ကျွန်မ ပြည့်တန်ဆာအိမ်ဖွင့်ချင်လို့ပါ

မိုးသားတိမ်လိပ်မည်းများက လရောင်ကိုကွယ်ဖုံးထားပြီး ချင်စံအိမ်တော်၏ အမိုးပေါ်သို့ အရိပ်များကျရောက်နေသည်။

ချင်သခင်ကြီးသည် ခြံဝင်းထဲမှ သူတို့နှစ်ဦးကိုကြည့်ရင်း စိတ်လှုပ်ရှားစွာ သက်ပြင်းချလိုက်သည်။

အနောက်ပိုင်းဒေသမှ တပ်မှူးချုပ် ဖုရော့ယွင်သည် ထူးချွန်သောပါရမီရှိသူတစ်ဦးဖြစ်သည်။ သူမသည် အတိတ်က အဆုံးစွန်အသိစိတ်ကို လေ့ကျင့်ခဲ့ရာ သုံးလအတွင်း သူမ၏ချီစွမ်းအင်ကို အပ်ပေါက်အရွယ်အစားသို့ စုစည်းနိုင်ခဲ့သည်။ သူမကို သူ၏ဆရာက ရာစုနှစ်တစ်ခုတွင်မှ တစ်ခါမြင်တွေ့နိုင်သော သိုင်းပညာပါရမီရှင်တစ်ဦးအဖြစ် ချီးကျူးခဲ့သည်။

လျိုကျန့်လီအတွက်မူ သူမသည် အသက်နှစ်ဆယ်သာရှိသေးပြီး တစ်လကျော်ကျော်အတွင်း ဒီအဆင့်သို့ ရောက်ရှိခဲ့သည်။ သူမ၏ပါရမီသည် မျှော်လင့်ချက်များကို ကျော်လွန်နေသည်ဟုသာ ဆိုနိုင်ပေသည်။

ထိုမျှသာမက သူမသည် ဓားတာအိုကိုလည်း ကျင့်ကြံသေးသည်။

ချင်သခင်ကြီးက ကျေနပ်သောမျက်နှာထားဖြင့် ဆိုလိုက်သည်။

"သူမရဲ့ပါရမီနဲ့ဆိုရင် ငါ့ကိုကျော်တက်သွားဖို့က အချိန်ကာလတစ်ခုပဲ လိုတော့တယ်။"

ဘိုးဘေးဘီဘင်တို့၏ စေ့စပ်ကြောင်းလမ်းမှုက ချင်မိသားစုအတွက် ဒီလောက်ထူးချွန်တဲ့ ချွေးမတစ်ယောက်ကို ဆောင်ကြဉ်းပေးလိမ့်မည်ဟု သူဘယ်တုန်းကမှ မမျှော်လင့်ခဲ့ပေ။

ဒါက သူ၏ထိရောက်သော သားသမီးပျိုးထောင်မှုနှင့်လည်း သက်ဆိုင်ပေသည်။

မဟုတ်ရင် အဲ့ဒီကောင်စုတ်လေး ဖုန်းအာက ဘာအရည်အချင်းမှမရှိဘဲ ကျန့်လီရဲ့နှလုံးသားကို ဘယ်လိုလုပ်ရနိုင်မှာလဲ။

"ကျန့်လီရဲ့ ဇီဝချီစွမ်းအင်က စီးဆင်းနေတဲ့ရေလိုပဲ၊ ပျော့ပျောင်းသလို မာကျောတယ်၊ ဖုန်းအာကို လမ်းညွှန်ပေးဖို့ အကောင်းဆုံးပဲ။"

ချင်ကျန့်အန်းက သူ့ဘာသာရေရွတ်လိုက်သည်။

"သူမရဲ့ကိုယ်ပိုင်လမ်းညွှန်မှုက အဲ့ဒီကောင်စုတ်လေးကို ဉာဏ်အလင်းပွင့်စေပြီး အဆုံးစွန်အသိစိတ်ကို နားလည်ချင်တဲ့ သူ့အတွေးတွေကို ဖယ်ရှားပေးနိုင်ပါစေလို့ပဲ မျှော်လင့်ပါတယ်။ မဟုတ်ရင်တော့ သူလမ်းမှားမရောက်အောင် ငါစောစောစီးစီးတားရလိမ့်မယ်။"

အမှန်စင်စစ် ဒီည လျိုကျန့်လီရောက်လာပြီး ချင်ဖုန်းကို လမ်းညွှန်ပေးခြင်းသည် ဖြစ်သလို ထင်ရသော်လည်း အမှန်တကယ်တွင် ချင်သခင်ကြီးက နောက်ကွယ်မှ စီစဉ်ခဲ့ခြင်းဖြစ်သည်။

မူလက သူကိုယ်တိုင် အဆုံးစွန်အသိစိတ်၏ လျှို့ဝှက်ချက်ကို လက်ဆင့်ကမ်းသင်ကြားပေးသင့်သည်။

သို့သော် မြောက်ပိုင်းတစ္ဆေခေါင်းဖြစ်သော သူ၏ဇီဝချီစွမ်းအင်မှာ အလွန်အမင်းပြင်းထန်လှသည်။ သူချုပ်တည်းထားသည့်တိုင် ချင်ဖုန်းဒဏ်ရာရနိုင်ခြေ မြင့်မားသည်။

ထို့ကြောင့် ချင်သခင်ကြီးသည် လျိုကျန့်လီ သူမ၏ဇီဝချီစွမ်းအင်ကို အပ်ပေါက်အရွယ်အစားသို့ ကျုံ့နိုင်သည့်တိုင်အောင် စောင့်ဆိုင်းခဲ့ပြီးနောက် ဒီညတွင် သူမထံပြောပြကာ စောစောပြန်လာရန် တောင်းဆိုခဲ့သည်။

ပြီးတော့ ယခုမြင်ကွင်းသို့ ရောက်ရှိလာခဲ့သည်။

သို့သော် အချိန်ကြာလာသည်နှင့်အမျှ ဒီလမ်းညွှန်မှုမှာ အရသာတစ်မျိုး ပြောင်းသွားသကဲ့သို့ပင်။

သူ၏သားနှင့်ချွေးမတို့ ချစ်ခင်စွာလက်ချင်းတွဲထားသည်ကိုမြင်သောအခါ ချင်သခင်ကြီးသည် ဆက်လက်ကြည့်ရှုရန် မသင့်တော်တော့ဟု ခံစားမိပြီး ညအမှောင်ထဲသို့ ပျောက်ကွယ်သွားတော့သည်။

……

နေရောင်ခြည်သည် ခြံဝင်းထဲသို့ ဖြာကျနေပြီး နှင်းစက်များ၏ အလင်းပြန်မှုတွင် တလက်လက်တောက်ပနေသည်။

ချင်ဖုန်းသည် မြေပြင်ပေါ်မှ လက်နှစ်လုံးအကျယ်သာရှိသော အရာကို ငုံ့ကြည့်ရင်း ကျေနပ်စွာခေါင်းညိတ်လိုက်သည်။

'ယောက်ျားနဲ့မိန်းမ အတူတကွအလုပ်လုပ်ရင် အလုပ်ပိုလွယ်တယ်' ဟူသော ဆိုရိုးစကားအတိုင်းပင်။ မနေ့ညက ကျန့်လီ၏ ဂရုတစိုက်လမ်းညွှန်မှုအောက်တွင် ရလဒ်များမှာ အမှန်တကယ်ပင် ချက်ချင်းထွက်ပေါ်ခဲ့သည်။

ပို၍အံ့ဩစရာကောင်းသည်မှာ သူသည် ပထမမူလ နတ်ဘုရား ချီစွမ်းအင်ကို အသုံးပြု၍ သူ၏မျက်လုံးများထဲမှ ပထမ မူလချီစွမ်းအင်ကို လှုံ့ဆော်ရန် ကြိုးစားခဲ့သည်။ အရင်ချီစွမ်းအင်ကို နောက်ချီစွမ်းအင်က ကွဲလွင့်သွားစေဆဲဖြစ်သော်လည်း နှစ်ခုကြားကအကွာအဝေးမှာ ယခု လက်တစ်ကမ်းအလိုသို့ ရောက်ရှိနေပြီဖြစ်သည်။

ဒါက သူ၏ကြိုးစားမှုများ အချည်းနှီးမဖြစ်ကြောင်း ညွှန်ပြနေသည်။

"ငါက မင်းလောက်နားလည်ဖို့မလိုဘူးထင်တယ်။ ငါ့ရဲ့ ပထမ မူလချီစွမ်းအင်ကို အသက်သွင်းဖို့ ကြိုးစားကြည့်သင့်တယ်။"

ဒီအချိန်တွင် ချင်သခင်ကြီးသည် ခြံဝင်းသို့ရောက်လာပြီး ဆိုလိုက်သည်။

"မိန်းမစိုး လီက မင်းကိုရှာဖို့ စံအိမ်တော်ကိုရောက်နေတယ်။ သူခန်းမဆောင်မှာစောင့်နေတယ်။ မြန်မြန်သွားတွေ့လိုက်ဦး။"

"မိန်းမစိုး လီ ဟုတ်လား။"

ချင်ဖုန်းက အနည်းငယ်အံ့ဩသွားသည်။

"သူက ဒီကိုဘာလို့ရောက်နေတာလဲ။"

သူမိန်းမစိုး လီကို နောက်ဆုံးတွေ့ခဲ့သည်မှာ လပေါင်းများစွာ ကြာခဲ့ပြီဖြစ်သည်။

ချင်သခင်ကြီးက ခေါင်းခါယမ်းလိုက်သည်။

"အသေးစိတ်တော့ငါမသိဘူး၊ ဒါပေမဲ့ မင်ဧကရာဇ်က မင်းကိုနန်းတော်ထဲခေါ်ခိုင်းလိုက်တယ်လို့ သူပြောတယ်။"

ချင်ဖုန်းသည် ချက်ချင်းမတ်မတ်ရပ်လိုက်သည်။

"ကောင်းပါပြီ၊ ကျွန်တော်နားလည်ပါပြီ အဖေ။"

မင်ဧကရာဇ်က သူ့ကိုခေါ်သည့်အတွက် နှောင့်နှေးနေစရာအကြောင်းမရှိပေ။ ချင်ဖုန်းနှင့် မိန်းမစိုး လီတို့ ခန်းမဆောင်တွင် ခဏတာစကားစမြည်ပြောဆိုပြီးနောက် ချင်စံအိမ်တော်မှထွက်ခွာကာ နန်းတော်ကြီးဆီသို့ ဦးတည်သွားကြသည်။

ဝေါယာဉ်အတွင်း၌ ချင်ဖုန်းက စူးစမ်းစွာမေးလိုက်သည်။

"မိန်းမစိုး လီ၊ အရှင်မင်းကြီးက ကျွန်တော့်ကို ဘာကိစ္စနဲ့ခေါ်တယ်ဆိုတာ သိပါသလား။"

ယုတ္တိနည်းအရဆိုလျှင် သခင်ကြီးဒန်နှင့်ပတ်သက်သောကိစ္စများသည် လျှို့ဝှက်ကိစ္စများဖြစ်သည်။ ပေါ့ပေါ့ဆဆပြောဆိုမိလျှင် သေဒဏ်မှ မျိုးရိုးလိုက်သုတ်သင်ရှင်းလင်းသည့်အပြစ်ဒဏ်အထိ ပြင်းထန်သောအကျိုးဆက်များကို ဖြစ်ပေါ်စေနိုင်သည်။

သို့သော် မင်ဧကရာဇ်က ချင်ဖုန်းအပေါ်ထားရှိသော ယုံကြည်မှုကြောင့်ဖြစ်နိုင်သည်၊ မိန်းမစိုး လီကိုမလွှတ်မီ အကြောင်းရင်းကို လမ်းတွင်ရှင်းပြနိုင်ကြောင်း မှာကြားခဲ့သည်။

ထို့ကြောင့် မိန်းမစိုး လီသည် ဘာမှဖုံးကွယ်မထားဘဲ အခြေအနေကို အသေးစိတ်ရှင်းပြလိုက်သည်။

ဒီစကားကိုကြားပြီးနောက် ချင်ဖုန်းက အာမေဋိတ်ပြုလိုက်သည်။

"သခင်ကြီးဒန်ကို မကြာသေးခင်က ဂရုစိုက်ပေးခဲ့တဲ့ ဆေးဆရာကြီးကွယ်လွန်သွားလို့ အရှင်မင်းကြီးက ကျွန်တော့်ကို သူ့နေရာမှာအစားထိုးစေချင်တာလား။"

"အဲ့ဒီလိုနားလည်လို့ရပါတယ်။ ဒါပေမဲ့ အရှင်မင်းကြီးက ခင်ဗျားနေ့စဉ်ကိစ္စတွေနဲ့ အလုပ်များမှန်း သိပါတယ်၊ ဒါကြောင့် ရှင့်ကိုတောင်းဆိုတာက သခင်ကြီးဒန်ကို ကုသပေးဖို့သက်သက်ပါပဲ။"

ချင်ဖုန်းက ခေါင်းညိတ်လိုက်သည်။

သခင်ကြီးဒန်အပေါ် သူနက်နက်ရှိုင်းရှိုင်း စွဲမှတ်နေသည်မှာ သေချာသည်။

ယမ်းမှုန့်ဖြစ်စဉ်ကြောင့် သူသည် သူနှင့်အချို့သောဆက်ဆံရေးများ ရှိခဲ့သည်။

စစ်တပ်ကိုအုပ်ချုပ်သူ၊ အရှေ့ဘက်နယ်စပ်ကို သုံးရက်သုံးညလုံး ကာကွယ်ခဲ့သူ၊ အသူရာမျိုးနွယ်နှင့် မဟာချန်၏ပိုင်နက်ကို နောက်တစ်ကြိမ်မကျူးကျော်ရန် သဘောတူညီမှုရခဲ့သူတစ်ဦး။

မည်သူက သူ၏အမျိုးမျိုးသောလုပ်ဆောင်ချက်များကို ကြည့်ပါစေ၊ သူသည် သံသယမရှိဘဲ သူရဲကောင်းတစ်ဦးဖြစ်သည်။

ထို့ကြောင့် သခင်ကြီးဒန်သည် အပြင်ပန်းတွင်အဆင်ပြေပုံရသော်လည်း အမှန်တကယ်တွင် ပြင်းထန်သောဒဏ်ရာများ ခံစားနေရသည်ကို သိလိုက်ရသောအခါ ချင်ဖုန်းသည် အတော်လေး မသက်မသာခံစားလိုက်ရသည်။

သူသည် သူ၏ဆေးပညာစွမ်းရည်များကို အသုံးပြု၍ သခင်ကြီးဒန်၏ နာကျင်မှုနှင့်ဒုက္ခများကို သက်သာစေချင်ရုံသာ။

ဝေါယာဉ် နန်းတော်အနီးသို့ ချဉ်းကပ်လာစဉ် မိန်းမစိုး လီက တိုးညင်းစွာဆိုလိုက်သည်။

"ကျွန်တော် သခင်လေးချင်ကို အလေးပေးပြောရမယ့်အရာတစ်ခုရှိပါသေးတယ်။"

"သခင်ကြီးဒန်ရဲ့ ပြင်းထန်တဲ့ဒဏ်ရာကိစ္စကို ပေါက်ကြားလို့လုံးဝမဖြစ်ပါဘူး။ ဒါက ချင်မိသားစုကို ဘေးဒုက္ခဖြစ်စေရုံတင်မကဘူး၊ မဟာချန်တစ်ပြည်လုံးကိုပါ တုန်လှုပ်ချောက်ချားစေပါလိမ့်မယ်။"

"ဒီလောက်တောင်ဆိုးရွားလို့လား။"

ချင်ဖုန်း၏မျက်နှာအမူအရာ အနည်းငယ်ယိုင်သွားသော်လည်း နောက်ထပ်စဉ်းစားကြည့်လိုက်ရာ အကြောင်းရင်းကို သူနားလည်သွားသည်။

"အသူရာမျိုးနွယ်ကြောင့်လား။"

မိန်းမစိုး လီ၏မျက်လုံးများ ပြူးကျယ်သွားပြီး တိတ်ဆိတ်နေရန် အလျင်အမြန်အမူအရာပြလိုက်သည်။

'ဒါအမှန်ပဲ...'

ချင်ဖုန်း၏မျက်နှာအမူအရာမှာ လေးနက်သွားသည်။ လွန်ခဲ့သောနှစ်များက တိုက်ပွဲ၏အသေးစိတ်ကို လူအများစုမသိကြသော်လည်း အသူရာမျိုးနွယ်နှင့် သခင်ကြီးဒန်ကြားတွင် သဘောတူညီမှုတစ်ခု ပြုလုပ်ခဲ့သည်ကို လူတိုင်းနီးပါးနားလည်ကြသည်။

နှစ်များတစ်လျှောက် ကတိတည်ခဲ့သော အသူရာမျိုးနွယ်သည် အရှေ့ပိုင်းနယ်မြေသို့ ခြေတစ်လှမ်းမျှမချခဲ့ပေ။

သို့သော် သူတို့နှင့် သဘောတူညီမှုပြုလုပ်ခဲ့သော သခင်ကြီးဒန်သာ ကွယ်လွန်သွားခဲ့လျှင် အကျိုးဆက်များက ဘာဖြစ်လာမည်နည်း။ မည်သူက မှန်းဆရဲမည်နည်း။

နောက်ဆုံးတော့လည်း လူတို့ကတိဖျက်သည့်အခြေအနေများမှာ အလွန်အဖြစ်များလှသည်၊ အထူးသဖြင့် နာမည်ဆိုးဖြင့်ကျော်ကြားသော အသူရာမျိုးနွယ်နှင့်ပတ်သက်လာလျှင်ပေါ့။

ချင်ဖုန်း သက်ပြင်းချလိုက်မိသည်။ လူသားမျိုးနွယ်သာ လုံလောက်အောင်အားကောင်းခဲ့လျှင် ဘာကြောင့် ဒီလောက်သတိထားနေရမည်နည်း။

ရှေ့ဆက်ရမည့်ခရီးတွင် ဝေါယာဉ်အတွင်း၌ တိတ်ဆိတ်မှုသာ ပြည့်နှက်နေတော့သည်။

…

တစ်ဖက်တွင် အနောက်ပိုင်းဒေသမှ ချူမင်းသားမြို့တော်၌ မင်းနေပြည်တော်မှ အကြောင်းပြန်ကြားချက် ရရှိသော ချူမင်းသားသည် မိစ္ဆာနှိမ်နင်းရေးဌာန၏ တပ်မှူးချုပ် ဖုရော့ယွင်ကို ဆက်သွယ်ပြီး နတ်စစ်သူကြီးအစားထိုးရန်အတွက် သူနှင့်အတူ မင်းနေပြည်တော်သို့သွားရန် ဖိတ်ခေါ်ခဲ့သည်။

အနောက်ပိုင်းဒေသသည် ဘေးအန္တရာယ်များမှ ပြန်လည်နာလန်ထူခါစဖြစ်ပြီး ပြန်လည် ထူထောင်ရန်များစွာ လိုအပ်နေသော်လည်း ဖုရော့ယွင်သည် များများစားစားတုံ့ဆိုင်းမနေဘဲ သဘောတူလိုက်သည်။

ဒီနေ့သည် သူတို့စုရုံးပြီး ထွက်ခွာရမည့်နေ့ဖြစ်သော်လည်း မဖိတ်ခေါ်ဘဲ ရောက်ရှိလာသူတစ်ဦး ရှိနေသည်။

သူမသည် ခန့်ညားထည်ဝါသောဝတ်ရုံကို ဝတ်ဆင်ထားပြီး လှပသေသပ်သော ကိုယ်လုံးကိုယ်ပေါက်ရှိကာ မျက်မှောင်တစ်ချက်ကြုတ်ခြင်း၊ တစ်ချက်ပြုံးခြင်းတိုင်းက စွဲမက်ဖွယ်ကောင်းတဲ့ အရှိန်အဝါကို ထုတ်လွှတ်နေတယ်၊ အထူးသဖြင့် သူမ၏ခါးဆစ်မှ အမြီးရှည်ကိုးချောင်း လေထဲတွင်ပေါ်နေခြင်းက သူမအား ထူးခြားသောအလှတရားကို ပေါင်းထည့်ပေးနေသည်။

ဒီပုဂ္ဂိုလ်မှာ အခြားသူမဟုတ်၊ တူရှန်းမြေခွေးမျိုးနွယ်၏ အကြီးအကဲ စုထျန်းယွဲ့ပင်။

ချူမင်းသား၏ စစ်တပ်က သူမကိုမြင်သောအခါ အလျင်အမြန်သတိထားလိုက်ကြသော်လည်း ချူမင်းသား၏ ဆန့်တန်းထားသောလက်ဖြင့် တားဆီးခံလိုက်ရသည်။

ပိုင်ဝူတိနှင့် စုထျန်းယွဲ့ဦးဆောင်သော တူရှန်းမြေခွေးမျိုးနွယ်တို့၏ ကြိုးပမ်းမှုများကြောင့် အနောက်ပိုင်းဒေသ၏ ဘေးအန္တရာယ်ကို အောင်မြင်စွာကျော်လွှားနိုင်ခဲ့သည်။

အကြောင်းမရှိဘဲ ရန်သူဖြစ်အောင်လုပ်စရာ မလိုပေ။

ဖုရော့ယွင်က မျက်ခုံးပင့်ကာ မေးလိုက်သည်။

"မင်းက ဒီကိုဘာလို့ရောက်နေတာလဲ။"

စုထျန်းယွဲ့က အနည်းငယ်ဦးညွှတ်ပြုံးလိုက်သည်။

"ရှင့်တို့အားလုံး မင်းနေပြည်တော်ကို သွားကြမလို့လား။"

ချူမင်းသားက ပြန်ဖြေသည်။

"ဟုတ်တယ်။"

"ဒါဆိုရင်တော့ အရမ်းကောင်းတာပေါ့။ ကျွန်မတို့မျိုးနွယ်က အမျိုးသမီးတချို့လည်း မင်းနေပြည်တော်ကို သွားချင်ကြလို့ပါ။ အတူတူသွားလို့များ ရနိုင်မလားမသိဘူး။"

ဒီစကားကိုကြားသော် ချူမင်းသား၊ ဖုရော့ယွင်နှင့် အခြားသူများအားလုံးမှာ ထူးဆန်းသော မျက်နှာထားများဖြစ်သွားကြသည်။

မင်းနေပြည်တော်က ဘယ်လိုနေရာလဲ။

ဒါက ဧကရာဇ်၏ခြေတော်ရင်း၊ မဟာချန်၏မြို့တော်ဖြစ်သည်။ အတားအဆီး၏ကာကွယ်မှုကို ထားလိုက်ဦး၊ နတ်ဘုရားအစောင့်အရှောက်နှင့် ကောင်းကင်ဘုံမျှော်စင်၏ နိုင်ငံတော် ဆရာတို့၏ နာမည်များချည်းကပင် မိစ္ဆာများနှင့် ဝိညာဉ်အားလုံးကို တုံ့ဆိုင်းသွားစေသည်။

အဲ့ဒီအမြီးကိုးချောင်းမြေခွေးမက ဘယ်လိုသတ္တိနဲ့ သူ့သဘောနဲ့သူ အဲ့ဒီကိုသွားရဲရတာလဲ။

စုထျန်းယွဲ့က လူတိုင်း၏အတွေးများကို နားလည်ပြီး ဆိုလိုက်သည်။

"အန္တရာယ်တွေအားလုံးရှိနေလို့ပဲ ကျွန်မလို မိန်းကလေးငယ်တစ်ယောက်က ရှင့်တို့နဲ့ အတူတူ သွားချင်တာပေါ့။ ဒီဘေးအန္တရာယ်အတွင်းမှာ တူရှန်းမြေခွေးမျိုးနွယ်က အပြည့်အဝ ကူညီပေးခဲ့ပါတယ်။ ရှင့်တို့က ဒီတောင်းဆိုချက်လေးတစ်ခုကိုတောင် ငြင်းမှာမဟုတ်ဘူး မဟုတ်လား။"

ချူမင်းသားက ခဏစဉ်းစားလိုက်သည်။ သူနှင့် တပ်မှူးချုပ်ဖုတို့က အာမခံပေးပြီး မင်းနေပြည်တော် မိစ္ဆာနှိမ်နင်းရေးဌာနမှ ခွင့်ပြုချက်စာတစ်စောင်ရယူနိုင်လျှင် မြေခွေးမျိုးနွယ်ကို မင်းနေပြည်တော်ထဲသို့ ဝင်ခွင့်ပေးရန် မခက်ခဲပေ။

နောက်ဆုံးတော့လည်း တူရှန်းမြေခွေးမျိုးနွယ်၏ ကျယ်ပြန့်သောကျော်ကြားမှုရှိသော်လည်း သူတို့၏နာမည်ဆိုးမှာ လက်တွေ့တွင်မရှိသလောက်ပင်။

ချူမင်းသားက စူးစမ်းစွာမေးလိုက်သည်။

"ဖြစ်နိုင်ပါတယ်၊ ဒါပေမဲ့ မင်းတို့အားလုံးက ဘာလို့မင်းနေပြည်တော်ကို သွားရမှာလဲ။"

သူအံ့ဩသွားလောက်အောင်ပင် စုထျန်းယွဲ့က နူးညံ့စွာပြုံးလိုက်သည်။

"မြေခွေးမျိုးနွယ်က မကြာသေးခင်နှစ်တွေမှာ ငွေကြေးအကျပ်အတည်း ဖြစ်နေလို့ပါ။ ဒီဆင်းရဲတဲ့မျိုးနွယ်က ဝင်ငွေဖြည့်တင်းဖို့ အဲ့ဒီမှာ ပြည့်တန်ဆာအိမ်လေးဖွင့်ချင်လို့ပါရှင်။"

ဒီစကားများထွက်လာသည်နှင့် လူတိုင်း အံ့ဩသောမျက်နှာထားများဖြင့် နေရာတွင်တင် ခဲသွားကြတော့သည်။