ဒန်မော့၏ သေဆုံးခြင်း

မင်းနေပြည်တော်၏ မိုးရွာသောညတွင် မီးပွားများလင်းလက်သွားသည့်အခိုက်အတန့်၌ စုံစမ်းစစ်ဆေးရေးဌာန၊ မိစ္ဆာနှိမ်နင်းရေးဌာနနှင့် စစ်သားများအားလုံး သဘာဝကျကျ မြင်တွေ့လိုက်ကြသည်။

ဒါက မြို့ထဲတွင် ကြီးမားသောအရာတစ်ခုခုဖြစ်ပွားခဲ့ကြောင်း သတိပေးသည့်လက္ခဏာပင်။

အဖြူရောင်မျက်နှာနှင့် အနီရောင်ဝတ်စုံဝတ်ဆင်ထားသော ပုံရိပ်တစ်ခုသည် အမိုးများပေါ်တွင် လျင်မြန်စွာပြေးလွှားနေသည်။

မိစ္ဆာနှိမ်နင်းရေးဌာနသည် အချက်ပြမီးပွားများပေါ်ပေါက်ခဲ့ရာသို့ အလျင်အမြန်ဦးတည်သွားပြီး မြို့ထဲမှမိုးကာကို ထိုးဖောက်သွားသည်။

ဒန်မော့သည် မြို့လယ်ဘက်သို့ကြည့်လိုက်ပြီး သူ၏နဖူးမှာ တွေးတောဟန်ဖြင့် တွန့်ချိုးသွားသည်။

ကြယ်တာရာစစ်သူကြီးသုံးဆယ့်ခြောက်ဦးမှ တစ်ဦးဖြစ်သော သခင် ချန် ချဉ်းကပ်လာသည်နှင့် သူလေးနက်သောအသံဖြင့် ဆိုလိုက်သည်။

"သခင်ကြီး ဒန်၊ သတင်းရတာကတော့ သခင်လေး ချင်က တူရှန်းမြေခွေးမျိုးနွယ်ရဲ့ ညှို့ယူ ဖျားယောင်းမှုကို ခံခဲ့ရပြီး လက်ရှိအိမ်ရှေ့စံမင်းသားကို 'မြေခွေးလေးရဲ့ တီးတိုးသံပြာသာဒ်' ထဲမှာ သတ်ဖြတ်လိုက်ပါတယ်တဲ့။"

"အဲ့ဒီနောက်မှာ စုံစမ်းစစ်ဆေးရေးဌာနက အစောင့်တွေက ရှာဖွေတွေ့ရှိသွားလို့ သူတို့က အချက်ပြတဲ့အနေနဲ့ အချက်ပြမီးတွေကို ထွန်းညှိလိုက်တာပါတဲ့။"

"ဒါဘယ်လိုဖြစ်နိုင်မှာလဲ။"

ဒန်မော့က စိတ်မပါ့တပါရေရွတ်လိုက်သည်။

ထိုအချိန်တွင် သခင်ကြီး ချန်၏မျက်နှာအမူအရာမှာ ရုတ်တရက်ကြမ်းတမ်းသွားပြီး သူ၏ သတ်ဖြတ်လိုသည့် အငွေ့အသက်မှာ အပြည့်အဝပေါ်လွင်လာသည်။ သူသည် သူ၏ညာလက်ဖြင့် ချီစွမ်းအင်ကိုစုစည်းပြီး ဒန်မော့၏နှလုံးသားရှိရာ ကျောဘက်သို့ ပြင်းထန်စွာထိုးစိုက်လိုက်သည်။

သို့သော် မရေမတွက်နိုင်သော တိုက်ပွဲများကို မြင်တွေ့ခဲ့ဖူးသော အရှေ့ပိုင်းဒေသတပ်မှူးဟောင်း ဒန်မော့က ဒီလိုသေးငယ်သော လှည့်ကွက်မျိုးဖြင့် ဘယ်လိုလုပ်တိုက်ခိုက်ခံရမည်နည်း။

ယင်ချီများလှိုင်းထပြီး သူ၏ခြေထောက်အောက်တွင် အရိပ်များ တစ်ခဏအတွင်းထကြွလာသည်၊ ဒါက တစ္ဆေတစ်ရာ တာအိုမျိုးဆက်၏ ကာကွယ်ရေးတိုက်ကွက်ဖြစ်သော 'အရိပ်စီးဆင်း နံရံ' ပင်။

သို့သော် ထိုအချိန်တွင် ပုံရိပ်တစ်ခုသည် မျက်စိတစ်မှိတ်အတွင်း သခင်ကြီး ချန်၏နောက်တွင် ပေါ်လာပြီးနောက် လျှပ်စီးအရှိန်ဖြင့် သူ့ကိုထိုးချကာ သူ၏ဦးခေါင်းကိုဆွဲဖြုတ်လိုက်သည်။

အသစ်ရောက်ရှိလာသူမှာ စုံစမ်းစစ်ဆေးရေးဌာနမှပင်။

"ခင်ဗျား..."

ဒန်မော့က တုံ့ဆိုင်းသွားသည်။

"စုံစမ်းစစ်ဆေးရေးဗျူရိုကင်းလှည့်တပ်ဖွဲ့က သခင်ချန်ရဲ့ရုပ်အလောင်းကို မင်းနေပြည်တော်အပြင်ဘက်က တောအုပ်ထဲမှာတွေ့ရှိခဲ့ပါတယ်။ သတိထားတဲ့အနေနဲ့ ကျွန်တော်သတင်းရရချင်း ဒီကိုအမြန်ဆုံးလာခဲ့တာ၊ ရလဒ်အနေနဲ့ ခုနကမြင်ကွင်းကို တွေ့လိုက်ရတာပဲ။ ဒီသခင်ချန်က အတုဖြစ်ရမယ်။"

အသစ်ရောက်ရှိလာသူက တည်ငြိမ်စွာဆိုလိုက်ပြီး သခင်ကြီး ချန်၏မျက်နှာပေါ်မှအရေပြားကို ဆွဲခွာလိုက်ရာ မရင်းနှီးသောမျက်နှာတစ်ခု ပေါ်ထွက်လာသည်။

"ရန်သူရဲ့မြို့တော်ထဲကို ကျူးကျော်ဝင်ရောက်မှုက ငါတို့မျှော်လင့်ထားတာထက် အများကြီးပိုနက်ရှိုင်းတယ်၊ သခင်ကြီး ဒန်၊ ခင်ဗျားပိုပြီးသတိထားတာကောင်းမယ်။"

အသစ်ရောက်ရှိလာသူက ဆက်ပြောသည်။

ဒန်မော့က လှည့်ပြီးမြေပြင်ပေါ်မှ ဦးခေါင်းပြတ်နေသောအလောင်းကို ကြည့်လိုက်ပြီး သူ၏အသံမှာ လေးလံနေသည်။

"ချန်ရှင်းက ငါ့နောက်လိုက်နေတာ နှစ်ပေါင်းများစွာရှိပြီ၊ သူများတွေလက်ထဲမှာ သေဆုံး သွားလိမ့်မယ်လို့တော့ ငါဘယ်တော့မှမမျှော်လင့်ခဲ့ဘူး။"

သူ၏အသံထဲတွင် နောင်တနှင့် အကူအညီမဲ့ဟန်တစ်ခု ပါဝင်နေသည်။

"ကျွန်တော်တို့ သခင်ကြီး ချန်ရဲ့ကိုယ်ပေါ်က နေရာလွတ်ကျောက်စိမ်းဆွဲသီးကို ပြန်လည် ရယူနိုင်ခဲ့ပါတယ်။"

တင်းမြန်သည် သူ၏ရင်ဘတ်ထဲသို့လက်နှိုက်ပြီး ကျောက်စိမ်းဆွဲသီးကို ဒန်မော့ထံသို့ ပေးအပ်လိုက်သည်။

သို့သော် ကျောက်စိမ်းဆွဲသီး ဒန်မော့၏လက်ထဲသို့ ကျရောက်သွားသည့်အခိုက်အတန့်တွင် ၎င်းသည် သူ၏အသွင်အပြင်ကို ပြောင်းလဲလိုက်သည်။

အနက်ရောင်ချီစွမ်းအင်များ ထွက်ပေါ်လာပြီး ပင့်ကူတစ်ကောင်ထင်ရှားပေါ်လာကာ ၎င်း၏ တစ်ကိုယ်လုံးမှာ အစိမ်းရောင်အမှောင်အလင်းဖြင့် တောက်ပနေပြီးနောက် ဒန်မော့၏လက်ဖဝါးကို ရက်စက်စွာကိုက်လိုက်သည်။

ပြင်းထန်လှသောနာကျင်မှုမှာ ခဏတာမျှသာကြာမြင့်ခဲ့ပြီး ဒန်မော့၏ကိုယ်ထဲမှ ယင်ချီများလှိုင်းထကာ ထိုပင့်ကူကို တိုက်ရိုက်ကြိတ်ချေပစ်လိုက်သည်။

သို့သော် သူ၏ကိုယ်ထဲမှ ယင်ချီနှင့် သူ၏ပတ်ဝန်းကျင်မှပတ်ဝန်းကျင်ကို လွတ်လပ်စွာ ခြယ်လှယ်နိုင်ခြင်းမရှိတော့ကြောင်း သူရှင်းလင်းစွာခံစားလိုက်ရသည်။

တိုက်ခိုက်ရန်ပြုလိုက်လိုက်ရာ ဒန်မော့၏ပုံရိပ်ကို ချက်ချင်းနောက်ဆုတ်သွားစေပြီးနောက် သူယင်ချီကို ခြယ်လှယ်လိုက်ရာ အရိပ်မည်းခေါင်းတလားတစ်ခု တင်းမြန်၏ခေါင်းပေါ်သို့ ပြိုကျလာသည်။

ဒီအဖြစ်ကိုမြင်သော် တင်းမြန်သည် သူ၏ညာလက်ကိုရိုးရှင်းစွာဝှေ့ယမ်းလိုက်ရာ အနက်ရောင်ခ ေါင်းတလားမှာ လေထဲတွင်ပျောက်ကွယ်သွားသည်။

"မစင်ကြယ်သော ယင်ပင့်ကူရဲ့အကိုက်ကိုခံရပြီးတာတောင် အနက်ရောင်ခေါင်းတလားကို ထုတ်လွှတ်နိုင်သေးတာ၊ သခင်ကြီး ဒန်ရဲ့အစွမ်းက ကျွန်တော့်လေးစားမှုကို တကယ်ပဲ ထိုက်တန်ပါတယ်။ ဒါပေမဲ့ ခင်ဗျားသာ ယင်ဝိညာဉ်တွေကို နောက်တစ်ကြိမ်ဆင့်ခေါ်ဖို့ကြိုးစားရင် ခင်ဗျား အစွမ်းမဲ့နေလောက်ပြီမဟုတ်လား။"

တင်းမြန်က သူဖြည်းညင်းစွာချဉ်းကပ်လာရင်း ပေါ့ပေါ့ပါးပါးဆိုလိုက်သည်။

"မင်းတော်တော်လေးနက်နက်ရှိုင်းရှိုင်း ပုန်းအောင်းထားတာပဲ။ စုံစမ်းစစ်ဆေးရေးဌာနထဲကိုတောင် ကျူးကျော် ဝင်ရောက်နိုင်ခဲ့တယ်၊ ဒါပေမဲ့ ဒါကငါ့ကိုသတ်ဖို့လုံလောက်တယ်လို့ မင်းထင်နေလား။"

ဒန်မော့က အေးစက်စွာဆိုလိုက်သည်။

"အဓိပ္ပာယ်မရှိတဲ့စကားတွေက မလိုအပ်ပါဘူး။ မိစ္ဆာနှိမ်နင်းရေးဌာနက လူအများစုက 'မြေခွေးလေးရဲ့ တီးတိုးသံပြာသာဒ်' ကို သွားနှင့်ကြပြီ၊ ဒါကြောင့် ဒီမှာပုံမှန်မဟုတ်တာဘာမှ ဘယ်သူမှ သတိပြုမိမှာ မဟုတ်ဘူး။"

" ကျွန်တော်က သခင်ကြီး ဒန်ကိုတော့ လေးစားမှုပြသင့်ပါသေးတယ်။"

တင်းမြန်သည် သူ၏မျက်နှာဖုံးဖြူကို ချွတ်လိုက်ပြီး ရွှေရောင်ဆေးလုံးတစ်လုံးကို မျိုချလိုက်ရာ သူ၏အရှိန်အဝါမှာ ချက်ချင်းမိုးထိအောင်မြင့်တက်သွားသည်။

လူတစ်ဦး၏အမည်၊ သစ်ပင်တစ်ပင်၏အရိပ်။

တစ်ဖက်လူသည် ချောင်းမြောင်းတိုက်ခိုက်မှုကြောင့် ယင်ချီကို လွတ်လပ်စွာ မခြယ်လှယ်နိုင်တော့သည့်တိုင် ဘေးကင်းလုံခြုံမှုအတွက် သူသည် နတ်ဆေးလုံးကိုသောက်သုံးရန် ရွေးချယ်ခဲ့သည်၊ အမှားအယွင်းမရှိစေရန် အတွက်သာ။

ဒန်မော့၏မျက်လုံးများ ပြူးကျယ်သွားပြီး သူတုန်လှုပ်စွာအာမေဋိတ်ပြုလိုက်သည်။

"သူတစ်ခဏအတွင်းမှာ ဒုတိယနယ်ပယ်ကို ဖောက်ထွင်းတက်လှမ်းသွားခဲ့တယ်။ အဲ့ဒီဆေးလုံးက အတိအကျ ဘာလဲ။"

သူ၏စကားများ အပြည့်အဝမမှေးမှိန်ခင်မှာပင် တင်းမြန်၏အမြန်နှုန်းမှာ မိုးကြိုးကဲ့သို့လျင်မြန်လှသည်။ သူ၏ရှေ့တွင် လက်တစ်ဖက်သည် သူ၏ကိုယ်ထဲသို့ ရောက်ရှိနေပြီး သူ၏ခုန်နေသောနှလုံးသားကို ဆုပ်ကိုင်ထားပြီးဖြစ်သည်။

သူသည် ညာလက်ဖြင့် အားစိုက်ထုတ်လိုက်ရာ သွေးများပန်းထွက်လာသည်။

ဒန်မော့၏မျက်လုံးများ တဖြည်းဖြည်း အာရုံစူးစိုက်မှုပျောက်ဆုံးသွားပြီး သူသွေးအိုင်ထဲသို့ လဲကျသွားသည်။

ဒီအဖြစ်ကိုမြင်သော် တင်းမြန်သည် လေဟာနယ်ထဲသို့ စကားဆိုလိုက်သည်။

"ဒန်မော့သေပြီ။ အစီအစဉ်ကို အခုဆက်လုပ်လို့ရပြီ။"

မိုးရေသည် သွေးရာများကို ဆေးကြောသွားပြီး မြေပြင်ကို ကြက်သွေးရောင်အဖြစ်သို့ ပြောင်းလဲသွားစေသည်။

တင်းမြန်သည် လှည့်ထွက်လျှောက်သွားပြီး မိုးကာကြားထဲသို့ ပျောက်ကွယ်သွားသည်။

မကြာမီမှာပင် အိမ်ရှေ့စံမင်းသား၏ သေဆုံးမှုသတင်းသည် မင်းနေပြည်တော်တစ်ခုလုံးသို့ ဒေါသမုန်တိုင်း ထန်သောရေလွှမ်းမိုးမှုကဲ့သို့ ပျံ့နှံ့သွားသည်။

မရေမတွက်နိုင်သောလူများကို ပို၍ပင်အံ့ဩစေသောအရာမှာ အိမ်ရှေ့စံမင်းသားကိုသတ်ခဲ့သူမှာ သူတို့လေးစားရသော သခင်လေး ချင် ဖြစ်နေခြင်းပင်။

လမ်းများနှင့် လမ်းကြားများတွင် စစ်သားများ၊ စုံစမ်းစစ်ဆေးရေးအရာရှိများနှင့် မိစ္ဆာနှိမ်နင်းရေးဌာနမှ အဖွဲ့ဝင်များကို နေရာတိုင်းတွင်တွေ့မြင်နိုင်သည်။

'မြေခွေးလေးရဲ့ တီးတိုးသံပြာသာဒ်' မှာ အချိန်အတော်ကြာကတည်းက တံဆိပ်ခတ် ပိတ်သိမ်းခံထားရပြီး တူရှန်း၏မြေခွေးအမျိုးသမီးများအားလုံးမှာ လက်ထိပ်ခတ်ခံရပြီး မြေအောက်ထောင်သို့ ခေါ်ဆောင်သွားခြင်းခံခဲ့ရသည်။

စုထျန်းယွဲ့နှင့် ချင်ဖုန်းတို့၏ ပုံရိပ်များမှာလည်း သဘာဝကျကျ သူတို့ထဲတွင် ပါဝင်နေသည်။

သတင်းကိုကြားသော် မင်ဧကရာဇ်သည် အမျက်ပြင်းစွာထွက်ပြီး တော်ဝင်အမိန့်တော်များကို တစ်ခုပြီးတစ်ခု ထုတ်ပြန်ခဲ့သည်။

ချင်စံအိမ်တော်ရှေ့တွင် နယ်မြေတပ်မှူးချုပ်တစ်ဦးနှင့် ညီမျှသော သို့မဟုတ် ပိုကြီးမားသော စုံစမ်းစစ်ဆေးရေးဌာန၏ အင်အားအကြီးဆုံးတပ်ဖွဲ့များ ပေါ်လာသည်။

သူတို့သည် အနက်ရောင်ဝတ်ဆင်ထားပြီး သူတို့၏မျက်နှာများကို အနီရောင်မျက်နှာဖုံးများဖြင့် ဖုံးအုပ်ထားသည်။

စုံစမ်းစစ်ဆေးရေးအစောင့်တပ်ကြီးတစ်ခုဖြင့် ဝန်းရံလျက် ချင်စံအိမ်တော်မှာ လုံးဝ ချိတ်ပိတ်သိမ်းခံလိုက်ရသည်။

အိမ်ရှေ့စံမင်းသားကိုသတ်ဖြတ်ခြင်းသည် သစ္စာဖောက်မှုနှင့်တူမျှရာ ချင်စံအိမ်တော်တစ်ခုလုံးကို သဘာဝကျကျပါဝင်ပတ်သက်စေသည်။ လျိုကျန့်လီနှင့် ချန်းဖေးလန်တို့၏အစွမ်းမှာ လူသိများရာ ဒီလိုအင်အားမျိုးကို ချထားရခြင်းပင်။

ဖမ်းဆီးမှု၏အသေးစိတ်မှာ မသိရှိရသေးသော်လည်း ချင်စံအိမ်တော်၏ဂိတ်တံခါးများပေါ်မှ တံဆိပ်များမှာ မည်သူ့ကိုမဆိုကြောက်ရွံ့စေရန် လုံလောက်နေသည်။

မြူဆိုင်းနေသောနွေဦးမိုးထဲတွင် ချမ်းသာသောကုန်သည်တစ်ဦးအဖြစ်ဝတ်ဆင်ထားသော လူလတ်ပိုင်းအရွယ်အမျိုးသားတစ်ဦးသည် ဒီမြင်ကွင်းများကိုမြင်တွေ့ပြီး သူ၏မျက်နှာပေါ်တွင် ပျော်ရွှင်ပြီးရူးသွပ်သောပြုံးရိပ်တစ်ခု ပေါ်လာသည်။

သူသည် ဆီစိမ်စက္ကူထီးတစ်လက်ဖြင့် လူသူကင်းမဲ့သောလမ်းကြားသို့လှည့်ဝင်သွားပြီး သူပြန်ထွက်လာသည့်အခါ သူသည် ချန်နန်အဖြစ်သို့ ပြောင်းလဲသွားခဲ့ပြီဖြစ်သည်။

နန်းတော်အတွင်း၌ တတိယမင်းသားသည် ဝမ်းနည်းဟန်ဆောင်ရန်ရုန်းကန်နေရသော်လည်း သူ၏နှုတ်ခမ်းများမှ ထိန်းမနိုင်သိမ်းမရသော အပြုံးရိပ်တစ်ခုကသစ္စာဖောက်နေသည်။

နိုင်ငံတော် ပညာသင်ကျောင်းအတွင်း၌ တစ်ချိန်က ချင်ဖုန်း၏ရှုံးနိမ့်မှုကိုခံခဲ့ရသူများသည် ခွက်မြှောက်ရယ်မောနေကြပြီး သူတို့၏ပါးစပ်များမှာ 'ထိုက်တန်တယ်' ဟူသောစကားလုံးများဖြင့် ပြည့်နှက်နေသည်။

မြို့စားကြီးလျိုရဲ့ စံအိမ်တော်မှာ ပရမ်းပတာဖြစ်နေပြီး ပေါင်းသင်းဆက်ဆံရေးကောင်းသော ယောက္ခမကြီးမှာ နေရာတွင်တင်လဲကျသွားသည်။

ချင်ဖုန်း၏မျက်နှာသာပေးမှုကိုရရှိခဲ့သော ပြည်သူများနှင့်စစ်သားများသည် အသနားခံစာ တစ်စောင်ရေးရန် စုဝေးကြသည်။

သူတို့သည် ဒီအရာအားလုံးမှာ သခင်လေး ချင်၏ရည်ရွယ်ချက်မဟုတ်ဘဲ ထိုမြေခွေးမိစ္ဆာများ၏ ညှို့ယူဖျားယောင်းမှုကို ခံခဲ့ရခြင်းသာဖြစ်ကြောင်း ခိုင်ခိုင်မာမာယုံကြည်ကြသည်။

အရှေ့ဖျားနယ်စပ်တွင်၊ အသူရာပိုင်နက်အတွင်း၌ အဝါရောင်ဝတ်ရုံဝတ်ဆင်ထားသော ဆံပင်ငွေရောင်အမျိုးသားတစ်ဦးသည် မျက်လုံးဖွင့်လိုက်ပြီး သူ၏ညာလက်ကိုဖြန့်ခင်းလိုက်ရာ အဆောင်လက်ဖွဲ့တစ်ခုပေါ်မှ ကြက်သွေးရောင်အမှတ်အသားများကို ထုတ်ဖော်ပြသလိုက်သည်။

အပြုံးတစ်ခုသည် ထိုအမျိုးသား၏နှုတ်ခမ်းထောင့်တွင် ကစားသွားပြီး သူလှည့်ကာ ဧရာမအရိုးခေါင်းကြီးတစ်ခုထဲသို့ ခြေလှမ်းဝင်သွားသည်။

အသူရာမျိုးနွယ်၏ အေးစက်သောပလ္လင်ပေါ်တွင် ကောင်းကင်သတ် အသူရာသည် ထိုအမျိုးသား၏ စကားများကို နားထောင်ရင်း သူ၏မျက်နှာပေါ်တွင် ကြမ်းတမ်းသောပြုံးရိပ်တစ်ခု ပေါ်လာသည်။

သူ၏အမိန့်အောက်မှ ကြီးမြတ်သောစစ်ဘုရင်လေးပါးမှာ သတ်ဖြတ်လိုသောအရှိန်အဝါကို ထုတ်လွှတ်နေသည်။

အသူရာမျိုးနွယ်သည် အချိန်အတော်ကြာတိတ်ဆိတ်နေခဲ့ပြီး သူတို့၏ကြောက်မက်ဖွယ်ကျော်ကြားမှု လောကကြီးသို့ပြန်လည်ရောက်ရှိရန် အချိန်တန်ပြီဖြစ်သည်။

ထိုအချိန်တွင် မုန်တိုင်း၏ဗဟိုချက်တွင် ချင်ဖုန်းနှင့် သူ၏အဖော်များသည် မဟာစာပေအကယ်ဒမီ၏ ကောင်းကင်ဘုံမျှော်စင်တွင် စုဝေးနေကြသည်။

ရတနာတစ်ခုမှတစ်ဆင့် သူတို့သည် မင်းနေပြည်တော်ရှိ ဘဝ၏အမျိုးမျိုးသောအမူအရာများကို မြင်တွေ့နိုင်ခဲ့ကြသည်။

စုထျန်းယွဲ့က ချင်ဖုန်းကိုကြည့်ပြီး နောက်ပြောင်လိုက်သည်။

"ရှင်က ပြည်သူတွေရဲ့နှလုံးသားထဲမှာ ဒီလောက်မြင့်တဲ့နေရာရှိလိမ့်မယ်လို့ ကျွန်မဘယ်တော့မှ မမျှော်လင့်ခဲ့ဘူး။ လူအများကြီးက ရှင့်အတွက်တောင်းပန်နေကြတယ်။"

သူမ၏လေသံမှာ စိတ်အနှောင့်အယှက်ဖြစ်ဟန်သို့ပြောင်းလဲသွားသည်။

"ဟုတ်တယ်၊ မင်းတို့အားလုံးက ငါတို့မြေခွေးမျိုးနွယ်ရဲ့လွှမ်းမိုးမှုကို ခံခဲ့ရတာကိုး။ အရာအားလုံးက ငါတို့အမှားပဲ။"

ဒီအဖြစ်ကိုမြင်သော် မင်းသားက သူမကိုနှစ်သိမ့်ရန်ကြိုးစားပြီးနောက် သူ၏စိုးရိမ်မှုကိုဖော်ပြသည်။

"ညီတော်ချင်နဲ့ကျွန်တော် 'မြေခွေးလေးရဲ့ တီးတိုးသံပြာသာဒ်' မှာလုပ်ခဲ့သမျှအားလုံးက မင်းနေပြည်တော်ထဲက ရန်သူတွေကို မျှားခေါ်ဖို့ပဲ။"

"ဒါပေမဲ့ ဘာလို့သခင်ကြီးဒန်ရဲ့ သေဆုံးမှုကို အတုလုပ်ခဲ့ရတာလဲ။ ငါတို့သံသယတွေသာမှန်ခဲ့ရင် ရန်သူတွေက အသူရာမျိုးနွယ်ကို အကြောင်းကြားပြီးလောက်ပြီ။ သူတို့အရှေ့ပိုင်းနယ်မြေကနေ ထွက်လာကြလိမ့်မယ်။ အဲ့ဒီအခါငါတို့ဘာလုပ်သင့်လဲ။"

လူတိုင်းသည် လက်ရန်းကိုမှီနေသော ကောင်းကင်ဘုံမျှော်စင်၏ နိုင်ငံတော် ဆရာကို ကြည့်လိုက်ကြသော်လည်း သူတိတ်ဆိတ်နေဆဲပင်။

ချင်ဖုန်းသည် တစ်စုံတစ်ခုကိုမှန်းဆမိပုံရပြီး ဆိုလိုက်သည်။

"ဖြစ်နိုင်တာက ဒါကအတိအကျ ဆရာရည်ရွယ်ထားတာပဲ။"

"ညီတော်ချင် ဘာကိုဆိုလိုတာလဲ။"

ချင်ဖုန်းက ရှင်းပြသည်။

"အခုချိန်မှာ ငါတို့က သခင်ကြီးဒန်နဲ့ အသူရာမျိုးနွယ်ကြားက သဘောတူညီချက်ကိုအားကိုးပြီး ဒီပျက်စီးလွယ်တဲ့ငြိမ်းချမ်းရေးကို ထိန်းသိမ်းထားတာ။ ဒါပေမဲ့ သခင်ကြီးဒန်က ထာဝရ အသက်ရှင်နိုင်မှာ မဟုတ်ဘူး။"

ဒီအချက်ကို ရှိနေသူအားလုံး သဘာဝကျကျနားလည်ကြသည်။

နတ်သိုင်းစစ်သည်တော်သည် သူ၏ရုပ်ခန္ဓာကိုကျင့်ကြံပြီး သာမန်လူများထက်များစွာသာလွန်သော သက်တမ်းကိုပေးသော်လည်း ဝိညာဉ်တစ်ရာ တာအိုမျိုးဆက်နှင့် စာပေသူတော်စင် တာအိုမျိုးဆက်တို့သည် သာမန်လူများထက် အနည်းငယ်သာ သာလွန်သည်။

လက်ရှိအကျပ်အတည်းသည် တစ်နေ့တွင် မလွဲမသွေပေါ်ပေါက်လာမည်ဖြစ်ပြီး ဒါကအချိန်ကာလတစ်ခုသာ...

ခဏတာရပ်နားပြီးနောက် ချင်ဖုန်းက ထပ်မံပြောလိုက်သည်။

"ဒီလိုဆိုရင်တော့ သခင်ကြီးဒန် ဒီလောကကြီးထဲမှာရှိနေတုန်း အခွင့်ကောင်းယူပြီး ငါတို့ရဲ့မူလ သဘောတူညီချက်အရ အရာအားလုံးကို တစ်ကြိမ်တည်းနဲ့ အပြီးတိုင် ဖြေရှင်းဖို့နည်းလမ်းရှာရင် မကောင်းဘူးလား။"

လူတိုင်း ရုတ်တရက်နိုးထလာသကဲ့သို့ဖြစ်သွားပြီး သူတို့၏မျက်လုံးများလင်းလက်လာကာ တစ်စုံတစ်ခုကို ချက်ချင်းနားလည်သွားကြသည်။