လှည့်ဖြားခြင်း အဆိပ်ဂိုဏ်း

ချင်ဖုန်းက အာမေဋိတ်သံပြုလိုက်သည်။

"ဒါက အဆုံးစွန်အသိစိတ်လား။"

ချင်သခင်ကြီးက မတ်တပ်ရပ်ပြီး သူ့ပုခုံးကို ပုတ်လိုက်သည်။

"ကြီးကျယ်တဲ့အရာတွေက တစ်ရက်တည်းနဲ့ ဖြစ်မလာဘူးကွဲ့။ မင်းအတွက် ရိုးရှင်းတယ်လို့ ထင်ရတဲ့အရာက သမိုင်းတစ်လျှောက် သိုင်းသမားများစွာအတွက် တစ်ဘဝလုံးလိုက်စားခဲ့ရတဲ့အရာပဲ၊ ဒါတောင် သူတို့က အဆုံးစွန်အသိစိတ်ရဲ့ တံခါးခုံကိုတောင် ဘယ်တော့မှ မကျော်ဖြတ်နိုင်ခဲ့ကြဘူး။"

"သားတော်မောင်၊ မင်းအတွက် ငါ့အကြံဉာဏ်ကတော့ မင်းကိုယ်မင်း အရည်အချင်းမမီဘူးလို့ တွေ့ရှိလာခဲ့ရင် အချိန်ကိုအလဟဿဖြုန်းတီးနေမယ့်အစား စောစောစီးစီးလက်လျှော့လိုက်တာက ပိုကောင်းတယ်။"

ထိုစကားများဆိုပြီးနောက် ချင်သခင်ကြီးသည် လက်နောက်ပစ်လျက် ထွက်ခွာသွားရာ ချင်ဖုန်းအတွက် လှပသေသပ်သော ပုံရိပ်တစ်ခုကိုသာ ချန်ထားခဲ့တော့သည်။

ချင်ဖုန်းသည် အပ်ပေါက်အရွယ်အစားရှိသော တွင်းနက်ငယ်လေးကို စိုက်ကြည့်နေပြီး သူ၏လက်ဖျားများတွင် ငွေစင်အပ်တစ်ချောင်းအထူသို့ စုစည်းသွားသော အဖြူရောင်အလင်းတန်းများ စုစည်းလာသည်။

ထိုငွေစင်အလင်းသည် အပ်ပေါက်ထဲသို့ ဝင်ရောက်သွားပြီး ချင်ဖုန်းက ၎င်း၏အရှည်ကို ဆက်လက်ဆန့်ထုတ်လိုက်သည်။ ဒီတွင်းက ဘယ်လောက်နက်လဲဆိုတာ သူသိချင်သည်။

သူ၏လက်ရှိအစွမ်းဖြင့် ငွေစင်အလင်းသည် မီတာရာချီအထိ ရှည်လျားနိုင်သော်လည်း တွင်းနက်၏အောက်ခြေသို့ မရောက်ရှိနိုင်သေးပေ။

ချင်ဖုန်းက 'ငွေစင်အလင်း' ပညာရပ်ကို ရပ်တန့်လိုက်ပြီး သက်ပြင်းချလိုက်သည်။

"ပေါ့ပေါ့ပါးပါးတိုက်ခိုက်လိုက်ရုံနဲ့ ဒီလိုအကျိုးသက်ရောက်မှုမျိုးရှိနိုင်တာပဲ၊ စစ်သည်တော်တွေရဲ့ အဆုံးစွန် အသိစိတ်ပညာရပ်က တကယ်ကို အံ့ဩစရာကောင်းတာပဲ။"

"ငါသာ ဒါကိုကျွမ်းကျင်နိုင်ခဲ့ရင် နတ်ဘုရားစွမ်းအားကို သင်ယူနိုင်ဖို့ အခွင့်အရေးရှိရုံတင်မကဘူး၊ ငါ့ရဲ့အစွမ်းကလည်း အများကြီးတိုးတက်လာမှာပဲ။ ဒါပေမဲ့ ဒါက လွယ်ကူတဲ့အလုပ်တော့ သေချာပေါက်မဟုတ်ဘူး။"

ခဏတာစဉ်းစားပြီးနောက် ချင်ဖုန်းသည် စိတ်ကိုငြိမ်သက်အောင်ထားပြီး သူ၏ဖခင် ခုနကပြောခဲ့သော အသေးစိတ်အချက်အလက်အားလုံးကို ဂရုတစိုက်ပြန်လည်အမှတ်ရလိုက်သည်။

သူသည် သူ၏ကိုယ်တွင်းမှ ပထမမူလ နတ်ဘုရား ချီစွမ်းအင်ကို လှုံ့ဆော်ကာ သူ၏လက်ဖဝါးထဲသို့ ပို့ဆောင်လိုက်ပြီးနောက် မြေပြင်ပေါ်သို့ ညင်သာစွာဖိချလိုက်ရာ ရှင်းလင်းသောလက်ဝါးရာတစ်ခု ချန်ထားခဲ့သည်။

ချင်ဖုန်းသည် ခဏရပ်တန့်သွားပြီး သူ၏လက်ဝါးကိုတစ်လှည့်၊ လက်ဝါးရာကိုတစ်လှည့် ကြည့်လိုက်သည်။

အဆုံးစွန်အသိစိတ်ကို ကျွမ်းကျင်ရန်အတွက် အားအင်စုစည်းခြင်းကို ဦးစွာနားလည်ရမည်။ သူက အချိန်အနည်းငယ်ယူရမည်ဟု ထင်ခဲ့သော်လည်း တစ်ကြိမ်တည်းဖြင့် အောင်မြင်သွားလိမ့်မည်ဟုတော့ မမျှော်လင့်ထားခဲ့ပေ။

ချင်ဖုန်းက ခေါင်းကုတ်ရင်း သူ့ဘာသာရေရွတ်လိုက်သည်။

"ဒါက... သိပ်မခက်သလိုပဲနော်။"

စင်္ကြံထောင့်တစ်နေရာတွင် မထွက်ခွာသေးသော ချင်သခင်ကြီးသည် ဒီမြင်ကွင်းကိုမြင်သောအခါ ပါးစပ်အဟောင်းသားဖြစ်သွားပြီး ဘာပြောရမှန်းမသိတော့ပေ။

အချိန်အတော်ကြာပြီးနောက် သူက သူ့ကိုယ်သူ ရှင်းပြလိုက်သည်။

"ငါ့သားပဲကိုး၊ ပါရမီလေးတော့ရှိသားပဲ၊ ဒါပေမဲ့ အားအင်စုစည်းခြင်းနဲ့ အဆုံးစွန်အသိစိတ်ကြားက အခက်အခဲက ကောင်းကင်နဲ့မြေကြီးလို ကွာခြားတယ်။ သူက စိန်ခေါ်မှုကို စောစောစီးစီး သဘောပေါက်နိုင်ပါစေလို့ပဲ မျှော်လင့်ပါတယ်။"

သူထိုသို့ပြောသော်လည်း ချင်သခင်ကြီးသည် ချက်ချင်းမထွက်ခွာသေးဘဲ ခဏ စောင့်ကြည့်နေ လိုက်သည်။ ဖုန်းအာတစ်ယောက် အဆုံးစွန်အသိစိတ်ကို မလုပ်ဆောင်နိုင်ကြောင်း အတည်ပြုပြီးနောက် သူသည် စိတ်သက်သာရာရစွာ သက်ပြင်းချကာ ထွက်ခွာသွားလေသည်။

ထိုအချိန်တွင် ခြံဝင်းထဲ၌ ချင်ဖုန်းသည် နေဝင်သည့်တိုင်အောင် ဆက်လက်လေ့ကျင့်နေခဲ့သည်။

မြေပြင်ပေါ်မှ မရေမတွက်နိုင်သော လက်ဝါးရာများကိုကြည့်ရင်း ချင်ဖုန်းက ခေါင်းခါယမ်းကာ သက်ပြင်းချလိုက်သည်။

"ဒါက သိပ်မလွယ်သေးပါဘူး။ တစ်ဆင့်ချင်းပဲ သွားရမယ့်ပုံပဲ။"

ချင်ဖုန်းသည် လှည့်ထွက်ကာ ခြံဝင်းထဲမှ ထွက်ခွာသွားသော်လည်း သူနောက်ဆုံးထားခဲ့သော လက်ဝါးရာသည် အခြားလက်ဝါးရာများထက် အနည်းငယ်သေးငယ်ပြီး ပိုနက်ရှိုင်းနေသည်ကိုတော့ သူသတိမပြုမိလိုက်ပေ။

ငွေလမင်းသည် ချိတ်တစ်ခုကဲ့သို့ ကွေးညွတ်နေပြီး ညလေသည် ပိုမိုအေးစက်လာသည်။

နန်းတော်မှ ရထားလုံးတစ်စီးထွက်ခွာလာပြီး ကျယ်ပြန့်သောကျောက်လမ်းမကြီးအတိုင်း အနောက်ဘက်သို့ ဦးတည်နေသည်။

ရထားလုံးထဲတွင် လူနှစ်ယောက်ရှိသည်။ တစ်ယောက်မှာ ဆံပင်ဖြူဖွေးနေသော အဘိုးအိုတစ်ဦးဖြစ်ပြီး အဖြူရောင်ဝတ်ရုံကိုဝတ်ဆင်ထားကာ သူ၏ညာဘက်တွင် သစ်သားဆေးသေတ္တာတစ်လုံး လွယ်ထားသည်။

နောက်တစ်ယောက်မှာ လူလတ်ပိုင်းအရွယ်အမျိုးသားတစ်ဦးဖြစ်ပြီး ဆေးပညာ အခြေခံ သဘောတရားများကို လေးစားစွာမေးမြန်းရင်း နှိမ့်ချသောသဘောထားကို ပြသနေသည်။

အသက်ကြီးသောသူမှာ အခြားသူမဟုတ်၊ နန်းတွင်းမှ ကျော်ကြားသောဆေးဆရာကြီး ဖန်ဖြစ်ပြီး လက်ချိုးရေလို့ရသော ကျွမ်းကျင်သူအနည်းငယ်ထဲမှ တစ်ဦးဖြစ်သည်။

ဆေးဆရာကြီး ဖန်သည် လူလတ်ပိုင်းအရွယ်အမျိုးသား၏ ချီးကျူးစကားများကို သဘောကျနေပုံရပြီး မျက်လုံးများကိုမှေးစင်းကာ သူ၏မုတ်ဆိတ်ကို ပွတ်သပ်နေသည်။

မေးခွန်းများဖြေဆိုပြီးနောက် လူလတ်ပိုင်းအရွယ်အမျိုးသားက အထင်ကြီးလေးစားစွာဆိုသည်။

"ကျွန်တော် အများကြီးအကျိုးကျေးဇူးရရှိပါတယ်။ ဆေးဆရာကြီး ဖန်ရဲ့စကားကိုနားထောင်ရတာက ဆယ်နှစ်ကျော်ဆေးကုသတာထက်တောင် ပိုသာပါတယ်။"

ဆေးဆရာကြီး ဖန်က ခေါင်းခါယမ်းကာ ရယ်ကျဲကျဲဆိုသည်။

"ဆေးဆရာ ချန်၊ မင်းမြှောက်နေပါပြီ။ ငါက အတွေ့အကြုံများတာလေးတစ်ခုပါပဲ။ ဆေးဆရာ ချန်ရဲ့ပါရမီနဲ့ဆိုရင် မင်းရဲ့ဆေးပညာစွမ်းရည်တွေက အနာဂတ်မှာ ငါ့ကိုကျော်တက်သွားမှာပါ။"

"သခင်ကြီး ဖန်က အရမ်းနှိမ့်ချလွန်းနေပါပြီ။ အနာဂတ်မှာ ကျွန်တော့်ရဲ့အောင်မြင်မှုက ခင်ဗျားရဲ့ ဆယ်ပုံတစ်ပုံလောက်ကိုတောင် မီရင် လုံလောက်ပါပြီ။"

လူလတ်ပိုင်းအရွယ်အမျိုးသားက ခဏရပ်နားပြီး ဆက်ပြောသည်။

"စကားမစပ် ကျွန်တော်သိချင်တာလေးတစ်ခု ရှိပါသေးတယ်။"

ဆေးဆရာကြီး ဖန်က ပြုံးလိုက်သည်။

"မေးသာမေးပါ။"

"ကျွန်တော်ကြားဖူးတာက လက်ရှိမင်းနေပြည်တော် မိစ္ဆာနှိမ်နင်းရေးဌာနရဲ့ အကြီးအကဲ ဒန်မော့က အရှေ့ပိုင်းနယ်မြေရဲ့ တပ်မှူးဟောင်းဆိုတာပဲ။"

"အသူရာမျိုးနွယ်နဲ့ တိုက်ပွဲအတွင်းမှာ သူက နယ်စပ်ကို သုံးရက်သုံးညလုံး မကျရှုံးအောင် ကာကွယ်ခဲ့ပြီး အသူရာမျိုးနွယ်နဲ့ မဟာချန်တိုင်းပြည်ရဲ့ ပိုင်နက်ကို မကျူးကျော်ဖို့ သဘောတူညီမှုရခဲ့တယ်တဲ့။"

"ဒီလောက်ထူးချွန်တဲ့ပုဂ္ဂိုလ်က အဲ့ဒီတိုက်ပွဲမှာ ပြင်းထန်စွာဒဏ်ရာရခဲ့ပြီး မြို့တော်ကိုပဲ ဆုတ်ခွာနိုင်ခဲ့တယ်၊ ပြီးတော့ နန်းတွင်းဆေးဆရာတွေရဲ့ ဆေးပညာစွမ်းရည်ကိုပဲ အားကိုးပြီး အသက်ဆက်နေရတယ်ဆိုတာ ဟုတ်သလား၊ မဟုတ်ဘူးလား။"

ဒီစကားများထွက်လာသည်နှင့် ဆေးဆရာကြီး ဖန်၏မျက်နှာပေါ်မှ အပြုံးသည် ချက်ချင်းပျောက်ကွယ်သွားပြီး သူ၏မျက်ခုံးများမှာ တင်းတင်းကြုတ်သွားသည်။

"ဘယ်သူက မင်းကို ဒီလိုအရာတွေပြောတာလဲ။"

ဆေးဆရာကြီး ဖန်၏ တုံ့ပြန်မှုကိုမြင်သော် လူလတ်ပိုင်းအရွယ်အမျိုးသားသည် မျက်နှာပေါ်တွင် နှိမ့်ချသောအပြုံးဖြင့် တည်ငြိမ်နေဆဲဖြစ်သော်လည်း သူ၏မျက်လုံးများတွင်မူ ရှင်းလင်းသော သတ်ဖြတ်လိုသည့် အငွေ့အသက်များ ပေါ်လွင်နေသည်။

ဆေးဆရာကြီး ဖန်၏ မျက်လုံးများ ရုတ်တရက်ပြူးကျယ်သွားပြီး သူ၏ညာလက်က ရင်ဘတ်ကို တင်းတင်းဆုပ်ကိုင်လိုက်ရာ သူ၏အသက်ရှူမှာ အလွန်ခက်ခဲလာသည်။

"မင်း... မင်းက ဆေးဆရာ ချန်မဟုတ်ဘူး၊ မင်းဘယ်သူလဲ။"

သူက လူလတ်ပိုင်းအရွယ်အမျိုးသားကိုကြည့်ရင်း အားယူကာ ပြောလိုက်သည်။

"မင်း ငါ့ကိုဘာလုပ်လိုက်တာလဲ။"

လူလတ်ပိုင်းအရွယ်အမျိုးသားသည် ဖြည်းညင်းစွာထရပ်လိုက်ပြီး သက်ပြင်းချကာ ခေါင်းခါယမ်းလိုက်သည်။

"ဒီနေ့ခေတ် နန်းတွင်းက ဆေးဆရာတွေမှာ ဒီလောက်ပဲ ဆေးပညာစွမ်းရည်ရှိတာကိုး။ မင်းကိုယ်မင်း အဆိပ်မိနေတာတောင် မသိဘူးလား။ ဒါပေမဲ့ မင်းကအသက်ကြီးနေပြီဆိုတော့ ကိုယ့်ကိုယ်ကိုယ် ကယ်တင်ဖို့ အခွင့်အရေးတစ်ခုပေးလိုက်မယ်၊ မင်းကို ဘာအဆိပ်ပေးထားလဲဆိုတာ ငါပြောပြမယ်။"

လူလတ်ပိုင်းအရွယ်အမျိုးသားသည် အဘိုးအိုအနားသို့ ကိုင်းညွှတ်ကာ တိုးညင်းစွာဆိုလိုက်သည်။

"ဒါက နတ်ပြည်ပြန် ရနံ့ ပဲ။"

ဒီစကားကိုကြားသောအခါ ဆေးဆရာကြီး ဖန်၏မျက်နှာမှာ ထိတ်လန့်မှုကြောင့် ဖြူဖျော့သွားသည်။ ဒီအဆိပ်အကြောင်းကို သူကြားဖူးသည်မှာ သေချာသည်။ ၎င်းက နှလုံးကြွက်သားများကို ပုပ်သိုးစေပြီး အသက်ရှူမရဖြစ်ကာ အသက်ရှူကျပ်၍ သေဆုံးစေနိုင်သော်လည်း အဆိပ်အဖြစ် မစစ်ဆေးနိုင်ပေ။

သူ့ကိုအံ့အားသင့်ဆုံးဖြစ်စေသောအရာမှာ ဒီအဆိပ်အမျိုးအစားသည် ထိုဂိုဏ်းနှင့်အတူ သမိုင်း၏ နက်ရှိုင်းသောနေရာများထဲသို့ အချိန်အတော်ကြာကတည်းက ပျောက်ကွယ်သွားခဲ့ပြီဖြစ်သည်။

"မင်း... မင်းက လှည့်ဖြားခြင်း အဆိပ်ဂိုဏ်း ကပဲ။"

လူလတ်ပိုင်းအရွယ်အမျိုးသားသည် အဖြေမပေးဘဲ မဲ့ပြုံးပြုံးလိုက်ပြီးနောက် အဘိုးအိုတစ်ယောက် တဖြည်းဖြည်းအသက်ပျောက်သွားသည်ကို ကြည့်နေလိုက်သည်။

ကလစ်!

နန်းတွင်းရထားလုံးမောင်းသူသည် သူ၏ကြိမ်လုံးကိုရိုက်လိုက်ပြီး ကင်းလှည့်နေသော ယွီလော့တပ်ဖွဲ့အစောင့်များအနားမှ ဖြတ်ကျော်သွားသည်။

နှစ်ဖက်သား ခဏတာမျက်လုံးချင်းဆုံလိုက်ကြပြီးနောက် လုပ်ကြံသတ်ဖြတ်မှုသည် ညအမှောင်ထဲသို့ ပျောက်ကွယ်သွားတော့သည်။

နောက်တစ်နေ့ နံနက်ခင်းညီလာခံပြီးနောက် မင်ဧကရာဇ်သည် သူ၏စာကြည့်ဆောင်သို့ပြန်လာပြီး စာချွန်လွှာများကို ဆက်လက်စစ်ဆေးနေသည်။

"ချင်မိသားစုက အဲ့ဒီကောင်လေး စတုတ္ထအဆင့်ရောက်ပြီးနောက် ဘာတွေလုပ်နေလဲ။"

မိန်းမစိုး လီက လေးစားစွာပြန်ဖြေသည်။

"အရှင်မင်းကြီး၊ ငြိမ်းချမ်းသော အကယ်ဒမီမှာ သင်ကြားပို့ချတာကလွဲရင် သူက အိမ်မှာပဲ ကျင့်ကြံနေပြီး တခြားဘယ်နေရာကိုမှ မသွားပါဘူး။ ဒါပေမဲ့ သူ့မိန်းမနှစ်ယောက်ကတော့ မင်းနေပြည်တော်အပြင်ဘက်မှာ နေ့တိုင်းလေ့ကျင့်နေပြီး သူတို့ရဲ့အစွမ်းကို တိုးတက်အောင် လုပ်နေပုံရပါတယ်။"

ဒီစကားကိုကြားသော် မင်ဧကရာဇ်က မျက်ခုံးပင့်လိုက်သည်။

"အဲ့ဒီကောင်လေး တကယ်ကံကောင်းတာပဲ... ငြိမ်းချမ်းသော အကယ်ဒမီအကြောင်းပြောရင်းနဲ့ ငါသတိရသွားတယ်၊ နန်းတွင်းစာမေးပွဲကို သြဂုတ်လမှာကျင်းပမယ်။ ဌာနအားလုံးပြင်ဆင်ပြီးပြီလား။"

"အရှင်မင်းကြီး စိတ်ချပါ၊ အရာအားလုံးစီစဉ်ပြီးပါပြီ။"

"အင်း။"

မင်ဧကရာဇ်က ခေါင်းညိတ်လိုက်ပြီး သူ၏လက်ထဲမှ စာချွန်လွှာများကို ဆက်လက်ဖတ်ရှုရင်း မေးလိုက်သည်။

"တခြားစစ်ဆေးဖို့လိုတဲ့ အရေးကြီးကိစ္စများရှိသေးလား။"

မိန်းမစိုး လီက အလျင်အမြန်ပြန်ဖြေသည်။

"မကြာသေးခင်က အနောက်ဘက်ဒေသများမှာ သဘာဝဘေးအန္တရာယ်တစ်ခုဖြစ်ပွားခဲ့ပြီး အနောက်ပိုင်းဒေသတပ်ဖွဲ့တွေရော မိစ္ဆာနှိမ်နင်းရေးဌာနအတွက်ပါ ဆုံးရှုံးမှုကြီးမားခဲ့ပါတယ်။"

"ကျွန်တော်တို့ ကြယ်တာရာစစ်သူကြီးသုံးဆယ့်ခြောက်ဦးထဲက နှစ်ယောက်ဆုံးရှုံးရုံသာမက နတ်စစ်သူကြီးဆယ့်နှစ်ဦးထဲက တစ်ယောက်ကလည်း သစ္စာဖောက်သွားခဲ့တဲ့အတွက် အလုံးစုံအင်အားက သိသိသာသာကျဆင်းသွားပါတယ်။ ချူမင်းသားက နတ်စစ်သူကြီးနေရာ လစ်လပ်သွားတာကို ဖြည့်ဆည်းဖို့ တတိယအဆင့်အထက် အဆင့်မြင့်ကျွမ်းကျင်သူတစ်ယောက်ကို ပို့ဆောင်ပေးဖို့ လေးနက်စွာတောင်းဆိုထားပါတယ်။"

မင်ဧကရာဇ်က ခဏရပ်တန့်ပြီး စဉ်းစားလိုက်ပြီးမှ ပြန်ဖြေသည်။

"ခွင့်ပြုတယ်။"

"ပြီးတော့ အရှင်မင်းကြီး၊ မနေ့ညက ဆေးဆရာကြီး ဖန်က စံအိမ်တော်မှာကွယ်လွန်သွားပါတယ်။ သခင်ကြီးဒန်ကို ကုသပေးတဲ့ဆေးဆရာကို အစားထိုးဖို့လိုအပ်ပါတယ်။"

"သေဆုံးရတဲ့အကြောင်းရင်းက ဘာလဲ။"

"တခြားဆေးဆရာတွေရဲ့ စစ်ဆေးချက်အရတော့ သဘာဝအတိုင်းသေဆုံးတာဖြစ်ပုံရပါတယ်။"

"သဘာဝအတိုင်းသေဆုံးတာ ဟုတ်လား။"

မင်ဧကရာဇ်က သူ၏လက်ချောင်းဖြင့် စာချွန်လွှာကို ညင်သာစွာပုတ်ခတ်ရင်း မျက်မှောင်ကြုတ်လိုက်သည်။

"ဘာများသံသယဖြစ်စရာရှိလဲဆိုတာ ယွီလော့တပ်ဖွဲ့ကို စုံစမ်းစစ်ဆေးခိုင်းလိုက်။ အစားထိုးဆေးဆရာ အတွက်တော့ အခုလောလောဆယ် အလျင်စလိုလုပ်စရာမလိုသေးဘူး၊ ငါ့မှာ ကိုယ်ပိုင်အစီအစဉ်တွေ ရှိတယ်။"

"အမိန့်တော်အတိုင်းပါ အရှင်မင်းကြီး။"