ကျန့်လီထံမှ လမ်းညွှန်မှုရရှိခြင်း

စုံစမ်းစစ်ဆေးရေးဌာနက ဘာသတင်းအချက်အလက်မှ ရှာမတွေ့ခဲ့ပေ။

နန်းတွင်းဆေးဆရာကြီး၏အိမ်မှ တံခါးစောင့်နှင့် အစေခံတစ်စုတို့သည် အဘိုးအိုနန်းတွင်းဆေးဆရာကြီး ရထားလုံးပေါ်မှဆင်းလာပြီး ညစာစားကာ စာကြည့်ခန်းထဲတွင် ညဉ့်နက်သည်အထိ ဆေးကျမ်းစာအုပ်များဖတ်ရှုပြီးနောက် အခန်းထဲသို့ဝင်၍ အနားယူသွားသည်ကို သူတို့မျက်စိဖြင့် ကိုယ်တိုင်မြင်ခဲ့ကြသည်။

နောက်တစ်နေ့နံနက်တွင် သန့်ရှင်းရေးလုပ်သော အစေခံမလေး အခန်းထဲသို့ဝင်ရောက်သည့်အခါ အကြိမ်ပေါင်းများစွာခေါ်သော်လည်း တုံ့ပြန်မှုမရရှိခဲ့ပေ။ သူမက ဆေးဆရာကြီးကို သွားရောက်စစ်ဆေးသည့်အခါ အဘိုးအိုနန်းတွင်းဆေးဆရာကြီး ကွယ်လွန်သွားပြီဖြစ်ကြောင်း အံ့ဩတကြီးတွေ့ရှိခဲ့ရသည်။ သူမက အလျင်အမြန် သူ၏ထွက်သက်ကို စစ်ဆေးပြီး သတင်းကိုအတည်ပြုလိုက်ရာ စံအိမ်တော်တစ်ခုလုံး အုတ်အော်သောင်းတင်းဖြစ်သွားတော့သည်။

သဘာဝကျစွာပင် လူတိုင်းဝမ်းနည်းကြသော်လည်း အဘိုးအိုနန်းတွင်းဆေးဆရာကြီး ထွက်ခွာသွားစဉ်က သူ၏မျက်နှာအမူအရာကို ကြည့်ခြင်းအားဖြင့် သူ၏ကွယ်လွန်ခြင်းသည် ငြိမ်းချမ်းသည်ဟု မှတ်ယူကြသည်။

သူ၏ချက်ချင်းဆက်ခံသူက အဘိုးအိုနန်းတွင်းဆေးဆရာကြီး၏ ရင်းနှီးသောမိတ်ဆွေတစ်ဦးကို အလျင်အမြန်ခေါ်ဆောင်လာပြီး စစ်ဆေးစေခဲ့သည်။

ဆေးဆရာကြီးအများအပြား သက်ပြင်းချကာ သဘာဝအတိုင်းသေဆုံးခြင်းဖြစ်ကြောင်း အတည်ပြုခဲ့ကြသည်။

အစမှအဆုံး သံသယဖြစ်စရာ ဘာတစ်ခုမှမရှိခဲ့ပေ။

မင်ဧကရာဇ်သည် စုံစမ်းစစ်ဆေးရေးဌာန၏ အစီရင်ခံစာကို နားထောင်ပြီး ဘာမှထပ်မပြောတော့ပေ။ သူက အသိအမှတ်ပြုသည့်အနေဖြင့် ခေါင်းသာညိတ်လိုက်သည်။

ထိုအချိန်တွင် စားသောက်ဆိုင်တစ်ဆိုင်ထဲ၌ တဖျပ်ဖျပ်တောက်နေသော မီးရောင်အောက်တွင် အနည်းငယ်ကုန်းသောပုံရိပ်တစ်ခုကို မြင်တွေ့နေရသည်။ သို့သော် သူသည် မျက်စိတစ်မှိတ်အတွင်း ပြန်လည်မတ်မတ်ရပ်လိုက်သည်။

ဧည့်သည်အခန်းထဲတွင် လူတစ်ယောက်တည်းသာရှိပြီး ဗလာကျင်းနေသော်လည်း ထူထဲသောအသံတစ်ခု ထွက်ပေါ်လာသည်။

"အဲ့ဒီလူက ဒန်မော့ကို ကုသပေးနေတဲ့ တခြားဆေးဆရာတွေက ဘယ်သူတွေလဲဆိုတာ ပြောသွားသေးလား။"

ကိုယ့်ကိုယ်ကိုယ် သေရည်တစ်ခွက်ငှဲ့ရင်း ထိုလူက ပေါ့ပေါ့ပါးပါးပြန်ဖြေသည်။

"အဲ့ဒီအဘိုးကြီးက သေတဲ့အထိ ခေါင်းမာသွားတာပဲ၊ သူသေတဲ့အထိ သူ့နှုတ်ခမ်းတွေက တင်းတင်းစေ့ပိတ်နေတုန်းပဲ။"

"သူ့ခေါင်းမာတာလား၊ ဒါမှမဟုတ် မင်းက သူအကုန်မဖော်ထုတ်ခင်မှာ မြန်မြန်သတ်လိုက်လို့လား။"

"မင်းရှေ့မှာတော့ ငါဘာမှဖုံးကွယ်ထားလို့မရဘူးပဲနော်။ ဒါပေမဲ့ အရေးမကြီးပါဘူး။ နန်းတော်ထဲမှာ အရည်အချင်းမြင့်တဲ့ ဆေးဆရာကြီးအနည်းငယ်ပဲရှိတာ၊ ပြီးတော့ သူတို့က ဧကရာဇ်ကို ကုသပေးတာကလွဲရင် ဝင်ပါလေ့မရှိဘူး။ ဒန်မော့အပေါ် အငြိုးအတေးထားတဲ့သူတွေက သူတို့ထဲမှာပဲရှိတယ်လို့ ငါယုံကြည်တယ်။ လိုအပ်ရင် တစ်ယောက်မှလွတ်မသွားအောင် အကုန်လုံးကိုရှင်းပစ်လိုက်မယ်။"

သူ၏လေသံထဲတွင် သတ်ဖြတ်လိုသည့်အငွေ့အသက်များ စိမ့်ထွက်နေသည်။

"မင်းက မင်းနေပြည်တော်ကို ကစားကွင်းများထင်နေလား။ ဆေးဆရာကြီးတွေ အများကြီးကို သတ်ပစ်တာကို စုံစမ်းစစ်ဆေးရေးဌာနက ဘယ်လိုလုပ် သံသယမဝင်ဘဲနေမှာလဲ။ ငါမင်းကို ချုပ်တည်းဖို့ အကြံပေးတယ်၊ ငါတို့သခင်လေးရဲ့အစီအစဉ်တွေကို အန္တရာယ်မဖြစ်စေနဲ့။"

ထိုလူက သူနားလည်ကြောင်းညွှန်ပြရန် လက်ကိုဝှေ့ယမ်းလိုက်သည်။

ထို့နောက် သူက ထပ်မေးလိုက်ပြန်သည်။

"စကားမစပ်၊ ကျင့်ယန်မြို့အကြောင်းကရော၊ ငါ့ညီကို ဘယ်သူသတ်သွားလဲဆိုတာ မင်းရှာတွေ့ပြီလား။ အခုထိမသိသေးဘူးလို့တော့ လာမပြောနဲ့နော်။"

အခန်းသည် ခဏတာတိတ်ဆိတ်သွားပြီး အချိန်အတော်ကြာပြီးနောက် ထိုလေးလံသောအသံက ထပ်မံထွက်ပေါ်လာသည်။

"ချင်မိသားစုက ချင်ဖုန်းပဲ။"

ထိုလူက မဲ့ပြုံးပြုံးလိုက်သည်။

"သူပဲဖြစ်ရမှာပေါ့။"

အခန်းထဲမှ ဖယောင်းတိုင်မီးရောင်ရှေ့တွင် ချင်ဖုန်းသည် သူ၏လက်ဝါးကိုကြည့်ရင်း သက်ပြင်းမချဘဲမနေနိုင်တော့ပေ။

သူ၏အဆုံးစွန်အသိစိတ်ကျင့်ကြံမှုမှာ မချောမွေ့နေခဲ့ပေ။ သူသည် ယခု ပထမမူလ နတ်ဘုရား ချီစွမ်းအင်ကို လက်ဝါးတစ်ဝက်အရွယ်အစားသို့ စုစည်းနိုင်ပြီဖြစ်သော်လည်း နောက်ထပ်တိုးတက်မှုမှာ အကျပ်အတည်းတစ်ခုကို ရောက်ရှိနေသကဲ့သို့ဖြစ်ပြီး ရှေ့ဆက်တိုးရန် ခက်ခဲနေသည်။

ဒါကတော့ နားလည်နိုင်စရာပင်။ မရေမတွက်နိုင်သော စစ်သည်တော်များကို ထိတ်လန့်တုန်လှုပ်စွာဖြင့် နောက်ဆုတ်သွားစေခဲ့သော ပညာရပ်ကို သူက ဒီလောက်အချိန်တိုအတွင်း နားလည်နိုင်ခဲ့မည်ဆိုလျှင် အခြားစစ်သည်တော်များ မည်သို့ခံရပ်နိုင်မည်နည်း။

သူ၏လက်ရှိ ပထမမူလ နတ်ဘုရား ချီစွမ်းအင်အပေါ် ထိန်းချုပ်မှုဖြင့် ပထမ မူလချီစွမ်းအင်ကို လမ်းညွှန်နိုင်လောက်သည်ဟု မျှော်လင့်ချက်အလင်းတန်းလေးတစ်ခုလည်း သူ့မှာရှိခဲ့သည်။

ရလဒ်မှာတော့ စိတ်ပျက်စရာပင်။

သို့သော် အရာအားလုံးက သူ၏ဆန္ဒနှင့် ဆန့်ကျင်နေသည်တော့မဟုတ်ပေ။

ဥပမာအားဖြင့် ဒီအချိန်တွင် စီနီယာရွှမ်း၏ အရိပ်ယောင်သည် နောက်တစ်ကြိမ်ပေါ်လာပြန်သည်။

ချင်ဖုန်း၏မျက်နှာမှာ ဝမ်းသာမှုဖြင့် လင်းလက်သွားပြီး သူ၏အသိစိတ်ကို နတ်ပင်လယ်ထဲသို့ ချက်ချင်းညွှန်ပို့လိုက်သည်။

ဒီအချိန်အတောအတွင်း ညတိုင်း စီနီယာရွှမ်းသည် နတ်ပင်လယ်အတွင်း၌ နတ်ဘုရားပညာရပ်များကို အသုံးပြုနည်းကို သရုပ်ပြလေ့ရှိသည်။

ဒီညတွင် သူပြသမည့် နတ်ဘုရားပညာရပ်မှာ 'ကောင်းကင်ဘုံ ခြေလှမ်းခုနစ်လှမ်း' ပင်။

နတ်ပင်လယ်အတွင်း၌ ချင်ဖုန်းသည် စီနီယာရွှမ်း၏ အဖြူရောင်အရိပ်ယောင် လေထဲတွင် လှုပ်နေသည်ကို မြင်လိုက်ရပြီး ၎င်းအတွင်း၌ အသက်ရှုငွေ့တစ်ခု လည်ပတ်စီးဆင်းနေကာ မျက်စိကျိန်းလောက်သော အလင်းဖြူတစ်ခုကို ထုတ်လွှတ်နေသည်။

စီနီယာရွှမ်း ရှေ့သို့ခြေတစ်လှမ်းလှမ်းလိုက်တိုင်း သူ၏အရှိန်အဝါလှိုင်းသည် ပြောင်းလဲသွားသည်။

ချင်ဖုန်းသည် အာရုံအပြည့်စိုက်ထားပြီး အသေးစိတ်တစ်ခုလေးမှ မလွတ်သွားအောင် သတိထားနေသည်။ 'ကောင်းကင်ဘုံ ခြေလှမ်းခုနစ်လှမ်း' လုံးကို ပြသပြီးနောက်မှသာ သူအနည်းငယ်စိတ်လျှော့လိုက်ပြီး ခုနကမြင်ကွင်းကို ပြန်လည်အမှတ်ရလိုက်သည်။

ဒါက စီနီယာရွှမ်းပြသခဲ့သည့် ခုနစ်ခုမြောက် နတ်ဘုရားပညာရပ်ပင်။

ပြောရမည်ဆိုလျှင် ထူးဆန်းလှသည်၊ ချင်ဖုန်းသည် ကောင်းကင်ဘုံတာအို၏ ချေဖျက်ခြင်းကို ခံရမည်စိုး၍ လေ့ကျင့်ခြင်းမပြုဘဲ အလွတ်ကျက်မှတ်ထားရုံသာဖြစ်သော်လည်း ဒီနတ်ဘုရားပညာရပ်များသည် သူ၏စိတ်ထဲတွင် စွဲထင်နေပြီး တုန်လှုပ်ယိမ်းယိုင်ခြင်းမရှိဘဲ တည်ရှိနေသကဲ့သို့ပင်။ သူ၏ခန္ဓာကိုယ်ကပင်လျှင် ချီစွမ်းအင်လည်ပတ်စီးဆင်းနည်းကို အလွတ်ကျက်မှတ်ထားသကဲ့သို့ပင်။

ချင်ဖုန်းမှာ ထိုနတ်ဘုရားပညာရပ်များကို သူလုပ်ဆောင်လိုသရွေ့ စီးဆင်းနေသောတိမ်များနှင့် ရေများကဲ့သို့ အားစိုက်ထုတ်စရာမလိုဘဲ လုပ်ဆောင်နိုင်သည်ဟူသော အရိပ်အယောင်ပင် ရရှိနေသည်။

'ဒါက ငါ့ရဲ့ထူးခြားမျက်စုံကြောင့်လား၊ ဒါမှမဟုတ်... ထူးခြားမျက်စုံထဲမှာ မွေးရာပါရှိနေတဲ့ ပထမ မူလချီစွမ်းအင်ကြောင့်လား' ဟု ချင်ဖုန်းက တွေးတောနေမိသည်။

သူတွေးတောနေစဉ်မှာပင် ရွှမ်းယီက သူ့ကိုထပ်မံသတိပေးလိုက်သည်။

"နတ်ဘုရားစွမ်းအားကို မကျွမ်းကျင်ခင်မှာ ပထမမူလ နတ်ဘုရား ချီစွမ်းအင်ကို ပေါ့ပေါ့ဆဆအသက်သွင်းပြီး နတ်ဘုရားပညာရပ်တွေကို မလေ့ကျင့်မိအောင် သတိထား။"

"နတ်ဘုရားပညာရပ်တွေက ကောင်းကင်နဲ့မြေကြီးရဲ့ နိယာမတရားတွေကို ကျော်လွန်တယ်။ မင်းကျွမ်းကျင်တဲ့ ပညာရပ်တစ်ခုချင်းစီက မင်းအပေါ်မှာ အရှိန်အဝါခြေရာတစ်ခု ချန်ထားခဲ့လိမ့်မယ်၊ ပြီးတော့ မင်းရဲ့လက်ရှိအစွမ်းနဲ့ဆိုရင် အများဆုံးသုံးခုလောက်ပဲ သုံးနိုင်ပြီး ဒီကောင်းကင်နဲ့မြေကြီးရဲ့ နိယာမတရားတွေကြောင့် ချေဖျက်ခံလိုက်ရနိုင်တယ်။"

ချင်ဖုန်းက ခေါင်းညိတ်လိုက်သည်။ ရှင်ခြင်းနဲ့သေခြင်းကိစ္စများကို ပေါ့ပေါ့ဆဆ သဘောမထားသင့်သည်မှာ ထင်ရှားသည်။

နတ်ဘုရားစွမ်းအားကို ကျွမ်းကျင်ပြီး ဒီလျှို့ဝှက်ဆန်းကြယ်သောအခြေအနေသို့ ဝင်ရောက်ကာ ကောင်းကင်နှင့် မြေကြီး၏ ချည်နှောင်မှုမှ ကင်းလွတ်မှသာလျှင် သူသည် နတ်ဘုရားပညာရပ်များကို လွတ်လပ်စွာအသုံးပြုနိုင်မည်ဖြစ်သည်။

ချင်ဖုန်းသည် သူ၏နတ်ဘုရားအသိစိတ်ကို နတ်ပင်လယ်မှ ရုပ်သိမ်းလိုက်ပြီး မျက်လုံးများကို ဖွင့်လိုက်သည်။

သူတံခါးကိုတွန်းဖွင့်လိုက်သည့်အခါ ညင်သာသောညလေက တိုက်ခတ်ဝင်ရောက်လာသည်။

သူသည် အိမ်ရှေ့မှခြံဝင်းသို့ လမ်းလျှောက်သွားပြီး နေရာလွတ်တစ်ခုကို နောက်တစ်ကြိမ်ရှာကာ ဒီအဆုံးစွန်အသိစိတ်အကြောင်းကို စတင်စဉ်းစားတော့သည်။

သူသည် သူ၏လက်ဝါးကို မြေပြင်ပေါ်တင်လိုက်ပြီး ပထမမူလ နတ်ဘုရား ချီစွမ်းအင်ကို အသက်သွင်းလိုက်သည်။ သူလက်ကိုဖယ်လိုက်သည့်အခါ လက်မဝက်ခန့်ရှိသော လက်ဝါးရာတစ်ခု၊ သုံးစင်တီမီတာခန့်အထူသည် ရှင်းလင်းစွာမြင်သာနေသည်။

ပြီးတော့ ဒါက သူအောင်မြင်နိုင်သည့် အကန့်အသတ်ပင်။

အကူအညီမဲ့စွာ သက်ပြင်းချပြီးနောက် မွှေးရနံ့သင်းသင်းတစ်ခုက သူ၏ဘေးမှ ရုတ်တရက်တိုက်ခတ်သွားသည်။

ခေါင်းလှည့်ကြည့်လိုက်ရာ အဖြူရောင်ဝတ်ရုံဝတ်ဆင်ထားသော လျိုကျန့်လီသည် နတ်သမီးတစ်ပါးကဲ့သို့ ကျက်သရေရှိစွာ ဆင်းသက်လာသည်ကို သူတွေ့လိုက်ရသည်။

'ဒီညတော့ ကျန့်လီပဲ...' ချင်ဖုန်းက သူ့ဘာသာတွေးလိုက်သည်။

"ယောင်္ကျား ဒီမှာဘာလုပ်နေတာလဲ။"

လျိုကျန့်လီက ခေါင်းငုံ့ကာ ခြံဝင်းထောင့်မှ မရေမတွက်နိုင်သော လက်ဝါးရာများကို ကြည့်လိုက်ရာ သူမ၏အမူအရာတွင် စူးစမ်းလိုစိတ်များ ထင်ရှားနေသည်။

ချင်ဖုန်းသည် ဘာမှဖုံးကွယ်မထားဘဲ သူ၏ကျင့်ကြံမှု အကျပ်အတည်းသို့ရောက်ရှိနေကြောင်း အမှန်အတိုင်းပြောပြလိုက်သည်။

"ဒီလိုလား။"

လျိုကျန့်လီ၏ နှုတ်ခမ်းနီများက အနည်းငယ်ဟသွားပြီး သူမက အားနည်းစွာခေါင်းညိတ်လိုက်သည်။

ထို့နောက် သူမက ချဉ်းကပ်လာပြီး ညာလက်ကိုမြှောက်ကာ မြေပြင်ဘက်သို့ ညင်သာစွာ ဝှေ့ယမ်းလိုက်သည်။

မြေကြီးအနည်းငယ်တုန်ခါသွားသည်နှင့် ချင်ဖုန်း၏မျက်နှာမှာ အံ့ဩမှုများဖြင့် ပြည့်နှက်သွားရာ မြေပြင်ပေါ်တွင် သူ၏ဖခင်၏အဆုံးစွန်အသိစိတ်ကဲ့သို့ပင် အပ်ပေါက်အရွယ်အစားရှိသော တွင်းနက်ငယ်လေးတစ်ခု ပေါ်လာသည်။

ချင်ဖုန်းက တုန်လှုပ်စွာ အာမေဋိတ်ပြုလိုက်သည်။

"မိန်းမ၊ မင်းနားလည်သွားပြီလား။"

ဘယ်လောက်ကြာသွားလို့လဲ။ တစ်လကျော်ကျော်လေးပဲ မဟုတ်လား။

မရေမတွက်နိုင်သော စစ်သည်တော်များကို ထိတ်လန့်တုန်လှုပ်စေခဲ့သော အဆုံးစွန်အသိစိတ်၊ အချို့က တစ်ဘဝလုံးအချိန်ကုန်ခံသော်လည်း မဆုပ်ကိုင်နိုင်ခဲ့သော အရာကို မိန်းမက အားစိုက်ထုတ်စရာမလိုဘဲ သရုပ်ပြနိုင်ခဲ့သည်တဲ့လား။

သူမ ဘယ်လောက်တောင် ကြောက်စရာကောင်းလောက်အောင် ပါရမီထူးချွန်လိုက်သလဲ။

လျိုကျန့်လီက ခေါင်းခါယမ်းလိုက်သည်။

"ကျွန်မတို့ တကယ့်တိုက်ပွဲနဲ့တော့ အများကြီးကွာပါသေးတယ်။ တံခါး၀ကို မရေမရာ ထိတွေ့မိရုံလေးပါပဲ။ ဒါပေမဲ့ ကျွန်မရှင့်ကို လမ်းညွှန်မှုအချို့တော့ ပေးနိုင်လောက်ပါတယ်။"

သူမ၏စကားကြောင့် ချင်ဖုန်း၏မျက်နှာမှာ လင်းလက်သွားသည်။

အဲ့ဒီအားမကိုးရတဲ့အဖေက သူ့ကိုတစ်ခါသင်ပေးပြီး နောက်တစ်ခါပေါ်မလာတော့ဘဲ သူ့ဘာသာသူရှာဖွေစေခဲ့သည်။

ကံကောင်းစွာဖြင့် သူယခု သူ့ကိုလမ်းညွှန်ပေးရန် မိန်းမရှိနေပြီ၊ ဖြစ်နိုင်တာက သူနောက်ထပ်တိုးတက်မှုများ ရရှိနိုင်လောက်သည်။

လျိုကျန့်လီက တိုးညင်းစွာဆိုလိုက်သည်။

" ရှင့်လက်ကိုဆန့်ထုတ်ပေး။"

ချင်ဖုန်းသည် ချက်ချင်းလိုက်နာလိုက်ပြီးနောက် မိန်းမကလည်း သူမ၏လက်ကိုဆန့်ထုတ်ကာ သူမ၏လက်ချောင်းများကို သူ၏လက်ချောင်းများနှင့် ယှက်နွယ်လိုက်သည်ကို တွေ့လိုက်ရသည်။

နူးညံ့ချောမွေ့ပြီး နွေးထွေးတဲ့ခံစားမှုက လက်ဖဝါးကနေတစ်ဆင့် ချင်ဖုန်းရဲ့နှလုံးသားထဲကို တန်းတန်းမတ်မတ်ရောက်ရှိသွားတယ်။

ညလေက သူ၏နားသယ်စပ်မှ ဆံပင်မျှင်များကို ညင်သာစွာတိုက်ခတ်သွားစဉ် လျိုကျန့်လီက ထပ်မံပြောလိုက်သည်။

"နောက်တစ်ခုက ကျွန်မရှင့်လက်ဖဝါးထဲမှာ ချီစွမ်းအင်ကို လည်ပတ်စီးဆင်းစေမယ်။ သေသေချာချာအာရုံစိုက်ထားပါ၊ ရှင့်အနေနဲ့ ထိုးထွင်းဉာဏ်အချို့ရရှိနိုင်လောက်တယ်။"

သူမပြောနေစဉ်မှာပင် ချင်ဖုန်းသည် သူ၏လက်ကို မြစ်တစ်စင်းထဲတွင် နှစ်မြှုပ်ထားသကဲ့သို့ ခံစားလိုက်ရသည်။

အေးမြသောစီးကြောင်းများသည် သူ၏လက်ချောင်းများနှင့် လက်ဖဝါးတို့ကို ဖြတ်သန်း စီးဆင်းသွားပြီးနောက် တိကျသောအမှတ်တစ်ခုတွင် စုစည်းသွားကာ ပိုမိုအားကောင်းသော အကျိုးသက်ရောက်မှုကို ဖြစ်ပေါ်စေသည်။

ချင်ဖုန်း၏ မျက်လုံးများလင်းလက်သွားပြီး သူရုတ်တရက် တစ်စုံတစ်ခုကို သဘောပေါက်သွားသည်။ သူမဖောက်ထွင်းနိုင်ခဲ့သော အကျပ်အတည်းသည် အနည်းငယ်ကွဲအက်သွားသကဲ့သို့ပင်။

သူသည် စိတ်ရောကိုယ်ပါနှစ်မြှုပ်လိုက်ပြီး ဂရုတစိုက်ခံစားလိုက်သည်။

ရှည်လျားသောညတာတွင် သူတို့နှစ်ဦးလက်ချင်းတွဲထားစဉ် အချိန်သည် တိတ်ဆိတ်စွာ ကုန်ဆုံးသွားတော့သည်။