အိပ်မက်ထဲမှ တွေ့ဆုံခြင်း

"ဟူး! ဟူး!"

ယန်ကျန့်သည် အသက်ကို ပြင်းပြင်းရှူနေသည်။ အိပ်မက်ထဲမှ သူ၏ကာယခွန်အားမှာ သူထင်ထားသလောက် မကောင်းပေ။ အသည်းအသန်လိုက်လံပြီးနောက် သူစတင်ယိုင်နဲ့လာသည်။

ထို့အပြင် ဒါသည် မနေ့ကအိပ်မက်ဆိုးနှင့် ကွဲပြားသည်။

ရွာထဲမှအကွာအဝေးများမှာ အတူတူပင်ဖြစ်သည်၊ အဆောက်အအုံများကွဲပြားခြင်းသာမရှိပါက ဒါသည် ဆယ်စုနှစ်တစ်ခုကျော်ကအတိုင်း မိန်ရှန်းရွာပင်ဖြစ်သည်။ ဘယ်ဟာကအစစ်၊ ဘယ်ဟာကအိပ်မက် ဆိုတာကို ခွဲခြားရန်မဖြစ်နိုင်ပေ။

သူသည် ရှောင်ယွမ်ကို လျင်မြန်စွာတွေ့ရှိလိုက်သည်။

သို့သော် ရှောင်ယွမ်သည် ကွင်းပြင်တစ်ခုတွင် အနည်းငယ်တွေဝေစွာ ရပ်နေသည်။

"မင်းတစ္ဆေကိုဖမ်းမိလိုက်လား။" ယန်ကျန့်သည် အနားမကပ်ပေ။ သူသည် သတိထားနေဆဲဖြစ်သည်။

ရှောင်ယွမ်သည် ခဏရပ်ပြီးမှ ခေါင်းလှည့်လိုက်သည်၊ သူမ၏မျက်လုံးများမှာ အနည်းငယ်ရှုပ်ထွေးနေသည်။

"သူဒီမှာမရှိဘူး ထင်တယ်၊ ကျွန်မမှားသွားတယ်။"

မှားသွားတယ် ဟုတ်လား။

ယန်ကျန့်၏မျက်နှာအမူအရာ ပြောင်းလဲသွားသည်။ ဒါဘယ်လိုဖြစ်နိုင်မှာလဲ။

တစ္ဆေက ရှောင်ယွမ်အတွက် လာနေတာမဟုတ်ဘူးလား။

အကယ်၍ သူ၏ခန့်မှန်းချက်မှန်ကန်ပါက တစ္ဆေသည် ထိုအချိန်တွင် အနီးအနားတွင်ရှိနေပြီး ရှောင်ယွမ်ကိုတိုက်ခိုက်ရန် ကြံစည်နေသင့်သည်။ သို့သော် သူမတိုက်ခိုက်မခံခဲ့ရပေ။

ဒါက သူ၏အစောပိုင်းဆုံးဖြတ်ချက် မှားယွင်းနေကြောင်း ညွှန်ပြနေသည်။

"ဒါက ရှောင်ယွမ်အတွက်လာတာမဟုတ်ဘူးဆိုရင် တစ္ဆေက ဘယ်သူ့ကိုပစ်မှတ်ထားနေတာလဲ။"

ယန်ကျန့်သည် ဒီအတွေးကြောင့် ခဏတာကြောင်သွားသည်။

သူသည် အိပ်မက်ဆိုးထဲမှ သူ၏ဆုံးဖြတ်ချက်များအားလုံး မှားယွင်းနေပြီး တစ်ခါမှ မမှန်ကန်ခဲ့ကြောင်း တွေ့ရှိလိုက်ရသည်။ အိပ်မက်ထဲမှတစ္ဆေနှင့် ပတ်သက်လာသရွေ့ သူသည် တစ္ဆေ၏လုပ်ရပ်များကို ဘယ်တော့မှမခန့်မှန်းနိုင်ပေ။ အရင်ကလည်း ဒီအတိုင်းပင်၊ အခုလည်း ဒီအတိုင်းပင်။ တစ္ဆေက သူ၏အတွေးအားလုံးကို သိနေတာများလား။

မဟုတ်ဘူး၊ ဒါမမှန်နိုင်ဘူး။

အကယ်၍ တစ္ဆေက တခြားလူများ၏အတွေးများကို သိနိုင်ပါက ၎င်းသည် အိပ်မက်ထဲတွင် အသတ်ခံရမည်မဟုတ်ပေ။

"ဘာပဲဖြစ်ဖြစ်၊ ငါတစ်ခုတော့သေချာတယ်—တစ္ဆေက ဒီရွာထဲမှာရှိနေတုန်းပဲ၊ ထွက်မသွားသေးဘူး"

ယန်ကျန့်သည် ရုတ်တရက်ခေါင်းမော့ကာ ရှောင်ယွမ်ကို တည်ကြည်စွာမေးလိုက်သည်။

"ရှောင်ယွမ်၊ မင်းအရင်တစ်ခါက တစ္ဆေကျူးကျော်ဝင်ရောက်မှာ မလိုချင်လို့ ငါ့ကိုရွာထဲကနေ ဆွဲထုတ်သွားခဲ့တယ်။ တကယ်လို့ တစ္ဆေက ရွာထဲကိုကျူးကျော်ဝင်ရောက်ခဲ့ရင် ဘာဖြစ်သွားမလဲ။"

"ကျွန်မအဲ့ဒီလိုပြောခဲ့လို့လား။ ကျွန်မမမှတ်မိဘူး"

ရှောင်ယွမ်က သူမ၏ခေါင်းကိုကိုင်ကာ အနည်းငယ်ရှုပ်ထွေးနေသည်။

"… မင်းမေ့သွားတာလား။"

ယန်ကျန့်က သူမကိုကြည့်လိုက်ပြီး သူမလိမ်နေခြင်းမဟုတ်ဘဲ မှတ်ဉာဏ်ပြဿနာ တကယ်ရှိနေနိုင်သည်ဟု ခံစားမိသည်။

သို့မဟုတ် ဖြစ်နိုင်သည်မှာ သူမအကြောင်း မတွေ့ရှိရသေးသော လျှို့ဝှက်ချက်အချို့ ရှိနေနိုင်သည်။

"လောလောဆယ် အဲ့ဒါကိုစိတ်မပူနဲ့တော့၊ အရေးကြီးတာက ဒီအိပ်မက်ဆိုးကို အဆုံးသတ်ဖို့ပဲ။ မဟုတ်ရင် တစ္ဆေက ဆက်သတ်နေရင် လူအတော်များများသေသွားလိမ့်မယ်"

ယန်ကျန့်က ပြောသည်။

သူသည် အခြားနေရာများကို မထိန်းချုပ်နိုင်သော်လည်း ဒီရွာကိုတော့ သူစီမံခန့်ခွဲရမည်။

ရုတ်တရက် ရှောင်ယွမ်သည် သူမ၏ခေါင်းကို သူတို့လာခဲ့သောဦးတည်ရာဘက်သို့ အနည်းငယ်လှည့်လိုက်သည်။

ယန်ကျန့်သည်လည်း အနံ့ရလိုက်သည်။

၎င်းသည် ပြင်းထန်သောသွေးနံ့ဖြစ်ပြီး ဘယ်ကမှန်းမသိ ရုတ်တရက် ပေါ်လာသည်။

ချက်ချင်းပင် ယန်ကျန့်သည် တစ်ခုခုကိုသဘောပေါက်ပြီး သူရပ်နေခဲ့သောနေရာသို့ လျင်မြန်စွာပြန်သွားလိုက်သည်။

ရွာ၏ကွင်းပြင်တွင် ရွာသားများပြည့်ကျပ်နေခဲ့သော်လည်း ယခုအခါတွင် ဗလာဖြစ်နေပြီး မြေပြင်ပေါ်တွင် လတ်ဆတ်သောအလောင်းအနည်းငယ်ရှိနေသည်။ သူတို့သည် မကြာသေးမီကမှ သေဆုံးခဲ့ပုံရပြီး တူညီသောနည်းလမ်းဖြင့် သေဆုံးခဲ့ကြသည်၊ လည်ချောင်းများ ထိုးဖောက်ခံ ထားရသည်။ သို့သော် ဒီတစ်ကြိမ်တွင် ဒဏ်ရာ၌ သတ်ဖြတ်ခဲ့သောလက်နက် မကျန်ရှိတော့ဘဲ စုတ်ပြဲနေသောအပေါက်တစ်ခုသာရှိသည်။

ပြီးတော့ ဒါက မြင်နိုင်သောအရာများသာဖြစ်သည်။

မမြင်နိုင်သော မှောင်မိုက်သောထောင့်များတွင် သွေးရာများရှိနေသေးသည်။ ပျောက်ကွယ်သွားသည့် ခဏလေးအတွင်းမှာပင် လူဘယ်နှစ်ယောက်သေဆုံးသွားသည်ကို ပြောရန်မဖြစ်နိုင်ပေ။

"တစ္ဆေက ခုနကလူအုပ်ထဲမှာပဲရှိနေတာ၊ သူဘယ်မှမထွက်သွားခဲ့ဘူး။ မြေကြီးပေါ်က အဲ့ဒီသွေးစွန်းခြေရာက အာရုံလွှဲတာ၊ အာရုံလွှဲတာသက်သက်ပဲ"

ယန်ကျန့်သည် အခြေအနေ၏ပြင်းထန်မှုကိုခံစားမိရင်း အသက်ကိုပြင်းပြင်းရှူလိုက်သည်။

အိပ်မက်ဆိုးစတင်ပြီးမကြာမီမှာပင် ပထမဆုံးသားကောင် ပေါ်လာခဲ့သည်။

ထို့နောက် သူနှင့်ရှောင်ယွမ်ကို ယာယီလှည့်ဖြား၍ ထွက်ခွာသွားစေပြီး တစ္ဆေသည် မည်သည့် ကန့်သတ်ချက်မှမရှိဘဲ သတ်ဖြတ်ခြင်းကို စတင်ခဲ့သည်။ ခဏတာအတွင်းမှာပင် တိတ်ဆိတ်သော တစ္ဆေသည် အနည်းဆုံး လူတစ်ဒါဇင်ခန့်ကို သတ်ဖြတ်ခဲ့ပြီးဖြစ်သည်။

အကယ်၍ သူတို့ကိုင်တွယ်ဖြေရှင်းရန်နည်းလမ်းမရှာနိုင်ပါက မနက်လင်းသည့်အခါ ရွာတစ်ရွာလုံး ပျက်စီးသွားနိုင်ခြေရှိသည်။

"ကျွန်မပြောနေတာ အဲ့ဒါပဲ။ ကျွန်မတို့သူတို့ကိုမသတ်ရင်တောင် သူတို့သေမှာပဲ။ ဝမ်းကွဲအစ်ကိုသာ ခုနကကျွန်မကိုမတားခဲ့ရင်။ သူတို့မြန်မြန်သေလေ၊ ကျွန်မတို့အောင်မြင်နိုင်ခြေပိုများလေပဲ"

ရှောင်ယွမ်က နှမြောတသစွာပြောသည်။

ယန်ကျန့်၏အကြည့် ညို့မှိုင်းသွားသည်။

"မှန်တယ်၊ ဒါပေမဲ့ ငါတို့သတ်တာနဲ့ တစ္ဆေသတ်တာမှာ ကွာခြားချက်ရှိတယ်။ တစ္ဆေက ကန့်သတ်ချက်မရှိဘဲ သတ်နိုင်တယ်၊ ငါတို့ကမလုပ်နိုင်ဘူး။ ပြီးတော့ တစ္ဆေကသတ်နေတုန်း ငါတို့ကပါသတ်ဖြတ်နေရင် ဒီညက လုံလောက်အောင် ပရမ်းပတာမဖြစ်သေးဘူးလို့ မင်းထင်လို့လား။"

"ဒီလောက်လူတွေအများကြီးသေသွားတော့ ကျန်တဲ့လူတွေလည်း တစ်ခုခုမှားနေပြီဆိုတာ သိလောက်ပြီ။ သူတို့အားလုံး အိမ်ပြန်ပုန်းနေလောက်ပြီ။ ဒါကအခြေအနေကို ပိုဆိုးစေတယ်၊ ဘာလို့လဲဆိုတော့ သူတို့တစ္ဆေနဲ့ကြုံတွေ့ခဲ့သလား၊ မကြုံတွေ့ခဲ့သလား၊ သူတို့သေပြီလား၊ မသေဘူးလားဆိုတာ ငါတို့မသိဘူး။ တစ္ဆေသာသူ့ကိုယ်သူမဖော်ပြရင် ဒီမှာရှာဖို့ခက်လိမ့်မယ်။"

"ဒါပေမဲ့ ငါတို့က တစ္ဆေရဲ့ဦးစားပေးပစ်မှတ်တွေမဟုတ်ဘူး။ သူငါတို့ဆီလာတဲ့အချိန်ကျရင် မိုးလင်းခါနီးလောက်ဖြစ်နေလောက်ပြီ။ မိုးမလင်းခင် တစ္ဆေကိုရင်ဆိုင်ရရင် ငါတို့နိုင်ခြေ သိပ်မရှိလောက်ဘူး။"

ခေါင်းကိုက်စရာပင်။

ထိုအချိန်တွင် ယန်ကျန့်ခံစားနေရသမျှမှာ ခေါင်းကိုက်ခြင်းပင်၊ အကြောင်းမှာ သူသည် တစ္ဆေ၏တည်ရှိမှုနှင့် ၎င်း၏သတ်ဖြတ်ပုံကိုသိသော်လည်း ၎င်းကိုကိုင်တွယ်ရန် နည်းလမ်းမရှိသောကြောင့်ဖြစ်သည်။

တစ္ဆေ၏မည်သူဖြစ်ကြောင်း ဖော်ထုတ်ရန်ခက်ခဲသည်။

အရင်တစ်ခါက သူ သူ၏ကြောက်ရွံ့မှုကိုကျော်လွှားပြီး အကုန်သတ်ပစ်ရန်ကြိုးစားခဲ့သော်လည်း တကယ့်တစ္ဆေ၏ ချောင်းမြောင်း တိုက်ခိုက်ခြင်းကိုခံခဲ့ရပြီး သေလုနီးပါးဖြစ်ခဲ့သည်။

တစ္ဆေကိုယ်တိုင်က အထူးတလည် ခြိမ်းခြောက်မှုမရှိသော်လည်း ဒီအိပ်မက်ဆိုးထဲတွင် ၎င်းသည် အလွန်ကြောက်မက်ဖွယ် ကောင်းလာသည်။ ပြီးတော့ အိပ်မက်ဆိုးတစ်ခုမှ အသက်ရှင် လွတ်မြောက်ခြင်းက ဒုတိယတစ်ခုမရှိဟုဆိုလိုကြောင်း တိုက်ရိုက်သက်သေမရှိပေ။

ရှောင်ယွမ်သည် စိတ်ကူးနိုင်သည်ထက် အိပ်မက်ဆိုးများကို အကြိမ်ပိုများစွာ ကြုံတွေ့ခဲ့ဖူးပေမည်။

"တောက်၊ တောက် တောက်။"

သို့သော် ထိုအချိန်တွင် ရွာလမ်းပေါ်မှ ခြေသံများ ရုတ်တရက်ထွက်ပေါ်လာသည်—သားရေဖိနပ်များ မြေပြင်ကိုရိုက်ခတ်သံ၊ ပြတ်သားသည်။ ထိုအသံသည် လမ်းကျဉ်း၏တစ်ဖက်တစ်ချက်ရှိ အိမ်များမှ ပဲ့တင်ထပ်လာပြီး အထူးသဖြင့် ရှင်းလင်းနေသည်။

"တစ်ယောက်ယောက်လား။"

ရှောင်ယွမ်သည် ချက်ချင်းပင် သူမ၏သစ်သီးလှီးဓားကိုလွှဲယမ်းကာ အသံလာရာ ဦးတည်ရာဘက်သို့ လှည့်လိုက်သည်။

ဒါဘယ်သူ့ခြေသံတွေလဲ။

ယန်ကျန့်သည် ထိတ်လန့်သွားသည်၊ ဒီခြေသံတွေက အလွန်တူလွန်းနေသည်၊ နေ့ခင်းက သူအိမ်တွင် အရာဝတ္ထု အဟောင်းများရှာဖွေစဉ် အပေါ်ထပ်မှကြားခဲ့ရသော ထူးဆန်းအေးစက်သည့်ခြေသံများနှင့် တစ်ထပ်တည်းနီးပါးပင်။

မဟုတ်ဘူး။

သေချာနားထောင်ပြီး သေချာခွဲခြားကြည့်ပြီးနောက် သူအတည်ပြုနိုင်သည်။

ခြေသံနှစ်စုံလုံးမှာ တစ်ယောက်တည်းထံမှလာခြင်းဖြစ်သည်။

သို့သော် ဒါက တကယ်ပဲ လူတစ်ယောက်လား။

"ရှောင်ယွမ်၊ ပေါ့ပေါ့ဆဆမလုပ်နဲ့၊ ဒီအရာက ပုံမှန်မဟုတ်ဘူး"

ယန်ကျန့်က တည်ကြည်သောမျက်နှာထားဖြင့် ပြောသည်။

ရှောင်ယွမ်သည်လည်း တစ်ခုခုကိုခံစားမိပုံရသည်။ သူမသည် သူမ၏မျက်လုံးဝိုင်းများဖြင့် လမ်းကျဉ်းကိုသာ စိုက်ကြည့်နေပြီး တိုက်ခိုက်ရန် အတင်းပြေးမသွားပေ။

သားရေဖိနပ်များမြေပြင်ကိုရိုက်ခတ်သံသည် ခဏတာပဲ့တင်ထပ်ပြီးနောက် အရိပ်တစ်ခုသည် ဘေးမှနံရံပေါ်တွင် ထင်ဟပ်လာပြီး ယန်ကျန့်၏အမြင်ထဲသို့ ဝင်ရောက်လာသည်။ ထို့နောက် ခြေသံများ ရပ်တန့်သွားပြီး လမ်းကြားထဲမှလူသည် ရပ်တန့်သွားကာ ရှေ့ဆက်မလာတော့ပေ။

"ရပ်သွားပြီလား။ ဘာလို့လဲ။ သူငါတို့သူ့ကိုသိနေတာကို သိလို့လား၊ ဒါမှမဟုတ် တခြား အကြောင်းရင်း တစ်ခုခုရှိလို့လား။"

ယန်ကျန့်သည် သူ၏အကြည့်ကို လမ်းပေါ်တွင် တင်းကျပ်စွာစူးစိုက်ထားပြီး နောက်ဆက်တွဲ ပြောင်းလဲမှုကို စောင့်ဆိုင်းနေသည်။

သူသည် သူ၏အိပ်မက်ထဲတွင် တစ္ဆေဆရာတစ်ယောက်မဟုတ်သောကြောင့် စမ်းသပ်လွဲချော်ခွင့်မရှိပေ။

ခြေတစ်လှမ်းမှားလိုက်ရုံဖြင့် တစ္ဆေ၏လက်ချက်ဖြင့် သေဆုံးသွားနိုင်သည်။

လမ်းပေါ်မှအရိပ်သည် စက္ကန့်ဆယ်ဂဏန်းခန့် ရပ်တန့်ပြီးနောက် နောက်တစ်ကြိမ်လှုပ်ရှားလာသည်။

ကွန်ကရစ်ပေါ်မှ သားရေဖိနပ်သံ နောက်တစ်ကြိမ်ထွက်ပေါ်လာသည်၊ သို့သော် ဒီတစ်ကြိမ်တွင် ပုံရိပ်သည် ရှေ့ဆက်မလာတော့ဘဲ လှည့်ထွက်သွားသည်။

"အဲ့ဒီအရာက ထွက်သွားချင်နေတာလား။ ငါတို့သူ့ကို သွားခွင့်မပေးနိုင်ဘူး၊ လမ်းကြားထဲက တစ်ယောက်က အနီးအနားမှာ လှည့်လည်နေတဲ့ တစ္ဆေဖြစ်နိုင်ခြေများတယ်၊ သက်ရှိလူ တစ်ယောက်တော့ သေချာပေါက်မဟုတ်ဘူး။"

ယန်ကျန့်၏မျက်နှာအမူအရာ ပြောင်းလဲသွားပြီး သူတွေဝေမနေဘဲ အလျင်အမြန်လိုက်သွားသည်။

အန္တရာယ်ရှိသော်လည်း သူဒီအခွင့်အရေးကို လက်လွှတ်မခံနိုင်ပေ၊ သို့မဟုတ်ပါက တစ္ဆေသည် နောက်တစ်ကြိမ်သတ်ဖြတ်ခြင်းကို စတင်နိုင်ပြီး နောက်တစ်ကြိမ်တွင် လူဘယ်နှစ်ယောက်သေမည်ကို မည်သူသိနိုင်မည်နည်း။

သူ၏အရှိန်မှာ လျင်မြန်သည်၊ သူ၏လုပ်ရပ်များမှာ လျင်မြန်သည်။

လမ်းကြားထဲသို့ပြေးဝင်သွားပြီးနောက် ယန်ကျန့်သည် ထောင့်ချိုးတွင်လှည့်သွားသော ပုံရိပ်တစ်ခုကို မြင်လိုက်ရပြီး မြေပြင်ပေါ်တွင် ခြေရာအနည်းငယ်ရှိသည်၊ ထိုခြေရာများမှာ အဝါရောင်ရွှံ့များ စွန်းထင်းနေပြီး လယ်ကွင်းတစ်ခုကိုဖြတ်လျှောက်လာသကဲ့သို့ပင်။

"ဒီလူရဲ့အရှိန်က ပုံမှန်မဟုတ်ဘူး၊ ခြေသံတွေကမမြန်ပေမဲ့ ထွက်ခွာသွားတဲ့အရှိန်က အရမ်းမြန်တယ်"

ယန်ကျန့်က ပြောသည်၊ သူ၏မျက်နှာအမူအရာ အနည်းငယ်ပြောင်းလဲသွားပြီး သူအရှိန်မြှင့်လိုက်သော်လည်း မမီပေ။

အမြဲတမ်း မီခါနီးဖြစ်နေသော်လည်း နောက်တစ်ခဏတွင် မမှီနိုင်သကဲ့သို့ ခံစားရသည်။

သူတို့ကြားတွင် သိမ်မွေ့သောအကွာအဝေးတစ်ခုကို ထိန်းသိမ်းထားသည်၊ ပထမတစ်ချက်ကြည့်လျှင် ငါးမျှားနေသကဲ့သို့ ခံစားရသည်။ တစ္ဆေသည် ယန်ကျန့်ကို ဆွဲဆောင်ခေါ်သွားနေခြင်း၊ သို့မဟုတ် တစ်နေရာရာသို့ ဦးဆောင်နေခြင်းဖြစ်နိုင်သည်။

ယန်ကျန့်သည် ဒါကိုလျင်မြန်စွာ သဘောပေါက်လိုက်သော်လည်း ရပ်တန့်ရန်မရွေးချယ်ခဲ့ပေ။

ဒီအိပ်မက်ဆိုးထဲမှ တစ္ဆေ၏ အန္တရာယ်မှာ မကြီးမားပေ။ ရှောင်ယွမ်သည် အိပ်မက်ဆိုးမှ လွတ်မြောက်ရာတွင် အောင်မြင်ခဲ့သည်၊ ဆိုလိုသည်မှာ သူမသည် ယခင်ကတစ္ဆေတစ်ကောင်ကို သတ်ခဲ့ဖူးပြီး သူလည်း ထိုသို့ပြုလုပ်နိုင်သည်ဟု သူယုံကြည်သည်။

တစ်ယောက်ချင်းအခြေအနေတွင် ယန်ကျန့်သည် သူနိုင်ခြေမရှိဟု မထင်ပေ။

"ဒါက ရွာပြင်ကိုဦးတည်နေတာပဲ။"

ရုတ်တရက် သူသည် ပုံရိပ်နောက်သို့လိုက်ရင်း ရွာ၏အစွန်အဖျားသို့ ရောက်ရှိသွားကြောင်း တွေ့ရှိလိုက်ရသည်။

လမ်းတစ်ဝက်တွင် နောက်ပြန်လှည့်ကြည့်ရာ ယန်ကျန့်သည် ရှောင်ယွမ် လိုက်လာသည်ကိုမတွေ့ရ၊ သူ၏နောက်တွင် မည်သူမျှမရှိပေ။

ရှေ့တွင် ထူထပ်မှောင်မိုက်သောတောအုပ်တစ်ခု မြင်ကွင်းထဲသို့ဝင်ရောက်လာသည်။

ရွာထဲတွင်မရှိသင့်သော မြေလမ်းတစ်လမ်းသည် တောအုပ်ထဲသို့ ကွေ့ကောက်ဝင်ရောက်သွားသည်၊ ထိုတောအုပ်သည် လက်တွေ့တွင်လည်းရှိသည်၊ ၎င်းသည် နေ့ခင်းက သူတို့ အလောင်းတစ်ဝက် တူးဖော်ခဲ့သော သဲမြေတောပင် ဖြစ်သည်။

တစ္ဆေသည် လမ်းပေါ်တွင်လျှောက်နေပြီး သားရေဖိနပ်များမှာ အနည်းငယ် ရွှံ့စိုနေသောမျက်နှာပြင်ပေါ် နင်းလျှောက်ရင်း ခြေရာများကျန်ရစ်ကာ ရွှံ့များဖြင့်ဖုံးလွှမ်းသွားသည်။

"ငါ့ကိုတမင်တကာ ဒီကိုခေါ်လာတာလား။"

ယန်ကျန့်သည် နောက်မှလိုက်ရင်း သူ၏လက်ထဲမှတစ်ခုတည်းသောလက်နက်၊ သံချေးတက်နေသော သံချောင်းကို ဆုပ်ကိုင်ထားသည်။

ဒီယာယီ လက်နက်သာ တစ္ဆေ၏ခန္ဓာကိုယ်ကို ထိုးဖောက်နိုင်ပါက ဒီနေ့၏အိပ်မက်ဆိုး အဆုံးသတ်သွားမည်ဖြစ်သည်။

ရုတ်တရက် တောအုပ်ထဲသို့ဝင်ခါနီးတွင် ရှေ့မှတစ္ဆေ၏ခြေသံများ ရုတ်တရက်ရပ်တန့်သွားသည်။

ယန်ကျန့်၏မျက်လုံးများ ထက်မြက်စွာ ကျဉ်းမြောင်းသွားသော်လည်း သူသည် မရပ်တန့်ခဲ့ပေ။

တစ်ယောက်ချင်းတိုက်ပွဲ၊ ဒါပဲပေါ့။

သူကြောက်ရွံ့တုန်လှုပ်ကာ နောက်ဆုတ်ရန်အကြောင်းမရှိပေ။

ဒါကြောင့် ယန်ကျန့်သည် ရှေ့သို့ဆက်ပြေးသွားသည်။

ထိုအချိန်တွင် အကွာအဝေးသည် လျင်မြန်စွာကျဉ်းမြောင်းလာသည်၊ ယခင်က မမီနိုင်သော ထူးဆန်းအေးစက်သည့် အဖြစ်မှာ ပြန်မဖြစ်ပွားတော့ပေ။

"ငါလှုပ်ရှားလို့ရပြီ။" ယန်ကျန့်သည် ပတ်ဝန်းကျင်ကိုစူးစမ်းလိုက်သည်။

မမျှော်လင့်ထားသောအရာများ ဝင်ရောက်နှောင့်ယှက်ခြင်းမရှိ၊ ဒါသည် တစ်ယောက်ချင်း တိုက်ပွဲအတွက် အခွင့်အရေးကောင်းတစ်ခုဖြစ်ပြီး နိုင်ခြေလည်းရှိသည်။

သို့သော် သူအနားကပ်ခါနီးတွင် ရှေ့တွင်ရပ်နေသောလူသည် ရုတ်တရက်လှည့်ကာ ယန်ကျန့်ကို မျက်နှာမူလိုက်သည်။

သူတိုက်ခိုက်ရန်အသင့်ဖြစ်နေသည့်အခိုက်တွင် ယန်ကျန့်သည် ရုတ်တရက် ရပ်သွားသည်၊ သူ၏ခြေလှမ်းများ ရုတ်တရက်ရပ်တန့်သွားပြီး သူ၏မျက်နှာမှာ ထိတ်လန့်ခြင်း သို့မဟုတ် အံ့အားသင့်ခြင်းကို ပြသနေသည်။

သူ၏ရှေ့မှတစ္ဆေမှာ အလွန်ရင်းနှီးသောမျက်နှာတစ်ခုရှိသည်။

ဒီမျက်နှာသည် ယန်ကျန့်နှင့် အနည်းငယ်တူသော်လည်း ပို၍ဆင်တူသည်မှာ အိမ်အိုကြီးထဲမှ သူ၏ဖခင်၏ ပုံတူဓာတ်ပုံထဲမှမျက်နှာပင်… မဟုတ်ဘူး၊ ဆင်တူသည်ဟု မဆိုသင့်ပေ၊ ထိုပုံတူဓာတ်ပုံပေါ်မှ မျက်နှာဖြစ်သည်ဟု ဆိုသင့်သည်။

"ဒါဘယ်လိုကြီးလဲ။"

ဒါကိုသဘောပေါက်ပြီးနောက် ယန်ကျန့်၏သူငယ်အိမ်များ ကျုံ့ဝင်သွားသည်။

သူ၏ကွယ်လွန်သူဖခင်က တစ္ဆေ ဖြစ်နေတာများလား။

ဒီသဘာဝလွန်ဖြစ်ရပ်၏ ရင်းမြစ်မှာ သူ၏ဖခင်သေဆုံးပြီးနောက် တစ္ဆေဆိုးတစ်ကောင် ပြန်လည်အသက်ဝင်လာခြင်းလား။