တွေ့ဆုံပွဲမှ စမ်းသပ်ခြင်း

ကျန်းယန်သည် နာကျင်လွန်းသဖြင့် သူမ၏တင်ပါးကို ပွတ်သပ်နေမိသည်။ မကြာသေးမီက သူမ ဝိတ်မတက်ခဲ့လျှင် သူမ၏အရိုးများ ကျိုးသွားလောက်သည်။ ယန်ကျန့် ဘာတွေလုပ်နေတာလဲ။

တစ်ယောက်ကိုတစ်ယောက် ချစ်ကြမယ်ဆိုတဲ့ ကတိတွေ ဘယ်ရောက်သွားပြီလဲ။

ဘာလို့ အမြဲတမ်း နာကျင်ခံစားရတာက ကိုယ်တိုင်ပဲ ဖြစ်နေရတာလဲ။ နောက်ဆုံးတစ်ခေါက်က အိပ်မက်ထဲမှာ သူ့ဓားနဲ့ထိုးတာခံရပြီး သေလုနီးပါးဖြစ်ခဲ့ရသည်။

သူမ မကျေမနပ်ပြောဆိုခွင့်မရခင်မှာပင် ကျန်းယန်သည် ရုတ်တရက် မျက်လုံးများပြူးကျယ်သွားသည်၊ အကြောင်းမှာ ထိုအချိန်တွင် သူမရှိနေခဲ့သောနေရာ၌ တစ်စုံတစ်ယောက်က ဘယ်ကမှန်းမသိ ပေါ်လာသည်ကို သူမ သဘောပေါက်လိုက်သောကြောင့်ပင်။

ဝတ်စုံဝတ်ဆင်ထားပြီး သပ်သပ်ရပ်ရပ်ရှိသော်လည်း ထုံထိုင်းပြီး အနည်းငယ်ထူးဆန်းသော မျက်နှာသွင်ပြင်နှင့် အမျိုးသားတစ်ဦး။

ထို့အပြင် သူမဘေးရှိ ကျန်းဝေ့သည် သူအမြဲဆောင်ထားသော သေနတ်တစ်စုံကိုပင် ထုတ်ယူထားသည်ကို သူမမြင်လိုက်ရသည်။

သူ့ပုံစံက အသေအကြေတိုက်ခိုက်ရန် အသင့်ဖြစ်နေသကဲ့သို့ပင်။

"တစ်ခုခုတော့ မှားနေပြီ။"

ကျန်းယန်သည် အလျင်အမြန်ထရပ်လိုက်ပြီး ယန်ကျန့်၏နောက်တွင် အလိုလို ပုန်းအောင်းလိုက်သည်။

သူမက တုံ့ပြန်မှုမမြန်နိုင်သော်လည်း မိုက်မဲသူတစ်ယောက်တော့ မဟုတ်ပေ။

အန္တရာယ်သည် သူမရှေ့မှ သူစိမ်းထံမှလာခြင်းဖြစ်ပြီး ထိုသူသည် ယန်ကျန့်ပြောခဲ့သော သဘာဝလွန်လောကမှ 'တစ္ဆေ' ထိန်းချုပ်သူတစ်ဦးဖြစ်ရမည်ဟု သူမယူဆလိုက်သည်။

ဒီလိုလူမျိုးကို ကျန်းယန် မထိရဲပေ။

အကြောင်းမှာ လူတိုင်းက သူမကိုကာကွယ်ပေးမည့် ယန်ကျန့်ကဲ့သို့မဟုတ်၊ ဒီလူအများစုမှာ ခံစားချက်မရှိဘဲ သဘောထားမတိုက်ဆိုင်ရုံဖြင့် လူတစ်ယောက်ကို အမှန်တကယ် သတ်ပစ်လိမ့်မည်ဖြစ်သည်။

"ဪ။ မင်းက ငါ့ကို ဒူးထောက်ပြီး ဦးချခိုင်းချင်တာလား။"

ဝမ်ဟန်ဟုခေါ်သော ထိုအမျိုးသားက အေးစက်သောအပြုံးတစ်ခုကို အားယူပြုံးလိုက်သည်။

"မိန်းမတစ်ယောက်အတွက်နဲ့လား။ အဲ့ဒီလိုမိန်းမမျိုးတွေ လမ်းပေါ်မှာ ရှာလိုက်ရင် အများကြီးပဲ။ မင်းကြိုက်တယ်ဆိုရင် ဒီကနေထွက်သွားပြီးရင် တစ်ဒါဇင် နှစ်ဒါဇင်လောက် ပို့ပေးလိုက်လို့ရတယ်၊ ဘာမှပြဿနာမရှိဘူး။"

"ငါက မင်းနဲ့သိကျွမ်းဖို့ ဒီကိုလာခဲ့တာ၊ မကောင်းတဲ့ရည်ရွယ်ချက်လည်း မပါဘူး။ ပြီးတော့ မင်းက ငါ့ရဲ့ခုနကလုပ်ရပ်ကို ရန်စတယ်လို့ တကယ်ထင်နေတာလား။ ယန်ကျန့်၊ မင်းလုပ်ခဲ့တဲ့အရာတွေကို ထောက်ပြီး မင်းက ငါနဲ့တစ်မျိုးတည်းဖြစ်တဲ့လူလို့ ငါထင်ခဲ့တာ။ မင်းက မိတ်ဆွေ အဖွဲ့တစ်ခုလုံးကို ရှင်းပစ်ခဲ့တယ်၊ ဌာနချုပ်ကို ဆန့်ကျင်ခဲ့တယ်... မင်းက သူတို့ကို ဘယ်တော့မှ ဂရုမစိုက်ခဲ့ဘူး။"

"လူတွေက သူတို့မွေးထားတဲ့ခွေးတစ်ကောင်ကိုတောင် သံယောဇဉ်ဖြစ်တတ်ကြတာ၊ သူတို့ဘေးမှာ ဒီလောက်ကြာကြာရှိနေခဲ့တဲ့ လူတစ်ယောက်ကိုဆိုရင် ပြောစရာတောင်မလိုဘူး။"

ယန်ကျန့်၏ မျက်နှာအမူအရာက အေးစက်နေဆဲပင်။

"မင်းက အရမ်းနက်နက်ရှိုင်းရှိုင်း ဖောက်ပြန်ပျက်စီးနေပြီ၊ မင်းရဲ့ယုံကြည်ချက်တွေတောင် ပြောင်းလဲနေပြီ။"

သူက နှလုံးသားခက်ထန်ပြီး မျက်တောင်မခတ်ဘဲ လူသတ်နိုင်သော်လည်း ထိုသို့တော့ လုပ်မည်မဟုတ်ပေ။

အကြောင်းမှာ သူသည် သက်ရှိတို့၏ယုံကြည်ချက်များကို ဆုပ်ကိုင်ထားဆဲဖြစ်သောကြောင့်ပင်။

ထိုအရာပါ ပြောင်းလဲသွားခဲ့လျှင် သူ၌ လူ့အသိစိတ်ရှိသည်ဖြစ်စေ မရှိသည်ဖြစ်စေ အရေးမပါတော့— သူသည် လုံးဝပြင်ပလူတစ်ယောက် ဖြစ်သွားပေလိမ့်မည်။

"ဒါဆို မင်းက မင်းရဲ့ 'ခွေး' ကို ကာကွယ်ချင်တယ်ပေါ့။"

ဝမ်ဟန်က ကျန်းယန်ကို တစ်ချက်လှမ်းကြည့်လိုက်သည်။

ကျန်းယန်သည် ရုတ်တရက် ကျောထဲစိမ့်သွားပြီး လည်ပင်းကို ကျုံ့လိုက်သည်။

တစ်ချိန်တည်းမှာပင် သူမ မခံချင်စိတ်ဖြစ်သွားသည်။

"သေနာကျ၊ သူက ငါ့ကို ခွေးလို့ခေါ်တယ်။ ယန်ကျန့်၊ မင်းနောက်ကျရင် သူ့ကို သေအောင်ထိုးပစ်လိုက်။"

"စကားတွေများနေပြီ၊ တိုတိုနဲ့လိုရင်းပဲပြောရအောင်။ မင်းဒူးထောက်တောင်းပန်မလား၊ ဒါမှမဟုတ် ငါတို့တိုက်ခိုက်ကြမလား။ ဘယ်လိုပဲဖြစ်ဖြစ် အတူတူပဲ။ ငါက စကားပြောသိပ်မတော်ဘူး၊ ဒါကြောင့် အချိန်မဖြုန်းချင်ဘူး။"

ယန်ကျန့်က ပြောရင်း လက်ကိုဝှေ့ယမ်းကာ အမူအရာပြလိုက်သည်။

ဝမ်ဟန်က ယန်ကျန့်ကို စိုက်ကြည့်ရင်း သူ့မျက်နှာအမူအရာက မှောင်မိုက်လာသည်။

အာဏာပြင်းသည်၊ မောက်မာသည်၊ ဟိတ်ဟန်များသည်... မဟုတ်ဘူး၊ ဒါက သဘောထားကြီး ဟန်ဆောင်ခြင်းနှင့် ပိုတူသည်။

သူက ဘယ်သူ့ကိုမှ သူ့နှင့်တန်းတူဟု မယူဆပေ။

ဒါက ယန်ကျန့်အပေါ် သူ့ရဲ့ပထမဆုံးအထင်အမြင်ပဲ။

"တောက်။ တောက်။"

ထိုအချိန်တွင် ခန်းမထဲကမီးများသည် တစ်စုံတစ်ခု၏ နှောင့်ယှက်မှုကြောင့် မှိတ်တုတ်မှိတ်တုတ် ဖြစ်သွားပုံရပြီး လျှပ်စစ်စီးသံများကြားနေရကာ ပတ်ဝန်းကျင်အလင်းရောင်သည် အချိန်မရွေး အမှောင်ထုထဲသို့ ကျရောက်သွားတော့မည့်အလား တုန်ခါနေသည်။

လူအများအပြားက အလိုလို မော့ကြည့်လိုက်ကြသည်။

မီးပျက်တော့မှာလား။

လူအများစုက ထိုသို့ထင်ကြသည်။

သို့သော် ဥက္ကဋ္ဌချန်နှင့် စကားပြောနေသော ကျန်းရှန်ကော့သည် ရုတ်တရက် ယန်ကျန့်ရှိရာဘက်သို့ လှမ်းကြည့်လိုက်ပြီး တစ်ခုခုဖြစ်နေသလားဟု တွေးမိသည်။ ထို့နောက် သူ့မျက်နှာက ရုတ်ခြည်းပြောင်းလဲသွားသည်။

ကျန်းရှန်ကော့သည် ကျန်းဝေ့က ဝတ်စုံဝတ် သူစိမ်းတစ်ယောက်ကို သေနတ်ဖြင့်ချိန်ထားသည်ကို မြင်လိုက်ရသည်။

ထိုလူသည် ဧည့်သည်စာရင်းတွင်မပါဝင်ဘဲ ဥက္ကဋ္ဌချန်၏အဖွဲ့နှင့်အတူ ရောက်လာခြင်းဖြစ်သည်။

"ဘာမှမဖြစ်ပါစေနဲ့..."

ကျန်းရှန်ကော့၏ နှလုံးခုန်သံများ မြန်လာပြီး စိတ်တင်းကျပ်လာမှုကို မထိန်းနိုင်ဖြစ်သွားသည်။

"ယန်ကျန့်၊ ဒီကောင်နဲ့ စကားပြောမနေနဲ့တော့။ ငါသူ့ကို ပစ်သတ်လိုက်မယ်။ သူက အရမ်းမောက်မာတယ်၊ ကောင်းကောင်းအထိုးမခံရမချင်း လူ့ဘောင်လောကရဲ့ အန္တရာယ်တွေကို သူသိမှာမဟုတ်ဘူး။"

ကျန်းဝေ့က တစ်ခါမှမရှိဖူးလောက်အောင် လေးနက်စွာပြောလိုက်သည်။

ဝမ်ဟန်က ရယ်လိုက်သည်။

"ငါ့ကို ပစ်သတ်မယ် ဟုတ်လား။ မင်းလက်ထဲက သေနတ်နဲ့လား။ အဲ့ဒီအရာက မင်းတို့အတွက် တော်တော်ကောင်းပေမဲ့ ငါ့အတွက်တော့ လုံလောက်သေးမှာ မဟုတ်ဘူး..."

"ဒိုင်း။"

သို့သော် သူစကားမဆုံးခင်မှာပင် သေနတ်သံတစ်ချက် ရုတ်တရက် ထွက်ပေါ်လာသည်။

ဝမ်ဟန်၏ခေါင်းသည် နောက်သို့လန်သွားပြီး သူ့ခန္ဓာကိုယ်က ပစ်ခတ်ခံရသဖြင့် ယိုင်နဲ့သွားကာ ကြီးမားသောအားကြောင့် မြေပြင်ပေါ်သို့ လဲကျလုနီးပါးဖြစ်သွားသည်။

သို့သော် သူ့ခန္ဓာကိုယ်သည် ဟန်ချက်ညီရန် မဖြစ်နိုင်လောက်ဟုထင်ရသော ထောင့်တစ်နေရာတွင် နောက်သို့ကိုင်းညွှတ်ပြီးနောက် ခက်ခက်ခဲခဲ ရပ်တန့်သွားသည်။

ထို့နောက် သူက ဖြည်းဖြည်းချင်း ပြန်မတ်လိုက်ပြီး မြင့်တက်နေသောခေါင်းကို နှိမ့်ချလိုက်သည်။

သူ့နဖူးပေါ်တွင် ကျည်ဆံပေါက်တစ်ခုပေါ်လာပြီး ဦးခေါင်းခွံထဲသို့ နက်ရှိုင်းစွာ ထိုးဖောက် ဝင်ရောက်သွားကာ ကြောက်မက်ဖွယ်ဒဏ်ရာတစ်ခုကို ချန်ထားခဲ့သည်။ ထိုအထဲမှ သွေးများ တစိမ့်စိမ့်ထွက်ကျလာသော်လည်း သွေးသည် လတ်ဆတ်ခြင်းမရှိဘဲ ညိုညစ်ညစ်နှင့် ပျစ်ခဲနေကာ အနံ့ဆိုးတစ်ခု သင်းသင်းထွက်နေသည်။

"သေနာကျ၊ ဒီကောင်က မိစ္ဆာပဲ။"

ကျန်းဝေ့က မျက်လုံးပြူးကျယ်စွာ အော်လိုက်သည်။

"မင်းက ငါ့ကို တကယ်ပစ်ရဲတယ်။"

ဝမ်ဟန်က ပြောရင်း သူ့မျက်နှာပေါ်တွင် အေးစက်ပြီး ထူးဆန်းသောအပြုံးတစ်ခု ပေါ်လာသည်။

ထိုအချိန်တွင် ယန်ကျန့်က သူ့လက်ကို ကျန်းဝေ့ရှေ့တွင် ကာလိုက်သည်။

"စိတ်အေးအေးထား၊ ဒီကောင်က ဒီလောက်လွယ်လွယ်နဲ့ သတ်လို့ရတဲ့ကောင်မဟုတ်ဘူး။"

"ယန်ကျန့်၊ ငါတို့နှစ်ယောက်ပေါင်းလိုက်ရင် ဒီကောင်ကို သတ်နိုင်မှာသေချာတယ်။"

ကျန်းဝေ့က ပြောသည်။

ဝမ်ဟန်က သူ့ဝတ်စုံကို ပြင်ဆင်လိုက်ပြီး လက်ကိုင်ပုဝါတစ်ထည်ထုတ်ကာ သူ့ခေါင်းပေါ်က ဒဏ်ရာကို သုတ်လိုက်သည်။

"သူက ငါ့ကိုမသတ်နိုင်တာမဟုတ်ဘူး၊ သူလှုပ်ရှားလိုက်ရင် ဒီမှာရှိတဲ့လူတိုင်း ချက်ချင်းသေသွားမှာကို စိုးရိမ်နေတာ။ 'တစ္ဆေမျက်လုံး ယန်ကျန့်' တောင်မှ ငါ့ကို ဘာမှပြန်မခုခံနိုင်ဘဲ သေသွားမယ်လို့ အာမ မခံနိုင်ဘူးမလား။ ဒါပေမဲ့ မင်းက သာမန်လူတွေရဲ့အသက်ကို ဒီလောက်ဂရုစိုက်တာကတော့ မင်းနဲ့ မတူလိုက်တာ။"

"အဲ့ဒီသေနတ်တစ်ချက်ကို အကြွေးကြေပြီလို့ သဘောထားလိုက်။ ဒီနေ့က မင်းရဲ့ပါတီ၊ ငါမင်းကို မျက်နှာသာပေးလိုက်မယ်။ ဘာကိစ္စတွေပဲရှိရှိ ပါတီပြီးမှ ဆွေးနွေးကြတာပေါ့။ မင်းက ငါ့ကို အကြာကြီးစောင့်ခိုင်းမှာမဟုတ်ဘူးလို့ မျှော်လင့်တယ်။"

ဒီလိုပြောပြီးနောက် သူက နောက်လှည့်မကြည့်ဘဲ လှည့်ထွက်သွားပြီး လူအုပ်ထဲက ဥက္ကဋ္ဌချန်ဆီသို့ ဦးတည်သွားသည်။ တစ်ချိန်တည်းမှာပင် ပတ်ဝန်းကျင်က မှိတ်တုတ်မှိတ်တုတ်ဖြစ်နေသော မီးများလည်း ပုံမှန်အတိုင်းပြန်ဖြစ်သွားပြီး ခုနကသေနတ်သံကလွဲလို့ ဘာမှမဖြစ်ခဲ့သလိုပင်။

"သူက ငါ့အကြောင်းကို ကောင်းကောင်းသိနေတယ်။"

ယန်ကျန့်၏ အကြည့်များက အနည်းငယ် ရွေ့လျားသွားသည်။

သူက ခုနက သူ့'တစ္ဆေမျက်လုံး' ကို ဖွင့်ပြီးသားဖြစ်ပြီး ဒါက အချက်ပြမှုတစ်ခုပဲ။ ဒါပေမဲ့ ပတ်ဝန်းကျင်ကမီးတွေ မှိတ်တုတ်မှိတ်တုတ်ဖြစ်သွားတာက ဒီကောင်ကလည်း ပတ်ဝန်းကျင်ကို သက်ရောက်မှုရှိပြီး 'တစ္ဆေနယ်မြေ' တစ်ခုရှိကြောင်း ညွှန်ပြနေသည်။

သူတို့သာ မဆင်မခြင်လှုပ်ရှားလိုက်လျှင် 'တစ္ဆေနယ်မြေ' များ တိုက်မိပြီး သူ့ရဲ့ 'တစ္ဆေနယ်မြေ' က တခြားတစ်ယောက်ကို လွှမ်းမိုးနိုင်လျှင်တောင် အဲ့ဒီကောင်က တစ်စက္ကန့်လောက်ပဲ တောင့်ခံထားနိုင်ရင် လူအများကြီးသေသွားလိမ့်မည်။

သူမသိတဲ့လူတွေသေရင် ယန်ကျန့် သိပ်ပြီးစိတ်ထိခိုက်မှာမဟုတ်ပေမဲ့ ပါတီကလူအုပ်ထဲမှာ ကျန်းရှန်ကော့၊ ဝမ်ရှန်းရှန်းရဲ့အဖေ ဝမ်ပင်း၊ သူ့အတွင်းရေးမှူး ကျန်းလီချင်တို့ ပါဝင်နေသည်။ သူ ဒီလူတွေသေသွားတာကို မြင်ချင်မှာမဟုတ်ဘူး။

ဒါကြောင့် သူ 'တစ္ဆေမျက်လုံး' ကို သုံးတာရပ်လိုက်သည်။

ဝမ်ဟန်ကလည်း အကြမ်းဖက်မှုကို မသုံးဖို့ ရွေးချယ်ခဲ့သည်။

"ဒီကောင်က ဘယ်ကောင်လဲ။ ဘယ်ကရောက်လာတာလဲ။ သူက ဌာနချုပ်ကတော့ သေချာပေါက်မဟုတ်ဘူး။"

ယန်ကျန့်က စိတ်ထဲကနေ တွေးလိုက်သည်။

"ထားလိုက်တော့၊ ဒါဆိုရင် သူ့ခွေးအသက်ကို ချမ်းသာပေးလိုက်မယ်။"

ကျန်းဝေ့က သူ့သေနတ်ကို ပြန်သိမ်းလိုက်သည်။

"ဒီကောင်က ငါ့ထက်တောင် ပိုမောက်မာသေးတယ်၊ ပြဿနာရှာဖို့လာတာ သေချာတယ်။ ယန်ကျန့်၊ မင်းသူ့ကို မယုံတာ ပိုကောင်းလိမ့်မယ်။"

"ငါ့မှာ ကိုယ်ပိုင်ဆုံးဖြတ်ချက်ရှိတယ်၊ ပါတီက ဆက်သွားနေတယ်၊ သူ့ကိုလောလောဆယ် လျစ်လျူရှုထားလိုက်။ သူက မဆင်မခြင်လှုပ်ရှားမှာမဟုတ်ဘူး။ သူ့ယုံကြည်ချက်တွေက ကောက်ကျစ်ပြီး ကြောက်စရာကောင်းပေမဲ့ သူက အရမ်းကျိုးကြောင်းဆီလျော်တယ်။ ဘာလုပ်သင့်တယ်၊ ဘာမလုပ်သင့်ဘူးဆိုတာ သူသိတယ်။ သူက သဘာဝလွန်လောကထဲကို အသစ်ဝင်လာတဲ့သူတွေနဲ့ မတူဘူး။ ငါနောက်ကျရင် သူနဲ့သေချာစကားပြောရမယ်။"

ယန်ကျန့်က ပြောရင်း မျက်လုံးကို အနည်းငယ်မှေးလိုက်သည်။

ထိုအချိန်တွင် ကျန်းယန်က ကြောက်ရွံ့တုန်လှုပ်သောအသံဖြင့် ပြောလိုက်သည်။

"ယန်ကျန့်၊ ခုနကအတွက် ကျေးဇူးပဲနော်။ ကျွန်မနောက်မှာ တစ်ယောက်ယောက် ရုတ်တရက်ပေါ်လာမှန်းတောင် မသိလိုက်ဘူး။"

"ဒါက ကိစ္စမရှိပါဘူး။ လောကကြီးက ဒီလိုပဲ၊ အန္တရာယ်တွေက အမြဲပေါ်လာတတ်တယ်။ တချို့သဘာဝလွန်ဖြစ်ရပ်တွေနဲ့ယှဉ်ရင် ဒီလိုရန်ဖြစ်တာလေးက ဘာမှမဟုတ်ဘူး။"

ယန်ကျန့်က သူ့'တစ္ဆေမျက်လုံး' ကို ပိတ်ရင်း အေးဆေးတည်ငြိမ်စွာ ပြောလိုက်သည်။

ကျန်းဝေ့က ညည်းညူလိုက်သည်။

"ဒီလိုဖြစ်မယ်မှန်းသိရင် ငါအဲ့ဒီတစ်ချက်ကို မပစ်ခဲ့ပါဘူး။ သူ့ကို ဒူးထောက်ပြီး ဦးချခိုင်းရရင် ဘယ်လောက်ကောင်းလိုက်မလဲ၊ 'အဖေ' လို့တောင် ခေါ်ခိုင်းလို့ရနိုင်တယ်။"

"..."

ယန်ကျန့်က သူ့ကို ထူးဆန်းစွာကြည့်လိုက်သည်။

သူက ဒူးထောက်ခိုင်းရမယ့်သူလား။ ဒါက စမ်းသပ်မှုတစ်ခုသက်သက်ပဲ။

အဲ့ဒီကောင်က တကယ်လှုပ်ရှားရဲမလားဆိုတာ ကြည့်ချင်လို့။

နောက်ဆုံးတော့ သူက သဘာဝလွန်လောကမှာ တစ္ဆေနိုင်သူအဖြစ် နာမည်ကြီးနေတာပဲ၊ အဲ့ဒါက သူ့ကိုလုံလောက်အောင်ကြောက်လန့်စေပြီး ဒူးထောက်တောင်းပန်စေနိုင်လောက်တယ်။

"ဝမ်ဟန်၊ ဘယ်လိုလဲ။"

အခြားတစ်ဖက်တွင် ဥက္ကဋ္ဌချန်က ချဉ်းကပ်လာပြီး အသံတိုးတိုးဖြင့် ပြောလိုက်သည်။

ဝမ်ဟန်က ထုံထိုင်းသောမျက်နှာအမူအရာဖြင့် ပြန်ဖြေသည်။

"အဲ့ဒီယန်ကျန့်က အရမ်းကြောက်စရာကောင်းတဲ့လူပဲ။ သူ 'တစ္ဆေမျက်လုံး' ဖွင့်လိုက်တဲ့အချိန်မှာ ကျွန်တော် တစ္ဆေကြမ်းတစ်ကောင်ရဲ့ ပစ်မှတ်ထားခံလိုက်ရသလို ခံစားလိုက်ရတယ်၊ သတ်ဖြတ်ခြင်း စည်းမျဉ်းတစ်ခုခုကို သွားထိမိလိုက်သလိုပဲ။ သေခြင်းတရားက အချိန်မရွေးရောက်လာနိုင်တယ်။ ခုနကသာ ငါတို့တိုက်ခဲ့ရင် ကျွန်တော် ဆယ်စက္ကန့်တောင် ခံနိုင်မှာမဟုတ်ဘူးလို့ ခန့်မှန်းရတယ်။ ဒါပေမဲ့ သူက သတိကြီးတယ်၊ ဒီလိုအခါသမယမျိုးမှာ ရန်ပွဲမစချင်ဘူး၊ ဒါကြောင့် သူက တကယ်ကို မဆင်မခြင်လုပ်တဲ့သူတော့မဟုတ်ဘူး။"

"နောင်ကို ဒီလိုလူမျိုးကို ဘယ်တော့မှ မစော်ကားနဲ့၊ မဟုတ်ရင် ခင်ဗျားအလောင်းကို ကျွန်တော်ပထမဆုံး လာကောက်ရလိမ့်မယ်။"

"ဟုတ်ကဲ့၊ ဟုတ်ကဲ့။"

ဥက္ကဋ္ဌချန် လန့်သွားပြီး အလျင်အမြန် ခေါင်းညိတ်လိုက်ကာ ရှင်းပြမရနိုင်သော ကြောက်ရွံ့မှုကို ခံစားလိုက်ရသည်။

ဝမ်ဟန်က တစ်ဖက်တွင် တိတ်တဆိတ်သွားထိုင်လိုက်ပြီး သူ့နဖူးပေါ်က ဒဏ်ရာကို သုတ်နေသည်။ သူ့စိတ်ထဲက မသက်မသာဖြစ်မှုက ဥက္ကဋ္ဌချန်ထက်ပင် ပိုကြီးမားနေသည်။

သူ့ကိုယ်သူ သဘာဝလွန်လောကတွင် ထိပ်တန်းပုဂ္ဂိုလ်တစ်ဦးဟု ယူဆသော်လည်း ယန်ကျန့်အနားသို့ ချဉ်းကပ်ပြီးမှသာ ရုတ်တရက်ပေါ်ပေါက်လာသော ကြောက်မက်ဖွယ်ဖိအားကို သူအမှန်တကယ် နားလည်သွားသည်။

သူက အသက်ရှင်နေတဲ့သူတစ်ယောက်တောင် မဟုတ်တော့သလိုပဲ။

တကယ့်တစ္ဆေတစ်ကောင်နဲ့ ဘာမှမခြားနားတော့ဘူး။