ယခုအခါတွင် မရှိတော့သော လူများ
Vol. 50 Ch. 745
ရွာထဲမှ အနှောင့်အယှက်ကို ဖြေရှင်းပြီးနောက် ယန်ကျန့်သည် ကား၏ နောက်ဖုံးတွင် တိတ်ဆိတ်စွာ ထိုင်နေပြီး တစ္ဆေ မျက်လုံးများ ဖွင့်ကာ နိုးထမလာစေရန် ဖိနှိပ်ထားသည်။
လုပ်ငန်းစဉ်မှာ ရိုးရှင်းသော်လည်း ဝှက်ဖဲ အန္တရာယ်များ ရှိနေဆဲဖြစ်သည်။
ဒီအချိန်အတွင်း သူသည် တစ္ဆေဆိုး၏ စွမ်းအားကို ပေါ့ပေါ့ဆဆ အသုံးမပြုနိုင်ပေ။
ဒါကြောင့် တစ္ဆေကို စောင့်ကြည့်နေရင်း သူသည် သူ၏ ကိုယ်ပိုင် အခြေအနေကိုလည်း သတိထားရသည်။ ဘာပဲဖြစ်ဖြစ်၊ ဒီတစ္ဆေ ဖိနှိပ်သည့် နေရာကို ပုံမှန်အားဖြင့် သူကိုယ်တိုင် အပေါ်တွင် သုံးလေ့ရှိသည်၊ တစ္ဆေတစ်ကောင် အပေါ်တွင် ခဏတာ သုံးခြင်းမှာ ပြဿနာ မရှိသော်လည်း ယန်ကျန့်သည် အချိန်ကြာမြင့်စွာ မစမ်းသပ်ဖူးခဲ့ပေ။
နေ့လည်ခင်းခန့်တွင်။
ဟူခိုင်သည် ဖိုင်တွဲတစ်ခုနှင့်အတူ ရောက်လာပြီး ယန်ကျန့်ကို ပေးကာ ပြောသည်။
"ခေါင်းဆောင်ယန်၊ ဒီအထဲမှာ ထူးဆန်းတဲ့ အရာတစ်ခု ရှိနေတယ်။"
"ဘာလဲ။"
ယန်ကျန့်သည် ဖိုင်တွဲကို လက်တစ်ဖက်ဖြင့် ယူပြီး ခေါင်းမမော့ဘဲ စစ်ဆေးစပြုသည်။
"ကျွန်တော် ခင်ဗျားအဖေရဲ့ မှတ်တမ်းတွေကိုပဲ တွေ့တယ်၊ အဲ့ဒါတွေက တော်တော် ဟောင်းနေပြီ၊ သတင်းအချက်အလက် သိပ်မရှိဘူး။ ခင်ဗျား ပြောတဲ့ လျန်ယွမ် အမည်ရှိ ဝမ်းကွဲညီမ အတွက်တော့ သူမရဲ့ မှတ်တမ်းတွေကို ကျွန်တော် ရှာမတွေ့ခဲ့ဘူး"
ဟူခိုင်က ရှင်းပြသည်။
ယန်ကျန့်သည် သူ၏ လုပ်ရပ်များတွင် ခဏရပ်သွားပြီး ခေါင်းမော့ကာ မျက်မှောင်ကြုတ်သည်။
"မင်း ရှာမတွေ့ဘူး ဟုတ်လား။"
"ဟုတ်ကဲ့၊ ကျွန်တော် ဘာမှ ရှာမတွေ့ခဲ့ဘူး။ ဒီလူရဲ့ တည်ရှိမှု မှတ်တမ်းတွေ လုံးဝ မရှိဘူး။ မိန်ရှန်းရွာက တခြားလူတိုင်းရဲ့ မှတ်တမ်းတွေကို ကျွန်တော် ရှာနိုင်တယ်၊ ဒါပေမဲ့ သူမရဲ့ မှတ်တမ်းတွေက ဘယ်နေရာမှာမှ ရှာမတွေ့ဘူး" ဟူခိုင်က အသံတိုးတိုးဖြင့် ပြောသည်။
"မှတ်တမ်းဟောင်းတွေထဲမှာ လျန်ယွမ် အမည်ရှိတဲ့ လူတစ်ယောက်မှ မရှိဘူး၊ ဒါပေမဲ့ ကျွန်တော် တခြား ရွာသားတွေကို မေးကြည့်ပြီး ဒီလိုလူတစ်ယောက် အမှန်တကယ် ရှိတယ်ဆိုတာ အတည်ပြုပြီးပြီ။"
"ဒါကြောင့် ကျွန်တော် ကောက်ချက်ချနိုင်တာက ခင်ဗျား ဝမ်းကွဲညီမကို မှတ်တမ်းတွေထဲမှာ ထည့်မထားခဲ့ဘူး၊ သူမက မှတ်ပုံတင်မရှိသူ၊ အထောက်အထားမဲ့ပဲ။ ဒါပေမဲ့ ကျွန်တော်က ကိုယ်တိုင် သူမကို မှတ်ပုံတင်ပေးခဲ့တယ်။ ဒီမှာ သူမရဲ့ အိမ်ထောင်စုစာရင်း အသစ်နဲ့ မှတ်ပုံတင်ကတ် အသစ်ပါ။"
ထိုသို့ ပြောပြီးနောက် ဟူခိုင်သည် အခြား စာရွက်စာတမ်း အိတ်တစ်ခုကို လွှဲပြောင်းပေးသည်။
ယန်ကျန့်က လက်ဝှေ့ယမ်းသည်။
"ခဏစောင့်၊ ဒါတွေအားလုံးက ဒုတိယ အရေးကြီးတာပဲ။ ငါသိချင်တာက ငါ့ဝမ်းကွဲညီမရဲ့ မှတ်တမ်းတွေကို ဘာလို့ ရှာမတွေ့နိုင်ရတာလဲ။ ပုံမှန်အားဖြင့် လူတစ်ယောက် မွေးဖွားပြီးရင် မှတ်တမ်းတွေ တည်ထောင်တယ် မဟုတ်လား။ ကျောင်းတက်တာလိုမျိုး ကိစ္စတွေအတွက် ဒါတွေ လိုအပ်တယ်။ မှတ်တမ်းမရှိတာ မဖြစ်နိုင်ဘူး။"
"ဒါ မှန်ပါတယ်။ ဒါပေမဲ့ သူမရဲ့ နာမည်က အပိုဖြစ်နေပြီး အတည်မပြုနိုင်တဲ့ တစ်ခု ဖြစ်နေတယ်။ သူမ ဘယ်လို မွေးဖွားပြီး ကျောင်းတက်ခဲ့သလဲ ဆိုတာတော့ ကျွန်တော် မသေချာသေးဘူး။ စုံစမ်းဖို့ အချိန် နည်းနည်း လိုပါတယ်" ဟု ဟူခိုင်က ပြောသည်။
"မဟုတ်ဘူး၊ စိတ်မပူနဲ့တော့။ အတိတ်က မှတ်တမ်းဟောင်းတွေကို သွားစစ်ဆေး၊ အတိတ်က မွေးဖွားပြီး သေဆုံးခဲ့တဲ့ မိန်ရှန်းရွာက လူတွေကိုပေါ့။ မျက်နှာမှတ်သားမှုစနစ် သုံးသည်ဖြစ်စေ၊ လက်ဖြင့် နှိုင်းယှဉ်သည်ဖြစ်စေ၊ ရွာထဲမှာ လူသိပ်မများတော့ သဲလွန်စ တချို့ ရှာတွေ့ဖို့ မခက်ခဲသင့်ဘူး။ ညနေမတိုင်ခင် ငါ့ကို အဖြေပေး"
ယန်ကျန့်က သူ့ကို စိုက်ကြည့်ရင်း ညွှန်ကြားသည်။
"ပြဿနာ မရှိပါဘူး၊ ဒီရွာက လူတွေရဲ့ မှတ်တမ်းတွေကို ရှာရလွယ်ပါတယ်"
ဟူခိုင်က ပြန်ဖြေသည်။
"ကျွန်တော် ချက်ချင်း သွားလုပ်လိုက်ပါ့မယ်။"
ဟူခိုင် ထွက်ခွာသွားသည်ကို မြင်သောအခါ ယန်ကျန့်၏ နှလုံးသားမှာ ပို၍ မငြိမ်မသက် ဖြစ်လာသည်။
သူသည် နောက်ထပ် ဝှက်ဖဲ တည်ရှိမှုတစ်ခုကို ဖော်ထုတ်နေပုံရသည်။
သူ၏ ဝမ်းကွဲညီမသည် သူထင်ထားသလောက် မရိုးရှင်းပေ။ အိပ်မက်ဆိုးထဲမှ ထိုလူက ရှောင်ယွမ်သည် မတော်တဆမှုတစ်ခု ဖြစ်သည်ဟု ပြောခဲ့သည်။
ဘယ်လို မတော်တဆမှုမျိုးလဲ ဆိုတာတော့ ယန်ကျန့် မရှင်းလင်းပေ၊ သို့သော် ဒါက သူ အမှန်တရားကို ရှာဖွေခြင်းကို မဟန့်တားပေ။
ထို့နောက် ကျန်းယန် ပြန်လာသည်။ သူမသည် ကျန်ရှိသော အိမ်ထောင်စုများကို လျော်ကြေးပေးပြီးနောက် သက်ပြင်းချလိုက်သည်။
"နောက်ဆုံးတော့ ပြီးသွားပြီ။ ယန်ကျန့်၊ ရှင် ငွေတော်တော် သုံးလိုက်တယ်၊ သန်းပေါင်းများစွာပဲ ကျွန်မ အခုထိ အလုပ်များနေတာ၊ ပိုက်ဆံလွှဲတာ ခုမှ ပြီးတယ်။ ဒါပေမဲ့ တချို့လူတွေက တကယ် ကံကောင်းတယ်။ အိမ်မှာ အသက်ကြီးသူ တစ်ယောက်ပဲ ရှိတယ်၊ လူငယ်မျိုးဆက် မရှိဘူး။ သူတို့ ကံကောင်းပြီး ချမ်းသာသွားတယ်။ ကျွန်မ သူတို့ကို ဖုန်းဆက်တော့ သူတို့ လုံးဝ ဝမ်းနည်းမနေဘူး၊ သူတို့ ပျော်လွန်းလို့ သေတော့မတတ်ပဲ။"
"ဒီခေတ်မှာ လူတွေက အသက်ထက် ငွေကို တကယ် တန်ဖိုးထားကြတယ်။ သူတို့သာ ဒီမှာ ရှိခဲ့ရင် သေချာပေါက် ရုတ်ရုတ်သဲသဲ ဖြစ်အောင် လုပ်မှာပဲ။"
"အဆင်ပြေပါတယ်၊ မင်း ကောင်းကောင်း လုပ်ခဲ့တယ်"
ယန်ကျန့်က အနည်းငယ် ခေါင်းညိတ်ရင်း ပြောသည်။
"သန်းပေါင်းများစွာဆိုတာ ရပ်ကွက်ထဲက တိုက်ခန်းတစ်ခန်းရဲ့ ဈေးပဲ။ ဒါပေမဲ့ သူတို့အတွက်တော့ ဒါက သူတို့ရဲ့ ကံကြမ္မာကို ပြောင်းလဲဖို့ အခွင့်အရေးတစ်ခုပဲ။"
"ဟီးဟီး၊ အဲ့လို တွေးလိုက်တော့ ကျွန်မ ရင်နာတာ နည်းသွားတယ်"
ကျန်းယန်က ရယ်မောရင်း ပြောသည်။
သုံးစွဲနေသည်မှာ ယန်ကျန့်၏ ငွေဖြစ်သော်လည်း သူမက ရင်နာနေသူ ဖြစ်သည်။ ယန်ကျန့်၏ အိမ်ထိန်းတစ်ဦးအနေဖြင့် အပြင်ထွက်သွားသော တစ်ပြားတစ်ချပ်တိုင်းကို မြင်ရသည်မှာ သူမကို နာကျင်စေသည်။
"မင်း အရင်ပြန်အနားယူလိုက်။ ငါ့အမေနဲ့ သွားစကားပြောပြီး စကားစမြည်ပြောလိုက်။ ငါ့မှာ လုပ်စရာတွေ ရှိသေးတယ်"
ယန်ကျန့်က ထိုအချိန်တွင် လက်ဝှေ့ယမ်းကာ သူမကို ထွက်သွားရန် အချက်ပြလိုက်သည်။
အကြောင်းမှာ သူသည် ဟူခိုင် ပြန်လာသည်ကို မြင်သောကြောင့်ဖြစ်သည်။
"ကောင်းပြီလေ၊ ညစာအတွက် ဘာစားချင်လဲ။ ကျွန်မ နောက်မှ ယူလာခဲ့မယ်"
ကျန်းယန်က မျက်တောင်ခတ်ကာ ပြောသည်။
ယန်ကျန့်က "ဘာမဆို ရပါတယ်" ဟု ပြောသည်။
"ဒါဆို ကျွန်မ အိမ်ပြန်တော့မယ်။"
ကျန်းယန်သည်လည်း ဟူခိုင်ကို မြင်ပြီး နာခံစွာ ထွက်ခွာသွားသည်။
သူမ ထွက်သွားသည်နှင့် ဟူခိုင်သည် ဖိုင်အဟောင်းတစ်ခုကို ဆွဲထုတ်လိုက်သည်။
"ခေါင်းဆောင်ယန်၊ ကျွန်တော် အထူးအရာတစ်ခု တွေ့ရှိခဲ့တယ်။ ဒီမှတ်တမ်းဟောင်းကို ကြည့်လိုက်ပါ။ ဒါက တော်တော် ဟောင်းနေပြီ၊ ဖျက်ဆီးပစ်ဖို့ ရည်ရွယ်ထားတာ။ ဒါပေမဲ့ နှစ်ပေါင်းများစွာက သဘာဝလွန် ဖြစ်ရပ်တွေကြောင့် ကျွန်တော်တို့ကို ဒီမှတ်တမ်းဟောင်းတွေကို ထိန်းသိမ်းဖို့ အမိန့်ပေးခဲ့တယ်၊ မဟုတ်ရင် ကျွန်တော်တို့ ဘာမှ ရှာတွေ့မှာ မဟုတ်ဘူး"
စကားပြောနေရင်း သူသည် ဖိုင်ကို ဖွင့်ပြီး စာရွက်စာတမ်းတစ်ခုကို ယန်ကျန့်ထံ ပေးလိုက်သည်။
ယန်ကျန့်သည် ၎င်းကို ယူပြီး တစ်ချက်ကြည့်လိုက်ရာ သူ၏ သူငယ်အိမ်များ ချက်ချင်း ကျုံ့ဝင်သွားသည်။
ဖိုင်မှာ အလွန်ဟောင်းနွမ်းပြီး လက်ရေးဖြင့် ရေးထားသော သတင်းအချက်အလက်များဖြစ်ကာ ပုံနှိပ်ထားခြင်း မဟုတ်ပေ။ ဓာတ်ပုံများမှာ အဖြူအမည်းဖြစ်ပြီး အချို့မှာ အနည်းငယ် အရောင်လွင့်ကာ ဝါးနေသော်လည်း ဖိုင်ပေါ်မှ လူကို ရှင်းလင်းစွာ မြင်နိုင်သေးသည်။
၎င်းသည် အမျိုးသမီးတစ်ဦး ဖြစ်သည်။
အသက် ဆယ့်ခုနစ် သို့မဟုတ် ဆယ့်ရှစ်နှစ်ခန့်၊ သူ၏ ဝမ်းကွဲညီမ ရှောင်ယွမ်နှင့် တစ်ပုံစံတည်းတူပြီး ဆံပင်ရှည်ဖြင့် ကျစ်ဆံမြီးကြီး နှစ်ခု ကျစ်ထားသည်။
သို့သော် သူ၏ လက်ရှိ ဝမ်းကွဲညီမမှာ ပခုံးအထိသာရှိသော ဆံပင်ရှိပြီး ထိုမျှ မရှည်ပေ။
နာမည်မှာ… ယန်ယွမ်ယွမ်။
မွေးသက္ကရာဇ်မှာ… လွန်ခဲ့သော အနှစ်လေးဆယ်။
ယန်ကျန့်သည် သူ၏ မိသားစုဝင်များကို မမှတ်မိပေ၊ သူတို့သည် သူ့အတွက် သူစိမ်းများဖြစ်ပြီး အကယ်၍ တည်ရှိခဲ့ပါက သူတို့အားလုံး သေဆုံးသွားလောက်ပြီဖြစ်သည်။
"ဒီလူက ငါ့အဖေရဲ့ မျိုးဆက်ကပဲ" ယန်ကျန့်က အသံတိုးတိုးဖြင့် ပြောသည်။
ဟူခိုင်က "ဟုတ်တယ်၊ ကျွန်တော် ဒီလူရဲ့ ဆက်ဆံရေးတွေကို စုံစမ်းကြည့်ပြီးပြီ။ တိတိကျကျ ပြောရရင် ဒီယန်ယွမ်ယွမ်က ခင်ဗျားအဖေရဲ့ ဝမ်းကွဲညီမပါ၊ ဒါပေမဲ့ သူမက ကျွန်တော်တို့ရွာက မဟုတ်ဘူး။ သူမ ဘယ်ကလဲဆိုတာတော့ ကျွန်တော် မသိဘူး။ အဲ့ဒီတုန်းက နည်းပညာက မထွန်းကားသေးဘူး၊ သတင်းအချက်အလက်တွေ အများကြီး ပျောက်ဆုံးသွားခဲ့တယ်။"
"ယန်ယွမ်ယွမ် အမည်ရှိတဲ့ ဒီလူက သေပြီလား။ ပြီးတော့ သေဆုံးရခြင်း အကြောင်းရင်းက… ရေနစ်တာလား။"
ယန်ကျန့်သည် ထို့နောက် အခြား စာရွက်စာတမ်းတစ်ခုကို တွေ့ရှိပြီး ချက်ချင်း မျက်မှောင်ကြုတ်လိုက်သည်။
ဟူခိုင်က အနေရခက်စွာဖြင့် "ဒါ မှန်ပါတယ်၊ ဒါကြောင့် သူမက ခင်ဗျားရဲ့ဝမ်းကွဲညီမနဲ့ ဆက်စပ်မှု ရှိမရှိဆိုတာ ကျွန်တော် မဆုံးဖြတ်နိုင်ဘူး။ သူတို့က ရုပ်ရည် တစ်ပုံစံတည်း တူနေရုံပဲ၊ ဘာပဲဖြစ်ဖြစ်၊ သေဆုံးသွားတဲ့ လူတစ်ယောက်က ပြန်အသက်ရှင်လာလို့ မရဘူးလေ။"
သူသည် ထူးဆန်းသော သဘာဝလွန် ဖြစ်ရပ်များစွာကို သိသော်လည်း သူတို့နှစ်ဦး ဆက်စပ်နေသည်ကို မယုံကြည်သေးပေ။
"ဘယ်သူက သေဆုံးသူတွေ ပြန်အသက်ရှင်လာလို့ မရဘူးလို့ ပြောလဲ။"
ယန်ကျန့်က သူ့ကို တစ်ချက်ကြည့်လိုက်သည်။
"ဟမ်။"
ဟူခိုင်၏ မျက်လုံးများ ပြူးကျယ်သွားသည်။
"ဒီလို ဖြစ်ရပ်မျိုး ရှိခဲ့ဖူးလို့လား။"
ယန်ကျန့်က မဖြေခဲ့ပေ။ သူကိုယ်တိုင် သေဆုံးသူများကို ပြန်အသက်ရှင်လာအောင် လုပ်နိုင်သည်ဟု သူဘယ်လို ပြောနိုင်မည်နည်း။
ပြန်လည်အသက်ဝင်ခြင်းဟု ဆိုသော်လည်း အမှန်တကယ် ပြန်အသက်ရှင်လာခြင်း မဟုတ်ဘဲ ထိုလူ၏ မှတ်ဉာဏ်ကို ထိန်းသိမ်းရန် သဘာဝလွန် နည်းလမ်းများကို အသုံးပြုခြင်းသာ ဖြစ်သည်။ သူ့အတွက်မူ အလွန် ရိုးရှင်းသည်၊ သွေးစွန်းနေသော သတင်းစာဟောင်းကို အသုံးပြု၍ လူတစ်ယောက်၏ မျက်နှာကို ဆုတ်ဖြဲပြီးနောက် အခြား အလောင်းတစ်ခုပေါ်တွင် ကပ်လိုက်ခြင်းပင်။ ဒီနည်းဖြင့် သေဆုံးသူများသည် ခန္ဓာကိုယ်အသစ်တစ်ခုတွင် ပြန်လည် အသက်ဝင်လာနိုင်ခြေ မြင့်မားသည်။
ဟုတ်ပါတယ်၊ လူသေဆုံးသွားသည့် အချိန်မှာ သိပ်မကြာမြင့်ရပေ၊ ကြာမြင့်ပါက အလုပ်ဖြစ်ချင်မှ ဖြစ်မည်။
အခြား အစားထိုး နည်းလမ်းတစ်ခု ရှိသေးသည်။
ခေါင်းပြတ်တစ္ဆေအရိပ်ဖြင့် ယန်ကျန့်သည် သက်ရှိလူတစ်ယောက်၏ ဦးခေါင်းကို ခန္ဓာကိုယ်အသစ်တစ်ခုပေါ်တွင် ကပ်နိုင်သည်၊ သို့သော် ဒီအခြေအနေမှာ ပို၍ တင်းကျပ်သည်။ သေဆုံးသူများကို ပြန်ခေါ်လာရန် မဖြစ်နိုင်ဘဲ ခန္ဓာကိုယ် လဲလှယ်ခြင်းသာ ဖြစ်နိုင်သည်။
တိုတိုပြောရလျှင် သဘာဝလွန် နည်းလမ်းများကို အသုံးပြု၍ လူတစ်ယောက်ကို "ပြန်လည်အသက်ဝင်" အောင် လုပ်နိုင်သည်။
ဒီလို ပြန်လည်အသက်ဝင်ခြင်းမျိုးမှာ အမှန်တကယ် ပြန်အသက်ရှင်လာခြင်း မဟုတ်ဘဲ အစားထိုး တည်ရှိမှု ပုံစံတစ်ခုသာ ဖြစ်သည်။
လူလည်းမဟုတ်၊ တစ္ဆေလည်းမဟုတ်သော အရာတစ်ခုအဖြစ်သို့ ပြောင်းလဲသွားခြင်း၊
"ဒါဆိုရင် အဲ့ဒီလူ ပြောခဲ့တဲ့ မတော်တဆမှုက ဒါကို ရည်ညွှန်းတာလား။ ရှောင်ယွမ်က ပစ္စုပ္ပန်မှာ မရှိတော့ဘဲ သဘာဝလွန် စွမ်းအားတွေကြောင့် တည်ရှိနေတဲ့ ပုံမှန်မဟုတ်တဲ့ အရာတစ်ခုလား။" ယန်ကျန့်သည် သူ၏ လက်ထဲမှ စာရွက်စာတမ်းကို ကိုင်ထားရင်း စဉ်းစားနေသည်။
ဒါကို အောင်မြင်အောင် လုပ်ဆောင်ရန် မှတ်ဉာဏ်များကို ပြင်ဆင်ရန် လိုအပ်သည်။
သို့မဟုတ်ပါက အကယ်၍ လူတစ်ယောက် ရုတ်တရက် ဘယ်ကမှန်းမသိ ပေါ်လာပါက လူများစွာ သံသယဝင်ကြမည်။
သွေးစွန်းနေသော သတင်းစာဟောင်းသည် မှတ်ဉာဏ်များကို ပြင်ဆင်နိုင်သည်၊ သို့မဟုတ် ပိုတိတိကျကျ ပြောရလျှင် သတင်းစာကို ဖတ်သော တစ္ဆေသည် မှတ်ဉာဏ်များကို ပြင်ဆင်နိုင်သည်။
အကယ်၍ ဒါသာ အမှန်ဖြစ်ခဲ့ပါက၊
ဒါကို သူ မကွယ်လွန်မီက အဖေ လုပ်ခဲ့ခြင်း ဖြစ်ရမည်။
အမှန်ပင် ငါ့အဖေက သူသက်ရှိထင်ရှားရှိစဉ်က တစ္ဆေတစ်ကောင်ထက် ပိုထိန်းချုပ်ခဲ့တာလား။
အိပ်မက်ဆိုး တစ္ဆေများနှင့် မှတ်ဉာဏ်ပြင်ဆင်သော တစ္ဆေများ နှစ်ခုလုံးမှာ ငါ့အဖေနှင့် ဆက်စပ်နေသည်။
ကံမကောင်းစွာဖြင့် နောက်ဆုံး မှတ်ဉာဏ်မှာ အိပ်မက်ဆိုးများထဲတွင် ပျောက်ဆုံးသွားရမည်၊ ထာဝရ မြှုပ်နှံခံလိုက်ရသော အမှန်တရားတစ်ခုပင်။
အတိတ်အကြောင်းကို ရှာဖွေရန် နည်းလမ်းမရှိတော့ပေ။
"စာရွက်စာတမ်းကို ဖိုင်တွဲလိုက်၊ မိတ္တူတစ်စောင်ကူး၊ အသစ်ကို မှတ်တမ်းတင်ပြီး အဟောင်းကို ကျန်းဟွာဆီ ပို့လိုက်"
ယန်ကျန့်သည် စာရွက်စာတမ်းနှစ်ခုကို ဖတ်ပြီးနောက် ခဏစဉ်းစားပြီးနောက် ၎င်းတို့ကို ဟူခိုင်ထံ ပြန်ပေးလိုက်သည်။
"ခင်ဗျား ကျွန်တော့်ကို လုပ်ခိုင်းစရာ တခြားတစ်ခုခု ရှိသေးလား ခေါင်းဆောင်ယန်။"
ယန်ကျန့်က "လောလောဆယ် တခြားဘာမှ မရှိတော့ဘူး။ ဒီမှာ တစ်ပတ်လောက် တာဝန်ကျဖို့ လူအနည်းငယ် ချန်ထားခဲ့၊ မင်း သွားလို့ရပြီ။"
"ကောင်းပါပြီ၊ ဒါဆို ကျွန်တော် ပြန်တော့မယ်။ ခေါင်းဆောင်ယန်၊ တစ်ခုခု လိုအပ်ရင် ကျွန်တော့်ကို ခေါ်လိုက်ပါ"
ယန်ကျန့်က ခေါင်းညိတ်လိုက်သည်။
မကြာမီ တစ်ရက် ကုန်ဆုံးသွားသည်။
ဟူခိုင်သည် ဝန်ထမ်းအများစုနှင့်အတူ ရွာမှ ထွက်ခွာသွားပြီး တာဝန်ကျရန် လူအနည်းငယ်သာ ချန်ထားခဲ့သည်။
တစ်ချိန်တည်းမှာပင် ယန်ကျန့်ဘေးမှ အလောင်းပေါ်မှ ပုပ်သိုးမှု အတိုင်းအတာမှာ အလွန် သိသာလာပြီး မြင်သာစွာ ပုပ်နေသော အစိတ်အပိုင်းများဖြင့် ယခင်ကနှင့် သိသိသာသာ ပြောင်းလဲမှု ပြသနေသည်။
ဒီပြောင်းလဲမှုမှာ မျှော်လင့်ထားသည်ထက် ပိုမြန်ဆန်စွာ ရောက်ရှိလာသည်။
ဒီအတိုင်း ဆက်သွားပါက မနက်ဖြန် နေ့လည်တွင် ပုပ်သိုးမှုမှာ တစ်ဝက်ကျော်လွန်သွားမည်ဖြစ်ပြီး သူသည် အလောင်းကို ဖိနှိပ်ခြင်းကို ရပ်တန့်နိုင်သည်။
ဘာပဲဖြစ်ဖြစ်၊ တစ္ဆေလက်နှင့် လက်ချင်းတွဲထိုင်နေရခြင်းမှာ အတော်လေး ကန့်ကွက်စရာကောင်းသော ကိစ္စတစ်ခုဖြစ်သည်။
သို့သော် ညနေပိုင်း နီးကပ်လာသည်နှင့်အမျှ ယန်ကျန့်သည် ကောင်းကင်ကို မော့ကြည့်လိုက်သည်။
မှိုင်းတိုက်နေပြီး တိမ်များမှာ တင်းကျပ်စွာ စုစည်းနေသည်။
မိုးရွာတော့မည်။