ပြန်လည်အသက်ဝင်လာသော အလောင်း
Vol. 50 Ch. 741
"ဒါက တကယ်ပဲ ဒုက္ခများတဲ့ သဘာဝလွန်ဖြစ်ရပ်တစ်ခုပဲ။ ငါသာ ဒီနေ့ အဲ့ဒီတစ္ဆေကို မကိုင်တွယ်နိုင်ခဲ့ရင် ဒီညပြီးတဲ့နောက် မနက်ဖြန်မှာ ငါနောက်တစ်ကြိမ် အိပ်မက်ဆိုးထဲ ဆွဲသွင်းခံရနိုင်ခြေ များတယ်။"
တိတ်ဆိတ်ပြီး ဗလာဖြစ်နေသော အိမ်အိုကြီး၏အခန်းထဲတွင် ယန်ကျန့်သည် ဖြည်းညှင်းစွာ ထရပ်လိုက်သည်။
သူ၏အကြည့်မှာ ညို့မှိုင်းနေသည်၊ သူသည် ဒီသဘာဝလွန်ဖြစ်ရပ်၏ ကြောက်မက်ဖွယ်ရာကို ခံစားနေရသည်။
သင်သိသင့်သည်မှာ သင့်အိပ်မက်ဆိုးထဲသို့ ဝင်ရောက်လာသောတစ္ဆေသည် ပြီးပြည့်စုံသော ဖြစ်တည်မှုတစ်ခု မဟုတ်သေးဘဲ အိပ်မက်ဆိုးများအတွင်းမှ အန္တရာယ်များမှာလည်း ကြီးမားသည်ဟု မယူဆရပေ။ အကယ်၍ တစ္ဆေသာ ပဟေဠိကိုပြီးမြောက်အောင်ဖြေရှင်းနိုင်ခဲ့လျှင် သို့မဟုတ် သူ၏ခန္ဓာကိုယ်ကို ရှာဖွေတွေ့ရှိခဲ့လျှင် ဘာဖြစ်မည်ကို စိတ်ကူးရန်ခက်ခဲသည်။
ငါ့အဖေနဲ့ အဖိုးကြီးချင်က ဆယ်စုနှစ်တစ်ခုကျော်က ဒီအရာကို ကိုင်တွယ်ဖြေရှင်းဖို့ ပူးပေါင်းခဲ့ကြတာလား။
သူတို့အောင်မြင်ခဲ့သော်လည်း ကြီးမားသောပေးဆပ်မှုတစ်ခုကို ပေးဆပ်ခဲ့ရသည်မှာ ရှင်းလင်းသည်။
အကြောင်းမှာ အဖေသည် ဒီတစ္ဆေ၏လက်ချက်ဖြင့် ကျဆုံးခဲ့ပြီး ဒီကမ္ဘာလောကကြီးမှ ပျောက်ကွယ်သွားကာ အိပ်မက်ဆိုးများ၏ကမ္ဘာထဲတွင် အတိတ်ကမှတ်ဉာဏ်တစ်ပိုင်းသာ ကျန်ရစ်ခဲ့သည်။
သို့သော်လည်း အဖေသည် တိကျသောအတွေ့အကြုံများနှင့် အတိတ်ကဖြစ်ရပ်များကို ထုတ်ဖော်ပြောပြလိုစိတ် မရှိပုံရသည်။
"အပိုင်းပိုင်းပြတ်နေတဲ့ ခန္ဓာကိုယ်က အိပ်မက်ဆိုးကိုဖြေရှင်းဖို့ သော့ချက်ပဲ"
ယန်ကျန့်သည် အိပ်မက်ထဲမှစကားပြောဆိုမှုများကို ပြန်လည်အမှတ်ရလိုက်သည်။
သူလုပ်စရာသုံးခုရှိသည်။
ခန္ဓာကိုယ်ကို အမှတ်အသားလုပ်ရန်၊ ၎င်းကိုဆက်စပ်ရန်နှင့် တစ္ဆေဆိုးနိုးထလာခြင်းကို ဖိနှိပ်ရန်… ခန္ဓာကိုယ်တစ်ဝက်ထက်ပို၍ ပုပ်သိုးသွားသည်အထိပင်။
ယန်ကျန့်သည် ဒါက အပြင်ဘက်မှဝင်ရောက်စွက်ဖက်မှုဖြင့် အိပ်မက်ဆိုးထဲမှတစ္ဆေကို လွှမ်းမိုးပြီးနောက် ဟန်ချက်ညီမှုကိုဖျက်ဆီးကာ အိပ်မက်ဆိုး၏ထိန်းချုပ်မှုကို ခွေးတစ်ကောင်ဆီသို့ တဖြည်းဖြည်း တိမ်းစောင်းသွားစေရန် ဖြစ်သည်ဟု တွေးလိုက်သည်။
သူသည် အခန်းထဲမှ ထွက်လာခဲ့ရုံရှိသေးသည်။
ဘေးအခန်း၏တံခါး ပွင့်လာပြီး ထိုနေရာတွင် ချွေးများဖြင့်ရွှဲနစ်နေကာ မျက်လုံးများထဲတွင် မျက်ရည်များဝဲနေသော ကျန်းယန်သည် ရပ်ကာ သူ့ကိုကြည့်နေသည်၊ အိပ်မက်ဆိုးတစ်ခုမှ ခုလေးတင်နိုးထလာသည်မှာ ထင်ရှားသည်။
"ခုနက အဲ့ဒီအိပ်မက်က ငါ့ကိုကြောက်လို့သေတော့မတတ်ပဲ"
ကျန်းယန်သည် သူ့ထံသို့ပြေးဝင်ကာ ယန်ကျန့်ကို တင်းကျပ်စွာဖက်လိုက်သည်။
ယန်ကျန့်သည် မလှုပ်မယှက်နေသည်။
"မင်းအသက်ရှင်နေတာနဲ့တင် လုံလောက်ပြီ၊ မင်းရဲ့သတ္တိကလည်း အဲ့ဒီလောက်မသေးပါဘူး။ မင်းတကယ်ကြောက်ခဲ့ရင် မင်းအခုလောက် လန်းဆန်းတက်ကြွနေမှာမဟုတ်ဘူး။"
"သေစမ်းကွာ၊ မင်းက အိပ်မက်ထဲမှာ ငါ့ကိုတွေဝေမနေဘဲ တကယ်ထိုးခဲ့တယ်"
ကျန်းယန်က မကျေမနပ်ပြောသည်။
"အဲ့ဒီတစ်ချက်က ဘယ်လောက်နာလဲသိလား။ ငါသေတော့မယ်လို့တောင် ထင်မိမတတ်ပဲ၊ မင်းက တကယ်ပဲလုပ်ခဲ့တယ်၊ တွေဝေမှုမရှိဘူး ပြီးတော့ ငါကမင်းရဲ့ရည်းစားလေ။"
"ငါသာအဲ့ဒီလိုမလုပ်ခဲ့ရင် သေသွားမှာက တစ္ဆေမဟုတ်တော့ဘူး၊ တစ္ဆေက ချဉ်းကပ်လာနေပြီ၊ အဲ့ဒီအချိန်က အခြေအနေကို မင်းလည်းမြင်သားပဲ"
ယန်ကျန့်က ပြောသည်။
ကျန်းယန်က နှုတ်ခမ်းစူသည်။
"ငါဂရုမစိုက်ဘူး၊ မင်းငါ့ကိုတောင်းပန်စေချင်တယ်။"
"အကောင့်ထဲက တစ်သန်းကို လျော်ကြေးအဖြစ်ယူလိုက်"
ယန်ကျန့်က တိုက်ရိုက်ပြောသည်။
"ငါမလိုချင်ဘူး"
ကျန်းယန်က ငွေကိုအထူးတလည်လျစ်လျူရှုကာ တည့်တည့်ငြင်းဆန်သည်။
ယန်ကျန့်က မေးသည်။
"ဒါဆို မင်းဘာလိုချင်လဲ။"
ကျန်းယန်၏မျက်လုံးများ တောက်ပသွားပြီး တခစ်ခစ်ရယ်မောရင်း သူမသည် သူ၏လည်ပင်းကို သိုင်းဖက်ကာ "ဒီညမင်းငါနဲ့အတူ နေစေချင်တယ်။ ငါတို့အတူတူ မရှိတာကြာပြီ။"
"မင်းရဲ့ကိုယ့်ကိုကိုယ် ပြန်လည်နာလန်ထူနိုင်စွမ်းက ငါ့မျှော်လင့်ချက်တွေကို တကယ်ကျော်လွန်တယ်။ မင်းခုလေးတင် သေလုနီးပါးဖြစ်ခဲ့ပြီး အခုမင်းငါ့ကို မင်းနဲ့အတူနေခိုင်းဖို့ စိတ်ရှိနေတုန်းပဲ။ မင်းတကယ်သန်မာတာပဲ"
ယန်ကျန့်က ပြောသည်။
"ဒါပေမဲ့ ဒါကောင်းပါတယ်၊ အနာဂတ်မှာ မင်းထူးဆန်းတဲ့အရာတွေ ကြုံတွေ့ရတဲ့အခါ မင်းထိတ်လန့်တော့မှာ မဟုတ်ဘူး။"
"ဒါပေမဲ့ ဒီလောက်နောက်ကျနေပြီ၊ မင်းမအိပ်ရင် ဘယ်သွားမလို့လဲ။ အိပ်မက်ဆိုးက ခုလေးတင်ပြီ းသွားတာမဟုတ်ဘူးလား။"
ကျန်းယန်က သနားစရာကောင်းသောအမူအရာဖြင့် နောက်တစ်ကြိမ်ပြောသည်။
ယန်ကျန့်သည် ထို့နောက် အမှောင်ထုဖုံးလွှမ်းနေသော ရွာဆီသို့ ကြည့်လိုက်သည်။
"ဒီညလူတွေအများကြီးသေလိမ့်မယ်။ ကျန်းဟွာဆီကို ဖုန်းဆက်ပြီး မိုးလင်းရင် တစ်ယောက်ယောက် လွှတ်ပြီး ဖြေရှင်းခိုင်းလိုက်။ ပြီးတော့ ဒီအိပ်မက်ဆိုးက ရွာထဲမှာ နောက်တစ်ခါ ပေါ်လာတော့မှာ မဟုတ်ဘူး။ မင်း အေးအေးဆေးဆေး သွားအိပ်လို့ရပြီ။ ငါတစ္ဆေတစ်ကောင်ကို ကိုင်တွယ်ဖြေရှင်းရမယ်။"
"ဘာ"
ကျန်းယန်သည် ချက်ချင်းပင် စိတ်ပျက်သွားပြီး "ဒါဆို ကျွန်မရှင့်ကိုပြန်လာတာ စောင့်နေရမှာလား။"
"မလိုပါဘူး၊ မင်းဖုန်းဆက်ပြီးရင် အနားယူတာ ပိုကောင်းတယ်၊ ပတ်ဝန်းကျင်မှာ အန္တရာယ်မရှိတော့ဘူး"
ယန်ကျန့်က ပြောသည်။
"အင်း၊ ကောင်းပြီလေ။"
ကျန်းယန်သည် ယန်ကျန့်၏အလုပ်ကိုမနှောင့်ယှက်ဘဲ သူ၏လက်ကို မလိုလားစွာဖြင့် လွှတ်လိုက်သည်။
သူမသည် သူမ၏အချိန်အခါက ဒီနေ့မကောင်းဟုထင်ပြီး ပိုကောင်းသောအခိုက်အတန့်တစ်ခုကို ရှာဖွေရန်လိုအပ်သည်ဟု တွေးမိသည်။ သူမအိပ်မက်ထဲတွင် ထိုးနှက်ခံရသည့်ဖြစ်ရပ်အတွက်မူ သူမသည် ယန်ကျန့်ကို လုံးဝအပြစ်မတင်ပေ၊ ဘာပဲဖြစ်ဖြစ်၊ သူမသည် သူမကို အကြိမ်ပေါင်းများစွာ ကယ်တင်ခဲ့သော ဒီလူအပေါ်တွင် ခြွင်းချက်မရှိသောယုံကြည်မှု ရှိသည်။
ယန်ကျန့်သည် စကားများများမပြော၊ ကျန်းယန်ထံမှ ကားသော့များကိုတောင်းပြီးနောက် ချက်ချင်းပင် အောက်ထပ်သို့ ဆင်းသွားသည်။
ရွာထဲမှကားရပ်သည့်နေရာသို့ရောက်သောအခါ သူသည် ကားနောက်ဖုံးကိုဖွင့်ပြီး သီးခြား အပိုင်းအစများဖြင့် ထုပ်ပိုးထားသော အလောင်းကိုတွေ့ရှိလိုက်သည်။
အလောင်းထည့်အိတ်သည် သေတ္တာကဲ့သို့ပင် အားလုံးပွင့်နေပြီး သူဖွင့်လိုက်သည်နှင့် မကောင်းသောအနံ့တစ်ခု သူ့ကိုထိုးနှက်လိုက်သည်။
လူ့ဦးခေါင်းတစ်လုံးသည် ပုပ်သိုးစပြုနေပြီး အလွန်လျင်မြန်စွာပုပ်သိုးနေသည်။ ၎င်းသည် ယခင်ကမပျက်မစီးရှိခဲ့သော်လည်း တစ်ရက်မပြည့်မီအချိန်အတွင်းမှာပင် လုံးဝရှုပ်ပွနေပြီဖြစ်သည်။
ထိုဦးခေါင်းမှာ ယန်ကျန့်၏ဖခင်၏အလောင်းမှဖြစ်သည်။
"စနေပြီလား။"
ယန်ကျန့်သည် သူ၏နှလုံးသားထဲတွင် အေးစက်သွားသည်ဟု ခံစားမိသည်။
ဒီဖြစ်စဉ်က အိပ်မက်ထဲမှလူသည် ပျောက်ကွယ်နေပြီး သဘာဝလွန်စွမ်းအားမှာ ဆွဲထုတ်ခံနေရသည်၊ သို့မဟုတ် လွှဲပြောင်းခံနေရပြီး ထို့ကြောင့် လက်တွေ့ဘဝကိုသက်ရောက်မှုရှိနေကြောင်း ညွှန်ပြနေသည်။ သဘာဝလွန်စွမ်းအား၏အထောက်အပံ့မရှိဘဲ ဦးခေါင်းသည် လတ်လတ်ဆတ်ဆတ် သေဆုံးသောအသွင်ကို မထိန်းသိမ်းနိုင်တော့ပေ။
နောက်ဆုံးတွင် ၎င်းသည် သာမန်အလောင်းကောင်တစ်ခုကဲ့သို့ လျင်မြန်စွာပုပ်သိုးသွားလိမ့်မည်။
သို့သော် ပုပ်သိုးမှုမှာလျင်မြန်သော်လည်း လုပ်ငန်းစဉ်တစ်ဝက်ပင်မပြည့်မီ ရပ်တန့်သွားသည်။
"ဒါက ငါ့ဆီကအချက်ပြမှုကို စောင့်နေတာလား။" ယန်ကျန့်က စဉ်းစားလိုက်သည်။
သူသည် ခန္ဓာကိုယ်အစိတ်အပိုင်းများကို မြေပြင်ပေါ်တွင်စီစဉ်လိုက်သည်။
ဖြူဖပ်ဖြူရောဖြစ်နေသော လူသေခြေထောက်တစ်စုံ၊ ကိုယ်တစ်ပိုင်း၊ နှင့် မျက်နှာသွင်ပြင်များ စုစည်းထားသကဲ့သို့ ထူးဆန်းသောဦးခေါင်းတစ်လုံး၊ ပြီးတော့ ဘေးတွင် ထိုမရေတွက်ရသော ပုပ်သိုးနေသည့်ဦးခေါင်း။
ထိုအချိန်တွင်ပင် ထူးဆန်းသောလူသေဦးခေါင်း၏မျက်လုံးများမှာ ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းစွာ ပွင့်နေပြီး သက်ရှိလူတစ်ယောက်၏မျက်လုံးများနှင့် ခွဲခြားမရနိုင်ပေ။
မျက်လုံးများမှာ တောက်ပသော်လည်း ခံစားချက်ကင်းမဲ့နေပြီး အနည်းငယ် ထုံထိုင်းသောအမူအရာကို ပေးနေသည်။
ယန်ကျန့်၏မျက်နှာအမူအရာ အနည်းငယ်ပြောင်းလဲသွားသည်။
သူခံစားမိသည်မှာ တစ္ဆေသည် ဒီခန္ဓာကိုယ်ကို ပြန်လည်ရယူလိုက်သည်နှင့် ကြောက်မက်ဖွယ်အဆင့်မှာ စိတ်ကူးမယဉ်နိုင်လောက်အောင် ဖြစ်သွားလိမ့်မည်။
တစ္ဆေအပြည့်အဝ မနိုးထသေးသည့်အကြောင်းရင်းမှာ ၎င်းသည် ထိုလူနှင့် အိပ်မက်ဆိုးတစ်ခုထဲတွင် ရုန်းကန်နေဆဲ ဖြစ်သောကြောင့်ဖြစ်သည်။ တိုက်ပွဲဆုံးဖြတ်သည့်နေ့တွင်သာ ၎င်းအပြည့်အဝ နိုးထလာလိမ့်မည်။
"တစ္ဆေက မျက်လုံးတွေ ဖွင့်ထားတယ်၊ ဒါက အိပ်မက်ဆိုးပြီးဆုံးသွားပြီဆိုတာကို ညွှန်ပြနေတယ်။ တစ္ဆေမျက်လုံးတွေ ပြန်မှိတ်သွားတဲ့အခါ အိပ်မက်ဆိုးက နောက်တစ်ကြိမ်ကျရောက်လာလိမ့်မယ်။"
ယန်ကျန့်သည် သူ၏ဘေးမှပုပ်သိုးနေသောဦးခေါင်းကို ကြည့်လိုက်သည်။
ဦးခေါင်းမှာ လက်ရှိတွင်မျက်လုံးများမှိတ်ထားပြီး အိပ်မက်ဆိုးမပြီးဆုံးသေးကြောင်း ညွှန်ပြနေသည်၊ အိပ်မက်ဆိုးထဲမှ အခန်းကဏ္ဍများ ပြောင်းလဲသွားပြီး မည်သူဖြစ်ကြောင်း ဖလှယ်ခဲ့ကြရုံသာ။
"ငါဒီအလောင်းပေါ်မှာ အမှတ်အသားတစ်ခုချန်ထားဖို့လိုတယ်၊ မဖျက်နိုင်တဲ့အမှတ်အသားတစ်ခု၊ ဒါမှ အိပ်မက်ထဲမှာ တစ္ဆေဘယ်လိုပဲ ပြောင်းလဲပါစေ အဲ့ဒီအမှတ်အသားက ကျန်နေမှာ။ ဒါကို ပြီးမြောက်အောင်လုပ်ဖို့ သာမန်လက်နက်တွေကအသုံးမဝင်ဘူး။ သေချာပေါက် အထူးအရာ တစ်ခုခု လိုအပ်တယ်…"
ခဏစဉ်းစားပြီးနောက် ယန်ကျန့်၏လက်သည် ရုတ်တရက် သံချေးတက်နေပြီး ထူးဆန်းသော အသွင်ရှိသော ထင်းခုတ်ဓားတစ်ချောင်းကို ကိုင်ဆောင်လိုက်သည်။
ဒီအခြေအနေက သူ့အတွက် အထူးတလည် ဖန်တီးထားသကဲ့သို့ပင်။
အကယ်၍ ယန်ကျန့်တွင် ဒီထင်းခုတ်ဓားမရှိခဲ့ပါက သူသည် တစ္ဆေသုံးကောင်ကို ထိန်းချုပ်ထားပြီး ဖြစ်သည့်တိုင် ဒီအချိန်တွင် တစ္ဆေတစ်ကောင်၏ ခန္ဓာကိုယ်ကို ထိခိုက်စေရန်မဖြစ်နိုင်ပေ။
ဒီထူးဆန်းအေးစက်သည့် ထင်းခုတ်ဓားကိုကိုင်ဆောင်ပြီး ခဏစဉ်းစားပြီးနောက် သူသည် အလောင်း၏လက်များပေါ်သို့ အာရုံစိုက်လိုက်သည်။
သူသည် ထင်းခုတ်ဓားကိုသုံး၍ အလောင်း၏ ဖြူဖျော့သောလက်ဖမိုးများပေါ်တွင် ဖြတ်ရာနှစ်ခုပြုလုပ်လိုက်သည်။
ဖြတ်ရာများမှာ တစ်ခုနှင့်တစ်ခုဖြတ်သွားပြီး "X" အမှတ်အသားကိုဖြစ်ပေါ်စေသည်။
အမှတ်အသားမှာ အတော်လေးမြင်သာပြီး တစ်ချက်ကြည့်ရုံဖြင့် လွယ်ကူစွာမြင်နိုင်သည်။
ထင်းခုတ်ဓားမှာတုံးပြီး အနားလိပ်နေသော်လည်း ၎င်းသည် အလောင်း၏ အရေပြားကို မယုံနိုင်လောက်အောင် ထက်မြက်စွာဖြင့် လှီးဖြတ်သွားသည်၊ အရေပြားကိုထိရုံမျှဖြင့် ကွဲသွားသကဲ့သို့ပင်။
ဖြူဖျော့သောအရေပြားအောက်တွင် သွေးစီးထွက်ခြင်းမရှိ၊ သွေးများစုပ်ထုတ်ခံထားပြီး ဖြစ်သကဲ့သို့ပင်၊ ဖော်ပြမရနိုင်သော ထူးဆန်းသည့်အသားအရောင်တစ်ခုသာ ပေါ်လွင်နေသည်။
သို့သော်လည်း ထင်းခုတ်ဓားကို အသုံးပြုခြင်းနှင့်အတူ ကျိန်စာပါလာသည်။
ဖြတ်ရာနှစ်ခုသည် ယန်ကျန့်၏ လက်ဖမိုးပေါ်တွင်လည်း ပေါ်လာပြီး သူ၏သွေးများ စီးထွက်လာသော်လည်း သူနာကျင်မှုကိုမခံစားရပေ။
ဒါက မျှော်လင့်ထားပြီးသားပင်။
သူသည် သူ၏လက်ပေါ်မှဒဏ်ရာကို ကြည့်လိုက်သည်။
ခြေဖဝါးအောက်တွင် လှုပ်ရှားနေသော ခေါင်းပြတ်တစ္ဆေအရိပ်သည် သူ၏ခန္ဓာကိုယ်ထဲသို့ ဝင်ရောက်သွားပြီး ဒဏ်ရာမှာ မကြာမီသက်သာသွားကာ သွေးစီးဆင်းမှုရပ်တန့်သွားသည်။
သို့သော် အမာရွတ်များမှာမူ မည်သို့ပင်ဖြစ်စေမပျောက်ကင်းပေ။
ထူးဆန်းအေးစက်သည့် ထင်းခုတ်ဓား၏ကျိန်စာမှာ မရိုးရှင်းပေ၊ တစ္ဆေအရိပ်၏ ဒီကုစားမှုမှာ ယာယီသာ ဖြစ်သည်။ အချိန်ကြာလာသည်နှင့်အမျှ ဒဏ်ရာမှာပုပ်သိုးလာမည်ဖြစ်ပြီး အကယ်၍ ယန်ကျန့်သည် ထင်းခုတ်ဓားကိုဆက်လက်အသုံးပြုပါက သူသည် ဆီဇာဟိုတယ်အတွင်းမှ အရပ်မြင့်ပြီး ပုပ်သိုးနေသောအလောင်းကဲ့သို့ပင် အဆုံးသတ်သွားလိမ့်မည်။
ဒါကြောင့် ဒီကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းပြီး ထူးဆန်းအေးစက်သည့်အရာဝတ္ထုကို အလွန်အမင်း သတိထား၍ သုံးရမည်။
"ဒါဆိုရင်ဖြစ်လောက်ပြီ"
ယန်ကျန့်သည် အန္တရာယ်ရှိသောထင်းခုတ်ဓားကို သိမ်းလိုက်ပြီးမှ အနီးအနားမှပြတ်နေသောဦးခေါင်း၏ ပုပ်သိုးမှုမှာ ပိုမိုပြင်းထန်လာသည်ကို တွေ့ရှိလိုက်ရသည်။
ဟုတ်တယ်။
သူအမြင်မှားနေခြင်းမဟုတ်ပေ။
ခုလေးတင်၊ ၎င်းသည် အကြမ်းဖျင်းပုံသဏ္ဌာန်ကိုထိန်းသိမ်းထားသေးသော်လည်း ယခုအခါတွင် ခန္ဓာကိုယ်မှအရည်များ မရပ်မနားစီးထွက်လာပြီး မျက်နှာပေါ်မှအရေပြားနှင့်ဆံပင်များ ဆက်လက် ကွာကျလာကာ မကောင်းသောအနံ့တစ်ခု သူ့ဆီသို့လွင့်မျောလာပြီး ဦးခေါင်းကိုလျင်မြန်စွာ မှတ်မိမရနိုင်အောင် ဖြစ်စေသည်။
"အခု အမှတ်အသားတွေလုပ်ပြီးပြီဆိုတော့ ကျန်တာက ဒီအလောင်းကိုပြန်ဆက်စပ်ဖို့ပဲ၊ ဒါက တစ္ဆေအရိပ်ရဲ့ စွမ်းရည်တွေကို သုံးဖို့လိုအပ်တယ်"
ယန်ကျန့်၏အကြည့် အနည်းငယ်ပြောင်းလဲသွားသည်။
ဒါအားလုံးကို ကြိုတင်စီစဉ်ထားသကဲ့သို့ပင်။
တစ္ဆေအရိပ်မရှိဘဲ သာမန်နည်းလမ်းများဖြင့် ခန္ဓာကိုယ်ကိုပြန်လည်မဆက်စပ်နိုင်ပေ၊ အပ်နှင့်ချည်ဖြင့်ချုပ်ထားသည့်တိုင် အလောင်းကို သူ့ဘာသာသူပြန်လည်ကုစားစေရန် မလုပ်နိုင်ပေ။
"ခန္ဓာကိုယ်ကို ပြန်စုစည်းပြီးတာနဲ့ နိုးထလာမယ့်အန္တရာယ် ရှိလိမ့်မယ်၊ အဲ့ဒီအခါကျရင် တစ္ဆေလက်ကိုသုံးပြီး ဖိနှိပ်ရမယ်… ဒါက နောက်ထပ် တိုက်ဆိုင်မှုတစ်ခုလား။"
ယန်ကျန့်သည် အရာအားလုံးကို အသေးစိတ်ဂရုတစိုက်ဒီဇိုင်းဆွဲထားသကဲ့သို့ ခံစားမိသည်။
သို့သော်လည်း သူသည် ထိုသို့သောဒီဇိုင်း၏သဲလွန်စကိုမတွေ့ရှိနိုင်ပေ။
သဘာဝလွန်ဖြစ်ရပ်တိုင်းမှာ မသိနိုင်ဘဲ မတော်တဆမှုတစ်ခုပြီးတစ်ခု၏ရလဒ်ဖြစ်သည်။
တစ္ဆေထိန်းချုပ်သူတစ်ဦးသည် အနာဂတ်ကိုကြိုမြင်နိုင်သည့်တိုင် သူတို့သည် ဒီလောက်အထိ ကြိုတင်ခန့်မှန်းနိုင်မည်မဟုတ်ပေ။
သူစဉ်းစားလို့မရပေ။
သူသည် ဒီမေးခွန်းကိုလည်း ဆက်လက်မစဉ်းစားတော့ပေ။
ယန်ကျန့်၏ခြေဖဝါးမှတစ္ဆေအရိပ်သည် သူ၏ရှေ့မှအပိုင်းပိုင်းပြတ်နေသောအလောင်းကို ဖုံးလွှမ်းစပြုပြီးနောက် တစ္ဆေအရိပ်၏သဘာဝလွန်စွမ်းအားကိုသုံး၍ သူသည် ခန္ဓာကိုယ်ကို ပြန်လည်ဆက်စပ်စ ပြုသည်။
တစ္ဆေအရိပ်ဖုံးလွှမ်းထားသောအလောင်းမှာ ယခုအခါတွင် လှည့်ဖြားမှုဖြင့် ပြန်လည် အသက်ဝင်လာသကဲ့သို့ပင်၊ ခန္ဓာကိုယ်တုန်ခါ၊ ခြေလက်များမြှောက်၊ တွန့်လိမ်ပြီး မြေပြင်ပေါ်တွင် ထူးဆန်းသော အနေအထားများဖြင့်ပင် လိမ်နေစပြုသည်။ ခန္ဓာကိုယ်ပြန်လည်စုစည်းနေစဉ်တွင် အေးစက်သော အရှိန်အဝါ တစ်ခု ပတ်ဝန်းကျင်တွင်ပျံ့နှံ့စပြုသည်။
ဒီခံစားချက်မှာ အန္တရာယ်နီးကပ်လာသကဲ့သို့ပင်၊ တစ္ဆေဆိုးတစ်ကောင် ပြန်လည် အသက်ဝင် လာတော့မည်ကဲ့သို့ပင်။
ယန်ကျန့်သည် အလောင်းကိုစူးစိုက်ကြည့်နေသည်။ ယခုအခါ ခန္ဓာကိုယ်ကို အပြည့်အဝပင် မဆက်စပ်ရသေးဘဲ ဒီလောက်ပြင်းထန်စွာ တုံ့ပြန်နေပြီဖြစ်ရာ တစ္ဆေအရိပ်သည် အလောင်းကို အပြည့်အဝမထိန်းချုပ်နိုင်ဘဲ ၎င်း၏လှုပ်ရှားမှုများကို မဖိနှိပ်နိုင်ကြောင်း ထင်ရှားသည်။
ဒါကြောင့် ခန္ဓာကိုယ်အပြည့်အဝ ပြန်လည်စုစည်းပြီးသည်နှင့် မည်သည့် မမျှော်လင့်ထားသော ဖြစ်ရပ်မဆို ဖြစ်ပွားနိုင်သည်။
သို့သော် လုပ်ငန်းစဉ်စတင်ပြီးဖြစ်သောကြောင့် ရပ်တန့်၍မရနိုင်ပေ။
ခန္ဓာကိုယ်ကို ဆက်စပ်သည့်လုပ်ငန်းစဉ်မှာ အချိန်မကြာမြင့်ပေ၊ တစ်မိနစ်မပြည့်မီ အချိန်အတွင်းမှာပင် အပိုင်းပိုင်းဖြတ်ရန် ကြီးမားသောအားထုတ်မှု လိုအပ်ခဲ့ရမည့်ခန္ဓာကိုယ်မှာ ယခုအခါတွင် သူ၏ မူလအခြေအနေသို့ ပြန်ရောက်သွားပြီ ဖြစ်သည်။
ပုံပျက်နေသော မျက်နှာသွင်ပြင်နှင့် မလိုက်ဖက်သောမျက်နှာ အသွင်အပြင်များရှိသော လူတစ်ယောက်၊ သူ၏တစ်ကိုယ်လုံး အရေပြားမှာ သွေးအရောင်တစ်စက်မျှမရှိဘဲ ဖြူဖျော့နေသည်။
ယခုအခါတွင် ၎င်းသည် အလောင်းတစ်လောင်းမျှသာမဟုတ်တော့ပေ။
၎င်းသည် တစ္ဆေတစ်ကောင်၊ ပြီးပြည့်စုံသောတစ္ဆေတစ်ကောင်ဖြစ်သည်။
ထူးဆန်း အေးစက်သည့်အရာတစ်ခုဖြစ်ပွားခဲ့သည်။
မြေပြင်ပေါ်မှ ခန္ဓာကိုယ်သည် ဖြည်းညှင်းစွာ မျက်လုံးများမှိတ်သွားပြီး တစ်ချိန်တည်းမှာပင် အနီးအနားမှ ဦးခေါင်းမှာ ပို၍ပင်ပုပ်သိုးသွားသည်။ ယခုအခါတွင် ဦးခေါင်းပေါ်မှဆံပင်နှင့်အရေပြားများ ပုပ်သိုးကွာကျသွားပြီး အသားစများဖြင့်ဖုံးလွှမ်းနေသော ဦးခေါင်းခွံတစ်ခုသာ ကျန်ရစ်သည်၊ ကြည့်ရှုရသည်မှာ ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသည်။
ယန်ကျန့်၏မျက်နှာအမူအရာမှာ မပြောင်းလဲပေ၊ ထိုသို့သောမြင်ကွင်းမှာ သူ့အတွက် ထူးဆန်းမနေတော့ပေ။
သူကြောက်သည်မှာ တကယ့်တစ္ဆေများဖြစ်ပြီး ပုပ်သိုးပြောင်းလဲနေသောအလောင်းကောင်မဟုတ်ပေ။
ခန္ဓာကိုယ်မျက်လုံးများမှိတ်ပြီးနောက် အရာအားလုံးတည်ငြိမ်သွားပုံရပြီး ထူးဆန်းသောလှုပ်ရှားမှုများ ရပ်တန့်သွားသည်။
သို့သော် ဒီတည်ငြိမ်မှုမှာ ကြာရှည်မခံပေ။
မိနစ်နှစ်ဆယ် သို့မဟုတ် တစ်ဆယ့်ငါးမိနစ်ကြာသည်ဟု ပြောရန်ခက်ခဲသည်။
အချိန်တစ်ခုတွင် ပုံပျက်နေသောမျက်နှာသွင်ပြင်နှင့် ဖြူဖျော့သော အရောင်အဆင်းရှိသော အလောင်းသည် မြေပြင်မှရုတ်တရက် တောင့်တင်းစွာ ထိုင်လိုက်ပြီး သူ၏မှိတ်ထားသောမျက်လုံးများ ရုတ်တရက် ပွင့်လာသည်။
မျက်လုံးများမှာ ယခင်ကနှင့် ပြောင်းလဲသွားသည်။
ထုံထိုင်းမှုမှတစ်ဆင့် ထူးဆန်းအေးစက်သော အမူအရာတစ်ခုရှိနေပြီး ထိုအခိုက်တွင် သူတို့သည် အနီးအနားမှ ယန်ကျန့်ကို စိုက်ကြည့်နေပုံရသည်။
"သူဒီလောက်မြန်မြန်ပြန်ရှင်လာတာလား။"
ယန်ကျန့်၏မျက်နှာ သိသိသာသာပြောင်းလဲသွားသည်။
သူသည် အလောင်းကို တစ်ချိန်လုံးစောင့်ကြည့်နေပြီး ဘယ်မှ မထွက်ခွာခဲ့သောကြောင့် အလောင်း ဘာပုံမှန်မဟုတ်တာ ပြသည်နှင့် သူချက်ချင်း တုံ့ပြန်လိုက်သည်။
အနည်းငယ်မျှ တွေဝေမနေဘဲ မည်းနက်သောလက်ဖဝါးတစ်ဖက်သည် အလောင်း၏ဦးခေါင်းကို လျင်မြန်စွာ ဖုံးအုပ်လိုက်သည်။
တစ္ဆေလက်၏ဖိနှိပ်မှု အသင့်ဖြစ်နေပြီ။
ခုလေးတင် မျက်လုံးများဖွင့်လိုက်သော ခန္ဓာကိုယ်သည် ဖြည်းညှင်းစွာ သူ၏မျက်လုံးများကို နောက်တစ်ကြိမ်ပြန်မှိတ်သွားသည်။