အသက်ကယ်တင်ပေးတဲ့ကျေးဇူးကို ခန္ဓာကိုယ်နဲ့ ပြန်ဆပ်တာက သင့်တော်ရဲ့လား

သခင်ကြီးရွှမ်းယီ၏ ပြောကြားချက်အရ ဒီနတ်ဘုရားစွမ်းအားသည် အတိုင်းအတာတစ်ခုအထိ 'နယ်ပယ်' နှင့် အမှန်တကယ်ပင် ဆင်တူလေသည်။

၎င်းကိုအသက်သွင်းလိုက်သည့်အခါ ကျင့်ကြံသူ၏ပတ်လည်တွင် ကောင်းကင်နှင့်မြေကြီးကို ကျော်လွန်သော နေရာလွတ်ပုံပျက်ယွင်းမှုတစ်ခု ဖြစ်ပေါ်စေသည်။

ပြီးနောက် နတ်ဘုရားစွမ်းအားပွင့်ကားသွားသည့်အခါ ကျင့်ကြံသူသည် လျှို့ဝှက်ဆန်းကြယ်သော အခြေအနေတစ်ခုသို့ ဝင်ရောက်သွားပြီး ခန္ဓာကိုယ်နှင့် စိတ်ဝိညာဉ်၏အစွမ်းသည် ချက်ချင်းဆိုသလို အထွတ်အထိပ်အသစ်သို့ ရောက်ရှိသွားသည်။

ဒီအခြေအနေတွင် သူသည် ချုပ်တည်းမှုမရှိဘဲ လွတ်လပ်စွာလှုပ်ရှားနိုင်ပြီး နတ်ဘုရားပညာရပ်များကို လွတ်လပ်စွာ သရုပ်ပြနိုင်ပေသည်။

ဒီမျှအားကောင်းသော လှုပ်ရှားမှုတွင် ကန့်သတ်ချက်များမရှိဘဲတော့ မနေပေ။

ပထမဦးစွာ ကျွမ်းကျင်ရန် ခက်ခဲလှသည်၊ အစွမ်းထက်သော သခင်ကြီးရွှမ်းပင်လျှင် အစပိုင်းတွင် ရုန်းကန်ခဲ့ရသည်။

ဒုတိယအချက်မှာ ဒီပညာရပ်ကို အချိန်အကြာကြီးအသုံးပြုပါက ခန္ဓာကိုယ်ကို ပြိုကျစေပြီး စိတ်ဝိညာဉ်ကို ကြေမွသွားစေလိမ့်မည်။

'နည်းနည်းတော့ အန္တရာယ်များသားပဲ' ချင်ဖုန်းက တွေးလိုက်သည်။

သို့သော် ဘဝကူးပြောင်းသူများ ရင်ဆိုင်ရသော အကျပ်အတည်းအမျိုးမျိုးကို ထည့်သွင်းစဉ်းစားလျှင် သူတို့ကိုယ်တိုင် ထိန်းချုပ်နိုင်သောအန္တရာယ်များသည် သူတို့မထိန်းချုပ်နိုင်သော အန္တရာယ်များထက် များစွာသာလွန်ကောင်းမွန်ပေသည်။

ဒီသို့တွေးမိသဖြင့် ချင်ဖုန်းက အသက်တစ်ချက်ရှူလိုက်ပြီး အလွန်အမင်းစိတ်ပိုင်းဖြတ်ထားသော အမူအရာဖြင့် ဆိုလိုက်သည်။

"သခင်ကြီးရွှမ်း၊ ကျေးဇူးပြုပြီး ကျွန်တော့်ကို ဒီပညာရပ်ကို သင်ပေးပါ။"

ရွှမ်းယီက ထိုစကားကိုကြားသော် ခေါင်းအသာငြိမ့်လိုက်ပြီးနောက် အဓိကအချက်များကို တစ်ခုချင်းစီ စတင်ရှင်းပြတော့သည်။

"ငါတစ်ချိန်က ဒီပညာရပ်ရဲ့အဓိကအချက်က ပထမမူလ နတ်ဘုရား ချီစွမ်းအင်ကို အခြေခံအဖြစ်အသုံးပြုရတာလို့ ထင်ခဲ့တယ်၊ ဒါကြောင့် ငါအမြဲတမ်း အခက်အခဲတွေနဲ့ပဲကြုံခဲ့ရတယ်။"

"မင်းက နတ်ဘုရားစွမ်းအား ကို ကျွမ်းကျင်ချင်တယ်ဆိုရင် ငါအရင်ကပြောခဲ့သလိုပဲ မင်းမျက်လုံးထဲက ပထမ မူလချီစွမ်းအင်ကို အာရုံခံနိုင်မယ့်နည်းလမ်းကိုရှာပြီး အဲ့ဒါကို မင်းနှလုံးသားထဲမှာ လည်ပတ် စီးဆင်းစေရမယ်။ ဒီနည်းနဲ့ဆိုရင် မင်းက နတ်ဘုရားစွမ်းအား ရဲ့ လျှို့ဝှက်ဆန်းကြယ်တဲ့ အခြေအနေထဲကို ဝင်ရောက်နိုင်လောက်တယ်။"

"ဒါပေမဲ့ ငါမင်းကိုသတိပေးရမယ်၊ ဒီပညာရပ်က ကျွမ်းကျင်ဖို့ အလွန်ခက်ခဲပြီး လုပ်ငန်းစဉ်ကလည်း အရမ်းနာကျင်လိမ့်မယ်။"

ဆေးပညာကျွမ်းကျင်သူတစ်ဦးအနေဖြင့် ချင်ဖုန်းသည် နှလုံးသားသည် သွေးနှင့်ချီစွမ်းအင်၏ ရင်းမြစ်၊ အသက်၏အခြေခံဖြစ်သည်ကို သဘာဝကျကျ နားလည်သည်။

နတ်သိုင်းထုံးတမ်းစဉ်လာတွင် နှလုံးသားနှင့်သက်ဆိုင်သော ပညာရပ်အားလုံးသည် အလွန်အန္တရာယ်များလှသည်။

သို့သော် ကျင့်ကြံခြင်းလမ်းခရီးတွင် မည်သည့်အခါက ချောမွေ့ခဲ့ဖူးပါသနည်း။

ချင်ဖုန်းသည် ခဏတာမျှသာ တုံ့ဆိုင်းလိုက်ပြီးနောက် သူ၏နတ်ဘုရားအသိစိတ်ကို မျက်လုံးများထဲသို့ ပို့လွှတ်ကာ သခင်ကြီးရွှမ်းယီပြောခဲ့သော ပထမ မူလချီစွမ်းအင်ကို ရှာဖွေရန် ကြိုးစားလိုက်သည်။

ပထမမူလ နတ်ဘုရား ချီစွမ်းအင်သည် သူ၏မျက်လုံးများထဲတွင် လည်ပတ်စီးဆင်းနေပြီး သက်တံရောင်အလင်းကို ထုတ်လွှတ်နေသည်။ သို့သော် သူ၏မျက်ဆံများ၏ နက်ရှိုင်းသော အတွင်းပိုင်းတွင် အဆုံးမရှိသောချောက်နက်ကြီးထက်ပင် ပိုမိုနက်ရှိုင်းသော အနက်ရောင်အလင်းတန်း အရိပ်အယောင်တစ်ခု ရှိနေသည်။

ထိုအနက်ရောင်အလင်းတန်းသည် အမှန်စင်စစ် ပရမ်းပတာအစဦးမှ ပထမ မူလချီစွမ်းအင်၊ အရာအားလုံး၏ မူလအစပင် ဖြစ်ပုံရသည်။

အဖြစ်အပျက်များ၏ ဖြစ်ပေါ်လာပုံမှာ မျှော်လင့်ထားသည်ထက် ပိုမိုချောမွေ့နေသည်။ စိတ်လှုပ်ရှားစွာဖြင့် ချင်ဖုန်းသည် ပထမ မူလချီစွမ်းအင်ကို လမ်းညွှန်ရန် ကြိုးစားလိုက်သည်။

သို့သော် သူက ဖြောင့်မတ်ခြင်း ချီစွမ်းအင်ကိုဖြစ်စေ၊ ပထမမူလ နတ်ဘုရား ချီစွမ်းအင်ကိုဖြစ်စေ အသုံးပြု၍ လမ်းညွှန်သည့်အခါတိုင်း၊ သူက ပထမ မူလချီစွမ်းအင်အနားသို့ ချဉ်းကပ်သွားတိုင်း ၎င်းက သူ့ကို ကွဲလွင့်သွားစေသည်။

အကြိမ်ပေါင်းများစွာ ကြိုးစားပြီးနောက် သူ၏စိတ်စွမ်းအင်မှာ ဆိုးရွားစွာကုန်ဆုံးသွားသော်လည်း သူဘာတစ်ခုမှ မရရှိခဲ့ပေ။

ချင်ဖုန်းက နောက်တစ်ကြိမ်ကြိုးစားရန် ပြင်ဆင်နေစဉ်မှာပင် ရွှမ်းယီက သူ့ကိုတားလိုက်သည်။

"လောမကြီးနဲ့ ဒီနေ့အတွက် ဒီလောက်ပဲလုပ်ကြရအောင်။ ငါပြောခဲ့သလိုပဲ၊ ဒီပညာရပ်ကိုကျွမ်းကျင်ဖို့က အလွန်ခက်ခဲပြီး တဖြည်းဖြည်းတိုးတက်အောင်လုပ်ဖို့လိုတယ်၊ တစ်နေ့တည်းနဲ့ပြီးမြောက်မယ့်အလုပ်မဟုတ်ဘူး။"

ချင်ဖုန်းက အသက်ကိုပြင်းပြင်းရှူလိုက်ပြီး အနည်းငယ်နှမြောတသဖြစ်ဟန်ဖြင့် ဆိုလိုက်သည်။

"နားလည်ပါတယ် သခင်ကြီးရွှမ်း။"

သူ၏အသိစိတ်ပြန်လည်ဝင်ရောက်လာသည်နှင့် ချင်ဖုန်းသည် သူ၏မျက်လုံးများကို ဖြည်းညင်းစွာဖွင့်လိုက်သည်။ အခန်းထဲမှ ဖယောင်းတိုင်များမှာ ထွန်းညှိပြီးဖြစ်ကာ အပြင်ဘက်မှလရောင်မှာ အထီးကျန်ဆန်နေပြီး ညဉ့်နက်နေပြီဖြစ်ကြောင်း ညွှန်ပြနေသည်။

သူ၏နှာခေါင်းပေါက်များ လှုပ်ခတ်သွားပြီး ရနံ့တစ်ခုက လွင့်ပျံ့ဝင်ရောက်လာသည်။ သူ မော့ကြည့်လိုက်ရာ ရုတ်တရက် အံ့အားသင့်သွားသည်။

သူရဲကောင်းဆန်သောဟန်ပန်ရှိသည့် ချန်းဖေးလန်သည် နံရံကိုမှီလျက်ရှိနေသည်။

အဖြူရောင်ဝတ်ရုံဝတ်ဆင်ထားသော လျိုကျန့်လီသည် စားပွဲတွင် ထိုင်နေသည်။

ပြီးတော့ လန်နင်ရွှမ်က တံခါးဝတွင် လက်ပိုက်လျက် စိတ်လှုပ်ရှားနေဟန်ဖြင့် ရပ်နေသည်။

'ဘာတွေဖြစ်နေတာလဲ။ ဘာလို့ဒီည ကျန့်လီရော ဖေးလန်ရော ဒီရောက်နေကြတာလဲ။ ဒါ... ဒါမှမဟုတ်...' ချင်ဖုန်း၏မျက်နှာပေါ်တွင် ဝမ်းသာမှုအရိပ်အယောင်တစ်ခု ပေါ်လာသည်။

'မဟုတ်ဘူး၊ မဟုတ်ဘူး၊ တကယ်လို့ ငါထင်သလိုသာဆိုရင် နင်ရွှမ်က ဘာလို့ဒီမှာရှိနေရမှာလဲ။'

'နှစ်ယောက်ဆိုရင်တော့ တော်သေးတယ်၊ သုံးယောက်ကတော့...'

ချင်ဖုန်းက သူ၏စိတ်ထဲမှ ယုတ္တိမတန်သောအတွေးများကို ဖယ်ရှားရန် ခေါင်းကိုအားကုန်ခါယမ်းလိုက်သည်။

သူတို့၏မျက်နှာအမူအရာများကို နောက်တစ်ကြိမ်ကြည့်လိုက်ရာ အဖြေတောင်းနေသည့်ပုံစံမျိုး ဖြစ်နေသည်။

စိတ်လှုပ်ရှားစွာဖြင့် ချင်ဖုန်းက သတိထားကာ စကားစလိုက်သည်။

"ကိုယ် ခုနက ကျင့်ကြံနေလို့ မင်းတို့အားလုံးလာတာကို သတိမထားမိလိုက်ဘူး၊ ဒါပေမဲ့ အခုချိန်က ညဉ့်နက်နေပြီ၊ ဘာလို့အားလုံးဒီရောက်နေကြတာလဲ။"

အေးစက်သော အကြည့်ဖြင့် ချန်းဖေးလန်က တိုက်ရိုက်မေးလိုက်သည်။

"အရင်တုန်းက မင်းနေပြည်တော်ထဲမှာ အဓိကရုဏ်းတွေဖြစ်တုန်းက မြို့ထဲကလူတွေ ထူးဆန်းတဲ့ ရောဂါလက္ခဏာတွေ ကူးစက်ခံခဲ့ရတယ်၊ တော်ဝင်မင်းသမီးတစ်ပါးတောင် ချွင်းချက်မရှိခဲ့ဘူး။"

"အဲ့ဒီအချိန်တုန်းက ယောင်္ကျားကိုယ်တိုင် နန်းတော်ထဲဝင်ပြီး မင်းသမီးကို ကုသပေးခဲ့တာပဲ။ အခု ကျွန်မသိချင်တာက အဲ့ဒီမင်းသမီးရဲ့နာမည်က ဘယ်သူလဲ။"

'အာ...'

ချင်ဖုန်း၏ နှလုံးသားမှာ တင်းကျပ်သွားသည်။ သူက သူ့ရှေ့မှ လျိုကျန့်လီကို တစ်ချက် ကြည့်လိုက်ပြီးနောက် တံခါးဝမှ လန်နင်ရွှမ်ကို လှမ်းကြည့်လိုက်သည်။

စကားစမြည်က ဒီအခြေအနေသို့ရောက်ရှိလာသည့်အခါ ယာအန်း၏လျို့ဝှက်ချက် ပေါ်သွားပြီ ဖြစ်ကြောင်း သူဘယ်လိုလုပ်မသိဘဲနေမည်နည်း။

သူ၏ဦးနှောက်က အလျင်အမြန်လည်ပတ်နေပြီး ချင်ဖုန်းက စကားလုံးများကို စတင်စဉ်းစားတော့သည်။

'အမျိုးသမီးတွေက အရမ်းကိုအထိခိုက်မခံတဲ့ သတ္တဝါတွေပဲ။ ဒီနေရာမှာ ငါနည်းနည်းလေးမှားသွားရင် ကပ်ဘေးဆိုက်သွားနိုင်တယ်။'

ဥပမာအားဖြင့် သူက ယာအန်း၏ လျို့ဝှက်ချက်ကို သိလျက်နှင့် အဘယ့်ကြောင့် ဖုံးကွယ်ထားခဲ့သနည်း။ ပြီးတော့ မင်းသမီးအန်းယာနှင့် သူ၏ဆက်ဆံရေးက အတိအကျဘာလဲ။

ဒီမေးခွန်းနှစ်ခုကို သူကောင်းကောင်းမဖြေနိုင်ခဲ့လျှင် ဆိုဖာပေါ်တွင် အိပ်ရုံသက်သက် ကိစ္စမျှသာ မဟုတ်တော့ပေ။ သူ၏ဇနီးနှစ်ယောက်၏ နှလုံးသားထဲတွင် သံသယမျိုးစေ့များ ကြဲချခံရပြီး လင်မယားကြားက သဟဇာတဖြစ်မှုကို ထိခိုက်သွားမည်ကို သူစိုးရိမ်မိသည်။

ခဏတာစဉ်းစားပြီးနောက် ချင်ဖုန်းမှာ အကြံတစ်ခုရလာသည်။ ပညာတတ်များ ဉာဏ်များသည်ဟု ဆိုစကားမှာ အမှန်ပင်။

သူက တိုက်ရိုက်သက်ပြင်းချလိုက်သည်။

"ဒီအခြေအနေရောက်မှတော့ မင်းတို့ကို ငါဘာမှမဖုံးကွယ်ထားချင်တော့ဘူး၊ ဒါပေမဲ့ မင်းတို့ဒါကို လျှို့ဝှက်ချက်အနေနဲ့ ထားရမယ်၊ တခြားဘယ်သူ့ကိုမှ ပေးမသိစေနဲ့။"

ပြောနေစဉ်မှာပင် ချင်ဖုန်းက ပြတင်းပေါက်ကိုပါ ပိတ်လိုက်ပြီးနောက် တံခါးဆီသို့ လာခဲ့သည်။ အပြင်တွင် မည်သူမျှမရှိကြောင်း အတည်ပြုပြီးနောက် သူက တံခါးကို ဂရုတစိုက်ပိတ်လိုက်သည်။

ချင်ဖုန်းက တုန်လှုပ်ဟန်ဆောင်လိုက်သည်။

"တကယ်တော့ ကိုယ်ကုသပေးခဲ့တဲ့မင်းသမီးရဲ့နာမည်က အန်းယာပဲ၊ ဒါပေမဲ့ မင်းတို့ဘယ်တော့မှ စိတ်ကူးနိုင်မှာမဟုတ်ဘူး၊ အဲ့ဒီလူက တကယ်တော့ ယာအန်းပဲ။"

ခန်းမဆောင်ထဲမှ အမျိုးသမီးသုံးဦးမှာ တစ်ယောက်ကိုတစ်ယောက်ကြည့်လိုက်ကြရာ တစ်ဖက်လူက အတင်းအကျပ်ဖိအားမပေးဘဲ ဝန်ခံလိမ့်မည်ဟု မျှော်လင့်မထားသည့်ပုံပင်။

ချင်ဖုန်းက ယုံကြည်မှုအပြည့်ဖြင့် ဆက်ပြောသည်။

"ငါတို့ အနောက်ဘက်ဒေသကို ခရီးထွက်တုန်းက ချူမင်းသားပြောခဲ့တာကို မင်းတို့မှတ်မိကြလား။"

"အစိုးရစာမေးပွဲစနစ်ကို မင်းသမီးအန်းယာလက်ထဲကနေ မင်ဧကရာဇ်ဆီကို လွှဲပြောင်းပေးခဲ့တာ။"

"အဲ့ဒါကလည်း အန်းယာက ယာအန်းဖြစ်နေပြီး ငါ့ရဲ့ကယ်တင်ပေးခဲ့တဲ့ကျေးဇူးကို ရရှိထားခဲ့လို့ အဲ့ဒီအချိန်တုန်းက သူက မငြင်းခဲ့တာ။"

"အမှန်အတိုင်းပြောရရင် တော်ဝင်မင်းသမီးတစ်ပါးက ယောက်ျားလေးအယောင်ဆောင်ပြီး ကမ္ဘာပတ်သွားလာနေလိမ့်မယ်လို့ ကိုယ်လည်းမမျှော်လင့်ခဲ့ဘူး။"

လန်နင်ရွှမ်က ထိုသံသယကို ထောက်ပြလိုက်သည်။

"သခင်လေးက သခင်လေးယာအန်းရဲ့ လျို့ဝှက်ချက်ကို အစောကြီးကတည်းက သိခဲ့တယ်ဆိုရင် ဘာလို့ကျွန်မတို့ကို မပြောခဲ့တာလဲ။"

လျိုကျန့်လီနှင့် ချန်းဖေးလန်တို့လည်း အဖြေကိုစောင့်မျှော်ရင်း ကြည့်နေကြသည်။

"ငါက မပြောချင်လို့လား။ ဒါမှမဟုတ် မပြောရဲလို့လား။ မင်းတို့ တော်ဝင်မင်းသမီးတစ်ပါးရဲ့ အကြောင်းကို စဉ်းစားဖူးကြလား။"

"သူက မင်ဧကရာဇ်ရဲ့ မျက်စိထဲကတောင်မထွက်တဲ့ အရေးအကြီးဆုံးလူတစ်ယောက်။"

"သူ့ရဲ့ လျို့ဝှက်ချက်သာ ပေါ်သွားပြီး သူအန္တရာယ်ကျရောက်ခဲ့ရင် သူ့ လျို့ဝှက်ချက်ကိုသိတဲ့ငါက အဓိကသံသယရှိသူ ဖြစ်သွားမှာမဟုတ်ဘူးလား။"

"ဧကရာဇ်မင်းမြတ်က အပြစ်ရှာခဲ့ရင် ချင်အိမ်တော်တစ်ခုလုံး ဒုက္ခရောက်သွားလိမ့်မယ်။"

"ဒါပေမဲ့ ငါက ငါ့မိန်းမနှစ်ယောက်လုံးနဲ့ နင်ရွှမ်ကို ယုံကြည်တယ်၊ ဒါကြောင့် ဒီညမှာ ဒီလျှို့ဝှက်ချက်ကို ကိုယ်တိုင်ထုတ်ဖော်ပြောပြလိုက်တာ။"

ထိုသို့ပြောပြီးနောက် ချင်ဖုန်းက ဝန်ထုပ်ဝန်ပိုးတစ်ခုကို ချလိုက်ရသကဲ့သို့ စိတ်သက်သာရာရသွားသော အမူအရာကို ချက်ချင်းပြလိုက်သည်။

အခြားသုံးယောက်မှာ ပြောစကားများက ကျိုးကြောင်းဆီလျော်သည်ဟု ခံစားရသော်လည်း တစ်ခုခုမှားနေသလို ခံစားချက်ကိုတော့ မဖျောက်ဖျက်နိုင်ကြပေ။

တစ်ချိန်လုံး တိတ်ဆိတ်နေခဲ့သော လျိုကျန့်လီက ရုတ်တရက်ထပြောလိုက်သည်။

"ဒါဆို မင်းသမီးအန်းယာနဲ့ ရှင့်ရဲ့ဆက်ဆံရေးက အဲ့ဒီလောက်ပဲလား။"

ချင်ဖုန်းက ခိုင်မာစွာပြန်ဖြေသည်။

"ဒီလောက်ပဲပေါ့။"

လျိုကျန့်လီက ထပ်မေးလိုက်ပြီးနောက် သူမဘေးမှ ချန်းဖေးလန်ကို တည်ငြိမ်စွာကြည့်လိုက်သည်။

"သူမက ရှင့်အပေါ်မှာ အသက်ကယ်တင်ပေးခဲ့တဲ့ ကျေးဇူးကြွေးရှိနေတာလား။"

ဒါကိုမြင်တော့ ချန်းဖေးလန်က အနည်းငယ်မသက်မသာဖြစ်သွားပြီး သူမ၏မျက်လုံးများက အကြည့်ချင်းဆုံတာကိုရှောင်လွှဲကာ နောက်ဆုံးမှာတော့ အကြည့်ကိုရှောင်ဖို့ တစ်ဖက်ကို လှည့်သွားတော့သည်။

လျိုကျန့်လီသည် အေးစက်သောစရိုက်ရှိပြီး လောကီရေးရာများတွင် အတွေ့အကြုံမရှိသော်လည်း ဖေးလန်နှင့်သက်ဆိုင်သောကိစ္စက သူမ၏ဖြူစင်သောအတွေးများကို သံသယဝင်စေခဲ့သည်မှာ အတော်လေးသိသာနေသည်။

လူတို့သည် မွေးဖွားလာသည့်အခါ ဖြူစင်သောစက္ကူဖြူများဖြစ်ကြပြီး လောကီ အတွေ့အကြုံများကသာ သူတို့ကို ညစ်ညမ်းစေသည်ဟု လူအများကပြောဆိုကြသည်မှာ အံ့ဩစရာမရှိပေ။

ချင်ဖုန်း၏ မျက်နှာအမူအရာမှာ တောင့်တင်းသွားပြီး သူက ဆိုလိုရင်းကို သဘာဝကျကျ အာရုံခံမိကာ အလျင်အမြန် လက်ကိုဝှေ့ယမ်းလိုက်သည်။

"လုံးဝမဟုတ်ဘူး၊ သူမက ငါ့အပေါ်မှာ အသက်ကယ်တင်ပေးတဲ့ကျေးဇူးကြွေး ဘယ်လိုရှိနိုင်မှာလဲ။ ဆန့်ကျင်ဘက်အနေနဲ့ ငါကသာ သူမအပေါ်မှာ အသက်ကယ်တင်ပေးခဲ့တဲ့ကျေးဇူးကြွေးနှစ်ခုရှိနေတာ။"

ဒီစကားများထွက်လာသည်နှင့် လျိုကျန့်လီက ခေါင်းအသာငြိမ့်လိုက်ပြီး စိတ်ဝင်တစား နားထောင်နေသော ချန်းဖေးလန်လည်း သက်ပြင်းချလိုက်နိုင်သည်။

သို့သော် ဒီအခိုက်အတန့်တွင် လန်နင်ရွှမ်က မသင့်တော်သောအချိန်၌ ထပြောလိုက်ပြီး စိုးရိမ်သောမျက်နှာထားဖြင့် ဆိုလိုက်သည်။

"ဒါပေမဲ့ ကျွန်မဖတ်ဖူးတဲ့ ဝတ္ထုတွေထဲမှာတော့ အဲ့ဒီဇာတ်လိုက်မင်းသမီးတွေက အသက်ကယ်တင်ပေးတဲ့ကျေးဇူးကို သူတို့ကိုယ်သူတို့ ပေးဆပ်ပြီးပြန်ဆပ်ကြတာချည်းပဲ။"

စကားလုံးများထွက်လာသည်နှင့် လေထုမှာ နောက်တစ်ကြိမ် တင်းမာသွားပြန်တော့သည်။