ပညာတတ်တွေ ဘယ်တော့မှ မလိမ်ညာဘူး

ဒန်မော့နှင့် မိန်းမစိုး လီတို့နှင့် လမ်းခွဲပြီးနောက် ချင်ဖုန်းသည် ချင်စံအိမ်တော်သို့ ပြန်လာခဲ့သည်။

ရန်သူများက အမှောင်ထဲတွင် ပုန်းအောင်းနေပြီး သူကတော့ အလင်းထဲတွင် ရှိနေသည်။ ရည်ရွယ်ချက်မဲ့စွာ လျှောက်သွားနေခြင်းက ရန်သူကို တိုက်ခိုက်ရန် အခွင့်အရေးပေးသလိုသာ ဖြစ်ပေလိမ့်မည်။ သူ၏ကိုယ်ပိုင်စံအိမ်တော်တွင် နေထိုင်ခြင်းသည် အလုံခြုံဆုံးရွေးချယ်မှုပင်။

သူ၏မိန်းမနှစ်ယောက် နေ့ဘက်တွင် အပြင်ထွက်ကျင့်ကြံနေသည့်တိုင် အိမ်ထဲတွင် လူစွမ်းကောင်းတစ်ဦး ရှိနေသေးသည်။

ဒီလောကကြီးထဲမှာ ဘယ်နှစ်ယောက်ကများ မြောက်ပိုင်းတစ္ဆေခေါင်းကို ရင်ဆိုင်နိုင်မည်နည်း။

ချင်ဖုန်းသည် လုပ်ကြံသတ်ဖြတ်သူက အခြေအနေကိုမသိဘဲ သူ့သဘောဆန္ဒအလျောက် ရောက်လာပါစေဟုပင် စိတ်ထဲတွင် မျှော်လင့်နေမိသည်၊ ဒါက သူ့အတွက် မလိုအပ်သောဒုက္ခများစွာကို သက်သာစေပေလိမ့်မည်။

နောက်ဆုံးတော့လည်း သူ၏ရန်သူများကို အမှောင်ထဲတွင် စောစောစီးစီးဖယ်ရှားနိုင်လေ၊ သူစောစောစီးစီး စိတ်အေးချမ်းမှုရလေပင်။

သူအိမ်ရှေ့မှ ခြံဝင်းသို့ရောက်ရှိသည့်အခါ မြေပြင်ပေါ်မှ ချိုင့်ခွက်များနှင့် လက်ဝါးရာများကို ထိုညက လျိုကျန့်လီက အများစုကို ညှိပေးထားခဲ့ပြီးဖြစ်သည်။

ချင်ဖုန်းသည် အချိန်မဖြုန်းတော့ပေ။ သူ၏ဖခင်ပြောခဲ့သည်များနှင့် သူ၏မိန်းမများက သင်ကြားပေးခဲ့သော အမျိုးမျိုးသောအသေးစိတ်အချက်အလက်များကို အမှတ်ရရင်း သူသည် နတ်ဘုရား ချီစွမ်းအင်ကို သူ၏လက်ဖဝါးထဲသို့ နောက်တစ်ကြိမ်စုစည်းပြီး မြေပြင်ပေါ်သို့ ဖိချလိုက်သည်။

ခဏအကြာတွင် သူ၏လက်ဝါးကိုဖယ်လိုက်ရာ ချင်ဖုန်း၏ဝမ်းသာမှုမှာ ထင်ရှားနေသည်။ မြေပြင်ပေါ်မှ လက်ဝါးရာများသည် အရင်ကထက်သေးငယ်သွားပြီး သူသည် အောင်မြင်မှုနှင့် တဖြည်းဖြည်းနီးကပ်လာနေပြီဖြစ်သည်။

ထိုအချိန်တွင် လေပြင်းတစ်ချက် ခြံဝင်းထဲသို့ တိုက်ခတ်လာပြီး သူ့ခေါင်းပေါ်မှ တောင်ပံခတ်သံများနှင့်အတူ ပါလာသည်။

ချင်ဖုန်း မော့ကြည့်လိုက်ရာ ရွှေရောင်တောင်ပံများဖြင့် ပန်ငှက်ကြီးသည် ဝဲပျံဆင်းသက်လာပြီး သူ၏ရှေ့တွင် တည်ငြိမ်စွာရပ်နားလိုက်သည်ကို တွေ့လိုက်ရသည်။

ချင်ဖုန်း ချက်ချင်းနားလည်သွားသည်။ သူသည် နံနက်စောစောကတည်းက မိစ္ဆာနှိမ်နင်းရေးဌာနသို့ ထွက်ခွာသွားခဲ့ပြီး သူ၏တစ်ကိုယ်လုံးကို ဖြောင့်မတ်ခြင်း ချီစွမ်းအင်ဖြင့် သန့်စင်ပေးရန် အခွင့်အရေးမရခဲ့ပေ။

ခဏအကြာ ဖြောင့်မတ်ခြင်း ချီစွမ်းအင်ဖြင့် သန့်စင်ခြင်းပြီးဆုံးသည့်အခါ ရွှေတောင်ပံ ပန်ငှက်ကြီးသည် ဂရုတစိုက်စဉ်းစားပြီးနောက် စူးစမ်းစွာမေးလိုက်သည်။

"ဘာလို့ငါ့ကိုယ်ထဲမှာ ကျန်နေတဲ့ ရှေးဟောင်းနတ်ဘုရား အငွေ့အသက်က အခုနည်းနည်းလာသလို ခံစားနေရတာလဲ။"

ချင်ဖုန်းက ချောင်းတစ်ချက်ဟန့်ပြီး မျက်နှာလွှဲလိုက်သည်။

"မင်းနားလည်မှုလွဲတာများလား။ ဒါမှမဟုတ် မင်းရဲ့အစွမ်းက တိုးတက်လာလို့ ရှေးဟောင်းနတ်ဘုရား အငွေ့အသက်ပမာဏအတူတူက အခုမင်းအတွက် နည်းနည်းနည်းသွားတယ်လို့ ထင်ရတာဖြစ်မယ်။"

"ဒါက မတူညီတဲ့ခွက်တွေထဲကို ရေလောင်းထည့်သလိုပဲ၊ ရေပမာဏအတူတူကို ခွက်တစ်လုံးနဲ့ စည်ပိုင်းတစ်လုံးထဲလောင်းထည့်ရင် သဘာဝကျကျ မတူညီတဲ့အာရုံခံစားမှုတွေ ပေးမှာပေါ့။"

"မင်းသေချာလို့လား။"

ရွှေတောင်ပံ ပန်ငှက်ကြီးသည် သံသယအကြည့်ဖြင့် သူ့ကိုယ်သူ နောက်တစ်ကြိမ်စေ့စေ့စပ်စပ် အကဲခတ်လိုက်သည်။

"မင်းစကားတွေက ငါ့ခံစားချက်ကို ထိခိုက်စေတယ်။ ငါက ရိုးသားတဲ့ပညာတတ်တစ်ယောက်ပဲ၊ ပြီးတော့ ပညာတတ်တွေက ဘယ်တော့မှ မလိမ်ညာဘူး။"

"စကားမစပ် ညီအစ်ကို ပန်၊ မင်းအစွမ်းပိုတိုးလာတဲ့အတွက် ငါဂုဏ်ပြုပါတယ်။ မင်းမကြာခင်မှာ ဒဏ္ဍာရီလာ ဘေးဒုက္ခရှစ်ပါး သံသရာနယ်ပယ်ကို ဝင်ရောက်နိုင်တော့မှာ သေချာတယ်။"

"အဲ့ဒီအချိန်ရောက်လို့ ညီအစ်ကို ပန်က ကိုးထပ်ကောင်းကင်အထက်မှာ ဝဲပျံပြီး သတ္တဝါအားလုံးကို အပေါ်စီးကကြည့်တဲ့အခါ ငါမင်းကိုကူညီပေးခဲ့တာတွေကိုတော့ မမေ့နဲ့နော်။"

ဒီစကားကိုကြားသော် ပန်ငှက်ကြီး၏စိတ်ထဲမှ နောက်ဆုံးသံသယအစအနမှာ ပျောက်ကွယ်သွားသည်။ သူသည် အားရပါးရရယ်မောလိုက်သည်။

"ငါတို့ ပန်ငှက်မျိုးနွယ်က ကျေးဇူးဆပ်တတ်တယ်ဆိုတာကို အမြဲယုံကြည်တယ်။ မင်းငါ့ကို အဲ့ဒါတွေသတိပေးစရာမလိုပါဘူး။"

"အစွမ်းတိုးတက်လာလို့ဖြစ်ရတာဆိုတော့ ငါပေါ့ဆလို့မဖြစ်ဘူး။ ငါ့ကျင့်ကြံမှုကို ခိုင်မာအောင်လုပ်ဖို့ မင်းနေပြည်တော်အပြင်ဘက်ကို သွားလေ့ကျင့်ရမယ်။ မင်းငါ့ကိုလိုရင် ရွှေရောင်အမွေးတောင်ဆင့်ခေါ်ခြင်းကနေတစ်ဆင့် မင်းရဲ့နတ်ဘုရားအသိစိတ်ကို ပို့လွှတ်လိုက်ရုံပဲ။"

ထိုသို့ပြောပြီးနောက် လေပြင်းတစ်ချက်ထန်သွားသည်။ ပန်ငှက်ကြီးသည် သူ၏တောင်ပံများကို ခတ်လိုက်ပြီး မျက်စိတစ်မှိတ်အတွင်း ကောင်းကင်ယံဆီသို့ ပျံတက်သွားတော့သည်။

ချင်ဖုန်းက ဒီအဖြစ်ကိုမြင်သော် လျှို့ဝှက်စွာသက်ပြင်းချလိုက်သည်။

တကယ်တော့ သူအရာအားလုံးနောက်ကွယ်မှ အကြောင်းရင်းများကို နားလည်သည်။

ရှေးဟောင်းနတ်ဘုရား အငွေ့အသက်ကို မူလက မြေခွေးမျိုးနွယ်၏ ကောင်းကင်ဘုံ ရောင်ပြန် ကျောက်တုံး၏ အကူအညီဖြင့် ရရှိခဲ့ခြင်းဖြစ်ပြီး ဒါက မမျှော်လင့်ဘဲရရှိခဲ့သောအရာဖြစ်ရာ ပမာဏတွင် သဘာဝကျကျ အကန့်အသတ်ရှိသည်။

ပြီးတော့ သူ၏မိန်းမနှစ်ယောက်နှင့်အတူ ကျင့်ကြံရင်းကုန်ဆုံးခဲ့သောညများကြောင့် သူ၏ နတ်ပင်လယ်ထဲမှ ရှေးဟောင်းနတ်ဘုရား အငွေ့အသက်အများစုမှာ သူတို့ထံသို့ လွှဲပြောင်းပေးခဲ့ပြီး ဖြစ်သည်။ ရလဒ်အနေဖြင့် ရွှေတောင်ပံ ပန်ငှက်ကြီးသည် ၎င်းကိုရရှိရန် အခွင့်အရေး နည်းသည်ထက် နည်းလာပေလိမ့်မည်။

"ငါထင်တာက အဲ့ဒီကောင်က နောက်မှသဘောပေါက်လိမ့်မယ်လို့၊ ဒါပေမဲ့ သူဒီလောက် မြန်မြန်သဘောပေါက်သွားတာပဲ။ ကံကောင်းတာက ငါချက်ချင်းတုံ့ပြန်လိုက်နိုင်လို့။"

"မဟုတ်ရင် ဒီကောင်သာ ငါ့နတ်ပင်လယ်ထဲမှာ ရှေးဟောင်းနတ်ဘုရား အငွေ့အသက်နည်းနည်းပဲ ကျန်တော့တယ်ဆိုတာကို သိသွားခဲ့ရင် သူသတိထားမှုကို ဘေးချိတ်ပြီး ငါဒုက္ခရောက်သွားနိုင်တယ်။"

ဒီအဖြစ်အပျက်ကို စဉ်းစားလိုက်ရုံနှင့်ပင် ချင်ဖုန်းမှာ မလွှဲမရှောင်သာ တုန်လှုပ်သွားသည်။

"ဒါပေမဲ့ လက်ရှိအခြေအနေအရဆိုရင် ရှေးဟောင်းနတ်ဘုရား အငွေ့အသက် ကုန်ဆုံးသွားဖို့က အချိန်ကာလတစ်ခုပဲ လိုတော့တယ်။ ငါအချိန်ယူပြီး အနောက်ပိုင်းဒေသက တူရှန်းကိုသွားပြီး ကောင်းကင်ဘုံရောင်ပြန်ကျောက်တုံးကို ငှားသင့်သလား။"

ချင်ဖုန်းက သူ့ဘာသာရေရွတ်လိုက်သည်။

"နောက်ဆုံးတော့ ငါ့မိန်းမနှစ်ယောက်ရဲ့အစွမ်းကို ထပ်ပြီးတိုးမြှင့်ချင်တယ်ဆိုရင် ဒီရှေးဟောင်းနတ်ဘုရား အငွေ့အသက်က မရှိမဖြစ်လိုအပ်တာပဲ။"

နေသည် အနောက်ဘက်တောင်တန်းများနောက်ကွယ်သို့ ဝင်ရောက်သွားသည်နှင့် ကောင်းကင်သည် တဖြည်းဖြည်းမှောင်မိုက်လာသည်။

နေ့လယ်စာစားပြီးနောက် ချင်ဖုန်းသည် မထွက်ခွာဘဲ ခြံဝင်းထဲတွင် လေ့ကျင့်နေခဲ့သည်။

ကြိုးစားအားထုတ်မှုသည် အမြဲတမ်းအကျိုးပေးသည်၊ ယခု သူ၏နတ်ဘုရား ချီစွမ်းအင်မှ စုစည်းထားသော လက်ဝါးရာများသည် လက်တစ်ချောင်းအကျယ်သာရှိတော့ပြီး အရင်ကထက် များစွာသာလွန်နေသည်။

သို့သော် သူသည် ဆက်လက်တိုးတက်ရန် အလွန်ခက်ခဲသည်ကိုလည်း တွေ့ရှိခဲ့သည်။

သူ၏ရှေ့တွင် ဖြတ်ကျော်ရန်ခက်ခဲသော ကြီးမားသည့်ချောက်ကမ်းပါးတစ်ခု ရှိနေသည်။

ချင်ဖုန်းသည် ဒီအတွက် အချိန်အတော်ကြာကတည်းက ပြင်ဆင်ထားခဲ့သည်။ အဆုံးစွန်အသိစိတ်သည် နတ်သိုင်း စစ်သည်တော်တစ်ဦး၏ ပညာရပ်ဖြစ်ပြီး သူကဲ့သို့ စာပေသူတော်စင်တစ်ဦးအတွက် ဒီအဆင့်သို့ရောက်ရှိရန် မလွယ်ကူပေ။

ချင်ဖုန်းက သူ့ဘာသာတွေးလိုက်သည်။

"ငါ့လက်ရှိ ပထမမူလ နတ်ဘုရား ချီစွမ်းအင်အပေါ် ထိန်းချုပ်မှုနဲ့ဆိုရင် ငါ့မျက်လုံးထဲက ပထမ မူလချီစွမ်းအင်ကို နှိုးဆော်ဖို့လုံလောက်မယ်လို့ပဲ မျှော်လင့်ပါတယ်။"

ထိုအချိန်တွင် သူ၏နားထဲတွင် သူ၏မိန်းမ၏ ကြည်လင်သောအသံတစ်ခု ထွက်ပေါ်လာသည်။

"မင်းဘယ်သူလဲ။"

သူမဖြေနိုင်ခင်မှာပင် လေတိုးသံက ရုတ်တရက်ပဲ့တင်ထပ်သွားသည်။

ချင်ဖုန်းသည် အသံလာရာရင်းမြစ်ဆီသို့ အလျင်အမြန်လှမ်းကြည့်လိုက်ရာ ချင်စံအိမ်တော်၏ အမိုးပေါ်မှ အနီရောင်ပုံရိပ်တစ်ခု အရှေ့ဘက်သို့ ပြေးထွက်သွားသည်ကို တွေ့လိုက်ရသည်။

ထိုပုံရိပ်မှာ မယုံနိုင်လောက်အောင် လျင်မြန်လှပြီး သာမန်လူတစ်ဦး မလုပ် နိုင်မည့်အရာဖြစ်ကာ အဆင့်မြင့် နတ်သိုင်းစစ်သည်တော်တစ်ဦးသာ ပိုင်ဆိုင်နိုင်မည့် ကျွမ်းကျင်မှုတစ်ခုပင်။

"လုပ်ကြံသတ်ဖြတ်သူက အမှောင်ထဲမှာပုန်းအောင်းနေပြီး ငါ့မိန်းမက ရှာဖွေတွေ့ရှိသွားတာများလား။"

ချင်ဖုန်းသည် အခြားတစ်ဖက်သို့လှမ်းကြည့်လိုက်ရာ အဖြူရောင်ဝတ်ဆင်ထားသော လျိုကျန့်လီသည် လက်ထဲတွင် အရိုးဓားတစ်ချောင်းကိုင်ကာ လေထဲတွင်ဆိုင်းငံ့နေသည်။

သူမသည် သူ့နောက်သို့လိုက်ရန် ဆုံးဖြတ်ခြင်းမပြုဘဲ သူမ၏ညာလက်ကိုဝှေ့ယမ်းကာ ထွက်ပြေးနေသောပုံရိပ်ထံသို့ ဓားစွမ်းအင်သုံးခုကို မတူညီသောထောင့်သုံးခုမှ ပေးပို့လိုက်သည်။

အနီရောင်ပုံရိပ်သည် လျင်မြန်သော်လည်း လျိုကျန့်လီ၏ ဓားစွမ်းအင်များက ပို၍လျင်မြန်သည်။

လွတ်မြောက်ရန်လမ်းမရှိတော့ကြောင်း သဘောပေါက်သွားသဖြင့် ထိုပုံရိပ်သည် ရုတ်တရက်ရပ်တန့်လိုက်ပြီး တိုက်ခိုက်မှုကို ရင်ဆိုင်ရန်လှည့်လိုက်သည်။

ပေါ့ပါးသောအော်သံတစ်ခုနှင့်အတူ ရွှေရောင်အလင်းသည် ချက်ချင်းသူ၏ခန္ဓာကိုယ်ကို လွှမ်းခြုံသွားပြီး ပြတ်သားသောသတ္တုသံတစ်ခုနှင့်အတူ ပါလာသည်။

အနီရောင်ပုံရိပ်သည် ဓားစွမ်းအင်သုံးခုကို ခံနိုင်ရည်ရှိရန် သူ၏ရုပ်ခန္ဓာအစွမ်းကို အားကိုးလိုက်သည်။

"နတ်သိုင်း ဝရဇိန်ခန္ဓာ ဟုတ်လား။ ဒီလောက်ရုပ်ခန္ဓာအစွမ်းနဲ့ဆိုရင် အနည်းဆုံး မပုပ်သိုးသော အသားနယ်ပယ်မှာရှိနေပြီး ဖြစ်နိုင်တာက ကောလဟာလများအရ မကျိုးပဲ့နိုင်သော အရိုးနယ်ပယ်မှာတောင် ရှိနေနိုင်တယ်။"

ချင်ဖုန်းသည် အံ့ဩသောအမူအရာကို ပြလိုက်သည်။ သူသည် ရန်သူက နောက်ဆုံးတစ်ခေါက် လုပ်ကြံသတ်ဖြတ်မှု မအောင်မြင်ပြီးနောက် ဒီလောက်ကျွမ်းကျင်သောတိုက်ခိုက်ရေးသမားတစ်ဦးကို စေလွှတ်လိမ့်မည်ဟု မမျှော်လင့်ထားခဲ့ပေ။

သူအကြည့်စူးစိုက်လိုက်သည့်အခါ အခြေအနေများမှာ သူမျှော်လင့်ထားသည်ထက် အနည်းငယ် ကွဲပြားနေသည်ကို သူသတိပြုမိလိုက်သည်။

အကြောင်းမှာ မျက်နှာဖုံးဖြူတပ်ထားသော အနီရောင်ဝတ်ထိုပုံရိပ်သည် စုံစမ်းစစ်ဆေးရေးဌာနမှ ဂုဏ်သရေရှိပုဂ္ဂိုလ်နှင့် တစ်ပုံစံတည်းဖြစ်နေသောကြောင့်ပင်။

ဒီလူက လုပ်ကြံသတ်ဖြတ်သူမဟုတ်ဘဲ စုံစမ်းစစ်ဆေးရေးဌာနမှ ဖြစ်နေသည်။

မိန်းမက မျက်မှောင်အနည်းငယ်ကြုတ်ကာ ညာလက်ထဲမှ အရိုးဓားကိုမြှောက်ပြီး လှုပ်ရှားရန် ပြင်ဆင်နေသည်ကိုမြင်သောအခါ ချင်ဖုန်းက အလျင်အမြန်တားလိုက်သည်။

"မိန်းမ၊ ခဏစောင့်ဦး။"

လျိုကျန့်လီက ချင်ဖုန်းကို တစ်ချက်ကြည့်လိုက်ပြီး သူမသည် ချင်ဖုန်း၏စကားကို သဘာဝကျကျ နားထောင်ရာ ခြေလှမ်းဖယ်လိုက်သည်။ သူမသည် သူ၏ဘေးသို့ကျရောက်လာသော်လည်း သူမ၏သတိအနေအထားကို မလျှော့ချပေ။ သူမသည် လက်ထဲမှ အရိုးဓားကို တင်းတင်း ဆုပ်ကိုင်ထားပြီး သူမ၏စွမ်းအင်သည် သူမ၏ကိုယ်ပတ်လည်တွင် စီးဆင်းနေသောကြောင့် သူမ လှုပ်ရှားနိုင်သည်။

အနီရောင်ဝတ်ပုံရိပ်သည် အောက်သို့ငုံ့ကြည့်လိုက်သည်။ အနီရောင်ဝတ်ရုံ၏ အကျီလက်တွင် ဓားရာတစ်ခု ပြတ်ရှသွားပြီး အသား၏မျက်နှာပြင်ပေါ်တွင် မှိန်ဖျော့သောသွေးရာများ မြင်သာနေသည်။

မျက်နှာဖုံးဖြူအောက်မှ ထိုလူ၏အသံထွက်ပေါ်လာသည်။

"သမိုင်းမှာ အသက်အငယ်ဆုံး ကြယ်သုံးပွင့် ဓားနတ်ဘုရားမပဲ၊ နာမည်နဲ့လိုက်အောင် တကယ်ပဲ ထိုက်တန်ပါတယ်။ မင်းရဲ့အစွမ်းနဲ့ဆိုရင် နတ်စစ်သူကြီးဆယ့်နှစ်ဦးထဲက တစ်ဦးအဖြစ် အမှုထမ်းရင်တောင် လုံလောက်တာထက်ပိုနေဦးမှာပဲ။"

စူးစမ်းစွာဖြင့် ချင်ဖုန်းက မေးလိုက်သည်။

"အမတ်မင်းကို ဘယ်လိုခေါ်ရမလဲလို့ မေးခွင့်ရှိမလားခင်ဗျာ၊ ပြီးတော့ ဘာလို့ ချင်စံအိမ်တော်မှာ ပုန်းအောင်းနေရတာလဲ။"

အနီရောင်ဝတ်ပုံရိပ်က ပြန်ဖြေသည်။

"ငါက စုံစမ်းစစ်ဆေးရေးဌာနက တင်းမြန်ပဲ၊ မင်းရဲ့လုံခြုံရေးကို ကာကွယ်ပေးဖို့ အရှင်မင်းကြီးရဲ့ အမိန့်အတိုင်း လှုပ်ရှားနေတာ။"

တစ်ဖက်တွင် ချန်နန်သည် သူ၏ကိုယ်ပိုင်စံအိမ်တော်သို့ပြန်လာပြီး မှောင်မိုက်နေသောအခန်းထဲတွင် ထိုနေ့ကအဖြစ်အပျက်များကို ပြန်ပြောပြနေသည်။

"ဒီကောင်လေးရဲ့ ဆေးပညာကျွမ်းကျင်မှုက တကယ်ပဲထူးခြားတယ်။ သူတကယ်ပဲ ဒန်မော့ရဲ့ ဒဏ်ရာတွေကို သက်သာအောင်လုပ်နိုင်ခဲ့တယ်။"

"ငါသံသယရှိတာက သူတစ်ခုခုကို ရှာဖွေတွေ့ရှိပြီးသွားပြီ။ ပြီးတော့ နန်းတွင်းဆေးဆရာနှစ်ယောက်က နတ်ပြည်ပြန် ရနံ့ကြောင့်သေဆုံးသွားတယ်ဆိုတာကိုတောင် သူသိသွားလောက်ပြီ။"

"ငါတို့သူ့ကို အမြန်ဆုံးသတ်ပစ်ရမယ်၊ မဟုတ်ရင် သခင်လေးရဲ့အစီအစဉ်က သူ့ကြောင့် ပျက်စီးသွားလိမ့်မယ်။"

အမှောင်ထဲတွင် အချိန်အတော်ကြာတိတ်ဆိတ်နေပြီးနောက် အသံတစ်ခုထွက်ပေါ်လာသည်။

"ငါဒီကိစ္စကို သခင်လေးကို အကြောင်းကြားလိုက်မယ်။ စိတ်ရှည်ရှည်နဲ့ပဲစောင့်နေ။"

"ပြီးတော့ မင်းရဲ့လုပ်ဆောင်ချက်တွေမှာ သတိထား။ မင်းရဲ့ အထောက်အထားကို မဖော်ထုတ်မိစေနဲ့။"

ချန်နန်က ပုခုံးတွန့်လိုက်ပြီး မဲ့ပြုံးပြုံးလိုက်သည်။

"အဲ့ဒီကောင်လေးက ဒီနေ့တစ်ခုခုကို နားလည်သွားခဲ့ပြီးပြီ၊ ဒါပေမဲ့ သူတည့်တိုးမပြောခဲ့ဘူး။ သူသံသယတွေနဲ့ ကြိုတင်ကာကွယ်မှုတွေရှိနေလောက်ပြီ။"

"သူဒီလိုလုပ်နေတာက ငါတို့ကိုမျှားခေါ်ဖို့ပဲ။"

"ဒီလိုဖြစ်မှတော့ ငါသူ့ဆီကို လုပ်ကြံသတ်ဖြတ်သူတစ်ယောက်လွှတ်ပေးလိုက်မယ်။"