မြှောက်ကိန်းဇယား

လင်းရှောင်ယွဲ့သည် စာရင်းကိုယူပြီး ငွေရှင်းကောင်တာသို့ သွားခဲ့သည်။

စာရင်းကိုင်သည် လင်းရှောင်ယွဲ့ကို မြင်လိုက်သည်နှင့် ဝမ်းသာသွားဟန်ပေါက်လေသည်။

"ကျေးဇူးပါ။" လင်းရှောင်ယွဲ့၏ နှလုံးသားထဲတွင် သံသယအရိပ်အယောင်တစ်ခု ဖြတ်ပြေးသွားပြီး၊ သူမသည် စာရင်းကို စာရင်းကိုင်အား ပေးအပ်လိုက်သည်။

"ရပါတယ်။"

ထို့နောက် သူသည် ပေသီးနှင့် စာကြမ်းစက္ကူတစ်ရွက်ကိုယူပြီး တွက်ချက်မှုများ စတင်ပြုလုပ်ခဲ့သည်။

လင်းရှောင်ယွဲ့ မလှုပ်ရှားသည်ကို မြင်သောအခါ၊ သူသည် ရပ်ပြီး သူမကို ကြည့်လိုက်သည်။

"မင်းလည်း တွက်ကြည့်ပါဦး။" သူက သူမကို ပြောလိုက်သည်။

"အော်၊ ဟုတ်ကဲ့။" သူမက ပြန်ဖြေပြီး ဘောပင်နှင့် စက္ကူတစ်ရွက်ကို ထုတ်လိုက်သည်။

စားဖိုမှူးလျိုက သူမကို သူတို့သည် ငါးရက်တစ်ကြိမ် စာရင်းစစ်ဆေးပြီး အမှားများရှိပါက ပြင်ဆင်မည်ဟု ပြောခဲ့သည်။

သူမသည် အရင်နေ့က စာရင်းကိုင်၏ရှေ့တွင် ပမာဏကို တွက်ချက်ခဲ့ပုံကို သတိရပြီး သူ့ကို သူမ ပညာပြနေသည်ဟု ထင်မြင်မည်ကို စိုးရိမ်သောကြောင့်၊ ယနေ့တွင် ဘာကိုမှမတွက်ချက်ခဲ့ခြင်းဖြစ်သည်။

သို့ပေမယ့် တစ်ဖက်ကအရင် တောင်းဆိုလာလိမ့်မည်ဟုတော့ မထင်ခဲ့ပေ။

စာရင်းကိုင်သူက တောင်းဆိုလာမှတော့ သူမမှာလည်း မလုပ်စရာအကြောင်းမရှိပေ။

ထို့နောက် လင်းရှောင်ယွဲ့သည် မြန်မြန်ဆန်ဆန်ပင် အဖြေရသွားလေသည်။

သူမ မည်မျှလျင်မြန်စွာ လုပ်ဆောင်ခဲ့သည်ကို မြင်သောအခါ စာရင်းကိုင်သည် အလွန်အံ့ဩသွားသည်။ သူသည် ပေသီးကို ဆက်လက်လှုပ်ရှားနေပြီး၊ ထို့နောက် လင်းရှောင်ယွဲ့ကို ထပ်မံကြည့်လိုက်သည်။

"ဘယ်လောက်လဲ။" ငွေရှင်းသမားက လင်းရှောင်ယွဲ့ကို သူ၏အဖြေကို မပြောပြဘဲ မေးလိုက်သည်။

"ငွေစ ငါးစနဲ့ ကြေးပြား နှစ်ရာ့သုံးဆယ့်ရှစ်ပြား။" လင်းရှောင်ယွဲ့က ဖြေကြားလိုက်သည်။

ငွေရှင်းသမား၏ မျက်လုံးများသည် လင်းလက်သွားပြီး သူသည် ချက်ချင်း ထရပ်လိုက်သည်။

"မင်း ဘယ်လိုလုပ်လိုက်တာလဲ။" သူက လင်းရှောင်ယွဲ့ကို စိတ်လှုပ်ရှားစွာ မေးလိုက်သည်။

လင်းရှောင်ယွဲ့သည် အံ့ဩသွားသည်။

ထိုအခါမှ ငွေရှင်းသမားသည် သူ ရိုင်းစိုင်းမိသွားနိုင်သည်ကို သဘောပေါက်သွားသည်။

သူသည် အလျင်အမြန် ထရပ်ပြီး လင်းရှောင်ယွဲ့ကို ဦးညွှတ်လိုက်သည်။

"ကျွန်တော်က လျန်ချန်းချိုင်ပါ။ ကျွန်တော် ခင်ဗျားရဲ့ တွက်ချက်နည်းကို တကယ်သိချင်ပါတယ်။ ခင်ဗျားဆီကနေ အကြံဉာဏ်တချို့လောက် တောင်းလို့ရမလား။" သူက လေးနက်စွာ ပြောလိုက်သည်။

လင်းရှောင်ယွဲ့ ကြောင်သွားသည်။ ထို့နောက်၊ သူမသည် ဖြစ်ပျက်နေသောအရာကို ချက်ချင်းနားလည်သွားကာ၊

"အော်၊ ကျွန်မ မြှောက်ကိန်းဇယားကို သုံးခဲ့တာပါ။"

လျန်ချန်းချိုင်၏ မျက်လုံးများ လင်းလက်သွားသည်။

"မြှောက်ကိန်းဇယားက ဘာလဲ။" သူက အလျင်အမြန် မေးလိုက်သည်။

လင်းရှောင်ယွဲ့၏ မျက်နှာသည် တောင့်တင်းသွားသည်။

"အင်း... ကျွန်မ အခုအချိန်မှာ ရှင်းပြလို့မရလောက်ဘူးလို့ထင်တယ်။" သူမက အနေရခက်စွာ ပြန်ဖြေလိုက်သည်။

သူမသည် မြို့ထဲတွင် လျှောက်သွားရန် အလျင်လိုနေပြီး သူ့ကို မြှောက်ကိန်းဇယား သင်ပေးရန် အချိန်မရှိပေ။

သို့သော်၊ ဤအရာသည် သူမကို အကြံအစည်တစ်ခု ပေါ်လာစေခဲ့သည်။ သူမ၏မောင်သည် ကျောင်းမတက်ရသေးဘဲ၊ သူမသည် ဤခေတ်ရှိ နန်းတွင်းစာမေးပွဲများအကြောင်း ဘာမှမသိသော်လည်း၊ သူ့ကို ဂဏန်းသင်္ချာ သင်ပေးနိုင်သည်။

"ခင်ဗျား ဘယ်တော့ အားလဲ။" လျန်ချန်းချိုင်က အလျင်အမြန် မေးလိုက်သည်။ သူသည် သူမ စိတ်ဝင်စားခြင်းမရှိကြောင်းကို အရိပ်အမြွက်မရရှိပုံရသည်။

"အင်း... ကောင်းပြီ၊ လူကြီးမင်းလျန်။ ကျွန်မ... ကျွန်မမိသားစုက အတော်လေးဆင်းရဲပြီး၊ ကျွန်မမှာ နေ့တိုင်း လုပ်စရာတွေအများကြီးရှိတယ်၊ ဒါကြောင့် ကျွန်မ တကယ်အချိန်မရှိဘူး..." ဤမျှသိသာထင်ရှားစွာ ပြောရမည်လား။

လျန်ချန်းချိုင် ခဏရပ်သွားသည်။

"ကျွန်တော် တောင်းပန်ပါတယ်။" သူက အလျင်အမြန် ဦးညွှတ်ပြီး လင်းရှောင်ယွဲ့ကို တောင်းပန်လိုက်သည်။

"ကိစ္စမရှိပါဘူး။" လင်းရှောင်ယွဲ့က အလျင်အမြန် လက်ဝှေ့ယမ်းလိုက်သည်။ အခြားသူများက သူမကို ဤမျှလေးစားခြင်းကို ကျင့်သားမရပေ။

"အမျိုးသမီးလေး၊ ခင်ဗျား ကျွန်တော့်ကို အမြန်တွက်ချက်နည်း သင်ပေးမယ်ဆိုရင် ခင်ဗျားကို ငွေစ ၅၀ ပေးဖို့ ဆန္ဒရှိပါတယ်။" လျန်ချန်းချိုင်က ထပ်မံဦးညွှတ်လိုက်သည်။

လင်းရှောင်ယွဲ့ ကြောင်သွားသည်။ သူမငြင်းဆန်မလိုဖြစ်ပြီးကာမှာ အလျင်အမြန်အရှိန်သတ်လိုက်ရသည်

"ငွေစ ငါး.... ငါးဆယ် ဟုတ်လား။" သူမ အထစ်ထစ်အငေါ့ငေါ့ဖြင့် မေးလိုက်သည်။

လျန်ချန်းချိုင်က လင်းရှောင်ယွဲ့ကို ကြည့်ပြီး သူမ တုံ့ဆိုင်းနေသည်ဟု ထင်မြင်လိုက်တာကြောင့် သူက အလျင်အမြန် ထည့်ဖြည့်ပြောလိုက်သည်၊ "ကျွန်တော် ခင်ဗျားကို အရင်ဆုံး ငွေစ ၅၀ ပေးပါ့မယ်။ သင်ယူပြီးနောက်၊ ကျွန်တော် ခင်ဗျားကို ကျေးဇူးတင်ခြင်းလက်ဆောင်အဖြစ် နောက်ထပ် ငွေ၂၀ ပေးပါဦးမယ်။"

၇... ၇၀ ဟုတ်လား။ လင်းရှောင်ယွဲ့၏ နှလုံးသားသည် တုန်လှုပ်သွားသည်။ ဒါက... အသိပညာရဲ့စွမ်းအားလား။

"သဘောတူတယ်။" သူမက ချက်ချင်းပြောလိုက်တော့သည်။

***