ဒီအစေခံအိုကြီးမှာတော့ ဒီအခွင့်အရေးရှိမယ်မထင်ပါဘူး

ချင်ဖုန်းတစ်ယောက် ဒီလိုအခြေအနေမျိုးဖြစ်လာလိမ့်မည်ဟု ဘယ်တုန်းကမှ မမျှော်လင့်ခဲ့ပေ။

သူသည် သူ၏မိန်းမနှစ်ယောက်၏ စိုးရိမ်ပူပန်မှုများကို ဖြေဖျောက်ပေးပြီး အန်းယာနှင့်သူ၏ဆက်ဆံရေးကို ရှင်းလင်းအောင်လုပ်နိုင်ခဲ့သည်မှာ မကြာသေးပေ။

သို့သော် သူ၏အားလပ်ချိန်များတွင် မင်းသမီးအန်းယာ၏ ကျင့်ကြံမှုကို လျှို့ဝှက် လမ်းညွှန်ပေးနေသည်ကိုသာ သူတို့သိသွားခဲ့လျှင် ဒါက ကိုယ့်ခြေထောက်ကိုကိုယ် ပြန်ပစ်ခတ်လိုက်သလို ဖြစ်သွားမည်မဟုတ်ပါလား။

သူငြင်းရမည်၊ သူငြင်းကိုငြင်းရမည်။

ချင်ဖုန်းသည် ဦးစွာ မြှောက်ပင့်ခံရသော အမူအရာကိုပြလိုက်ပြီးနောက် အလေးအနက် ထားဟန်ဆောင်လိုက်သည်။

"အရှင်မင်းကြီးက ကျွန်တော်မျိုးကို ဒီလောက်တန်ဖိုးထားမှတော့ ကျွန်တော်မျိုးက အရှင်မင်းကြီးကို စိတ်ပျက်အောင်လုပ်လို့မဖြစ်ပါဘူး။"

"ဒါပေမဲ့ ကျွန်တော်မျိုးရဲ့နေ့စဉ်ဘဝမှာ ငြိမ်းချမ်းသော အကယ်ဒမီမှာ သင်ကြားပို့ချရသလို ကိုယ်ပိုင်ကျင့်ကြံမှုကိုလည်း ဂရုစိုက်ရပါတယ်။ ကျွန်တော်မျိုး မင်းသမီးအန်းယာကို လစ်လျူရှုမိမှာကို စိုးရိမ်ပါတယ်။"

"ဒါ့အပြင် စာပေသူတော်စင် တာအိုမျိုးဆက်ရဲ့ လေ့ကျင့်မှုကို လမ်းညွှန်တဲ့နေရာမှာ နိုင်ငံတော် ဆရာက ကျွန်တော်မျိုးထက် ပိုမသင့်တော်ဘူးလားခင်ဗျာ။"

မင်ဧကရာဇ်က အေးစက်စွာ နှာမှုတ်လိုက်သည်။

"သူသာပိုသင့်တော်ခဲ့ရင် အန်းယာရဲ့ကျင့်ကြံမှုက ဘာလို့ရပ်တန့်နေရမှာလဲ။"

"ဒါ့အပြင် မင်းက ဒီလောက်ငယ်ငယ်ရွယ်ရွယ်နဲ့ စတုတ္ထအဆင့်နယ်ပယ်ကို ဝင်ရောက်နိုင်ပြီး ကောင်းကင်ဘုံရဲ့ အပြစ်ဒဏ်ကိုတောင် ဆွဲဆောင်နိုင်ခဲ့တဲ့အချက်အပေါ်အခြေခံပြီး ကိုယ်တော်ဒီတောင်းဆိုမှုကို လုပ်ခဲ့တာပဲ။ မင်းရဲ့အရည်အချင်းတွေနဲ့ဆိုရင် မင်းသမီးအန်းယာကို သူ့ကျင့်ကြံမှုမှာ ထိုးထွင်းဉာဏ်ရအောင် ကူညီပေးနိုင်လိမ့်မယ်လို့ ကိုယ်တော်ယုံကြည်တယ်။"

ချင်ဖုန်း၏ မျက်နှာအမူအရာမှာ တောင့်တင်းသွားသည်။ 'အပင်မြင့်ရင် လေတိုက်ခံရလေ' တဲ့၊ ရှေးလူကြီးတွေပြောတာမမှားပါတကား။

ဒီပြဿနာအားလုံးက သူအရမ်းထူးချွန်နေလို့ ဖြစ်ပေါ်လာခဲ့တာ... ချင်ဖုန်းက ဆက်လက်ကြိုးစားချင်သေးသည်။

"အရှင်မင်းကြီး၊ ကျွန်တော်မျိုးက အတွေ့အကြုံနည်းပါးသေးပါတယ်။ ကျွန်တော်မျိုး မင်းသမီးအန်းယာရဲ့တိုးတက်မှုကို နှေးကွေးသွားစေမှာကို စိုးရိမ်ပါတယ်။"

"ဖြစ်နိုင်ရင် ကျွန်တော်မျိုး အရှင်မင်းကြီးအတွက် ကိုယ်စားလှယ်လောင်းအချို့ကို အကြံပြုပေးလို့ရနိုင်မလား၊ ဥပမာ မဟာစာပေအကယ်ဒမီက စီနီယာ ယန်ချန်လိုမျိုးပေါ့..."

ဒီစကားကိုကြားသော် မင်ဧကရာဇ်က သူ၏မျက်လုံးများကို ကျဉ်းမြောင်းလိုက်သည်။

ချင်ဖုန်းသည် ချက်ချင်းပင် ဆောင်းတွင်းမှ ပုစဉ်းကဲ့သို့ တိတ်ဆိတ်သွားတော့သည်။

"မင်းက ဘာလို့ ကိုယ်တော့်အန်းယာရဲ့လေ့ကျင့်မှုကို လမ်းညွှန်ပေးဖို့ ဒီလောက်တွန့်ဆုတ်နေရတာလဲ။"

ချင်ဖုန်းက အလျင်အမြန်ပြန်ဖြေသည်။

"အရှင်မင်းကြီး နားလည်မှုလွဲနေပါပြီ၊ ကျွန်တော်မျိုးက ဒီတာဝန်ကိုမထမ်းဆောင်နိုင်မှာကိုပဲ စိုးရိမ်နေတာပါ"

"တော်ပြီ၊ ကိုယ်တော် စိတ်ပိုင်းဖြတ်ပြီးသွားပြီ။ မင်းဒီနေ့ ငြိမ်းချမ်းသော အကယ်ဒမီကို သွားမှာမဟုတ်ဘူး။ အဲ့ဒီအစား ကိုယ်တော်တစ်ယောက်ယောက်ကို မင်းသမီးအန်းယာရဲ့နန်းဆောင်ကို လိုက်ပို့ခိုင်းလိုက်မယ်။ အရင်ဆုံး ရင်းနှီးအောင်လုပ်ပြီး မင်းသမီးအန်းယာက သူ့လေ့ကျင့်မှုမှာ ဘယ်နေရာတွေလိုအပ်နေလဲဆိုတာကို ကြည့်လိုက်။"

ချင်ဖုန်းသည် ပါးစပ်ဟလိုက်သော်လည်း နောက်ဆုံးတွင် သူ၏စိတ်ထဲမှအတွေးများကို မျိုချလိုက်ရသည်။

ဒီအချိန်တွင် သူ၏မည်သည့်ခုခံမှုမဆို အချည်းနှီးဖြစ်သွားမည်ဖြစ်ပြီး ဘုရင်မင်းမြတ် အနီးတွင်နေရခြင်း၏ အဓိပ္ပာယ်ကို သူပို၍ပင်နားလည်သွားသည်။

ဧကရာဇ်က တကယ်ပဲ စိတ်အပြောင်းအလဲမြန်ပါတကား။

မင်ဧကရာဇ်က ခပ်ပြတ်ပြတ်ဆိုလိုက်သည်။

"မိန်းမစိုး လီ၊ ဘာလို့ ချင်ဖုန်းကို အပြင်ခေါ်မသွားသေးတာလဲ။"

"ကျွန်တော်မျိုး အမိန့်တော်အတိုင်းပါဘုရား။"

ချင်ဖုန်းကို မင်းသမီးအန်းယာ၏ နန်းဆောင်သို့ အစောင့်များဖြင့် လိုက်ပါပို့ဆောင်ရန် စီစဉ်ပြီးနောက် မိန်းမစိုး လီသည် စာကြည့်ဆောင်သို့ ပြန်လာခဲ့သည်။ သူသည် စာချွန်လွှာများကို စစ်ဆေးနေသော မင်ဧကရာဇ်ကိုကြည့်ရင်း စကားပြောရန် တုံ့ဆိုင်းနေမိသည်။

မင်ဧကရာဇ်က မေးလိုက်သည်။

"အန်းယာရဲ့ကျင့်ကြံမှုတိုးတက်မှု နှေးကွေးရတဲ့အကြောင်းရင်းကို ကိုယ်တော်သိလျက်နဲ့ ဘာလို့ဒီလိုလုပ်ရလဲလို့ မင်းမေးချင်နေတာလား။"

မိန်းမစိုး လီက ပြန်ဖြေသည်။

"အရှင်မင်းကြီးရဲ့ ဆုံးဖြတ်ချက်တွေက ကောင်းကောင်းစဉ်းစားပြီးသားဖြစ်မှာပါပဲ။ ကျွန်တော်မျိုးကတော့ မှန်းဆဖို့မဝံ့ရဲပါဘူး။"

မင်ဧကရာဇ်က ဒီစကားကို လျစ်လျူရှုလိုက်ပြီး မေးလိုက်သည်။

"မင်း ချင်ဖုန်းကို ဘယ်လိုထင်လဲ။"

ချင်ဖုန်း၏ အမျိုးမျိုးသောလုပ်ဆောင်ချက်များကို ပြန်လည်အမှတ်ရရင်း မိန်းမစိုး လီက ရိုးသားစွာဆိုလိုက်သည်။

"ကျွန်တော်မျိုးယုံကြည်တာကတော့ သခင်လေးချင်ကိုသာ လုံလောက်တဲ့အချိန်ပေးလိုက်ရင် မဟာချန်က နောက်ထပ် နိုင်ငံတော် ဆရာတစ်ယောက်ကို ထပ်မွေးထုတ်ပေးနိုင်ပါလိမ့်မယ်။"

ဒီချီးကျူးစကားသည် ငြင်းဆိုဖွယ်မရှိအောင် မြင့်မားလှသည်။

မင်ဧကရာဇ်၏ ယုံကြည်စိတ်ချရသော လူယုံတော်တစ်ဦးဖြစ်ပြီး မရေမတွက်နိုင်သော ပါရမီရှင်များကို မြင်တွေ့ခဲ့ဖူးသော မိန်းမစိုး လီ၏အမြင်သည် သဘာဝကျစွာပင် အလွန်အရေးပါလှသည်။

မင်ဧကရာဇ်က ပြုံးလိုက်သည်။

"နောက်ထပ် ကောင်းကင်ဘုံမျှော်စင်ရဲ့ နိုင်ငံတော် ဆရာတစ်ယောက်... မဆိုးဘူးပဲ၊ ဒါက ကိုယ်တော်ရဲ့ဆန္ဒတွေနဲ့ ကိုက်ညီတယ်။"

"စဉ်းစားကြည့်တော့ ကိုယ်တော့်အန်းယာ လက်ထပ်ရမယ့်အချိန် ရောက်နေပြီပဲ။"

ဒီစကားကိုကြားသော် မိန်းမစိုး လီ၏မျက်လုံးများထဲတွင် အံ့ဩမှုအရိပ်အယောင်တစ်ခု ဖြတ်သန်းသွားသည်။

ဧကရာဇ်၏ လူယုံတော်တစ်ဦးအနေဖြင့် သူသည် လူမိုက်တစ်ယောက်မဟုတ်သည်မှာ သေချာရာ ချက်ချင်းပင်နားလည်သွားသည်။

'အရှင်မင်းကြီးက သခင်ကြီးချင်နဲ့ မင်းသမီးအန်းယာကို သဘောတူအောင် မြှားနတ်မောင်လုပ်ပေးဖို့ ရည်ရွယ်နေတာပဲ။'

ပြန်စဉ်းစားကြည့်လျှင် ဒါက တော်တော်လေးကျိုးကြောင်းဆီလျော်ပုံရသည်။

သာမန်မိသားစုနောက်ခံကလွဲ၍ သခင်လေးချင်သည် ကိုယ်ရေးကိုယ်တာအရ ထူးခြားစွာ ထူးချွန်သည်ဟု မှတ်ယူနိုင်ပြီး မင်းသမီးအန်းယာနှင့်ပင် ယှဉ်ပြိုင်နိုင်ရန် လုံလောက်သည်ထက်ပင် ပိုနေသေးသည်။

သို့သော် ပြဿနာတစ်ခုတော့ ရှိနေသေးသည်။

"အရှင်မင်းကြီး၊ သခင်လေးချင်မှာ အဆင့်အတန်းမြင့်တဲ့ ဇနီးနှစ်ယောက်ရှိနေနှင့်ပါပြီ။ မင်းသမီးအန်းယာသာ တကယ်ပဲ ချင်စံအိမ်တော်ထဲကို လက်ထပ်ဝင်ရောက်သွားခဲ့ရင် သူမက နောက်ထပ်မောင်းမတစ်ယောက်ပဲ ဖြစ်သွားမှာမဟုတ်ဘူးလား။"

"အထွတ်အမြတ်နေရာလုပွဲမှာ အားလုံးက တစ်ဦးချင်းစီရဲ့အရည်အချင်းအပေါ်မှာပဲမူတည်တယ်။ ကိုယ်တော်ယုံကြည်တာကတော့ အန်းယာမှာ ထိပ်ဆုံးကိုတက်လှမ်းနိုင်တဲ့ အရည်အချင်းရှိတယ်။ သူသာအရည်အချင်းမမီခဲ့ရင် အဲ့ဒီနှစ်ယောက်အောက်မှာပဲ အဆုံးသတ်သွားခဲ့ရင်တောင် တော်ဝင်မိသားစုရဲ့ဂုဏ်သိက္ခာကို မထိခိုက်စေပါဘူး။"

ဒီပြောဆိုချက်သည် ကျိုးကြောင်းဆီလျော်သည်။ မဟာချန်၏ ကျော်ကြားသော လျိုကျန့်လီ၊ နဂါးမျိုးနွယ်၏သမီးတော် ချန်းဖေးလန် — လောကကြီးထဲမှာ ဘယ်အမျိုးသမီးက သူတို့နဲ့နှိုင်းယှဉ်နိုင်မှာလဲ။

အလွန်နည်းပါးလှသည်။

မိန်းမစိုး လီမှာ စိုးရိမ်ပူပန်မှုများ ရှိနေသေးသည်။

"ဒါပေမဲ့ သခင်လေးချင်က သူနောက်အိမ်ထောင်ပြုဖို့ စိတ်ကူးမရှိဘူးလို့ ပြောထားပါတယ်။ အတိတ်က ချင်မိသားစုနဲ့ ထိမ်းမြားဖို့ကြိုးစားခဲ့တဲ့သူတွေအားလုံး လက်ဗလာနဲ့ပြန်သွားခဲ့ရပါတယ်။"

"ဒါ့အပြင် မင်းသမီးအန်းယာကလည်း သခင်လေးချင်ကို စိတ်ဝင်စားချင်မှ စိတ်ဝင်စားမှာပါ။ သူမက ငယ်စဉ်ကတည်းက လွတ်လပ်ပြီး စရိုက်ခိုင်မာတယ်။ အဆင်မပြေဖြစ်သွားခဲ့ရင်..."

မင်ဧကရာဇ်က လှည့်ကြည့်လိုက်ရာ သူ၏အကြည့်တွင် နက်ရှိုင်းသောအဓိပ္ပာယ်များ ပါဝင်နေသည်။

မိန်းမစိုး လီတစ်ယောက် တုန်လှုပ်သွားသည်။

"ကျွန်တော်မျိုး စကားမှားသွားခဲ့ရင် အပြစ်ပေးတော်မူပါ အရှင်မင်းကြီး။"

မင်ဧကရာဇ်က ခေါင်းခါယမ်းလိုက်သည်။

"မင်းမှာ သမီးတစ်ယောက်ရှိလာတဲ့အခါ ကိုယ်တော့်ရဲ့ရည်ရွယ်ချက်တွေကို နားလည်လာလိမ့်မယ်။"

ဒီစကားကိုကြားသော် မိန်းမစိုး လီ၏မျက်နှာအမူအရာမှာ မဲ့သွားပြီးနောက် အားတင်းရယ်လိုက်သည်။

"ကျွန်တော်မျိုးရဲ့ဘဝမှာတော့ ဒီအခွင့်အရေးမျိုးရှိလာမှာမဟုတ်ဘူးလို့ စိုးရိမ်မိပါတယ်။"

ပန်းပေါင်းစုံဖူးပွင့်နေသည့်ကြားတွင် မိုးမခရွက်ဝါများ လေထဲတွင်လွင့်နေသည်။

တလက်လက်တောက်ပနေသော ကန်ရေပြင်အလယ်တွင် ခန့်ညားထည်ဝါသော ဝတ်စုံကို ဝတ်ဆင်ထားသော မင်းသမီးအန်းယာသည် ကန်ရေပြင်ဘေးရှိအဆောင်တွင် တိတ်ဆိတ်စွာထိုင်ရင်း စိမ်းမြသောရေပြင်ကို ငေးကြည့်နေသည်။

အတွေးတစ်ခုဝင်လာသကဲ့သို့ သူမ၏မျက်ခုံးများ အနည်းငယ်တွန့်ချိုးသွားသည်။

ကန်စပ်တွင် အစေခံမလေးနှစ်ယောက် ဒီမြင်ကွင်းကိုမြင်သောအခါ တစ်ယောက်နှင့်တစ်ယောက် တီးတိုးပြောဆိုနေကြသည်။

"မင်းသမီးက ဒီရက်ပိုင်းတွေအတွင်းမှာ ဒီလိုပဲဖြစ်နေတာ။"

"မင်းသမီးက တိုင်းပြည်ရဲ့မင်းသမီးတစ်ပါးဖြစ်ရုံတင်မကဘူး၊ စာပေသူတော်စင်တွေရဲ့ ထုံးတမ်းစဉ်လာကိုလည်း လိုက်နာတယ်။ သူက ငါတို့ထက်စဉ်းစားစရာတွေ အများကြီးပိုရှိမှာပေါ့။ ဖြစ်နိုင်တာက သူက သာမန်လောကရဲ့ဒုက္ခတွေကို မြင်တွေ့ခဲ့ပြီး မဟာချန်ရဲ့ မိစ္ဆာတွေ၊ တစ္ဆေတွေရဲ့ ကပ်ဘေးတွေအတွက် စိုးရိမ်နေတာ၊ တိုင်းပြည်နဲ့ပြည်သူတွေအတွက် စိုးရိမ်နေတာဖြစ်မယ်။"

ဒီစကားကိုကြားပြီးနောက် အစိမ်းရောင်ဝတ်စုံနှင့် အစေခံမလေးသည် နောက်တစ်ကြိမ် မော့ကြည့်လိုက်ရာ မင်းသမီး၏မျက်လုံးများထဲမှ စိုးရိမ်ပူပန်မှုကို အမှန်တကယ်မြင်တွေ့ရသကဲ့သို့ပင်။ သူမ သက်ပြင်းဖွဖွမချဘဲမနေနိုင်တော့ပေ။

"မင်းသမီး တော်တော်လေးပင်ပန်းရှာမှာပဲ။"

အန်းယာ၏ စိတ်အခြေအနေသည် ယခုအချိန်တွင် မကောင်းမွန်ပေ။ သူမနောက်ဆုံးတစ်ခေါက် ချင်စံအိမ်တော်သို့ သွားလည်စဉ်က ထုတ်မပြောခဲ့သော်လည်း အရိပ်အမြွက်များမှာတော့ လုံလောက်အောင်ရှင်းလင်းခဲ့သည်။

သို့သော် ဒီရက်တွေအားလုံးကုန်လွန်သွားသည့်တိုင် အနက်ရောင်ဝတ်စုံနှင့် ပုံရိပ်သည် သူမရှေ့မှောက်သို့ ပေါ်မလာသေးပေ။

သူမသည်လည်း တစ်ဖက်လူက သူတို့၏အဆင့်အတန်းကြီးမားစွာကွာခြားမှုကြောင့် တုံ့ဆိုင်းနေခြင်း ဖြစ်နိုင်သည်ဟု တွေးမိသည်။ သူက အစိုးရအဖွဲ့၏ အဓိပတိအမတ်ကြီးဖြစ်ခွင့်ရထားသည့်တိုင် သူမကိုလွတ်လပ်စွာတွေ့ရန် နန်းတော်ထဲသို့ ဝင်ရောက်ဖို့မဝံ့ရဲခြင်းဖြစ်နိုင်သည်။

ထို့ကြောင့် ဒီရက်ပိုင်းများတွင် သူမသည် ရတနာစုစည်းပြာသာဒ်နှင့် လရောင်ခြည်ပြခန်းသို့ မကြာခဏသွားရောက်ကာတွေ့ဆုံနိုင်ရန် မျှော်လင့်ခဲ့သည်။

သို့သော် ရလဒ်ကဘာလဲ။

စိတ်ပျက်စရာပင်။

သူမက တစ်ဖက်လူကိုထပ်တွေ့ရန် ငြိမ်းချမ်းသော အကယ်ဒမီနှင့် ချင်စံအိမ်တော်သို့ ကိုယ်တိုင်သွားရောက်လည်ပတ်ခြင်းအတွက်မူ လုံးဝမဖြစ်နိုင်ပေ။

ဒါက သူမ၏နောက်ဆုံးမာနပင်။

ဒီအတွေးများစိတ်ထဲဝင်လာသည်နှင့် အန်းယာ ရုတ်တရက်ကြောင်သွားသည် — 'ငါက ဘာလို့ တစ်ဖက်လူကို ငါ့ဆီလာလည်စေချင်နေရတာလဲ။'

ခိုင်မာသောစိတ်ဓာတ်ရှိသူတစ်ဦးအနေဖြင့် သူမ ရုတ်တရက် အနည်းငယ်ကျိုးကြောင်းမဆီလျော်ဟု ခံစားလိုက်ရသည်။

မည်သို့ပင်ဖြစ်စေ သူတို့မျက်နှာချင်းဆိုင်တွေ့ကြသည့်အခါ ဘယ်သူကဘယ်သူ့ကို အရင်တွေ့လဲဆိုတာ ဘာများကွာခြားလို့လဲ။

နားမလည်နိုင်သော ခံစားချက်များက သူမအား မငြိမ်မသက်ဖြစ်ကာ စိတ်လှုပ်ရှားစေသည်။ ခဏတာစဉ်းစားပြီးနောက် သူမနောက်ဆုံးတွင် ကျိုးကြောင်းဆီလျော်သော ဆင်ခြေအချို့ကို ရှာတွေ့သွားသည်။

"လရောင်ခြည်ပြခန်းရဲ့အမြတ်ငွေထဲမှာ ငါ့မှာအစုရှယ်ယာအထင်အရှားရှိတာပဲ။ သူက ငါ့ကို စီးပွားရေးအခြေအနေအကြောင်း ပုံမှန်လာပြောပြတာက သဘာဝပဲမဟုတ်ဘူးလား။"

"ငါက ရတနာစုစည်းပြာသာဒ်ရဲ့ကိစ္စတွေကို စီမံခန့်ခွဲရသလို ကျင့်ကြံဖို့အချိန်လည်း ရှာရသေးတယ်။ သူ့ဆီကို တက်တက်ကြွကြွသွားလည်ဖို့ ငါ့မှာဘယ်လိုလုပ်အချိန်ရှိမှာလဲ။"

"နောက်တစ်လှမ်းဆုတ်ပြီးပြောရရင်တောင် နောက်ဆုံးတစ်ခေါက်သူစတုတ္ထနယ်ပယ်ကိုရောက်တုန်းက ငါကိုယ်တိုင်တက်ကြွစွာသွားပြီး ဂုဏ်ပြုပေးခဲ့တာပဲ။"

"နောက်ဆုံးတော့ သူက ယဉ်ကျေးမှုကိုပြန်လည်တုံ့ပြန်တဲ့အနေနဲ့ ငါ့ကိုလာလည်ပြီး ကျေးဇူးတင်စကားပြောသင့်တာ မဟုတ်ဘူးလား။"

"ဒါပဲ။"

အန်းယာ ရုတ်တရက်ထရပ်လိုက်ပြီး သူမ၏စကားများမှာ စိတ်ပိုင်းဖြတ်ထားဟန်ဖြင့် ခိုင်မာနေသည်။

"အပြန်အလှန်တုံ့ပြန်တတ်တာကမှ ယဉ်ကျေးတာပေါ့။ ငါ့ဆီကို အရင်လာမတွေ့တာက ဘယ်လိုပဲကြည့်ကြည့် သူ့အမှားပဲ။"

ပေါ့ပါးသောခြေသံများ ချဉ်းကပ်လာရာ အန်းယာ၏ရုတ်တရက်လှုပ်ရှားမှုကြောင့် အစေခံမလေး လန့်သွားသည်။

"ဘာဖြစ်လို့လဲ။"

"အရှင်မင်းသမီး၊ နန်းတော်အပြင်ဘက်မှာ တစ်စုံတစ်ယောက် လာရောက်တွေ့ဆုံခွင့် တောင်းနေပါတယ်။"

အန်းယာ၏ လက်ရှိစိတ်အခြေအနေအရ သူမသည် ဧည့်သည်များကို လက်ခံတွေ့ဆုံရန် စိတ်မဝင်စားသည်မှာ သေချာရာ သူမက တိုးညင်းစွာဆိုလိုက်သည်။

"ဒီနေ့ဘယ်သူနဲ့မှမတွေ့ဘူးလို့ သတင်းစကားပို့လိုက်။"

'အရှင်မင်းသမီးက တိုင်းပြည်နဲ့ပြည်သူတွေအတွက် စိုးရိမ်နေတုန်းပဲဖြစ်ရမယ်...' အစေခံမလေးက ဒီလိုတွေးပြီး ပြန်ဖြေလိုက်သည်။

"ဟုတ်ကဲ့ပါ အရှင်မင်းသမီး၊ ကျွန်မ သခင်လေးချင်ကို ထွက်ခွာသွားဖို့ ဖျောင်းဖျလိုက်ပါ့မယ်။"

အန်းယာ၏ လှပသောမျက်လုံးများ အနည်းငယ်ပွင့်သွားပြီး သူမ၏မျက်လုံးများထဲတွင် မသိစိတ်ဖြင့် ဝမ်းသာမှုအရိပ်အယောင်တစ်ခု လင်းလက်သွားသည်။

"စောင့်ဦး။"

"ဘာဖြစ်လို့လဲ အရှင်မင်းသမီး။"

အစေခံမလေးက စူးစမ်းစွာမေးလိုက်သည်။

"လာရောက်လည်ပတ်သူတွေက ဧည့်သည်တွေပဲ။ ဓလေ့ထုံးတမ်းကို မချိုးဖောက်ရအောင် သူ့ကိုအထဲဝင်ခိုင်းလိုက်။"

အစေခံမလေးသည် မင်းသမီး၏ရုတ်တရက်ပြောင်းလဲသွားမှုကြောင့် ရှုပ်ထွေးသွားသော်လည်း သူမ ထပ်မံစူးစမ်းမေးမြန်းခြင်းမပြုရဲပေ။ အဲ့ဒီအစား သူမက လေးစားစွာပြန်ဖြေလိုက်သည်။

"အမိန့်တော်အတိုင်းပါ အရှင်မင်းသမီး။"