ကုဒ်နံပါတ်အသစ်

ဒီတစ်ကြိမ် အိပ်မက်ဆိုးသည် အမှန်တကယ်ပင် ယန်ကျန့်၏ အပေါ်တွင် တာဝန် အနည်းငယ် ရှိသည်။ အကယ်၍ သူသာ ထိုအလောင်းများကို မရွှေ့ပြောင်းခဲ့ပါက ဒီနေ့၏ အိပ်မက်ဆိုးသည် ဖြစ်ပေါ်လာမည် မဟုတ်ပေ။ သူသည် ဒါကို သူ၏ နှလုံးသားထဲတွင် ကောင်းကောင်း သိသောကြောင့် ရွာသားများ၏ စိတ်ခံစားချက်များကို ထည့်သွင်းစဉ်းစားပြီး လျော်ကြေး အနည်းငယ် ပေးရန် မလိုလားခြင်း မရှိခဲ့ပေ။

ဘာပဲဖြစ်ဖြစ်၊ ငွေသည် သူ့အတွက် ဂဏန်းတစ်ခုမျှသာ ဖြစ်သည်။ သူသည် ငွေသုံးစွဲရန် အသက်မရှိသလို အချိန်လည်း မရှိပေ။ ဟုတ်ပါတယ်၊ ယန်ကျန့်၏ လက်ရှိ ပိုင်ဆိုင်မှုများဖြင့်ပင် ငွေကုန်ရန် ခက်ခဲပေလိမ့်မည်။

လူမိုက်တစ်ယောက်လို သရုပ်ဆောင်ပြီး ရွာသားများကို အခွင့်အရေးပေးခြင်းမှာ မဖြစ်နိုင်သည့် အရာတော့ မဟုတ်ပေ။

သို့သော်လည်း ဒီလူများမှာ အလွန် စက်ဆုပ်ရွံရှာဖွယ် ကောင်းလှသည်။

ပြီးတော့ အလွန် အေးစက်လွန်းသည်။

ရွာထဲမှ သေဆုံးမှုများမှာ မနေ့ညကမှ ဖြစ်ပွားခဲ့ပြီး အလောင်းများကို မကောက်ယူရသေး သို့မဟုတ် မီးမသင်္ဂြိုဟ်ရသေးဘဲ သူတို့သည် ဒီမနက်စောစောတွင် လျော်ကြေးတောင်းရန် ရောက်ရှိလာကြပြီး တစ္ဆေဆရာတစ်ဦးထက်ပင် အေးစက်သော လျစ်လျူရှုမှုကို ပြသနေသည်။

ထို့အပြင်။

သူတို့သည် သူ၏ ကိုယ်ပိုင်မိသားစု၏ အနားယူမှုကို အနှောင့်အယှက်ပေးခဲ့ပြီး သူတို့၏ အကျိုးအမြတ်ကိုသာ အာရုံစိုက်ကာ အခြားသူများကို လုံးဝ လျစ်လျူရှုခဲ့သည်။

ယန်ကျန့်သည် ဒီလူများနှင့် ဆက်ဆံရသည်မှာ လုံးဝ စက်ဆုပ်ရွံရှာဖွယ်ကောင်းသည်ဟု တွေ့ရှိလိုက်ရသည်။

ဒီလို လူထုစိတ်ဓာတ်နှင့် စိတ်ဓာတ်မျိုး—သူ၏ မိခင်သည် ရွာသို့ မပြန်ဘဲ တာချန်းမြို့တွင် သူနှင့်အတူ နေထိုင်ရန် ရွေးချယ်ပြီး အိမ်ငှားနေခြင်းကို ပိုနှစ်သက်သည်မှာ အံ့ဩစရာ မရှိပေ။

ပြန်လာပါက သူတို့သည် လှောင်ပြောင်ခြင်းနှင့် မထီမဲ့မြင်ပြုခြင်းကို ခံရနိုင်ခြေများသည်။

အနည်းဆုံးတော့ အပြင်ဘက်တွင် သူတို့ကို သာမန်လူများအဖြစ် ဆက်ဆံနိုင်သည်။

ယန်ကျန့်သည် သဘာဝလွန် ဖြစ်ရပ်များ အပြင်ဘက်တွင် အတွေ့အကြုံများများစားစား မရှိခဲ့ပေ။ သူသည် အခြားသူများနှင့် အပြန်အလှန်ဆက်ဆံမှု နည်းပါးပြီး ရှုပ်ထွေးသော လူလူချင်း ဆက်ဆံရေးများကို ယခင်က မကိုင်တွယ်ခဲ့ဖူးသောကြောင့် ဒါသည် သူ ဒီလို ထိုးထွင်းသိမြင်မှု ရရှိပြီး အတွေးအချို့ ထုတ်လုပ်ခဲ့သည့် ပထမဆုံး အကြိမ်ဖြစ်သည်။

သူလျော်ကြေးပေးရန် ငြင်းဆန်လိုက်သည်နှင့်။

စိတ်လှုပ်ရှားနေသော လေထုသည် ထိန်းမနိုင်သိမ်းမရ ဖြစ်သွားမည့် လက္ခဏာများ ပြသလာသည်။ သို့သော်လည်း ယာဉ်တစ်စီးပြီးတစ်စီး ရွာထဲသို့ မောင်းဝင်လာသည်နှင့် ဒီပရမ်းပတာဖြစ်မည့် ခြိမ်းခြောက်မှုမှာ ငြိမ်သက်သွားသည်။

"အမှုစစ် အရာရှိတွေ ရောက်လာပြီ။"

"ဒီလောက်များတဲ့ ယာဉ်တွေ—လူဘယ်နှစ်ယောက်များ လာတာလဲ။"

"ဒီလောက် လူတွေအများကြီး သေဆုံးတော့ ဒါက အမှုကြီးတစ်ခု ဖြစ်မှာပဲ၊ ဒါကြောင့် လူတွေအများကြီး လာတာ။"

ဆွေးနွေးမှုများကြားတွင် ယာဉ်များသည် အနီးအနားရှိ ကွင်းပြင်ပေါ်တွင် ရပ်တန့်သွားပြီး ကားများထဲမှ အရာရှိ အများအပြား ထွက်လာကြသည်—အနည်းဆုံး ဒါဇင်အနည်းငယ်ခန့်၊ ရွာမှ ကြည့်ရှုသူများထက် ပိုများသည်။

သူတို့ကို ဦးဆောင်နေသူမှာ အသက်သုံးဆယ်အောက် လူငယ်တစ်ဦးဖြစ်ပြီး ထူးကဲစွာ အရည်အချင်းရှိပုံရသည်။ သူ၏ အမည်မှာ ဟူခိုင်ဖြစ်ပြီး ကျန်းဟွာ၏ လက်အောက်ငယ်သား တစ်ဦးဖြစ်ကာ ဒီဒေသရှိ အထူးအမှုများကို ကိုင်တွယ်ရန် တာဝန်ရှိသည်။

ဟူခိုင် ရောက်ရှိလာသည်နှင့် ပတ်ဝန်းကျင်မှ ရွာသားများ ရုတ်တရက် တိတ်ဆိတ်သွားပြီး မဆင်မခြင် စကားပြောရန် မရဲတော့ပေ။

"မင်း သဘောတူထားတဲ့ အချိန်ထက် တော်တော် နောက်ကျတယ်။"

ယန်ကျန့်က ပြောသည်။

ဟူခိုင်က အနားကပ်လာပြီး ချက်ချင်း တောင်းပန်သည်။

"ကျွန်တော် အရမ်း တောင်းပန်ပါတယ် ခေါင်းဆောင်ယန်။ မြို့နယ်ထဲက လမ်းတွေက တော်တော် ကျဉ်းမြောင်းပြီး ယာဉ်ကြောပိတ်ဆို့မှု နည်းနည်း ရှိနေလို့ ကျွန်တော်တို့ မိနစ်အနည်းငယ် နောက်ကျသွားတာပါ။"

ယန်ကျန့်သည် ဒီလူကို မသိသော်လည်း ဟူခိုင်က ယန်ကျန့်ကို မှတ်မိသည်။

အတွင်းပိုင်းတွင် ယန်ကျန့်၏ ဖိုင်နှင့် အချက်အလက်များမှာ ကျယ်ကျယ်ပြန့်ပြန့် ပျံ့နှံ့နေရမည်ဖြစ်ပြီး ၎င်းသည် လျှို့ဝှက်သော်လည်း အရေးကြီးသော ပုဂ္ဂိုလ်များမှာမူ သူ့အကြောင်းကို မလွှဲမရှောင်သာ သိရှိကြသည်။

"စိတ်မပူပါနဲ့၊ နောက်ဆက်တွဲကိုသာ ဖြေရှင်းလိုက်ပါ။ အဲ့ဒီအရာကို ဖြေရှင်းပြီးသွားပြီ၊ အန္တရာယ်အတွက် စိတ်ပူစရာမလိုတော့ဘူး"

ယန်ကျန့်က ပြောသည်။

ဟူခိုင်က သက်ပြင်းချလိုက်သည်။

"ကျေးဇူးတင်ပါတယ် ခေါင်းဆောင်ယန်။ ဒါဆိုရင် ကျွန်တော့်စိတ်ထဲမှာ အေးသွားပြီ။"

ခေါင်းဆောင်ယန် ဟုတ်လား။

ဒီမြင်ကွင်းကို မြင်နေရသော အခြားရွာသားများမှာ ခဏတာ ကြောင်သွားပြီး နောက်ဆက်တွဲ ဘာလုပ်ရမည်ကို မသေချာဖြစ်နေကြသည်။ ယခုအချိန်အထိ သူတို့သည် ယန်ကျန့် ကံကောင်းပြီး ချမ်းသာလာသည်ဟုသာ ထင်ခဲ့ကြသော်လည်း ဦးဆောင် အမှုစစ် အရာရှိကပင် သူ့ကို ဒီလောက် လေးစားစွာ ဆက်ဆံမည်ဟု မမျှော်လင့်ထားခဲ့ကြပေ။

ဒါက ပိုက်ဆံရှိရုံသာမက သူ၏ အဆင့်အတန်းကိုလည်း ဖော်ပြနေသည်။

"ဒီလူတွေကို ခေါ်သွားပြီး သုံးလကနေ ခြောက်လအထိ သီးခြားခွဲထားပြီး စောင့်ကြည့်ဖို့ နည်းလမ်းရှာလိုက်။ အကြောင်းရင်းက… သူတို့ သဘာဝလွန် ဖြစ်ရပ်တစ်ခုမှာ ပါဝင်ပတ်သက်နေပြီး ပုံမှန်မဟုတ်နိုင်လို့ပဲ"

ယန်ကျန့်က အေးစက်စွာပြောရင်း လူအုပ်ကို ညွှန်ပြလိုက်သည်။

ဟူခိုင်သည် ခဏတာ တွေဝေသွားသော်လည်း သူဆိုလိုသည်ကို လျင်မြန်စွာ နားလည်သွားသည်။

အကြောင်းရင်းမှာ အပြစ်ပြောစရာမရှိပေ၊ အထက်သို့ အစီရင်ခံရာတွင် ပြဿနာမရှိနိုင်ပေ၊ အကြောင်းမှာ ၎င်းသည် သဘာဝလွန် ဖြစ်ရပ်တစ်ခုနှင့် သက်ဆိုင်သောကြောင့်ဖြစ်သည်။ အခြားမည်သူမျှ မေးခွန်းထုတ်ပိုင်ခွင့်မရှိဘဲ ယန်ကျန့်တွင် ကိုင်တွယ်ဖြေရှင်းရန် အခွင့်အာဏာ အပြည့်အဝရှိသည်။

"ဟုတ်ကဲ့ ခေါင်းဆောင်ယန်၊ ကျွန်တော် လုပ်လိုက်ပါ့မယ်။"

ထို့နောက် ဟူခိုင်က သူ၏ လက်အောက်ငယ်သားများကို ညွှန်ကြားသည်။

"သူတို့ကို ပြန်ခေါ်သွားပြီး ကောင်းကောင်းမွန်မွန် နေရာချထားပေးလိုက်။ ခဏတာ သီးခြားခွဲထားပြီး ယဉ်ကျေးစွာ ဆက်ဆံပါ။ ဘာပဋိပက္ခ ဒါမှမဟုတ် ဒုက္ခမှ မဖြစ်စေနဲ့။ သူတို့က ရာဇဝတ်ကောင်တွေ မဟုတ်ဘူး၊ သာမန်လူတွေပဲ။"

ယန်ကျန့်သည် ရှောင်ဟူက ဘယ်လိုကိုင်တွယ်သည်ကို ဂရုမစိုက်ပေ၊ သူသည် ရလဒ်များကိုသာ စိတ်ဝင်စားသည်။

သူသည် ဒီစိတ်အနှောင့်အယှက်ဖြစ်ဖွယ် လူများ ပျောက်ကွယ်သွားရန်သာ လိုအပ်သည်၊ ဘယ်လို၊ ဘယ်ကိုသွား၊ ဘာလုပ်သည်ကိုတော့ သူလုံးဝ စိတ်မဝင်စားပေ။

"ယန်ကျန့်၊ မင်းဒါနဲ့ ဘာကိုဆိုလိုတာလဲ။ ငါတို့ဘာလုပ်ခဲ့လို့ မင်းငါတို့ကို ဒီလိုဆက်ဆံရတာလဲ။"

ရုတ်တရက် အမျိုးသားတစ်ဦးက အရာရှိများ ခေါ်ဆောင်သွားစဉ် ထိတ်လန့်စွာ ပြောလိုက်သည်။

"ယန်ကျန့်၊ မင်းနှလုံးသားမရှိတဲ့ သားရဲ။ မင်းက မင်းအဖေနဲ့ တစ်ပုံစံတည်းပဲ။ မင်းငါ့ကို အသက်မရှင်စေချင်ရင် ငါမင်းကို အစွမ်းကုန် တိုက်ခိုက်မှာပဲ။"

အမျိုးသမီးတစ်ဦးက အော်ဟစ်သည်၊ ခေါ်ဆောင်သွားခြင်းကို ငြင်းဆန်သည်။ သူမသည် လူအုပ်ထဲမှ လွတ်မြောက်ပြီး ယန်ကျန့်ဆီသို့ ပြေးဝင်ကာ သူ့ကို သေသည်အထိ တိုက်ခိုက်ရန် ဆုံးဖြတ်ထားသည်။

သို့သော် နောက်တစ်ခဏတွင် အမျိုးသမီးသည် တစ်စုံတစ်ခုက ခြေကျင်းဝတ်ကို ဖမ်းဆုပ်လိုက်သကဲ့သို့ ဖြစ်သွားပြီး ဘုတ်ခနဲမြည်အောင် မြေပြင်ပေါ်သို့ ပြုတ်ကျသွားသည်။

ယန်ကျန့်သည် ဒီလူ သူ့အနားသို့ ချဉ်းကပ်ပြီး တစ္ဆေကို ဖိနှိပ်ရန် သူ၏ ကြိုးပမ်းမှုများကို အနှောင့်အယှက်ပေးခြင်းကို ခွင့်ပြုမည်မဟုတ်ပေ။

သူမထနိုင်မီမှာပင်။

ဘောင်း!

သေနတ်သံ ကျယ်လောင်စွာ ထွက်ပေါ်လာပြီး လူတိုင်း၏ နှလုံးသားများ ခုန်ထွက်လုမတတ် ဖြစ်သွားသည်။

ယန်ကျန့်၏ မျက်နှာမှာ လျစ်လျူရှုနေပြီး သူရွှေရောင် ပစ္စတိုတစ်လက်ကို ဆွဲထုတ်လိုက်သည်။ ကောင်းကင်သို့ တစ်ချက်ပစ်ခတ်ပြီးနောက် သူသည် သေနတ်ကို ဘေးသို့ ဖြည်းညှင်းစွာ ချထားလိုက်သည်။

"ဘယ်သူမဆို ဒုက္ခပေးရဲရင် ငါပစ်သတ်မယ်။"

ထိုအချိန်တွင်။

အခြားရွာသားများအားလုံး ယန်ကျန့်ကို မျက်လုံးများ ပြူးကျယ်စွာ ကြည့်နေကြသည်။

ဘုရားဘုရား။

ယန်ကျန့်လက်ထဲတွင် သေနတ်တစ်လက်ရှိသည်။

တစ္ဆေတစ်ကောင်ကို မြင်လိုက်ရသကဲ့သို့ လူတိုင်း ပင်ကိုအသိစိတ်ဖြင့် အတော်အတန်အကွာအဝေးသို့ နောက်ဆုတ်သွားကြပြီး ဝိုင်းအုံရန် မရဲတော့ပေ။ အကယ်၍သာ အမှုစစ် အရာရှိများ ရှိမနေခဲ့ပါက သူတို့သည် ပြန့်ကျဲကာ ထွက်ပြေးသွားနိုင်လောက်သည်။

ဘာပဲဖြစ်ဖြစ်၊ သတ္တိအရှိဆုံးလူပင်လျှင် သေနတ်ကိုင်ဆောင်ထားသူတစ်ဦးကို ရင်ဆိုင်ရန် မရဲပေ၊ ဟုတ်တယ်မဟုတ်လား။ မတော်တဆ ပစ်မိသွားရင်ကော။ ဒါက လူသေစေနိုင်သည်။

သေနတ်သံ ထွက်ပေါ်လာသည်။

သူ၏ဘေးတွင် ဟူခိုင်သည် ယန်ကျန့်ကို အနည်းငယ် အံ့အားသင့်စွာ ကြည့်သည်၊ ဒီအခြေအနေများအောက်တွင် ပစ်ခတ်ရန် မလိုအပ်ဟု ခံစားမိသည်၊ အကယ်၍သာ ကိုင်တွယ် ဖြေရှင်းရန် ပို၍အရေးကြီးသောအရာတစ်ခုခု၊ ဒီလိုလုပ်ရပ်ကို လိုအပ်စေသောအရာတစ်ခုခု မရှိပါကပေါ့။

ဒါကြောင့် သူသည် ယန်ကျန့်ပတ်ဝန်းကျင်ကို သေချာကြည့်လိုက်သည်။

လျင်မြန်စွာပင် သူသည် ယန်ကျန့်ဘေးတွင် တစ်စုံတစ်ယောက် ထိုင်နေပုံရသည်ကို သတိပြုမိလိုက်သည်။

မဟုတ်ဘူး၊ ဒါက လူတစ်ယောက်မဟုတ်ဘဲ အေးစက်ပြီး အနည်းငယ် အနံ့ထွက်နေသော အလောင်းတစ်လောင်း ဖြစ်သည်၊ အဝတ်အစားများဖြင့် ဖုံးကွယ်ထားသော်လည်း ၎င်း၏ ပုံသဏ္ဌာန်မှာ မြင်နိုင်သေးသည်။

အလောင်းတစ်လောင်း ဟုတ်လား။

ဒီအချိန်တွင် ကားနောက်ဖုံးတွင် အလောင်းတစ်လောင်း ဘာကြောင့်ရှိနေရတာလဲ။

နေဦး၊ ဖြစ်နိုင်သည်မှာ ဒါက အလောင်းတစ်လောင်းမဟုတ်ဘဲ၊ ဖြစ်နိုင်သည်မှာ… တစ္ဆေတစ်ကောင်။

တစ္ဆေသည် ယန်ကျန့်ဘေးတွင် ထိုင်နေပြီး ဒီအခြေအနေမှာ အပြည့်အဝ မဖြေရှင်းရသေးပုံ ရသည်၊ ဒါက သူသာမန်လူများကို အဝေးတွင်ထားရန်၊ အကြမ်းဖက်နည်းလမ်းအချို့ကို သုံး၍ပင် ပြုလုပ်ရခြင်းကို ရှင်းပြနေသည်။

"သေစမ်းကွာ။"

ထိုအချိန်တွင် စိတ်လှုပ်ရှားနေသော ဟူခိုင်က အော်သည်။

"သူတို့အားလုံးကို ပြန်ခေါ်သွား၊ ဘယ်သူမှမကျန်စေနဲ့၊ ရွာအဝင်ဝမှာ ဝင်ထွက်ခွင့် ပိတ်ပင်လိုက်၊ တခြားဘယ်သူမှ အနားကပ်ခွင့်မပြုဘူး။"

တစ္ဆေများနှင့်ပတ်သက်လာလျှင်၊

ဒီဖြစ်ရပ်သည် လုံးဝ အခြားအဆင့်တစ်ခုဖြစ်သည်။

ဒါက နောက်ဆက်တွဲကို ကိုင်တွယ်ဖြေရှင်းရုံသာမက ကိစ္စများမှာ အလွန်ဆိုးရွားစွာ မှားယွင်းသွားနိုင်သည်။

အကယ်၍ ဒါက အခြေအနေကို ပျက်စီးစေခဲ့ပါက ဟူခိုင်သည် ဆယ်ကြိမ်တိုင်တိုင် ရာထူးမှ နုတ်ထွက်ခြင်းသည်ပင် မလုံလောက်ဟု ခံစားမိသည်။

အမိန့်ထုတ်ပြန်သည်နှင့် ယန်ကျန့်၏ သရုပ်ပြမှုများမှာ ဟန့်တားသည့်အကျိုးသက်ရောက်မှုရှိခဲ့သည်။

ဒုက္ခပေးရန် ကြိုးစားနေသူများမှာ နာခံလာကြသည်။

အကြောင်းရင်းမှာ ရိုးရှင်းသည်- သူတို့ကြောက်ရွံ့နေကြသည်။

ယန်ကျန့်တွင် သေနတ်ရှိပြီး ၎င်းကိုအသုံးပြုရန် ဆန္ဒရှိရုံသာမက အရေးအကြီးဆုံးမှာ မည်သူမျှ ဝင်ရောက်မစွက်ဖက်ခြင်းပင်။ အရာရှိများမှာ ဘာမှမမြင်ခဲ့သကဲ့သို့ ပြုမူပြီး အခြေအနေကို မကိုင်တွယ်ခဲ့ပေ၊ ဒါက ဘာကိုဆိုလိုသနည်း။

ဦးနှောက်တစ်ခြမ်းရှိသော မည်သူမဆို သိနိုင်သည်။

ယန်ကျန့်လက်ထဲမှလက်နက်မှာ ခွင့်ပြုချက်ရထားပြီးဖြစ်သည်၊ ဆိုလိုသည်မှာ သူပစ်ခတ်ခွင့်ရှိသည်။

ဒါကိုသဘောပေါက်သောအခါ လူများ၏မျက်လုံးများထဲမှ ယန်ကျန့်ကိုမြင်သည့်အကြည့်မှာ လောဘ လောဘမဟုတ်တော့ဘဲ ကြောက်ရွံ့ခြင်း၊ ထိတ်လန့်ခြင်းပင်ဖြစ်သည်။ သူတို့သည် နောက်ပိုင်းတွင် ကလဲ့စားချေရန် ပစ်မှတ်ထားခံရမည်ကို ကြောက်ရွံ့ကြသည်၊ ခေါ်ဆောင်သွားပြီးနောက် အကျိုးဆက်များကို စိုးရိမ်ကြသည်၊ သူတို့ဘယ်တော့မှ ပြန်မလာနိုင်တော့မည်ကို တွေးပူကြသည်။

လျော်ကြေးအတွက်မူ မည်သူမျှထပ်မပြောတော့ပေ။

ငွေကြေးကိစ္စများမှာ ယခုအခါတွင် အရေးမပါတော့၊ ဘေးကင်းလုံခြုံနေခြင်းကသာ အရေးအကြီးဆုံးဖြစ်သည်။

ယန်ကျန့်သည် လူများကို ခေါ်ဆောင်သွားသည်ကို အေးစက်စွာ လေ့လာနေသည်။ သူ၏ လက်ရှိအခြေအနေအရ ဒါသည် သူပေးနိုင်သော အမြင့်ဆုံးကရုဏာဖြစ်သည်။ အကယ်၍သာ အခြားသူတစ်ဦးဦးဖြစ်ပါက တိုင်ကြားမှုအနည်းငယ်သည်ပင် သူတို့အားလုံးကို သတ်ဖြတ်ပစ်ရန် လုံလောက်သည်၊ တစ္ဆေဆရာများစွာမှာ စိတ်ရောဂါရှိပြီး လူသားဆန်မှုကင်းမဲ့သည်ကို ထည့်သွင်းစဉ်းစားပါကပေါ့။

"ရွာထဲမှာ လူတွေအများကြီးသေသွားတယ်။ အလောင်းတွေကို သွားဂရုစိုက်လိုက်၊ ပြီးတော့ ငါ့ကိုနောက်ထပ် အကူအညီတစ်ခုပေး။ ငါ့အတွက် ဖိုင်နှစ်ခုသွားယူခဲ့၊ ငါကြည့်ချင်လို့"

ယန်ကျန့်က အမိန့်ပေးသည်။

အနားကပ်ရန်မရဲဘဲ ဟူခိုင်သည် ဘေးတွင်ရပ်ကာ သတိထား၍မေးသည်။

"ခင်ဗျားဘယ်သူ့ဖိုင်တွေလိုချင်လဲဆိုတာ သိပါရစေ ခေါင်းဆောင်ယန်။"

"ငါ့အဖေရဲ့ဟာ၊ ပြီးတော့ တစ်ခုက ငါ့ဝမ်းကွဲညီမအတွက်။"

"ခင်ဗျားဝမ်းကွဲညီမရဲ့နာမည်ကို သိပါရစေလား။" ဟူခိုင်က မေးသည်၊ ဒါက အနီးစပ်ဆုံးဆွေမျိုး ကိစ္စမဟုတ်သောကြောင့် ဖြစ်သည်။ သူသည် လုပ်ငန်းစဉ်ကိုအရှိန်မြှင့်ရန် တိကျသော နာမည် လိုအပ်သည်။

ယန်ကျန့်က ပြန်ဖြေသည်။

"မိန်ရှန်းရွာ၊ လျန်ယွမ်။"

"ကောင်းပါပြီ၊ ပြဿနာမရှိပါဘူး။"

ဟူခိုင်သည် ချက်ချင်းသဘောတူပြီး လက်အောက်ငယ်သားတစ်ဦးကို ဒါကိုဂရုစိုက်ရန် ညွှန်ကြားလိုက်သည်။

"ပြီးတော့ မိန်ရှန်းရွာက ဒီဖြစ်ရပ်ရဲ့ဖိုင်တွေကို စုစည်းပြီးရင် ကျန်းဟွာဆီကို ပို့လိုက်။ ကုဒ်နံပါတ်က… တစ္ဆေအိပ်မက်"

ယန်ကျန့်က ပြောသည်။

သူသည် ဒီဖြစ်ရပ်သည် အိပ်မက်ဆိုးအမှုနှင့် ကွဲပြားသည်ဟု ခံစားမိသည်၊ ဆင်တူမှုများရှိသော်လည်းပေါ့။ သို့သော်လည်း အကယ်၍ တူညီနေပါက သူသည် ၎င်းကို အမည်ပြောင်းပြီး သူ၏ကိုယ်ပိုင်ဖိုင်အသစ်တစ်ခု ဖန်တီးရန် စိတ်မရှိပေ။

ဘာပဲဖြစ်ဖြစ်၊ အိပ်မက်ဆိုးဖိုင်များမှာ ပြည်ပမှဖြစ်ပြီး ပြည်တွင်းဖြစ်ရပ်များမဟုတ်ပေ။

ထို့နောက် ယန်ကျန့်သည် ကားကိုပုတ်လိုက်သည်။

"အန်တီကျန်း၊ ဘာလုပ်နေတာလဲ။ အိပ်ပျော်သွားပြီလား။"

" မအိပ်ပါဘူး" ကျန်းယန်က တုန်လှုပ်စွာဖြင့် အလျင်အမြန်ပြန်ဖြေသည်။

သူမသည် ဇာတ်လမ်းကိုကြည့်နေခဲ့ပြီး ယန်ကျန့်သည် ဒီစိတ်အနှောင့်အယှက်ဖြစ်ဖွယ်ကိစ္စကို ဒီလိုနည်းလမ်းဖြင့် ကိုင်တွယ်ဖြေရှင်းမည်ဟု မမျှော်လင့်ထားခဲ့ပေ။ သူမသည် ဒါက အတော်အတန်ကြာမြင့်စွာ ဆွဲငင်နေမည်ဟု ထင်ခဲ့သော်လည်း သူမအစိုးရိမ်ဆုံးမှာ ယန်ကျန့် ဒေါသထွက်ပြီး ရုပ်ပိုင်းဆိုင်ရာထိခိုက်မှုဖြစ်ပွားမည်ကိုပင်။

"ရှောင်ဟူနဲ့အတူ ရွာထဲလိုက်သွား။ ဒီနေ့ ပေါ်မလာတဲ့မိသားစုတွေ၊ တစ်ယောက်ယောက်သေဆုံးခဲ့ရင် သူတို့ကို တစ်ဦးလျှင်ငါးသန်းလျော်ကြေးပေးလိုက်… ဒါက ငါ့ရဲ့ကိုယ်ပိုင်လျော်ကြေးပဲ"

ယန်ကျန့်က တည်ငြိမ်စွာပြောသည်။

ကျန်းယန်သည် အံ့အားသင့်သွားပြီး "ငါတို့လျော်ကြေးဆက်ပေးနေတုန်းပဲလား။ ဒါမလိုအပ်ဘူး မဟုတ်လား။"

"မလိုအပ်ဘူး၊ ဒါပေမဲ့ ငါလုပ်ချင်ရင် ပြဿနာရှိလို့လား။ ပြီးတော့ ဆူပူအုံကြွမှုကိုဖြစ်စေတာက ရှားပါးမှုကြောင့် မဟုတ်ဘဲ မညီမျှမှုကြောင့်ပဲ။ ငါအဲ့ဒီလူတွေကို သူတို့တစ်သက်လုံး နောင်တရစေချင်တယ်"

ယန်ကျန့်က လျစ်လျူရှုစွာပြောသည်။

"စိတ်ဓာတ်ကို ချိုးဖျက်ပြီး သတ်တာလား။"

ကျန်းယန်သည် ရုတ်တရက်သူမ၏မျက်လုံးများကို ကျဉ်းမြောင်းလိုက်ပြီး သူမ၏ပါးစပ်ကိုဖုံးကာ တခစ်ခစ်ရယ်မောသည်။

"ရှင်အရမ်းဆိုးတာပဲ။"

အကယ်၍ ထိုလူများပြန်လာပြီး အခြားသူများငါးသန်းလျော်ကြေးရရှိချိန်တွင် သူတို့ဘာမှ မရရှိသည်ကိုမြင်ပါက သူတို့သည် သွေးအန်လောက်အောင် ဒေါသထွက်ပေလိမ့်မည်။ ထိုအရိပ်သည် သူတို့အပေါ်တွင် တစ်သက်လုံးကျရောက်နေပေလိမ့်မည်။

"ငါလူကောင်းတစ်ယောက်လို့ ဘယ်တော့မှမပြောခဲ့ဘူး"

ယန်ကျန့်က မှတ်ချက်ချသည်။

"ကျွန်မသွားလုပ်လိုက်မယ်"

ကျန်းယန်သည် လျင်မြန်စွာ ကားထဲမှထွက်လိုက်သည်။

ယန်ကျန့်သည် လူများ အလုပ်များနေသည်ကိုမြင်ပြီး စောင့်ကြည့်ရန်ကျန်ရှိနေသော လူအနည်းငယ်ကိုလည်း သတိပြုမိသောအခါ သူသည် ယခုအခါတွင် ဒီနေရာတွင်ငြိမ်းချမ်းစွာထိုင်ပြီး ပုပ်သိုးနေသောအလောင်းကို မည်သူမျှမနှောင့်ယှက်ဘဲ ဖိနှိပ်နိုင်သည်။

ခန္ဓာကိုယ်၏ပုပ်သိုးနှုန်းမှာ ဆက်လက်ပြင်းထန်လာသည်၊

သူထင်ထားသလောက် လျင်မြန်စွာမဟုတ်သော်လည်း။

သို့သော်လည်း လုပ်ငန်းစဉ်မှာ အလွန်ချောမွေ့စွာသွားနေသည်။