အထွဋ်အထိပ်ဘိုးဘေးသည် သဲကန္တာရရွှေနဂါးနှင့် လုံးဝပေါင်းစည်းသွားပြီး သူဖြစ်သည်ဟု မခွဲခြားနိုင်တော့ချေ။

တိုက်ခိုက်ရေးစွမ်းအားသည် အဆမတန် မြင့်တက်လာပြီး ၃၅ ဘီလီယံသို့ ရောက်ရှိသွားသည်။ ၎င်းသည် သူ၏ အဆုံးစွန်စွမ်းအားဖြစ်ပြီး ထိတ်လန့်ဖွယ်ရာ ကိန်းဂဏန်းတစ်ခုဖြစ်သည်။

“သတ်ပစ်လိုက်... သတ်ပစ်လိုက်... ဧကရာဇ်အတွက် လက်စားချေပစ်လိုက်...”

“ဟုတ်တယ်... ကျွန်တော်တို့ ရှီလုံအင်ပါယာရဲ့ ဂုဏ်သိက္ခာအတွက်... ဘိုးဘေး သူ့ကို သတ်ပစ်လိုက်ပါ...”

“ဒီတစ်ကြိမ်တော့ သူသေမှာသေချာတယ်... ကျွန်တော်တို့ရဲ့ ဧကရာဇ်အတွက် လက်စားချေပါ...”

လူများသည် တစ်ဦးပြီးတစ်ဦး အော်ဟစ်ကြပြီး အထွဋ်အထိပ်ဘိုးဘေးကို အားပေးထောက်ခံကြသည်။

“စိတ်ဝင်စားစရာပဲ... ဒီလောက်ရိုးရှင်းရင်တော့ သိပ်စိတ်လှုပ်ရှားစရာမရှိဘူး...”

ယီထျန်းယွမ်သည် သူ၏ အဆုံးစွန်ကန့်သတ်ချက်ကို စမ်းသပ်ကြည့်လိုသည်။ လက်နက်တစ်ခုမျှမသုံးဘဲ လက်သီးဖြင့်သာ စွမ်းအားမြှင့်တင်မှုများစွာဖြင့် မည်သည့်အထွဋ်အထိပ်သို့ ရောက်ရှိနိုင်မည်ကို သိလိုသည်။

“နဂါးနတ်ဘုရားသွေးရိုးဗီဇ... ဖွင့်လိုက်...”

“ဆန်းကြယ်မုဒ်... ဖွင့်လိုက်...”

“စစ်မှန်သောနဂါးလက်ကောက်... ငွေနဂါးလက်စွပ်ရဲ့ အာနိသင်... ဖွင့်လိုက်...”

အာနိသင်အားလုံးကို ဖွင့်လိုက်သည်နှင့် ဆန်းကြယ်မှတ်များစွာကို ထုတ်ယူပြီးနောက် တိုက်ခိုက်ရေးစွမ်းအားသည် ပေါက်ကွဲထွက်သည့်အလား တိုးတက်လာသည်။

၃၃ ဘီလီယံ...

၃၅ ဘီလီယံ...

၃၇ ဘီလီယံ...

၃၉ ဘီလီယံ...

၄၁ ဘီလီယံ တိုက်ခိုက်ရေးစွမ်းအား...

အဆုံးစွန်တွင် ၄၁ ဘီလီယံ တိုက်ခိုက်ရေးစွမ်းအားတွင် ရပ်တန့်သွားသည်။ လက်သီးပေါ်တွင် စွမ်းအားအားလုံးကို စုစည်းထားပြီး ပတ်ဝန်းကျင်ရှိ အာကာသသည် တုန်ခါလာသည်။ လက်သီးကို ရိုက်ထုတ်မထားသေးသော်လည်း ထိတ်လန့်ဖွယ်ရာ စွမ်းအားသည် အာကာသတစ်ခုလုံးကို လွှမ်းခြုံလိုက်ပြီး ကမ္ဘာတစ်ခုလုံးကို တုန်ခါစေသည်။

သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်တစ်ခုလုံးသည် နဂါးကြေးခွံများဖြင့် ဖုံးလွှမ်းထားပြီး ခန္ဓာကိုယ်ပေါ်တွင် ပါးလှပ်သော အလွှာတစ်ခုအဖြစ် တွယ်ကပ်နေသည်။ ၎င်းသည် အလွန်ထူထဲမနေသော်လည်း ဤပါးလှပ်သော နဂါးချပ်ဝတ်သည် မဖျက်ဆီးနိုင်သည့် ခံစစ်ကို ပေးစွမ်းသည်။

“တွားသွားတဲ့ ပိုးကောင်တစ်ကောင်ပဲ... ငါ့ရှေ့မှာ မာနကြီးရဲတယ်ပေါ့...”

ထို့နောက် သူသည် လက်ဖဝါးကို မြှောက်လိုက်ပြီး ဒုန်းခနဲအသံနှင့်အတူ ကြီးမားသော ရုပ်သဏ္ဌာန်တစ်ခုသည် သူ၏ နောက်ကျောမှ ထွက်ပေါ်လာသည်။ သူသည် အားဖြင့် လွှဲလိုက်သည်နှင့် ဤရုပ်သဏ္ဌာန်သည်လည်း ဧရာမလက်ဖဝါးကို လွှဲရင်း အောက်သို့ ပြင်းထန်စွာ ရိုက်ချလိုက်သည်။

“ဘုန်း...”

ပြင်းထန်သော လက်ဖဝါးတစ်ချက်ဖြင့် သူထိုးဖောက်လာသော သဲကန္တာရရွှေနဂါးကို မြေပြင်ပေါ်သို့ ရိုက်ချလိုက်ပြီး ဘုန်းခနဲအသံနှင့်အတူ မြေပြင်သည် တုန်ခါသွားသည်။ တောင်ပြိုမြေပြိုဖြစ်ပြီး လှုပ်ခတ်လာသော လေထုသည် ပတ်ဝန်းကျင်သို့ ထိုးဖောက်လာသည်။ အနီးအနားရှိ သစ်တောများသည် အမြစ်မှပင် ပြုတ်ထွက်သွားပြီး ကမ္ဘာတစ်ခုလုံးသည် သဲမှုန်များဖြင့် လွှမ်းခြုံထားသည့် အမှောင်ထုထဲသို့ ပြောင်းလဲသွားသည်။

အခန်း (၅၉၇) ပြီးပါပြီ။