အကွက်ချခြင်း

နောက်သုံးရက်ကြာအောင် ချင်ဖုန်းသည် ညနေပိုင်းတွင် 'မြေခွေးလေးရဲ့ တီးတိုးသံပြာသာဒ်' သို့သွားရောက်ပြီး ကောင်းကင်ဘုံရောင်ပြန်ကျောက်တုံးဖြင့် လေ့ကျင့်သည့် သူ၏လုပ်ရိုးလုပ်စဉ်ကို ဆက်လက်လုပ်ဆောင်ခဲ့သည်။

သို့သော် လျိုကျန့်လီနှင့် ချန်းဖေးလန်တို့၏ ပုံရိပ်များမှာ နောက်တစ်ကြိမ်ပေါ်မလာတော့ပေ။

အစပိုင်းတွင် စုထျန်းယွဲ့သည် ထိုမနာလိုဖြစ်တတ်သော အမျိုးသမီးနှစ်ဦးမှာ အရိပ်ထဲတွင် ပုန်းအောင်းကာ လျှို့ဝှက်စောင့်ကြည့်နေသည်ဟု ထင်ခဲ့သည်။

သို့သော် သူမ၏စကားများ ပို၍ အပျော်ဆန်လာပြီး သူမ၏လုပ်ဆောင်ချက်များ ပို၍ရဲတင်းလာသည့်တိုင် ထိုအမျိုးသမီးနှစ်ဦး ပြတင်းပေါက်မှတစ်ဆင့် ခိုးဝင်လာသည့် လက္ခဏာမရှိသောအခါ သူမ၏စိတ်ထဲတွင် စူးစမ်းလိုစိတ်တစ်ခု ဝင်ရောက်လာသည်။

'ဒီနှစ်ယောက်က ဒီကောင်လေးနဲ့ငါ့ကို နှစ်ယောက်တည်းအတူတူရှိနေဖို့ တကယ်ပဲ ယုံကြည်တယ်ပေါ့လေ။'

မြေခွေးမျိုးနွယ်၏ ကျော်ကြားမှုက အသုံးမဝင်တော့တာလား၊ သို့မဟုတ် ဒီပြည့်တန်ဆာအိမ်၏ စွဲမက်ဖွယ်ကောင်းသောလေထုက လုံးဝပျောက်ကွယ်သွားတာလား။

'ယုံကြည်မှုအတွက်ဆိုရင်တော့...'

စုထျန်းယွဲ့သည် လောကကြီးထဲမှ မည်သည့်အမျိုးသမီးမဆို နာမည်ဆိုးဖြင့်ကျော်ကြားသော မြေခွေးမိစ္ဆာတစ်ဦးကို သူမ၏ယောက်ျားနှင့် နှစ်ယောက်တည်းအတူတူရှိနေရန် ယုံကြည်လိမ့်မည်ဟု မယုံကြည်နိုင်ပေ။

ခဏအကြာတွင် ပြတင်းပေါက်အပြင်ဘက်မှ လှုပ်ရှားမှုမရှိသည်ကိုမြင်သောအခါ စုထျန်းယွဲ့သည် ရဲတင်းစွာပိုမိုနီးကပ်သွားပြီး သူမ၏မျက်လုံးများမှာ ညှို့ယူဖျားယောင်းမှုများနှင့် ဆွဲဆောင်မှုများဖြင့် ပြည့်နှက်နေသည်။

သူမက တိုးညင်းစွာစုံစမ်းလိုက်သည်။

"ရှင့်မိန်းမနှစ်ယောက် ဘယ်မှာလဲ။ မကြာသေးခင်က သူတို့ကိုဘာလို့မတွေ့ရတော့တာလဲ။ သူတို့က ပုံမှန်ဆိုရင် ဒီအချိန်မှာ ရှင့်ကိုတော်တော်လေးကာကွယ်တတ်ကြတာ။"

ချင်ဖုန်းက အနည်းငယ်နောက်ဆုတ်လိုက်ပြီး ပြန်ဖြေသည်။

"သူတို့မကြာသေးခင်က သူတို့ကျင့်ကြံမှုမှာ ထိုးထွင်းဉာဏ်တချို့ရရှိခဲ့တယ်၊ ဒါကြောင့် သူတို့ဒါတွေကို နားလည်အောင်လုပ်နေရင်း အလုပ်များနေကြတယ်။ ဒါ့အပြင် ကျွန်တော်အပြင်ထွက်တဲ့အခါ စုံစမ်းစစ်ဆေးရေးဌာနရဲ့သခင်ကြီးက ကျွန်တော့်လုံခြုံရေးအတွက် တာဝန်ယူထားတယ်၊ ဒါကြောင့် သူတို့သိပ်ပြီးစိတ်ပူစရာမလိုတော့ဘူး။"

သူပြောနေစဉ်မှာပင် ချင်ဖုန်းသည် ပြတင်းပေါက်အပြင်ဘက်သို့ ပေါ့ပေါ့ပါးပါးကြည့်လိုက်သည်။

သူ၏စကားကြောင့် စုထျန်းယွဲ့၏ မျက်လုံးများလင်းလက်သွားသည်။

'ဒီလောက်ကောင်းတဲ့ကိစ္စမျိုး ဖြစ်နိုင်လို့လား။'

မြေခွေးငယ်လေး နေ့စဉ်ယူဆောင်လာခဲ့သော ရှေးဟောင်းနတ်ဘုရား အငွေ့အသက်အစအနများက သူမကိုကြာရှည်စွာ ယားယံစေခဲ့သည်။ ဒီတဖြည်းဖြည်းစုဆောင်းမှုက ဘယ်တော့အဆုံးသတ်မှာလဲ။

သို့သော် သူမသာ မတူညီသောနည်းလမ်းတစ်ခုကိုအသုံးပြုပြီး ဒီကောင်လေးကို လုံးဝ ဝါးမြိုပစ်လိုက်လျှင် သူမသည် ရှေးဟောင်းနတ်ဘုရား အငွေ့အသက်အမြောက်အများကို ချက်ချင်းရရှိနိုင်ပေမည်။

အစပိုင်းတွင် သူမသည် ဒီကိစ္စနှင့်ပတ်သက်၍ ကြိုတင်မှာကြားချက်အချို့ရှိနိုင်သော်လည်း ချင်ဖုန်း၏လက်ဖဝါးက သူမ၏ကျောကို ညင်သာစွာပွတ်သပ်ခဲ့သည့်ခံစားမှုမှာ သူမ၏နှလုံးသားထဲသို့ နက်ရှိုင်းစွာထိုးဖောက်ဝင်ရောက်သွားခဲ့ပြီး သူမကိုမခုခံနိုင်အောင် ပြုလုပ်ခဲ့သည်။

စဉ်းစားကြည့်ရုံနှင့်ပင် ဒီကောင်လေးနှင့် ဒီလုပ်ရပ်ကိုပြုလုပ်ခြင်းသည် အကြံဆိုးတစ်ခုတော့ မဟုတ်လောက်ပေ။ သူမသည် သူမ၏ရေငတ်ပြေစေနိုင်ရုံသာမက ရှေးဟောင်းနတ်ဘုရား အငွေ့အသက်ကိုပါ ဖမ်းယူနိုင်မည်ဖြစ်ရာ တစ်ချက်ခုတ်နှစ်ချက်ပြတ်ပင်။

ဒါ့အပြင် ဒီလိုအခွင့်အရေးမျိုးက အလွန်ရှားပါးလှသည်။

ဒီအတွေးဖြင့် စုထျန်းယွဲ့သည် သူမ၏မျက်လုံးများကို အနည်းငယ်ကျဉ်းမြောင်းလိုက်ပြီးနောက် သူမ၏ညာလက်ကိုဝှေ့ယမ်းလိုက်ရာ အရင်ကမပိတ်ထားခဲ့သော အခန်းပြတင်းပေါက်မှာ ထိုအချိန်တွင် ပိတ်သွားသည်။

ချင်ဖုန်းသည် တုန်လှုပ်သွားသည်။

"အကြီးအကဲ စုထျန်းယွဲ့၊ ဘာလုပ်နေတာလဲ။"

စုထျန်းယွဲ့၏ ပါးပြင်များနီမြန်းသွားပြီး သူမနှုတ်ခမ်းကိုလျက်လိုက်သည်။

"သိရဲ့သားနဲ့ ဘာလို့မေးနေတာလဲ။ ညကရှည်လျားပါတယ်၊ ကျင့်ကြံမှုတစ်ခုတည်းလုပ်နေရုံနဲ့ အရမ်းပျင်းစရာ ကောင်းမနေဘူးလား။ ကျွန်မတို့မြေခွေးမျိုးနွယ်မှာ ယင်နဲ့ယန်ကို ညီမျှစေနိုင်တဲ့ ကျင့်ကြံနည်းတစ်ခုရှိတယ်။"

စကားများဆုံးသွားပြီးနောက် ချင်ဖုန်းအော်ဟစ်လိုက်ပြီး မကြာမီမှာပင် ခုတင်မှာ လှုပ်ခါစပြုလာကာ ညည်းညူသံများ ပြတင်းပေါက်အပြင်ဘက်သို့ လွင့်မျောထွက်သွားပြီး လူတို့၏စိတ်ကူးကို နှိုးဆွလိုက်သည်။

အမိုးပေါ်တွင် တင်းမြန်သည် ချင်ဖုန်းကို တစ်ချိန်လုံးစောင့်ကြည့်နေခဲ့သည်။ ဒီလှုပ်ရှားသံကိုကြားသော် အေးစက်သောရယ်သံတစ်ခု ညဉ့်အမှောင်ထဲတွင် ပျံ့နှံ့သွားသည်။

အခန်းထဲတွင် ကလေးများအတွက် မသင့်တော်သော မြင်ကွင်းများပေါ်မလာခဲ့ပေ။ ချင်ဖုန်း၏ လက်များတုန်ယင်နေပြီး ခုတင်မှာနံရံနှင့်တိုက်မိနေစဉ် စားပွဲတွင်ထိုင်နေသော စုထျန်းယွဲ့မှာ ထူးဆန်းသော အမူအရာဖြစ်နေပြီး သူမ၏လည်ချောင်းမှာ တင်းကျပ်သွားကာ အော်ဟစ်နေသည်။

ပြီးတော့ ထိုအချိန်တွင် အခန်းထဲ၌ နောက်ထပ်လူတစ်ယောက်ရှိနေသည်။

လှပသေသပ်သောကိုယ်လုံးကိုယ်ပေါက်နှင့် ဆွဲဆောင်မှုရှိသောကောက်ကြောင်းများဖြင့် သူမသည် အနက်ရောင်ဝတ်စုံရှည်ကိုဝတ်ဆင်ထားပြီး သူမ၏မျက်နှာပေါ်တွင် ရောင်စုံပုဝါတစ်ထည်ကို ဖုံးအုပ်ထားသည်။ သူမ၏ရုပ်သွင်မှာ ရှင်းလင်းစွာမမြင်ရသော်လည်း ပုံစံက သူမအား ရင်သပ်ရှုမောဖွယ်အလှပဂေးတစ်ဦးဖြစ်ကြောင်း ထုတ်ဖော်ပြသနေသည်။

အထူးသဖြင့် လူတစ်ဦး၏နှလုံးသားကို လှုပ်ရှားစေသော ထိုမျက်ဝန်းပြာဖျော့များပင်။

တကယ်တော့ ဒီအမျိုးသမီးမှာ အခြားသူမဟုတ်၊ အယောင်ဆောင်ထားသော ချန်းဖေးလန်ပင်ဖြစ်ပြီး ဒီအချိန်တွင် စုထျန်းယွဲ့ကို အေးစက်စွာစိုက်ကြည့်နေသည်။

သူမ၏အမူအရာမှာ "ဆက်ခေါ်လေ၊ မရပ်နဲ့" ဟု ဆိုနေသကဲ့သို့ပင်။

စုထျန်းယွဲ့သည် ချန်းဖေးလန်က ပြည့်တန်ဆာမလေးတစ်ဦးအဖြစ် အမှန်တကယ်အယောင်ဆောင်ပြီး 'မြေခွေးလေးရဲ့ တီးတိုးသံပြာသာဒ်' ထဲသို့ ကျူးကျော်ဝင်ရောက်ကာ တစ်ချိန်လုံး ဘေးချင်းကပ် အခန်းတွင် နေထိုင်ပြီး ဒီအချိန်တွင်မှ ပေါ်လာလိမ့်မည်ဟု ဘယ်လို မျှော်လင့်ထားနိုင်မည်နည်း။

သူမခုတင်ကို လှုပ်ခါနေသော ချင်ဖုန်းကိုကြည့်လိုက်သည့်အခါ သူမ၏စိတ်ထဲတွင် မေးခွန်း အမှတ်အသားများဖြင့် ပြည့်နှက်နေသည်။ 'ဒီဖောက်ပြန်နေတဲ့နှစ်ယောက်က ကစားပွဲအသစ်တစ်ခုခုများ ကစားနေကြတာလား။ ဒါဆိုရင် သူမကရော ဘာလဲ။'

ထိုအချိန်တွင် ချင်ဖုန်းနှင့် ချန်းဖေးလန်တို့ အကြည့်ချင်းဖလှယ်လိုက်ကြပြီး နောက်တစ်ယောက်က အနည်းငယ်ခေါင်းညိတ်လိုက်ပြီးနောက် ဗလာစာရွက်တစ်ရွက်ကိုထုတ်ယူကာ စားပွဲပေါ်တွင်ဖြန့်ခင်းလိုက်သည်။

ဗလာစာရွက်၏အကြောင်းအရာများကို ဖတ်ရှုပြီးနောက် စုထျန်းယွဲ့၏လှပသောမျက်လုံးများ မပြူးကျယ်ဘဲမနေနိုင်တော့ပေ။

သူ၏ရည်မှန်းချက် အောင်မြင်သွားပြီ ဖြစ်ကြောင်းမြင်သောအခါ ချင်ဖုန်းသည် နောက်ဆုံးတွန်းအားပေးရန် အချိန်တန်ပြီဟုထင်လိုက်သည်။ သူသည် ခုတင်လှုပ်ခါခြင်း၏ပြင်းထန်မှုကို ရုတ်တရက်တိုးမြှင့်လိုက်သည်၊ ဒါက ယောက်ျားတစ်ယောက်အဖြစ် သူ၏နောက်ဆုံးဂုဏ်သိက္ခာနှင့် ခေါင်းမာမှုပင်။

ဘေးမှ ချန်းဖေးလန်နှင့် စုထျန်းယွဲ့တို့သည် ချက်ချင်းထူးဆန်းသော အကြည့်များဖြင့် ကြည့်လိုက်ကြသည်။

သူတို့ချင်စံအိမ်တော်သို့ပြန်ရောက်သည့်အခါ ချန်းဖေးလန်သည် သူမ၏ပုံမှန်အသွင်အပြင်သို့ ပြန်လည်ပြောင်းလဲရန် အချိန်မရခဲ့ဘဲ ချင်ဖုန်းကလည်း သူမအားအဝတ်အစားချွတ်ရန် မတောင်းဆိုခဲ့ပေ။

ဒီထူးဆန်းသောညသည် ပုံမှန်မဟုတ်ဘဲ ရှည်လျားနေသလို ခံစားရသည်။

နွေဦးရာသီသည် နွေးထွေးပြီး ပန်းများပွင့်လန်းကာ သာယာသောရာသီဥတုသည် လူတို့၏နှလုံးသားကို အမြဲတမ်းပျော်ရွှင်မှုဆောင်ကြဉ်းပေးသော်လည်း အမြဲတမ်းတော့ဒီလိုမဟုတ်သည့်ပုံပင်။

နန်းတော်အတွင်း၊ နန်းဆောင်များထဲတွင် အန်းယာသည် ပွင့်လန်းနေသောနွေဦးရာသီမြင်ကွင်းဖြင့် ဝန်းရံလျက် ခြံဝင်းထဲတွင် လမ်းလျှောက်နေသော်လည်း သူမ၏မျက်နှာပေါ်မှ မကျေနပ်မှုကိုတော့ မဖုံးကွယ်နိုင်ပေ။

'အဲ့ဒီကောင်က အဲ့ဒီအချိန်ကတည်းက တကယ်ပဲပေါ်မလာခဲ့ဘူး။'

အန်းယာသည် စိတ်ပျက်စွာဖြင့် သွားကြိတ်လိုက်သော်လည်း ကံမကောင်းစွာဖြင့် သူမ၏ရင်ဘတ်မှာ ပြားချပ်နေသည်။ မဟုတ်လျှင် သူမဘေးတွင်ရပ်နေသော အစေခံမလေးသည် သူမ၏ရင်ဘတ် အနိမ့်အမြင့်ကိုကြည့်ပြီး သူမ၏လက်ရှိစိတ်အခြေအနေကို ပြောပြနိုင်ပေမည်။

"မင်းသမီးအန်းယာက မကြာသေးခင်က နည်းနည်းလေးအားမရှိသလိုဖြစ်နေတယ်လို့ ငါခံစားမိတယ်။"

အစေခံမလေးတစ်ဦးက တီးတိုးဆိုလိုက်သည်။

"အရှင်မင်းသမီးက တိုင်းပြည်နဲ့ပြည်သူတွေအတွက် နောက်တစ်ကြိမ်စိုးရိမ်ပူပန်နေလို့ဖြစ်မှာ သေချာတယ်။"

နောက်ထပ်အစေခံမလေးတစ်ဦးက မလွှဲမရှောင်သာ သက်ပြင်းချလိုက်သည်။

ထိုအချိန်တွင် အစေခံမလေးတစ်ဦးသည် သတင်းစကားတစ်ခုဖြင့် ခြံဝင်းထဲသို့ရောက်ရှိလာသည်။

"မင်းသမီးအန်းယာ၊ ခန်းမဆောင်အပြင်ဘက်မှာ တွေ့ဆုံခွင့်တောင်းနေတဲ့ တစ်ယောက်ယောက် ရှိပါတယ်၊ အရင်ကလာလည်ဖူးတဲ့ သခင်လေး ချင်ပါပဲ။"

ဒီစကားကိုကြားသော် အန်းယာ၏မကျေနပ်မှုသည် ချက်ချင်းအပြုံးအဖြစ်သို့ပြောင်းလဲသွားပြီး ဥယျာဉ်ထဲမှပန်းတစ်ပွင့်ကဲ့သို့ ဖူးပွင့်သွားသည်။

သို့သော် သူမအနီးအနားတွင် အစေခံမလေးများရှိနေသည်ကို သတိရလိုက်သဖြင့် သူမ၏အပြုံးကို ချုပ်တည်းလိုက်ပြီး ခပ်ပြတ်ပြတ်ဆိုလိုက်သည်။

"ဒီလူက တော်တော်လေးအားလပ်နေတာပဲ။ သူဘာအလုပ်မှမရှိတဲ့အခါ ငါ့ကိုလာနှောင့်ယှက်တယ်။"

အစေခံမလေးသည် အနည်းငယ်တုံ့ဆိုင်းသွားသည်။

"ဒါဆိုရင် အရှင်မင်းသမီး၊ ကျွန်မသူ့ကို မင်းသမီး ခန်းမဆောင်မှာမရှိဘူးလို့ ပြောလိုက်ရမလား။"

အန်းယာ၏မျက်နှာအမူအရာသိမ်မွေ့စွာပြောင်းလဲသွားသည်ကိုမြင်သောအခါ ကိုယ်ပိုင် အစေခံမလေးသည် ချက်ချင်းသူမအားပြစ်တင်လိုက်သည်။

"လာရောက်လည်ပတ်သူက ဧည့်သည်ပဲ။ မင်းဒီလိုပြုမူနေတာက အရှင်မင်းသမီးကို ယဉ်ကျေးမှုပျက်ယွင်းစေတာမဟုတ်ဘူးလား။"

ကိုယ့်ကိုယ်ကိုယ်ထွက်ပေါက်တစ်ခုပေးလိုက်ပြီးနောက် အန်းယာက ဆက်ပြောသည်။

"ဟုတ်တယ်၊ သူ့ကိုငါ့ဆီခေါ်ခဲ့။ အတော်ပဲ၊ ငါသူနဲ့ဆွေးနွေးချင်တဲ့ ကျင့်ကြံမှုကိစ္စတချို့ရှိနေတယ်။"

"ကျွန်မနားလည်ပါပြီ။"

မကြာမီမှာပင် ချင်ဖုန်းသည် အစေခံမလေး၏လမ်းညွှန်မှုအောက်တွင် နောက်ဖေးခြံဝင်းသို့ ရောက်ရှိလာသည်။

အန်းယာသည် အနီးအနားမှအစေခံမလေးကို ခပ်ရေးရေးပြုံးကာ ထွက်သွားခိုင်းလိုက်သည်။

"ညီတော်ချင်၊ ရှင်ကိစ္စတွေနဲ့အလုပ်များနေပြီး ဒီနေ့မှ ကျွန်မရဲ့ကျင့်ကြံမှုကို လာလမ်းညွှန်ပေးဖို့ အချိန်ရှာတွေ့ပုံပဲ။"

ချင်ဖုန်းက ချောင်းတစ်ချက်ဟန့်ပြီး သူမ၏ခနဲ့တဲ့တဲ့အပြောကို လျစ်လျူရှုလိုက်သည်။ သူဒီနေ့ဒီကိုလာခဲ့တာက အလုပ်ကိစ္စဖြင့်ပင်။

ပေါ့ပေါ့ပါးပါးပတ်ပတ်လည်ကြည့်ဟန်ဆောင်လိုက်ရာ အရိပ်များထဲတွင် လျှို့ဝှက်အရှိန်အဝါများစွာ ပုန်းအောင်းနေပြီး ဖြစ်နိုင်တာက လျှို့ဝှက်အစောင့်အဖွဲ့ဝင်များ သို့မဟုတ် စုံစမ်းစစ်ဆေးရေးဌာနမှ ပုဂ္ဂိုလ်များဖြစ်ပေမည်။

ကြယ်တာရာကြည့်မျှော်စင်ထဲမှမြင်ကွင်း — သခင်ကြီး ဒန်မော့၏ရုပ်အလောင်းရှေ့တွင် မျက်နှာဖုံးဖြူတပ်ထားသော အနီရောင်ဝတ်ရုံနှင့်ပုံရိပ် ထွက်ခွာသွားပုံမှာ သူ၏စိတ်ထဲတွင် စွဲထင်နေဆဲဖြစ်သည်။

ဝတ်စုံမှာ စုံစမ်းစစ်ဆေးရေးဌာနမှ တစ်စုံတစ်ယောက်၏ဝတ်စုံဖြစ်သည်မှာ သေချာသော်လည်း ထိုသူ၏ အထောက်အထားကို သူဆုံးဖြတ်နိုင်ခြင်းမရှိရာ သူလူတိုင်းကို သတိထားနေရသည်။

"ကျွန်တော်အရင်ကသင်ပေးခဲ့တဲ့ 'ချီသုံးထောင် ရှုမြင်ကွက်' ကို ဘယ်လောက်နားလည်သွားပြီလဲ။"

"ကျွန်မအခုထိတော့ ကောင်းကောင်းမကျွမ်းကျင်သေးဘူး၊ ဒါပေမဲ့ ရှင့်ရဲ့ ချီစွမ်းအင်ကိုကိုယ်ထဲကို လမ်းကြောင်းပေးတဲ့နည်းလမ်းက တော်တော်လေးထိရောက်တယ်။ နောက်ထပ်အကြိမ် အနည်းငယ်လောက် ကြိုးစားကြည့်ရင် ကျွန်မကျွမ်းကျင်နိုင်လောက်ပါတယ်။"

အန်းယာက မျက်နှာလွှဲလိုက်ပြီး သူမ၏မျက်လုံးများထဲမှ ရှက်ရွံ့မှုကိုဖုံးကွယ်လိုက်သည်။ သူမရည်ညွှန်းနေသောနည်းလမ်းမှာ လက်ဖဝါးများပေါင်းစပ်ခြင်းမှတစ်ဆင့် ချီစွမ်းအင်ကိုညွှန်းပို့သည့်ပညာရပ်ပင်။

"အလျင်လိုစရာမလိုပါဘူး။ ကျွန်တော်မကြာသေးခင်က မင်းသဘောကျလောက်မယ့် ကဗျာတစ်ပုဒ်တွေ့ရှိခဲ့တယ်။ မင်းးက ကျွန်တော့်လက်ရေးကို နှစ်သက်မှန်းသိတော့ ကျွန်တော်ဒီနေ့ ပြဖို့ အထူးတလည်လာခဲ့တာ။"

"ရှင့်လက်ရေး..."

အန်းယာသည် အစပိုင်းတွင်ရှုပ်ထွေးသွားပြီး မဲ့ပြုံးပြုံးရန်ပြင်ဆင်လိုက်သော်လည်း ချင်ဖုန်း၏ အချက်ပြမှုကိုမြင်သောအခါ သူမ၏ထက်မြက်သောစိတ်က ပုံမှန်မဟုတ်သော အရာတစ်ခု၏ အရိပ်အမြွက်ကို ဖမ်းယူမိလိုက်သည်။ သူမအလျင်အမြန်လေသံပြောင်းလိုက်သည်။

"ဟုတ်တယ်၊ ကျွန်မနောက်ဆုံးတစ်ခါမြင်ခဲ့တာကနေ အချိန်အတော်ကြာပြီ။ ရှင့်အတွက် စာရေးကိရိယာတွေပြင်ဆင်ပေးဖို့ အစေခံတစ်ယောက်ကို ခိုင်းရဦးမလား။"

"မလိုပါဘူး၊ ကျွန်တော့်မှာကိုယ်ပိုင်ရှိတယ်။"

ချင်ဖုန်းက ဆိုလိုက်ပြီး သူ၏နေရာလွတ်လက်စွပ်ထဲမှ စုတ်တံ၊ မှင်၊ စက္ကူနှင့် မှင်တုံးတို့ကို ထုတ်ယူလိုက်သည်။

နန်းတော်အပြင်ဘက်တွင် အိမ်ရှေ့စံမင်းသားသည် ချင်ဖုန်းရောက်ရှိလာသည်ကိုကြားသောအခါ အလျင်အမြန် ရောက်ရှိလာသည်။ သူ၏ချစ်လှစွာသောညီမငယ်ကို အန္တရာယ်ကျရောက်အောင် သူဘယ်လို ခွင့်ပြုနိုင်မည်နည်း။

မူလက သူသည် ကြိုတင်အကြောင်းမကြားဘဲ နန်းတော်ထဲသို့ဝင်ရောက်ရန် စီစဉ်ထားခဲ့သော်လည်း အစေခံမလေးတစ်ဦးက ကြောက်ကြောက်ရွံ့ရွံ့ဖြင့် သူ့ကိုတားဆီးလိုက်သည်။ ဒီအစေခံမလေးသည် မင်းသမီး၏အရင်က ညွှန်ကြားချက်များကို အမှတ်ရနေသည်။

"အိမ်ရှေ့စံမင်းသား၊ မင်းသမီးအန်းယာ နန်းတော်မှာမရှိပါဘူး။"

အိမ်ရှေ့စံမင်းသား: "???"