ရေတံခွန်အောက်က ရေကန်

"အသံတိုးတိုးပြော။ သူက မင်းတို့ပြောတာကြားရင် အရမ်းမာနကြီးသွားလိမ့်မယ်။"

အခန်းထဲရှိ လင်းရှောင်ယွဲ့က ကြားပြီးသား။

သူမ စိတ်ကောင်းဝင်နေသည်။

ဒါပေမဲ့ ဒီအချိန်မှာ သူမ ဘာလုပ်နေလဲ။

သူမက မနက်ဖြန် လျန်ချန်းချိုင်အတွက် သင်ကြားရေးပစ္စည်းတွေ ပြင်ဆင်နေသည်။

ဘာအကြောင်းအရာတွေလဲ။

ဒါက အာရေဗျဂဏန်းတွေနဲ့ ဒသမကိန်းဂဏန်းတွေရဲ့ ရှင်းလင်းချက်ပဲ။

ဟုတ်တယ်၊ သင်္ချာမသင်ခင် အာရေဗျဂဏန်းတွေကို သင်ယူရတယ်။ ဒါက အခြေခံအကျဆုံး အသိပညာပဲ။

လျန်ချန်းချိုင်အတွက် ပစ္စည်းတွေပြင်ဆင်တာအပြင်၊ လင်းရှောင်ယွဲ့က လင်းရှောင်ကျစ် လေ့ကျင့်နိုင်အောင်အတွက်လည်း တစ်စုံပြင်ဆင်ပေးခဲ့သည်။

သူ့မောင်က စာသင်တဲ့အခါ အံ့ဩစရာကောင်းလောက်အောင် အလေးအနက်ထားသည်၊ ဒါက လင်းရှောင်ယွဲ့ကို စိတ်ထဲမှာ သက်ပြင်းချစေလေသည်။ သူ့မောင်သာ ၂၁ ရာစုအကုန်မတိုင်ခင် မွေးဖွားခဲ့ရင်၊ သူက သေချာပေါက် အမှတ်ကောင်းတဲ့ကျောင်းသားတစ်ယောက် ဖြစ်မှာပဲ။

ဒါက လင်းရှောင်ယွဲ့ကို သူ့မောင်လေးကို ကျောင်းပို့ဖို့ ပိုပြီးစိတ်ပိုင်းဖြတ်စေခဲ့သည်။

သင်ကြားရေးပစ္စည်းတွေ ပြင်ဆင်ပြီးနောက်မှာတော့ လင်းရှောင်ယွဲ့က သူမရဲ့အိမ်ဆောက်ဖို့အကြောင်း စဉ်းစားလာသည်။

သူမက ဗိသုကာပညာ ဒါမှမဟုတ် အင်ဂျင်နီယာပညာ မသင်ခဲ့ပေမယ့် အိမ်တွေအများကြီး မြင်ဖူးသည်။

ပထမဆုံးအနေနဲ့၊ သူမက အပြင်က သစ်ပင်ကြီးကို ထိန်းသိမ်းထားရမယ်၊ ဒါမှ နွေရာသီမှာ အေးမြနေနိုင်မှာ။

သူတို့တစ်ယောက်ချင်းစီမှာ ကိုယ်ပိုင်အခန်းနဲ့ ဧည့်သည်အခန်းသုံးခန်း ထပ်ရှိသင့်တယ်။ သူတို့မှာ ဧည့်ခန်း၊ မီးဖိုချောင်၊ ကျီ၊ သိုလှောင်ခန်း၊ ထင်းတဲ၊ ရေချိုးခန်း... လည်း လိုအပ်တယ်။ ကြိတ်ခွဲခန်းနဲ့ မြေအောက်ခန်းလည်း လိုအပ်နိုင်တယ်။

လင်းရှောင်ယွဲ့က ဒီအတွေးလမ်းကြောင်းအတိုင်း လိုက်သွားပြီး နောက်ဆုံးမှာ သူမကျေနပ်တဲ့ ဒီဇိုင်းတစ်ခုကို ဆုံးဖြတ်လိုက်သည်။

ပြီးတော့၊ သူမက ဒါကို သိမ်းထားပြီး မနက်ဖြန် အဒေါ်ဝမ်ရဲ့မောင် လာတဲ့အခါ သူတို့နဲ့ဆွေးနွေးဖို့ စောင့်နေလိုက်သည်။

ညနေလေးနာရီမှာ၊ လင်းရှောင်ယွဲ့က လေးနဲ့မြားကိုယူပြီး တောင်ထဲဝင်သွားခဲ့သည်။

ဒါပေမဲ့ ဒီတစ်ခါ၊ သူမက အမဲလိုက်ဖို့ မစီစဉ်ခဲ့ဘူး။ အဲဒီအစား၊ သူမက ကိုယ့်ကိုယ်ကိုယ် အားလပ်ရက်ပေးပြီး ရေကန်ကို ရေချိုးဖို့သွားခဲ့သည်။

ဒါက သူမတွေ့ရှိခဲ့တဲ့ လျှို့ဝှက်အခြေစိုက်စခန်းပဲ။

တောင်ရဲ့နောက်ဘက်က စမ်းချောင်းအတိုင်း တက်သွားရင်၊ ကြည်လင်တဲ့ရေနဲ့ ငါးတွေပါတဲ့ ကြီးမားတဲ့ ရေတံခွန်အောက်က ရေကန်တစ်ခုရှိသည်။

သူမ ဒီကမ္ဘာကိုရောက်လာကတည်းက၊ သူမက ကောင်းကောင်းရေမချိုးခဲ့ရဘူး။ ဒီနေ့၊ သူမမှာ အားလပ်ချိန်နှစ်နာရီကျော် ရှိပေသည်။

လင်းရှောင်ယွဲ့က ရေကန်ဘေးမှာ အချိန်အကြာကြီးနေပြီး ညခုနစ်နာရီနီးပါးအထိ အိမ်မပြန်ခဲ့ပေ။

လမ်းတစ်လျှောက်မှာ၊ သူမက ယုန်နှစ်ကောင်၊ ရစ်ငှက်တစ်ကောင်နဲ့ သမင်တစ်ကောင်ကိုလည်း အမဲလိုက်ခဲ့သေးသည်။

သူမက သေချာစဉ်းစားခဲ့သည်။ သူမက နောက်ဆုံးအကြိမ်လို အများကြီး အမဲလိုက်နေရင်၊ လူတွေက သံသယဝင်ကြမှာပဲ။

အနာဂတ်မှာ၊ သူမက သားကောင်ပမာဏကို တစ်ဝက်၊ ဒါမှမဟုတ် မူလပမာဏရဲ့ သုံးပုံတစ်ပုံအထိ လျှော့ချရမည်။

ဒါ့အပြင်၊ သူမက ဒီကိုနေ့တိုင်းလာရင်၊ သူမက တောင်တွေထဲက တိရစ္ဆာန်တွေအားလုံးကို ကြောက်လန့်စေမှာပဲ။ တစ်ရက်ခြား ဒါမှမဟုတ် ရက်အနည်းငယ်ခြားတစ်ခါ လာတာက အကောင်းဆုံးပဲ၊ ဒါမှ ရေရှည်တည်တံ့လိမ့်မည်။

အတိုချုပ်ပြောရရင်၊ အခု မိသားစုက ပိုက်ဆံမရှားတော့ဘူး၊ သူမ နည်းနည်းအနားယူလို့ရပြီ။

သူမရဲ့သားကောင်တွေကို အိမ်သယ်လာရင်း၊ လင်းရှောင်ယွဲ့က ရွာသားအနည်းငယ်နဲ့ တွေ့ခဲ့သည်။ သူမက ပြုံးပြီး သူတို့ကို နှုတ်ဆက်ခဲ့ကာ သိတဲ့လူများနှင့်တွေ့လျှင်လည်း စကားစမြည်ပြောခဲ့သည်။

သူမ အိမ်ပြန်ရောက်တော့၊ လင်းရှောင်ယွဲ့က လက်သမားစွန်းက စားပွဲအသစ်နဲ့ ထိုင်ခုံတွေကို ပို့ပေးပြီးသားဖြစ်တာကို သတိထားမိလိုက်သည်။

သူ့မောင်က စားပွဲအသစ်မှာထိုင်ပြီး၊ သူမသင်ပေးခဲ့တဲ့ အာရေဗျဂဏန်းတွေကို ဖတ်ရင်း အိမ်စာလုပ်နေလေသည်။

သူ့အစ်မ ပြန်လာတာကိုမြင်တော့၊ သူက ချက်ချင်း သူမပေါ်သို့ခုန်တက်လာခဲ့သည်။

"ကျွန်တော် ၀ ကနေ ၁၀ အထိ အလွတ်ရေးနိုင်ပြီ။" သူက စိတ်လှုပ်ရှားစွာ ပြောလိုက်သည်။

"အိုး.. အရမ်းတော်တာပဲ။ ဆုအဖြစ် သကြားလုံးတစ်လုံးပေးမယ်။" လင်းရှောင်ယွဲ့က ချက်ချင်း သကြားလုံးတစ်လုံးထုတ်ပြီး သူ့ကိုပေးလိုက်သည်။

"ကျေးဇူးပါ မမ။" လင်းရှောင်ကျစ်က အမြန်ယူလိုက်သည်။

***