သုံးယောက်ပေါင်း စစ်ဆေးမေးမြန်းခြင်း

အခန်းထဲသို့ဝင်ရောက်သွားစဉ် ချင်ဖုန်းမှာ မှင်တက်သွားသည်။

သူက အခန်းထဲတွင် ကျန့်လီတစ်ယောက်တည်းသာ ရှိမည်ဟု ထင်ခဲ့သော်လည်း အမှန်တကယ်တွင် သူတို့သုံးယောက်လုံး ရှိနေသည်။

သူတို့အားလုံးသည် သူ့ကို စေ့စေ့စပ်စပ်အကဲဖြတ်သောအကြည့်များဖြင့် ကြည့်နေကြသည်။

ချင်ဖုန်းက စူးစမ်းစွာမေးလိုက်သည်။

"မင်းတို့အားလုံး ဘာလို့ဒီရောက်နေကြတာလဲ။"

လန်နင်ရွှမ်သည် တံခါးတစ်ဖက်တွင်ရှိနေသည်။ သူမက ချင်ဖုန်း၏လက်ထဲမှ လိမ္မော်သီးစိမ်းကို တစ်ချက်ကြည့်လိုက်သည်။ သူမခပ်ရေးရေးပြုံးလိုက်ပြီးနောက် ရှေ့သို့တိုးကာ ဆိုလိုက်သည်။

"သခင်လေးနဲ့ ဆွေးနွေးစရာတွေရှိလို့ပေါ့ရှင့်။ သခင်လေး၊ တံခါးဝမှာပဲ ရပ်မနေနဲ့တော့၊ မြန်မြန်ဝင်ခဲ့ပါ။"

သူမက ချင်ဖုန်းကို အခန်းထဲသို့တွန်းထည့်ပြီး သူ၏နောက်မှတံခါးကိုပိတ်လိုက်သည်နှင့် သူမ၏အပြုံးမှာ ပျောက်ကွယ်သွားပြီး အေးစက်သောအကြည့်တစ်ခုဖြင့် အစားထိုးသွားသည်။

ချင်ဖုန်းသည် အခန်းထဲသို့ ချဉ်းကပ်သွားသည်နှင့် သူတို့သုံးယောက်သည် သူ့ကို ဝန်းရံထားသကဲ့သို့ ဖြစ်နေပြီး သူတို့သုံးယောက်ပေါင်း စစ်ဆေးမေးမြန်းတာကို ခံရတဲ့ ရင်းနှီးနေကျ ခံစားမှုမျိုးကို ပြန်အမှတ်ရသွားစေသည်ကို ရုတ်တရက်သဘောပေါက်သွားသည်။

ဟုတ်တယ်၊ နောက်ဆုံးတစ်ခေါက် သူတို့အန်းယာ၏ အကြောင်းကို သိသွားတုန်းကလည်း ဒီလိုပုံစံအတိုင်းပင်။

"ဟင်။"

ချင်ဖုန်းသည် သတိဝင်လာပြီး အကျပ်အတည်းခံစားမှုတစ်ခု လှိုင်းထလာသည်နှင့် တံတွေးကို 'ဂလု' ခနဲမျိုချလိုက်မိသည်။

ချန်းဖေးလန်က အေးစက်စွာဆိုလိုက်သည်။

"ယောက်ျား၊ ထိုင်လိုက်။"

ချင်ဖုန်းက အာခြောက်ခြောက်ဖြင့် ရယ်လိုက်သည်။

"မလိုပါဘူး၊ ကိုယ်ဒီအတိုင်းပဲရပ်လိုက်ပါ့မယ်။ ကိုယ်နောက်မှလေ့ကျင့်ရဦးမှာ။"

"ထိုင်လိုက်။"

အချိန်အတော်ကြာ တိတ်ဆိတ်နေခဲ့သော လျိုကျန့်လီက နောက်ဆုံးတွင် စကားဆိုလိုက်ရာ ချင်ဖုန်းသည် အားကောင်းသောစွမ်းအားတစ်ခုက သူ့ကိုကုလားထိုင်ပေါ်သို့ ဖိချလိုက်သည်ကို ခံစားလိုက်ရသည်။

'ဒီအမျိုးသမီးရဲ့ ဇီဝချီစွမ်းအင်အပေါ် ထိန်းချုပ်မှုက ပိုပြီးသန့်စင်လာတာပဲ...' ချင်ဖုန်းသည် စိတ်သက်သာရာရသလို ကြောက်လန့်သလိုပါ ခံစားလိုက်ရသည်။

အခုချိန်တွင် သူသည် တရားခွင်ကိုစောင့်ဆိုင်းနေသော တရားခံတစ်ဦးကဲ့သို့ အားနည်း၊ သနားစရာကောင်းပြီး အကူအညီမဲ့နေသည်ဟု ခံစားနေရသည်။

ချန်းဖေးလန်က တိုက်ရိုက်မေးလိုက်သည်။

"ပြော၊ ရှင့်ကိုယ်ပေါ်က အဲ့ဒီအနံ့က ဘာအနံ့လဲ။"

ချင်ဖုန်းက တိုးညင်းစွာပြန်ဖြေသည်။

"ကိုယ်အရင်ကပြောခဲ့တယ်လေ၊ ပြန်လာတဲ့လမ်းမှာ လိမ္မော်သီးစိမ်းတစ်လုံးမြည်းကြည့်တော့ အရမ်းချဉ်လို့ အရည်က ကိုယ့်ကိုယ်ပေါ်ကို မတော်တဆစင်သွားတာပါ။ ကိုယ်ကျင့်ကြံပြီးရင် အဝတ်အစားလဲလိုက်ပါ့မယ်။"

လန်နင်ရွှမ်က မျက်မှောင်ကြုတ်လိုက်သည်။

"သခင်မလေး၊ သခင်မလေးချန်း၊ သခင်လေးက အမှန်အတိုင်းမပြောချင်သေးဘူးထင်တယ်။"

"နင်ရွှမ်၊ မင်းဒါဘာကိုဆိုလိုတာလဲ။ ငါပြောသမျှအကုန်လုံးက အမှန်တွေချည်းပဲ။"

"ဒါဆိုရင် အမွှေးနံ့သာအနံ့က ဘယ်ကလာတာလဲ။"

ချန်းဖေးလန်က မဲ့ပြုံးပြုံးလိုက်သည်။

"ကျွန်မတို့ဆီကလာတာလို့တော့ လာမပြောနဲ့နော်။"

နဂါးမျိုးနွယ်ဝင်တစ်ဦးအနေဖြင့် သူမ၏အနံ့ခံအာရုံသည် သာမန်လူများနှင့် သဘာဝကျကျ ကွဲပြားသည်။ လိမ္မော်သီးစိမ်းရနံ့အောက်တွင် အမွှေးနံ့သာအနံ့မှာ မှိန်ဖျော့နေသော်လည်း သူမ၏နှာခေါင်းမှ မလွတ်မြောက်နိုင်ပေ။

လန်နင်ရွှမ်က ပြောင်ပြောင်တင်းတင်းပင် ထပ်ပြောလိုက်သည်။

"ပြည့်တန်ဆာအိမ်တွေမှာ သွားလာနေတဲ့ နှာဘူးတွေပဲ အမွှေးနံ့သာအနံ့ကို ဖုံးကွယ်ဖို့ ဒီလိုနည်းလမ်းတွေကို သုံးလိမ့်မယ်လို့ ကျွန်မထင်ခဲ့တာ။ သခင်လေးက သူတို့ထဲက တစ်ယောက်ဖြစ်လိမ့်မယ် လို့တော့ မမျှော်လင့်ထားခဲ့ဘူး။"

"စံအိမ်တော်ထဲမှာ သခင်မလေးနဲ့ သခင်မလေးချန်းရှိနေတာနဲ့ မလုံလောက်သေးလို့လား။ ဘာလို့အဲ့ဒီလိုနေရာတွေကို သွားရတာလဲ။"

"သခင်လေးသာ ကိုယ့်ကိုယ်ကိုယ်မထိန်းချုပ်နိုင်ဘူးဆိုရင် ကျွန်မတောင်..."

လျိုကျန့်လီနှင့် ချန်းဖေးလန်တို့ လှည့်ကြည့်လိုက်ရာ လန်နင်ရွှမ်က ချောင်းတစ်ချက်ဟန့်ပြီး စကားလမ်းကြောင်းလွှဲလိုက်သည်။

"သခင်လေး၊ ရှင် အမှန်အတိုင်းပြောတာ ပိုကောင်းပါလိမ့်မယ်။ ရှင်ဘယ်ကိုသွားခဲ့လဲ၊ ပြီးတော့ သခင်မလေးနဲ့ သခင်မလေးချန်းကို စိတ်ဆိုးအောင်လုပ်တဲ့ကိစ္စတစ်ခုခုများ လုပ်ခဲ့မိသေးလား။"

ဒီစကားကိုကြားသော် ချင်ဖုန်းသည် နေရာတွင်တင် ခဲသွားသည်။

သူခန်းမဆောင်ထဲဝင်လာသည်နှင့် လူတိုင်းက သူ့ကိုဘာကြောင့်ထူးဆန်းစွာကြည့်နေကြသလဲ၊ သူတို့သုံးယောက်က သူ့ကိုဘာကြောင့်ဖိအားပေးနေကြသလဲဆိုတာကို သူနောက်ဆုံးတော့ သဘောပေါက်သွားသည်၊ ဒါတွေအားလုံးက နားလည်မှုလွဲခြင်းတစ်ခုကြောင့်ပင်။

'နေဦး၊ ဒါက နားလည်မှုလွဲရုံသက်သက်မဟုတ်ဘူး၊ ငါ့ကိုယ်ပေါ်မှာ တကယ်ပဲ အမွှေးနံ့သာအနံ့ရှိနေတာပဲ။'

နန်းတော်ထဲတွင် သူက မင်းသမီးကွင်းပြင်ကို 'ချီသုံးထောင် ရှုမြင်ကွက်' သင်ပေးနေစဉ် သူတို့၏လက်ဖဝါးများထိတွေ့ခဲ့ရာ သူ၏ကိုယ်ပေါ်မှ အမွှေးနံ့သာအနံ့သည် ထိုအချိန်က ကပ်ငြိလာခြင်းဖြစ်ရမည်။

'ဒုက္ခတော့ ရောက်ပြီ။'

ချင်ဖုန်း၏ လက်ဖဝါးများချွေးစေးများပြန်လာပြီး သူတို့သုံးဦးကို လေးနက်သော မျက်လုံးများဖြင့်ကြည့်ကာ အမွှေးနံ့သာရနံ့၏ ရင်းမြစ်ကို အလျင်အမြန်ရှင်းပြလိုက်သည်။

"မင်ဧကရာဇ်က မင်းသမီးအန်းယာရဲ့လေ့ကျင့်မှုကို လမ်းညွှန်ပေးဖို့ မင်းကိုအမိန့်ပေးခဲ့တယ် ဟုတ်လား။"

သူ၏စကားကြောင့် သုံးယောက်သား သံသယအကြည့်များဖြင့် အပြန်အလှန်ကြည့်လိုက်ကြသည်။

ချင်ဖုန်းက ခိုင်မာစွာအခိုင်အမာဆိုလိုက်သည်။

"မင်းတို့မယုံရင် ငါသူ့ကိုဒီကိုခေါ်လာပြီး မင်းတို့ရှေ့မှာ မျက်နှာချင်းဆိုင်ရှင်းပြခိုင်းလို့ရတယ်။"

လန်နင်ရွှမ်က ထပ်မေးလိုက်ပြန်သည်။

"ဒီလိုဆိုရင်တောင် သခင်လေးက ဘာလို့အနံ့ဖုံးကွယ်ဖို့ လိမ္မော်ခါးရည်ကို သုံးခဲ့ရတာလဲ၊ ဒါကသံသယဖြစ်စရာမဟုတ်ဘူးလား။"

လျိုကျန့်လီနှင့် ချန်းဖေးလန်တို့ လှည့်ကြည့်လိုက်ပြီး အဖြေကိုစောင့်မျှော်နေကြပြန်သည်။

ချင်ဖုန်း၏ မျက်နှာမှာ တောင့်တင်းသွားပြီး သူနောက်ဆုံးတွင် သက်ပြင်းချလိုက်သည်။

အခြေအနေက ဒီအထိရောက်လာမှတော့ သူ၏အပြစ်ကင်းစင်မှုကို သက်သေပြနိုင်မည့် တစ်ခုတည်းသော နည်းလမ်းမှာ သူပြန်လာရာလမ်းတွင် ကြုံတွေ့ခဲ့ရသော အကျပ်အတည်း အကြောင်းကို အမှန်အတိုင်းပြောပြရန်သာဖြစ်သည်။

သူ့စကားကိုနားထောင်ပြီးနောက် သုံးယောက်လုံး၏ မျက်နှာအမူအရာများ ပြောင်းလဲသွားကြသည်။

လျိုကျန့်လီ၏ အကြည့်မှာ ဆောင်းဦးရာသီရေကန်တစ်ခုကဲ့သို့ အေးစက်သွားသည်။

ချန်းဖေးလန်၏ မျက်ခုံးများ တွန့်ချိုးသွားသည်။

လန်နင်ရွှမ်မှာတော့ စိုးရိမ်သောမျက်နှာထားဖြစ်နေသည်။

"သခင်လေး၊ ရှင်အဆင်ပြေရဲ့လား။"

ချင်ဖုန်းက လက်ကိုဝှေ့ယမ်းလိုက်သည်။

"အဲ့ဒီလုပ်ကြံသတ်ဖြတ်သူတွေရဲ့အစွမ်းက မင်းတို့နှစ်ယောက်ရဲ့ ကျွမ်းကျင်မှုနဲ့ ယှဉ်လို့တောင်မရပါဘူး။ သူတို့က ဘယ်တုန်းကမှ ငါ့ပြိုင်ဘက်မဟုတ်ခဲ့ဘူး။"

"ငါက သူတို့ထဲကတစ်ယောက်ကို အရှင်ဖမ်းပြီး နောက်ကွယ်ကဘယ်သူလဲဆိုတာကို စစ်ဆေးမေးမြန်းဖို့ မျှော်လင့်ခဲ့တာ။ ဒါပေမဲ့ ဒီလုပ်ကြံသတ်ဖြတ်သူတွေက အစွန်းရောက်တွေ ဖြစ်တာထင်ရှားတယ်၊ သူတို့မလွတ်မြောက်နိုင်မှန်းသိတော့ ကိုယ့်ကိုယ်ကိုယ်အဆိပ်သောက်ပြီး အဆုံးစီရင်သွားကြတယ်။"

"ဒါပေမဲ့ ငါလုံးဝ သဲလွန်စမရှိတာတော့မဟုတ်ဘူး။ မနက်ဖြန်ငါ မိစ္ဆာနှိမ်နင်းရေးဌာနကိုသွားပြီး အကြီးအကဲဒန်ကို အခြေအနေအကြောင်းကြားလိုက်မယ်။ ငါတို့သဲလွန်စတချို့ရှာတွေ့နိုင်မယ်လို့ ငါယုံကြည်တယ်။"

သုံးယောက်လုံး သူ၏အတွက် စိုးရိမ်နေဆဲဖြစ်သည်ကိုမြင်သောအခါ ချင်ဖုန်းက နှစ်သိမ့်လိုက်သည်။

"စိတ်မပူကြပါနဲ့၊ ငါ့လက်ရှိအစွမ်းနဲ့ဆိုရင် တတိယအဆင့်ကျွမ်းကျင်သူတစ်ယောက်နဲ့တွေ့ရင်တောင် ငါမနိုင်ချင်မှနိုင်မယ်၊ ဒါပေမဲ့ ကိုယ့်ကိုယ်ကိုယ်တော့ သေချာပေါက်ကာကွယ်နိုင်ပါတယ်။"

ဆေးဆရာ ချန်၏ စံအိမ်တော်မှ အမှောင်ခန်းသည် ဖယောင်းတိုင်မထွန်းထားဘဲ လုံးဝမှောင်မိုက်နေသည်။

ကျွီ...

လူလတ်ပိုင်းအရွယ်အမျိုးသားတစ်ဦးက တံခါးကိုတွန်းဖွင့်ပြီး အခန်းထဲသို့ဝင်ရောက်လာသည်။

သူ၏နောက်မှ သစ်သားတံခါးပိတ်သွားပြီးနောက် အမှောင်ထဲမှ အသံတစ်ခုထွက်ပေါ်လာသည်။

"ဘယ်သူက မင်းကို ချင်ဖုန်းကိုရှင်းပစ်ဖို့ခိုင်းတာလဲ။"

ထိုလူက အေးစက်စွာပြန်ဖြေသည်။

"ငါ့ညီ သူ့လက်ချက်နဲ့သေခဲ့တာ၊ ဒါကြောင့် ငါကလဲ့စားချေချင်တာ သဘာဝပဲပေါ့။"

"ကံကောင်းတာက သူ မသေသွားလို့၊ မဟုတ်ရင် မင်းအစီအစဉ်ကို ဖျက်ဆီးပစ်လိုက်ပြီ။"

"မသေဘူး ဟုတ်လား။"

ထိုလူက ထရပ်လိုက်ပြီး သူ၏နဖူးမှာ တွန့်ချိုးသွားသည်။

စေလွှတ်လိုက်သော လုပ်ကြံသတ်ဖြတ်သူများမှာ နတ်သိုင်းစစ်သည်တော်ငါးဦးဖြစ်ပြီး တစ်ယောက်မှ အားနည်းသူများမဟုတ်ဘဲ တစ်ဦးမှာ စတုတ္ထအဆင့်အထွတ်အထိပ်တွင်ပင် ရှိနေသည်။

ဒီလောက်အင်အားနဲ့ သွေးလမင်း ပုံကားချပ်၏ အကူအညီနှင့်ပေါင်းစပ်လိုက်လျှင် ချင်ဖုန်းလွတ်မြောက်ရန် မဖြစ်နိုင်သင့်ပေ။

"သွေးလမင်း ပုံကားချပ် ပျက်စီးသွားပြီ၊ ပြီးတော့ မင်းစေလွှတ်လိုက်တဲ့ လုပ်ကြံသတ်ဖြတ်သူ တစ်ယောက်မှ အရှင်ပြန်မလာခဲ့ဘူး။"

"မင်းနေပြည်တော်မှာ ကျော်ကြားမှုရနိုင်ပြီး စတုတ္ထအဆင့်မှာ ကောင်းကင်ဘုံရဲ့ အပြစ်ဒဏ်ကို ဆွဲဆောင်နိုင်တာ၊ သူက သာမန်စာပေ သူတော်စင်တစ်ယောက်မဟုတ်တာတော့ သေချာတယ်။ မဟုတ်ရင် သခင်လေးက သူ့ကိုစိတ်ဝင်စားမှာမဟုတ်ဘူး။"

"ဒီတစ်ခါ မင်းကိုယ့်သဘောနဲ့ကိုယ်လှုပ်ရှားခဲ့တာကို ငါလျစ်လျူရှုလိုက်လို့ရတယ်၊ ဒါပေမဲ့ နောက်တစ်ခါပြဿနာမရှာနဲ့တော့။ မဟုတ်ရင် ငါမင်းကိုမသတ်ရင်တောင် သခင်လေးက မင်းကိုအလွတ်ပေးမှာမဟုတ်ဘူး။"

ထိုလူက သွားကြိတ်လိုက်သည်။

"ဒါဆိုငါ့ညီရဲ့ သေဆုံးမှုက အလဟဿပဲလား။"

"ချင်ဖုန်းက သခင်လေးအတွက် ခြိမ်းခြောက်မှုတစ်ခုဖြစ်နေပြီ၊ ဒါကြောင့် သူ့ကိုအလွတ်ပေးမှာမဟုတ်တာ သေချာတယ်။"

"သခင်လေးမှာ အစီအစဉ်အကြာကြီးရှိခဲ့ပြီးပြီ၊ ချင်ဖုန်းကိုရှင်းပစ်ရုံတင်မကဘူး၊ ချင်မိသားစုကိုတောင် ဖျက်ဆီးပစ်မှာ။ မင်းက အမိန့်ကိုစိတ်ရှည်ရှည်နဲ့စောင့်နေရုံပဲ။"

"ဒါတကယ်လား။"

ထိုလူ၏မျက်လုံးများ လင်းလက်သွားသည်။

"သခင်လေးက အရာရာကိုစီစဉ်တယ်၊ သူဘယ်တုန်းကမှားခဲ့ဖူးလို့လဲ။"

"မဟာချန် ပရမ်းပတာဖြစ်သွားတဲ့အခါ သခင်လေးက ကြီးမားတဲ့အာဏာကို ရရှိလိမ့်မယ်။"

"မင်းအခုလုပ်ရမှာက ဒန်မော့ကို ကုသပေးနိုင်တဲ့ ဆေးဆရာအားလုံးကိုရှာပြီး အဲ့ဒီအဘိုးကြီးတွေကို လမ်းဆုံးထိလိုက်ပို့ပေးဖို့ နည်းလမ်းရှာရုံပဲ။"

ထိုလူက ယုံကြည်မှုအပြည့်ဖြင့်ပြုံးလိုက်သည်။

"ဒီညငါဘာလို့ဒီလောက်နောက်ကျမှပြန်လာတယ်လို့ မင်းထင်လဲ။"

စာကြည့်ဆောင်ထဲတွင် မိန်းမစိုး လီသည် သူ၏အပြင်သွားရာမှ ပြန်လည်ရောက်ရှိလာသည်။

မင်ဧကရာဇ်က မေးလိုက်သည်။

"ကောင်းကင်ဘုံမျှော်စင်ရဲ့ နိုင်ငံတော် ဆရာက ဘယ်လိုတုံ့ပြန်လဲ။ အဲ့ဒီကောင်လေးရဲ့ စာပေရတနာကို ပုံတူပွားပြီး ကျယ်ကျယ်ပြန့်ပြန့်အသုံးပြုလို့ရနိုင်လား။"

မိန်းမစိုး လီက ပြုံးလိုက်သည်။

"အရှင်မင်းကြီး စိတ်ချပါ။ နိုင်ငံတော် ဆရာက အကောင်းမြင်တဲ့အဖြေတစ်ခုပေးခဲ့ပါတယ်။"

"ဒါပေမဲ့ နိုင်ငံတော် ဆရာကလည်း မဟာချန်မှာ ပဉ္စမအဆင့်အထက် စာပေသူတော်စင်တွေ အရမ်းနည်းပါးလွန်းပြီး စာပေရတနာကိုအသုံးပြုဖို့အတွက် ပဉ္စမအဆင့် ခန့်ညားထည်ဝါသော သီလနယ်ပယ်ကို ရောက်ရှိရမယ်လို့ ပြောခဲ့ပါတယ်။"

"ငါ့ရဲ့ နန်းတွင်းစာမေးပွဲစနစ်သာ တစ်ပြည်လုံးမှာ လူကြိုက်များသွားရင် ငါတို့ဘာလို့ ဒီလိုကိစ္စတွေ အတွက် စိုးရိမ်နေရမှာလဲ။"

မင်ဧကရာဇ်၏ မျက်နှာမှာ ဝမ်းသာမှုဖြင့်လင်းလက်သွားပြီးနောက် သူ၏လက်ဖဝါးကို ဆန့်တန်းလိုက်သည်။

"ယူခဲ့။"

မိန်းမစိုး လီက စူးစမ်းစွာမေးလိုက်သည်။

"အရှင်မင်းကြီး၊ ဘာကိုဆိုလိုပါသလဲ။"

မင်ဧကရာဇ်၏ မျက်ခုံးများ အနည်းငယ်တွန့်ချိုးသွားသည်။

"ငါမင်းကို အဲ့ဒီကောင်လေးရဲ့ စာပေရတနာကို ယူခဲ့ခိုင်းနေတာ။"

မိန်းမစိုး လီက ရှုပ်ထွေးသောမျက်နှာထားဖြင့် ပြန်ဖြေသည်။

"ဒါပေမဲ့ အရှင်မင်းကြီး၊ စာပေရတနာက ပုံတူပွားဖို့အတွက် မဟုတ်ဘူးလား။ ဒါက ကောင်းကင်ဘုံမျှော်စင်က နိုင်ငံတော် ဆရာနဲ့အတူပဲ ရှိနေသင့်တာပေါ့။ နိုင်ငံတော် ဆရာက ကျွန်တော်မျိုးကို အဲ့ဒီလိုပဲပြောခဲ့ပါတယ်။"

မင်ဧကရာဇ် ခဏရပ်တန့်သွားပြီး 'မြေခွေးအိုကြီး' ဟု သူ့ဘာသာရေရွတ်လိုက်သည်။

'မဟာလေပြင်းတေးသီချင်း' ကို ကောင်းကင်ဘုံမျှော်စင်၏ နိုင်ငံတော် ဆရာက လောဘတကြီး ယူသွားခဲ့သည်ကို သူနားလည်သည်မှာ သေချာသည်။

ထိုအချိန်တွင် စုံစမ်းစစ်ဆေးရေးဌာန၏ အကြီးအကဲ တင်းမြန်သည် စာကြည့်ခန်းထဲတွင် ရုတ်တရက်ပေါ်လာပြီး ဦးညွှတ်အစီရင်ခံလိုက်သည်။

"အရှင်မင်းကြီးကို အစီရင်ခံပါတယ်၊ နန်းတွင်းဆေးဆရာ ချန်က နန်းတော်ထဲမှာ ခုနလေးတင်ပဲ ကွယ်လွန်သွားပါတယ်။ သေဆုံးရတဲ့အကြောင်းရင်းက ရုတ်တရက်လေဖြတ်သွားလို့ပါ။"

မင်ဧကရာဇ်၏ မျက်နှာအမူအရာ ချက်ချင်းမှောင်မိုက်သွားသည်။