မိုးရွာသောညမှ သတ်ဖြတ်လိုသည့်အငွေ့အသက်

အိမ်ရှေ့စံမင်းသားသည် အစေခံမလေး၏စကားကို သဘာဝကျကျ နားမထောင်ဘဲ ပို၍ပင် စိတ်လှုပ်ရှားလာသည်။

နောက်ဆုံးတော့လည်း အစေခံမလေးတစ်ဦးက မင်းသားတစ်ပါးကို လှည့်စားရန် ဘယ်လို သတ္တိရှိမည်နည်း။ ဒါက အန်းယာ၏ ညွှန်ကြားချက်ဖြစ်ရမည်။

ဒီလိုဆိုရင်တော့ အန်းယာ၏ ရည်ရွယ်ချက်များမှာ စိတ်ဝင်စားစရာ ဖြစ်လာသည်။

အစေခံမလေး၏တားဆီးမှုကို လျစ်လျူရှုလိုက်ပြီး အိမ်ရှေ့စံမင်းသားသည် နန်းတော်ထဲသို့ အလျင်အမြန် ဝင်ရောက်သွားကာ နောက်ဆုံးတွင် ခြံဝင်းထဲမှ ကျောက်တိုင်ပြခန်းတွင် သူတို့နှစ်ဦးကို တွေ့လိုက်ရသည်။

အလွန်အကျွံ ရင်းနှီးသော အမူအရာများမရှိဘဲ သူတို့သည် ရင်းနှီးသောသူငယ်ချင်းနှစ်ဦး စကားစမြည် ပြောဆိုနေပုံရသည်။

သူချဉ်းကပ်သွားသည့်အခါ အိမ်ရှေ့စံမင်းသားသည် နားစွင့်လိုက်ရာ စကားဝိုင်းမှာ စာပေသူတော်စင် တာအိုမျိုးဆက်၏ ကျင့်ကြံမှုအကြောင်းသာအများဆုံးဖြစ်ပြီး မည်သည့်ကိုယ်ရေးကိုယ်တာ ဆက်ဆံရေးမှ မပါဝင်သည်ကို တွေ့ရှိလိုက်ရသည်။ သူနောက်ဆုံးတွင် သက်ပြင်းချလိုက်နိုင်သည်။

'ငါပဲအတွေးလွန်နေတာများလား။' အိမ်ရှေ့စံမင်းသားသည် အနည်းငယ်ခေါင်းခါယမ်းလိုက်ပြီး သူ့ကိုဖြတ်သန်းသွားသော အန်းယာ၏မျက်လုံးများထဲမှ မထီမဲ့မြင်ပြုသောအကြည့်ကိုတော့ သတိမပြုမိလိုက်ပေ။

အိမ်ရှေ့စံမင်းသားက လက်အုပ်ချီကာ နှုတ်ဆက်လိုက်သည်။

"သခင်လေး ချင်၊ မတွေ့ရတာကြာပြီ၊ နေကောင်းကျန်းမာမယ်လို့ ယုံကြည်ပါတယ်။"

ချင်ဖုန်းသည် ချက်ချင်း အရိုအသေ ပြန်ပေးလိုက်သော်လည်း တစ်ခုခုမှားနေသည်ကို သူအာရုံခံမိလိုက်သည်။

သူအန်းယာ၏နန်းဆောင်သို့ လာရောက်လည်ပတ်သည့်အခါတိုင်း ဒီမင်းသားက အမြဲတမ်းပေါ်လာတတ်သည်။

တစ်ကြိမ်သာဖြစ်ခဲ့လျှင် ဖြစ်နိုင်ပေမယ့် နှစ်ကြိမ်ဆိုတော့... ချင်ဖုန်းက မျက်ခုံးပင့်လိုက်ပြီး ဒီကောင်သူ့ကို သံသယ ဝင်နေသည်ကို နားလည်သွားသည်။

သူတို့သုံးဦးကြားတွင် ပေါ့ပေါ့ပါးပါးစကားစမြည်ပြောဆိုပြီးနောက် ချင်ဖုန်းသည် သခင်ကြီးဒန်ကို သွားရောက် လည်ပတ်မည်ဟူသောဆင်ခြေဖြင့် ထွက်ခွာခဲ့သည်။

အိမ်ရှေ့စံမင်းသားသည် နောက်ဆုံးတစ်ခေါက်ကဲ့သို့ လိုက်ပါလိုသော်လည်း အန်းယာက သူ့ကိုတားလိုက်သည်။

"အစ်ကိုတော်၊ ကျွန်မကဗျာအသစ်တစ်ပုဒ် ရထားတယ်၊ အတူတူခံစားကြည့်ကြရင် မကောင်းဘူးလား။"

"ကဗျာ ဟုတ်လား။ သခင်လေး ချင် ရေးထားတာများလား။"

အိမ်ရှေ့စံမင်းသားသည် ချက်ချင်းစိတ်ဝင်စားသွားသည်။ ချင်ဖုန်း၏ကဗျာများသည် မကြုံစဖူးပင်။ ထွက်ပေါ်လာသော ကဗျာတိုင်းကို သူကူးယူပြီး သူ၏စာကြည့်ဆောင်တွင် ဘောင်သွင်းထားကာ နေ့ရောညပါ ကြည့်ရှုလေ့ရှိသည်။

သူသည် အလှအပအကြောင်းကဗျာကို အထူးသဖြင့်နှစ်သက်သည်။

အန်းယာသည် အနည်းငယ်ခေါင်းညိတ်လိုက်ပြီးနောက် ချင်ဖုန်းမကြာသေးမီက ရေးသားခဲ့သော ဗလာစာလိပ်ကို သူမ၏နေရာလွတ် ရတနာထဲမှထုတ်ယူကာ ကျောက်စားပွဲပေါ်တွင် ဖြန့်ခင်းလိုက်သည်။

အိမ်ရှေ့စံမင်းသားသည် ဒါကိုမြင်သောအခါ သူ၏မျက်လုံးများ အနည်းငယ်ပြောင်းလဲသွားပြီး ရတနာတစ်ခုရှာတွေ့သကဲ့သို့ အဖြူရောင်စာလိပ်ကို လျင်မြန်စွာသိမ်းဆည်းလိုက်သည်။

"ဒါက တကယ်ပဲခန့်ညားထည်ဝါတဲ့ကဗျာတစ်ပုဒ်ပဲ။"

သုံးရက်သည် လျင်မြန်စွာကုန်ဆုံးသွားပြီး ထိုအတောအတွင်း ကောင်းကင်သည် သူ၏အရင် ကြည်လင်မှုကို ဆုံးရှုံးသွားကာ အဆက်မပြတ်ရွာသွန်းနေသောမိုးနှင့်အတူ တိမ်ဖုံးနေခဲ့သည်။

မင်းနေပြည်တော်အပြင်ဘက်၊ တိတ်ဆိတ်သောတောင်တန်းများနှင့် တောအုပ်များထဲတွင် တာဝန်မှပြန်ရောက်လာသော ကြယ်တာရာစစ်သူကြီးသုံးဆယ့်ခြောက်ဦးမှ သခင်ကြီး ချန်သည် သွေးအိုင်ထဲတွင်လဲလျောင်းနေပြီး သူ၏အသက်မှာ ချည်တစ်မျှင်သာကျန်တော့သည်။

လတ်ဆတ်သောသွေးများသည် တောင်ပေါ်မှမိုးရေနှင့်အတူ ဆေးကြောသွားပြီး ပုံရိပ်တစ်ခုသည် တောင်ပေါ်လမ်းတွင်ရပ်နေသည်။ ခဏအကြာမှာပင် ထိုပုံရိပ်သည် ပြောင်းလဲသွားပြီး အသားနှင့်အရိုးများရွှေ့လျားကာ သခင်ကြီး ချန်၏အသွင်အပြင်ကိုဆောင်ယူပြီး မိုးကာကြားထဲသို့ ပျောက်ကွယ်သွားသည်။

တစ်ဖက်တွင် ချင်ဖုန်းသည် အိမ်ရှေ့စံမင်းသားထံမှ စာတစ်စောင်လက်ခံရရှိသည်။ အကြောင်းအရာမှာ ရိုးရှင်းပြီး ဒီည 'မြေခွေးလေးရဲ့ တီးတိုးသံပြာသာဒ်' သို့ ဆွေးနွေးမှုတစ်ခုအတွက် သူ့ကိုဖိတ်ခေါ်ထားသည်။

အိမ်ရှေ့စံမင်းသားကဖိတ်ခေါ်သည့်အခါ ငြင်းဆိုရန်အကြောင်းမရှိဘူး မဟုတ်လား။

ချင်ဖုန်းသည် အကြောင်းပြန်စာတစ်စောင်ကို လျင်မြန်စွာရေးသားပြီး သံတမန်ကိုပေးအပ်လိုက်သည်။

အဆုံးမရှိသောကောင်းကင်သို့မော့ကြည့်ရင်း ချင်ဖုန်းက ရေရွတ်လိုက်သည်။

"မိုးဘယ်တော့တိတ်မလဲမသိဘူး။"

ချင်စံအိမ်တော်အပြင်ဘက်၊ အရိပ်ထဲတွင်ပုန်းအောင်းနေသော တင်းမြန်သည် ထွက်ခွာသွားသောသံတမန် အမှောင်ထဲသို့ပျောက်ကွယ်သွားသည်ကို မြင်လိုက်ရသည်။

ညဉ့်နက်လာပြီး မိုးမှာတိတ်သွားသည့် လက္ခဏာမပြဘဲ ပို၍ပင်ပြင်းထန်လာသည်။

သည်းထန်သောမိုးများရွာသွန်းပြီး လမ်းသွားလမ်းလာများ လမ်းများပေါ်တွင် အလျင်အမြန်သွားလာနေကြသည်။

လမ်းဘေးဈေးသည်များသည် အချိန်အတော်ကြာကတည်းက ပျောက်ကွယ်သွားခဲ့ပြီး ဆိုင်များစွာ စောစောပိတ်ခဲ့ကြသည်။ သို့သော် စားသောက်ဆိုင်များနှင့် ပြည့်တန်ဆာအိမ်များမှာတော့ မိုးထဲတွင် ကြီးပွားနေသကဲ့သို့ပင်။

အထူးသဖြင့် 'မြေခွေးလေးရဲ့ တီးတိုးသံပြာသာဒ်' တွင် တေးဂီတမှာနွေးထွေးပြီး လေထုမှာ သက်ဝင်လှုပ်ရှားနေသည်။ အော်သံများနှင့် ပရောပရီလုပ်သံများ လေထဲတွင်ပြည့်နှက်နေပြီး အတွင်းထဲမှလူများကို မူးယစ်စေသည်။

ချင်ဖုန်းနှင့် အိမ်ရှေ့စံမင်းသားတို့သည် သီးသန့်အခန်းတစ်ခန်းတွင် ထိုင်နေကြပြီးဖြစ်ကာ ခန်းမဆောင်ထဲမှ မြေခွေးအမျိုးသမီးများ ကခုန်နေသည်ကိုကြည့်ရှုရင်း မှတ်ချက်များ ဖလှယ်နေကြသည်။

တစ်ခဏတွင် စွဲမက်ဖွယ်ကောင်းသောခြေတံတစ်စုံကို ချီးကျူးလိုက်၊ နောက်တစ်ခဏတွင် တစ်စုံတစ်ယောက်၏ လှပသေသပ်သောအမူအရာကို အထင်ကြီးလေးစားလိုက်နှင့်ပင်။

အိမ်ရှေ့စံမင်းသားက ရယ်ကျဲကျဲဆိုလိုက်သည်။

"ကြည့်ရတာ ညီတော်ချင်နဲ့ကျွန်တော်က စိတ်တူကိုယ်တူတွေပဲထင်တယ်။"

'စိတ်ဝင်စားမှုတူရုံနဲ့ စိတ်တူကိုယ်တူဖြစ်တယ်လို့ မဆိုလိုပါဘူး...' ချင်ဖုန်းက ချောင်းတစ်ချက်ဟန့်ပြီး စကားလမ်းကြောင်းလွှဲလိုက်သည်။

"ဘာလို့အိမ်ရှေ့စံမင်းသားရဲ့အစောင့်တွေ အတူတူမလိုက်ပါလာတာလဲ။"

အိမ်ရှေ့စံမင်းသားက သူ၏လက်ကိုဝှေ့ယမ်းလိုက်သည်။

"ဒါက နန်းတော်မဟုတ်ဘူး။ ခင်ဗျားကျွန်တော့်ကို ညီအစ်ကို ဂျင်းဝမ်လို့ပဲခေါ်လို့ရပါတယ်၊ အစောင့်တွေ အတွက်ဆိုရင်တော့ သူတို့က 'မြေခွေးလေးရဲ့ တီးတိုးသံပြာသာဒ်' အပြင်ဘက်မှာစောင့်နေကြတယ်။"

မင်းသားက ဆက်ပြောသည်။

"ငါတို့ပြည့်တန်ဆာအိမ်ကိုလာလည်နေတုန်း စောင့်ကြည့်ခံနေရရင် တော်တော်လေး မသက်မသာဖြစ်မှာပေါ့။"

ဂျင်းဝမ်သည် မင်းသား၏အမည်ပင် ဖြစ်သည်။

"ဒါလည်းဟုတ်တာပဲ။"

ချင်ဖုန်းက ခေါင်းညိတ်လိုက်ပြီး မင်းသား၏ ခွက်ကိုပြန်ဖြည့်ပေးလိုက်ကာ မေးလိုက်သည်။

"ညီအစ်ကို ဂျင်းဝမ်က ကျွန်တော့်ကိုဒီကိုဘာလို့ဆင့်ခေါ်တယ်ဆိုတာ သိပါရစေ။"

မင်းသားက သူ၏သောက်ခွက်မှတစ်ငုံသောက်လိုက်ပြီး အမှန်အတိုင်းပြန်ဖြေသည်။

"ကျွန်တော်က တူရှန်းမြေခွေးမျိုးနွယ်ရဲ့ အကြီးအကဲ စုထျန်းယွဲ့ကို မကျေမနပ်ဖြစ်နေတယ်။ ခင်ဗျားသူနဲ့ အနောက်ပိုင်းဒေသတွေကို ခရီးထွက်တုန်းက ဆက်ဆံရေးကောင်းတယ်ဆိုတာ ကျွန်တော်သိတယ်။ ခင်ဗျားသူ့ကိုစည်းရုံးရာမှာ ကျွန်တော့်ကိုကူညီပေးနိုင်မယ်လို့ မျှော်လင့်ပါတယ်။"

'စည်းရုံးတယ်၊ ခင်ဗျားဒါကိုအ ဲ့ဒီလိုခေါ်တာလား...' ချင်ဖုန်းက မျက်ခုံးပင့်လိုက်ပြီး သူ၏အသံကိုနှိမ့်လိုက်သည်။

"ဒါဆို ညီအစ်ကို ဂျင်းဝမ်က ကျွန်တော့်ကို ကြားခံလူအဖြစ်ဆောင်ရွက်စေချင်တာပေါ့။ ဒါပေမဲ့ အရှင်မင်းကြီးက ခင်ဗျား မြေခွေးမျိုးနွယ်နဲ့ လက်ဆက်တာကို သဘောတူပါ့မလား။"

မင်းသားသည် သူ၏ခွက်မှ တစ်ငုံသာ သောက်ရသေးပြီး ဒီစကားကိုကြားသော် သီးလုမတတ် ဖြစ်သွားသည်။

ဆက်တိုက် ချောင်းအကြိမ်ပေါင်းများစွာဆိုးပြီးနောက် သူနောက်ဆုံးတွင် ပြန်ကောင်းလာသည်။

"နားလည်မှုလွဲနေပြီ။ ကျွန်တော်က ကျွန်တော့်ရဲ့အမွေဆက်ခံသူနေရာကို ခိုင်မာအောင်လုပ်ဖို့ တူရှန်းမြေခွေးမျိုးနွယ်နဲ့ မဟာမိတ်ဖွဲ့ချင်ရုံလေးပါပဲ။"

"အဲလိုလား။"

ချင်ဖုန်းက သူ၏မေးစေ့ကိုလက်ဖြင့်ထောက်ကာ စဉ်းစားလိုက်သည်။

ရှေးခေတ်အခါက မိသားစုဝင်များ ပလ္လင်လုရန်တိုက်ခိုက်ကြသည်မှာ အလွန်အဖြစ်များလှသည်။

အမွေဆက်ခံသူဖြစ်ခြင်း၏ ဂုဏ်သိက္ခာကိုအားကိုးမည့်အစား ကိုယ့်ကိုယ်ကိုယ် ကြောက်မက်ဖွယ်အစွမ်းကို အားကိုးခြင်းက ပို၍ပညာရှိရာကျသည်။

"ဒါပေမဲ့ ဒီကိစ္စက အလွန်အရေးကြီးပါတယ်။ ကျွန်တော်အကြီးအကဲ စုထျန်းယွဲ့ကို ခေါ်လိုက်ပါ့မယ်၊ ပြီးတော့ ခင်ဗျားသူနဲ့ကိုယ်တိုင်စကားပြောလို့ရပါတယ်။"

ခဏအကြာတွင် စုထျန်းယွဲ့သည် ခန့်ညားထည်ဝါသောဝတ်စုံရှည်ကိုဝတ်ဆင်ကာ အခန်းထဲသို့ဝင်ရောက်လာသည်။

အလှပဂေးများကို မြင်နေသောမင်းသားပင်လျှင် မျက်စိကျိန်းမသွားဘဲမနေနိုင်ပေ။ သူအလှတရားက သူ၏ဆုံးဖြတ်ချက်ကို မဝေဝါးစေပေ။ သူသည် သူ၏လာရောက်လည်ပတ်ရခြင်း၏ရည်ရွယ်ချက်ကို ရိုးသားစွာရှင်းပြလိုက်သည်။

စုထျန်းယွဲ့သည် ချက်ချင်းမတုံ့ပြန်ပေ။ အဲ့ဒီအစား သူမသည် ချင်ဖုန်း၏ကိုယ်ပေါ်သို့မှီလိုက်ပြီး ညင်သာစွာအသက်ရှူထုတ်လိုက်သည်။

"သခင်လေးချင်၊ ဒါကအရေးကြီးတဲ့ကိစ္စတစ်ခုပါ။ အမျိုးသမီးတစ်ယောက်အနေနဲ့ ကျွန်မဘယ်လို ဆုံးဖြတ်ရမလဲမသိဘူး။ ရှင့်အနေနဲ့ ကျွန်မအတွက်ဆုံးဖြတ်ပေးတာ ပိုကောင်းပါတယ်။ နောက်ဆုံးတော့... ကျွန်မက ရှင့်လူဖြစ်နေတာ ကြာပြီပဲဟာကို။"

ဒီစကားများ ထွက်လာသည်နှင့် မင်းသား၏မျက်လုံးများ ပြူးကျယ်သွားသည်။ ချင်ဖုန်းနှင့် စုထျန်းယွဲ့တို့ ဒီလိုဆက်ဆံရေးမျိုး ရှိလိမ့်မည်ဟု သူဘယ်လိုစိတ်ကူးနိုင်မည်နည်း။

"ညီတော်ချင်၊ ခင်ဗျားနဲ့သူမ..."

သူ၏စကားမဆုံးခင်မှာပင် မင်းသား၏မျက်လုံးများ ရုတ်တရက်နီရဲသွားပြီး သူ၏မျက်နှာအမူအရာမှာ ကြီးမားသော နာကျင်မှုများဖြင့် ပြည့်နှက်နေသည်။ သူသည် သူ၏ရင်ဘတ်ကိုဆုပ်ကိုင်လိုက်ပြီး တစ်ခုခုပြောရန် ကြိုးစားသော်လည်း စကားတစ်ခွန်းမှမထွက်နိုင်တော့ပေ။

ဒီရုတ်တရက်အလှည့်အပြောင်းက ချင်ဖုန်းနှင့် စုထျန်းယွဲ့နှစ်ဦးစလုံးကို တုန်လှုပ်သွားစေသည်။

ချင်ဖုန်းသည် မင်းသား၏အခြေအနေကိုစစ်ဆေးရန် ရှေ့သို့ပြေးသွားသော်လည်း မင်းသားမှာ လှုပ်ရှားမှုရပ်တန့်သွားခဲ့ပြီးဖြစ်ကာ သူ၏ပါးစပ် သို့မဟုတ် နှာခေါင်းမှ အသက်ရှူထွက်မလာတော့ပေ။

"သေပြီလား။"

စုထျန်းယွဲ့၏ မျက်ခုံးများတွန့်ချိုးသွားပြီး သူမ၏မျက်နှာ ချက်ချင်းမှောင်မိုက်သွားသည်။

ချင်ဖုန်းသည် ကြောက်ရွံ့မှုဖြင့် နောက်သို့ယိုင်နဲ့သွားပြီး သူ၏အသံမှာ တုန်ယင်နေသည်။

"သေရည်... အဆိပ်ခတ်ထားတယ်။"

ဝှစ်!

ထိုအချိန်တွင် အနီရောင်ဝတ်ဆင်ပြီး မျက်နှာဖုံးဖြူတပ်ထားသောပုံရိပ်တစ်ခု အခန်းထဲသို့ လေဟုန်စီးဝင်ရောက်လာပြီး သေဆုံးသွားသောမင်းသားကို စစ်ဆေးရန်သွားသည်။ ဒီပုဂ္ဂိုလ်မှာ စုံစမ်းစစ်ဆေးရေးဌာနမှဖြစ်သည်မှာ သံသယမရှိပေ။

မင်းသား၏သေဆုံးမှုကို အတည်ပြုပြီးနောက် သူသည် စကားတစ်ခွန်းမှမပြောဘဲ သူ၏ရင်ဘတ်ကို ထုလိုက်ပြီး ပိုးဇာပြတင်းပေါက်ကို ကြေမွသွားစေကာ 'မြေခွေးလေးရဲ့ တီးတိုးသံပြာသာဒ်' အပြင်ဘက်သို့ ပျံထွက်သွားသည်။ ထို့နောက် သူကျယ်လောင်စွာအော်ဟစ်လိုက်သည်။

"မင်းသားသေဆုံးပြီ။ ချင်မိသားစုက ချင်ဖုန်းက တူရှန်းမြေခွေးမျိုးနွယ်နဲ့ ပူးပေါင်းကြံစည်ပြီး မင်းသားကို သတ်လိုက်ပြီ။"

အသံမှာ ကျယ်လောင်ပြီး မိုးကာကိုထိုးဖောက်သွားသည်။

သူအော်ဟစ်နေစဉ်မှာပင် ထိုလူသည် သူ၏အိတ်ကပ်ထဲမှ မီးခြစ်တစ်ခြစ်ကိုဆွဲထုတ်ပြီး ခြစ်လိုက်ရာ အနီရောင်အလင်းတန်းတစ်ခု အမှောင်တိမ်များကိုထိုးဖောက်ပြီး ညကောင်းကင်ကို လင်းထိန်သွားစေသည်။

အော်ဟစ်သံကြောင့် ပြည့်တန်ဆာအိမ်အပြင်ဘက်တွင် တပ်စွဲထားသောအစောင့်များ မှင်တက်သွားပြီးနောက် 'မြေခွေးလေးရဲ့ တီးတိုးသံပြာသာဒ်' ထဲသို့ ပြေးဝင်သွားကြသည်။

အိမ်ရှေ့စံမင်းသားသာ တကယ်သေဆုံးခဲ့လျှင် ဒီအစောင့်များသည်လည်း သဘာဝကျကျ သေဒဏ်နှင့်ရင်ဆိုင်ရပေလိမ့်မည်။

အခန်းထဲတွင် ချင်ဖုန်းနှင့် စုထျန်းယွဲ့တို့ တစ်ယောက်ကိုတစ်ယောက်ကြည့်လိုက်ကြပြီး အစောကတင်းမာမှုမှာ လုံးဝပျောက်ကွယ်သွားကာ ပျော်ရွှင်မှုအရိပ်အယောင်တစ်ခုဖြင့် အစားထိုးသွားသည်။

"ဒဏ်ရာရနေတာတောင် ဒီလောက် ကျယ်ကျယ် အော်နေတာ၊ တော်တော်လေး စိတ်ပျက်စရာကောင်းတဲ့ သရုပ်ဆောင်မှုပဲ။"

စုထျန်းယွဲ့က နောက်ပြောင်လိုက်သည်။

ချင်ဖုန်းက ထိုင်ချလိုက်ပြီး ကိုယ့်ကိုယ်ကိုယ် ဝိုင်တစ်ခွက်ငှဲ့ကာ တစ်ကျိုက်တည်းမော့ချလိုက်သည်။

"ဟုတ်တယ်၊ ဒီဝိုင်က အဆိပ်ခတ်ထားတုန်းပဲ၊ ထူးခြားတဲ့အရသာရှိတယ်။ ဒီတစ်ခါတော့ ကြွက်ဘယ်နှစ်ကောင်ဖမ်းမိမလဲမသိဘူး..."