တုံ့ပြန်မှု

လျိုစန်း၊ ဒီစက္ကူရုပ်လူသားက သူ့ကိုယ်သူ စုတ်ဖြဲဖျက်ဆီးလိုက်ခြင်းသည် မိမိကိုယ်ကို သတ်သေခြင်းတစ်မျိုးပင်။

ပြတ်သားပြီး ခံစားချက်ကင်းမဲ့လှသည်။

ဒီပေါ့ပေါ့ပါးပါး သဘောထားက ကြောက်စရာကောင်းတဲ့ အချက်ပြမှုတစ်ခုကို ဖော်ပြနေသည်— ဒီ လျိုစန်းက တစ္ဆေရဲ့ ပြန်လည်ရှင်သန်မှုကို သိပ်ပြီးစိုးရိမ်မနေတော့ဘူးဆိုတာပဲ။ ဘာလို့လဲဆိုတော့ ဒီလို စက္ကူရုပ်လူသားတွေက တစ္ဆေငဲ့ စွမ်းရည်တွေကို အသုံးပြုတဲ့အခါမှသာ ပေါ်လာတာ ဖြစ်တယ်။

ဘယ်သူပဲသုံးသုံး၊ ဘယ်သာမန် တစ္ဆေဆရာမဆို ပြန်လည်ရှင်သန်မှုရဲ့ အန္တရာယ်ကို ရင်ဆိုင်ရမှာပဲ။

လက်ရှိမှာတော့ တစ္ဆေရဲ့စွမ်းအားကို လွတ်လပ်စွာအသုံးပြုနိုင်တဲ့ နည်းလမ်းနှစ်ခုပဲရှိတယ်။

တစ်ခုက 'တစ္ဆေအရိပ်' ရဲ့ စနစ်ပျက်ယွင်းမှုပဲ။

ဒုတိယတစ်ခုကတော့ အထူး အရာတစ်မျိုးဖြစ်လာဖို့ပဲ။

ယန်ကျန့်က ရှေ့ကအမျိုးအစားထဲမှာ ပါဝင်တယ်။ 'တစ္ဆေအရိပ်' က စနစ်ပျက်ယွင်းမှုဖြစ်သွားမှသာ သူက တစ္ဆေသုံးကောင်ကို အမိန့်ပေးနိုင်ခဲ့တာ။ ဒါပေမဲ့ အဲ့ဒီအခြေအနေမှာရှိတဲ့ 'တစ္ဆေအရိပ်' က 'တစ္ဆေမျက်လုံး' ရဲ့ ပြန်လည်ရှင်သန်မှုတစ်စိတ်တစ်ပိုင်းကို ဖိနှိပ်နိုင်တယ်၊ 'တစ္ဆေလက်' ကို ဖိနှိပ်နိုင်တယ်၊ ပြီးတော့ 'တစ္ဆေလက်' ကိုသုံးပြီး 'တစ္ဆေမျက်လုံး' ကို ပြန်ဖိနှိပ်ကာ အလွန်အမင်း ဖိသိပ်ထားတဲ့ ဟန်ချက်ညီမှုတစ်ခုကို ဖန်တီးနိုင်ခဲ့တယ်။

"ဒီကောင် အန္တရာယ်မရှိရတဲ့အကြောင်းရင်းက သူကမကြောက်ဖို့မကောင်းလို့မဟုတ်ဘူး၊ ပေါ်လာတိုင်း စက္ကူရုပ်တွေပဲဖြစ်နေလို့ပဲ။ လျိုစန်းအစစ်သာ ပေါ်လာရင် ငါ့မျှော်လင့်ချက်ထက်တောင် ကျော်လွန်သွားနိုင်တယ်။"

သူရောက်လာတော့ လျိုစန်းကို အင်အားပြခဲ့ပြီးပြီ။

လျိုစန်းရဲ့ ဒီလိုလှုပ်ရှားမှုကလည်း မမြင်နိုင်တဲ့ သတိပေးမှုတစ်ခုပဲ။ သူက စက္ကူရုပ်တစ်ရုပ် သက်သက်ပဲဖြစ်ကြောင်း၊ သူ့ကိုအထင်မသေးဖို့ ယန်ကျန့်ကို သတိပေးနေတာပဲ။

"တကယ်ပဲ၊ အဖွဲ့ခေါင်းဆောင်ဖြစ်လာနိုင်တဲ့သူတွေထဲမှာ ရိုးရိုးရှင်းရှင်းလူ သိပ်မရှိဘူး။ ငါရှင်းပစ်လိုက်တဲ့ ကျန်းရှန်ဘိုင်တောင် မဆိုးပါဘူး၊ သူက သူ့မိတ်ဆွေအသိုင်းအဝိုင်းက ရှေ့ကိုတွန်းထုတ်ထားတဲ့ မျက်နှာစာတစ်ခုပဲ။ တကယ့်စီမံခန့်ခွဲသူက ဖန်ရှီမင်ပဲ။"

ယန်ကျန့်က စိတ်ထဲကနေ တွေးလိုက်သည်။

သူက လျှောက်သွားပြီး ကျန်နေတဲ့ ခန္ဓာကိုယ်အစိတ်အပိုင်းတွေကို စုတ်ဖြဲကာ ရှုန်ဝမ်ဝမ်ပိုင်တဲ့ စက္ကူရုပ်ကို ထုတ်ယူလိုက်သည်။

အထိအတွေ့က လူသေတစ်ယောက်ရဲ့ အရေပြားလိုပဲ— ပျော့ပျောင်းတယ်၊ အေးစက်တယ်၊ ထူးဆန်းတယ်။

စက္ကူလို ကြမ်းတမ်းပြီး မာကျောမနေဘူး။

ဒါပေမဲ့ အလွန်ပေါ့ပါးတယ်။

အလေးချိန်မရှိသလိုပဲ၊ ယန်ကျန့်က ညင်ညင်သာသာ ဆုပ်ကိုင်ပြီး မလိုက်ရုံနဲ့ လူသေ အလောင်းတစ်လောင်းကို ကိုင်ထားရသလို ခံစားလိုက်ရတယ်။

"ဒါက လျိုစန်းထားခဲ့တဲ့ စက္ကူရုပ်လား။ တကယ်ကို မယုံနိုင်စရာပဲ။ အပြင်ပန်းကြည့်ရုံနဲ့ ဒါက သာမန်လူသေအလောင်းပဲ၊ ဘယ်သူက ဒါကို စက္ကူရုပ်သက်သက်လို့ ထင်မှာလဲ။ ရှောင်မင်ဆိုတဲ့ကောင်က တကယ်ကို ထက်မြက်တုန်းပဲ၊ ငါ့ရဲ့အသိစိတ်လွှဲပြောင်းမှု အောင်မြင်တာကိုမြင်ပြီး 'တစ္ဆေကင်မရာ' က ချန်ထားခဲ့တဲ့ ဓာတ်ပုံတွေကို ဘယ်လို အသုံးချရမလဲဆိုတာ ချက်ချင်းနားလည်သွားတယ်။"

"သူက အစားထိုးခန္ဓာကိုယ်တစ်ခုတောင် ရှာပေးခဲ့သေးတယ်။"

သူနဲ့ ဝမ်ရှောင်မင်က ပင်ကိုသဘာဝအရ အဆင်မပြေကြပေမဲ့ ထူးဆန်းတဲ့ပစ္စည်းတွေနဲ့ တစ္ဆေစွမ်းရည်တွေကို အသုံးချရာမှာ အဲ့ဒီကောင်ရဲ့ မြင့်မားတဲ့ကျွမ်းကျင်မှုကိုတော့ ငြင်းလို့မရဘူး။

အကောင်းဆုံးဖြေရှင်းနည်းကို မြန်မြန်ဆန်ဆန်နဲ့ တိတိကျကျ ဖော်ထုတ်ပေးနိုင်တဲ့ လျင်မြန်တဲ့ ကွန်ပျူတာတစ်လုံးလိုပဲ။

ကံဆိုးတာက သူအပြည့်အဝအသုံးမချနိုင်တဲ့ အရင်းအမြစ်တွေ အများကြီးရှိနေပြီး လူ့စိတ်နှလုံးကိုတော့ ထိန်းချုပ်လို့မရဘူး။

မဟုတ်ရင် ယန်ကျန့်လက်ထဲက 'တစ္ဆေငယ်' ကို ရှုန်ဝမ်ဝမ်နဲ့ ပေါင်းစပ်ပြီး လျိုစန်းရဲ့ ဒီစက္ကူရုပ်နဲ့ 'တစ္ဆေကင်မရာ' ကိုပါ ထပ်ထည့်လိုက်ရင် သူက ဘာကုန်ကျစရိတ်မှမရှိဘဲ ဓာတ်ပုံတွေရိုက်နိုင်ပြီး ကြောက်စရာ အကောင်းဆုံးတစ္ဆေတွေကိုတောင် တိုက်ခိုက်ဖို့ အခွင့်အရေးရှိလာမှာပဲ။

ဒါပေမဲ့ ဝမ်ရှောင်မင်လည်း နားလည်ပါတယ်။

လူတွေက ကိရိယာတွေမဟုတ်ဘူး၊ အစီအစဉ်ဘယ်လောက်ကောင်းကောင်း ပူးပေါင်းဆောင်ရွက်မှုမရှိရင် အသုံးမဝင်ဘူး။ သူက ရှုန်ဝမ်ဝမ်ကို လွှတ်လိုက်ပြီး ယန်ကျန့်က ကယ်တင်လိမ့်မယ်လို့ လောင်းကြေးထပ်ခဲ့တယ်။

လျိုစန်းရဲ့ စက္ကူကိုယ်ထည်၊ ရှုန်ဝမ်ဝမ်ရဲ့ ဓာတ်ပုံ၊ 'တစ္ဆေငယ်' ရဲ့ ဝမ်းဗိုက်ထဲက 'ဝိညာဉ် ကမ္ပည်းပြား'။

ပစ္စည်းသုံးခုလုံး အခု စုစည်းမိသွားပြီ။

ယန်ကျန့် ခေါင်းညိတ်လိုက်ရုံနဲ့ ပျောက်ကွယ်သွားတဲ့ ရှုန်ဝမ်ဝမ်ကို ပြန်လည်ရှင်သန်စေနိုင်ပြီ။

ဒီဆွဲဆောင်မှုက ကြီးမားပြီး လူအများစုအတွက် ငြင်းဆန်ဖို့ခက်ခဲလိမ့်မယ်။ နောက်ဆုံးတော့ အလကားရတဲ့ အဖွဲ့ဝင်တစ်ယောက်၊ အထူးသဖြင့် အထူးစွမ်းအားရှိတဲ့ တစ်ယောက်ကို ရရှိခြင်းက အနာဂတ်မှာ သဘာဝလွန်ဖြစ်ရပ်တွေကို ကိုင်တွယ်ဖြေရှင်းရာမှာ အလွန်အထောက်အကူဖြစ်စေမှာပဲ။ ဒါ့အပြင် ရှုန်ဝမ်ဝမ်မှာ အနာဂတ်ကို ကြိုတင်ခန့်မှန်းနိုင်တဲ့ ရှားပါးစွမ်းရည်တစ်ခုရှိပြီး ဖြေရှင်းမရနိုင်တဲ့ သဘာဝလွန်အမှုအခင်းတွေမှာ အဖိုးမဖြတ်နိုင်တဲ့ အားသာချက်တစ်ခုပဲ။

ယန်ကျန့်က ရှုန်ဝမ်ဝမ်ကို ချက်ချင်းပြန်လည်ရှင်သန်စေဖို့ မစဉ်းစားသေးဘူး။ အဲ့ဒီအစား သူက စက္ကူရုပ်ကို ရုံးခန်းထဲက အခန်းငယ်လေးတစ်ခုထဲမှာ ထားလိုက်တယ်။

အဲ့ဒီအခန်းက ယာယီဘေးလွတ်ရာနေရာတစ်ခုပဲ။

အရင်က ကံမကောင်းတဲ့ သူဌေးတစ်ယောက် ထားခဲ့တာဖြစ်ပြီး အခုတော့ ဒီပိုင်ဆိုင်မှုက သူ့ထိန်းချုပ်မှုအောက်မှာ ရောက်နေပြီ။

"လီယောင်၊ မင်းအောက်ထပ်ဆင်းပြီး မင်းအခြေအနေအကြောင်း ကျန်းဟွာနဲ့ သွားပြောပြီး ဖိုင်တစ်ခုလုပ်ထားလိုက်၊ ပြီးရင် အောက်ထပ်က အခန်းတစ်ခန်းမှာ နားနေလိုက်။ နောက်ပိုင်းကျရင် မင်းတည်းခိုဖို့ ငါစီစဉ်ပေးမယ်။"

ယန်ကျန့်က ဒီအချိန်မှာ ပြောလိုက်သည်။

"ဥက္ကဋ္ဌယန်၊ ရှုန်ဝမ်ဝမ်ကိစ္စကရော ဘယ်လိုလုပ်မလဲ။"

လီယောင်က စပ်စုပြီးမေးလိုက်သည်။

"အဲ့ဒီကိစ္စကို လောလောဆယ် ခဏထားလိုက်ဦး။ ငါက ဘာမှအလျင်မလိုဘူး။"

ယန်ကျန့်က ပြန်ဖြေသည်။

တစ်ယောက်ယောက်က ပစ္စည်းတစ်ခုယူလာပေးတိုင်း ခေါ်သွားပြီး နာနာခံခံနဲ့ သွားဖြေရှင်းပေးရမယ်ဆိုရင် ဘယ်ဖြစ်မလဲ။ ဘယ်လိုပဲဖြစ်ဖြစ် ထောင်ချောက်တွေများ ရှိနေမလားဆိုပြီး အခြေအနေကို ရက်အနည်းငယ်လောက် စောင့်ကြည့်ရဦးမယ် မဟုတ်လား။

"ဒါဆိုရင် ဥက္ကဋ္ဌယန်၊ ကျွန်တော် အောက်ထပ်ဆင်းပြီး အရင်ဆုံး သတင်းပို့လိုက်ပါ့မယ်။ နောင်ကို ကျွန်တော့်ကို ကောင်းကောင်းစောင့်ရှောက်ပေးပါဦး။"

လီယောင်က ပြုံးပြီးပြောလိုက်သည်။

ယန်ကျန့်က အေးစက်ပြီး ချဉ်းကပ်ရခက်ကာ ခံစားချက်ကင်းမဲ့ပုံပေါက်ပေမဲ့ သူ့ကို တစ္ဆေပန်းချီကားထဲကနေ ခေါ်ထုတ်ပြီး သူ့အသက်ကို ကယ်ခဲ့တာ ယန်ကျန့်ဖြစ်ကြောင်း လီယောင်မမေ့ပေ။ ဒီတစ်ချက်တည်းနဲ့တင် အတူတကွလက်တွဲလုပ်ဆောင်ဖို့ ထိုက်တန်နေပြီ။

ယန်ကျန့်က ခံစားချက်ကင်းမဲ့စွာ ခေါင်းညိတ်ပြလိုက်သည်။

လီယောင်ကို လွှတ်လိုက်ပြီးနောက် သူက စိတ်ပျက်အားငယ်စွာနဲ့ သူ့ကုလားထိုင်မှာ ပြန်ထိုင်လိုက်ပြီး လှည့်ကာ ကြီးမားတဲ့ မှန်ပြတင်းပေါက်ကြီးကနေ အပြင်ကို ကြည့်လိုက်တယ်။

မှန်ကိုဖြတ်ပြီး တာချန်းမြို့ကို ငုံ့ကြည့်ရင်း မြို့တစ်မြို့ရဲ့ ကံကြမ္မာကို သူ့လက်ထဲမှာ ကိုင်ထားရသလို ခံစားလိုက်ရပေမဲ့ အမြင့်ကနေ ထိန်းချုပ်ထားနိုင်တဲ့ ဒီခံစားချက်က ပျော်ရွှင်မှုကို မဆောင်ကြဉ်းပေးဘဲ ရှင်းပြမရနိုင်တဲ့ စိုးရိမ်ပူပန်မှုနဲ့ သူ့နှလုံးသားထဲမှာ မွန်းကျပ်နေတဲ့ အကျပ်အတည်းခံစားမှုကိုသာ ပေးနေသည်။

"အသုံးမကျတဲ့ကောင်တွေ။"

ယန်ကျန့်က အေးစက်စွာ ရေရွတ်လိုက်သည်။

"ဥက္ကဋ္ဌယန်၊ ဒီလောက်ဒေါသထွက်နေတာ ရှားရှားပါးပါးပဲနော်။ ခုနကဖြစ်ခဲ့တဲ့ ကိစ္စကြောင့်လား။"

ကျန်းလီချင်က ဒီအချိန်မှာ လျှောက်လာပြီး သူမအသံထဲမှာ စိုးရိမ်စိတ်တွေ ပါနေသည်။

" ခုနက အဲ့ဒီလူပြောတာ ကြားလိုက်သလိုပဲ၊ ငါတို့သော့ခတ်ထားတဲ့ တစ္ဆေကို ခိုးသွားတယ်ဆို။"

"ဟုတ်တယ်။"

ယန်ကျန့်က မျက်လုံးတွေကို ဖြည်းဖြည်းချင်း မှိတ်လိုက်သည်။

"လျိုစန်းပြောတာသာ အမှန်ဆိုရင် ဒီစကားသာ ပေါက်ကြားသွားတာနဲ့ မငြိမ်မသက်မှုတွေဖြစ်ပြီး အခြေအနေက ချက်ချင်းပြိုလဲသွားလိမ့်မယ်။ ငါက ဒီကိစ္စကို သိပ်စိတ်မပူပေမဲ့ အဲ့ဒီတစ္ဆေကောင် ပြန်ပေါ်လာတာကိုလည်း မမြင်ချင်ဘူး။ တစ္ဆေရဲ့ ကျူးကျော်မှုနဲ့ တိုက်ခိုက်မှုကို ခံခဲ့ရဖူးတဲ့ မင်းလည်း ဒါဘယ်လောက်ကြောက်ဖို့ကောင်းလဲဆိုတာ နားလည်သင့်တယ်။"

"ဟုတ်ကဲ့၊ ရှင်သာမရှိရင် ကျွန်မသေနေလောက်ပြီ။ အဲ့ဒီအတွေ့အကြုံကို ဘယ်တော့မှ ထပ်မကြုံချင်တော့ပါဘူး။"

ကျန်းလီချင်က တုန်လှုပ်စွာပြန်ဖြေရင်း သူမလက်ကို ယန်ကျန့်ပခုံးပေါ်တင်ကာ ညင်သာစွာ နှိပ်နယ်ပေးလိုက်သည်။

သူမရဲ့လုပ်ရပ်တွေက ပြင်းထန်တဲ့ မလုံခြုံမှုကို ဖော်ပြနေသည်။

ယန်ကျန့်အနားမှာရှိပြီး သူ့ကိုထိတွေ့နေမှသာ သူမမှာ အားကိုးရာရှိတယ်လို့ ခံစားရသည်။ ဒါကြောင့်လည်း သူမက ယန်ကျန့်နဲ့ အတူရှိနေရတာကို သဘောကျပြီး ဖြစ်နိုင်ရင် ညတိုင်း အတူရှိနေချင်သည်။

ဒါက စိတ်ပိုင်းဆိုင်ရာရော၊ စိတ်ဓာတ်ပိုင်းဆိုင်ရာပါ မှီခိုမှုတစ်ခုပဲ။

"ဒါပေမဲ့ ဒီလောက်တန်ခိုးကြီးတဲ့ ဌာနချုပ်က တခြားတစ်ယောက်ယောက်ရဲ့ လုယက်မှုကို ဘယ်လိုလုပ် ခံရနိုင်မှာလဲ။ ဒါက အဓိပ္ပာယ်မရှိဘူး။"

ကျန်းလီချင်က မသိမသာမေးလိုက်သည်။

ယန်ကျန့်က မျက်လုံးမှိတ်ထားဆဲဖြစ်ပြီး တုန်လှုပ်မှုမရှိဘဲ ပြန်ဖြေသည်။

"ကျွမ်းကျင်သူတွေက သေတာသေ၊ သွားတာသွားနဲ့ တာဝန်ခံကလည်း မရှိတော့တဲ့အချိန်မှာ ထိပ်တန်းတစ္ဆေဆရာတစ်ယောက်ရဲ့ ကျူးကျော်မှုကိုခံရတာက ပုံမှန်ပါပဲ။ ကျန်တဲ့ သိပ်အသုံးမကျတဲ့သူတွေက တားနိုင်မှာမဟုတ်သလို ထိတောင်ထိနိုင်မှာမဟုတ်ဘူး။"

"အဲ့ဒီအရာကို ပိုပြီးလုံခြုံအောင် ဖွက်ထားလို့မရဘူးလား။ ငါတို့အိမ်က မီးခံသေတ္တာလိုပေါ့၊ တန်ဖိုးရှိတဲ့ပစ္စည်းတွေကို အတွင်းထဲမှာ ထည့်ထားရမှာမဟုတ်ဘူးလား။"

ကျန်းလီချင်က မှတ်ချက်ပေးသည်။

"အသုံးမဝင်ဘူး။ 'တစ္ဆေနယ်မြေ' ပိုင်ဆိုင်တဲ့သူက လုံလောက်တဲ့အင်အားရှိရင် ဘယ်အရာကိုမှ ဖုံးကွယ်ထားလို့မရဘူး၊ အလျှို့ဝှက်ဆုံးအရာတွေတောင် ရှာတွေ့သွားမှာပဲ။"

ယန်ကျန့်က ဖြည်းဖြည်းချင်း ပြောလိုက်သည်။

သူ့ကိုယ်သူ ဥပမာပေးရလျှင်...

'တစ္ဆေနယ်မြေ' က မြို့တစ်မြို့ကို လွှမ်းခြုံထားနိုင်လျှင် မီတာသောင်းချီ မြေအောက်ဆင်းစရာမလိုဘဲ မီတာတစ်ထောင်၊ နှစ်ထောင်လောက်ဆင်းရုံနဲ့ လုံလောက်ပြီ။ အဲ့ဒီအခါကျရင် ဒီမြို့ထဲမှာ ဘယ်အရာက လျှို့ဝှက်ကျန်နေနိုင်ဦးမှာလဲ။

ချုပ်နှောင်ထားတဲ့ တစ္ဆေတွေတောင် နေရာဘယ်လောက်လျှို့ဝှက်ပါစေ ဌာနချုပ်အနီးမှာပဲ ရှိနေမှာ သေချာတယ်။

တစ္ဆေဆရာတစ်ယောက်က သူတို့ကို ကမ္ဘာမြေရဲ့ အနက်ရှိုင်းဆုံးနေရာမှာ မြှုပ်နှံထားခဲ့ရင်တောင် နောက်ထပ်တစ္ဆေဆရာတစ်ယောက်ရဲ့ 'တစ္ဆေနယ်မြေ' က အရင်တစ်ယောက်ထက် သာလွန်နေသရွေ့ မြှုပ်နှံထားတဲ့အရာတွေကို အလွယ်တကူ တူးထုတ်သွားနိုင်တယ်။

ဒါပေမဲ့ ဒီလိုစွမ်းရည်ရှိတဲ့လူတွေက အလွန်ရှားပါးတယ်။

အခုထိတော့ လိုအပ်ချက်နဲ့ကိုက်ညီတဲ့သူ သိပ်များများစားစားမရှိဘူး။

ရဲကျန့်ကို သံသယဝင်ခံရတာက ပုံမှန်ပါပဲ။

ယန်ကျန့်က သူ့ကိုယ်သူတောင် သံသယဝင်ခံနေရတယ်လို့ ခံစားမိသည်။ သူ မကြာသေးခင်က ဂျပန်ကို ခရီးထွက်ခဲ့ပြီး သူ့ဇာတိကိုပြန်သွားခဲ့တာက သံသယဝင်ဖို့ လုံလောက်တဲ့အကြောင်းပြချက်ပဲ— ဒါပေမဲ့ ဒီသံသယကို သူ့မျက်နှာရှေ့မှာတော့ ထုတ်မပြောခဲ့ဘူး။

အကြောင်းပြချက်မလိုဘူး။

တစ်စုံတစ်ယောက်မှာ အဲ့ဒီစွမ်းရည်ရှိတယ်ဆိုတာ သိရုံနဲ့ လုံလောက်ပြီ။

ဒါပေမဲ့ သက်သေမရှိဘဲနဲ့ မဆင်မခြင်လုပ်လို့မရဘူး။

ဒါကြောင့် အကောင်းဆုံးနည်းလမ်းက သူ့ကို ရဲကျန့်ကို စမ်းသပ်ခိုင်းတာ ဒါမှမဟုတ် ရဲကျန့်က ယန်ကျန့်ကို စမ်းသပ်ခိုင်းတာပဲ။

နှစ်ယောက်သား အပြန်အလှန်စမ်းသပ်ပြီး ပဋိပက္ခဖြစ်လာရင် အများကြီး ရှင်းလင်းသွားမှာပဲ။

လျိုစန်းရဲ့ အရင်မေးခွန်းကို ပြန်စဉ်းစားကြည့်တော့...

"မင်းထင်တာ ရဲကျန့်လုပ်တာလား။ ဌာနချုပ်က သူ့ကို တစ်နည်းနည်းနဲ့ စမ်းသပ်သင့်သလား။"

ဒါက သွေးထိုးလှုံ့ဆော်တာပဲ။

ယန်ကျန့်သာ စမ်းသပ်ဖို့ထိုက်တန်တယ်လို့ ပြန်ဖြေခဲ့ပြီး ရဲကျန့်ကို ဒေါသထွက်အောင်လုပ်ခဲ့ရင် ဒါမှမဟုတ် ကြားထဲမှာ တခြားအကြံအစည်တစ်ခုခုသုံးခဲ့ရင် တကယ့်ပဋိပက္ခတစ်ခု ဖြစ်ပွားလာနိုင်တယ်။

ဒီအချက်ကို သဘောပေါက်သွားတော့ ယန်ကျန့်ရဲ့ မျက်လုံးတွေက ရုတ်တရက် ပွင့်လာသည်။

အခုမှ သူ လျိုစန်းဘာလို့ ကိုယ့်ကိုယ်ကိုယ် သတ်သေသွားလဲဆိုတာ နားလည်သွားပြီ။ သူသာ သူ့ကိုယ်သူမသတ်ခဲ့ရင် ယန်ကျန့်က အခုအကြံအစည်ကို ရိပ်မိသွားတဲ့အခါ ယန်ကျန့်လက်ချက်နဲ့ ပြီးသွားမှာပဲ။ နောက်ပိုင်းမှာ အဖြေတွေအတွက် လိုက်လံမေးမြန်းခံရမယ့်အစား အခုသေပြီး အပြတ်ရှင်းလိုက်တာက ပိုကောင်းတယ်။

"ယန်ကျန့်၊ ဘာဖြစ်လို့လဲ။"

ကျန်းလီချင်က ညင်သာစွာမေးလိုက်သည်။

"ဘာမှမဖြစ်ပါဘူး။ သိပ်မနှစ်မြို့စရာကောင်းတဲ့ ကိစ္စတစ်ခုကို စဉ်းစားမိသွားလို့။"

ယန်ကျန့်က ပြန်ဖြေရင်း သူ့မျက်လုံးတွေကို ဖြည်းဖြည်းချင်း ပြန်မှိတ်လိုက်သည်။

ဒီလိုလှုပ်ရှားမှုမျိုးက ဝမ်ရှောင်မင်လုပ်မယ့်ပုံစံမျိုး မဟုတ်ဘူး။ အဲ့ဒီကောင်က အမြင်ကျယ်တဲ့သူမျိုး၊ ပွင့်လင်းတဲ့နည်းဗျူဟာတွေကိုသုံးပြီး အရာရာကို ပေါ်တင်ကြိုက်တဲ့သူမျိုး၊ မင်းကို လိုက်နာပြီး သူ့နည်းလမ်းအတိုင်းလုပ်ရုံကလွဲလို့ တခြားရွေးချယ်စရာမရှိအောင် လုပ်တတ်တဲ့သူမျိုးပဲ။ သူက ဒီလို လှည့်ကွက်တွေကို သုံးမှာမဟုတ်ဘူး။

ဒါပေမဲ့ ဒီလိုစမ်းသပ်ရဲတဲ့သူက ဌာနချုပ်ကလူတစ်ယောက်တော့ သေချာတယ်။

ချောင်ယန်ဟွာမှာ ဒီလိုလုပ်ဖို့ ဦးနှောက်မရှိဘူး။ ဒုတိယညွှန်ကြားရေးမှူးတစ်ယောက်အနေနဲ့ သူက လူတွေနဲ့ ကိစ္စတွေကို စီမံခန့်ခွဲရာမှာ ကောင်းပေမဲ့ အကြံအစည်ထုတ်ရာမှာတော့ မတော်ဘူး။

ဒါဆို... ညွှန်ကြားရေးမှူးချုပ်လား။

ဖြစ်နိုင်တယ်။ ဒီလောက်ကြီးတဲ့ကိစ္စဖြစ်နေမှတော့ ညွှန်ကြားရေးမှူးချုပ်က ဝင်မပါဘဲနေမှာ မဖြစ်နိုင်ဘူး။

ဒါပေမဲ့ ဖြစ်နိုင်ခြေက သိပ်မများဘူး။

'တစ္ဆေမျက်လုံး ယန်ကျန့်' နဲ့ 'သဘာဝလွန်ဖိုရမ်' က ရဲကျန့်တို့ကြားက တိုက်ပွဲရဲ့ နောက်ဆက်တွဲ အကျိုးဆက်တွေကို ညွှန်ကြားရေးမှူးချုပ်က ခံနိုင်မှာမဟုတ်ဘူး။

"လျိုစန်းက သိပေမဲ့ သူက တမင်တကာ ကိုယ့်ကိုယ်ကိုယ်သတ်သေသွားတာ၊ ဟ... သူက ဘယ်သူ့ကိုမှ အခွင့်အရေးမပေးဘူး။ ကံဆိုးတာက ငါ့ရဲ့လက်ရှိအခြေအနေက 'ထင်းခုတ်ဓား' ကို သုံးဖို့ ဇိမ်မကျနိုင်တာပဲ၊ မဟုတ်ရင် ဓားတစ်ချက်နဲ့ သူ့ကိုပို့ပစ်လိုက်ရုံပဲ၊ စက္ကူရုပ်ဘယ်နှစ်ရုပ်ပဲဖြစ်ဖြစ် အကုန်ပြောင်သလင်းခါသွားမှာ။"

ယန်ကျန့်က အေးစက်စွာ တွေးလိုက်သည်။

ဒီလောကကြီးမှာ တစ္ဆေဆရာတွေက ကြောက်မက်ဖွယ်တစ္ဆေတွေရဲ့ စွမ်းအားရှိတဲ့ သာမန်လူတွေ သက်သက်ပဲ၊ ဉာဏ်ရည်မရှိဘူးလို့ ထင်တဲ့သူတွေ အမြဲရှိနေပြီး သူတို့က တခြားသူတွေကို လှည့်စားပြီး ထက်မြက်ကြောင်းပြရတာကို ပျော်မွေ့ကြတယ်။

ယန်ကျန့်က သူက တချို့သူတွေလောက် ဉာဏ်မကောင်းနိုင်ဘူးလို့ ဝန်ခံပေမဲ့ သူက မမိုက်မဲဘူး။ တချို့အရာတွေကို သူသဘောပေါက်ဖို့ အချိန်ခဏယူရနိုင်ပေမဲ့ နောက်ဆုံးတော့ သူနားလည်သွားတာပဲ။

"ဒါဆို ငါ့အတွေးက မှန်တယ်၊ အဲ့ဒီနောက်ကျိနေတဲ့ရေထဲကို ဝင်မရှုပ်ရင် ဘာမှဖြစ်မှာမဟုတ်ဘူး။"

သူ့ရဲ့ ကနဦးဆုံးဖြတ်ချက်က မှန်ကန်ခဲ့တယ်ဆိုတာကို သူ ပိုပိုပြီး သေချာလာသည်။

ဒီလောကရဲ့ရေက နောက်ကျိပြီး အန္တရာယ်တွေက သဘာဝလွန်ဖြစ်ရပ်တွေကနေချည်းပဲ လာတာမဟုတ်ဘူး။ တစ္ဆေဆရာတစ်ယောက်က လုံလောက်တဲ့ သြဇာအာဏာရလာတဲ့အခါ ပြဿနာတွေနဲ့ အန္တရာယ်တွေကို သူ့အလိုလို ဆွဲဆောင်လာတော့တာပဲ။

ဒါက ရှောင်လွှဲလို့မရတဲ့ အခြေအနေတစ်ခုပဲ။

ဘာလို့လဲဆိုတော့ တစ္ဆေဆရာတွေရဲ့ ထိုးထွက်လာမှုက အရမ်းမြန်ဆန်လွန်းလို့၊ လူအများစုက လိုက်လျောညီထွေမဖြစ်ခင်မှာပဲ ကမ္ဘာကြီးက ပြောင်းလဲသွားခဲ့ပြီဆိုတာကို တွေ့လိုက်ရတယ်။

ပြီးတော့ အမျိုးမျိုးသော ပဋိပက္ခတွေ ပေါ်ပေါက်လာတော့တာပဲ။

ခဏလောက် စဉ်းစားပြီးနောက် ယန်ကျန့်က ဒီစိတ်အနှောင့်အယှက်ဖြစ်စရာကိစ္စတွေကို ဆက်မစဉ်းစားတော့ဖို့ ဆုံးဖြတ်လိုက်တယ်။ သူက ကျန်းလီချင်ကိုကြည့်ပြီး မေးလိုက်သည်။

"ငါနဲ့ ကျန်းယန် ဇာတိအိမ်မှာရှိနေတဲ့အချိန်အတွင်း ဘာထူးခြားတာတွေ ဖြစ်သေးလဲ။"

"ဥက္ကဋ္ဌယန်၊ ခဏစောင့်ပါ၊ ကျွန်မစစ်ကြည့်လိုက်ဦးမယ်။"

ကျန်းလီချင်က သူမကိုင်ထားတာကို ချလိုက်ပြီး အနီးအနားက ရုံးစားပွဲပေါ်က ဖိုင်တစ်ခုကို ယူလိုက်သည်။

"လွန်ခဲ့တဲ့ ရှစ်ရက်က ကျန်းဟွာက ရှင်နဲ့ စကားပြောချင်တယ်လို့ပြောတယ်။ ရှင် နောက်ဆုံးတစ်ခေါက်က မေးခိုင်းထားတဲ့ကိစ္စကို သူစုံစမ်းပြီးသွားပြီထင်တယ်၊ ရှင့်ကို အစီရင်ခံချင်လို့တဲ့။"

"လွန်ခဲ့တဲ့ ခြောက်ရက်က ဥက္ကဋ္ဌကျန်း၊ ကျန်းရှန်ကော့က ရှင့်ကို နှစ်ပတ်လည်အစည်းအဝေးကို ဖိတ်ချင်တယ်တဲ့၊ ဒါပေမဲ့ ကျွန်မက နှစ်သစ်ကူးအတွက် အိမ်ပြန်သွားတယ်လို့ပြောပြီး ရွှေ့ဆိုင်း ခိုင်းလိုက်တယ်။ နောက်ပြီး ရုံးကို လူတစ်ယောက်လာပြီး ရှင်နဲ့တွေ့ဖို့ ရက်ချိန်းတောင်းတယ်၊ ရှင့်ရဲ့ လုပ်ဖော်ကိုင်ဖက်လို့ပြောတယ်၊ ဒါနဲ့ ကျွန်မက ဧည့်ကြိုမှာ မှတ်ပုံတင်ပြီး ဖုန်းနံပါတ် ထားခဲ့ခိုင်းလိုက်တယ်။"

"လွန်ခဲ့တဲ့ ငါးရက်က မနက်ပိုင်းမှာ ကျန်းဝေ့က ဂိမ်းဆော့ချင်လို့တဲ့၊ နေ့လယ်ပိုင်းမှာတော့ ဥက္ကဋ္ဌကျန်းက ပုဂ္ဂလိကတွေ့ဆုံပွဲတစ်ခု ပြင်ဆင်နေတယ်လို့ အကြောင်းကြားတယ်၊ ပြန်လာရင် တက်ရောက်စေချင်လို့တဲ့။"

"လွန်ခဲ့တဲ့ သုံးရက်က ကုမ္ပဏီကို ငွေပေးချေမှုတချို့ ဝင်လာတယ်။"

"..."

ကျန်းလီချင်က လွန်ခဲ့တဲ့ရက်အနည်းငယ်က အခြေအနေတွေကို အကျဉ်းချုံး ပြောပြလိုက်သည်။

"ကောင်းပြီ၊ လောလောဆယ် ဒီလောက်ပဲ၊ အရေးကြီးတာ သိပ်မရှိဘူး။ နောက်ဆုံးကိစ္စနဲ့ပတ်သက်ပြီး ကျန်းဟွာနဲ့ ငါသွားပြောလိုက်မယ်၊ ပြီးတော့ မနက်ဖြန်တွေ့ဆုံပွဲကို တက်ဖို့ မင်းစီစဉ်လိုက်။"

ယန်ကျန့်က ပြောလိုက်သည်။

ကျန်းလီချင်က တစ်ခဏမျှ အံ့အားသင့်သွားပြီး နှုတ်ခမ်းစူကာ မေးလိုက်သည်။

" ကျွန်မကိုပါ ခေါ်သွားမှာလား။ ကျန်းယန်ကရော။"

"အတူတူသွားကြတာပေါ့။"

ယန်ကျန့်က လျှောက်သွားရင်း ပြောလိုက်သည်။

"ကျွန်မကတော့ ပျော်ပျော်ကြီးလိုက်ခဲ့မှာပါ၊ ဒါပေမဲ့ ကျန်းယန်က သဘောတူပါ့မလား။ သူ နောက်တစ်ခါ အဆောက်အအုံပေါ်ကနေ ခုန်ချမယ်လို့ ခြိမ်းခြောက်နေရင် မကောင်းဘူး။"

ကျန်းလီချင်က တခစ်ခစ်ရယ်လိုက်သည်။

ယန်ကျန့်က ခံစားချက်ကင်းမဲ့စွာ ပြန်ဖြေသည်။

"သူမလုပ်တော့ပါဘူး၊ သူနောက်တစ်ခါခုန်ချရင် သေမှာသေချာတယ်။"

"ကျွန်မတော့ မယုံပါဘူး။"

ကျန်းလီချင်က သူ့ကိုယ်သူ ရေရွတ်လိုက်သည်။

ယန်ကျန့်က စကားအဖြစ်သာ ပြောနေမှန်း သူမကောင်းကောင်းသိသည်။ လူကယ်ရမယ့် အချိန်ရောက်လာရင် သူက လုပ်မှာပဲ၊ တစ္ဆေရဲ့လွှမ်းမိုးမှုအောက်မှာ မရှိရင်ပေါ့။ အဲ့ဒီလိုသာဆိုရင် သူက တကယ်ကို လူကောင်းတစ်ယောက်ဖြစ်မှာပဲ။

ဒါပေမဲ့ ဒီလိုသူဌေးတစ်ယောက်ကတော့ လိုက်နာထိုက်တာ သေချာတယ်။