သုံးလက်မ ကလောင်တံက သွေးမစွန်းနိုင်ဘူးလို့ ဘယ်သူပြောလဲ

နတ်သိုင်းစစ်သည်တော်၏ တိုက်ခိုက်ရေးစွမ်းအားကို လူတိုင်းသိသော်လည်း ၎င်းတွင် နတ်ဘုရားဆန်သောစွမ်းအားမရှိပေ။

ပြိုင်ဘက်၏ အပြင်းထန်ဆုံးတိုက်ခိုက်မှုကို လွယ်ကူစွာ ပိတ်ဆို့နိုင်ခဲ့သည်။ ဒီအချိန်တွင် ချင်ဖုန်းသည် သဘာဝကျကျ စိတ်သက်သာရာရသွားသည်။

သို့သော် ပထမမူလ နတ်ဘုရား ချီစွမ်းအင်ထည့်သွင်းထားသော ကောင်းကင်ဘုံကြေးမုံသည် ဒီလောက်အံ့မခန်းဖွယ်ရာ ကာကွယ်ရေးစွမ်းအားရှိပြီး စတုတ္ထအဆင့် သိုင်းသမားကိုပင် အစွမ်းမဲ့သွားစေလိမ့်မည်ဟု သူမျှော်လင့်မထားခဲ့ပေ။

"မင်း!"

လေထဲတွင်ရပ်နေသောလူသည် မရေမတွက်နိုင်သောလူများကို သတ်ဖြတ်ခဲ့သော်လည်း ဒီလိုအရှက်ရမှုမျိုးကို ဘယ်တုန်းကမှ မကြုံခဲ့ဖူးပေ။

သူသည် အခြားလေးယောက်ကို နောက်တစ်ကြိမ်တိုက်ခိုက်ရန် အမိန့်ပေးသည်နှင့် သူကိုယ်တိုင်လည်း သူ၏အစွမ်းအကုန်သုံး၍ ခုတ်ပိုင်းချလိုက်သည်။

သို့သော် ချင်ဖုန်းသည် လိပ်တစ်ကောင် သူ၏အခွံထဲသို့ ပြန်ဝင်သွားသကဲ့သို့ မလှုပ်မယှက်ကျန်နေခဲ့သည်။

ဓားသွားအစွန်းနှင့် ဓားစွမ်းအင်တို့ ကောင်းကင်ဘုံကြေးမုံနှင့် ထိခတ်တိုက်ခိုက်မိစဉ် သတ္တုသံများ ဆက်တိုက်ထွက်ပေါ်လာပြီး ၎င်းနှင့်ထိတွေ့သည်နှင့် ချက်ချင်းကွဲကြေသွားသည်။

သူတို့၏ရန်သူကို အနိုင်ယူရန်နည်းလမ်းမရှိဘဲ သွေးလမင်း အစီအရင်အတွင်းမှ အခြေအနေသည် ဟာသတစ်ခုဖြစ်သွားတော့သည်။

အခြေအနေက အသက်အန္တရာယ်မရှိတော့သည့်အတွက် ချင်ဖုန်းသည် ဒီနေရာမှ မည်သို့ထွက်ခွာရမည်ကို နောက်တစ်ကြိမ်မေးလိုက်သည်။

ရွှမ်းယီက မဆိုင်းမတွပြန်ဖြေသည်။

"ဒီနေရာလွတ်ရတနာကနေ ထွက်သွားဖို့နည်းလမ်းတွေ အများကြီးရှိတယ်။"

"ဥပမာ၊ မင်းရဲ့နယ်ပယ်ကိုဖွင့်ပြီး နေရာလွတ်ရတနာကို ကြေမွသွားအောင်လုပ်လို့ရတယ်။"

"ဒါမှမဟုတ် နေရာလွတ်ပညာရပ်ကိုသုံးပြီး နေရာလွတ်ကို စုတ်ဖြဲကာ ဘေးကင်းစွာ ထွက်ခွာသွားလို့ရတယ်။"

ချင်ဖုန်း၏ မျက်နှာအမူအရာမှာ တောင့်တင်းသွားသည်။

"စီနီယာ၊ ကျွန်တော်လုပ်နိုင်တာလေးတစ်ခုလောက် အကြံပြုပေးလို့ရမလား။"

ရွှမ်းယီက ညင်သာစွာ ရယ်ကျဲကျဲဆိုသည်။

"ပထမနည်းလမ်းက တကယ်ပဲပိုခက်တယ်၊ ဒါပေမဲ့ ဒုတိယတစ်ခုကတော့ မင်းရဲ့စွမ်းရည်အတွင်းမှာ ရှိသင့်တယ်။ မင်းမှာ နေရာလွတ်ကျောက်စိမ်းဆွဲသီးရှိနေတော့ သူ့ရဲ့နေရာလွတ်ပညာရပ်တွေကို သုံးလိုက်ရုံနဲ့ ဒီနေရာကနေထွက်သွားဖို့က တော်တော်လေးလွယ်ကူလိမ့်မယ်။"

'ငါဘာလို့ ဒါကိုမစဉ်းစားမိခဲ့တာလဲ...' ချင်ဖုန်းသည် ရုတ်တရက်သဘောပေါက်သွားပြီး ၎င်းကိုလုပ်ဆောင်ရန်ပြင်ဆင်လိုက်သော်လည်း စီနီယာက ထပ်ပြောသည်ကို ကြားလိုက်ရသည်။

"ဒါပေမဲ့ မင်းကိုအဲ့ဒီလိုလုပ်ဖို့ ငါအကြံမပြုဘူး။"

"ဘာကြောင့်လဲခင်ဗျာ။"

"မင်းရဲ့ကျင့်ကြံမှုက အချုပ်အနှောင်မဲ့ နယ်ပယ်ရဲ့ စတုတ္ထအဆင့်ကို ခုမှဝင်ကာစပဲရှိသေးတယ်။ ဒါက မင်းအတွက် တကယ့်တိုက်ပွဲတွေမှာပါဝင်ပြီး မင်းရဲ့ကျွမ်းကျင်မှုတွေကို သွေးတိုက်ဖို့ အရေးကြီးတဲ့ အချိန်ပဲ။"

"ဒါပေမဲ့ မင်းရဲ့မိန်းမနှစ်ယောက်လုံးက ဧရာမအစွမ်းကိုပိုင်ဆိုင်ထားပြီး ရွှေတောင်ပံ ပန်ငှက်ကြီးကလည်း မင်းကိုတကယ်ထိခိုက်အောင်လုပ်ဖို့ ရည်ရွယ်ချက်မရှိဘူး။ သူတို့နဲ့ရင်ဆိုင်ရတာက အကောင်းဆုံးအနေနဲ့ လက်ရည်စမ်းတယ်လို့ပဲ သတ်မှတ်လို့ရတယ်။ ဒါပေမဲ့ အခုတော့ မင်းအသက်ကို တကယ်အဆုံးသတ်ချင်တဲ့သူတွေ ရှိနေပြီ။"

ဒီစကားများကြောင့် ချင်ဖုန်း မှင်တက်သွားပြီး ရွှမ်းယီ၏လေသံမှာ လေးနက်သွားသည်။

"ငါတို့ပညာတတ်တွေက ဖြောင့်မတ်ခြင်း ချီစွမ်းအင်ကိုကျင့်ကြံပြီး ကိုယ့်ကိုယ်ကိုယ် ပြုစုပျိုးထောင်တယ်၊ ပြီးတော့ ပထမမူလ နတ်ဘုရား ချီစွမ်းအင်နဲ့ အမတလမ်းကို ရှာဖွေကြတယ်။"

"ငါတို့က မသတ်နိုင်လို့မဟုတ်ဘူး၊ မသတ်ချင်လို့ပဲ။ ဆိုရိုးစကားတစ်ခုရှိတယ်၊ 'သာမန်လူတစ်ယောက် ဒေါသထွက်ရင် သွေးစွန်းတာက ခြေငါးလှမ်းပဲ။ ကလောင်တံထိပ်မှာ သွေးမစွန်းနိုင်ဘူးလို့ ဘယ်သူပြောလဲ။'"

"အချုပ်အနှောင်မဲ့ နယ်ပယ်ရဲ့ စတုတ္ထအဆင့်ဆိုတာက လွတ်လပ်မှုနဲ့ သက်သောင့်သက်သာဖြစ်မှုကို ရှာဖွေတာပဲ၊ ဒါပေမဲ့ လူတွေက မင်းကိုလာသတ်တဲ့အခါ မင်းက မတိုက်ခိုက်ဘဲနဲ့ ဒီအတိုင်းထွက်သွားလို့ ဘယ်ဖြစ်မှာလဲ။"

ဒီစကားကိုကြားပြီးနောက် ချင်ဖုန်းသည် အကယ်ဒမီမှ စီနီယာရွှမ်းတစ်ယောက်တည်း ရန်သူတစ်ထောင်ကို ရင်ဆိုင်ကာ နတ်ဘုရားများနှင့် မိစ္ဆာများကို တိုက်ခိုက်ခဲ့သည့် မြင်ကွင်းကို ရုတ်တရက်သတိရသွားပြီး သူ၏သွေးများ ဆူပွက်လာတော့သည်။

"ရတနာတွေတောင် အသက်သွင်းပေးမယ့်တစ်ယောက်ယောက်လိုတယ်။ ရတနာပိုင်ရှင်သာ ပျက်စီးသွားခဲ့ရင်..."

"လက်ရှိအကျပ်အတည်းမှာ ငါတို့ဖောက်ထွက်နိုင်ပါတယ်။"

ချင်ဖုန်းက သူ၏မျက်နှာအမူအရာမှာ စိတ်ပိုင်းဖြတ်ထားဟန်ဖြင့် ထပ်ပြောလိုက်သည်။

အနက်ရောင်ဝတ်လူများသည် ချင်ဖုန်း၏ကာကွယ်ရေးကို ဖောက်ထွင်းရန် နည်းလမ်းများ ရှာဖွေနေဆဲ ဖြစ်သော်လည်း နောက်တစ်ယောက်က ထိုထူးဆန်းသောကာကွယ်ရေးကို သူကိုယ်တိုင် ရပ်တန့်လိုက်လိမ့်မည်ဟုတော့ သူတို့မမျှော်လင့်ထားခဲ့ပေ။

လေထဲတွင်ရပ်နေသောလူသည် အစပိုင်းတွင် ရှုပ်ထွေးသွားပြီးနောက် ရုတ်တရက် ဉာဏ်အလင်းပွင့်သွားသည်။

"ဒီလိုကိုး၊ အဲ့ဒီအားကောင်းတဲ့ကာကွယ်ရေးက သူ့အပေါ်မှာ ဝန်ထုပ်ဝန်ပိုးကြီးတစ်ခုဖြစ်စေပြီး သူဆက်ပြီးမထိန်းသိမ်းနိုင်တော့ဘူး။"

"သူအားနည်းနေတုန်း အခွင့်အရေးကိုအရယူ၊ သူ့အသက်ကိုယူ၊ သတ်ပစ်လိုက်။"

သူ၏စကားဆုံးသည်နှင့် အခြားလေးယောက်မှာ လှုပ်ရှားပြီးဖြစ်နေပြီ။

သုံးလှမ်း၊ ထို့နောက် နှစ်လှမ်းဖြင့် သူတို့သည် ဝေဝါးသောပုံရိပ်များအဖြစ်သို့ ပြောင်းလဲသွားကြသည်။

နတ်သိုင်း ပဉ္စမအဆင့်နယ်ပယ်မှ စစ်သည်တော်များသည် သူတို့၏နတ်ဘုရားကဲ့သို့သောအမြန်နှုန်းဖြင့် ကျော်ကြားလှသည်။

"ငါတို့သူ့ကိုရပြီ။"

သူတို့ထဲမှတစ်ယောက်က ချင်ဖုန်းနောက်သို့ အလျင်အမြန်ရောက်ရှိလာပြီး အသံကျယ်ကျယ်ဖြင့် အော်ဟစ်လိုက်သည်။ သူ၏လက်ထဲမှဓားသည် သွေးကိုမြည်းရန်အသင့်အနေအထားဖြင့် တုန်ယင်နေသည်။

သို့သော် ဓားကလျင်မြန်သလောက် ချင်ဖုန်း၏တန်ပြန်တိုက်ခိုက်မှုက ပို၍ပင်လျင်မြန်လှသည်။

ဆောင်းရာသီမီးရှူးမီးပန်းပွဲတော်တစ်ခုကဲ့သို့ အဖြူရောင်လျှပ်စီးကြောင်းတစ်ခုသည် အနက်ရောင်ဝတ်ပုဂ္ဂိုလ်၏ ဦးခေါင်းကို တည့်တည့်ထိုးဖောက်သွားပြီးနောက် ဝါးလုံးကိုထိုးဖောက်သကဲ့သို့ အခြားတစ်ဖက်မှ နောက်ထပ်အနက်ရောင်ဝတ်ပုဂ္ဂိုလ်၏ ရင်ဘတ်ကို ထိုးဖောက်သွားသည်။

မျက်စိတစ်မှိတ်အတွင်း အနက်ရောင်ဝတ်ပုဂ္ဂိုလ်နှစ်ဦး သူတို့၏ဇာတ်သိမ်းကို တွေ့ကြုံသွားရသည်။

အခြားနှစ်ယောက်သည် ဒီအဖြစ်ကိုမြင်သော် ချက်ချင်းနောက်ဆုတ်သွားကြပြီး သူတို့၏မျက်လုံးများမှာ အံ့ဩမှုနှင့် မသေချာမရေရာမှုများဖြင့် ပြည့်နှက်နေသည်။

စာပေသူတော်စင် တာအိုမျိုးဆက်၏ ကျော်ကြားမှုမှာ ကောင်းကင်ဘုံမျှော်စင်၏ နိုင်ငံတော် ဆရာအပေါ်တွင်သာ အများဆုံးအာရုံစိုက်ထားပြီး လူအများစုက စာပေသူတော်စင် တာအိုမျိုးဆက်ကို ကြက်တစ်ကောင်ချည်နိုင်သည့်အစွမ်းပင်မရှိသော အားနည်းသည့်ပညာတတ်များအဖြစ်သာ သတ်မှတ်ကြသည်။

သူတို့သည် ချင်ဖုန်းတစ်ယောက် သူ၏ချီစွမ်းအင်မကုန်ဆုံးသေးရုံသာမက ဒီလောက်အားကောင်းပြီး ထက်မြက်သောသတ်ကွက်မျိုး ရှိနေလိမ့်မည်ဟု ဘယ်တုန်းကမှ မမျှော်လင့်ခဲ့ပေ။

သူတို့၏ကျဆုံးသွားသောရဲဘော်များ၏ ဦးခေါင်းနှင့်ရင်ဘတ်များမှ သွေးပေါက်များကို ကြည့်ခြင်းအားဖြင့် ထိုအဖြူရောင်လျှပ်စီးကြောင်းသာ သူတို့အပေါ်ကျရောက်လာခဲ့လျှင် ရလဒ်မှာလည်း အတူတူပင်ဖြစ်လိမ့်မည်ဟု ခန့်မှန်းရန်မခက်ပေ။

အနက်ရောင်ဝတ်လူနှစ်ဦးသည် တစ်ယောက်ကိုတစ်ယောက်ကြည့်လိုက်ပြီး နောက်ဆုတ်စပြုလာသည်။ ကာကွယ်ရေးကိုမဖောက်ထွင်းနိုင်ဘဲ သူတို့အသက်အန္တရာယ်ရှိနေသည့်အတွက် ဒီတိုက်ပွဲကိုဆက်လက်တိုက်ခိုက်ရန် မလိုအပ်တော့ပေ။

ကောင်းကင်ယံမှလူသည်လည်း မျက်လုံးကျဉ်းမြောင်းလိုက်ပြီး ဒီကောင်းကင်နှင့်မြေကြီးမှထွက်ခွာရန် သွေးလမင်း အစီအရင်ကို အသုံးပြုရန်ရည်ရွယ်လိုက်သည်။

ဒီလုပ်ကြံသတ်ဖြတ်မှုသည် ရန်သူကိုအထင်သေးလွန်းခဲ့သည်မှာ အမှန်ပင်။ သာမန်ပညာတတ်တစ်ယောက်မှာ ဒီလောက်တိုက်ခိုက်ရေးကျွမ်းကျင်မှုမျိုးရှိနေမည်ဟု မည်သူမျှမမျှော်လင့်ခဲ့ပေ။

သူတို့ဆက်လက်တိုက်ခိုက်ခဲ့လျှင်တောင် အောင်မြင်မှုအတွက်အာမခံချက်မရှိဘဲ အရာရာမှားယွင်းသွားနိုင်ခြေရှိသည်။

ဒီအတွေးများစိတ်ထဲဝင်လာသည်နှင့် သတ်ဖြတ်လိုသည့်အငွေ့အသက်မှာ သူ့အလိုလို ပျောက်ကွယ်သွားသည်။

ထိုလူက အော်ဟစ်လိုက်သည်။

"သွားကြစို့။"

ပုံရိပ်သုံးခုသည် အလျင်အမြန်ဆုတ်ခွာသွားကြသည်။

"ဟင်။"

ချင်ဖုန်းသည် အနည်းငယ်ကြောင်သွားသည်။ သူဒီလိုရလဒ်မျိုးကို ဘယ်တုန်းကမှမမျှော်လင့်ခဲ့ပေ။

သို့သော် သူသည် ထိုလူသုံးယောက်ကို လွှတ်ပေးရန်အသင့်မဖြစ်သေးပေ၊ အထူးသဖြင့် သူတို့ထဲမှခေါင်းဆောင်ကိုပေါ့။

အကြောင်းမရှိဘဲ လုပ်ကြံသတ်ဖြတ်ရန်ပစ်မှတ်ထားခံရခြင်းက သူ့ကိုသဘာဝကျကျဒေါသထွက်စေပြီး သူပို၍စိုးရိမ်သည်မှာ ဒီလူများက သူ၏မိသားစုကို ထိခိုက်အောင်လုပ်နိုင်ခြင်းပင်။

ဒီထည့်သွင်းစဉ်းစားမှုကြောင့်ပင် သူသည် တစ်ဖက်မှသဲလွန်စများကို ရှာဖွေရပေမည်။

ပြီးတော့ သူတို့ထဲမှခေါင်းဆောင်တွင် သဲလွန်စများရှိနိုင်ခြေအမြင့်ဆုံးဖြစ်မည်မှာ သေချာသည်။

နတ်ပင်လယ်ထဲတွင် မိုးကြိုးကဲ့သို့သော ဖြောင့်မတ်ခြင်း ချီစွမ်းအင်များ လှိုင်းထလာသည်။

ဒါက အတုအယောင်ကမ္ဘာတစ်ခုဖြစ်သည်မှာ ထင်ရှားသော်လည်း ကောင်းကင်ယံမြင့်မြင့်တွင် မိုးသားတိမ်လိပ်မည်းများက ကောင်းကင်ကိုဖုံးလွှမ်းသွားပြီး မိုးကြိုးများ လှိုင်းထန်နေတော့သည်။

ချင်ဖုန်းသည် 'မိုးကြိုးငါးသွယ် ပုံရိပ်ကားချပ်' ကိုအသုံးပြု၍ ဖြောင့်မတ်ခြင်း ချီစွမ်းအင်ကို မိုးကြိုးဖြောင့်မတ်ခြင်း ချီစွမ်းအင်အဖြစ်သို့ ပြောင်းလဲခဲ့ပြီး ကောင်းကင်ဘုံအပြစ်ဒဏ်၏ မိုးကြိုးကိုအသုံးပြု၍ သူ၏ရုပ်ခန္ဓာနှင့် စိတ်ဝိညာဉ်ကို သွေးတိုက်ခဲ့သည်။

သူသည် မိုးကြိုးကိုထိန်းချုပ်ရာတွင် သဘာဝကျကျကောင်းမွန်သည်။

ပြီးတော့ အချုပ်အနှောင်မဲ့ နယ်ပယ်၏ စတုတ္ထအဆင့်မှ စာပေသူတော်စင်သည် သူတို့၏ပင်ကိုယ်သဘာဝဖြင့် ကောင်းကင်နှင့်မြေကြီး၏စွမ်းအားကို ထင်ရှားပြသနိုင်သည်။

လူသုံးဦးသည် တုန်လှုပ်ချောက်ချားစွာဖြင့် မိုးကြိုးပင်လယ်ကို ကြည့်လိုက်ကြသည်။

ထိုအချိန်တွင် ချင်ဖုန်းသည် သူ၏ညာလက်ကို သူတို့သုံးဦးဘက်သို့ဆန့်တန်းလိုက်ပြီး ရေရွတ်လိုက်သည်။

"ကျစမ်း။"

ကောင်းကင်မိုးကြိုးများ ပြိုကျလာသည်။

ဧရာမမိုးကြိုးနဂါးတစ်ကောင်က သူတို့သုံးဦးကို ချက်ချင်းဝါးမြိုသွားသည်။

မိုးသားတိမ်လိပ်မည်းများပျောက်ကွယ်သွားပြီး မိုးခြိမ်းသံများရပ်တန့်သွားသည့်အခါ မိုးကြိုးနဂါးဟိန်းဟောက်သံကြားတွင် မြင်ကွင်းမှာ ပရမ်းပတာဖြစ်နေတော့သည်။

အားနည်းသော အနက်ရောင်ဝတ်ပုဂ္ဂိုလ်နှစ်ဦးမှာ ပြာအဖြစ်သို့ လျှော့ချခံလိုက်ရသည်မှာ ကြာပြီဖြစ်သည်။

ခေါင်းဆောင်ဖြစ်သူမှာလည်း တစ်ကိုယ်လုံးမီးလောင်ကျွမ်းနေပြီး ပါးစပ်မှသွေးများပန်းထွက်ကာ မသေရုံတမယ်သာရှိတော့သည်။

ချင်ဖုန်းက ခပ်ပြတ်ပြတ်မေးလိုက်သည်။

"ဘယ်သူက ငါ့ကိုသတ်ချင်နေတာလဲ။"

ထိုလူသည် တိတ်ဆိတ်နေဆဲဖြစ်ပြီးနောက် ရုတ်တရက် သူ၏မျက်လုံးများပြူးကျယ်လာပြီး သွေးများပန်းထွက်လာသည်။

ခဏအကြာမှာပင် သူ၏အလောင်းမှာ အနက်ရောင်သွေးများအဖြစ်သို့ ပြောင်းလဲသွားပြီး စူးရှသော အော်သံတစ်ခု ထွက်ပေါ်လာသည်။

ချင်ဖုန်းသည် ထိုလူက နောက်ကွယ်မှကြိုးကိုင်သူကို ထုတ်ဖော်မည်မဟုတ်ဟု မျှော်လင့်ထားသော်လည်း သူဒီလောက် စိတ်ပိုင်းဖြတ်ထားလိမ့်မည်ဟုတော့ မမျှော်လင့်ထားခဲ့ပေ။

သို့သော် ဘာမှကျန်မနေခဲ့သည့်တိုင် သဲလွန်စများတော့ ရှိနေသေးသည်။

အကြောင်းမှာ ချင်ဖုန်းသည် ထိုလူ၏သေဆုံးရခြင်းအကြောင်းရင်းကို မှတ်မိသောကြောင့်ပင် — အဆိပ်။

"အရိုးပြောင်း အဆိပ်မှုန့်။"

…

လူစည်ကားသောလမ်းမများကြားတွင် တစ်စုံတစ်ယောက်က ရုတ်တရက်အော်ဟစ်လိုက်သည်။

"ကြည့်ကြစမ်း၊ ဟိုမှာ မီးလောင်နေတယ်။"

"ထိတ်လန့်စရာမလိုပါဘူး၊ ဖြစ်နိုင်တာက ချမ်းသာတဲ့မိသားစုက သခင်လေးတစ်ယောက်ယောက် ပျင်းလို့ ပန်းချီကားတွေကို မီးရှို့ပြီးကစားနေတာဖြစ်မယ်။"

လူအုပ်ကြီးက အသံလာရာဘက်သို့လှည့်ကြည့်လိုက်ရာ လမ်းပေါ်တွင် ပန်းချီကားတစ်ချပ် လဲလျောင်းနေသည်ကို တွေ့လိုက်ရသည်။ ၎င်း၏အကြောင်းအရာများမှာ ဝေဝါးနေပြီး သွေးလမင်းတစ်ခုကိုသာ မှိန်ဖျော့စွာမြင်နိုင်တော့သည်။

တစ်စုံတစ်ယောက်က သူတို့အိမ်မှ ကြည်လင်သောရေတစ်ဇလုံကို ယူဆောင်လာပြီး ပန်းချီကားပေါ်သို့ လောင်းချလိုက်သော်လည်း စာလိပ်မှာ ပြာအဖြစ်သို့မရောက်မချင်း မီးမှာမငြိမ်းခဲ့ပေ။

လိမ္မော်သီးစိမ်းများရောင်းချနေသော လူထွားကြီးတစ်ဦးက ဘာဖြစ်နေလဲသိရန် လည်တိုင်ဆန့်ကြည့်နေစဉ် အနက်ရောင်ဝတ်လူငယ်တစ်ဦးက ကြားဖြတ်မေးလိုက်သည်။

"လိမ္မော်သီးစိမ်းတွေ ဘယ်လောက်လဲ။"

"တစ်လုံးကို ကြေးနီပြားသုံးပြားပါ။ သခင်လေး ဘယ်လောက်လိုချင်လဲ။"

ချင်ဖုန်းက ခဏစဉ်းစားလိုက်သည်။ သူလိမ္မော်သီးစိမ်းများဝယ်ရခြင်းမှာ သူ၏မိသားစုကို စိတ်မပူစေရန်အတွက် အစောကတိုက်ပွဲမှ အနံ့အသက်များကို ဖယ်ရှားရန်သာဖြစ်သည်။

သူပြန်ဖြေလိုက်သည်။

"တစ်ပိဿာဆို လုံလောက်ပါတယ်။"