သခင်ကြီးရွှမ်း၏ မပြည့်စုံသော မှတ်ဉာဏ်

လန်နင်ရွှမ်သည် ခန်းမဆောင်သို့ ပြန်လာပြီး လက်ဖက်ရည်ကြမ်းအချို့ကို ပြင်ဆင်ရင်း သခင်လေးကိုကြည့်ကာ စကားပြောရန် တုံ့ဆိုင်းနေမိသည်။

'သခင်လေးက သခင်လေးယာအန်းရဲ့ တကယ့် ဘ၀ကို သိပါ့မလား။'

သူမ မေးချင်သော်လည်း ကိစ္စ၏ကြီးလေးမှုကို ထောက်ရှု၍ မသင့်တော်ဟု ခံစားနေရသည်။

များစွာစဉ်းစားပြီးနောက် လန်နင်ရွှမ်သည် သခင်မလေးပြန်လာသည့်တိုင်အောင် စောင့်ဆိုင်းပြီးမှ ထိုအကြောင်းကို ရှင်းပြရန် ဆုံးဖြတ်လိုက်သည်။

ချင်ဖုန်းက သူမ၏အကြည့်ကို သတိပြုမိသွားပြီး စူးစမ်းစွာမေးလိုက်သည်။

"ဘာဖြစ်လို့လဲ နင်ရွှမ်။"

"ဘာမှမဟုတ်ပါဘူး သခင်လေး၊ လက်ဖက်ရည်သောက်ပါဦးရှင့်။"

မကြာမီပင် ဝန်ကြီးကျန်းနှင့် မင်းသမီးအန်းယာတို့ ပြန်ရောက်လာကြသည်။

အရာရှိများက သူတို့၏အဖိုးတန်သမီးရတနာများအကြောင်း မိတ်ဆက်နေသည်ကို နားထောင်ရင်း ဝန်ကြီးကျန်းက သူ့ဘေးနားမှ ပြုံးနေသော အန်းယာကို တစ်ချက်လှမ်းကြည့်လိုက်ရာ သူ၏နှလုံးသားမှာ ဒိန်းခနဲ ခုန်သွားသည်။

'ဒီလူတွေက သူတို့လုပ်ရပ်နဲ့ သူတို့သေဖို့ကြိုးစားနေကြတာလား။'

ဝန်ကြီးကျန်းက ချက်ချင်း ကြိမ်းမောင်းလိုက်သည်။

"ငါက မင်းတို့အားလုံးနဲ့အတူ သခင်လေးချင် စတုတ္ထနယ်ပယ်ကို ဝင်ရောက်တာကို ဂုဏ်ပြုဖို့လာခဲ့တာ။ ဒါပေမဲ့ မင်းတို့ဘာတွေလုပ်နေကြလဲဆိုတာ ကြည့်ကြဦး။"

"နန်းတွင်းအရာရှိတွေဖြစ်ပြီးတော့ အာဏာရှိသူနဲ့ ဆွေမျိုးတော်စပ်ဖို့လိုတဲ့ကိစ္စတွေပဲ တစ်နေ့တစ်နေ့ တွေးနေကြရသလား။ ဒါ့အပြင် သခင်လေးချင်မှာ ဇနီးတွေ၊ မောင်းမတွေရှိပြီးသား။ မင်းတို့က ဘယ်လိုမျက်နှာနဲ့ မရှက်မကြောက် ကိုယ့်သမီးတွေကို ချင်မိသားစုထဲပို့ဖို့ စဉ်းစားနေကြရတာလဲ။"

ထိုစကားများထွက်လာသည်နှင့် ခန်းမဆောင်တစ်ခုလုံး တိတ်ဆိတ်သွားတော့သည်။

အရာရှိအများအပြားမှာ ထူးဆန်းသောမျက်နှာထားများဖြစ်နေကြသည်။

'ထိမ်းမြားဖို့ ဦးဆောင်ပြီး ကြိုးစားခဲ့တာက ခင်ဗျားကိုယ်တိုင်မဟုတ်ဘူးလား။'

ဒီဝါရင့်ဗျူရိုကရက်များကို အထင်သေးလို့တော့မရပေ။ အနည်းငယ်စဉ်းစားလိုက်သည်နှင့် ဝန်ကြီးကျန်း၏ အမူအရာ ရုတ်ခြည်းပြောင်းလဲသွားခြင်းသည် သူ့ဘေးနားက အဖြူရောင်ဝတ်ရုံနှင့် လူငယ်လေးနှင့် သက်ဆိုင်ရမည်ကို ရှင်းရှင်းလင်းလင်း သိလိုက်ကြသည်။

ချင်ဖုန်းက အန်းယာနှင့် ဝန်ကြီးကျန်းကြားတွင် တစ်လှည့်စီကြည့်လိုက်ပြီး ရှင်းပြလိုက်သည်။

"ဘာတွေဖြစ်နေကြတာလဲ။ ဒီလေးစားရပါသောလူကြီးမင်းက နားလည်မှုလွဲနေပါပြီ။ ကျွန်တော်က ကျွန်တော့်သဘောထားကို ရှင်းရှင်းလင်းလင်းပြောပြီးပါပြီ၊ နောက်ထပ်လက်ထပ်ဖို့ စိတ်ကူးမရှိပါဘူး။ ကျွန်တော်က ကျွန်တော့်ညီလေးအတွက် ထိမ်းမြားဖို့ ရှာဖွေပေးနေတာပါ။"

"ညီလေး ဟုတ်လား။"

ဝန်ကြီးကျန်းမှာ အနည်းငယ်ကြောင်သွားသည်။ ချင်မိသားစု၏ ထူးချွန်သောပါရမီရှင်များအကြောင်းကို သူသိသည်မှာ သေချာသည်။

သူတို့၏ဒုတိယသားကို ကျော်ကြားသော နတ်သိုင်းစစ်သည်တော်က လေ့ကျင့်ပေးထားပြီး ထူးချွန်သောပါရမီနှင့် အတိုင်းအဆမဲ့အလားအလာများ ရှိနေသည်။

'ငါဘာလို့ ဒီအကြောင်းကို မစဉ်းစားမိခဲ့တာလဲ။ ငါ့သမီးကို ချင်မိသားစုရဲ့ ဒုတိယသခင်လေးနဲ့ လက်ထပ်ပေးလိုက်ရင်လည်း ချင်မိသားစုနဲ့ ငါတို့ရဲ့အဆင့်အတန်းကို တိုးမြှင့်နိုင်တာပဲ။'

ဝန်ကြီးကျန်းတစ်ယောက် သူ၏အရင်လုပ်ရပ်များအတွက် နောင်တရသွားတော့သည်။

ဘေးဘက်သို့ မသိမသာလှမ်းကြည့်လိုက်ရာ အန်းယာက နေရာလွတ်တစ်ခုရှာတွေ့ပြီး သူမ၏လက်ဖက်ရည်ခွက်ကို ညင်သာစွာ မှုတ်သောက်နေသည်ကို တွေ့လိုက်ရသည်။

ဝန်ကြီးရာထူးသို့ တက်လှမ်းနိုင်ရန်အတွက် သူတစ်ပါး၏စကားလုံးများနှင့် မျက်နှာအမူအရာများကို လေ့လာနားလည်နိုင်စွမ်းမှာ သာမန်ထက်ထူးကဲနေရန် လိုအပ်သည်။

ဝန်ကြီးကျန်းက မင်းသမီးအန်းယာသည် ယခုအချိန်တွင် အမှန်တကယ် စိတ်အေးလက်အေးနှင့် တည်ငြိမ်နေပုံရသည်ကို တစ်ချက်ကြည့်ရုံဖြင့် သိနိုင်သည်။

'သတို့သားလောင်းက သခင်လေးချင်မဟုတ်သရွေ့တော့ မင်းသမီးက သိပ်ပြီးစိတ်ထဲ မထားဘူး ထင်တယ်။'

ထိုအချက်က သူ၏စိတ်ထဲမှ ခန့်မှန်းချက်တစ်ခုကို ပိုမိုခိုင်မာသွားစေခဲ့သည်။

ဝန်ကြီးကျန်းက ခန်းမဆောင်ထဲမှ အရာရှိများကို တစ်ချက်ကြည့်လိုက်ပြီးနောက် ထိုင်နေသော သခင်ကြီးချင်နှင့် သခင်မကြီးချင်တို့ဘက်သို့ လှည့်ကာ ချောင်းတစ်ချက်ဟန့်လိုက်သည်။

အခြားသူများက ဓလေ့ထုံးတမ်းဝန်ကြီးက သူတို့ကို ပြစ်တင်ကြိမ်းမောင်းတော့မည်ဟု ထင်နေစဉ်မှာပင် သူပြောလိုက်သည်ကို ကြားလိုက်ရသည်။

"သခင်ကြီးချင်ကို အမှန်အတိုင်းပြောရရင် ကျွန်တော့်သမီးက ငယ်စဉ်ကတည်းက တေးဂီတ၊ စစ်တုရင်၊ လက်ရေးလှပညာနဲ့ ပန်းချီပညာတွေကို ကျွမ်းကျင်ပြီး ရုပ်ရည်ကလည်း တည်ကြည်ခန့်ညားသလို ပညာတတ်တစ်ယောက်လည်း ဖြစ်ပါတယ်။"

"စစ်ရေးစွမ်းရည်နဲ့ စာပေအရည်အချင်းတွေ ပေါင်းစပ်ထားတဲ့ ဒီအတွဲက ကောင်းကင်ဘုံက ဖန်တီးပေးတဲ့ စုံတွဲတစ်တွဲလို့ မထင်ဘူးလားဗျာ။"

ထိုစကားများထွက်လာသည်နှင့် ရှိနေသူအားလုံး မှင်တက်သွားကြတော့သည်။

သဘောထား ရုတ်တရက်ပြောင်းလဲသွားပုံက အနည်းငယ်မြန်လွန်းနေသည်။ ဒီလောက် မျက်နှာပြောင်တိုက်တတ်သောကြောင့်လည်း သူက ဓလေ့ထုံးတမ်းဝန်ကြီးရာထူးအထိ တက်လှမ်းနိုင်ခဲ့သည်မှာ အံ့ဩစရာမရှိပေ။

ခန်းမဆောင်အတွင်းတွင် အချိန်အတော်ကြာ စကားစမြည်ပြောဆိုပြီးနောက် နေ့လယ်စောင်းတော့မည်ကို မြင်သောအခါ လူတိုင်းက တစ်ယောက်ပြီးတစ်ယောက် နှုတ်ဆက်ထွက်ခွာသွားကြသည်။

ထွက်ခွာသွားရာလမ်းတွင် ဝန်ကြီးကျန်းက တိတ်ဆိတ်စွာ လက်ဖက်ရည်သောက်နေသော မင်းသမီးအန်းယာကို တမင်လှည့်ကြည့်လိုက်သည်။ သူမက မလှုပ်မယှက်နေသည်ကိုမြင်သော် သူလည်း ထပ်မကြည့်ရဲတော့ဘဲ အလျင်အမြန်ထွက်ခွာသွားလေသည်။

ချင်စံအိမ်တော်မှ ထွက်ခွာပြီး ခဏအကြာ၊ ဓလေ့ထုံးတမ်းဝန်ကြီးဌာနသို့ ပြန်ရာလမ်းတွင် ဝန်ကြီးကျန်းက ရုတ်တရက်ဆိုလိုက်သည်။

"ငါမင်းကို အစောက ပါးရိုက်လိုက်တာအတွက် စိတ်ထဲမှာ အငြိုးအတေးထားနေတုန်းပဲလား။"

ဓလေ့ထုံးတမ်းဝန်ကြီးဌာနမှ အရာရှိက အလျင်အမြန် ခေါင်းခါယမ်းလိုက်သည်။

"ကျွန်တော် စကားပြောမှားသွားလို့ ဝန်ကြီးမင်းက ကျွန်တော့်ကို သတိပေးနှိုးဆော်လိုက်တာ ဖြစ်ရပါမယ်။"

"အင်း၊ ဒီလူရဲ့ ရာထူးက သာမန်မဟုတ်ဘူး။ သူ့ရုပ်ရည်ကို မှတ်ထား။ နောင်အနာဂတ်မှာ သူ့ကိုတွေ့ရင် မင်းဘယ်လောက်ပိုပြီး အရိုအသေပေးနိုင်မလဲ၊ အဲ့ဒီလောက်ကောင်းလိမ့်မယ်။ မင်းမှာ ထိုးထွင်းဉာဏ် ကောင်းတာကို ငါမြင်တယ်၊ ပြီးတော့ ငါမင်းကို ဆက်ပြီး ပျိုးထောင်ပေးချင်သေးတယ်။ မင်းရဲ့အရာရှိဘဝ ဒီမှာတင် အဆုံးသတ်သွားတာကို ငါမမြင်ချင်ဘူး။"

ထိုစကားကိုကြားသော် ထိုလူ၏နှလုံးသားမှာ တုန်လှုပ်သွားသည်။ သူကဲ့သို့ ဓလေ့ထုံးတမ်းဝန်ကြီးဌာနမှ အရာရှိတစ်ယောက်က သူ့ရာထူးကို ဒီလောက်လွယ်လွယ်ကူကူ ဘယ်လိုလုပ်ဆုံးရှုံးနိုင်မည်နည်း။ အဖြူရောင်ဝတ်ရုံနှင့် လူငယ်လေးမှာ သာမန်မဟုတ်သော နောက်ခံရှိနေပြီး တော်ဝင်မိသားစုဝင် တစ်ယောက်ဖြစ်နေမှလွဲ၍ပေါ့။

"သတိပေးတဲ့အတွက် ကျေးဇူးတင်ပါတယ် ဝန်ကြီးမင်း။"

ချင်သခင်ကြီးနှင့် မေမေလေးတို့၏ ရှေ့တွင် အန်းယာသည် အလွန်တည်ငြိမ်ပြီး သူမ၏အမူအရာမှာ တော်ဝင်မင်းသမီးတစ်ပါးကဲ့သို့ပင်။

သို့သော် အန်းယာက ပုံမှန်ပြန်ဖြစ်သွားသည့်အခါ လန်နင်ရွှမ်ကတော့ အနည်းငယ်ထူးဆန်းနေတော့သည်။

သူမက ချင်ဖုန်းနှင့် အန်းယာကြားက မည်သည့် စကားပြောဆိုမှုကိုမဆို တမင်တကာ ပိတ်ဆို့နေသည်။ အန်းယာက ချင်ဖုန်းကို စကားပြောချင်သည့်အခါတိုင်း သူမက တမင်တကာ ကြားဖြတ် နှောင့်ယှက်လေသည်၊ တစ်ခါတစ်ရံ အစားအစာများချပေးခြင်းဖြင့် ဖြစ်စေ၊ ထမင်း ထပ်ထည့်ပေးရမလားဟု မေးခြင်းဖြင့်ဖြစ်စေပင်။

အစားအသောက်စားသောက်ပြီးဆုံးကာ အန်းယာက နှုတ်ဆက်ထွက်ခွာသွားပြီးနောက်မှသာ လန်နင်ရွှမ်က သက်ပြင်းချရင်း သူမ၏သတိအနေအထားကို လျှော့ချလိုက်တော့သည်။

ခန်းမဆောင်အပြင်ဘက်တွင် ချင်ဖုန်းက စူးစမ်းစွာမေးလိုက်သည်။

"နင်ရွှမ်၊ ဒီနေ့မင်းဘာဖြစ်နေတာလဲ။ မင်းက ယာအန်းနဲ့ပတ်သက်ပြီး သတိထားနေတယ်လို့ ငါဘာလို့ ခံစားနေရတာလဲ။"

လန်နင်ရွှမ်က ချင်ဖုန်းကို စိုက်ကြည့်ကာ သူ၏နှလုံးသားကို ထွင်းဖောက်မြင်နိုင်ရန် ကြိုးစားနေသကဲ့သို့ အကဲခတ်နေရာ ချင်ဖုန်းမှာ အတော်လေး မသက်မသာဖြစ်သွားရသည်။

ခဏအကြာတွင် လန်နင်ရွှမ်က နောက်ဆုံးတွင် စကားဆိုလိုက်သည်။

"ကျွန်မက သခင်လေးယာအန်းက ချင်စံအိမ်တော်က အစားအသောက်တွေနဲ့ အဆင်မပြေဖြစ်မှာစိုးလို့ မေးခွန်းနည်းနည်း ပိုမေးလိုက်မိတာပါ။ ဘာလို့သခင်လေးက တခြားလိုထင်နေရတာလဲ။"

"ဒီလိုလား။ ငါထင်ယောင်ထင်မှား ဖြစ်တာနေမှာပါ။"

"သေချာပေါက် သခင်လေးက အတွေးလွန်နေတာဖြစ်မှာပါ။ နင်ရွှမ်မှာ လုပ်စရာလေး နည်းနည်းရှိသေးလို့ သွားလိုက်ပါဦးမယ်။"

ထွက်ခွာသွားသောပုံရိပ်ကို ကြည့်ရင်း ချင်ဖုန်း၏စိတ်ထဲတွင် သံသယအချို့ရှိနေသေးသော်လည်း သူ ထိုအကြောင်းကို များများစားစားမစဉ်းစားတော့ပေ။

ယခု သူက အချုပ်အနှောင်မဲ့ နယ်ပယ်၏ စတုတ္ထအဆင့်သို့ ဝင်ရောက်ခဲ့ပြီဖြစ်ရာ သူ၏အဓိကဦးစားပေးမှာ သူ၏ကျင့်ကြံမှုကို ခိုင်မာအောင်လုပ်ပြီး တတိယအဆင့်သို့ရောက်ရှိရန် နည်းလမ်းရှာဖွေရန်ပင်။

သူ၏အခန်းသို့ပြန်ရောက်သောအခါ ချင်ဖုန်းက ခုတင်ပေါ်တွင် တင်ပျဉ်ခွေထိုင်လိုက်ပြီး သူ၏နတ်ဘုရားအသိစိတ်ကို နတ်ပင်လယ်ထဲသို့ ဝင်ရောက်လိုက်သည်။

မနေ့က မိုးကြိုးဒဏ်ဖြင့် သွေးတိုက်ပြီးနောက် သူ၏မိုးကြိုးဖြောင့်မတ်ခြင်း ချီစွမ်းအင်သည် ပိုမိုနက်ရှိုင်းလာခဲ့သည်။

'နှလုံးသား စစ်မေးခြင်း စင်မြင့်' ပေါ်မှ ပထမမူလ နတ်ဘုရား ချီစွမ်းအင်မှာ အပြည့်အဝ စုပ်ယူပြီးဖြစ်သော်လည်း ရွှေရောင်ရှေးဟောင်းနတ်ဘုရားအငွေ့အသက်များစွာ ကျန်ရှိနေသေးပြီး သူ၏မိန်းမနှစ်ယောက်ထံသို့ အပြည့်အဝမလွှဲပြောင်းရသေးပေ။

သူက ပထမမူလ နတ်ဘုရား ချီစွမ်းအင်၏ လွှမ်းခြုံမှုမရှိလျှင် ရှေးဟောင်းနတ်ဘုရားအငွေ့အသက်များ ပျောက်ကွယ်သွားလိမ့်မည်ဟု ထင်ခဲ့သည်။

သို့သော် စတုတ္ထအဆင့်နယ်ပယ်သို့ ဝင်ရောက်ပြီးနောက် 'နှလုံးသား စစ်မေးခြင်း စင်မြင့်' သည် ပြောင်းလဲသွားပြီး သက်တံရောင်အလင်းကွင်းတစ်ခုကို ထုတ်လွှတ်ကာ ရှေးဟောင်းနတ်ဘုရား အငွေ့အသက်များကို မမျှော်လင့်ဘဲ ထိန်းသိမ်းထားနိုင်ခဲ့သည်။

ထိုအရာက ချင်ဖုန်း၏စိတ်ကို သက်သာရာရစေခဲ့သည်။ အကြောင်းမှာ ဖျုအရာများသည် အလွန်တန်ဖိုးရှိပြီး သူ၏မိန်းမနှစ်ယောက်နှင့် ရွှေတောင်ပံ ပန်ငှက်ကြီးအတွက် ကြီးမားသော အရေးပါမှု ရှိသောကြောင့်ပင်။ သူကတော့ ၎င်းတို့ကို အလဟဿဆုံးရှုံးချင်မည်မဟုတ်သည်မှာ သေချာသည်။

'စိတ္တမေးမြန်း ပလ္လင်' ပေါ်မှ သခင်ကြီးရွှမ်းယီ၏ အလင်းလုံးကို ကြည့်ရင်း ချင်ဖုန်းက ရုတ်တရက် တစ်စုံတစ်ခုကို သဘောပေါက်သွားသည်။

"နေဦး၊ ကောင်းကင်ဘုံမျှော်စင်က နိုင်ငံတော်ဆရာက ငါစတုတ္ထနယ်ပယ်ကို ဝင်ရောက်တဲ့အခါ တစ်စုံတစ်ယောက်က ငါ့ကို နတ်ဘုရားပညာရပ်တွေ လာသင်ပေးလိမ့်မယ်လို့ ပြောခဲ့တယ်။ အဲ့ဒီလူက သခင်ကြီးရွှမ်းယီများ ဖြစ်နေမလား။"

ဟုတ်တယ်၊ သခင်ကြီးရွှမ်းက နတ်ဘုရား တာအိုမျိုးဆက်ကို အမွေဆက်ခံခဲ့တဲ့ ရှေးဟောင်း သူတော်စင်တစ်ပါးပဲ။ သူက နတ်ဘုရားပညာရပ်တွေကို ဘယ်လိုလုပ်မသိဘဲနေမှာလဲ။

ထိုသို့တွေးမိသဖြင့် ချင်ဖုန်းက သခင်ကြီးရွှမ်းကို နှိုးလိုက်ပြီး သူက နတ်ဘုရားပညာရပ်ကို သင်ယူလိုသောဆန္ဒကို ပြောလိုက်သည်။

သခင်ကြီးရွှမ်းက ခဏစဉ်းစားပြီးနောက် ခေါင်းခါယမ်းလိုက်သည်။

"ငါက မင်းကို နတ်ဘုရားပညာရပ်ကို မသင်ပေးချင်လို့မဟုတ်ဘူး၊ ဒါပေမဲ့ နတ်ဘုရားပညာရပ်နဲ့ ပတ်သက်တဲ့ ငါ့ရဲ့မှတ်ဉာဏ်တွေက မပြည့်စုံဘူး။ မင်းကို ပေါ့ပေါ့ဆဆသင်ပေးလိုက်ရင် မင်းအတွက် အန္တရာယ်ဖြစ်သွားနိုင်တယ်။"

"ဒီလိုကိုး။"

ချင်ဖုန်းက သက်ပြင်းချလိုက်သည်။ ကောင်းကင်ဘုံမျှော်စင်က နိုင်ငံတော်ဆရာ ပြောခဲ့သောသူမှာ သခင်ကြီးရွှမ်းမဟုတ်သည့်ပုံပင်။

ချင်ဖုန်းက မေးလိုက်သည်။

"သခင်ကြီး၊ သခင်ကြီးရဲ့ ပျောက်ဆုံးနေတဲ့မှတ်ဉာဏ်တွေကို ပြန်ရအောင် ကျွန်တော်ကူညီပေးနိုင်တဲ့ နည်းလမ်းများရှိမလားခင်ဗျာ။"

သခင်ကြီးရွှမ်းက သူ့ကိုများစွာကူညီခဲ့သည့်အတွက် သူကလည်း တစ်ခုခုပြန်လုပ်ပေးချင်သည်မှာ သဘာဝကျသည်။

"ငါက ဝိညာဉ်အကြွင်းအကျန်တစ်ခုပဲဆိုတော့ ငါ့မှတ်ဉာဏ်တွေမပြည့်စုံတာက ကျိုးကြောင်းဆီလျော်ပါတယ်။ ဒါပေမဲ့ ငါ့ကိုအံ့ဩစေတာက မင်းရဲ့နတ်ပင်လယ်ထဲက စာပေပြာသာဒ်ထဲကို ငါဝင်ရောက်ကတည်းက မှတ်ဉာဏ်တချို့က ပြန်လည်ကောင်းမွန်လာတဲ့ လက္ခဏာတွေပြနေတယ်။"

"ဘာ"