သွေးဆာနတ်ဆိုးကျင့်စဉ်

အထွဋ်အထိပ်ဘိုးဘေး၏ စွမ်းအားသည် အင်မတန်အာဏာပါဝင်လှသော်လည်း ယီထျန်းယွမ်ထုတ်လွှတ်သော စွမ်းအားသည် ထို့ထက်ပို၍ အားကောင်းလှသည်။ ဧရာမလက်ဖဝါးကြီးသည် ကောင်းကင်မှ ပြင်းထန်စွာ ရိုက်ချလိုက်ရာ သဲကန္တာရရွှေနဂါးကို မြေပြင်ပေါ်သို့ ဖိချလိုက်သည်။

စုစည်းထားသော သဲမှုန်များအားလုံးသည် လွင့်စင်ကုန်ကြပြီး မျက်စိတစ်မှိတ်အတွင်း သဲမုန်တိုင်းကဲ့သို့ ဤနယ်မြေတစ်ခုလုံးကို လွှမ်းခြုံလိုက်သည်။ ကောင်းကင်နှင့်မြေကြီးသည် မှောင်မည်းသွားပြီး မည်သည်ကိုမျှ မမြင်ရတော့ချေ။

ရှီလုံအင်ပါယာမြို့တော်အတွင်းရှိ လူများသည် ဤထိတ်လန့်ဖွယ်ရာ အာနိသင်ကို ခံစားလိုက်ရသည်။ အနီးနားရှိ သူများသည် ပြင်းထန်သော လေပြင်းတစ်ခုဖြင့် လွင့်စင်သွားကြပြီး အိမ်ရာများဖြစ်စေ၊ လူများဖြစ်စေ အားလုံး လွင့်ပျံသွားကြသည်။

အနည်းငယ်ဝေးကွာသူများပင်လျှင် မြေကြီးတုန်ခါမှုကို ခံစားရပြီး ကောင်းကင်သည် သဲမှုန်များဖြင့် ဖုံးလွှမ်းကာ မှောင်မည်းသွားသည်။ ၎င်းသည် ကမ္ဘာပျက်ကိန်းနှင့် တူညီလှသည်။

“ဘာတွေဖြစ်နေတာလဲ…”

လူအားလုံး၏ အကြည့်များသည် ရှေ့သို့ စုစည်းသွားကြပြီး ရလဒ်ကို မည်သူမျှ မသိရှိကြချေ။ ယီထျန်းယွမ်သည် ဧရာမလက်ဖဝါးဖြင့် ၎င်းတို့၏ ဘိုးဘေးကို မြေပြင်ပေါ်သို့ ဖိချလိုက်သည်ကိုသာ မြင်လိုက်ရသည်။

ဘိုးဘေးရှုံးနိမ့်သွားသလား ဆိုသည်ကို ၎င်းတို့ မသိရှိကြသော်လည်း စိတ်ထဲတွင် ယီထျန်းယွမ်အနိုင်ရသွားသည်ဟု အသိအမှတ်ပြုနေကြသည်။ ထိုလက်ဖဝါးသည် အလွန်ထိတ်လန့်ဖွယ်ရာဖြစ်ပြီး အာဏာပါဝင်သော စွမ်းအားသည် မည်သူမျှ မတားဆီးနိုင်ချေ။ ၎င်းတို့သာ ထိုအောက်တွင်ရှိနေခဲ့ပါက အချိန်အတန်ကြာ အသားမှုန့်အဖြစ် ပြောင်းလဲသွားလိမ့်မည်။

အထွဋ်အထိပ်ဘိုးဘေးအပြင် ဤကမ္ဘာပေါ်တွင် ဤမျှထိတ်လန့်ဖွယ်ရာ စွမ်းအားရှိသူတစ်ဦးရှိလိမ့်မည်ဟု ၎င်းတို့ မထင်မှတ်ခဲ့ကြချေ။

သို့သော် ၎င်းတို့သည် ဤရလဒ်ကို လက်မခံလိုကြချေ။ ၎င်းတို့၏ ဘိုးဘေးသည် ဘာမျှမဖြစ်ဘဲ ဆက်လက်တိုက်ခိုက်နိုင်ပြီး နောက်ဆုံးတွင် ရှီလုံအင်ပါယာကို ကယ်တင်နိုင်လိမ့်မည်ဟု ယုံကြည်ကြသည်။

သဲမှုန်များ အားလုံးလွင့်စင်သွားသည်နှင့် လူများသည် ရှေ့မှ အခြေအနေကို မြင်လိုက်ရသည်။

မြေပြင်ပေါ်တွင် ဧရာမလက်ဖဝါးရာတစ်ခုသည် ဖိထားသည့်အလား ပေါ်ထွက်နေပြီး ဧရာမသူတစ်ဦးက လက်ဖြင့် ဖိချလိုက်သည့် ပုံစံအတိုင်း ဖြစ်ပေါ်နေသည်။ ထိတ်လန့်ဖွယ်ရာ စွမ်းအားသည် လူများကို အသက်ရှူမဝအောင် ဖြစ်စေပြီး ဤသည်မှာ လက်တစ်ချက်ဝှေ့ရုံဖြင့် ကောင်းကင်မြေကြီးကို ဖျက်ဆီးနိုင်သည့် စွမ်းအားဖြစ်သည်။

အထွဋ်အထိပ်ဘိုးဘေး၏ ပုံရိပ်ကို ရှာဖွေနေစဉ် တစ်စုံတစ်ယောက်သည် ယိုင်ထိုးထိုးဖြင့် မြေပြင်ပေါ်မှ ထရပ်လာသည်။ လူများသည် ထိုသူမှာ ၎င်းတို့၏ ဘိုးဘေးဖြစ်ကြောင်း မြင်လိုက်ရသည်။

“ဘိုးဘေး ဘာမှမဖြစ်ဘူး… ဘိုးဘေး ဘာမှမဖြစ်ဘူး…”

၎င်းတို့သည် ဝမ်းသာအားရ အော်ဟစ်ကြသည်။ ၎င်းတို့၏ ဘိုးဘေးသည် အသက်ရှင်နေသရွေ့ ရှီလုံအင်ပါယာတွင် မျှော်လင့်ချက်ရှိနေသည်။ သို့သော် ရှင်းလင်းစွာ မြင်လိုက်ရသည့်အခါ ဘိုးဘေးသည် အလွန်အိုမင်းလာပြီး ကန့်သတ်ချက်အထိ ရောက်ရှိသွားသည်။ အဆုံးစွန်သော တိုက်ခိုက်ရေးနည်းကို အသုံးပြုပြီးနောက် သက်တမ်းသည် ကုန်ဆုံးလုနီးပါးဖြစ်သွားသည်။

ယခုအခါ သေမင်းတံခါးဝသို့ ရောက်ရှိနေသည့် သူအိုကြီးတစ်ဦးအဖြစ် ပြောင်းလဲသွားပြီး မည်သည့်အချိန်တွင်မဆို သေဆုံးသွားနိုင်သည်။

ဤအခြေအနေသည် ၎င်းတို့၏ လည်ပင်းကို လှမ်းဆွဲထားသည့် လက်တစ်ဖက်ကဲ့သို့ ဖြစ်ပြီး ၎င်းတို့၏ ဝမ်းမြူးသံများကို ပိတ်ဆို့လိုက်သည်။ ဤမျှဖြစ်နေပြီးနောက် မည်သို့လျှင် ဆက်လက်တိုက်ပွဲဝင်နိုင်မည်နည်း။ အသက်ရှင်နေရုံဖြင့် အချည်းနှီးဖြစ်သည်။

“မင်း… မင်းရဲ့ စွမ်းအားက ဘာလို့ ဒီလောက်အားကောင်းနေတာလဲ… သူတော်စဉ်နယ်ပယ် ဒုတိယအဆင့်ဒါမှမဟုတ် တတိယအဆင့်ကို ရောက်နေပြီလား…”

အထွဋ်အထိပ်ဘိုးဘေး၏ မျက်လုံးများတွင် ထိတ်လန့်မှုအပြည့်ဖြစ်ပြီး ဤသည်မှာ လုံးဝဖိချလိုက်သည့် အာနိသင်ဖြစ်သည်။ လက်နက်တစ်ခုမျှ မလိုအပ်ဘဲ သူ့ကို ဖိချနိုင်သည်မှာ ထိတ်လန့်စရာမဟုတ်လျှင် ဘာဖြစ်မည်နည်း။

ယီထျန်းယွမ်တွင် လက်နက်မရှိသော်လည်း လက်ဝတ်ရတနာများစွာဖြင့် တိုးမြှင့်ထားသော စွမ်းအားသည် ကောင်းကင်ယံထိ အားကောင်းလှပြီး လက်နက်များထက် သာလွန်သော အကျိုးကျေးဇူးများကို ပေးစွမ်းသည်။ အကယ်၍ လက်နက်တစ်ခုထပ်ထည့်ခဲ့ပါက အထွဋ်အထိပ်ဘိုးဘေးသည် ချက်ချင်းပင် အသတ်ခံရလိမ့်မည်။

“တော်တော်လေး ခံနိုင်ရည်ရှိတယ်လား…”

ယီထျန်းယွမ်သည် မျက်လုံးများကို မှေးကျဉ်းကြည့်လိုက်သည်။ သူသည် လက်သီးတစ်ချက်ဖြင့် ပြိုင်ဘက်ကို ချက်ချင်းသတ်နိုင်လိမ့်မည်ဟု ထင်ခဲ့သော်လည်း ထိုသူသည် ခက်ခက်ခဲခဲ ခံနိုင်ခဲ့သည်မှာ အတော်လေး အားကောင်းလှသည်။

သို့သော် သူသည် မည်သည့်အကြောင်းကြောင့် ခံနိုင်ခဲ့သည်ကို သိရှိသည်။ ဘေးတွင် အမှုန့်ကွဲသွားသော လည်ဆွဲသည် အကောင်းဆုံး သက်သေဖြစ်သည်။ ၎င်းသည် တိုက်ခိုက်မှုကို ကာကွယ်ပေးနိုင်သော အကာအရံရတနာတစ်ခုဖြစ်သည်။

အကယ်၍ ထိုအရာမရှိခဲ့ပါက လက်သီးတစ်ချက်ဖြင့် ပေါက်ကွဲသွားပြီး ချန်ရွှမ်ဧကရာဇ်ကဲ့သို့ ချက်ချင်း အသတ်ခံရလိမ့်မည်။

“ဒါပေမဲ့ ဒီမှာတင် အဆုံးသတ်ပြီ…”

ယီထျန်းယွမ်သည် အေးစက်စွာ ကြည့်လိုက်ပြီး ဤသူအိုကြီးအပေါ် သနားညှာတာမှု မရှိချေ။ ၎င်းသည် သနားကမားဖွယ်ရာ ပုံပေါက်နေသော်လည်း အမှန်တကယ်တွင် နှလုံးကြမ်းတမ်းပြီး ရက်စက်သူဖြစ်သည်။

အကယ်၍ လွှတ်ပေးလိုက်ပါက ဝံပုလွေကို တောင်ပေါ်သို့ ပြန်လွှတ်ပေးသည့်နှင့် တူညီလိမ့်မည်။

ထို့နောက် သူသည် လက်သီးတစ်ချက်ကို ထုရိုက်လိုက်ရာ စွမ်းအင်နဂါးတစ်ကောင်သည် ကိုယ်ထည်ကို လှုပ်ယမ်းကာ အော်ဟစ်ရင်း ထိုးဖောက်လာသည်။ ထိုဘိုးဘေးကို ထိမည့်အချိန်တွင် ၎င်းသည် ကျောက်စိမ်းပြားတစ်ခုကို ဆုပ်ကိုင်ပြီး ဖျက်ဆီးလိုက်ရာ ရုတ်တရက် အလင်းတန်းတစ်ခုအဖြစ် ပြောင်းလဲကာ ရှီလုံအင်ပါယာမြို့တော်သို့ ပျံသန်းသွားသည်။

၎င်း၏ အရှိန်သည် ယီထျန်းယွမ်၏ တိုက်ခိုက်မှုထက်ပင် ပိုမိုလျင်မြန်လှပြီး ဤသို့ဖြင့် သူ၏ တိုက်ခိုက်မှုကို ရှောင်ထွက်သွားသည်။

“ကောင်းကင်ပြေးစွမ်းရည်...”

ယီထျန်းယွမ်သည် မှင်တက်မိသွားသည်။ အထွဋ်အထိပ်ဘိုးဘေး၏ ရတနာများသည် အမှန်တကယ် မနည်းလှပေ။ ဤမျှရှားပါးသော ကောင်းကင်ပြေးစွမ်းရည်ပင်လျှင် ရှိထားသည်။

ကောင်းကင်ပြေးစွမ်းရည်သည် အချိန်တိုအတွင်း အဆပေါင်းများစွာ အရှိန်မြှင့်တင်နိုင်ပြီး ထွက်ပြေးရန်အတွက် အကောင်းဆုံး ကိရိယာဖြစ်သည်။ သို့သော် ၎င်းသည် ကြာရှည်မထိန်းထားနိုင်ဘဲ မကြာမီ အာနိသင်ပျောက်ဆုံးသွားမည်ဖြစ်သည်။

“ထွက်ပြေးချင်တယ်ပေါ့...”

ယီထျန်းယွမ်သည် မြေပြင်ကို အားဖြင့် နင်းလိုက်ပြီး ပိုမိုလျင်မြန်သော အရှိန်ဖြင့် လိုက်လံတိုက်ခိုက်သွားသည်။ သူသည် သနားညှာတာမှုမရှိချေ။ သတ်သင့်သည်ကို သတ်ရမည်။

“တားထား… သူ့ကို တားထားကြ… ဘိုးဘေးကို ကယ်ကြ…”

ထိုအချိန်တွင် အစောင့်များသည် လျင်မြန်စွာ လှုပ်ရှားလာကြပြီး ပြိုင်ဘက်မဟုတ်ကြောင်း သိရှိထားသော်လည်း အထွဋ်အထိပ်ဘိုးဘေးကို ကယ်တင်လိုကြသည်။ ၎င်းတို့၏ သစ္စာစောင့်သိမှုသည် အတော်လေး ထူးခြားလှသည်။ သို့သော် ယီထျန်းယွမ်သည် သနားညှာတာမှု မပြချေ။ တားဆီးသူတိုင်း သေရမည်။

“ငါ့ရှေ့က ဖယ်ကြစမ်း…”

ယီထျန်းယွမ်သည် အေးစက်စွာ ကြည့်လိုက်ပြီး လက်တစ်ချက်ဝှေ့လိုက်ရာ စွမ်းအင်တန်းတစ်ခုသည် လွင့်စင်သွားသည်။ ထိုးဖောက်လာသော အစောင့်များသည် သွေးမှုန်များအဖြစ် ပြောင်းလဲသွားပြီး လွယ်ကူစွာ အသတ်ခံလိုက်ရသည်။

အထွဋ်အထိပ်ဘိုးဘေးသည် ပြန်လည်ပျံသန်းလာသည့်အခါ အော်ဟစ်လိုက်ပြီး ရုတ်တရက် ရှီလုံအင်ပါယာမြို့တော်တစ်ခုလုံး တောက်ပလာသည်။ မြေပြင်ပေါ်ရှိ နတ်ဘုရားအင်းအစီအရင်များအားလုံး ထိန်းလင်းလာပြီး ကျင့်စဉ်သမားများစွာကို အံ့သြအော်ဟစ်စေသည်။

“ဘိုးဘေးမှာ နောက်ထပ်အကြံအစည်ရှိသေးတယ်… သူ ဆက်တိုက်နိုင်သေးတယ်…”

“ငါသိတယ်… ဘိုးဘေးက ဒီလောက်လွယ်လွယ်နဲ့ အရှုံးမပေးဘူးဆိုတာ… ဒီတစ်ကြိမ်တော့ အနိုင်ရမှာပဲ…”

“ဘိုးဘေး အင်အားကြီးတယ်… ဘိုးဘေး အင်အားကြီးတယ်…”

၎င်းတို့သည် ရူးသွပ်စွာ အော်ဟစ်ကြပြီး ရှီလုံအင်ပါယာသည် အင်အားကြီးမားသည်ဟု ယုံကြည်ကာ မကြာသေးမီက တည်ထောင်ထားသော အင်ပါယာတစ်ခုအား ရှုံးနိမ့်လိုမှုမရှိကြချေ။

ခဏအကြာတွင် ၎င်းတို့သည် အော်ဟစ်သံများကို ရပ်တန့်သွားကြသည်။ မြေပြင်ပေါ်ရှိ နတ်ဘုရားအင်းအစီအရင်များသည် ၎င်းတို့ကို မြေပြင်ပေါ်တွင် ပိတ်မိစေပြီး ထိတ်လန့်ဖွယ်ရာ စွမ်းအားတစ်ခုသည် ၎င်းတို့၏ ခန္ဓာကိုယ်အတွင်းမှ သွေးစွမ်းအင်ကို ဆက်လက်ထုတ်ယူနေသည်။ ၎င်းသည် အနည်းငယ်မျှသာမဟုတ်ဘဲ မြို့တော်အတွင်းရှိ လူအားလုံး၏ သွေးအနှစ်သာရများကို ရူးသွပ်စွာ ထုတ်ယူလျက်ရှိသည်။

မျက်စိတစ်မှိတ်အတွင်း ရှီလုံအင်ပါယာတစ်ခုလုံးသည် နီရဲသော အလင်းရောင်ဖြင့် လွှမ်းခြုံသွားပြီး သွေးစွမ်းအင်များသည် အဆက်မပြတ် ထုတ်ယူခံရပြီး ဘိုးဘေး၏ ခန္ဓာကိုယ်အတွင်းသို့ စီးဝင်ကာ သူ၏ စွမ်းအားကို သိသိသာသာ မြှင့်တင်ပေးလျက်ရှိသည်။

ဤထူထပ်သော သွေးစွမ်းအင်အောက်တွင် သူသည် လျင်မြန်စွာ ငယ်ရွယ်သောအခြေအနေသို့ ပြန်လည်ရောက်ရှိလာပြီး တစ်ကိုယ်လုံး၏ အမူအရာသည် မူးယစ်နစ်မွေ့မှုဖြင့် ပြည့်နှက်လာသည်။

“ဒီခံစားချက်ပဲ… ဒီတစ်ကြိမ်တော့ ဒီအစီအရင်ကို အသုံးပြုနိုင်ပြီပေါ့…”

အထွဋ်အထိပ်ဘိုးဘေး၏ စိတ်ဓာတ်အခြေအနေသည် တစ်ချိန်လုံး ပြန်လည်နာလန်ထူလာသည်။ ထို့နောက် သူသည် ရှေ့မှ ကျင့်စဉ်သမားများကို ပါးစပ်ဟပြီး အော်ဟစ်လိုက်ရာ ပြင်းထန်သော တုန်ခါမှုအောက်တွင် ၎င်းတို့သည် သွေးသားများအဖြစ် ပြောင်းလဲသွားပြီး သူ၏ ပါးစပ်အတွင်းသို့ စီးဝင်ကာ သူ၏ သွေးစွမ်းအင်ကို ပြန်လည်ဖြည့်တင်းပေးသည်။

“သွေးဆာနတ်ဆိုးကျင့်စဉ်…”

လိုက်လံလာသော ယီထျန်းယွမ်သည် မျက်လုံးများကို မှေးကျဉ်းကြည့်လိုက်သည်။ ယခင်က သူသည် အထွဋ်အထိပ်ဘိုးဘေးတွင် ဤထူးကဲသောကျင့်စဉ်ရှိကြောင်း စူးစမ်းတွေ့ရှိခဲ့သော်လည်း ၎င်းသည် မည်သည်ကိုမဆို မသိရှိခဲ့ချေ။ ယခုမှသာ ဤသည်မှာ အခြားသူများ၏ သွေးအနှစ်သာရကို စုပ်ယူကာ မိမိကိုယ်ကို အကျိုးပြုရန် အသုံးပြုသည့် စွမ်းအားဖြစ်ကြောင်း သိရှိလိုက်သည်။

ထို့ကြောင့် ရှီလုံအင်ပါယာတစ်ခုလုံးသည် နတ်ဆိုးငိုသံများဖြင့် ပြည့်နှက်သွားသည်။ လှုပ်ရှားနိုင်သူများသည် အလျင်အမြန် ထွက်ပြေးကြပြီး လှုပ်ရှားမရသူများသည် ဤနေရာတွင် သေမင်းကို စောင့်ဆိုင်းနေရသည်။ လူများစွာသည် ထိတ်လန့်သော အကြည့်များဖြင့် သူ့ကို ကြည့်နေကြသည်။ ဤသို့ဆက်လက်ဖြစ်ပွားပါက ၎င်းတို့ သေဆုံးသွားလိမ့်မည်။

“ဘိုးဘေး… ဘိုးဘေး… ဒါဘာလုပ်နေတာလဲ… ဒီလိုဆက်လုပ်ရင် ကျွန်တော်တို့ သေကုန်မှာပဲ…”

“ဒါ… ဒါက ဘယ်လိုမကောင်းဆိုးဝါးသိုင်းပညာလဲ… လူအားလုံးရဲ့ သွေးအနှစ်သာရကို ထုတ်ယူချင်တာလား…”

၎င်းတို့၏ စိတ်နှလုံးများသည် တုန်လှုပ်နေပြီး သေမင်းနှင့် ရင်ဆိုင်ရသည့်အခါ ထိတ်လန့်မှုဖြင့် ပြည့်နှက်နေသည်။

“သေတယ်ပေါ့… မင်းတို့က ငါ့အတွက် သစ္စာစောင့်သိမယ်လို့ မပြောခဲ့ဘူးလား… အခုက အကောင်းဆုံး အခွင့်အရေးပဲ… မင်းတို့ကို ဒီလောက်ကာကွယ်ပေးခဲ့တာ… ဒါက မင်းတို့ရဲ့ သစ္စာစောင့်သိမှု ပြသဖို့ အခွင့်အရေးပဲ…”

အထွဋ်အထိပ်ဘိုးဘေး၏ မျက်ဆံများသည် နီရဲလာပြီး သွေးစွမ်းအင်သည် ရူးသွပ်စွာ မြင့်တက်လာသည်။ ဤသည်မှာ သင်္ချိုင်းထဲသို့ ခြေတစ်ဖက်ရောက်နေသည့် သူအိုကြီးနှင့် မည်သို့မျှ မတူတော့ချေ။ သူသည် ယခုအခါ ရင့်မြဲသော အရွယ်ရောက်ပြီးသူ ယောက်ျားတစ်ဦးအဖြစ် ပြောင်းလဲသွားသည်။

အခန်း (၅၉၈) ပြီးပါပြီ။