သခင်ကြီးချင်၊ ရှင်ဘယ်လိုထင်လဲ...

အခန်းသည် ချက်ချင်းတိတ်ဆိတ်သွားသည်။ ညလေက ဖြတ်တိုက်သွားပြီး စုထျန်းယွဲ့၏ ဆံနွယ်များကို လွင့်ဝဲစေကာ မီးအိမ်ထဲမှ မီးတောက်ကို တုန်ခါသွားစေသည်။

စုထျန်းယွဲ့သည် ပါးစပ်ဟလိုက်သော်လည်း စကားတစ်ခွန်းမှ ထွက်မလာခဲ့ပေ။

သူမသည် လူသုံးဦးကို တစ်လှည့်စီကြည့်လိုက်ရာ နောက်ပြောင်သည့်အရိပ်အယောင်တစ်ခုမှ မတွေ့ရှိရသဖြင့် ဒီကိစ္စသည် အမှန်တကယ်ပင် မှန်ကန်ကြောင်း ဆိုလိုနေသည်။

ရှေးဟောင်းနတ်ဘုရား အငွေ့အသက်ကို ရရှိရန်အတွက် သူတို့သည် အတူတူအိပ်စက်ရမည်။ ချင်ဖုန်းက သူ၏မိန်းမသာ အသုံးပြုနိုင်သည်ဟု အလေးပေးပြောဆိုခဲ့သည်မှာ အံ့ဩစရာမရှိတော့ပေ။

စုထျန်းယွဲ့သည် ချင်ဖုန်းကို တစ်ချက်ကြည့်လိုက်ပြီး သူမ၏နှလုံးသားထဲတွင် ကွဲလွဲနေသည်။

မျိုးနွယ်ထဲတွင် မှတ်တမ်းတင်ထားသော ရှေးဟောင်းနမိတ် အရ ပြန်လည်ပေါ်ပေါက်လာသည့် အခိုက်အတန့်သည် ပရမ်းပတာအစကို နိမိတ်ပြနေသည်။

တူရှန်းမြေခွေးမျိုးနွယ်သည် နှစ်ထောင်ပေါင်းများစွာ တည်ရှိခဲ့ပြီး ဒီကပ်ဘေးတွင် သဘာဝကျကျ ပျက်စီးသွား၍မဖြစ်ပေ။ ထို့ကြောင့် သူမသည် ရှေးဟောင်းနတ်ဘုရား အငွေ့အသက်ကို ရယူလိုပြီး လောကလွန် သိမ်မွေ့နယ်ပယ်ကို ဖောက်ထွင်းကာ ပြိုင်ဘက်ကင်းသောစွမ်းအားဖြင့် မြေခွေးမျိုးနွယ်၏ မျိုးဆက်ကို ကာကွယ်လိုသည်။

သို့သော် သူမ၏ခန္ဓာကိုယ်ကို စတေးရမည်ဆိုလျှင် ထိုတန်ဖိုးက သူမကိုတုံ့ဆိုင်းသွားစေသည်။

ဒါက သူမ၏ဂုဏ်သတင်းကြောင့်တော့မဟုတ်ပေ။

ဒီလောကကြီးထဲမှ အမျိုးသမီးများသည် ဂုဏ်သိက္ခာကို အလွန်အလေးထားကြသော်လည်း သူမသည် မြေခွေးမိစ္ဆာတစ်ဦးဖြစ်ပြီး မြေခွေးမိစ္ဆာများသည် ယောက်ျားနှင့်မိန်းမကြားမှ ကိစ္စများကို သိပ်ပြီး ဂရုမစိုက်ကြဘဲ အခိုက်အတန့်ကိုဖမ်းဆုပ်သည့် ဒဿနကို ပိုနှစ်သက်ကြသည်။

ဒါက သူမ၏နှလုံးသားထဲတွင် အနည်းငယ်မသက်မသာခံစားနေရုံသာ။

'ဒါပေမဲ့ သေသေချာချာစဉ်းစားကြည့်ရင် ဒီကောင်လေးက ရုပ်ရည်ချောမောပြီး ထူးချွန်တဲ့ အရည်အချင်းတွေရှိတယ်။ အနာဂတ်မှာ သူက ကောင်းကင်ဘုံမျှော်စင်ရဲ့ နိုင်ငံတော် ဆရာအဆင့်ကိုတောင် ရောက်ရှိနိုင်လောက်တယ်။ သူ့ဆီကို ကိုယ့်ကိုယ်ကိုယ်ပေးဆပ်လိုက်ရတာက ရွေးချယ်မှုဆိုးတစ်ခုတော့ မဟုတ်လောက်ဘူး။'

ဒီအတွေး သူမစိတ်ထဲဝင်လာသည်နှင့် သူမ၏မျက်နှာအမူအရာ အနည်းငယ်ပြောင်းလဲသွားသည်။

လျိုကျန့်လီနှင့် ချန်းဖေးလန်တို့ သတိထားလိုက်မိပြီး ချင်ဖုန်း၏ရှေ့တွင် ရပ်လိုက်ကြသည်။

စုထျန်းယွဲ့က ဒီအဖြစ်ကိုမြင်သောအခါ သူမ၏စိတ်ထဲမှ ယုတ္တိမတန်သောအတွေးများ ချက်ချင်း ပျောက်ကွယ်သွားသည်။ သူမသည် ပို၍လွတ်လပ်ပေါ့ပါးသောစရိုက်ရှိပြီး ပျင်းရိသူတစ်ဦး၏ စရိုက်လက္ခဏာ ရှိသည်။ သူမသည် အနာဂတ်တွင် သူတစ်ပါးနှင့် အဆက်မပြတ်လက်ရည်စမ်းရင်း နေ့ရက်များကို ကုန်ဆုံးချင်စိတ်မရှိ၊ ငြိမ်းချမ်းစွာအိပ်စက်နိုင်ခြင်းပင် မရှိဘဲပေါ့...

"ကျွန်မအရင်က နားလည်မှုလွဲခဲ့ပြီး မလိုအပ်တဲ့နားလည်မှုလွဲမှားမှုတွေကို ဖြစ်ပေါ်စေခဲ့ပါတယ်။ ဒီလိုဖြစ်မှတော့ ကျွန်မအခုနားလည်ပါပြီ။"

စုထျန်းယွဲ့က သက်ပြင်းချလိုက်စဉ် သူမ၏နောက်မှ အမြီးကိုးချောင်း ယိမ်းနွဲ့သွားသည်။

အတုအယောင်အလင်းလှိုင်းများ လည်ပတ်စီးဆင်းသွားသည်နှင့် သူမ၏အရိပ်သည် တဖြည်းဖြည်း ထရပ်လာသည်။

အမှောင်ထုပျောက်ကွယ်သွားသည်နှင့် မူလကောင်းကင်ဘုံရောင်ပြန်ကျောက်တုံးသည် လူတိုင်း၏မျက်စိရှေ့တွင် ပေါ်လာသည်။

စုထျန်းယွဲ့က တိုးညင်းစွာဆိုလိုက်သည်။

"ကောင်းကင်ဘုံရောင်ပြန်ကျောက်တုံးက ရှေးဟောင်း ပရမ်းပတာ ပထမမူလ ရတနာတစ်ခုဖြစ်ပြီး နေရာလွတ်ရတနာထဲမှာ သိုလှောင်လို့မရဘူး။ ဒါကြောင့် ကျွန်မဒါကို ကိုယ့်ရဲ့ကိုယ်ပိုင် အရည်အချင်းတွေသုံးပြီး ဒီကိုယူလာခဲ့ရတာ။ သခင်လေးချင်နဲ့ အစောကသဘောတူညီချက်အရ ရှင်ကျင့်ကြံဖို့အတွက် ကောင်းကင်ဘုံရောင်ပြန်ကျောက်တုံးကို သုံးဖို့ ဘယ်အချိန်မဆို ဒီကိုလာလို့ရပါတယ်။"

"ဒါဆိုရင်တော့ ကျေးဇူးတင်ပါတယ် အကြီးအကဲ ထျန်းယွဲ့။"

ချင်ဖုန်းသည် ထပ်မစောင့်နိုင်တော့ပေ။ သူသည် ကောင်းကင်ဘုံရောင်ပြန်ကျောက်တုံးသို့ ချဉ်းကပ်သွားပြီး ၎င်း၏မျက်နှာပြင်ကို ညာလက်ဖြင့်ထိတွေ့လိုက်သည်။ ရေကဲ့သို့သော လှိုင်းဂယက်များ ပျံ့နှံ့သွားပြီး ကောင်းကင်ဘုံရောင်ပြန်ကျောက်တုံးက တုံ့ပြန်နေသည်။

တစ်ချိန်တည်းမှာပင် မဟာစာပေအကယ်ဒမီ၏ ကောင်းကင်ဘုံမျှော်စင်ပေါ်တွင် ကြယ်တာရာကြည့်မျှော်စင်သည် လည်ပတ်သွားပြီး မျက်စိကျိန်းလောက်သော အလင်းဖြူတစ်ခုကို ထုတ်လွှတ်လိုက်သည်။

ကောင်းကင်ဘုံမျှော်စင်၏ နိုင်ငံတော် ဆရာသည် ဒါကိုလေ့လာပြီး သူ့ဘာသာရေရွတ်လိုက်သည်။

"ငါရင်းနှီးတဲ့အရှိန်အဝါတစ်ခုကို ခံစားမိနေတာ အံ့ဩစရာမရှိတော့ဘူး၊ ကောင်းကင်ဘုံရောင်ပြန် ကျောက်တုံးရဲ့ အစိပ်အပိုင်းတစ်ခုက မင်းနေပြည်တော်ကို ရောက်ရှိနေတာကိုး။"

သူ၏မျက်လုံးများကို အနည်းငယ်မှိတ်ထားပြီးနောက် နိုင်ငံတော် ဆရာသည် တစ်ခဏအတွင်း မျက်လုံးများကို ပြန်ဖွင့်လိုက်ရာ သူ၏အကြည့်သည် နေရာလွတ်အလွှာများကို ထွင်းဖောက်ပြီး မြေခွေးလေးရဲ့ တီးတိုးသံပြာသာဒ်ထဲသို့ ကျရောက်သွားသည်။

ထိုနေရာတွင် ချင်ဖုန်းသည် သူ၏စိတ်ဝိညာဉ်အသိစိတ်ကို အသက်သွင်းပြီးဖြစ်နေကာ အတိုင်းအဆမဲ့သော ကြယ်တာရာကောင်းကင်ထဲသို့ နစ်မြောသွားပြီး ပထမမူလ နတ်ဘုရား ချီစွမ်းအင်နှင့် ရှေးဟောင်းနတ်ဘုရား အငွေ့အသက်ကို ရှာဖွေနေသည်။

ကောင်းကင်ဘုံမျှော်စင်၏ နိုင်ငံတော် ဆရာက အနည်းငယ်ခေါင်းညိတ်လိုက်သည်။

"ဒီလိုဆိုရင်တော့ ငါမင်းကိုကူညီပေးလိုက်မယ်။"

သူပြောနေစဉ်မှာပင် နိုင်ငံတော် ဆရာသည် သူ၏ညာလက်ဖြင့်ညွှန်ပြလိုက်ရာ ကြည်လင်သော ချီစွမ်းအင်စီးကြောင်းတစ်ခုသည် ကြယ်တာရာကြည့်မျှော်စင်မှ ထွက်ပေါ်လာပြီး ကောင်းကင်သို့ ပျံတက်သွားသည်။

ထိုအချိန်တွင် မြေခွေးလေးရဲ့ တီးတိုးသံပြာသာဒ်၏ အခန်းတစ်ခန်းအတွင်း၌ ချင်ဖုန်းသည် ရုတ်တရက် နူးညံ့သောအော်သံတစ်ခုပြုလိုက်ပြီးနောက် ဝမ်းသာသောအမူအရာတစ်ခု ပေါ်လာသည်။

သူ၏ရှေ့တွင် အရင်ကထက်များစွာပိုသော ရွှေရောင်ချည်မျှင်များရှိနေသည်။ ဒီရွှေရောင်ချည်မျှင် တစ်ခုချင်းစီတွင် ပထမမူလ နတ်ဘုရား ချီစွမ်းအင် သို့မဟုတ် ရှေးဟောင်းနတ်ဘုရား အငွေ့အသက်တို့ သံသယမရှိဘဲ ပါဝင်နေသည်။

ဒါက တကယ့်ထိုးဖောက်တိုးတက်မှုတစ်ခုပဲ... ချင်ဖုန်းသည် အချိန်မဖြုန်းချင်တော့ပေ။ သူသည် ထိုရွှေရောင်ချည်မျှင်များ၏အဆုံးမှ နတ်ဘုရားအရာဝတ္ထုကို ထုတ်ယူရန် သူ၏ကံကြမ္မာကြယ်ကို ချက်ချင်းအသက်သွင်းလိုက်သည်။

အချိန်သည် လျင်မြန်စွာကုန်ဆုံးသွားပြီး သူသတိမထားမိခင်မှာပင် ညဉ့်နက်သွားသည်။

ချင်ဖုန်းသည် သူ၏အသိစိတ်ကိုရုပ်သိမ်းလိုက်ပြီး ရောင်စုံနှင့်ရွှေရောင်အလင်းများ လင်းလက်သွားစဉ် သူ၏မျက်လုံးများကို ဖြည်းညင်းစွာဖွင့်လိုက်သည်။

သူသည် ပထမမူလ နတ်ဘုရား ချီစွမ်းအင်နှင့် ရှေးဟောင်းနတ်ဘုရား အငွေ့အသက်အားလုံးကို ထုတ်ယူသွားမည်မဟုတ်ပေ၊ နောက်ဆုံးတော့လည်း ပမာဏမှာ စိတ်ကူးထက်ကျော်လွန်နေသည်။

ထို့အပြင် ကောင်းကင်ဘုံရောင်ပြန်ကျောက်တုံးကို စုထျန်းယွဲ့က မင်းနေပြည်တော်သို့ ယူဆောင်လာခဲ့ပြီးဖြစ်သည့်အတွက် သူအလျင်စလိုလုပ်ရန်မလိုအပ်ဘဲ ဖြည်းဖြည်းချင်းယူလျှင် အဆင်ပြေပေသည်။

စုထျန်းယွဲ့သည် ချင်ဖုန်း၏ကိုယ်ထဲမှ ရှေးဟောင်းနတ်ဘုရား အငွေ့အသက်ကို အာရုံခံမိပြီး သူမ၏စိတ်ဝိညာဉ်၏ နက်ရှိုင်းသောအတွင်းပိုင်းမှ ဆွဲဆောင်မှုတစ်မျိုးကို ခံစားလိုက်ရကာ သူမသည် သူ့ထံသို့ ဖြည်းညင်းစွာချဉ်းကပ်သွားစေသည်။

သို့သော် လျိုကျန့်လီနှင့် ချန်းဖေးလန်တို့သည် ချင်ဖုန်းကို စောင့်ကြပ်နေပြီး စုထျန်းယွဲ့အား သူ့ကို အခွင့်ကောင်းယူရန် မည်သည့်အခွင့်အရေးမှ မပေးခဲ့ပေ။

သွားကြိတ်လိုက်ပြီး သူမက ဆိုလိုက်သည်။

"ပထမလွှဲပြောင်းနည်းက ရှေးဟောင်းနတ်ဘုရား အငွေ့အသက်နည်းနည်းပဲ ကျန်နေစေနိုင်ပေမယ့် ကျွန်မအပေါ်မှာတော့ အကျိုးသက်ရောက်မှုတချို့ရှိနေနိုင်ပါသေးတယ်။"

"သခင်လေးချင်၊ ရှင်ဘယ်လိုထင်လဲ..."

"မင်းဘယ်လိုထင်လဲ။"

ချန်းဖေးလန်က ကြားဖြတ်ပြောလိုက်သည်။

ချင်ဖုန်း၏မျက်နှာမှာ ရှက်နေသည်။

"အကြီးအကဲ ထျန်းယွဲ့၊ ဒီနည်းလမ်းက ကျွန်တော့်အနေနဲ့ ခင်ဗျားရဲ့ခန္ဓာကိုယ်ကိုထိတွေ့ပြီး ခင်ဗျားရဲ့တစ်ကိုယ်လုံးကို သန့်စင်ပေးဖို့ ဖြောင့်မတ်ခြင်း ချီစွမ်းအင်ကို ထိုးသွင်းပေးဖို့လိုအပ်ပါတယ်။"

"ဒါပေမဲ့ ယောက်ျားနဲ့မိန်းမ ဒီလိုထိတွေ့တာက မသင့်တော်ပါဘူး၊ ကျွန်တော့်မိန်းမက သေချာပေါက်သဘောတူမှာမဟုတ်ဘူး။"

စုထျန်းယွဲ့သည် မျက်မှောင်အနည်းငယ်ကြုတ်လိုက်ပြီး ခဏစဉ်းစားပြီးနောက် သူမ၏ အမြီးကိုးချောင်းထဲမှ တစ်ချောင်းသည် လှုပ်ရှားပြီး ကင်းလွတ်သွားကာ အဖွဲ့၏ အံ့ဩနေသော မျက်လုံးများရှေ့တွင် အမွေးဖွားသောအနီရောင်မြေခွေးလေးတစ်ကောင်အဖြစ်သို့ ပြောင်းလဲသွားသည်။ သူမ၏မြေခွေးနားရွက်များ အနည်းငယ်လှုပ်ခတ်သွားပြီး သူမ၏မျက်လုံးများမှာ တောက်ပပြီး အသက်ဝင်နေသည်။

"ဒါက ကျွန်မရဲ့ မြေခွေးအမြီး ကိုယ်ပွားပဲ၊ ရှင့်ရဲ့ဖြောင့်မတ်ခြင်း ချီစွမ်းအင်ကို ဒီမြေခွေးလေးကို သန့်စင်ပေးဖို့သုံးလိုက်ရင် ရှင့်ရဲ့မိန်းမနှစ်ယောက်က မနာလိုဖြစ်တော့မှာမဟုတ်ဘူး ဟုတ်တယ်မဟုတ်လား။"

စုထျန်းယွဲ့က လျိုကျန့်လီနှင့် ချန်းဖေးလန်ကို နောက်ပြောင်သောအကြည့်ဖြင့် ကြည့်လိုက်သည်။

"အင်း..."

ချန်းဖေးလန်က အစ်မကျန့်လီကို ကြည့်လိုက်ရာ သူမက နူးညံ့စွာတီးတိုးဆိုလိုက်သည်။

"အဆင်ပြေပါတယ်။"

သူမ၏အတွေးများမှာ ရိုးရှင်းသည်။ ချင်ဖုန်းသည် သူ၏ကျင့်ကြံမှုအတွက် မြေခွေးမျိုးနွယ်၏ ကောင်းကင်ဘုံရောင်ပြန်ကျောက်တုံးကို အားကိုးနေရဆဲဖြစ်ရာ သူမသည် သူနှင့်လုံးဝ အဆက်အသွယ် ဖြတ်တောက်၍မဖြစ်ပေ။

လျိုကျန့်လီ၏ နှုတ်ခမ်းနီများ အနည်းငယ်ဟသွားသည်။

"ဒါပေမဲ့ ဒီနေ့ညဉ့်နက်နေပြီ၊ ပြီးတော့ ငါ့ယောက်ျားက ပြန်ပြီးအနားယူရဦးမယ်။ ဖြောင့်မတ်ခြင်း ချီစွမ်းအင်နဲ့သန့်စင်ပေးတဲ့ကိစ္စကို မနက်ဖြန်မှပြောကြတာပေါ့။"

"မင်းတို့သဘောတူသရွေ့တော့ အဆင်ပြေပါတယ်။ အချိန်က ပြဿနာမဟုတ်ပါဘူး။"

စုထျန်းယွဲ့က ရယ်ကျဲကျဲဆိုလိုက်သည်။

ချင်ဖုန်းနှင့် အခြားသူများထွက်ခွာသွားပြီးနောက် စုထျန်းယွဲ့သည် ကောင်းကင်ဘုံရောင်ပြန် ကျောက်တုံးကို သိမ်းဆည်းရန်ပြင်ဆင်လိုက်သော်လည်း ကောင်းကင်ဘုံရောင်ပြန်ကျောက်တုံး၏ ကြေးမုံမျက်နှာပြင်သည် မရေမတွက်နိုင်သော အဖြူရောင်ကြယ်များဖြင့် တောက်ပနေသည်ကို အံ့ဩစွာတွေ့ရှိလိုက်ရသည်။

ပြီးတော့ ကြယ်တစ်ပွင့်ချင်းစီ၏နောက်တွင် အမည်မသိသောခရီးပန်းတိုင်တစ်ခုသို့ ဦးတည်နေသော ရွှေရောင်ချည်မျှင် တစ်ခုရှိနေသည်။

တစ်ချိန်တည်းမှာပင် ကိုးထပ်အကျဉ်းထောင်၏ အနက်ရှိုင်းဆုံးအဆင့်တွင် အဆုံးမရှိသောအမှောင်ထဲ၌ မျက်လုံးတစ်စုံလင်းလက်လာပြီး ရွှေရောင်အလင်းကို ထုတ်လွှတ်နေသည်။

"ဒါက ရှေးဟောင်းနတ်ဘုရား အငွေ့အသက်ပဲ..."

မျက်လုံးများ နောက်တစ်ကြိမ်မှိတ်သွားပြီး မှိန်ဖျော့သောစကားလုံးများ အမှောင်ထဲသို့ မှေးမှိန်သွားသည်။

ကိုးခွေမြစ်ကမ်းဘေးတွင် ငါးမျှားနေသောအဘိုးအိုသည် ကြယ်တာရာကောင်းကင်သို့မော့ကြည့်ရင်း အတွေးထဲနစ်မြောနေသည်။

နောက်တစ်နေ့နံနက်တွင် ရွှေတောင်ပံ ပန်ငှက်ကြီးသည် ထုံးစံအတိုင်း ချင်စံအိမ်တော်သို့ ရောက်ရှိလာပြီး ချင်ဖုန်း၏အိမ်အပြင်ဘက်တွင် တိတ်ဆိတ်စွာစောင့်ဆိုင်းရန် ရည်ရွယ်လိုက်သည်။

သို့သော် ဒီနေ့တွင်တော့ ပို၍ပင်စောစောရောက်ရှိနေသော မမျှော်လင့်ထားသည့် ဧည့်သည်တစ်ဦးရှိနေသည်။

ဒါက တံခါးဝတွင် ကွေးကွေးလေးထိုင်နေသော အနီရောင်မြေခွေးငယ်လေးတစ်ကောင်ပင်။ ၎င်း၏အရွယ်အစားမှာ မကြီးမားသော်လည်း ၎င်းထုတ်လွှတ်နေသောအရှိန်အဝါကိုတော့ အထင်သေးလို့မရပေ။

တစ်ချက်ကြည့်ရုံဖြင့် ရွှေတောင်ပံ ပန်ငှက်ကြီးသည် ဒီမြေခွေးလေး၏အစွမ်းမှာ အနည်းဆုံး ဆဋ္ဌမ ဘေးဒုက္ခသံသရာအဆင့်တွင်ရှိပြီး ဖြစ်နိုင်တာက သူနှင့်ပင်တန်းတူဖြစ်နိုင်သည်ကို ပြောနိုင်သည်။

"အဲ့ဒီကောင်လေးရဲ့ကိုယ်ထဲမှာ ရှေးဟောင်းနတ်ဘုရား အငွေ့အသက်ရှိတယ်ဆိုတာ ငါစောစောကတည်းက သိခဲ့တယ်၊ ဒါက မလွဲမသွေ မိစ္ဆာသားရဲတွေကို ဆွဲဆောင်မှာပဲ။ သူတို့ငါနဲ့ပြိုင်ဖို့ ဒီလောက် မြန်မြန် ရောက်လာလိမ့်မယ်လို့တော့ ငါမမျှော်လင့်ထားခဲ့ဘူး။"

'ဒါပေမဲ့ အရာရာမှာ အစဉ်လိုက်ရှိတယ်။ ငါသူတို့အတွက် စည်းမျဉ်းတချို့သတ်မှတ်ပေးရမယ်။'

ဒီအတွေးဖြင့် ရွှေတောင်ပံ ပန်ငှက်ကြီး၏မျက်လုံးများတွင် ရန်လိုမှုများလင်းလက်သွားပြီး သူသည် မြေခွေးငယ်လေး၏ရှေ့တွင် ဆင်းသက်လိုက်သည်။

လှုပ်ရှားသံကိုကြားသော် မြေခွေးငယ်လေးသည် မျက်လုံးဖွင့်ကာ လှမ်းကြည့်လိုက်ရာ သူ၏ အကြည့်တွင် စူးစမ်းလိုစိတ်နှင့် ရှုပ်ထွေးမှုအရိပ်အယောင်တစ်ခု ရှိနေသည်။

"မြေခွေးငယ်လေး၊ မင်းငါ့ရဲ့ဝါးမြိုတာကိုမခံချင်ဘူးဆိုရင် ငါချမှတ်တော့မယ့်စည်းမျဉ်းတွေကို သေသေချာချာနားထောင်တာ ပိုကောင်းလိမ့်မယ်။ မင်းအမှားသေးသေးလေးတစ်ခုတောင်လုပ်ခဲ့ရင် ချင်မိသားစုကကောင်လေးတောင် မင်းအသက်ကိုမကာကွယ်ပေးနိုင်ဘူး။"

စုထျန်းယွဲ့: "???"