ရောယှက်နေသော ကံကြမ္မာ

သူဒီလိုတုံ့ပြန်မိသည်မှာ အံ့ဩစရာမရှိပေ။ နောက်ဆုံးတော့လည်း ဒါက ကောလဟာလများအရ ကောင်းကင်ဘုံမျှော်စင်၏ နိုင်ငံတော် ဆရာက သတ္တဝါအားလုံးကို အပေါ်စီးမှကြည့်ရှုရန် အသုံးပြုသော အမြင့်မြတ်ဆုံးရတနာ ကြယ်တာရာကြည့်မျှော်စင်ပင်။

ထို့အပြင် ချင်ဖုန်း၏ခန့်မှန်းချက်သာ မှန်ကန်ခဲ့လျှင် ဒီကြယ်တာရာကြည့်မျှော်စင်သည် ရှေးဟောင်း ပရမ်းပတာ ပထမမူလ ရတနာများထဲမှ တစ်ခုဖြစ်နိုင်ခြေအများဆုံးပင်။

"ဆရာ၊ ကျေးဇူးပြုပြီး မနောက်ပါနဲ့။ ကျွန်တော့်အစွမ်းနဲ့ဆိုရင် ကြယ်တာရာကြည့်မျှော်စင်ကို ဘယ်လိုလုပ်သုံးနိုင်မှာလဲ။"

ကောင်းကင်ဘုံမျှော်စင်၏ နိုင်ငံတော် ဆရာသည် လက်ရန်းမှခွာလိုက်ပြီး ဖြည်းညင်းစွာ ချဉ်းကပ်လာသည်။

"မင်းသုံးနိုင်မလား၊ မသုံးနိုင်ဘူးလားဆိုတာကတော့ ကြိုးစားကြည့်မှပဲသိမှာပေါ့။ မင်းရဲ့ညာလက်ကိုဆန့်ထုတ်ပြီး မင်းကိုယ်ထဲက ပထမမူလ နတ်ဘုရား ချီစွမ်းအင်ကို ကြယ်တာရာကြည့်မျှော်စင်ထဲကို သွင်းလိုက်။"

နိုင်ငံတော် ဆရာက သူ၏ကိုယ်ထဲမှ ပထမမူလ နတ်ဘုရား ချီစွမ်းအင်အကြောင်းကို သိရှိနေခြင်းအတွက် ချင်ဖုန်းသည် အထူးတလည်အံ့ဩခြင်းမရှိပေ။

သူ၏မိန်းမနှစ်ယောက် မင်းနေပြည်တော်အတွင်း၌ နတ်ဘုရားပညာရပ်များကို အသုံးပြုနေသည်နှင့် ကောင်းကင်ဘုံမျှော်စင်၏ နိုင်ငံတော် ဆရာအတွက် ဒီလိုအရာများကို ရှာဖွေတွေ့ရှိရန်မှာ ရေသောက်ထမင်းစားသလောက်ပင် လွယ်ကူပေလိမ့်မည်။

များများစားစား သံသယမဝင်ဘဲ ချင်ဖုန်းသည် ညွှန်ကြားချက်များအတိုင်း လိုက်နာလုပ်ဆောင်လိုက်သည်။

အဆုံးစွန်အသိစိတ်ကို ကျင့်ကြံပြီး နတ်ဘုရားစွမ်းအားကို ကိုင်စွဲနိုင်ခဲ့ရာ သူ၏ ပထမမူလ နတ်ဘုရား ချီစွမ်းအင်အပေါ် ထိန်းချုပ်မှုမှာ ယခုအခါ အရင်ကနှင့်နှိုင်းယှဉ်၍မရနိုင်တော့ပေ။

သက်တံရောင် ပထမမူလ နတ်ဘုရား ချီစွမ်းအင်သည် သူ၏လက်ဖဝါးထဲတွင် ထင်ရှားပေါ်လာပြီးနောက် သူ၏လမ်းညွှန်မှုအောက်တွင် ကြယ်တာရာကြည့်မျှော်စင်ထဲသို့ ဝင်ရောက်သွားသည်။

ဘုန်း!

ထိုအချိန်တွင် မျက်စိကျိန်းလောက်သော အလင်းဖြူတစ်ချက်လင်းလက်သွားပြီး အကွင်းများလည်ပတ်ကာ ရွှေရောင်အလင်းတန်းတစ်ခု ကောင်းကင်သို့ တန်းတန်းမတ်မတ်ထိုးတက်သွားသည်။

ချင်ဖုန်းသည် အနည်းငယ်ရှုပ်ထွေးသွားသည်။ သူသတိပြန်ဝင်လာပြီး ပတ်ပတ်လည် ကြည့်လိုက်သည့်အခါ အလွန်အမင်းအံ့ဩသွားသည်။ လွန်ခဲ့သောခဏလေးက သူသည် ကောင်းကင်ဘုံမျှော်စင်ကို တက်နေခဲ့သည်မှာ ရှင်းလင်းသော်လည်း ယခုအခါတွင် သူသည် တလက်လက် တောက်ပနေသော ကြယ်များဖြင့် ဝန်းရံလျက် ကြယ်တာရာကောင်းကင်အလယ်တွင် ရောက်ရှိနေသကဲ့သို့ပင်။

သူသည် သူ့ထံချဉ်းကပ်လာသော မရေမတွက်နိုင်သော အဖြူရောင်ကံကြမ္မာကြယ်များကိုပင် မြင်တွေ့နိုင်သည်။

"ဆရာ။ ဆရာ။"

ချင်ဖုန်းသည် အကြိမ်ပေါင်းများစွာ ဆက်တိုက်အော်ဟစ်လိုက်သည်။

သူ၏အသံသည် ရေကန်ထဲသို့ကျသွားသော ရေစက်တစ်စက်ကဲ့သို့ ဒီထူးဆန်းသောနေရာလွတ်ထဲတွင် လှိုင်းဂယက်များဖြစ်ပေါ်စေသည်။

မကြာမီမှာပင် လေဟာနယ်ထဲတွင် တဖျပ်ဖျပ်လင်းလက်သွားပြီး ကောင်းကင်ဘုံမျှော်စင်၏ နိုင်ငံတော် ဆရာ၏ပုံရိပ် ပေါ်လာသည်။

"ဒီကြယ်တာရာပြာသာဒ်ထဲကို ဝင်ရောက်နိုင်တာကိုကြည့်ရင် ကြယ်တာရာကြည့်မျှော်စင်နဲ့ မင်းရဲ့ရင်းနှီးမှုက ငါ့မျှော်လင့်ချက်တွေထက် အများကြီးသာလွန်နေပုံပဲ။"

'ဒါဆို ဒီထူးဆန်းတဲ့အခန်းကို ကြယ်တာရာပြာသာဒ်လို့ခေါ်တာကိုး...' ချင်ဖုန်းက စူးစမ်းစွာမေးလိုက်သည်။

"ဒါဆိုရင် ဆရာ၊ ကျွန်တော်နောက်ဘာလုပ်ရမလဲ။"

ကောင်းကင်ဘုံမျှော်စင်၏ နိုင်ငံတော် ဆရာက ဆိုလိုက်သည်။

"ကျင့်ယန်မြို့မှာတုန်းက ငါ့ရဲ့ကိုယ်ပွားက မင်းကိုဗေဒင်ပညာသင်ပေးခဲ့သင့်တယ်။ အခု မင်းဒီမှာလုပ်ရမှာက ကြယ်တာရာကြည့်ရှုခြင်း ပညာရပ်ကို လုပ်ဆောင်ဖို့ပဲ။"

"ဒါပေမဲ့ ကြယ်တာရာကြည့်ရှုခြင်း ပညာရပ်ကိုလုပ်ဆောင်ဖို့အတွက် ကျွန်တော့်စိတ်ထဲမှာ ဦးတည်ချက်တစ်ခုရှိဖို့လိုတယ်..."

"အရှေ့ပိုင်းနယ်မြေက အသူရာတွေပဲ။"

ဒီစကားများကိုကြားသော် ချင်ဖုန်းသည် အနည်းငယ်ကြောင်သွားသည်။ မကြာသေးမီက မင်းနေပြည်တော်တွင် ဖြစ်ပွားခဲ့သော အဖြစ်အပျက်များသည် ကောင်းကင်ဘုံမျှော်စင်၏ နိုင်ငံတော် ဆရာ၏ မျက်စိအောက်မှ မလွတ်မြောက်ခဲ့သည့်ပုံပင်။

'ဆရာ့ရဲ့အရည်အချင်းကို ထည့်သွင်းစဉ်းစားရင် သူကိုယ်တိုင်ဟောကိန်းထုတ်နိုင်လျက်နဲ့ ဘာလို့ကြယ်တာရာကြည့်မျှော်စင်ကိုသုံးဖို့ ငါ့ကိုခေါ်ဖို့လိုရတာလဲ။'

ချင်ဖုန်းသည် ဒီအချက်ကို နားမလည်နိုင်သော်လည်း သူအများကြီးမစဉ်းစားတော့ပေ။ သူ၏မျက်လုံးများထဲတွင် ရွှေရောင်အလင်းတန်းတစ်ခု လင်းလက်သွားသည်နှင့် ကြယ်တာရာပြာသာဒ်အတွင်းမှ မရေမတွက်နိုင်သော အဖြူရောင်ကံကြမ္မာကြယ်များ၏ ချီစွမ်းအင်သည် သူ၏ကိုယ်ပေါ်သို့ စုစည်းသွားသည်။

လှိုင်းထနေသောချီက ချင်ဖုန်း၏အာရုံကြောများကို စုတ်ဖြဲသွားပြီး သူ့ကိုနေရာတွင်တင် မေ့လဲသွားစေလုနီးပါးပင်။ ကံကောင်းစွာဖြင့် သူသွားကြိတ်ကာ ဆက်လက်ထိန်းထားနိုင်ခဲ့သည်။

ကြယ်များ ပို၍တောက်ပလာသည်နှင့်အမျှ မရေမတွက်နိုင်သောပုံရိပ်များသည် ပုရပိုက်ကားချပ်များကဲ့သို့ တစ်ခုပြီးတစ်ခု ကြယ်တာရာပြာသာဒ်ကို ဖြတ်သန်းသွားသည်။

စုံစမ်းစစ်ဆေးရေးဌာနနှင့် တရားဝင်စစ်တပ်တို့ ဝန်းရံထားသော မြေခွေးလေးရဲ့ တီးတိုးသံပြာသာဒ်။

အဖြူရောင်စက္ကူကွင်းများဖြင့် တံဆိပ်ခတ်ထားသော ချင်မိသားစုစံအိမ်တော်။

သွေးအိုင်ထဲတွင် လဲလျောင်းနေသော ဒန်မော့၏ရုပ်အလောင်း။

မျက်နှာဖုံးဖြူတပ်ထားသော အနီရောင်ဝတ်လူ၏ ထွက်ခွာသွားသောပုံရိပ်။

မင်းနေပြည်တော်ဆီသို့ ချီတက်လာသော အသူရာစစ်တပ်၏ ကြောက်မက်ဖွယ်စွမ်းအား...

ပုံရိပ်များသည် ရုတ်တရက်ရပ်တန့်သွားပြီး ချင်ဖုန်း၏ပါးစပ်နှင့်နှာခေါင်းမှ သွေးများထွက်ကျလာသည်။

ဒီအဖြစ်ကိုမြင်သော် ကောင်းကင်ဘုံမျှော်စင်၏ နိုင်ငံတော် ဆရာသည် သူ၏ညာလက်ကို ချင်ဖုန်း၏ပုခုံးပေါ်တင်လိုက်ပြီး ကြည်လင်သော ချီစွမ်းအင်သည် သူ၏ကိုယ်ထဲသို့ ဝင်ရောက်သွားသည်။

အနာဂတ်ကိုကြိုတင်ခန့်မှန်းခြင်းနှင့် ကောင်းကင်ဘုံဆိုင်ရာတွက်ချက်မှုများသည် ပင်ကိုယ်အားဖြင့် သဘာဝနိယာမကို ဆန့်ကျင်သောကြောင့် သူတို့သည် သဘာဝကျကျ တန်ပြန်သက်ရောက်မှုကို ကြုံတွေ့ရပေလိမ့်မည်။

ပြီးတော့ ကံကြမ္မာရောယှက်မှု ပိုကြီးမားလေ၊ တန်ပြန်သက်ရောက်မှု ပိုကြီးမားလေပင်။

ချင်ဖုန်း၏ လက်ရှိအစွမ်းဖြင့် သူသည် ဒီကံကြမ္မာကို မခံနိုင်သောကြောင့် ၎င်းကို ကောင်းကင်ဘုံမျှော်စင်၏ နိုင်ငံတော် ဆရာက ခံယူရန်ကျရောက်လာသည်။

ချင်ဖုန်း၏ အသက်ရှူမှာ သိသိသာသာတိုးတက်ကောင်းမွန်လာသော်လည်း ကောင်းကင်ဘုံမျှော်စင်၏ နိုင်ငံတော် ဆရာ၏ နွမ်းနယ်နေသောမျက်နှာပေါ်တွင် အရေးအကြောင်းအချို့ ပိုများလာသည်။

အေးခဲနေသောမြင်ကွင်းသည် ၎င်း၏စီးဆင်းမှုကို ပြန်လည်စတင်လိုက်ပြီး သူ၏မျက်လုံးများရှေ့တွင် တောက်ပသော အဖြူရောင်အလင်းတန်းတစ်ခု လှိုင်းထလာသည် — ကောင်းကင်နှင့် မြေကြီးပြန်လည်ဖန်တီးခြင်း၏ ကျယ်ပြန့်သောဘုံနယ်ပယ်အတွင်း၌ကဲ့သို့ပင် ခွဲခြားမရနိုင်သော်လည်း နတ်ဘုရားများကဲ့သို့အားကောင်းသော ပုံရိပ်နှစ်ခုသည် တိုက်ခိုက်နေကြသည်။

တိုက်ခိုက်မှုတစ်ခုချင်းစီတိုင်းတွင် နေရာလွတ်က ကြေမွသွားပြီး အချိန်က နောက်ပြန်စီးဆင်းသွားသည်။

အစိပ်အပိုင်းဖြစ်နေသော မြင်ကွင်းများသည် တဖျပ်ဖျပ်လင်းလက်နေသည်။

ဒါတွေက အနာဂတ်၏ မရေမတွက်နိုင်သော ဖြစ်နိုင်ခြေများဖြစ်ပြီး အသူရာတို့ လောကကြီးမှ ပျောက်ကွယ်သွားကာ လူသားမျိုးနွယ်၏ အသက်စွမ်းအားမှာ ပြင်းထန်စွာဒဏ်ရာရသွားသည်။

သို့သော် လူသားမျိုးနွယ်က ဒီလိုရလဒ်မျိုးကို ဘယ်လိုလက်ခံနိုင်မည်နည်း။

အကယ်၍ နတ်ဘုရားများနှင့်မိစ္ဆာများ နောက်တစ်ကြိမ်ဆင်းသက်လာခဲ့လျှင် ဒါက ကောင်းကင်နှင့်မြေကြီးပျက်စီးခြင်း၏ အကြောင်းရင်းများစွာထဲမှ တစ်ခုဖြစ်ပေလိမ့်မည်။

ဝှစ်!

အဖြူရောင်အလင်းသည် ဆုတ်ခွာသွားပြီး မြင်ကွင်းမှာ ပျောက်ကွယ်သွားကာ ချင်ဖုန်းသည် ရုတ်တရက်လက်တွေ့ဘဝသို့ ပြန်လည်ရောက်ရှိလာပြီး မောဟိုက်စွာအသက်ရှူနေသည်။ သို့သော် သူသည် သူ၏ကိုယ်ပိုင်အခြေအနေကို ဂရုမစိုက်ဘဲ စိုးရိမ်တကြီးမေးလိုက်သည်။

"ဆရာ၊ ခုနကဘာဖြစ်သွားတာလဲ..."

ကောင်းကင်ဘုံမျှော်စင်၏ နိုင်ငံတော် ဆရာသည် ချင်ဖုန်း၏စကားများကို ဖြတ်တောက်ရန် သူ၏လက်ကိုမြှောက်လိုက်သည်။ ထို့နောက် သူ၏လက်စကိုတစ်ချက်ဝှေ့ယမ်းလိုက်ရာ သူတို့နှစ်ဦးသည် ကောင်းကင်ဘုံမျှော်စင်အတွင်းမှ ရင်းနှီးသောမြင်ကွင်းသို့ ပြန်လည်ရောက်ရှိသွားသည်။

အရာအားလုံးတွင် အကြောင်းနှင့်အကျိုးများရှိသည်။ မရေမတွက်နိုင်သော မှန်ကန်သည့် အကြောင်းတရားများကို အတူတကွယက်လုပ်ခြင်းဖြင့်သာလျှင် အဆုံးသတ်သို့ဦးတည်နေသော လမ်းအမျိုးမျိုးကြားမှ တကယ့်ရှင်သန်ရေးလမ်းကြောင်းတစ်ခုကို ရှာဖွေတွေ့ရှိနိုင်ပေလိမ့်မည်။

သိသာထင်ရှားသည်မှာ လူသားမျိုးနွယ်နှင့် အသူရာမျိုးနွယ်တို့၏ အပြန်အလှန်ဒဏ်ရာရခြင်းသည် ဒီရှင်သန်ရေးလမ်းကြောင်းပေါ်တွင် မရှိပေ။

ကောင်းကင်ဘုံမျှော်စင်၏ နိုင်ငံတော် ဆရာသည် လက်ရန်းဆီသို့လျှောက်သွားပြီး လက်နောက်ပစ်လျက်ရပ်နေရာ သူ၏ဆံပင်ဖြူများ လေထဲတွင်လွင့်မျောနေသည်။

ချင်ဖုန်းသည် တစ်ခုခုမေးချင်သော်လည်း စကားလုံးများ သူ၏လည်ချောင်းထဲတွင် တစ်ဆို့နေသည်။

ဒီအချိန်တွင် ကောင်းကင်ဘုံမျှော်စင်၏ နိုင်ငံတော် ဆရာ၏အခြေအနေမှာ အလွန် လျှို့ဝှက်ဆန်းကြယ်နေသည်။ သူသည် ရှင်းလင်းစွာထိုနေရာတွင်ရပ်နေသော်လည်း အကယ်၍ သတိမထားမိလျှင် သူ၏တည်ရှိမှုကို သင်လွဲချော်သွားနိုင်သည်။

'ဖြစ်နိုင်တာက ဆရာက အခြေအနေကိုဖောက်ထွက်ဖို့ နည်းလမ်းတစ်ခုကို တွက်ချက်နေတာပဲ...' ချင်ဖုန်းက သူ့ဘာသာတွေးလိုက်သည်။

အချိန်အတော်ကြာပြီးနောက် အဖြူရောင်ဝတ်ရုံနှင့် ဆံပင်ဖြူနိုင်ငံတော် ဆရာသည် ထိုလျှို့ဝှက်ဆန်းကြယ်သော အခြေအနေမှ ထွက်ပေါ်လာပြီး တည်ငြိမ်စွာဆိုလိုက်သည်။

"အခြေအနေကို ဖောက်ထွက်ဖို့အတွက် ဒန်မော့ သေကိုသေရမယ်ထင်တယ်။"

ဒီစကားများကြောင့် ချင်ဖုန်း၏မျက်လုံးများ ပြူးကျယ်သွားပြီး သူ၏စိတ်ထဲတွင် သံသယ ထောင်ပေါင်းများစွာဖြင့် ပြည့်နှက်သွားကာ မည်သည့်အရာကို ဦးစွာကိုင်တွယ်ရမည်ကို မသိတော့ပေ။

သို့သော် ကောင်းကင်ဘုံမျှော်စင်၏ နိုင်ငံတော် ဆရာက ထပ်မံပြောလိုက်သည်။

"ဒီလိုအချိန်မျိုးတွေမှာ ရန်သူတစ်ယောက်ပိုများလာတာထက် မဟာမိတ်တစ်ယောက်ပိုများလာတာက တကယ်ပဲ ပိုကောင်းတယ်။ ချင်ဖုန်း၊ ငါပြောတော့မယ့်စကားကို မှတ်ထား..."

စကားလုံးများသည် ချင်ဖုန်း၏စိတ်ထဲသို့ တန်းတန်းမတ်မတ် ဝင်ရောက်သွားပြီး သူကြားလိုက်ရသည့်အခါ မယုံနိုင်လောက်အောင် အံ့ဩသွားသည်။

သူသည် ကောင်းကင်ဘုံမျှော်စင်၏ နိုင်ငံတော် ဆရာကို ကြည်ညိုလေးစားသောအကြည့်ဖြင့် ကြည့်လိုက်ပြီးနောက် အထင်ကြီးလေးစားစွာဆိုလိုက်သည်။

"အံ့ဩစရာမရှိတော့ဘူး၊ မိစ္ဆာတွေနဲ့တစ္ဆေတွေ သောင်းကျန်းနေပြီး ပြည်ပရန်သူတွေ မျက်စိကျ နေတာတောင် မဟာချန်က ခိုင်ခိုင်မာမာရပ်တည်နိုင်နေတုန်းပဲ။ ခင်ဗျားလို ကောက်ကျစ်တဲ့... အမ်၊ ခင်ဗျားလိုဉာဏ်ပညာကြီးမားတဲ့သူတစ်ယောက်နဲ့ဆိုရင် ဘယ်သူကမှအခွင့်အရေးရမှာမဟုတ်ဘူး။"

'သွားပြီ၊ မတော်တဆ လွှတ်ခနဲထွက်သွားတာပဲ...' ချင်ဖုန်း၏မျက်နှာမှာ အבוכהရနေသည်။

ထိုအချိန်တွင် သူသည် ကောင်းကင်ဘုံမျှော်စင်၏ နိုင်ငံတော် ဆရာ၏ ခံစားချက်ကင်းမဲ့သောအသံကို ကြားလိုက်ရသည်။

"ဒီလိုဆိုရင်တော့ မင်းရဲ့ကောက်ကျစ်တဲ့ဆရာက မင်းကိုသူနဲ့အတူခေါ်သွားပါစေ။"

ဒီစကားများဖြင့် ချင်ဖုန်းသည် သူလayangနေသကဲ့သို့ခံစားလိုက်ရပြီး ပတ်ဝန်းကျင်မှာ လျင်မြန်စွာပျောက်ကွယ်သွားသည်။

သူသတိပြန်ဝင်လာသည့်အခါ သူသည် ကောင်းကင်ဘုံမျှော်စင်အပြင်ဘက်၊ မြေပြင်အထက် တစ်မီတာခန့်အကွာတွင် ရောက်ရှိနေပြီ...

ဘုတ်!

ပြုတ်ကျခြင်းမှာ ပြင်းထန်သည်ဖြစ်စေ၊ ပေါ့ပါးသည်ဖြစ်စေ ချင်ဖုန်းသည် သူ၏တင်ပါးတွင် ပူလောင်သောနာကျင်မှုတစ်ခုကိုသာ ခံစားလိုက်ရသည်။

နန်းတော်အတွင်း၊ အိမ်ရှေ့စံမင်းသား၏ စံအိမ်တော်တွင် စုံစမ်းစစ်ဆေးရေးဌာနမှ အရာရှိများသည် 'မြေခွေးလေးရဲ့ တီးတိုးသံပြာသာဒ်' နှင့်ပတ်သက်သော သတင်းအချက်အလက်များကို အစီရင်ခံနေသည်။

နားထောင်ပြီးနောက် အိမ်ရှေ့စံမင်းသားသည် သူ၏မေးစေ့ကို တွေးတောဟန်ဖြင့်ပွတ်သပ်လိုက်သည်။

"တူရှန်းမြေခွေးမျိုးနွယ်၊ ဒါကတကယ်ပဲ သာမန်ပြည့်တန်ဆာအိမ်တစ်ခုပဲလား။ မြေခွေးမျိုးနွယ်ရဲ့ အကြီးအကဲ စုထျန်းယွဲ့တောင်မှ ကိုယ်တိုင်မင်းနေပြည်တော်ကို ရောက်ရှိလာခဲ့တယ်။ သူတို့အတိအကျဘာတွေကြံစည်နေတာလဲ။"

အိမ်ရှေ့စံမင်းသားသည် မကြာခဏနန်းတော်မှထွက်ရန် အယောင်ဆောင်သော်လည်း အလှပဂေးများဖြင့် ဝန်းရံလျက် ပြည့်တန်ဆာအိမ်များစွာပိုင်ဆိုင်သော်လည်း သူသည် အမှန်တကယ်တွင် ကာမလိုက်စားသူတစ်ဦးမဟုတ်ပေ။ သူသည် ပို၍စေ့စပ်ပြီး ရည်မှန်းချက်ကြီးသူတစ်ဦးဖြစ်သည်။

မဟုတ်လျှင် သူသည် သူ၏လူငယ်ဘဝတွင် ကောင်းကင်ဘုံမျှော်စင်၏ နိုင်ငံတော် ဆရာရှေ့တွင် စစ်တုရင်ကစားရဲသူတစ်ဦးအဖြစ် စာချိုး၏အပေါ်ပိုင်းကို ရေးသားနိုင်ခဲ့မည်မဟုတ်ပေ။

သူ 'မြေခွေးလေးရဲ့ တီးတိုးသံပြာသာဒ်' ကို ဒီလောက်စိုးရိမ်နေရခြင်းအကြောင်းမှာ မိန်းမစိုး လီက သူ့ကိုဒီအကြောင်းပြောခဲ့သောကြောင့်ပင်။ ပြီးတော့ ဒါက ဧကရာဇ်၏ရည်ရွယ်ချက်ဖြစ်ရမည်။

ရာထူးပိုမြင့်လေ စဉ်းစားရမည့်အရာများ ပိုများလေပင်။

အိမ်ရှေ့စံမင်းသားသည် အနောက်ပိုင်းဒေသများမှ တူရှန်းမြေခွေးမျိုးနွယ်၏ လောကလွန် အဆင့်အတန်း အကြောင်းစဉ်းစားပြီး ဖြစ်နိုင်တာက ဧကရာဇ်က တူရှန်းမြေခွေးမျိုးနွယ်ကို ဆွဲဆောင်စည်းရုံးရန် မျှော်လင့်နေသည်ဟု မှန်းဆလိုက်သည်။ သို့သော် ဒါကမသေချာပေ...

"ငါစုထျန်းယွဲ့နဲ့ လူကိုယ်တိုင်တွေ့ဆုံဖို့ အချိန်တချို့ရှာရမယ်ထင်တယ်။"

ထိုအချိန်တွင် စုံစမ်းစစ်ဆေးရေးဌာနအရာရှိက ထပ်မံပြောလိုက်သည်။

"အရှင်မင်းသား၊ သခင်ကြီး တင်းမြန်ရဲ့အဆိုအရ သခင်လေး ချင်က ညတိုင်း 'မြေခွေးလေးရဲ့ တီးတိုးသံပြာသာဒ်' ကို မကြာခဏသွားလည်ပြီး အဲ့ဒီမှာ နာရီပေါင်းများစွာနေတတ်ပါတယ်တဲ့။"

"ဟင်။"

အိမ်ရှေ့စံမင်းသားသည် ချက်ချင်းထူးဆန်းသောအမူအရာတစ်ခု ပြလိုက်သည်။