သေဆုံးသွားသင့်သော လူ

ယန်ကျန့်သည် ရွာပြင်သို့လိုက်လံပြီးနောက် သူနောက်ဆုံးတွင်မီလိုက်သော တစ္ဆေသည် ဒီလိုမျက်နှာမျိုး ဖြစ်နေလိမ့်မည်ဟု ဘယ်တော့မှမမျှော်လင့်ထားခဲ့ပေ။

ထိုမျက်နှာသည် သူ၏ဖခင်၏ပုံတူဓာတ်ပုံနှင့် တစ်ပုံစံတည်းဖြစ်ပြီး သူနှင့်လည်း ထူးခြားစွာ တူညီနေသည်။

အိပ်မက်ဆိုးတစ်ခုထဲမှ ဒီထူးဆန်းသောတွေ့ဆုံမှုက ယန်ကျန့်ကို သူ၏ကြာရှည်စွာ ပျောက်ဆုံးနေသော ဖခင်ကို ရှာဖွေတွေ့ရှိလိုက်ရသကဲ့သို့ ခံစားရစေသည်၊ သူနှင့်မရင်းနှီးသော်လည်း ဒါက သူ၏နှလုံးသားကို လှုပ်ခတ်စေပြီး သူချက်ချင်း တိုက်ခိုက်ရန် စိတ်မစုစည်းနိုင်ဖြစ်သွားသည်။

အိပ်မက်ထဲတွင် သူသည် သူ၏ကိုယ်ပိုင်တစ္ဆေအရိပ်၏ လွှမ်းမိုးမှုမခံရပေ၊ ဒီမှာရှိသော ယန်ကျန့်သည် စိတ်ခံစားချက်ရှိပြီး လုံးဝပုံမှန်လူတစ်ယောက်ဖြစ်သည်။

"ငါမြန်မြန်လှုပ်ရှားရမယ်"

ယန်ကျန့်၏အကျိုးသင့်အကြောင်းသင့်စိတ်က သူ့ကို ဒီအိပ်မက်ဆိုးကို အမြန်ဆုံးအဆုံးသတ်ရန် တိုက်တွန်းနေသည်။

သူသည် သူ၏အံ့အားသင့်မှုမှ လျင်မြန်စွာပြန်လည်နာလန်ထူလာပြီး သူ၏ရှေ့မှလူကို ရှင်းလင်းရန်အသင့်ဖြစ်နေပြီဖြစ်သည်။

သို့သော်လည်း သူ၏ရှေ့မှ ရွှံ့များဖြင့်ဖုံးလွှမ်းနေပြီး ခေတ်ဟောင်းအဝတ်အစားများဝတ်ဆင်ထားကာ ပုံတူဓာတ်ပုံထဲမှသူ၏ဖခင်နှင့် တစ်ပုံစံတည်းတူသော ပုံရိပ်သည် ရုတ်တရက်ပါးစပ်ဖွင့်ကာ စကားပြောလိုက်သည်။

"မင်းက ငါထင်ထားတာထက် ပိုတော်တယ်။"

"ဟမ်။"

ဒီစကားများကိုကြားသောအခါ ယန်ကျန့်၏သူငယ်အိမ်များ ထက်မြက်စွာကျုံ့ဝင်သွားသည်၊ သူ၏နှလုံးသားမှာ ခုန်ထွက်လုမတတ်ဖြစ်သွားပြီး သူခြေလှမ်းအနည်းငယ် နောက်ဆုတ်သွားမိသည်။

သူ၏ရှေ့မှတစ္ဆေသည် အမှန်တကယ် စကားပြောလိုက်သည်။

ဒါက သူ၏ကမ္ဘာ့အမြင်ကို လုံးဝပြောင်းပြန်လှန်လိုက်ပြီး သူ့ကို အလွန်အမင်းထိတ်လန့်စေသည်၊ သူယခင်ကကြုံတွေ့ခဲ့သော မည်သည့်သဘာဝလွန်ဖြစ်ရပ်ထက်မဆို ပို၍ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းပြီး မယုံနိုင်စရာဖြစ်နေသည်။

"တစ္ဆေက ရွာထဲမှာရှိနေတုန်းပဲ၊ တိတိကျကျပြောရရင် ငါကတစ္ဆေမဟုတ်ဘူး။"

သူ၏ရှေ့မှလူသည် ယန်ကျန့်၏မျက်လုံးများထဲမှ ထိတ်လန့်မှုကိုသတိပြုမိပုံရပြီး နောက်တစ်ကြိမ် စကားပြောလိုက်သည်။

"မင်းက တကယ်တော့ဘာလဲ။ ငါ့အဖေရဲ့ပုံတူဓာတ်ပုံလား။ သက်ရှိမှတ်ဉာဏ်တွေနဲ့ ပြောင်းလဲလာတဲ့ မျိုးစိတ်လား၊ ဒါမှမဟုတ်… မင်းက ငါ့အဖေလား။"

ယန်ကျန့်က သူ့ကိုစူးစိုက်ကြည့်ရင်း သူ၏လက်ထဲတွင် လက်နက်အဖြစ်သုံးနေသော သံချေးတက်နေသည့် သံချောင်းကို တင်းကျပ်စွာဆုပ်ကိုင်ထားဆဲဖြစ်သည်။

တစ်ခုခုမမျှော်လင့်တာဖြစ်ခဲ့ရင် သူတွေဝေမနေဘဲ တိုက်ခိုက်မည်။

သူ၏ရှေ့မှလူမှာ အေးစက်ပြီး အနည်းငယ်တောင့်တင်းသောအမူအရာရှိသည်၊ သက်ရှိလူတစ်ယောက်နှင့်မတူပေ၊။

"တိတိကျကျပြောရရင် ငါက ပုံတူဓာတ်ပုံလည်းမဟုတ်ဘူး၊ ပြောင်းလဲလာတဲ့ မျိုးစိတ်လည်း မဟုတ်ဘူး၊ သေချာပေါက်မင်းအဖေလည်းမဟုတ်ဘူး… ငါက ဒီအိပ်မက်ဆိုးထဲမှာ တည်ရှိနေတဲ့ မှတ်ဉာဏ်တစ်ခုပဲ၊ မဟုတ်ဘူး၊ အဲ့ဒီဖော်ပြချက်က မလုံလောက်ဘူး။ ငါက သက်ရှိမှတ်ဉာဏ်တွေနဲ့ တစ္ဆေတစ်ကောင်နဲ့ ပိုတူသင့်တယ်… မပြည့်စုံတဲ့တစ်ကောင်ပေါ့။"

"ဘယ်လို"

ယန်ကျန့်သည် အံ့အားသင့်မှုဖြင့် ဖမ်းဆုပ်ခံထားရဆဲဖြစ်သည်။

သက်ရှိမှတ်ဉာဏ်တွေနဲ့ တစ္ဆေတစ်ကောင် ဟုတ်လား။

တစ်ခဏအတွင်းမှာပင် သူသည် ဝမ်ရှောင်မင် အသည်းအသန် လိုက်လံလုပ်ဆောင်နေသော စမ်းသပ်မှု လမ်းကြောင်းတစ်ခုကို တွေးမိလိုက်သည်။ ထိုလူသည် နည်းလမ်းအမျိုးမျိုးဖြင့် ပြီးပြည့်စုံသော တစ္ဆေဆရာတစ်ဦးကို ဖန်တီးရန်ကြိုးစားနေသည်။

ပြီးတော့ ပြီးပြည့်စုံသောတစ္ဆေဆရာဆိုသည်မှာ သက်ရှိမှတ်ဉာဏ်များရှိသော တစ္ဆေတစ်ကောင်ပင် ဖြစ်သည်။

သက်ရှိလူတစ်ယောက်၏အတွေးများရှိသော တစ္ဆေတစ်ကောင်သည် မည်မျှ ကြောက်မက်ဖွယ် ကောင်းလာမည်နည်း။

စိတ်ကူးမယဉ်နိုင်စရာပင်

တစ္ဆေဆိုးများ ပြန်လည်အသက်ဝင်လာခြင်းကိုမကြောက်၊ မသေ၊ မည်သည့်သဘာဝလွန် ဖြစ်ရပ်ကိုမျှမကြောက်၊ ထူးဆန်းသောအရာဝတ္ထုအချို့ကိုပင် မည်သည့်ပေးဆပ်မှုမှမရှိဘဲသုံးနိုင်ပြီး တကယ့်တစ္ဆေဆိုးများနှင့် အကန့်အသတ်မရှိ ဆက်လက်ယှဉ်ပြိုင်နိုင်သည်။

သာမန်အကျဆုံးတစ္ဆေတစ်ကောင်ပင်လျှင် ပြီးပြည့်စုံစွာကျွမ်းကျင်နိုင်ပါက လက်ရှိယန်ကျန့်ကို ချက်ချင်းကျော်လွန်သွားနိုင်သည်။

သို့သော် သူ၏ရှေ့မှလူက သူသည် မပြည့်စုံဟုပြောသည်။

"ဒါဆို မင်းက အခုတကယ်တော့ဘာလဲ။"

ယန်ကျန့်သည် သူ၏ဖခင်၏ပုံတူဓာတ်ပုံနှင့် တစ်ပုံစံတည်းတူသော ပြောင်းလဲလာသည့်မျိုးစိတ်ကို စိုက်ကြည့်လိုက်သည်။

ထိုလူသည် မျက်နှာသေဖြင့် ဆက်ပြောသည်။

"မင်းက ငါ့ကို ဆယ်စုနှစ်တစ်ခုကျော်ကြာ သေဆုံးခဲ့တဲ့လူတစ်ယောက်လို့ သတ်မှတ်နိုင်တယ်၊ ဒါမှမဟုတ် ဒီအိပ်မက်ဆိုးထဲက တခြားတစ္ဆေတစ်ကောင်လို့ပဲ သတ်မှတ်နိုင်တယ်။"

"ဒါဆို မင်းက ငါ့အဖေမဟုတ်ဘူးပေါ့။"

ယန်ကျန့်က ထပ်မေးလိုက်သည်။

ထိုလူ၏မျက်နှာမှာ တည်ငြိမ်ပြီး ထုံကျင်နေသည်၊ စဉ်းစားနေသကဲ့သို့ သို့မဟုတ် အမှတ်ရ နေသကဲ့သို့ပင်၊ "လူတစ်ယောက်က သူတို့ရဲ့မှတ်ဉာဏ်တွေနဲ့ တည်ရှိနေတာ၊ ငါ့ရဲ့မှတ်ဉာဏ်တွေကတော့ ဆယ်စုနှစ်တစ်ခုကျော်ကတည်းက ရပ်တန့်သွားခဲ့ပြီ၊ ပြီးတော့ ငါသေဆုံးခဲ့ပြီဆိုတာ ငါကောင်းကောင်း သိတယ်။ ဆယ်စုနှစ်တစ်ခုကျော်ကြာ သေဆုံးခဲ့တဲ့လူတစ်ယောက်က မင်းအဖေလို့ သတ်မှတ် နိုင်သေးလား။"

"ဒါကြောင့် မင်းက ငါ့ကို မင်းအဖေရဲ့မှတ်ဉာဏ်တွေနဲ့ ပြောင်းလဲလာတဲ့မျိုးစိတ်တစ်ခုလို့ ပြောလို့ရတယ်။"

သူသည် ယန်ကျန့်၏ဖခင်ဖြစ်ကြောင်း ဝန်မခံခဲ့သော်လည်း သူငြင်းဆန်ခဲ့ခြင်းလည်းမရှိပေ၊ အကြောင်းမှာ သူသည် ယန်ကျန့်၏ဖခင်သေဆုံးပြီးနောက် ကျန်ရှိသောအရာ၊ ပျောက်ကွယ်သွားသင့်သော မှတ်ဉာဏ်တစ်ပိုင်းဖြစ်သော်လည်း သဘာဝလွန်စွမ်းအားကြောင့် ဒီအိပ်မက်ဆိုးလွှမ်းမိုးသော မိန်ရှန်းရွာတွင် အသက်ရှင်ကျန်ရစ်ခဲ့သောကြောင့်ဖြစ်သည်။

ယန်ကျန့်၏အကြည့် အနည်းငယ်တောက်ပသွားသည်၊ သူသည် သူ၏ရှေ့မှလူ၏ စကားများ နောက်ကွယ်မှ အဓိပ္ပာယ်ကို စတင်နားလည်လာသည်။

သူကိုယ်တိုင်လည်း သူဘာဖြစ်သည်ကိုမသိပေ။

ပို၍သဘောတရားဆန်ဆန်ပြောရလျှင် ဒါသည် သေသူ၏စွဲလမ်းမှုတစ်ခုဖြစ်ပြီး အိပ်မက်ဆိုးနှင့် အတူလိုက်ပါနေသည်။

"အခုက ဒီမေးခွန်းကိုစဉ်းစားနေရမယ့်အချိန်မဟုတ်ဘူး။ ငါထင်တယ် မင်းမှာ မေးခွန်းတွေ အများကြီးရှိရမယ်၊ ငါမင်းကိုပေးဖို့အချိန်သိပ်မရှိဘူး၊ တစ္ဆေက ငါ့ကိုရှာနေတယ်၊ ဒါကြောင့် မင်းသိချင်တာ မှန်သမျှမေး၊ ငါမင်းအတွက် ဖြေပေးနိုင်တယ်" ထိုလူက ပြောသည်။

ယန်ကျန့်၏အကြည့် ထက်မြက်လာပြီး သူတိုက်ရိုက်မေးလိုက်သည်။

"ခင်ဗျားဘယ်လိုသေဆုံးခဲ့တာလဲ။"

"မသိနိုင်တဲ့ သဘာဝလွန်ဖြစ်ရပ်တချို့ကို ကြုံတွေ့ပြီးတဲ့နောက် ငါတစ္ဆေဆိုးတစ်ကောင်ရဲ့ တိုက်စားခြင်းကို ခံခဲ့ရတယ်၊ ဒါကြောင့် ငါအထူးနည်းလမ်း တစ်ခုကို စဉ်းစားခဲ့တယ်၊ ဒါပေမဲ့ မအောင်မြင်ခဲ့ဘူး။ ဒါကြောင့် ငါသေဆုံးပြီး အခုငါဖြစ်နေတဲ့ပုံစံ ဖြစ်သွားတာပဲ။ ငါသာအသက်ရှင်ခဲ့ရင် ဒီအဆုံးမရှိတဲ့ အိပ်မက်ဆိုးထဲမှာ ပိတ်မိနေမယ့်အစား ပြီးပြည့်စုံတဲ့တစ္ဆေဆရာတစ်ယောက် ဖြစ်လာနိုင်ခဲ့မှာ" ထိုလူက ပြောသည်။

"ကျွန်တော် အဖိုးကြီးချင်ဆိုတဲ့လူတစ်ယောက်နဲ့ တွေ့ခဲ့တယ်၊ သူက ခင်ဗျားကိုသူ့ကားနဲ့တိုက်ခဲ့တဲ့သူလို့ ပြောတယ်"

ယန်ကျန့်က ဆက်ပြောသည်။

"အဖိုးကြီးချင်လား။ သူမသေဘူးလား။ သူက အရမ်းလျှို့ဝှက်ဆန်းကြယ်တဲ့လူပဲ၊ ငါသူ့အကြောင်းသိပ်မသိဘူး"

ထိုလူက တောင့်တင်းစွာ အမှတ်ရလိုက်သည်။

"သူက သဘာဝလွန်ဘတ်စ်ကားတစ်စီးမောင်းပြီး တစ္ဆေဆိုးတွေပြန်လည်အသက်ဝင်လာတာကို တားဆီးဖို့ကြိုးစားနေတယ်၊ သူတို့ကို လက်တွေ့ဘဝကနေ ထူးဆန်းတဲ့နေရာတစ်ခုခုကို အဆုံးမရှိသယ်ဆောင်နေတာ။"

"တစ်ရက်ပြီးတစ်ရက်၊ တစ်နှစ်ပြီးတစ်နှစ်၊ ဘယ်တော့မှမနားဘဲ၊ အဲ့ဒီအလုပ်ကို သူတစ်ယောက်တည်းပဲ လုပ်နိုင်တယ်။ ငါတစ်ခါက နောက်ဘတ်စ်ကားမောင်းသူဖြစ်လာဖို့ အခွင့်အရေး ရခဲ့တယ်၊ ဒါပေမဲ့ ငါ့ရဲ့မအောင်မြင်မှုက အဖိုးကြီးချင်ကို တခြားတစ်ယောက်ရွေးခိုင်းစေခဲ့တယ်။"

ယန်ကျန့်သည် အနည်းငယ်အံ့အားသင့်သွားသည်။

သူသည် ဌာနချုပ်မှအဘိုးအိုသည် နှစ်ပေါင်းများစွာ တိတ်တဆိတ်ပါဝင်ကူညီနေခဲ့သည်ကို မမျှော်လင့်ထားခဲ့ပေ။

"သူအောင်မြင်ခဲ့လား။"

ထိုလူက မေးလိုက်သည်။

"မအောင်မြင်ခဲ့ဘူး ဖြစ်ရမယ်။ ကျွန်တော် အဲ့ဒီထူးဆန်းအေးစက်တဲ့ ဘတ်စ်ကားကို သွားကြည့်ခဲ့တယ်၊ အဲ့ဒီပေါ်မှာ ကားမောင်းသူတစ်ယောက်ရှိတယ်၊ ဒါပေမဲ့ သူသေနေပြီ၊ အလောင်းတစ်လောင်းပဲ"

ယန်ကျန့်က ပြောသည်။

ထိုအချိန်တွင်မှသာ သူသည် ထိုသဘာဝလွန်ဘတ်စ်ကားပေါ်တက်စဉ်က ယာဉ်မောင်းအဖြစ် ဆောင်ရွက်နေသော သေလူတစ်ယောက်ကို ဘာကြောင့်မြင်ခဲ့ရသည်ကို ရုတ်တရက် နားလည်သွားသည်။

ထိုလူသည် ဆက်မခံနိုင်တော့ဘဲ တစ်နေ့တွင် ဘတ်စ်ကားပေါ်တွင် သေဆုံးသွားခဲ့ပြီး ထိုကြောင့် ဘတ်စ်ကားမှာ ယာဉ်မောင်းမရှိဖြစ်သွားခဲ့ခြင်းပင်။

"အဖိုးကြီးချင်ပြောတာမှန်တယ်၊ တစ္ဆေဆိုးတွေပြန်လည်ပေါ်ပေါက်လာတာကို တားဆီးလို့မရဘူး၊ သူအတတ်နိုင်ဆုံးကြိုးစားခဲ့တယ်"

ထိုလူက ဖြည်းညှင်းစွာပြောသည်၊ သူအတိတ်က အတွေ့အကြုံများစွာရှိခဲ့သည်မှာ ထင်ရှားသည်။

ယန်ကျန့်က ထို့နောက်မေးသည်။

"ရွာနားမှာ အလောင်းတစ်လောင်းရှိတယ်၊ အပိုင်းသုံးပိုင်းဖြတ်ထားတယ်၊ လူ့ဦးခေါင်းနှစ်လုံးနဲ့ အတူပေါ့။ အဲ့ဒါကဘာလဲ။"

"အဲ့ဒါက တစ္ဆေတစ်ကောင်ရဲ့ခန္ဓာကိုယ်ပဲ။ အိပ်မက်ဆိုးတွေထဲက တစ္ဆေက ငါ့ကိုသတ်ပြီးသွားရင် သူ သူ့ကိုယ်ပိုင်ခန္ဓာကိုယ်ကို ပြန်သွားယူလိမ့်မယ်။ အဲ့ဒီအခါကျရင် တစ္ဆေက အိပ်မက်ဆိုးတွေထဲကနေ နိုးထ လာလိမ့်မယ်၊ နိုးထလာတာနဲ့ သူက လက်တွေ့ဘဝကို အိပ်မက်ဆိုးတွေထဲ တိုက်ရိုက် ဆွဲသွင်းနိုင်တယ်—ဖြေရှင်းချက်မရှိတဲ့ သဘာဝလွန်ဖြစ်ရပ်တစ်ခုပေါ့။ ပြီးတော့ အဲ့ဒီ အိပ်မက်ဆိုးတွေက တစ်နေ့ထက်တစ်နေ့ ပိုအန္တရာယ်များလာလိမ့်မယ်။ မင်းရဲ့လက်ရှိစွမ်းရည်နဲ့ဆိုရင် ပထမဆုံးနေ့ရဲ့ အိပ်မက်ဆိုးကိုတောင် မင်း အသက်ရှင်နိုင်မှာမဟုတ်ဘူး"

သူပြောသည်။

ထိုအချိန်တွင် ထိုလူသည် လှည့်ကာ တောအုပ်ထဲသို့ လျှောက်ဝင်သွားသည်။ ယန်ကျန့်၏ မျက်နှာအမူအရာ အနည်းငယ် ပြောင်းလဲသွားပြီး သူနောက်မှလိုက်သွားသည်။

"အကယ်၍သာ အဖိုးကြီးချင်က ဘတ်စ်ကားမောင်းပြီး အဲ့ဒီတစ္ဆေကို သတိလစ်အောင်မတိုက်ခဲ့ရင် သူ့ကို ကိုင်တွယ်ဖို့နည်းလမ်းမရှိဘူး။ လူတွေအများကြီးသေသွားမှာ" သူပြောသည်။

"သတိလစ်အောင်တိုက်ခဲ့တယ် ဟုတ်လား။" ယန်ကျန့်သည် ချက်ချင်းနားလည်သွားသည်။

အဖိုးကြီးချင်သည် သဘာဝလွန် ဘတ်စ်ကားကိုမောင်းရင်း တစ္ဆေကိုတိုက်ခဲ့ပြီး ၎င်းကို ပျက်စီးစေခဲ့ခြင်းပင်။

ထိုသို့သောပျက်စီးမှုမှာ မပြည့်စုံခဲ့ခြင်း၊ သို့မဟုတ် တစ္ဆေသည် ထိုပျက်စီးသောအခြေအနေမှ တဖြည်းဖြည်းနိုးထလာသောကြောင့် ဒီသဘာဝလွန်ဖြစ်ရပ် ဖြစ်ပွားခဲ့ခြင်းဖြစ်သည်။

"တစ္ဆေရဲ့ခန္ဓာကိုယ်အပိုင်းအစတွေကို ရွာပြင်ဘက်မှာ မတူညီတဲ့နေရာသုံးခုမှာမြှုပ်ထားတာက ရွာအတွက် ကာကွယ်မှုတစ်ခုပဲ။ တစ္ဆေက အတွေးသိပ်မရှိဘူး၊ သူ သူ့ခန္ဓာကိုယ်ကိုရှာနေတယ်၊ ဒါပေမဲ့ သူက မတူညီတဲ့နေရာသုံးခုကို ခံစားမိတယ်။ ဒီအခြေအနေမှာ တစ္ဆေက ဘာလုပ်မလဲ။"

ထိုလူက မှိန်ဖျော့သောတောအုပ်ထဲသို့လျှောက်ဝင်ရင်း ပြောသည်။

သူတို့ပတ်ဝန်းကျင်မှအလင်းရောင်သည် ရုတ်တရက်ပို၍ညို့မှိုင်းသွားသည်။

ယန်ကျန့်သည် ခဏတာတွေဝေသွားသော်လည်း လိုက်သွားဆဲဖြစ်သည်။ သူက "အကယ်၍ တူညီတဲ့ပစ်မှတ်သုံးခု တစ်ချိန်တည်းပေါ်လာရင် တစ္ဆေက လှည့်လည်နေနိုင်ခြေများတယ်" ဟု ပြောသည်။

"အတိအကျပဲ၊ ဒါကြောင့် တစ္ဆေက ရွာပတ်ဝန်းကျင်မှာ လှည့်လည်နေပြီး အဲ့ဒါကြောင့် ငါရွာထဲမှာ ပုန်းပြီး တစ္ဆေရဲ့တိုက်ခိုက်မှုတွေကို ရှောင်တိမ်းခဲ့တာ" ဟု ထိုလူက ရှင်းပြသည်။

"တစ္ဆေက ငါနဲ့သူ့ခန္ဓာကိုယ်ကိုရှာနေတယ်၊ ဒါပေမဲ့ သူအောင်မြင်ခြင်းမရှိခဲ့ဘူး။ ဒီအခြေအနေက အခုထိဆက်ရှိနေတယ်… ဒီညတော့ ဟန်ချက်ညီမှုပျက်သွားပြီ။"

"နေ့ခင်းက ကျွန်တော် အဲ့ဒီအလောင်းတွေကိုတွေ့ပြီး အတူတူ ပြန်ထားလိုက်တယ်၊ အဲ့ဒါကြောင့် ဟန်ချက်ညီမှုပျက်သွားတာဖြစ်နိုင်တယ်"

ယန်ကျန့်က ပြောသည်၊ သူ၏အကြည့်များ တောက်ပသွားသည်။

သူသည် အလောင်းများကို အလောင်းထည့်အိတ်များထဲသို့ ထည့်ကာ တစ္ဆေ၏အာရုံခံနိုင်စွမ်းကို ဖြတ်တောက်လိုက်သည်။

ဒါကြောင့် တစ္ဆေသည် ရွာအနီးတွင်မလှည့်လည်တော့ဘဲ သူ၏ရှေ့မှလူဆီသို့ တည့်တည့်လာခဲ့သည်။

တည်ငြိမ်မှုသည် သူကိုယ်တိုင်ကြောင့် ပျက်စီးသွားခဲ့သည်။

"ဟန်ချက်ညီမှုက မကြာခင် ဒါမှမဟုတ် နောက်ကျ ပျက်သွားမယ်ဆိုတာ ငါသိခဲ့တယ်။ အလောင်းကိုအဲ့ဒီမှာထားခဲ့တာက ဆွဲဆောင်မှုတစ်ခုပဲ၊ တစ်ယောက်ယောက်ကဒါကိုရှာဖွေတွေ့ရှိပြီး ရှာဖွေနိုင်မယ်လို့ မျှော်လင့်ခဲ့တယ်။ ဘာပဲဖြစ်ဖြစ်၊ အလောင်းကိုတွေ့တဲ့ဘယ်သူမဆို သဘာဝလွန်နဲ့ သေချာပေါက်ဆက်စပ်နေပြီး လက်ရှိအကျပ်အတည်းကို ဖြေရှင်းနိုင်လောက်တယ်။"

ထိုလူက ဆက်ပြောသည်။

သူသည် ဒီနေ့ကို အမြဲတမ်းစောင့်မျှော်နေခဲ့ပုံရသည်။

သို့မဟုတ် သူလည်း လွတ်မြောက်ချင်နေပုံရသည်။

ဘာပဲဖြစ်ဖြစ်၊ လူတိုင်းက အိပ်မက်ဆိုးတွေထဲမှာ တကယ့်တစ္ဆေတစ်ကောင်နဲ့ နှစ်ပေါင်းများစွာ မရပ်မနား တိုက်ပွဲဝင်တာကို မခံနိုင်ကြပေ။

"အလောင်းတွေထဲမှာ ဦးခေါင်းတစ်လုံးပိုနေတယ်၊ အဲ့ဒါဘယ်သူ့ဟာလဲ။" ယန်ကျန့်က မေးလိုက်သည်။

"တစ်ခုက တစ္ဆေရဲ့ဟာ၊ နောက်တစ်ခုက ငါ့ဟာ။ ငါအဲ့ဒီခေါင်းကြောင့် ပုံမှန်မဟုတ်တဲ့အရာဖြစ်သွားတာ။ အဲ့ဒီခေါင်းသာမရှိရင် ငါအိပ်မက်ဆိုးတွေထဲမှာ ပေါ်လာနိုင်မှာမဟုတ်ဘူး"

ထိုလူက ပြောရင်း တောအုပ်ထဲသို့ ပိုမိုနက်ရှိုင်းစွာလျှောက်ဝင်သွားသည်။

ယန်ကျန့်သည် သူ၏ပတ်ဝန်းကျင်ကို လေ့လာသည်၊ ဒါသည် သူဒီတောအုပ်သို့ တတိယအကြိမ် လာရောက်ခြင်းဖြစ်ပြီး နေ့ခင်းကနှင့် ကွဲပြားသည်။

ဧရိယာမှာ ကျယ်ပြန့်လာသည်။

၎င်းသည် အဆုံးမရှိသကဲ့သို့ဖြစ်ပြီး ပို၍ထူထပ်လာသည်။

လူတစ်ယောက်ဒီမှာလမ်းပျောက်နိုင်ပြီး အပြင်ဘက်မြင်ကွင်းကိုမမြင်နိုင်ပေ။

"ခင်ဗျားက ကျွန်တော့်ကို နောက်ဆုံးအိပ်မက်ဆိုးကနေ ကယ်တင်ခဲ့တာလား။"

ယန်ကျန့်က မေးလိုက်သည်။

"ဒီလိုပဲပြောလို့ရပါတယ်။ မင်းလိုလူတစ်ယောက်က ဒီအိပ်မက်ဆိုးထဲမှာ မသေသင့်ဘူး။ မင်းမှာ လုပ်စရာ ပိုအရေးကြီးတဲ့အရာတွေရှိတယ်။ ပြီးတော့ မင်းဒီမှာရှိနေတာက ငါ့တာဝန် ပြီးဆုံးသွားပြီဆိုတဲ့အဓိပ္ပာယ်ပဲ။ နောက်ဆက်တွဲဖြစ်လာမယ့်အရာတွေက မင်းအပေါ်မှာပဲ မူတည်တယ်"

ထိုလူက ပြောသည်။

"ခင်ဗျားဘာကိုဆိုလိုတာလဲ။" ယန်ကျန့်က မျက်မှောင်ကြုတ်လိုက်သည်။

ထိုလူသည် စကားမပြောဘဲ သူ၏ခြေလှမ်းများ နောက်တစ်ကြိမ်ရပ်တန့်သွားသည်။

သူတို့ရှေ့တွင် သစ်သားတဲငယ်လေးတစ်လုံး ပေါ်လာသည်။

တဲမှာ ပျက်စီးခြင်း သို့မဟုတ် ပြိုကျခြင်းမရှိ၊ ၎င်းသည် ဆယ်စုနှစ်တစ်ခုကျော်ကအတိုင်း တစ်ပုံစံတည်းဖြစ်နေပြီး ဘာပြောင်းလဲမှုမှမရှိပေ။

"ဘာကြီးလဲ။"

ရုတ်တရက် ယန်ကျန့်သည် တဲ၏တံခါးဝတွင် အရိပ်တစ်ခုကိုမြင်လိုက်ရသည်။ သူချဉ်းကပ်သွားသောအခါ အရိပ်သည် လှုပ်ရှားလာသည်။

အနီးကပ်ကြည့်မှသာ သူသိလိုက်သည်။

၎င်းသည် ကြီးမားသော အနက်ရောင်ဝံပုလွေခွေးတစ်ကောင်ဖြစ်ပြီး ၎င်း၏မျက်လုံးများမှာ သားရဲတစ်ကောင်၏ ရိုင်းစိုင်းမှုကင်းမဲ့နေပြီး ဖော်ပြမရနိုင်သော ထူးဆန်းအေးစက်မှုတစ်ခုကို ဆောင်ကြဉ်းနေသည်။

"ဘာလို့ အိပ်မက်ဆိုးတွေအလယ်မှာ ခွေးတစ်ကောင်ရှိနေရတာလဲ။"

ယန်ကျန့်က မေးလိုက်သည်။

တစ္ဆေက ခွေးတစ်ကောင်ကို အိပ်မက်ဆိုးတွေထဲဆွဲသွင်းနိုင်တာများလား။

ထိုလူသည် လျှောက်သွားပြီး ခွေးကိုပွတ်သပ်ကာ ပြောသည်။

"ငါကြုံတွေ့ခဲ့ရသမျှပြီးတဲ့နောက် နောက်ဆုံးမှာ ငါဒီတစ္ဆေရဲ့ လက်ချက်နဲ့သေဆုံးခဲ့တယ်။ ငါအလကားသက်သက်တော့မသေနိုင်ဘူး၊ ငါတစ်ခုခုအောင်မြင်အောင်လုပ်ခဲ့ရတယ်။ ဒီခွေးက ငါ့ရဲ့အကြီးမားဆုံး အောင်မြင်မှုပဲ။"

ယန်ကျန့်က မေးသည်။

"သူက အထူးတစ်ခုခုလား။"

"သူအခုတော့ အထူးမဟုတ်သေးဘူး၊ ဒါပေမဲ့ မင်းသာသူ့ကိုစီမံနိုင်ရင် သူကတစ္ဆေကိုအစားထိုးပြီး ဒီအိပ်မက်ဆိုးရဲ့ရင်းမြစ်ဖြစ်လာနိုင်တယ်"

ထိုလူက ပြောသည်၊ သူ၏လေသံမှာ အနည်းငယ်တည်ကြည်မှုဖြင့်ပြည့်နေသည်။