အိမ်တစ်လုံးနှင့် လှည်းတစ်စီး

ယာဉ်မောင်းသည် ငွေကိုလက်ခံပြီး ထွက်ခွာသွားခဲ့သည်။

လင်းရှောင်ယွဲ့သည် ယနေ့ လှည်းထဲရှိ အခြားသူများနှင့် စကားပြောရန် စိတ်မရှိပေ။ သူမသည် ထောင့်တွင်ထိုင်ပြီး အတွေးထဲတွင် နစ်မြုပ်နေသည်။

သူမ ရူယီစားသောက်ဆိုင်မှ ထွက်ခွာသောအခါ၊ သူမတွင် စုစုပေါင်း ငွေစ ၁၀၅ စ ရှိသည်။ မှန်ရောင်းချခြင်းမှ ရရှိသော ငွေစ ၂၅၀ ကို ပေါင်းထည့်လိုက်လျှင်၊ သူမတွင် ငွေစ ၃၅၅ စရှိသည်။

ဒါ့အပြင်၊ လျန်ချန်းချိုင်က သူ့ကို သင်ပေးသည့်အတွက် သူမကို နောက်ထပ် ငွေစ ၂၀ ပေးမည်ဟု ပြောခဲ့သည်။ ဒါတွေပါပေါင်းလိုက်ရင်၊ သူမတွင် စုစုပေါင်း ငွေစ ၃၇၅ စရှိလိမ့်မည်။

ဟားဟား၊ ဒီငွေနဲ့သာဆို အိမ်တစ်လုံးနှင့် နွားလှည်းတစ်စီး ရရှိနိုင်သည်။

သူမသည် ချက်ချင်း မြင်းလှည်းတစ်စီးသို့ပင် အဆင့်မြှင့်တင်နိုင်ဖွယ်ရှိသည်။

သူတို့ရွာတွင် မည်သူမျှ မြင်းလှည်းမရှိပေ။

အိမ်ဆောက်ပြီးသောအခါ၊ သူမသည် ရှောင်ကျစ်ကို မြို့ရှိကျောင်းသို့ ပို့ဆောင်နိုင်သည်။ ထိုအခါ၊ သူမသည် နေ့စဉ် ရှောင်ကျစ်ကို ကျောင်းသို့ ခေါ်ဆောင်သွားနိုင်သည်။

ဤအရာကိုတွေးမိသောအခါ၊ လင်းရှောင်ယွဲ့သည် အလွန်ပျော်ရွှင်သွားသည်။

ထို့နောက်၊ သူမသည် ယာဉ်မောင်းက "သာ့ရှီရွာ" ဟုပြောသည်ကို ကြားလိုက်ရသည်။

လင်းရှောင်ယွဲ့သည် သူမဘေးရှိ အဒေါ်တစ်ဦးက တွန်းလိုက်ပြီးနောက် သတိပြန်လည်လာခဲ့သည်။

"ကောင်မလေး၊ ငါတို့ သာ့ရှီရွာကို ရောက်ပြီ။ မင်း အဲ့ဒီကနေလာတာ မဟုတ်လား။" အမျိုးသမီးက မေးလိုက်သည်။

သူမသည် လင်းရှောင်ယွဲ့သည် လှပသည်ဟု ထင်မြင်ခဲ့သော်လည်း၊ သူမသည် လှည်းထဲသို့ဝင်ပြီးနောက် တစ်ယောက်တည်း ပြုံးနေခဲ့လေသည်။ သူ့ဦးနှောက်က တစ်ခုခုများမှားနေတာလား။

"အော်၊ ဟုတ်ကဲ့။ ကျေးဇူးတင်ပါတယ်။" လင်းရှောင်ယွဲ့က အလျင်အမြန် ပြောလိုက်သည်။

သူမသည် အမျိုးသမီးက သူမကို ဘယ်လိုအတွေးမျိုးနဲ့ကြည့်နေနေ ကိစ္စမရှိပေ။

ထို့နောက်၊ သူမသည် ထရပ်ပြီး၊ ခြင်းတောင်းကိုယူကာ လှည်းထဲမှ အလျင်အမြန် ထွက်လိုက်သည်။

ထို့နောက်၊ သူမသည် သာ့ရှီရွာသို့ ပြေးသွားခဲ့သည်။

ခဏအကြာတွင်၊ လင်းရှောင်ယွဲ့သည် မောပန်းစွာ အိမ်သို့ရောက်ရှိခဲ့သည်။

ဤအချိန်တွင်၊ လျိုရှီသည် ခြံဝင်းထဲတွင် အဝတ်အစားများ လှမ်းနေခဲ့သည်။ သူမသည် သူမသမီး ဤမျှစောစော ပြန်လာသည်ကို မြင်သောအခါ အံ့ဩသွားသည်။

သူမ စကားမပြောမီ၊ လင်းရှောင်ယွဲ့သည် သူမကို အရင် လှမ်းခေါ်လိုက်ပြီဖြစ်သည်။

"အမေ။"

ထို့နောက်၊ သူမသည် သူမ၏မိခင်ထံ ပြေးသွားခဲ့သည်။

"အမေ၊ သမီးနဲ့ လိုက်ခဲ့။" သူမသည် လျိုရှီ၏လက်ကောက်ဝတ်ကို ဖမ်းဆွဲပြီး အိမ်ထဲသို့ ခေါ်ဆောင်သွားခဲ့သည်။

လျိုရှီသည် သူမ မလှမ်းရသေးသော အဝတ်အစားများကို ကြည့်လိုက်သော်လည်း လက်လျှော့လိုက်သည်။

"အစ်မ။" လင်းရှောင်ကျစ်သည် သူ၏အစ်မကို ခေါ်ပြီး သူမနောက်မှ အိမ်ထဲသို့ လိုက်ပါခဲ့သည်။

လင်းရှောင်ယွဲ့သည် လင်းရှောင်ကျစ် အိမ်ထဲသို့ဝင်သည်အထိ စောင့်ဆိုင်းပြီးနောက်၊ သူမသည် ပတ်ဝန်းကျင်ကို စစ်ဆေးခဲ့သည်။ ပတ်ဝန်းကျင်တွင် မည်သူမျှမရှိကြောင်း သေချာစေပြီးနောက်၊ သူမသည် ကျိုးပဲ့နေသော တံခါးကို ပိတ်လိုက်သည်။

"အမေ၊ ထိုင်။" ထို့နောက် သူမသည် လျိုရှီကို စားပွဲသို့ ခေါ်ဆောင်သွားခဲ့သည်။

လျိုရှီ၏မျက်နှာပေါ်တွင် ကြောက်ရွံ့မှုအရိပ်အယောင်တစ်ခု ဖြတ်ပြေးသွားသည်။

ဘာဖြစ်လို့လဲ။ သူမ ဘာလို့ ဒီလောက်သတိထားနေတာလဲ။

"သတင်းကောင်းရှိတယ်။" လင်းရှောင်ယွဲ့သည် သူမ၏မိခင်၏စိုးရိမ်ပူပန်မှုကို မြင်ပြီး ပြုံးပြီး တီးတိုးပြောလိုက်သည်။

လျိုရှီသည် ကြောင်သွားပြီး၊ ထို့နောက် သူမသည် သက်တောင့်သက်သာဖြစ်သွားကာ လင်းရှောင်ယွဲ့ကို တစ်ချက်ကြည့်လိုက်သည်။

"ဘာဖြစ်လို့လဲ။"

လင်းရှောင်ယွဲ့သည် လျှို့ဝှက်ဆန်းကြယ်စွာ ပြုံးလိုက်သည်။ ထို့နောက်၊ သူမသည် ငွေတုံး ၁၅ တုံးကို ထုတ်ပြီး စားပွဲပေါ်တွင် တင်လိုက်သည်။

လျိုရှီ၏မျက်လုံးများသည် ပြုတ်ကျလုနီးပါးဖြစ်သွားသည်။

"ဒါ... ဒါက ဘယ်ကလာတာလဲ။" သူမသည် တုန်လှုပ်လွန်းလို့ အသံပင်ပျောက်လုနီးပါးဖြစ်သွားသည်။

ထို့နောက်၊ လင်းရှောင်ယွဲ့၏အဖြေကို မစောင့်ဘဲ၊ သူမသည် တံခါးဝ၏ဦးတည်ရာသို့ အလျင်အမြန် ကြည့်လိုက်သည်။

"အမြန်သိမ်းလိုက်။" သူမက လင်းရှောင်ယွဲ့ကို ပြောလိုက်သည်။

လင်းရှောင်ယွဲ့သည် ပျော်ရွှင်စွာ ပြုံးလိုက်သည်။ "အမေ သိမ်းလိုက်။ ဒါ သမီးတို့ အိမ်ဆောက်ဖို့ သုံးလို့ရတယ်။"

လျိုရှီသည် သူမ၏သမီးကို ကြည့်လိုက်သည်။ သူမသည် တစ်စုံတစ်ဦး ရုတ်တရက်ဝင်လာမည်ကို ကြောက်သောကြောင့်၊ ငွေတုံးများကို အလျင်အမြန် သိမ်းဆည်းလိုက်သည်။

"ဒီငွေတွေအားလုံးကို ဘယ်ကရခဲ့တာလဲ။" လျိုရှီသည် သူမ၏သမီးကို ကြည့်လိုက်သည်။

လင်းရှောင်ယွဲ့၏မျက်နှာသည် ပျော်ရွှင်မှုဖြင့် ပြည့်နှက်နေဆဲဖြစ်သည်။

ထို့နောက်၊ သူမသည် သူမ၏မိခင်ကို ယနေ့ မြို့သို့သွားစဉ် ဖြစ်ပျက်ခဲ့သမျှကို ပြောပြခဲ့သည်။

***