ဝမ်ချွေ့ဖန်း

လျန်ချန်းချိုင်၏ မျက်နှာသည် ဝင်းပသွားပြီး၊ သူသည် လင်းရှောင်ယွဲ့နှင့် သင်ကြားရေးအချိန်ဇယားကို ချက်ချင်း ညှိနှိုင်းကာ သဘောတူညီမှုတစ်ခု ပြုလုပ်ခဲ့သည်။

လင်းရှောင်ယွဲ့သည် နေ့စဉ် ရူယီ စားသောက်ဆိုင်သို့ ကုန်ပစ္စည်းများပို့ဆောင်ရန် လာမည်ကို သိသောအခါ၊ သူသည် ဤနေရာတွင် သင်တန်းဖွင့်ရန် ဆုံးဖြတ်ခဲ့သည်။

လျန်ချန်းချိုင်သည် နံနက်ပိုင်းတွင် စာရင်းကိုင်အဖြစ် လုပ်ကိုင်သော်လည်း၊ နေ့လည်ပိုင်းတွင် သူ အားလပ်သည်။ နေ့စဉ်နေ့လည်ပိုင်းတွင်၊ သူသည် လင်းရှောင်ယွဲ့နှင့်အတူ ဘေးရှိ စာကြည့်ခန်းတွင် စာသင်နိုင်သည်။

လျန်ချန်းချိုင်ထံမှ ငွေစ ၅၀နှင့် ကုန်ပစ္စည်းများရောင်းချခြင်းမှ ငွေစ ၅စကို ရရှိပြီးနောက်၊ လင်းရှောင်ယွဲ့သည် ပျော်ရွှင်စွာ ထွက်ခွာခဲ့သည်။

လမ်းကြားမှ ထွက်ခွာရာလမ်းတွင်၊ လင်းရှောင်ယွဲ့သည် သီချင်းဆိုပြီး ခုန်ပေါက်နေသည်။

သူမသည် ယနေ့ ငွေ ၅၅စ ကျော် ရရှိခဲ့သည်။ ငွေ ၄၂ စ၊ သူမ၏မိခင်ကို ပေးခဲ့သော ငွေ ၃စနှင့် ပြီးခဲ့သည့်ညက တောဝက်သားရောင်းချခြင်းမှ ရရှိသော ငွေ ၅စကိုပါ ပေါင်းလိုက်လျှင် သူမတွင် စုစုပေါင်း ငွေစ ၁၅၀ ကျော် ရှိပေပြီ။

ထိုမျှများသောငွေဖြင့်၊ ခြံဝင်းတစ်ခုတည်ဆောက်ရန် သေချာပေါက် လုံလောက်သည်။

လင်းရှောင်ယွဲ့သည် နေရာရှင်းသောထောင့်တစ်ထောင့်ကို ရှာဖွေပြီး ပခုံးတုတ်ကို သူမ၏ နေရာလွတ်လက်စွပ်ထဲသို့ အလျင်အမြန် ထည့်လိုက်ကာ၊ ကျောပေါ်ရှိ ခြင်းတောင်းကိုသာ သယ်ဆောင်ထားခဲ့သည်။

လမ်းကြားမှ ထွက်ခွာပြီးနောက်၊ သူမသည် လမ်းပေါ်တွင် လျှောက်သွားရင်း ပတ်ကြည့်တော့သည်။

သူမသည် ဘာမှဝယ်ရန် စီစဉ်ထားခြင်းမရှိဘဲ၊ စီးပွားရေးအခွင့်အလမ်းများ ရှာဖွေနိုင်မလားဆိုသည်ကို ကြည့်ရှုရန်ဖြစ်သည်။

ရုတ်တရက်၊ သူမသည် "ဝမ်ချွေ့ဖန်း" ဟုခေါ်သော ဆိုင်တစ်ဆိုင်ကို သတိပြုမိလိုက်သည်။

လင်းရှောင်ယွဲ့၏ နှလုံးသားသည် ခုန်သွားသည်။

သူမသည် နံနက်က နွားလှည်းပေါ်တွင် ဤနေရာသို့ လာရာလမ်းတွင် အဒေါ်နှစ်ဦးကို မေးမြန်းခဲ့သည်။ ချင်းရှီမြို့တွင် အဆင့်အမြင့်ဆုံး လက်ဝတ်ရတနာဆိုင်သည် ဝမ်ချွေ့ဖန်းဖြစ်သည်။

မြို့ရှိ ချမ်းသာသောလူများအားလုံးနီးပါးသည် ဤနေရာတွင် လက်ဝတ်ရတနာများ ဝယ်ယူကြသည်။ ထိုနေရာရှိ အရာအားလုံးသည် အရည်အသွေးမြင့်မားသည်။

သူမ ရောင်းချရန် စီစဉ်ထားသော မှန်ကို တွေးမိသောအခါ၊ လင်းရှောင်ယွဲ့သည် တုံ့ဆိုင်းနေသည်။

ထို့နောက်၊ သူမ၏မျက်လုံးများထဲတွင် ခိုင်မာသောစိတ်ပိုင်းဖြတ်မှုတစ်ခု ဖြတ်ပြေးသွားသည်။

သူမသည် ခြင်းတောင်းကို ချလိုက်ပြီး ၎င်းထဲသို့ လက်ထည့်လိုက်သည်။

ထို့နောက်၊ သူမသည် မီးခိုးရောင်အထည်ဖြင့် ထုပ်ပိုးထားသော အထည်အိတ်တစ်အိတ်ကို ထုတ်ပြီး ဝမ်ချွေ့ဖန်းသို့ လျှောက်သွားခဲ့သည်။

ဆိုင်ထဲသို့ဝင်ပြီးနောက်၊ လင်းရှောင်ယွဲ့သည် ထိုနေရာတွင် ဖောက်သည်များစွာမရှိသည်ကို မြင်တွေ့ခဲ့သည်။ သူမသည် စင်များပေါ်ရှိ လက်ဝတ်ရတနာများကို တစ်ချက်ကြည့်ပြီး ရှေးခေတ်လက်ဝတ်ရတနာများ၏ ကွဲပြားမှုကို အံ့ဩသွားသည်။

"မင်္ဂလာပါ ဘာများကူညီပေးရမလဲ။" လင်းရှောင်ယွဲ့သည် အတွင်းသို့ လျှောက်သွားရန် အပြု၊ ဆိုင်ဝန်ထမ်းတစ်ဦး ရောက်လာခဲ့သည်။

ဆိုင်ဝန်ထမ်းသည် လေးစားမှုရှိပြီး၊ သူသည် လင်းရှောင်ယွဲ့သည် စုတ်ပြတ်နေသော အဝတ်အစားများဝတ်ဆင်ပြီး ကျောပေါ်တွင် ခြင်းတောင်းတစ်လုံး သယ်ဆောင်ထားသောကြောင့် မထီမဲ့မြင်ပြုခြင်းမရှိပေ။

ဆန့်ကျင်ဘက်အနေဖြင့်၊ ဆိုင်ရှိ ဖောက်သည်အချို့သည် သူမကို တစ်ချက်ကြည့်လိုက်ကြသည်။

"အော်၊ ကျွန်မမှာ ရောင်းချဖို့ စိတ်ဝင်စားတဲ့ မိသားစုအမွေတစ်ခု ရှိပါတယ်။ ရှင် ကျွန်မအတွက် စစ်ဆေးပေးနိုင်မလား။" လင်းရှောင်ယွဲ့က ယဉ်ကျေးစွာ ပြောလိုက်သည်။ သူမ၏အပြုံးသည် လှပပြီး ကျက်သရေရှိသည်။

ဆိုင်ဝန်ထမ်းသည် သူမ၏အပြုံးကြောင့် မျက်စိကျိန်းသွားသည်။ သူ သတိပြန်လည်လာသောအခါ၊ သူသည် လင်းရှောင်ယွဲ့၏လက်ထဲရှိ အဝတ်အိတ်ကို ကြည့်လိုက်သည်။

"ကြီးကြပ်သူက ဒုတိယထပ်မှာ အလုပ်များနေတယ်။ သူက ကျွန်တော့်ကို သူ့ကို မနှောင့်ယှက်ဖို့ ပြောထားတယ်။ မိန်းကလေး၊ ခင်ဗျား ကျွန်တော့်ကို အရင်ကြည့်ခွင့်ပေးနိုင်မလား။" ဆိုင်ဝန်ထမ်းက ပြုံးပြီးမေးလိုက်သည်။

၎င်းသည် တန်ဖိုးရှိပါက သူတို့ လက်ခံမည်ဖြစ်သည်။ သူသည် လင်းရှောင်ယွဲ့ ရောင်းချရန် စီစဉ်ထားသောအရာကို မမြင်ရသေးသောကြောင့်၊ ကြီးကြပ်သူကို နှောင့်ယှက်ရန် မရဲပေ။

"ရပါတယ်။" လင်းရှောင်ယွဲ့က ပြုံးပြီးပြန်ဖြေလိုက်သည်။

သူမသည် အထည်ကို ဖြေပြီး ကမ္ဘာမပျက်ခင်က Taobao တွင် ဆယ်ယွမ်ခန့်ဖြင့် ရောင်းချသော မိတ်ကပ်မှန်တစ်ချပ်ကို ထုတ်လိုက်သည်။

သူမ ထုတ်လိုက်သည်နှင့်၊ ဆိုင်ရှင်၏အမူအရာသည် ပြောင်းလဲသွားသည်။

"ဒါ... ဒါက မှန်တစ်ချပ်လား။" သူက ချက်ချင်းအော်ဟစ်လိုက်သည်။

သူသည် လင်းရှောင်ယွဲ့ထံ ချဉ်းကပ်ပြီး မှန်ထဲတွင် သူ၏မျက်နှာကို ရှင်းလင်းစွာ ထင်ဟပ်နေသည်ကို မြင်သောအခါ၊ သူ၏မျက်နှာသည် မယုံနိုင်မှုဖြင့် ပြည့်နှက်နေသည်။

ထို့နောက်၊ သူသည် မှန်ထဲရှိ လင်းရှောင်ယွဲ့ကို ကြည့်ပြီး လက်တွေ့ရှိ လင်းရှောင်ယွဲ့ကို ကြည့်လိုက်သည်။

နှိုင်းယှဉ်ပြီးနောက် ၎င်းသည် အတိအကျတူညီသည်ကို သဘောပေါက်သောအခါ၊ ထိုအမျိုးသားသည် သူ အိပ်မက်မက်နေသည်ဟု ထင်မြင်လုနီးပါးဖြစ်သွားသည်။

ဤကမ္ဘာတွင် ဤမျှကြည်လင်သော မှန်တစ်ချပ် မည်သို့ရှိနိုင်မည်နည်း။ ထင်ဟပ်မှုသည် အလွန်အစစ်အမှန်ဖြစ်သည်။

***