အစ်ကိုကြီးရာ၊ မစပါနဲ့တော့

နောက်ဆုံးတစ်ခေါက် အန်းယာကိုကယ်တင်ရန် ညဘက်နန်းတော်သို့လာလည်စဉ်က သူသည် အလျင်လိုနေခဲ့ပြီး ပတ်ဝန်းကျင်ကို သေသေချာချာကြည့်ရှုရန် အချိန်များများစားစားမရခဲ့ပေ။

ဒီအချိန်တွင်တော့ နေ့အလင်းရောင်မှာ တောက်ပနေပြီး သူလည်းအလျင်မလိုပေ။ သူပတ်ဝန်းကျင်ကို ဂရုတစိုက်ကြည့်ရှုလိုက်ပြီး စိတ်ထဲတွင် သက်ပြင်းမချဘဲမနေနိုင်တော့ပေ၊

'တော်ဝင်မိသားစုက တကယ်ပဲ ချမ်းသာပြီး အင်အားကြီးတာပဲ။ နန်းဆောင်တစ်ခုတည်းကတောင် ချင်စံအိမ်တော်တစ်ခုလုံးနဲ့ ယှဉ်နိုင်လောက်တယ်။'

ခဏတာစောင့်ဆိုင်းပြီးနောက် ထွက်ခွာသွားခဲ့သော အစေခံမလေးသည် ပြန်လည်ရောက်ရှိလာပြီး အနည်းငယ်ဦးညွှတ်ကာ နူးညံ့စွာဆိုလိုက်သည်။

"သခင်လေးချင်၊ အရှင်မင်းသမီးက ရှင့်ကိုတွေ့ခွင့်ပေးပါတယ်"

သူမနောက်သို့လိုက်ကာ နန်းဆောင်၏ အတွင်းပိုင်းသို့ လျှောက်သွားရင်း စင်္ကြံများ၊ ပန်းဥယျာဉ်များကို ဖြတ်ကျော်ကာ ကန်ရေပြင်၏ တိုးတိုးလေးမြည်သံကို နားထောင်နေမိသည်။

မိုးမခရွက်၀ါများ လေထဲတွင်ကျလာပြီး ရေပြင်ပေါ်တွင် တလက်လက်တောက်ပသော မြင်ကွင်းတစ်ခုကို ဖန်တီးနေသည်။ တောက်ပသော ပိုးနီဝတ်စုံကိုဝတ်ဆင်ထားသော အန်းယာသည် ကန်ရေပြင်ဘေးရှိအဆောင်တွင် တိတ်ဆိတ်စွာရပ်လျက် ရေပြင်ကို ငေးကြည့်နေသည်။

ဧကရာဇ်သည် တိုင်းပြည်တစ်ပြည်၏ အုပ်စိုးသူဖြစ်ပြီး သူလက်ထပ်သော အမျိုးသမီးများမှာလည်း သဘာဝကျကျ ထူးကဲစွာလှပကြပေသည်။

မိဖုရားခေါင်ကြီး၏ သမီးတော်ဖြစ်သည့်အလျောက် အန်းယာ၏ ရုပ်သွင်မှာ လှပပြီး တည်ကြည်ခန့်ညားသော မိဖုရားခေါင်ကြီးနှင့် အလွန်ဆင်တူကာ ခုနစ်ပိုင်း၊ ရှစ်ပိုင်းခန့် တူညီနိုင်ပေသည်။

ကွာခြားချက်တစ်ခုရှိမည်ဆိုလျှင် သူမသည် ရင့်ကျက်မှုတွင် နှစ်ပိုင်းလျော့ပြီး အလှအပတွင် တစ်ပိုင်းပိုနေခြင်းပင်။

အန်းယာအပေါ် သူ၏အထင်အမြင်မှာ ယောက်ျားလေးအယောင်ဆောင်ထားသော မောက်မာသည့်ပညာတတ်တစ်ဦးအဖြစ်သာ အများဆုံးဖြစ်သော်လည်း ချင်ဖုန်းသည် သူမအား အလွန်ထူးချွန်သော အလှပဂေးတစ်ဦးဖြစ်ကြောင်း ဝန်ခံရပေမည်။

လှိုင်းများ၏အလင်းပြန်မှုကြောင့် သူ၏အကြည့် အနည်းငယ်နိမ့်ကျသွားစဉ် ချင်ဖုန်းသည် သက်ပြင်းမချဘဲမနေနိုင်တော့ပေ။

သူမသည် ကိစ္စရပ်တစ်ခုတွင်တော့ သူမ၏မိခင်၏ သွေးမျိုးဆက်ကို ကောင်းကောင်း အမွေမဆက်ခံခဲ့ပေ။

အနာဂတ်မှာ သူတို့ကလေးတွေရခဲ့ရင် သူတို့အတွက် ခက်ခဲနေမှာမဟုတ်ဘူးလား။

ချင်ဖုန်းက သူ့ဘာသာရေရွတ်လိုက်သည်။

"သူမကို အန်းယာလို့မခေါ်သင့်ဘူး၊ ကွင်းပြင် လို့ခေါ်သင့်တယ်..."

ခြေသံများချဉ်းကပ်လာသည်နှင့် တမင်တကာမကြည့်ရန် ကြိုးစားနေခဲ့သော အန်းယာသည် သူမ၏ခါးကိုမတ်လိုက်ပြီး ရင်ကို ကော့လိုက်သော်လည်း အသုံးသိပ်မဝင်လှပေ။

အစေခံမလေးက နူးညံ့စွာဆိုလိုက်သည်။

"အရှင်မင်းသမီး၊ သခင်လေးချင် ရောက်လာပါပြီ။"

"ငါသိပါတယ်။ မင်းသွားလို့ရပြီ။"

အစေခံမလေးသည် ဦးညွှတ်ပြီးထွက်ခွာသွားရာ ကန်ရေပြင်ဘေးရှိအဆောင်တွင် သူတို့နှစ်ဦးတည်းသာ ကျန်ရစ်ခဲ့သည်။ အန်းယာသည် လှည့်ကြည့်လိုက်ပြီး သူမ၏မျက်လုံးများထဲမှ ဝမ်းသာမှုကိုဖုံးကွယ်ကာ ခပ်ပြတ်ပြတ်ဆိုလိုက်သည်။

"ဘယ် လေကများ သခင်လေးချင်ကို ဒီကိုခေါ်ဆောင်လာပါလိမ့်။"

"ကျွန်မထင်တာကတော့ သခင်လေးချင်က အရှင်မင်းကြီးထက်တောင် အလုပ်များပြီး လုပ်စရာတွေများလွန်းလို့ ကျွန်မလိုသူငယ်ချင်းတစ်ယောက်ကိုတောင် မေ့နေလောက်ပြီလို့ပဲ။"

ချင်ဖုန်း၏မျက်နှာအမူအရာမှာ တောင့်တင်းသွားသည်။

"မင်း စကားကိုကောင်းကောင်းမွန်မွန်ပြောလို့မရဘူးလား။"

ယင်ကောင်စားမိသကဲ့သို့ သူ၏မျက်နှာအမူအရာကိုမြင်သောအခါ အန်းယာသည် သူမ၏နှုတ်ခမ်းထောင့်ကို အနည်းငယ်မြှင့်တင်လိုက်သော်လည်း လျင်မြန်စွာပြန်ထိန်းလိုက်သည်။

သူမစိတ်အခြေအနေကောင်းနေပြီး သူမ၏စကားပြောဟန်မှာလည်း ပုံမှန်အတိုင်းပြန်ဖြစ်သွားသည်။

"ပြော၊ ဘာကိစ္စရှိလို့ ငါ့ကိုလာတွေ့တာလဲ။"

သာမန်ယောက်ျားတစ်ယောက်ဆိုလျှင် အမျိုးသမီးတစ်ဦး၏သဘောကျမှုကိုရရှိရန် ဒီနေရာတွင် မြှောက်ပင့်သောစကားအချို့ကို သဘာဝကျကျပြောပေလိမ့်မည်။ သို့သော် ချင်ဖုန်းသည် အန်းယာကို အချစ်ရေးဆက်ဆံရေးတစ်ခုမှ ထည့်မစဉ်းစားဘဲ ရင်းနှီးသောသူငယ်ချင်းတစ်ဦးအဖြစ် အမြဲဆက်ဆံခဲ့ရာ ဒီလိုအရာများကို သူစဉ်းစားမည်မဟုတ်ပေ။

သူ့ပါးစပ်က လွှတ်ခနဲထွက်သွားသည်။

"ငါလာချင်လို့ လာတယ်လို့ မင်းထင်နေလား။"

ဒီစကားလုံးများထွက်လာသည်နှင့် အန်းယာ၏မျက်ခွံများလှုပ်ခတ်သွားပြီး သူမ၏ကျယ်ပြန့်သော လက်စရှည်များအောက်တွင် သူမ၏လက်သီးများမှာ ကျစ်ကျစ်ပါအောင်ဆုပ်ထားမိသည်။

သူမ၏မျက်နှာပေါ်တွင် တည်ကြည်သောအရိပ်အယောင်တစ်ခုရှိနေဆဲဖြစ်သော်လည်း သူမ၏ပါးစပ်ထဲမှ သွားများမှာတော့ အနည်းငယ်ဝန်ပိနေသလို ခံစားနေရသည်။

ချင်ဖုန်းသည် သူစကားမှားသွားသည်ကို သတိမပြုမိဘဲ အကြောင်းရင်းကို ဆက်လက်ရှင်းပြနေသည်။

"ဒါက... အမ်၊ အဓိကအားဖြင့် အရှင်မင်းကြီးကြောင့်ပဲ။ သူကငါ့ကို ကိစ္စတစ်ခုလွှဲအပ်လိုက်လို့။"

သူ၏ရှင်းပြချက်အပြီးတွင် အန်းယာသည် အခြေအနေကိုနားလည်သွားပြီး မျက်ခုံးအနည်းငယ် မပင့်ဘဲမနေနိုင်တော့ပေ။

'ခမည်းတော်၊ ကိုယ့်သဘောနဲ့ကိုယ်ဆုံးဖြတ်ပြီး စာပေသူတော်စင် တာအိုမျိုးဆက်မှာ ငါ့ရဲ့လေ့ကျင့်မှုကို လမ်းညွှန်ပေးဖို့ သူ့ကိုလွှတ်ရဲတယ်ဟုတ်လား။ ငါက သူ့ထက်စောပြီးစတင်ခဲ့တာ။ ငါ့ကိုသင်ပေးဖို့ သူ့ကိုလိုအပ်သေးတယ်ဆိုရင် လူတိုင်းအတွက် ဟာသတစ်ခုဖြစ်သွားမှာမဟုတ်ဘူးလား။'

ဒါက မာနကြီးသောစရိုက်ရှိသည့် သူမ ဘယ်တော့မှသည်းခံမည်မဟုတ်သော အရာတစ်ခုပင်။

ခုနကတစ်ဖက်လူပြောခဲ့သောစကားများနှင့် ပေါင်းစပ်လိုက်ရာ ဒေါသထွက်နေဆဲဖြစ်သော အန်းယာသည် ရန်လိုသောလေသံဖြင့် ဆိုလိုက်သည်။

"မလိုပါဘူး၊ ငါက တချို့ကိစ္စတွေနဲ့ အလုပ်များနေလို့ ငါ့လေ့ကျင့်မှုအပေါ်မှာ အာရုံမစိုက်နိုင်တာပဲ။"

"မဟုတ်ရင် ငါ့တိုးတက်မှုက မင်းထက်ဘယ်လိုလုပ်နှေးနိုင်မှာလဲ။ ခမည်းတော်ပြောခဲ့တာတွေကို မင်းဂရုစိုက်စရာမလိုဘူး။ ငါသူ့ကိုနောက်မှရှင်းပြလိုက်မယ်။"

ဒီစကားကိုကြားသော် ချင်ဖုန်းသည် ပုခုံးပေါ်မှဝန်ထုပ်ဝန်ပိုးတစ်ခု ကျသွားသကဲ့သို့ ချက်ချင်းသက်ပြင်းချလိုက်နိုင်သည်။

အန်းယာက ဒါကိုမြင်သောအခါ သူမ၏နှလုံးသားထဲတွင် အမည်မသိသောမီးတောက်တစ်ခု တောက်လောင်လာသည်။

ပြီးတော့ ချင်ဖုန်း၏နောက်ဆက်တွဲစကားများက သူမအား သွားပိုကြိတ်မိစေသည်။

"ကောင်းတာပေါ့၊ ငါက မင်းက ငါ့အားလပ်ချိန်တွေမှာ မင်းရဲ့ကျင့်ကြံမှုကို လာလမ်းညွှန်ပေးစေချင်မှာကို စိုးရိမ်နေခဲ့တာ။ ငါ့မှာအဲ့ဒီအားလပ်ချိန်က ဘယ်မှာရှိလို့လဲ။"

"ဒါ့အပြင် ငါ့မိန်းမနှစ်ယောက်က ငါမင်းနဲ့အချိန်ဖြုန်းနေတာကိုသာ သိသွားခဲ့ရင် ဒါက စကားလုံးနည်းနည်းနဲ့ ရှင်းပြလို့ရမယ့်ကိစ္စမဟုတ်ဘူး။"

ချင်ဖုန်းက ကောင်းကင်ကိုတစ်ချက်ကြည့်လိုက်ပြီး ပြုံးလိုက်သည်။

"အချိန်လည်းနောက်ကျနေပြီဆိုတော့ ငါနှုတ်ဆက်လိုက်တော့မယ်။ နောက်တစ်ခါ အားလပ်ချိန်နည်းနည်းရရင် မင်းကို လရောင်ခြည်ပြခန်းမှာ သောက်ဖို့ဖိတ်ခေါ်မယ်။"

ထိုသို့ပြောပြီး သူနှုတ်ဆက်ထွက်ခွာရန် ပြင်ဆင်လိုက်သည်။

မမျှော်လင့်ဘဲ အန်းယာက အေးစက်စွာဆိုလိုက်သည်။

"ခမည်းတော်က မင်းကို ငါ့ကျင့်ကြံမှုရဲ့အားနည်းချက်တွေကို စစ်ဆေးပြီး ငါ့တိုးတက်မှုကို လမ်းညွှန်ပေးဖို့ စီစဉ်ခဲ့တာ၊ မင်းက ဒီအတိုင်းထွက်သွားတော့မလို့လား။ မင်းက ဧကရာဇ်ကို လှည့်စားတဲ့ပြစ်မှုကို ကျူးလွန်ဖို့စီစဉ်နေတာလား။"

"ဟမ်။"

ချင်ဖုန်းမှာ မှင်တက်သွားပြီး အံ့ဩစွာဆိုလိုက်သည်။

"ဒါပေမဲ့ မင်းခုနကပဲပြောခဲ့တာ..."

အန်းယာက တိုက်ရိုက်ကြားဖြတ်ပြောလိုက်သည်။

"ခုနကပြောခဲ့တာက ခုနကပဲ၊ ဒါပေမဲ့ အခြေအနေက အခုပြောင်းသွားပြီ။"

"ငါရုတ်တရက်နားလည်သွားပြီ။ မင်းက စာပေသူတော်စင် တာအိုမျိုးဆက်မှာ တကယ်ပဲ ထူးချွန်တဲ့ပါရမီရှင်တစ်ယောက်ပဲ။ မင်းနောက်ကျပြီးမှစတင်ခဲ့ပေမယ့် စီနီယာဖေးရွှမ်ကိုတောင် ကျော်တက်သွားခဲ့ပြီး စီနီယာယန်ချန်နဲ့တောင် တန်းတူဖြစ်နေပြီ။"

"ဒါ့အပြင် စတုတ္ထအဆင့်ကိုရောက်ပြီးနောက် မင်းက ကောင်းကင်ဘုံရဲ့ အပြစ်ဒဏ်ကို ဆွဲဆောင်နိုင်ခဲ့တယ်။ သမိုင်းတစ်လျှောက်မှာ ဒီလိုအောင်မြင်မှုမျိုးရခဲ့တဲ့သူ အနည်းငယ်ပဲရှိခဲ့တယ်။"

အပြောင်းအလဲများမှာ မြန်ဆန်လွန်းသောကြောင့် ချင်ဖုန်းမှာ ခဏတာတုံ့ပြန်နိုင်ခြင်းမရှိပေ။ ခဏအကြာတွင် သူပြုံးလိုက်သည်။

"အစ်ကိုကြီးရာ၊ ကျွန်တော့်ကို မစပါနဲ့တော့။"

'အစ်ကိုကြီး'

အန်းယာ၏မျက်လုံးများ ဒေါသဖြင့်လှုပ်ခတ်သွားသည်။ သူမ ချက်ချင်းအေးစက်စွာပြန်ဖြေသည်။

"သခင်လေးချင်၊ ရှင့်ရဲ့ခေါ်ဝေါ်ပုံကို သတိထားပါ။ ဘာကိုမှမထည့်တွက်ရင်တောင် ငါက လက်ရှိမင်းဆက်ရဲ့ မင်းသမီးတစ်ပါးပဲ။"

ဒီမိန်းမ ရာသီများလာနေသလား။ ဘာလို့ ရုတ်တရက် ယမ်းမှုန့်စားမိသလို ဒီလောက်ဒေါသထွက်နေရတာလဲ။

အကြောင်းရင်းမည်သို့ပင်ဖြစ်စေ သူမတကယ်ပဲ ဒေါသထွက်နေပုံရသည်ကိုတော့ ချင်ဖုန်းပြောနိုင်သည်။

ချင်ဖုန်းက တမင်တကာ 'အရှင်မင်းသမီး' ဟု ခေါ်ဆိုလိုက်သည်။

"ဒါဆို အရှင်မင်းသမီး၊ ဘယ်အချိန်မှာ ကျွန်တော်မျိုးက အရှင်မင်းသမီးရဲ့ကျင့်ကြံမှုကို လမ်းညွှန်ပေးရမလဲ။"

အန်းယာက မဲ့ပြုံးပြုံးလိုက်သည်။

"အခုချက်ချင်း၊ ချက်ချင်းပဲ။ ငါအခုမှ ဆဋ္ဌမအဆင့်ဖြစ်တဲ့ ကံကြမ္မာဟောကိန်းထုတ်ခြင်း နယ်ပယ်ကို ဝင်ရောက်ထားတာ။ မင်းငါ့ကို 'ချီသုံးထောင် ရှုမြင်ကွက်' ကို သင်ပေးရမယ်။"

"ဘာပဲဖြစ်ဖြစ် သခင်လေးချင်က တစ်ခါပြောဖူးတယ်၊ 'ချီသုံးထောင် ရှုမြင်ကွက်' လိုရိုးရှင်းတဲ့အရာကို တစ်ကြိမ်တည်းနဲ့ ကျွမ်းကျင်နိုင်ခဲ့တယ်ဆိုရင် သင်ပေးဖို့လည်းလွယ်သင့်တာပေါ့။ သခင်လေးချင် ဘယ်လိုထင်လဲ။"

'မင်းဘယ်လောက်တောင် ရက်စက်ရတာလဲ...' ချင်ဖုန်းက သွားကြိတ်လိုက်သည်။

"အလိုတော်အတိုင်းပါပဲ အရှင်မင်းသမီး။"

အချိန်သည် လျင်မြန်စွာကုန်ဆုံးသွားသော်လည်း အန်းယာသည် အနှစ်သာရကို မဆုပ်ကိုင်နိုင်သေးပေ။

'ချီသုံးထောင် ရှုမြင်ကွက်' ပညာရပ်သည် ချင်ဖုန်းအတွက် အားစိုက်ထုတ်စရာမလိုပေ။

ဒါက သူ၏မျက်လုံးများတွင် ပထမ မူလချီစွမ်းအင်ပါဝင်နေသောကြောင့် အစကတည်းကပင် သူကထူးခြားနေခဲ့သည်။

သို့သော် အန်းယာ၏ ထူးခြားသောပါရမီရှိသည့်တိုင် သူမက ဒီလောက်အချိန်တိုအတွင်း ဘယ်လိုနားလည်နိုင်မည်နည်း။

တစ်နာရီခွဲကြာသွားပြီး ချင်ဖုန်းက အခြေခံများကို ဆက်တိုက်ရှင်းပြနေသော်လည်း အန်းယာသည် အနှစ်သာရကို မဆုပ်ကိုင်နိုင်သေးပေ။

ချင်ဖုန်းသည် စိုးရိမ်လာပြီး ခေါင်းကုတ်လိုက်သည်။ ဒီအတိုင်းဆက်သွားနေလျှင် မကြာမီ မှောင်မိုက်တော့မည်။

'ငါထင်တာက သူ့တိုးတက်မှုနှေးတာက ရတနာစုစည်းပြာသာဒ်ရဲ့ တافهတဲ့ကိစ္စတွေကြောင့်လို့၊ ဒါပေမဲ့ သူကအရမ်းညံ့ဖျင်းလို့ဖြစ်မယ်လို့တော့ ငါမမျှော်လင့်ထားဘူး။'

'ဒီလောက်ရိုးရှင်းတဲ့အရာကို သူမနားလည်ဖို့ ဘာလို့ဒီလောက်ခက်ခဲနေရတာလဲ။'

'ချီသုံးထောင် ရှုမြင်ကွက်ဆိုတာက ကိုယ့်အတွင်းပိုင်းချီစွမ်းအင်ကို လှုံ့ဆော်၊ ကောင်းကင်က ကံကြမ္မာကြယ်ကိုဆွဲယူပြီး မျက်လုံးဖွင့်ပြီး ချီစွမ်းအင်ကိုလေ့လာတာထက် ဘာမှမပိုဘူး မဟုတ်လား။'

နောက်တစ်ကြိမ် ညွှန်ကြားပြီးနောက် အန်းယာသည် 'ချီသုံးထောင် ရှုမြင်ကွက်' ကို လုပ်ဆောင်ရန် ကြိုးစားလိုက်သည်။

ချင်ဖုန်းက မျှော်လင့်ချက်ဖြင့် မေးလိုက်သည်။

"ဘယ်လိုလဲ အရှင်မင်းသမီး။ ကျွန်တော့်ကိုယ်ထဲက ချီစွမ်းအင်ကို မြင်နိုင်ပြီလား။"

အန်းယာက မျက်လုံးဖွင့်လိုက်ပြီး သူမ၏လှပသောအကြည့်က သူ့အပေါ်သို့ ကျရောက်လာကာ သူမ၏လေသံမှာ ခပ်ပြတ်ပြတ်ပင်။

"ငါမြင်တာတော့ မကျေမနပ်ဖြစ်နေတဲ့စိတ်ပဲ၊ တခြားဘာမှမမြင်ဘူး။"

သူမ၏စကားကြောင့် ချင်ဖုန်း၏မျက်နှာမှာ တောင့်တင်းသွားသည်။

"အရှင်မင်းသမီး နောက်တော်မူနေပါပြီ။ သင်ကြားပေးခွင့်ရတာက ကျွန်တော်မျိုးရဲ့ ကံကောင်းခြင်းပါ။ ဘယ်လိုလုပ် မကျေမနပ်ဖြစ်နေတဲ့စိတ်ရှိနိုင်မှာလဲ။ ဒါပေမဲ့ ဒီအခြေအနေရောက်မှတော့ ကျွန်တော်မျိုး ဒီတစ်ကွက်ပဲ သုံးနိုင်တော့မယ်ထင်တယ်။ အရှင်မင်းသမီး၊ လက်မြှောက်ပေးပါ"

အန်းယာသည် သူ၏ရည်ရွယ်ချက်ကို နားမလည်သော်လည်း လိုက်နာလိုက်သည်။

ထို့နောက် ချင်ဖုန်းက မမျှော်လင့်ဘဲ သူ၏လက်ဖဝါးကို သူမ၏လက်ဖဝါးနှင့် ဖိကပ်လိုက်ရာ သူတို့၏လက်ဖဝါးများ ထိတွေ့သွားသောကြောင့် သူမ၏မျက်လုံးများ ပြူးကျယ်သွားသည်။

"အရှင်မင်းသမီး၊ ကျွန်တော်မျိုး အရှင်မင်းသမီးရဲ့ကိုယ်ထဲကို ဖြောင့်မတ်ခြင်း ချီစွမ်းအင်စီးကြောင်းတစ်ခု ထိုးသွင်းပေးမယ်။ သေသေချာချာအာရုံစိုက်ထားပါ၊ အရှင်မင်းသမီးအနေနဲ့ အကျိုးကျေးဇူးတချို့ရရှိနိုင်လောက်တယ်။"

အန်းယာသည် သူမ၏ပါးပြင်ပေါ်မှ မှိန်ဖျော့သောရှက်သွေးရောင်ကို ဖုံးကွယ်ရန် ခေါင်းအနည်းငယ်ငုံ့လိုက်သည်။

သူမ၏နှာခေါင်းအောက်တွင် ခြင်တစ်ကောင်မြည်သကဲ့သို့ နူးညံ့ပြီး မကြားတကြားအသံလေးတစ်ခု ထွက်ပေါ်လာသည်။

"အင်း။"