လူကောင်းတစ်ယောက်က ပြည့်တန်ဆာအိမ်ဖွင့်မှာမဟုတ်ဘူး

'ကောင်းကင်ဘုံရဲ့တရားစီရင်မှုက သံသရာလည်ပြီး ဘယ်သူ့ကိုမှ ချန်ထားလေ့မရှိဘူး' ဟု ဆိုကြသည်။

ချင်သခင်ကြီးက မြင့်မြတ်သောစည်းမျဉ်းများကို ဟောပြောနေစဉ်မှာပင် မျက်စိတစ်မှိတ်အတွင်း ဘေးဒုက္ခက သူ့ထံသို့ ကျရောက်လာတော့သည်။

သူ၏ခါးမှ နူးညံ့သောအသားကို ဆွဲလိမ်ခံလိုက်ရပြီး သူ့ဘေးမှ မေမေလေး က နားလည်ရခက်သော အပြုံးဖြင့် ပြုံးလိုက်သည်။

"သခင်ကြီး၊ အဲ့ဒီလူက အပြင်က ရှင့်ရဲ့ချစ်သူလေးလား။ အထီးကျန်မှုကိုမခံနိုင်တော့လို့ ကိုယ်တိုင်တက်ကြွစွာ ရောက်လာတာလား။"

"မိန်းမ၊ မဟုတ်တာတွေမပြောနဲ့၊ ငါကဘယ်လိုလုပ် ဒီလိုလူစားမျိုးဖြစ်ရမှာလဲ။"

ချင်သခင်ကြီးက စိုးရိမ်တကြီးကာကွယ်ပြောဆိုလိုက်ပြီးနောက် အစေခံများဘက်သို့လှည့်ကာ မေးလိုက်သည်။

"သူမက ချင်စံအိမ်တော်ကိုလာတာ သေချာလို့လား၊ နေရာမှားလာတာမဟုတ်ဘူးလား။"

"သေချာပါတယ်။"

"သူမက ငါ့ကိုလာတွေ့တာ သေချာလို့လား။"

"သခင်ကြီး၊ ကျွန်တော်မျိုးက ဒီလိုကိစ္စမျိုးကို ဘယ်လိုလုပ် နားလည်မှုလွဲနိုင်မှာလဲ။"

ဒီလိုဆင်တူသော စကားပြောဆိုမှုများ၊ အားနည်းသောခုခံကာကွယ်မှုများ၊ တကယ်ပဲ အဖေနှင့် သားတော်မောင် ထိုက်တန်ပါပေသည်... ခန်းမဆောင်ထဲမှ လူတိုင်း ဒီလိုတွေးလိုက်ကြသည်။

ချင်ဖုန်းက ချက်ချင်းဆိုလိုက်သည်။

"အဖေ၊ ယောက်ျားကောင်းတစ်ယောက်က မားမားမတ်မတ်ရပ်တည်တယ်၊ ဘာကိုများ ကြောက်နေရမှာလဲ။ အဖေက လမ်းမှန်ကိုလျှောက်ပြီး မတ်မတ်မားမား ထိုင်နေမှတော့ ဘာကို ကြောက်စရာရှိလဲ။ အဲ့ဒီမိန်းကလေးကိုရှာဖို့ အပြင်ထွက်ကြရအောင်၊ မျက်နှာချင်းဆိုင်ရင်ဆိုင်ပြီး အဖေ့ရဲ့အပြစ်ကင်းစင်မှုကို သက်သေပြလိုက်ပါ။ လာ၊ ကျွန်တော်အဖော်လိုက်ခဲ့မယ်။"

'ဒီကောင်လေးက ဘာကိုမှမကြောက်ဘူးပဲ...' ချင်သခင်ကြီးသည် ဒေါသဖြင့် သွားကြိတ်လိုက်သော်လည်း ဒီအခြေအနေတွင် သူလိုက်လျောရုံမှတစ်ပါး အခြားမရှိတော့ပေ။

"ဖုန်းအာပြောတာမှန်တယ်၊ 'ကိုယ်ကိုယ်တိုင် ရှင်းလင်းနေရင် စွပ်စွဲမှုကိုမကြောက်ဘူး' ဆိုတဲ့ ဆိုရိုးစကားအတိုင်းပဲ။ ငါဘာအမှားမှမလုပ်ထားတော့ ဘာကိုဖုံးကွယ်စရာရှိမှာလဲ။ မိန်းမ၊ မင်းဒီမှာစောင့်နေ၊ ငါအကြောင်းရင်းကို သွားရှာဖွေလိုက်ဦးမယ်။"

ချင်ဖုန်းက ထပ်ပြောလိုက်သည်။

"တကယ်တော့ ငါ့မိန်းမနှစ်ယောက်လည်း ဒီမှာစောင့်နေလို့ရပါတယ်။ ဖြစ်နိုင်တာက အဲ့ဒီမိန်းကလေးတွေက ငါရဲ့စာပေပါရမီကို လေးစားလို့၊ ငါ့ရဲ့ကျော်ကြားမှုကြောင့် လာကြတာလည်း ဖြစ်နိုင်တာပဲ။"

ဒီစကားများဖြင့် ဖခင်နှင့်သားတို့ သိနေသောအကြည့်များဖြင့် အပြန်အလှန်ကြည့်လိုက်ကြပြီး ခန်းမဆောင်ထဲမှ ပြေးထွက်ရန်ပြင်ဆင်လိုက်သော်လည်း ဒုတိယအမေက တားလိုက်သည်။

"စောင့်ဦး။"

သူတို့လှည့်ကြည့်လိုက်သည့်အချိန်တွင် ခန်းမဆောင်ထဲမှ အမျိုးသမီးအားလုံး ထရပ်ပြီးဖြစ်နေပြီ။

"ဧည့်သည်တချို့ရောက်လာပြီ၊ ငါတို့ကိုယ်တိုင်သွားကြည့်ရမှာပေါ့။ မဟုတ်ရင် အပြင်လူတွေက ချင်စံအိမ်တော်မှာ အမျိုးသမီးတွေမရှိဘူးလို့ ထင်သွားနိုင်တယ်။ သခင်ကြီး၊ ဖုန်းအာ၊ မင်းတို့ ဘယ်လိုထင်လဲ။"

မေမေလေးက မျက်လုံးကျဉ်းမြောင်းကာ မေးလိုက်သည်။

ချင်သခင်ကြီးက အလျင်အမြန်ပြန်ဖြေသည်။

"မိန်းမပြောတာ လုံးဝမှန်ပါတယ်။"

ချင်ဖုန်းသည် လျိုကျန့်လီ၏ ခံစားချက်ကင်းမဲ့သောအမူအရာ၊ ချန်းဖေးလန်၏ အေးစက်သော အကြည့်နှင့် လန်နင်ရွှမ်၏ လှပသောမျက်လုံးများကို တစ်ချက်ကြည့်လိုက်သည်။ သူတံတွေးတစ်လုပ်ကို မျိုချလိုက်ပြီး ဆိုလိုက်သည်။

"မေမေလေးပြောတဲ့စကားတွေ မှန်ပါတယ်။"

ခန်းမဆောင်ထဲမှ လေထုမှာ အလွန်တင်းမာနေပြီး ချင်စံအိမ်တော်အပြင်ဘက်တွင်လည်း သိပ်မထူးခြားလှပေ။

ဖုရော့ယွင်နှင့် စုထျန်းယွဲ့တို့ တစ်ယောက်ကိုတစ်ယောက်ကြည့်လိုက်ကြပြီး နှစ်ဦးစလုံးမှာ ထူးဆန်းသောအမူအရာများဖြစ်နေကြသည်။

လွန်ခဲ့သောအချိန်တိုလေးအတွင်းက သူတို့သည် မင်းနေပြည်တော်၏ ဂိတ်တံခါးများတွင် လမ်းခွဲခဲ့ကြသည်၊ ဒီလောက် မြန်မြန် ပြန်တွေ့ကြလိမ့်မည်ဟု သူတို့ဘယ်လိုစိတ်ကူးနိုင်မည်နည်း။

ဖုရော့ယွင်က မျက်ခုံးပင့်ကာ မေးလိုက်သည်။

"အကြီးအကဲ ထျန်းယွဲ့၊ ရှင့်အနေနဲ့ တခြားလူတွေရဲ့အိမ်ရှေ့မှာ ပြည့်တန်ဆာအိမ်စဖွင့်နေပြီလား။"

"တပ်မှူးချုပ်ဖု၊ ရှင်ဘာတွေပြောနေတာလဲ။ ငါက မင်းသား ချူကို ပြောပြီးသားပါ၊ ငါ မင်းနေပြည်တော်မှာ အသိမိတ်ဆွေတစ်ယောက်ရှိပြီး ပြည့်တန်ဆာအိမ်ဖွင့်ဖို့ကိစ္စဆွေးနွေးဖို့ ဒီကိုလာခဲ့တာပါ။"

"တပ်မှူးချုပ်ဖုအတွက်ဆိုရင်ရော၊ ဘာလို့မင်းသား ချူနဲ့အတူ နန်းတော်ထဲကိုမလိုက်သွားတာလဲ။ ဘာလို့ဒီလိုနေရာမျိုးမှာ ပေါ်လာရတာလဲ။"

ဖုရော့ယွင်က အဖြေမပေးဘဲ လက်ပိုက်ကာ တိတ်ဆိတ်စွာစောင့်နေလိုက်သည်။

မကြာမီမှာပင် ချင်မိသားစု၏ အမျိုးသမီးများသည် မေမေလေး၏ဦးဆောင်မှုဖြင့် တံခါးဝသို့ ခန့်ညားထည်ဝါစွာရောက်ရှိလာကြပြီး ချင်သခင်ကြီးနှင့် ချင်ဖုန်းတို့မှာတော့ နောက်မှ ကြောက်ကြောက်ရွံ့ရွံ့ဖြင့် လိုက်ပါလာကြသည်။

ဖခင်နှင့်သားတို့ တံခါးဝတွင်ရပ်နေသူကို မြင်သောအခါ သူတို့၏မျက်နှာအမူအရာများမှာ တစ်ယောက်တစ်မျိုးစီဖြစ်နေကြသည်။

'တူရှန်းမြေခွေးမျိုးနွယ်ပဲ၊ သူတို့ဘယ်လိုလုပ်မြို့တော်ထဲရောက်လာကြတာလဲ။ ဧကရာဇ်ရဲ့ခြေတော်ရင်း၊ မြို့တော်ရဲ့မြေပေါ်မှာ မြေခွေးတစ်အုပ်ဒီမှာ လှည့်ပတ်သွားလာနေတာက သင့်တော်လို့လား။'

'နတ်ဘုရားအစောင့်အရှောက်မရှိလို့လား၊ ဒါမှမဟုတ် ကောင်းကင်ဘုံမျှော်စင်ရဲ့ နိုင်ငံတော် ဆရာရဲ့အမြင်အာရုံက ဝေဝါးပြီး ရှင်းရှင်းလင်းလင်းမမြင်နိုင်တော့လို့လား...'

ချင်ဖုန်းသည် အံ့ဩစွာတွေးလိုက်သော်လည်း သူသက်ပြင်းလည်းချလိုက်မိသည်၊ နောက်ဆုံးတော့လည်း တူရှန်းမြေခွေးမျိုးနွယ်နှင့် သူ၏ဆက်ဆံရေးကို အမျိုးသမီးနှစ်ဦးစလုံး သိရှိပြီးဖြစ်သည်။

ပြီးတော့ ချင်ဖုန်းထင်သည့်အတိုင်းပင် စုထျန်းယွဲ့နှင့် အခြားသူများကိုမြင်ပြီးနောက် လျိုကျန့်လီနှင့် ချန်းဖေးလန်တို့ ရှုပ်ထွေးသွားသော်လည်း သူတို့၏သတိအနေအထားမှာတော့ သိသိသာသာ လျော့ကျသွားသည်။

သို့သော် ချင်သခင်ကြီး၏ သဘောထားမှာတော့ လုံးဝကွဲပြားနေသည်။ လှပသော မြေခွေးအမျိုးသမီးများ အုပ်စုထဲတွင်ပင် ဖုရော့ယွင်မှာ ထင်ရှားနေပြီး သူသည် သူမကို ပထမ တစ်ချက်ကြည့်ရုံနှင့် သဘာဝကျကျသတိပြုမိလိုက်သည်။

သူနှင့်သူမ၏ဆက်ဆံရေးမှာ ဖုံးကွယ်စရာဘာမှမရှိသော်လည်း အနည်းငယ်သိမ်မွေ့လှသည်။ ဒါ့အပြင် သူ၏အထူးအဆင့်အတန်းအရ သူသည် တခြားသူများနှင့် ပေါ့ပေါ့ပါးပါးစကားမပြောနိုင်သည်မှာ ထင်ရှားသည်။

ချင်သခင်ကြီးသည် သူ့ဘေးသို့တစ်ချက်ကြည့်လိုက်ပြီး ချင်ဖုန်းနှင့် အကြည့်ချင်းဖလှယ်လိုက်ကာ ဒုတိယအမေထံမှ မလိုအပ်သောအတွေးများမဖြစ်ပေါ်လာစေရန် သူ့အတွက်ဖုံးကွယ်ပေးရန် မျှော်လင့်လိုက်သည်။

ချင်ဖုန်းသည် ချက်ချင်းစိတ်ချစေသောအကြည့်တစ်ခု ပေးလိုက်ပြီးနောက် စုထျန်းယွဲ့နှင့် အခြားသူများထံသို့ ကိုယ်တိုင်ချဉ်းကပ်ကာ စကားပြောလိုက်သည်။

ဆွေးနွေးမှုအချို့အပြီးတွင် လူတိုင်းအခြေအနေကိုနားလည်သွားပြီး သူတို့၏မျက်နှာအမူအရာများမှာ ရှုပ်ထွေးမှုသို့ပြောင်းလဲသွားသည်။

တူရှန်းမြေခွေးမျိုးနွယ်က မင်းနေပြည်တော်တွင် ပြည့်တန်ဆာအိမ်ဖွင့်ခြင်းကပင် မတွေးဝံ့စရာ ဖြစ်နေပြီ၊ သို့သော် ပို၍အံ့ဩစရာကောင်းသည်မှာ လက်ရှိဧကရာဇ်က အမှန်တကယ် သဘောတူခဲ့ခြင်းပင်။

ဒီလိုအရာမျိုးကို အသံထွက်ပြောခဲ့လျှင် ဘယ်နှစ်ယောက်က ယုံကြည်မည်နည်း။

ချင်ဖုန်း၏ပါးစပ်မှာ တွန့်ကွေးသွားပြီး သူ၏မျက်နှာအမူအရာမှာ အနည်းငယ်အבוכהရနေသည်။

"ဒါဆို အကြီးအကဲ ထျန်းယွဲ့က ဒီတစ်ခါကျွန်တော့်ဆီလာတာက ပြည့်တန်ဆာအိမ်ဖွင့်ဖို့ မင်းနေပြည်တော်ထဲမှာ နေရာတစ်ခုရအောင် ကျွန်တော့်ကိုကူညီစေချင်တယ်လို့ မျှော်လင့်နေတာလား။"

သူ၏လက်ရှိချမ်းသာမှုနှင့် မင်းနေပြည်တော်ရှိကျော်ကြားမှုတို့ဖြင့် နေရာတစ်ခုရရှိရန်မှာ အားစိုက်ထုတ်စရာမလိုပေ။

အနည်းဆုံးတော့ သူက မင်းသမီးအန်းယာကို အကူအညီတောင်းနိုင်သည်။

သို့သော် ပြဿနာမှာ ဒီနေရာ၏ရည်ရွယ်ချက်က မမှန်ကန်ခြင်းပင်။

ဘယ်သူက ပြည့်တန်ဆာအိမ်ဖွင့်မှာလဲ။

ပြီးတော့ ရာစုသစ်ရဲ့လူငယ်တစ်ယောက်အနေဖြင့် သူသည် လောင်းကစားနှင့် မူးယစ်ဆေးဝါးများကို စက်ဆုပ်ရွံရှာသည်။

ချင်ဖုန်း၏အခက်အခဲကိုမြင်သော် စုထျန်းယွဲ့က ပြုံးလိုက်သည်။

"ကျွန်မရှင့်ကို အလကားကူညီခိုင်းမှာမဟုတ်ပါဘူး။ ပြည့်တန်ဆာအိမ်တည်ဆောက်ပြီးတဲ့နောက်မှာ ရှင်ကလစဉ်အမြတ်ငွေရဲ့ ဆယ်ရာခိုင်နှုန်းကို ရရှိနိုင်ပါတယ်။"

ဒီစကားများကြောင့် ချင်ဖုန်းတော်တော်လေး စိတ်လှုပ်ရှားသွားသည်။ သူအခုငွေမရှားသော်လည်း ဘယ်သူကများ ငွေအရမ်းများတယ်လို့ ညည်းညူဖူးလို့လဲ။

ဒါ့အပြင် တူရှန်းမြေခွေးမျိုးနွယ်၏ စွမ်းဆောင်နိုင်မှုများဖြင့် သူတို့သည် မင်းနေပြည်တော်ရှိ ထိပ်တန်းပြည့်တန်ဆာအိမ်ဘွဲ့ကို မကြာမီရရှိမည်မှာ မလွဲမသွေပင်။

အဲ့ဒီအချိန်ကျရင် သူပိုက်ဆံအများကြီး ရှာနိုင်တော့မှာမဟုတ်ဘူးလား။

ထို့အပြင် တစ်ဖက်လူ၏နောက်ဆက်တွဲစကားများက ချင်ဖုန်း၏စိုးရိမ်ပူပန်မှုများ၏ နောက်ဆုံး အစအနကို တိုက်ရိုက်ဖယ်ရှားပစ်လိုက်သည်။

"ကျွန်မတို့မျိုးနွယ်က ကောင်းကင်ဘုံရောင်ပြန်ကျောက်တုံးကိုလည်း ယူဆောင်လာခဲ့ပါတယ်။ သခင်လေးချင်ကသာ ကူညီပေးနိုင်ခဲ့ရင် ကောင်းကင်ဘုံရောင်ပြန်ကျောက်တုံးက ရှင့်သဘော အတိုင်းပါပဲ။ ဘယ်လိုလဲ။"

ချင်ဖုန်း၏မျက်လုံးများ လင်းလက်သွားသည်။ ဒါက တကယ်ပဲ အိပ်ငိုက်နေတုန်း ခေါင်းအုံးလာပေးတဲ့ကိစ္စမျိုးပဲ။

နတ်ပင်လယ်ထဲတွင် ရှေးဟောင်းနတ်ဘုရား အငွေ့အသက် မရှိသလောက်နည်းပါးနေပြီဖြစ်ပြီး ပထမမူလ နတ်ဘုရား ချီစွမ်းအင်ပင်လျှင် လုံးဝနီးပါးစုပ်ယူပြီးဖြစ်သည်။

သူသည် မူလက အနောက်ပိုင်းဒေသများမှ တူရှန်းသို့သွားရောက်ပြီး ကျင့်ကြံရန်အတွက် ကောင်းကင်ဘုံ ရောင်ပြန်ကျောက်တုံးကို ငှားရန်စီစဉ်ထားခဲ့သော်လည်း တစ်ဖက်လူက ၎င်းကိုတိုက်ရိုက်မင်းနေပြည်တော်သို့ ယူဆောင်လာလိမ့်မည်ဟုတော့ မမျှော်လင့်ထားခဲ့ပေ။

ချင်ဖုန်းသည် ချက်ချင်းလေးနက်စွာပြန်ဖြေသည်။

"အကြီးအကဲ ထျန်းယွဲ့နဲ့ ကျွန်တော့်ရဲ့ဆက်ဆံရေးကို ထည့်သွင်းစဉ်းစားရင် ကျွန်တော် မကူညီဘဲ နေတာက ရိုင်းရာကျပါလိမ့်မယ်။ မြန်မြန်ဝင်ခဲ့ပါ၊ ကျွန်တော်ခင်ဗျားကို နေရာကောင်းတချို့ ပြပြီး ရွေးချယ်ရာမှာကူညီပေးပါ့မယ်။"

"စကားမစပ်၊ ကျွန်တော်က နတ်ဘုရားအလုပ်ရုံနဲ့ ဆက်ဆံရေးကောင်းပါတယ်။ ပြည့်တန်ဆာအိမ် ဖွင့်လှစ်မှုကို အရှိန်မြှင့်တင်ဖို့အတွက် ကျွန်တော်တို့သူတို့ကို ဆောက်လုပ်ရေးမှာကူညီဖို့ ဖိတ်ခေါ်နိုင်ပါတယ်။"

သူပြောနေစဉ်မှာပင် ချင်ဖုန်းသည် တူရှန်းမြေခွေးအမျိုးသမီးများအဖွဲ့ကို အိမ်ထဲသို့ဦးဆောင်ခေါ်သွားပြီး လမ်းတွင် ချင်သခင်ကြီးကို အဓိပ္ပာယ်ပါသောအကြည့်တစ်ခု ပစ်ပေးလိုက်သည်။

စုထျန်းယွဲ့နှင့် သူ၏စကားပြောဆိုမှုအတွင်း ချင်မိသားစုအမျိုးသမီးအများစု၏ ကနဦးသံသယများမှာ ပျောက်ကွယ်သွားပြီး သူတို့၏စီနီယာဖု၏ တည်ရှိမှုပင်လျှင် စိုးရိမ်စရာနည်းပါးသွားသည်။

ဒါက အတိအကျပင် ချင်ဖုန်း၏ရည်ရွယ်ချက်ဖြစ်သည် — လေးလံသောအရာကို ပေါ့ပါးအောင်လုပ်ပြီး ပေါ့ပါးသောအရာကို အလေးပေးခြင်းပင်။

ချင်သခင်ကြီးသည် ချက်ချင်းနားလည်သွားပြီး ပြန်ဖြေသည်။

"ချင်းအာ၊ ခန်းမဆောင်ကို သပ်ရပ်အောင်ရှင်းလင်းပြီး လက်ဖက်ရည်တချို့ပြင်ဆင်လိုက်။ ဧည့်သည်တွေကို စောင့်ခိုင်းမထားနဲ့။"

အစီအစဉ်သည် ချောမွေ့စွာသွားခဲ့သည်။ မေမေလေးနှင့် အခြားသူများ လမ်းရှင်းပေးလိုက်ကြပြီး ဖုရော့ယွင်သည် မြေခွေးအမျိုးသမီးများအဖွဲ့နောက်မှ မည်သည့်ကန့်ကွက်မှုမှမရှိဘဲ လိုက်ပါသွားသည်။

ဖုရော့ယွင် မေမေလေးအနားမှ ဖြတ်လျှောက်သွားစဉ် သူမသည် ဒီစတိုင်ကျပြီးလှပသောအမျိုးသမီးကို တစ်ချက်ကြည့်လိုက်ပြီး ရုတ်တရက်သတိထားလိုက်မိသည်။

နောက်ဆုံးတော့လည်း ဒီအမျိုးသမီးသည် ခုနကတောက်ပသောမိန်းကလေးများကြားမှ ထင်ရှားနေသည်။

ထို့အပြင် သူမမှန်မှန်ကန်ကန်မှတ်မိမည်ဆိုလျှင် တံခါးစောင့်က သခင်ကြီးကို အထူးတလည် လာရှာသော အမျိုးသမီးတစ်ဦးရှိကြောင်း ပြောခဲ့သည်။

"ခဏနေပါဦး၊ ကျွန်မမေးခွင့်ရှိမလားမသိဘူး၊ ရှင့်အနေနဲ့ ချင်စံအိမ်တော်မှာ ဘယ်သူ့ကို လာတွေ့တာလဲ။"

မေမေလေးက ပြုံးရင်းမေးလိုက်သည်။