နေရာယူခြင်း

"တကယ် တိုက်ကြတော့မှာမဟုတ်ဘူးလား။ ယန်ကျန့်၊ ဒီကိစ္စကို ငါကိုင်တွယ်နိုင်တယ်၊ ငါတို့နှစ်ယောက်ပေါင်းပြီး ဒီကောင်ကို ဒီနေရာမှာတင် ရှင်းပစ်လိုက်လို့ရတယ်၊ ဘာမှပြဿနာမရှိဘူး။"

ကျန်းဝေ့က တိုက်ခိုက်ရန်လူတစ်ယောက်ကို မတွေ့ရတာကြာပြီဖြစ်သကဲ့သို့ စမ်းသပ်ချင်စိတ် ပြင်းပြနေဆဲပင်။

ဒါမှမဟုတ် သူက သူ့ရဲ့သေနတ်ပစ်စွမ်းရည်ကို လေ့ကျင့်ချင်နေတာလည်း ဖြစ်နိုင်သည်။

ယန်ကျန့်က လက်ကိုဝှေ့ယမ်းလိုက်သည်။

"တော်ပြီ၊ ငါအမှန်အတိုင်းပြောရရင် မင်းရဲ့သေနတ်တစ်ချက်က ပြဿနာနည်းနည်းရှာပေးလိုက်တယ်။"

"ဟုတ်တယ်၊ ရုတ်တရက်ကြီး ပစ်ထည့်လိုက်တာ၊ လန့်သေတော့မလို့ပဲ။"

နောက်ကွယ်မှာ ပုန်းနေတဲ့ ကျန်းယန်က ချက်ချင်းဝင်ပြောသည်။

ကျန်းဝေ့က သူမကို တစ်ချက်စောင်းငဲ့ကြည့်လိုက်သည်။

"အန်တီ၊ စကားမပြောနဲ့။ ဒါက ငါတို့လူငယ်တွေကြားက ကိစ္စ။"

ကျန်းယန်သည် ဒေါသကြောင့် ချက်ချင်းသွားကြိတ်လိုက်သည်။

မုန်းစရာကောင်းတဲ့ ကျန်းဝေ့၊ အမြဲတမ်း ငါ့အသက်ကို အကြောင်းလုပ်ပြီး စနေတာပဲ။ သူက ငါ့ထက်နှစ်အနည်းငယ်ငယ်တာနဲ့ပဲ ဘာဖြစ်လဲ။ အဲ့ဒါနဲ့ပဲ ဒီလောက် နောက်စရာ ဖြစ်နေရလား။

ယန်ကျန့်က မျက်လုံးကို မှေးလိုက်ပြီး ပြောသည်။

"ဒီပဋိပက္ခကို လောလောဆယ် ဒီမှာပဲရပ်လိုက်ရအောင်။ ဝမ်ဟန်ဆိုတဲ့ ဒီကောင်က ကျန်းယန်ကို စော်ကားတယ်၊ မင်းက သူ့ကိုတစ်ချက်ပစ်လိုက်တယ်၊ ဒါဆို အကြွေးကြေပြီ။ ဒါပေမဲ့ တိတိကျကျပြောရရင် ကျန်းဝေ့က ဘာအမှားမှမလုပ်ဘူး။ ဒီလိုလူမျိုးတွေနဲ့ ဆက်ဆံတဲ့အခါ အားနည်းကြောင်းမပြဘဲ အင်အားရှိကြောင်းပြရတယ်၊ သဘောထားက အဓိကပဲ။"

"ဟုတ်တယ်၊ ပိုမောက်မာလေ ပိုကောင်းလေပဲ။ နောက်ဆုံးတော့ သူနဲ့ငါက တစ်မျိုးတည်းဖြစ်တဲ့လူတွေပဲလေ။ ဖြစ်နိုင်ရင်တော့ ဘယ်သူမှ အကြမ်းဖက်မှုကို မသုံးချင်ကြပါဘူး။"

ကျန်းဝေ့က ထောက်ခံသည်။

"ဒါဆို နောက်တစ်ခါတွေ့ရင် နှုတ်ဆက်တဲ့အနေနဲ့ အရင်ဆုံးပစ်ရမှာလား။"

ကျန်းဝေ့က မေးလိုက်သည်။

"အဲ့ဒီနည်းက မင်းသုံးရင် သေလောက်အောင်ဆိုးတဲ့အသေမျိုးနဲ့ သေသွားနိုင်တယ်။ ငါကတော့ လုပ်လို့ရပေမဲ့ မင်းကတော့ လုံးဝမစမ်းသင့်ဘူး။ ဘဝမှာ အနေအထိုင်အေးအေးဆေးဆေးနေတာက ပိုကောင်းတယ်။"

ယန်ကျန့်က ပြောသည်။

သူက သူတို့အသိုင်းအဝိုင်းမှာ နာမည်ဆိုးနဲ့ကျော်ကြားပြီး 'တစ္ဆေမျက်လုံး ယန်ကျန့်' ဆိုတဲ့ နာမည်ပြောင်ပါ ရှိနေတော့ သူကတော့ ချုပ်တည်းမနေဘဲ နေနိုင်တာပေါ့။ ဒါပေမဲ့ တခြားတစ်ယောက်သာဆိုရင်တော့ ရလဒ်ကတစ်မျိုးတစ်ဖုံ ဖြစ်သွားလောက်သည်။

"ပါတီကို ပြန်သွားကြစို့။ အဲ့ဒီကောင်နဲ့ ဝေးဝေးနေလိုက်ရင် အဆင်ပြေသွားမှာပါ။ ငါကြည့်နေသရွေ့ သူက မွှေရဲမှာမဟုတ်ဘူး။"

သူက ထပ်ပြောသည်။

ခုနက ခန်းမထဲမှာ သေနတ်သံ ပဲ့တင်ထပ်သွားပေမဲ့ သိပ်ပြီးတော့ လှုပ်လှုပ်ရှားရှားဖြစ်သွားပုံမပေါ်ပေ။

လူအများအပြားထံမှ အံ့ဩတကြီးအကြည့်အနည်းငယ်ကိုသာ ဆွဲဆောင်နိုင်ခဲ့သည်။

ဖိတ်ကြားထားသော အလှမယ်ကုမ္ပဏီကတော့ တစ်ယောက်ပြီးတစ်ယောက် မျက်နှာဖြူဖျော့သွားပြီး နှလုံး တုန်လှုပ်နေကြသည်။ သူတို့က ရုတ်တရက် သေနတ်ပစ်တဲ့ ဒီလိုကြောက်စရာကောင်းတဲ့ မြင်ကွင်းမျိုးကို မမြင်ဖူးကြဘူးဆိုတာ ထင်ရှားသည်။

"သေနတ်နှစ်လက်သမား အာဝေ့... တကယ်ကို အမှန်ပဲ..."

စောစောက သူတို့ကို လာနှုတ်ဆက်ခဲ့တဲ့ အမျိုးသမီး ထန်ယန်ယန်သည် ဒီမြင်ကွင်းကိုမြင်ပြီး မှင်တက်သွားသည်။

အစပိုင်းမှာတော့ သူမက ထောင့်မှာ ဆောင့်ကြောင့်ထိုင်နေတဲ့ လူငယ်နှစ်ယောက်က စိတ်သိပ်မမှန်ဘူး၊ ဒါမှမဟုတ် သူမကို လစ်လျူရှုဖို့ တမင်တကာ မဟုတ်မမှန်တာတွေ လုပ်ကြံပြောနေတယ်လို့ ထင်ခဲ့သည်။ အခုတော့ အာဝေ့လို့ခေါ်တဲ့တစ်ယောက်က အမှန်ကိုပြောခဲ့ပုံရသည်၊ သူ့လက်ထဲမှာ တကယ်ပဲ သေနတ်တွေရှိနေပြီး တောက်ပနေတဲ့ ရွှေရောင်ပစ္စတိုနှစ်လက်ပင်။

ပြီးတော့ သူက တစ်လက်ကို ပစ်ခဲ့သည်။

ဒါက အဲ့ဒါတွေက အရုပ်တွေမဟုတ်ဘူး၊ အစစ်တွေဆိုတဲ့ အဓိပ္ပာယ်ပဲ။

အာဝေ့က အစစ်ဆိုရင် သူ့ဘေးက ရှောင်ယန်ကရော အစစ်ပဲလား။

တာချန်းမြို့က တစ္ဆေဖမ်းသမားလား။

ဒါတော့ မဖြစ်နိုင်လောက်ဘူးမလား။ တစ္ဆေဖမ်းတဲ့လူတွေ တကယ်ရှိလို့လား။

ထန်ယန်ယန်က ဒါတွေအားလုံးက အရမ်းကို စိတ်ကူးယဉ်ဆန်ပြီး အနည်းငယ် ရယ်စရာကောင်းတယ်လို့ ခံစားလိုက်ရသည်။ သူမက အွန်လိုင်းမှာ သရဲပုံပြင်တွေအများကြီး မြင်ဖူးပေမဲ့ အဲ့ဒါတွေက အမှန်လို့ ဘယ်တော့မှမယုံခဲ့ဘူး။

ထိုအချိန်တွင်...

သူမ ဆက်ပြီးမစဉ်းစားနိုင်ခင်မှာ...

ပါတီခန်းမထဲကနေ လူတစ်စု လျှောက်လာကြသည်။

သူတို့အားလုံးက သြဇာအာဏာရှိပြီး တန်ဖိုးကြီးမားကြသူတွေချည်းပဲ။

"ယန်ကျန့်၊ ခုနက ဘာတွေဖြစ်ကုန်တာလဲ။ အရေးကြီးတာတော့ မဟုတ်ဘူးမလား။"

ကျန်းရှန်ကော့က ခြေလှမ်းကျဲကြီးများဖြင့် လျှောက်လာပြီး စိတ်အားထက်သန်စွာ မေးလိုက်သည်။

"ဦးလေးကျန်း၊ ဘာမှမဟုတ်ပါဘူး။ အသိုင်းအဝိုင်းထဲက လူတစ်ယောက်ရဲ့ နှုတ်ဆက်မှုတစ်ခုပါပဲ၊ မိုးပြိုလောက်တဲ့ ပြဿနာတော့ မဟုတ်ပါဘူး။"

ယန်ကျန့်က ပြန်ဖြေသည်။

ကျန်းရှန်ကော့က သက်ပြင်းချလိုက်သည်။

"ဒါဆိုရင်တော့ ကောင်းတာပေါ့။ အာဝေ့၊ မနောက်ပြောင်နဲ့တော့။ တွေ့ဆုံပွဲဆိုရင် တွေ့ဆုံပွဲလိုနေလေ၊ အဲ့ဒီကောင်ကိုပါ ခေါ်လာရတဲ့အကြောင်းရင်းက ဘာလဲ။ ပိုကြီးတဲ့ပြဿနာရှာချင်လို့လား။"

သူက ကျန်းဝေ့ကို ဆူလိုက်သည်။

"ငါ့ဘာသာငါ ဆောင့်ကြောင့်ထိုင်ပြီး အသားကင်ပဲ ဆက်စားနေသင့်တယ်။"

ကျန်းဝေ့က တိတ်တဆိတ် ဆုံးဖြတ်လိုက်ပြီး ပြန်ဆောင့်ကြောင့်ထိုင်လိုက်သည်။

"မစ္စတာယန်၊ ခင်ဗျားကို မတွေ့တာ လအနည်းငယ်ရှိပြီ၊ ခင်ဗျားက ပိုပြီးတော့တောင် ထူးခြားလာပါလား။ နောက်ဆုံးတစ်ခေါက်က သက်ညှာပေးခဲ့တဲ့အတွက် ခင်ဗျားကို ကျေးဇူးတင်ရမှာပဲ။"

ထိုအချိန်တွင် သူဌေးတစ်ဦးက အလွန်ယဉ်ကျေးစွာ ပြောလိုက်သည်။ သူက အသက်ငါးဆယ်နီးပါးရှိပြီး မျက်နှာပေါ်တွင် အရေးအကြောင်းများ အတော်များများရှိသော်လည်း သူ့ခန္ဓာကိုယ်ကတော့ သန်မာပြီး ထွားကျိုင်းနေဆဲဖြစ်ကာ အသက်ငါးဆယ်အရွယ်တစ်ယောက်နှင့် မတူပေ။

အသက်သုံးဆယ်အရွယ်က သန်မာတဲ့လူတစ်ယောက်နဲ့ ပိုတူသည်။

ယန်ကျန့်၏ မျက်လုံးများက တုန်ခါသွားပြီး ထိုလူကို မှတ်မိသွားသည်။

"ရှောင်ချန် ဖျော်ဖြေရေးကလပ်ကို ရန်ပုံငွေထောက်ပံ့ခဲ့တဲ့ မာယို့ချိုင်ဆိုတာ မင်းလား။ ငါ မင်းကို မှတ်မိတယ်။ ခန္ဓာကိုယ်အသစ်ကို သုံးရတာ ဘယ်လိုခံစားရလဲ။"

မာယို့ချိုင်ရဲ့ ခန္ဓာကိုယ်ကို သူက 'တစ္ဆေအရိပ်' တစ်ခုနဲ့ လဲလှယ်ပေးခဲ့သည်။

ဒါကြောင့်လည်း သူက အခုလို သန်မာတဲ့ခန္ဓာကိုယ်ကို ပိုင်ဆိုင်နေတာပဲ။

မာယို့ချိုင်က စိတ်လှုပ်ရှားစွာ အော်ပြောလိုက်သည်။

"မစ္စတာယန်ရဲ့ ကျေးဇူးကြောင့်ပါ၊ မယုံနိုင်လောက်အောင် ကောင်းပါတယ်။"

ငယ်ရွယ်တဲ့ခန္ဓာကိုယ်က သူ့ကို ဘယ်တော့မှ အားအင်မကုန်ခမ်းနိုင်သလို ခံစားစေသည်။ အစပိုင်းမှာ ခန္ဓာကိုယ်လဲလှယ်ပြီးနောက် သူက ခဏလောက် ကြောက်လန့်နေခဲ့ပေမဲ့ ကျင့်သားရသွားပြီး နောက်မှာတော့ အကျိုးကျေးဇူးတွေက ရေတွက်လို့မကုန်အောင် များပြားလွန်းတာကို တွေ့ရှိခဲ့ရသည်။

"ဒါဆိုရင်တော့ ကောင်းတာပေါ့။"

ယန်ကျန့်က အနည်းငယ် ခေါင်းညိတ်လိုက်သည်။

ဒါက စမ်းသပ်မှုတစ်ခုဖြစ်ပြီး အခုတော့ အကျိုးသက်ရောက်မှုက ရှင်းလင်းနေပြီဟု ထင်ရသည်၊ သက်ရှိလူတစ်ယောက်ရဲ့ခေါင်းကို တခြားသက်ရှိလူတစ်ယောက်ရဲ့ခန္ဓာကိုယ်ပေါ်မှာ ဆက်စပ်ပေးခြင်းက လူတစ်ယောက်ကို ပုံမှန်အတိုင်း အသက်ရှင်နေစေနိုင်တာပဲ။

ခန္ဓာကိုယ်ငြင်းပယ်ခြင်းဆိုတဲ့ ဆေးဘက်ဆိုင်ရာပြဿနာတောင် မရှိဘူး။

ဒါက 'သဘာဝလွန်စွမ်းအား' ရဲ့ ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းတဲ့အချက်ပဲ။

တစ်ခုတည်းသောမေးခွန်းက ဒီအကျိုးသက်ရောက်မှုက ဘယ်လောက်ကြာကြာခံမှာလဲ ဆိုတာပဲ။

အခုထိတော့ နှစ်ဝက်နီးပါး ပြဿနာမရှိဘဲ ဖြတ်သန်းခဲ့ပေမဲ့ နောက်ပိုင်းမှာ ပြဿနာတွေ ပေါ်လာမလားဆိုတာတော့ မသိနိုင်ဘူး။ ဒီအကြောင်းကြောင့် သူကလည်း မာယို့ချိုင် ဆက်လက်အသက်ရှင်နေဖို့ မျှော်လင့်နေသည်၊ ဒါမှ သူ့စမ်းသပ်မှုက တန်ဖိုးရှိခဲ့တယ်ဆိုတာ သက်သေပြနိုင်မှာဖြစ်တယ်။

"ခေါင်းဆောင်ယန်၊ တွေ့ရတာ ဝမ်းသာပါတယ်။ ဒါက ကျွန်တော့်ရဲ့ လိပ်စာကတ်ပါ။ နောင်ကိုလည်း ဆက်လက်ပံ့ပိုးပေးဖို့ မျှော်လင့်ပါတယ်။"

အခွင့်အရေးကို အရယူပြီး သူဌေးတစ်ဦးက သူ့ကတ်ကို လေးစားယဉ်ကျေးစွာ ကုန်းပြီး ပေးအပ်လိုက်သည်။

"ဒီလိုတွေ့ဆုံပွဲကို တက်ရောက်နိုင်တယ်ဆိုကတည်းက စီးပွားရေးမိတ်ဖက်တစ်ယောက်လို့ သတ်မှတ်ရမှာပဲ၊ ငါ့အာဏာစက်အတွင်းမှာရှိတဲ့ ဘယ်သူ့ကိုမဆို ငါသေချာပေါက် စောင့်ရှောက်မှာပါ၊ ဒါပေမဲ့ မင်းတို့ ဒီကိုရောက်လာပြီဆိုရင်တော့ ငါ့စည်းကမ်းတွေကို လိုက်နာရမယ်။"

ယန်ကျန့်က အေးဆေးတည်ငြိမ်စွာ ပြောလိုက်သည်။

သူက လိပ်စာကတ်ကို လက်လှမ်းမယူပေ။ အဲ့ဒီအစား ကျန်းယန်က ချက်ချင်းရှေ့တိုးပြီး ယန်ကျန့်အတွက် ယူပေးလိုက်သည်။

"ဟုတ်ကဲ့ပါ၊ ဟုတ်ကဲ့ပါ။"

ထို CEO က ချက်ချင်းပင် သက်ပြင်းချလိုက်ပြီး အလွန်စိတ်လှုပ်ရှားနေပုံရသည်။ သူက ယန်ကျန့်၏ သဘောသဘာဝကို အနည်းငယ်သိပုံရပြီး သူ့ကို "ခေါင်းဆောင်ယန်" ဟု ခေါ်ဝေါ်ခဲ့သည်။

ထင်ရှားသည်မှာ သူက အတွင်းသတင်းအချက်အလက်ရှိသူတစ်ဦးဖြစ်ပြီး ဘာမှမသိဘဲ လုံးဝအမှောင်ထဲရောက်နေသူတစ်ဦး မဟုတ်ပေ။

ထိုအချိန်တွင် ယန်ကျန့်က ပတ်ပတ်လည်ကို တစ်ချက်ပြန်ကြည့်လိုက်သည်။

"ဦးလေးကျန်း၊ ဒီတွေ့ဆုံပွဲအတွက် တက်ရောက်သူတွေအားလုံး ရောက်ပြီလား။"

"ကတိဖျက်တဲ့သူ နည်းနည်းရှိပေမဲ့ အများစုကတော့ ရောက်ပါပြီ။"

ကျန်းရှန်ကော့က သူ့ဘေးက အမျိုးသမီးအတွင်းရေးမှူးတစ်ဦးကို မေးပြီးမှ ပြန်ဖြေသည်။

"ကောင်းပြီ၊ ဒါဆိုရင် တွေ့ဆုံပွဲကို စလိုက်ရအောင်။ ငါပြောစရာစကားနည်းနည်းရှိတယ်၊ အားလုံး အရင်ဆုံးနေရာယူပေးကြပါ။"

ထိုစကားနှင့်အတူ ယန်ကျန့်သည် သူစောစောက ပြသခဲ့သော မိုက်မဲသောအမူအရာကို ဖယ်ရှားလိုက်ပြီး တာချန်းမြို့ရှိ အရာအားလုံးကို ထိန်းချုပ်ထားသော ကြီးကျယ်ခမ်းနားသည့် ပုဂ္ဂိုလ်တစ်ဦးအဖြစ် ပြောင်းလဲသွားသည်၊ သူ့စကားလုံးတိုင်းတွင် အေးစက်မှုနှင့် သြဇာအာဏာတို့ လွှမ်းခြုံနေပြီး ငြင်းဆန်ရန်နေရာမရှိသော အမိန့်ပေးသံဖြင့် ပြောဆိုလိုက်သည်။

အခြားသူများမှာ သူ့အကြည့်က သူတို့အပေါ် ကျရောက်သွားသောအခါ နှလုံးသားထဲတွင် အေးစက်သွားပြီး သူတို့၏နှလုံးများက အလိုလို ကျုံ့သွားသည်။

သူ့အကြည့်တစ်ချက်တည်းနှင့်ပင် ဒီမှာရှိတဲ့လူတိုင်းရဲ့အသက်ကို ထိန်းချုပ်နိုင်သကဲ့သို့ပင်၊ ခံစားချက်ကင်းမဲ့သော်လည်း ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းလှသည်။

သို့သော် ဒီအမြင်က လူအများအပြားအတွက် ကျိုးကြောင်းဆီလျော်နေသည်။

"ဒါက ကောလာဟလထဲက 'တစ္ဆေမျက်လုံး'... ယန်ကျန့်လား။"

လူအများအပြား၏ ကျောပြင်ပေါ်တွင် ချွေးစေးများ စို့တက်လာသည်။

ယန်ကျန့်က အချက်ပြလိုက်သည်။

CEO များ၊ ချမ်းသာသော သူဌေးကြီးများ၊ သို့မဟုတ် တောက်ပသော ကြယ်ပွင့်များဖြစ်စေ လူအုပ်သည် အလိုအလျောက် လမ်းခွဲပေးကြပြီး ဘယ်သူမှ သူ့လမ်းကို မပိတ်ဆို့ဝံ့ပေ။

သူက ခန်းမအလယ်ဗဟိုသို့ လျှောက်သွားသည်၊ လကို ကြယ်တွေဝန်းရံထားသကဲ့သို့ အာရုံစိုက်မှုများက သူ့အပေါ်တွင် စုပုံနေသည်။ မျက်စိရှိသော မည်သည့်လူမဆို သူက တွေ့ဆုံပွဲ၏ ဇာတ်လိုက်ဖြစ်ပြီး အခြားဘယ်သူမှမဟုတ်ကြောင်း ပြောနိုင်သည်။

ကျန်းယန်က နှုတ်ခမ်းကိုစူလိုက်ပြီး ရှင်းပြမရနိုင်သော ဖိအားတစ်ခုကို ခံစားလိုက်ရသည်၊ ထို့ကြောင့် သူမက သူမ၏ဂါဝန်ကို ညင်သာစွာမလိုက်ပြီး ယန်ကျန့်နောက်မှ လိုက်ပါသွားသည်၊ ပုံမှန်လိုမျိုး ရဲရဲဝံ့ဝံ့ ရှေ့တိုးပြီး သူ့လက်ကို နွေးထွေးစွာ ဆွဲကိုင်ဖို့ပင် မဝံ့တော့ပေ။

ခုနက စုရုံးနေကြသော CEO များအပြင် အခြားတက်ရောက်သူအချို့သည်လည်း ပါးစပ်ပိတ်ကာ တိတ်ဆိတ်စွာ နောက်မှလိုက်ပါသွားကြပြီး အသံတစ်သံမှ မထွက်ဝံ့ကြပေ။

"သူ..."

သူ့ကိုယ်သူ သံသယဝင်နေဆဲဖြစ်သော ထန်ယန်ယန်သည် ဒီမြင်ကွင်းကြောင့် လုံးဝမှင်တက်သွားသည်။

ရှောင်ယန်ဟု သူ့ကိုယ်သူပြောခဲ့သော ဒီအမျိုးသားက ဒီလောက်ကြီးမားတဲ့ သြဇာအာဏာကို တကယ်ပဲ ပိုင်ဆိုင်နိုင်တာလား။ ထိပ်တန်းသူဌေးကြီးတစ်စုကို သူ့အတွက် လမ်းဖယ်ပေးစေပြီး ဦးညွှတ်စေနိုင်လောက်အောင် ဖြစ်သည်။

ဒါပေမဲ့ ဒီလိုလူမျိုးက ဘာလို့ ခုနက ထောင့်တစ်နေရာမှာ ဆောင့်ကြောင့်ထိုင်ပြီး အသားကင်စားနေခဲ့တာလဲ။

ယန်ကျန့် ဖြတ်သွားစဉ်တွင် သူက အာရုံစိုက်မှုအနည်းငယ်ဖြင့် လှမ်းကြည့်လိုက်သည်။

ထန်ယန်ယန်သည် ခြေလှမ်းအများအပြား နောက်ဆုတ်လိုက်မိသည်။

အဲ့ဒီအကြည့်... ဖော်ပြလို့မရနိုင်ဘူး။

သို့သော် နှလုံးသားကို ကြောက်ရွံ့မှုနှင့်အတူ တုန်လှုပ်စေသည်။

"ဟေး၊ မင်းမှားသွားပြီမလား။ အာဝေ့က တာချန်းမြို့ရဲ့ အချမ်းသာဆုံးလူ ကျန်းရှန်ကော့ရဲ့ တစ်ဦးတည်းသောသားလေ။ ငါအွန်လိုင်းမှာ ရှာကြည့်လိုက်တယ်၊ သူ့နာမည်က ကျန်းဝေ့၊ သူက တိုက်ရိုက်လွှင့်ရတာကို ကြိုက်တယ်၊ 'သူဌေးကြီးရဲ့တုံးအတဲ့သား' လို့ လူသိများတယ်၊ တော်တော်နာမည်ကြီးတယ်။ နောက်တစ်ယောက်အကြောင်းတော့ ငါဘာမှရှာမတွေ့ဘူး၊ ဒါပေမဲ့ ကြည့်ရုံနဲ့တော့ သူက ဒီမှာအရေးအကြီးဆုံးလူပဲ။ မင်းက အဲ့ဒီလူနှစ်ယောက်ကို အရူးတွေလို့ခေါ်ခဲ့တာ..."

တွေ့ဆုံပွဲသို့ ဖိတ်ကြားခံရသော အလှမယ်တစ်ဦးက တခစ်ခစ်ရယ်ရင်း တိုးတိုးလေးပြောလိုက်သည်။

"အကျယ်ကြီးမပြောနဲ့လေ။"

ထန်ယန်ယန်က ကြောက်လန့်တကြား သူမပါးစပ်ကို ချက်ချင်းအုပ်လိုက်သည်။

ဒီကိစ္စသာ နောက်ပိုင်းမှာ သူ့ဆီပြန်ရောက်လာရင် သူမဘယ်လောက်ဆိုးဆိုးရွားရွား သေသွားနိုင်မလဲဆိုတာ သူမမသိဘူး။

"တွေ့ဆုံပွဲ စပြီလား။"

ထိုအချိန်တွင် ချမ်းသာသော စီးပွားရေးသမားတစ်စုနှင့် စကားပြောနေသော လှပသည့် အမျိုးသမီးတစ်ဦးက သူမအကြည့်ကို အနည်းငယ်လွှဲလိုက်ပြီး အပြုံးဖြင့်ပြောလိုက်သည်။

"ခွင့်ပြုပါဦး၊ ကျွန်မ ခဏသွားလိုက်ဦးမယ်။"

ကျန်းလီချင်က လူအုပ်ထဲမှ ထွက်ခွာပြီး ယန်ကျန့်ဆီသို့ လျှောက်သွားသည်။ သူမက အနက်ရောင် ဝတ်စုံရှည်ကို ဝတ်ဆင်ထားပြီး မိတ်ကပ်အပြည့်လိမ်းထားကာ အခြားအလှမယ်များနှင့် သိသိသာသာ ကွဲပြားမနေသော်လည်း သူမ၏ကိုယ်လုံးကိုယ်ပေါက်က အလွန်ထင်ရှားလှသည်။ ဒေါက်မြင့်ဖိနပ်စီးပြီး လျှောက်လှမ်းသောအခါ သူမ၏သွယ်လျသောခါးက ညင်သာစွာ ယိမ်းနွဲ့နေပြီး သူမ၏ထည်ဝါသော ရင်အုံက အံ့ဩဖွယ်အကွေးအကောက်တစ်ခုကို ပုံဖော်နေသည်။

ရင့်ကျက်ပြီး အမျိုးသမီးဆန်သော ဆွဲဆောင်မှုအပြည့်နှင့် သူမသည် မည်သည့်သာမန်အမျိုးသားမဆို တစ်ကြိမ်ထက်ပိုပြီး မကြည့်ဘဲမနေနိုင်သူတစ်ဦးဖြစ်သည်။

ယန်ကျန့်၏ အတွင်းရေးမှူး

လူတိုင်းသိအောင် ကြေညာထားသော ဒီအထူးအခန်းကဏ္ဍကြောင့် လူအများအပြားက သူတို့၏အကြည့်ကို ကြာကြာမထားဝံ့ကြပေ၊ ဒါကြောင့်လည်း ခုနက ကျန်းလီချင်ဘေးတွင် အမျိုးသမီးများသာရှိပြီး အမျိုးသားတစ်ဦးတစ်ယောက်မှ မရှိခြင်းဖြစ်သည်။ နောက်ဆုံးတော့ ယန်ကျန့်က လူလွတ်တစ်ယောက်လေ။

"သူဌေး။"

ကျန်းလီချင်က လျှောက်လာပြီး သူမမျက်နှာပေါ်တွင် ညင်သာသောအပြုံးတစ်ခုဖြင့် တိုးညင်းစွာခေါ်လိုက်သည်။

ယန်ကျန့်က အသိအမှတ်ပြုသည့်အနေဖြင့် ခေါင်းညိတ်လိုက်သည်။

စကားတစ်ခွန်းမှမပြောဘဲ ကျန်းလီချင်သည် ကျန်းယန်ကဲ့သို့ပင် သူ့နောက်တွင် နေရာယူလိုက်သည်။

တွေ့ဆုံပွဲခန်းမ၏ ထိပ်ဆုံးတွင် တွေ့ဆုံပွဲအတွက် အထူးပြင်ဆင်ထားသော ယာယီစင်မြင့်တစ်ခုရှိသည်။

စင်မြင့်ပေါ်တွင် ဆိုဖာနှစ်လုံးရှိပြီး ဘယ်နှင့်ညာတွင် ချထားသည်။ နိုင်ငံတကာဓလေ့ထုံးတမ်းများအရ ညာဘက်ခြမ်းသည် ပို၍ဂုဏ်သိက္ခာရှိသောကြောင့် ညာဘက်ဆိုဖာကို ယန်ကျန့်အတွက် ပြင်ဆင်ထားသည်။ ယန်ကျန့်က ဒီလို အပြုအမူ များကို အပြည့်အဝမသိမည်ကို စိုးရိမ်သောကြောင့် ကျန်းလီချင်က မသိမသာ လက်ဟန်ပြလိုက်သည်။

ယန်ကျန့်က လျှောက်သွားပြီး ဆိုဖာပေါ်တွင် အေးဆေးတည်ငြိမ်သော မျက်နှာအမူအရာဖြင့် ထိုင်ချလိုက်သည်။

ကျန်းလီချင်က အနည်းငယ်ပြုံးလိုက်ပြီး သူမ၏ဝတ်စုံကို ဖြောင့်တန်းလိုက်ကာ သူ့ဘေးတွင် သက်သောင့်သက်သာ ထိုင်ချလိုက်သည်။ သူမက ဘာမှပြောစရာ သို့မဟုတ် လုပ်စရာမလိုပေ၊ ယန်ကျန့်အနားတွင် ရှိနေရုံနှင့်ပင် လုံလောက်နေပြီ။

အကြောင်းမှာ ဒီလုပ်ရပ်တစ်ခုတည်းကပင် လူတိုင်းကို သူမ၏သဘောသဘာဝအကြောင်း ပြောပြပြီး သူမ၏အဆင့်အတန်းကို အတည်ပြုရန် လုံလောက်သောကြောင့်ပင်။

သူမကလည်း အမျိုးသမီးတစ်ယောက်ဖြစ်ပြီး သဝန်တိုစိတ်ခံစားနိုင်စွမ်းရှိသည်။

သူမက ကျန်းယန်ကို ရှုံးနိမ့်ရန် မျှော်လင့်မနေပေ၊ အထူးသဖြင့် သူမကလည်း ယန်ကျန့်နှင့် ခွဲခွာမနေနိုင်သောကြောင့်ပင်။

ကျန်းယန်က သူတို့ဘေးတွင် စိတ်လှုပ်ရှားစွာ ထိုင်ချလိုက်သည်။

ယန်ကျန့်က ဒီနှစ်ယောက်ကို ဂရုမစိုက်ဘဲ တက်ရောက်လာသူများကို အကြည့်ဖြင့်ဝေ့ကြည့်လိုက်သည်။

"ကျေးဇူးပြုပြီး နေရာယူကြပါ။ ဒီတွေ့ဆုံပွဲက ပုဂ္ဂလိကကိစ္စတစ်ခုပါ၊ ငါတို့ ကိုယ်ရေးကိုယ်တာ ကိစ္စတချို့ ဆွေးနွေးကြမှာမို့ ဒီလောက်ကြီး စိတ်မတင်းကျပ်ထားကြပါနဲ့။"

ကျန်းရှန်ကော့နှင့် ဝမ်ပင်းတို့သည် သူ့တစ်ဖက်ခြမ်းရှိ ဆိုဖာများတွင် နေရာယူလိုက်ကြသည်။ သူတို့က အနည်းငယ်လေးနက်နေပုံရသည်၊ အကြောင်းမှာ ယနေ့တွေ့ဆုံပွဲသည် သူတို့အတွက် အလွန်အရေးကြီးသောကြောင့် ဖြစ်သည်။