တွေ့ဆုံပွဲ

'ပြိတ္တာ' ဖြစ်ရပ်ပြီးနောက် တာချန်းမြို့သည် အမှန်တကယ်ပင် အလွန်ငြိမ်သက်သွားခဲ့သည်။

ကျန်းရှန်ကော့သည် နှစ်ကုန်ပိုင်းတွင် တွေ့ဆုံပွဲတစ်ခုကိုပင် ရဲရဲဝံ့ဝံ့ ကျင်းပခဲ့သည်။ ဖြစ်ရပ်ဖြစ်ပွားပြီး မကြာမီအချိန်ကသာဆိုလျှင် သူ ဒီလိုလုပ်ဖို့ ဘယ်လိုမှ သတ္တိရှိမည်မဟုတ်ပေ။ သူသည် သဘာဝလွန်ဖြစ်ရပ်များနှင့် ထူးထူးဆန်းဆန်း ကြုံတွေ့ရခြင်းကို ရှောင်ရှားရန် အနေအထိုင် အလွန်ဆင်ခြင်ခဲ့သော်လည်း အကြိမ်ကြိမ် အတည်ပြုပြီးနောက်တွင်တော့ မြို့ထဲတွင် စိတ်အေးလက်အေး လှုပ်ရှားသွားလာရဲတော့သည်။

နှစ်ပတ်လည်တွေ့ဆုံပွဲကို ဒေသတွင်း ကြယ်ငါးပွင့်ဟိုတယ်တစ်ခုတွင် ကျင်းပခဲ့သည်။

ဖိတ်ကြားထားသူများမှာ များပြားလှသော်လည်း သူတို့အားလုံးမှာ ကျန်းရှန်ကော့ မိတ်ဆက်ပေးသော စီးပွားရေးနယ်ပယ်မှ အဆက်အသွယ်များ၊ ဆွေမျိုးများနှင့် မိတ်ဆွေများသာဖြစ်ပြီး ငွေကြေးအင်အား တောင့်တင်းသော ကုမ္ပဏီသူဌေးများ သို့မဟုတ် ချမ်းသာသောမိသားစုများ၏ အမွေဆက်ခံသူများ အုပ်စုကို စုစည်းထားသည်။

ဘာပဲဖြစ်ဖြစ် ကျန်းရှန်ကော့က သူဖိတ်နိုင်သမျှလူတိုင်းကို ဖိတ်ကြားခဲ့သည်။

မူလက ဒီတွေ့ဆုံပွဲကို လွန်ခဲ့တဲ့တစ်ပတ်က ကျင်းပရန် စီစဉ်ထားခဲ့သည်။

သို့သော် ယန်ကျန့်က သူ့ဇာတိသို့ ပြန်သွားခဲ့သောကြောင့် အချိန်အနည်းငယ် ရွှေ့ဆိုင်းခဲ့ရသည်။

ဒီလူတွေကို ထိန်းထားနိုင်ရန် ကျန်းရှန်ကော့သည် ကြိုးစားခဲ့သည်မှာ သေချာသော်လည်း အချို့လူများက မစောင့်နိုင်ဘဲ စောစောပြန်သွားကြသဖြင့် ဒီတွေ့ဆုံပွဲကို လွဲချော်ခဲ့ကြသည်။ ယန်ကျန့်သာ ရက်အနည်းငယ်နောက်ကျပြီးမှ ရောက်လာခဲ့လျှင် တက်ရောက်သူဦးရေသည် ပို၍ပင် လျော့နည်းသွားဖွယ်ရှိသည်။

နောက်ဆုံးတော့ သူတို့အားလုံးက သူဌေးကြီးတွေဖြစ်ပြီး ဒီရက်အနည်းငယ်စောင့်ဆိုင်းပေးခြင်းကပင် တော်တော်မျက်နှာသာပေးရာရောက်နေပြီ။ အတိတ်ကဆိုလျှင် ဒီလူတွေကို စုစည်းရန်မှာ လုံးဝမဖြစ်နိုင်သောအရာပင်။

အကြောင်းမှာ ဒီတစ်ကြိမ်တွင် သူတို့အားလုံးသည် သဘာဝလွန်ဖြစ်ရပ်များကြောင့် ဆွဲဆောင်ခံရခြင်းဖြစ်သည်... မဟုတ်ဘူး၊ 'တစ္ဆေမျက်လုံး' ယန်ကျန့်၏ ကျော်ကြားမှုကို မက်မောပြီး ရောက်လာကြခြင်းဟု ဆိုရမည်။

ဝိညာဉ်ရေးရာတွင် တကယ့်လူကြီးသူကောင်းများဖြစ်သော ချမ်းသာသည့် စီးပွားရေးသမားများနှင့် ကုမ္ပဏီအကြီးအကဲများစွာသည် ဒီကိစ္စများနှင့်ပတ်သက်၍ အတိုင်းအတာတစ်ခုအထိ နားလည် သဘောပေါက်ပြီးသား ဖြစ်သည်။

တွေ့ဆုံပွဲကျင်းပသည့် ခန်းမဆောင်မှာ ခမ်းနားထည်ဝါလှသည်။

တက်ရောက်လာသူများမှာ သူဌေးသူကြွယ်များ သို့မဟုတ် ဂုဏ်သရေရှိလူကြီးမင်းများသာဖြစ်ပြီး ထို့အပြင် ကျန်းရှန်ကော့သည် ပွဲကိုစည်ကားစေရန် တတိယတန်းစား၊ စတုတ္ထတန်းစား မင်းသမီးအချို့နှင့် နာမည်ကြီးမော်ဒယ်အချို့ကိုလည်း ဖိတ်ကြားထားသေးသည်။

အမျိုးသားများမှာ ဝတ်စုံပြည့်ဝတ်ဆင်ထားကြပြီး အမျိုးသမီးများမှာ မိတ်ကပ်အပြည့်နှင့် ညနေခင်းဝတ်စုံများ ဝတ်ဆင်ထားကြကာ ခန်းမထဲတွင် စန္ဒယားသံက သာယာစွာ ပဲ့တင်ထပ်နေသည်။

အစားအသောက်များမှာ သေသပ်လှပပြီး အဖျော်ယမကာများမှာလည်း မွှေးကြိုင်ကာ အရသာပြည့်ဝလှသည်။

လူတိုင်းက အဖော်တစ်ယောက်စီခေါ်လာကာ အချင်းချင်းနှုတ်ဆက်ကြပြီး မိတ်ဖွဲ့စကားပြောကြသည်။ ဒီအခွင့်အရေးကိုအသုံးချပြီး သူတို့၏အဆက်အသွယ်များကို ချဲ့ထွင်ကာ အနာဂတ်တွင် ပူးပေါင်းဆောင်ရွက်ရန် အခွင့်အလမ်းများရှိမရှိ ရှာဖွေနေကြသည်။

သို့သော် သိပ်မထင်ရှားသော ထောင့်တစ်နေရာတွင်...

လူငယ်နှစ်ယောက်က နံရံဘေးတွင် ဆောင့်ကြောင့်ထိုင်ရင်း လက်ထဲတွင် အသားကင်တုတ်များ ကိုင်ထားကြပြီး သူတို့ဘေးက မြေပြင်ပေါ်တွင် ဖျော်ရည်နှင့် အအေးဗူးများ ချထားသည်။ သူတို့က စားလိုက်၊ စကားပြောလိုက်ဖြင့် ပတ်ဝန်းကျင်နှင့် လုံးဝ အံမဝင်ခွင်မဖြစ်နေသည်။

"ငါပြောသားပဲ၊ ဒီတွေ့ဆုံပွဲက တော်တော်ပျင်းဖို့ကောင်းတယ်လို့။ ဟိုလူတွေကိုကြည့်စမ်း၊ စီးပွားရေးအကြောင်းပြောဖို့ပဲ သိတယ်။ မင်းစိတ်ဝင်စားလို့လား။ ငါကတော့ စိတ်မဝင်စားဘူး။ ကုမ္ပဏီပြန်ပြီး ကွန်ပျူတာဂိမ်းဆော့တာကမှ ကောင်းဦးမယ်။"

ကျန်းဝေ့က ညည်းညူလိုက်သည်။ သန်းကြွယ်သူဌေးတစ်ဦး၏သားဖြစ်သော်လည်း သူ့ရဲ့ရိုးသားတဲ့သဘာဝကတော့ မပြောင်းလဲပေ။

ကျန်းရှန်ကော့က ကျန်းဝေ့ကို သာမန်မိသားစုက ကလေးတစ်ယောက်လိုမျိုး ဂရုမစိုက်၊ စိတ်မဝင်စားဘဲ ဘယ်လိုများ ပြုစုပျိုးထောင်ခဲ့သည်မှာ အံ့ဩစရာပင်။

ကတိပေးထားခဲ့သော အထက်တန်းလွှာပညာရေးဆိုသည်မှာ ဘယ်များရောက်သွားပါလိမ့်။

လုံးဝကို မမြင်ရပေ။

"ယန်ကျန့်၊ မင်းဘာကြည့်နေတာလဲ။ ခုနကတည်းက အဲ့ဒီဓာတ်ပုံကိုပဲ စိုက်ကြည့်နေတာ။"

ကျန်းဝေ့က စပ်စုပြီး ကိုင်းကြည့်လိုက်သည်။

"ဘာမှမဟုတ်ပါဘူး၊ မနေ့က ကျန်းဟွာပေးလိုက်တဲ့ အချက်အလက်တချို့ပဲ။"

ယန်ကျန့်က ပြောရင်း သူ့လက်ထဲက ဓာတ်ပုံကိုကြည့်ကာ မျက်မှောင်အနည်းငယ်ကြုံ့လိုက်သည်။

ဓာတ်ပုံပေါ်က လိပ်စာမှာ တာဟန်မြို့၊ ကျန့်ရှဲ့လမ်း၊ အမှတ် ၈၆၉ ဖြစ်သည်။

၎င်းတွင် မြေပုံညွှန်းကိုလည်း ဖော်ပြထားသည်။

ဒါက ယန်ကျန့်က ကျန်းဟွာကို စုံစမ်းခိုင်းခဲ့တဲ့ မြေပုံညွှန်းအတိုင်းပင်။

သို့သော် ဒီနေရာကိုရှာဖွေတွေ့ရှိမှုက အတော်လေး ရှုပ်ထွေးနေသည်။

၎င်းသည် ထင်ထားသလို ထူးဆန်းကြောက်စရာကောင်းသောနေရာမျိုးမဟုတ်သလို ရှေးဟောင်းအိမ် သို့မဟုတ် မြေကွက်လပ်တစ်ခုလည်း မဟုတ်ဘဲ ခြောက်ထပ်၊ ခုနစ်ထပ်မြင့်သော စွန့်ပစ်အဆောက်အအုံတစ်ခုသာ ဖြစ်သည်။

ဒီဇိုင်းကိုကြည့်ရလျှင် ၎င်းသည် ဈေးဝယ်စင်တာ သို့မဟုတ် ရုံးအဆောက်အအုံတစ်ခု ဖြစ်ပုံရသော်လည်း ဘယ်တော့မှ ပြီးစီးအောင်မဆောက်လုပ်ခဲ့ဘဲ အဆောက်အအုံပျက်တစ်ခု ဖြစ်သွားကာ အခွံသက်သက်သာကျန်တော့ပြီး ပတ်ပတ်လည်တွင် မြက်ရိုင်းများဖြင့် ဝန်းရံကာ ခြံစည်းရိုးခတ်၍ ပိတ်ထားခဲ့သည်။

ဒီလို စွန့်ပစ်အဆောက်အအုံမျိုးက အလွန်သာမန်ပင်။ မြို့တိုင်းမှာရှိပြီး လူစည်ကားသော လမ်းများတွင်ပင် တစ်ခါတစ်ရံ တစ်လုံးနှစ်လုံး ပေါ်လာတတ်သည်။

ယန်ကျန့်က အပေါ်က ဖော်ပြချက်ကို ကြည့်လိုက်သည်။

ဒီမြေကွက်ကို လွန်ခဲ့တဲ့ဆယ်နှစ်ကျော်က စီးပွားရေးသမားတစ်ဦးက ဝယ်ယူခဲ့ပြီး တခြားသူများနှင့် ပူးပေါင်းကာ ဟိုတယ်တစ်ခုဆောက်ရန် စီစဉ်ခဲ့သည်။ သို့သော် ဆောက်လုပ်ရေးစတင်သည်နှင့် မတော်တဆမှုတစ်ခုဖြစ်ပွားပြီး ထိုစီးပွားရေးသမားက အဆိုပါပိုင်ဆိုင်မှုကို ရောင်းချခဲ့သည်။ ဒီနေရာကို ဒုတိယလူတစ်ဦးက လွှဲပြောင်းယူပြီး ဆောက်လုပ်ရေးကို ဆက်လက်လုပ်ကိုင်ခဲ့သော်လည်း အောက်ခံဖောင်ဒေးရှင်းနှင့် ပထမထပ်ပြီးစီးရုံသာရှိသေးသည်၊ ထိုသူဌေးမှာ ကွယ်လွန်သွားခဲ့သည်။

ထို့နောက် ဆောက်လုပ်ရေးလုပ်ငန်းခွင်ကို လေလံတင်ရောင်းချခဲ့ပြီး တတိယပိုင်ရှင်က လွှဲပြောင်းယူကာ ဆောက်လုပ်ရေးကို ဆက်လက်လုပ်ဆောင်ခဲ့သည်။

သို့သော် တတိယထပ် သို့မဟုတ် စတုတ္ထထပ်ကို ဆောက်လုပ်နေစဉ်တွင် ထိုသူဌေးမှာ ဘဏ္ဍာရေး အကျပ်အတည်းနှင့်ကြုံတွေ့ပြီး ဒေဝါလီခံခဲ့ရသည်။ မြေကွက်သည် လက်ပြောင်းလက်လွှဲ ဆက်ဖြစ်နေခဲ့ပြီး... နောက်ဆုံးတွင် ဒီနေရာသည် စွန့်ပစ်အဆောက်အအုံတစ်ခုဖြစ်သွားကာ ယခုအခါ တာဟန်မြို့ရှိ ဘဏ်တစ်ခုက ပိုင်ဆိုင်သော်လည်း ကြွေးမဆပ်နိုင်သောကြောင့် ယနေ့အချိန်ထိ ပစ်ထားခြင်းခံရသည်။

"သရဲရှိတာ သေချာတယ်၊ အဲ့ဒီနေရာမှာ သရဲခြောက်နေမှာပဲ။ ယန်ကျန့်၊ မင်းအဲ့ဒီကို သွားလို့မဖြစ်ဘူး။"

ကျန်းဝေ့က ဓာတ်ပုံထဲက အဆောက်အအုံပျက်ကို လက်ညှိုးထိုးရင်း ပြောလိုက်သည်။

"မင်းက ဘယ်လိုလုပ် အဲ့ဒီနေရာမှာ သရဲခြောက်တယ်လို့ ဒီလောက်သေချာနေရတာလဲ။ ဒါက အရမ်းပုံမှန်ပဲကြည့်ရတာ၊ အနီးအနားမှာ လူနေတိုက်ခန်းတွေ အများကြီးရှိတယ်။ ဆိုင်တွေနဲ့ မီတာအနည်းငယ်ပဲ ကွာတယ်။ သရဲခြောက်တယ်ဆိုရင် အဲ့ဒီလူတွေ အခုချိန်လောက်ဆို သေကုန်လောက်ပြီ၊ သူတို့နေနိုင်ပါ့မလား။"

ယန်ကျန့်က ပြန်ပြောသည်။

သူက ဓာတ်ပုံကိုသာ အာရုံစိုက်နေခြင်းမဟုတ်ဘဲ အနီးအနားပတ်ဝန်းကျင်ကိုလည်း လေ့လာနေသည်။

ဒီဧရိယာသည် ယာဉ်ကြောရှုပ်ထွေးပြီး လူစည်ကားသောနေရာဖြစ်ကြောင်း ထင်ရှားနေသည်။

"သရဲခြောက်တာပေါ့ကွ။ ဒီလောက်ကောင်းတဲ့နေရာကို ငါသာဆိုရင် မျှော်စင်တစ်လုံးဆောက်ပြီး ရောင်းလိုက်ရင် အနည်းဆုံး သန်းဆယ်ဂဏန်းလောက် အမြတ်ရမှာ။ ဒီလောက်ကောင်းတဲ့မြေကွက်ကို အခုချိန်ထိ ပစ်ထားတယ်ဆိုကတည်းက သရဲခြောက်လို့ပဲ။"

ကျန်းဝေ့က ပြောသည်။

"စွန့်ပစ်အဆောက်အအုံတွေ အားလုံးနီးပါး သရဲခြောက်တယ်၊ ငါတို့အရင်ရပ်ကွက်လိုပေါ့။ မင်းသာမရှိရင် အဲ့ဒီရပ်ကွက်တောင် အဆောက်အအုံပျက်ဖြစ်တော့မလို့ မဟုတ်လား။"

"... မင်းရဲ့ ကျိုးကြောင်းဆင်ခြင်ပုံကတော့ တကယ်ကို အံ့မခန်းပဲ။"

ယန်ကျန့်က အံ့ဩတကြီးပြောလိုက်သည်။

သို့သော် ကျန်းဝေ့၏စကားများမှာ အကြောင်းပြချက်မရှိတော့မဟုတ်ပေ။ ဒီနေရာသည် 'တံခါးခေါက်တစ္ဆေ' ပေါ်က မြေပုံညွှန်းနေရာဖြစ်သောကြောင့် ပုံမှန်မဟုတ်သည်မှာ သေချာသည်။ သာမန်လူများ မတွေ့ရှိနိုင်သောအရာများရှိသော်လည်း တစ္ဆေဆရာများကတော့ ရှာဖွေတွေ့ရှိနိုင်ပေမည်။

"ဒါပေါ့၊ ငါ့ရဲ့ဆင်ခြင်တုံတရားက အမြဲတမ်း ခိုင်လုံပြီး ကျိုးကြောင်းညီညွတ်တယ်။"

ကျန်းဝေ့က အရှက်မရှိ ကြွားလိုက်သည်။

"ဟေး၊ ရုပ်ချောချောကောင်လေးနှစ်ယောက်၊ ဒီမှာဆောင့်ကြောင့်ထိုင်ပြီး ဘာလုပ်နေကြတာလဲ။ ပွဲထဲမဝင်ဘူးလား။"

ထိုအချိန်တွင် ခန်းမထဲတွင် လျှောက်သွားနေသော လှပသည့်အမျိုးသမီးတစ်ဦးက ထောင့်ကလူ နှစ်ယောက်ကို သတိပြုမိသွားသည်။ စပ်စုစိတ်ကြောင့်ဖြစ်နိုင်သည် သို့မဟုတ် ပစ်မှတ် မတွေ့သောကြောင့် ဖြစ်နိုင်သည်၊ သူမက လျှောက်လာပြီး အပြုံးဖြင့် နှုတ်ဆက်လိုက်သည်။

"ဘာကို ပွဲမတက်တာလဲ။ မင်းမမြင်ဘူးလား၊ မင်းက ပွဲရဲ့အစိတ်အပိုင်းတစ်ခု ဖြစ်နေပြီဆိုတာ။"

ကျန်းဝေ့က သူ့လက်ထဲက အသားကင်တုတ်ကို လှုပ်ပြလိုက်သည်။

ဒီအချိန်မှာ ယန်ကျန့်က ခေါင်းအနည်းငယ်မော့လိုက်ပြီး အနက်ရောင်ဒေါက်မြင့်ဖိနပ်တစ်စုံနှင့် ရှည်လျားဖြူဖွေးသော ခြေတံလှလှတစ်စုံကို မြင်လိုက်ရသည်။ ထင်ရှားသည်မှာ အမျိုးသမီးမှာ ကိုယ်လုံးကိုယ်ပေါက်ကောင်းပြီး မျက်နှာပေါ်တွင် မိတ်ကပ်အပြည့်လိမ်းထားသည်။ သူမက လှပပုံရသော်လည်း မိတ်ကပ်မပါဘဲ ဘယ်လိုပုံစံဖြစ်မည်ကို ပြောရန်ခက်ခဲသည်။ သို့သော် သူခန့်မှန်းရသလောက်တော့ သူမသည် ထူးထူးခြားခြားလှပသူတစ်ယောက် ဖြစ်မည်မဟုတ်ပေ။

"ကျွန်မနာမည် ထန်ယန်ယန်ပါ၊ တွေ့ရတာဝမ်းသာပါတယ်။"

အမျိုးသမီးက ယဉ်ကျေးစွာပြောရင်း နှုတ်ဆက်ရန် သူမလက်ကို အပြုံးဖြင့် ဆန့်တန်းပေးလိုက်သည်။

"ဒီလောက်တရားဝင်ဆန်နေစရာမလိုပါဘူး၊ ငါက သေနတ်နှစ်လက်သမား အာဝေ့၊ ပြီးတော့ ဒီတစ်ယောက်က....."

ကျန်းဝေ့က ခဏရပ်လိုက်ပြီး ထရပ်ကာ သူမလက်ကို ဆွဲနှုတ်ဆက်လိုက်ရင်း ရုတ်တရက် အလွန် တရားဝင်ဆန်သွားသည်။

ယန်ကျန့်ကလည်း အမြန်ထရပ်ပြီး သူမလက်ကို ဆွဲနှုတ်ဆက်လိုက်သည်။

"တာချန်းမြို့က တစ္ဆေဖမ်းသမား ရှောင်ယန်။"

"တွေ့ရတာဝမ်းသာပါတယ်၊ အာဝေ့။"

ထန်ယန်ယန်က ချက်ချင်းပြုံးလိုက်သည်။

"ဒါပေမဲ့ တစ္ဆေဖမ်းသမား ရှောင်ယန်ဆိုတာက ဘာလဲ။ ဒီမှာ သရဲတွေရှိလို့လား။"

"ဒါပေါ့၊ ရှိတာပေါ့၊ တစ်ကောင်နှစ်ကောင်တောင်မဟုတ်ဘူး၊ တော်တော်များများပဲ။"

ကျန်းဝေ့က ပြောလိုက်သည်။

"ဘယ်မှာလဲ။ ကျွန်မတော့ ဘာမှမမြင်ပါဘူး။"

ထန်ယန်ယန်က ပြောသည်။

"ငါအကုန်ဖမ်းလိုက်ပြီလေ၊ ဒါကြောင့် မင်းအခုမမြင်နိုင်တော့တာပေါ့။"

ယန်ကျန့်က ပြန်ပြောသည်။

"ဪ၊ ဒီလိုကိုး။ ဒါဆို ရှင်တို့က တော်တော်စွမ်းတာပဲ။"

ထန်ယန်ယန်က ရယ်လိုက်ပြီး စိတ်ထဲမှာတော့ ဒီနှစ်ယောက် အရူးတွေ လို့ တွေးလိုက်သည်။

ဒီလောက်အဆင့်မြင့်တဲ့ တွေ့ဆုံပွဲကို ဒီလိုထူးဆန်းတဲ့ သတ္တဝါနှစ်ကောင် ဘာလို့ရောက်လာရတာလဲ။

ပွဲမတက်တာက တစ်ခု ထောင့်တစ်နေရာမှာ ဆောင့်ကြောင့်ထိုင်ပြီး အသားကင်စားနေတာလား။ သူမက သူတို့အကြောင်း စပ်စုမိတာတောင် ဦးနှောက်မရှိရာကျလွန်းသည်။

"ဒါဆိုရင် အေးဆေးစားကြပါဦးနော်၊ ကျွန်မဆက်ပြီး မနှောင့်ယှက်တော့ပါဘူး။ နှုတ်ဆက်ပါတယ်၊ အာဝေ့၊ တာ့တာ၊ ရှောင်ယန်။"

ထန်ယန်ယန်က သူမအချိန်ကို မဖြုန်းချင်တော့ဘဲ ပြောလိုက်သည်။ သို့သော် သူမက ဟန်မပျက် ပြုံးပြီး လက်ပြကာ လှည့်ထွက်သွားသည်။

"ငါက သူလည်း အသားကင်တချို့လိုချင်တယ်လို့ ထင်နေတာ၊ ခဏတော့ လန့်သွားတာပဲ။ နောက်ဆုံးတော့ ငါက အများကြီးမပြင်ဆင်ထားဘူး၊ နှစ်ယောက်သုံးယောက်စာပဲ လုံလောက်တာ။"

ကျန်းဝေ့က မျက်မှောင်ကြုံ့လိုက်သည်။

"ငါက သူ ငါ့ကို ကိစ္စတစ်ခုခုရှိလို့ လာရှာတယ်လို့ ထင်နေတာ။ ငါလည်း လန့်သွားတာပဲ။"

ယန်ကျန့်က ထပ်ပြောသည်။

"ဆက်စားရအောင်။"

"ဒါပေါ့။"

လူနှစ်ယောက်က ထောင့်မှာ ဆောင့်ကြောင့်ပြန်ထိုင်ပြီး အသားကင်စားရင်း သူတို့ရဲ့ အစောပိုင်းစကားစကို ဆက်ပြောနေကြသည်။

"ဟေး၊ ဟိုမှာရှိတဲ့ နှစ်ယောက်က ဘယ်သူတွေလဲ။ သူတို့က တော်တော်ထူးခြားတယ်နော်။"

ထန်ယန်ယန် ပြန်အလာလမ်းမှာ ပါတီတက်ရောက်သူတစ်ဦးက သူမကို တိုးတိုးလေးမေးလိုက်သည်။

"သူတို့က သူဌေးကြီးတချို့ရဲ့ အလိုလိုက်ခံထားရတဲ့ ကလေးတွေများလား။ ငါ့ကို မိတ်ဆက်ပေးပါလား။"

"သူဌေးသားတွေလား။ မဟုတ်လောက်ဘူး၊ သူတို့က ထောင့်တစ်နေရာမှာ အသားကင်စားနေတဲ့ အရှုံးသမားနှစ်ယောက်ပဲ။ တော်တော်ညံ့ဖျင်းတယ်၊ သူတို့ကိုမေ့လိုက်ပါတော့၊ သူတို့က အရူးတွေသက်သက်ပဲ။"

ထန်ယန်ယန်က မျက်လုံးလှန်လိုက်သည်။

"ဟီးဟီး၊ ငါတော့မယုံဘူး။ ဒီပါတီကိုတက်ရောက်တဲ့ ဧည့်သည်တွေအကြောင်း ငါအကြမ်းဖျင်း သိထားပြီးပြီ၊ ဒီမှာရှိတဲ့ယောက်ျားတွေအားလုံးက ချမ်းသာရင်ချမ်းသာ၊ မချမ်းသာရင် ဂုဏ်ကြီးမြင့်မြတ်သူတွေပဲ။ အသက်ကြီးတဲ့သူတွေက သူဌေးတွေ၊ အသက်ငယ်တဲ့သူတွေက သူဌေးသားတွေ၊ စားပွဲထိုးတွေကလွဲလို့ပေါ့။"

အခြားအလှမယ်တစ်ဦးက ပြောသည်။

"မင်းက သူတို့အားလုံးကို တစ်ယောက်တည်း ပိုင်ဆိုင်ထားတာလား။"

"အဲ့ဒီလိုမဟုတ်ပါဘူး၊ မင်းမယုံရင် ကိုယ်တိုင်သွားနှုတ်ဆက်ကြည့်လေ။"

ထန်ယန်ယန်က မထီမဲ့မြင်ပြောလိုက်သည်။

"ဒါဆိုရင်တော့ ငါအားမနာတော့ဘူးနော်။"

အလှမယ်က ရယ်ရင်းပြောလိုက်သည်။

သို့သော် ဒီမြင်ကွင်းကို မလှမ်းမကမ်းမှ ကျန်းယန်က မြင်နေခဲ့သည်။

ဒီနေ့ ကျန်းယန်ကလည်း ညနေခင်းဝတ်စုံဝတ်ဆင်ထားပြီး ဂရုတစိုက်ပြင်ဆင်ထားကာ ဆွဲဆောင်မှုရှိပြီး သွယ်လျလှပသည်— သူမကိုယ်တိုင်ပင် သူမရဲ့ဆွဲဆောင်မှုအောက်မှာ ကျရှုံးသွားသည်။

"သေနာမ... ငါ့ယန်ကျန့်ကို လာပြီးစကားပြောရဲတယ်။ အဲ့ဒီမိန်းမယုတ်က ဘာလုပ်ချင်နေတာလဲ။ ငါ့ယောင်္ကျားကို သွေးဆောင်ချင်နေတာလား။ အရှက်မရှိတဲ့ဟာမ။ မဖြစ်ဘူး၊ ငါသွားပြီး စောင့်ကြည့်နေရမယ်၊ ယန်ကျန့်အနားမှာ တခြားဘယ်သူ့ကိုမှ လုံးဝဝဲမနေစေရဘူး။"

သူမရဲ့ ပါးနှစ်ဖက်က မနာလိုမှုကြောင့် ဖောင်းကားလာပြီး သဝန်တိုနေသော ချစ်သူတစ်ယောက်လို လျှောက်သွားလိုက်သည်။

"ဒါနဲ့ မင်းက ဘယ်တုန်းက 'သေနတ်နှစ်လက်သမား' ဆိုတဲ့ ဂုဏ်ပုဒ်ကို ရသွားတာလဲ။"

ယန်ကျန့်က ရုတ်တရက်မေးလိုက်သည်။

ကျန်းဝေ့က ပတ်ပတ်လည်ကြည့်ပြီး တိုးတိုးလေးပြောလိုက်သည်။

"ဒါကို မင်းမသိဘူး၊ ငါက နေ့ဘက်မှာ မန်နေဂျာတစ်ယောက်သာဖြစ်ပေမဲ့ ညဘက်မှာတော့ ကောင်းမှုကုသိုလ်တွေလုပ်ဖို့၊ မြို့ရဲ့ငြိမ်ဝပ်ပိပြားမှုကို ထိန်းသိမ်းဖို့ မကြာခဏ အပြင်ထွက်တယ်။ မင်းသိတဲ့အတိုင်းပဲ၊ ဒီလောက်ကြီးတဲ့မြို့ကြီးမှာ မင်းမရှိတဲ့အခါ အားလုံးက ငါ့အပေါ်မှာပဲ မူတည်နေတာ။ နေ့ဘက်မှာ ကုမ္ပဏီကို စီမံခန့်ခွဲတယ်၊ ညဘက်မှာတော့ ငါက 'သေနတ်နှစ်လက်သမား' ဖြစ်လာပြီး မင်းကိုယ်စား မြို့ကိုကာကွယ်ပေးတယ်။ ကံကောင်းတာက ငါက တော်တော်ခံနိုင်ရည်ရှိပြီး အခက်အခဲကို ခံနိုင်ရည်ရှိတာပဲ။"

ဒီလိုပြောပြီးနောက် သူက 'ငါ့ကိုသာထားလိုက်' ဆိုသည့်သဘောဖြင့် ယန်ကျန့်ပခုံးကို ပုတ်လိုက်သည်။

"မင်းက တော်တော်အလုပ်များတာပဲ။"

ယန်ကျန့်က သူ့ကိုကြည့်ရင်း ဘာပြောရမှန်းမသိတော့ပေ။

သူက ညဘက်မှာ သေနတ်တွေနဲ့ ဆော့ကစားဖို့ အကြောင်းပြချက်တစ်ခုပဲ လိုချင်နေတာ။

"ဟမ်။"

သို့သော် ထိုအချိန်တွင် ယန်ကျန့်၏ မျက်နှာအမူအရာပြောင်းလဲသွားပြီး တစ်စုံတစ်ခုကို အာရုံခံလိုက်မိသည်၊ သူက ဝင်ပေါက်ဘက်သို့ ကြည့်လိုက်သည်။

တစ်စုံတစ်ယောက် ဝင်လာနေသည်။

လူတစ်စု။

သို့သော် လူအုပ်ကြားထဲတွင် ထူးခြားသော အရှိန်အဝါ တစ်ခုရှိနေသည်။

အဲ့ဒါက... တစ္ဆေဆရာတစ်ယောက်ပဲ။

ယန်ကျန့်က အာရုံခံလိုက်မိသည်၊ သူ့'တစ္ဆေမျက်လုံး' ကနေ သတိပေးလိုက်ခြင်းဖြစ်ပြီး သိပ်မပြင်းထန်သော်လည်း အန္တရာယ်သိပ်မကြီးကြောင်း ညွှန်ပြနေသည်။

ဒီပါတီက တခြားတစ္ဆေဆရာတွေကို တကယ်ဖိတ်ထားတာလား။ ဟမ်။

စဉ်းစားကြည့်တော့ ဖြစ်နိုင်သားပဲ၊ နောက်ဆုံးတော့ တစ္ဆေဆရာတွေက ပိုက်ဆံရှာပြီး သူဌေးတွေဖြစ်လာတာ မကြားဖူးတဲ့ကိစ္စမှ မဟုတ်တာ။