ချန်ကျင်းထင်ရဲ့ ပြီးပြည့်စုံတဲ့ အစီအစဉ်
Vol. 14 Ch. 196
ထျန့်မုန့်သိပ္ပံတက္ကသိုလ်၊ အဆောင်တစ်ခုရဲ့ အဆောက်အအုံမှာ
ယန်ကျွင်းဇဲဟာ အဆောင်မှာ ဘယ်သူမှမရှိတဲ့အခွင့်အရေးကိုယူပြီး ကျန်းရှောင်မိုကို ဖုန်းခေါ်ခဲ့သည်။ ဖုန်းမခေါ်ခင်မှာ သူ့နားတွေဟာ ရုတ်တရက် နီရဲလာခဲ့သည်။
"ဖုန်းမပြောရသေးဘူးကို ကျန်းရှောင်မိုက ငါ့ကိုလွမ်းနေတာလား။ ကြယ်သုံးပွင့် နတ်ဆိုးနှိမ်နင်းရေးသမားတွေက အခုလို အရမ်းကို အစွမ်းထက်လာပြီလား" လို့ သူက သူ့ဘာသာ တီးတိုးရေရွတ်လိုက်သည်။
သူ အဲဒီလို တွေးလိုက်ပြီး မကြာခင်မှာပဲ ဖုန်းကပြောလို့ရသွားပြီး ရင်းနှီးတဲ့ ကျန်းရှောင်မိုရဲ့အသံက ထွက်ပေါ်လာသည်။
"ဟယ်လို"
"နင် ငါ့ကိုခုနက တွေးနေတာလား" လို့ ယန်ကျွင်းဇဲက ရုတ်တရက် မေးလိုက်သည်။
ကျန်းရှောင်မိုဟာ ခဏတာ ရပ်တန့်သွားပြီးမှ "အရူး! ငါတို့ နောက်ဆုံးတွေ့ခဲ့ကြတာ အကြာကြီးမှ မရှိသေးတာ။ ဘာလို့ ရုတ်တရက် နာမည်ကြီးချင်နေရတာလဲ" လို့ ပြန်ဖြေလိုက်လေသည်။
ယန်ကျွင်းဇဲရဲ့မျက်နှာဟာ ရှက်ရွံ့မှုကြောင့် ရဲလာခဲ့ပြီး ချောင်းဟန့်လိုက်ပြီးမှ "ငါ နင့်ကို မေးချင်ရုံပါ။ နင် အခု ထျန်မုန့်မှာလား၊ ဒါမှမဟုတ် အလုပ်ကိစ္စနဲ့ ခရီးထွက်နေတာလား" လို့ မေးခဲ့သည်။
"ငါ ထျန်မုန့်မှာ။ ဒီမှာ ငါလုပ်နေတဲ့ အမှုကြီးတစ်ခုရှိတော့ ခဏတာ ခရီးမထွက်နိုင်သေးဘူး။ ဘာဖြစ်လို့လဲ" လို့ ကျန်းရှောင်မိုက သူမဘေးနားက တစ်ယောက်ယောက်နဲ့ စကားပြောနေပုံရသည်။ အဲဒါကို ပြောပြီးနောက်မှာ သူမဟာ တခြားတစ်ယောက်နဲ့ ဆက်ပြီး စကားပြောနေခဲ့သည်။
"ဘာမှမဟုတ်ပါချေ၊ 'ဝိညာဉ်ခန္ဓာအတု' အကြောင်း နင့်ကို မေးချင်ရုံပါ"
"'ဝိညာဉ်ခန္ဓာအတု' ဟုတ်လား။ နင် ဘာလုပ်ဖို့ စီစဉ်ထားတာလဲ" လို့ ကျန်းရှောင်မိုက မေးလိုက်သည်။
"နင် ပြောတုန်းက ငါနည်းနည်း စပ်စုချင်စိတ်ဝင်သွားလို့ပါ" လို့ ယန်ကျွင်းဇဲက ရယ်မောရင်း ပြောခဲ့သည်။
"နင်၊ နင်က?!" လို့ ကျန်းရှောင်မိုက မဖြေခဲ့ပေ။ ဒါပေမဲ့ သူမရဲ့လေသံက သံသယရှိ နေပုံပေါ်နေသည်၊ "ငါ နင့်အတွက် တစ်နာရီလောက် အချိန်ရအောင် ဖန်တီးပေးနိုင်တယ်။ မိန်းဟယ်လမ်းက 'အချိန်လှေကော်ဖီဆိုင်' မှာ မိနစ်သုံးဆယ်နေရင် တွေ့မယ်"
"အမရေ၊ ကျွန်တော်တို့ ကောလိပ်က ဆင်ခြေဖုံးမှာလေ၊ မိနစ်သုံးဆယ်ဆိုတာ ဒီမြို့နယ်ထဲကို ကျွန်တော် ရောက်ပါ့မလားတောင် မသိဘူး" လို့ ယန်ကျွင်းဇဲက ပြောခဲ့ပေမဲ့ သူဟာ ဖုန်းချသွားတဲ့ အသံပဲ ကြားလိုက်ရတော့သည်။
သူ ဖုန်းချလိုက်တဲ့အခါမှာ ကျန်းရှောင်မိုဟာ အမှန်တရားကို ခန့်မှန်းမိသွားပြီဆိုတာ သူ သိခဲ့သည်။
နတ်ဆိုးနှိမ်နင်းရေးသမားတစ်ယောက်ဟာ သူထက် ပိုကျယ်ပြန့်တဲ့ အဆက်အသွယ်တွေ ရှိနေမှာ အမှန်ပဲ။ ယန်ကျွင်းဇဲဟာ ကျန်းရှောင်မိုနဲ့ ခဏတာ အတူနေခဲ့ပြီးနောက်ပိုင်း သူတို့ဟာ အပြန်အလှန်ယုံကြည်မှု တည်ဆောက်ခဲ့ကြပြီး တစ်ယောက်က တစ်ယောက်ကို သဘောကျခဲ့ကြသည်။
လွန်ခဲ့တဲ့တစ်ခေါက်တုန်းက ကျန်းရှောင်မိုဟာ သူ့ကို စိတ်တိုနေတဲ့အဖွားကြီးကို ရှင်းထုတ်ပစ်တာ မဟုတ်ဘူးလို့ အကြောင်းကြားဖို့ ဖုန်းဆက်ခဲ့တယ်ဆိုတဲ့အချက်ဟာ သူမဟာ သူ့ကို တကယ် ဂရုစိုက်တယ်ဆိုတာ သက်သေပြဖို့ လုံလောက်ခဲ့သည်။
သူ့ကို ဂရုစိုက်တဲ့သူတစ်ယောက်က သူ့ကို ထိခိုက်အောင် လုပ်နိုင်မှာမဟုတ်သလို သူတို့နှစ်ဦးကြားမှာလည်း အကျိုးစီးပွားပဋိပက္ခတွေ မရှိခဲ့ပေ။
တကယ်တော့၊ ယန်ကျွင်းဇဲက လွန်ခဲ့တဲ့တစ်ခေါက်တုန်းက သူ 'ဝိညာဉ်ခန္ဓာအတု' အကြောင်းကို ဖုန်းနဲ့ မေးမြန်းတုန်းက ကျန်းရှောင်မိုဟာ သံသယဝင်နေနိုင်တယ်လို့ တွေးခဲ့သည်။
ဒါမှမဟုတ်ရင်တော့ သူမဟာ သူ့ကို သတိပေးဖို့ စာနဲ့ဆက်သွယ်ခဲ့မှာ မဟုတ်ပေ။
ကောင်းပြီ၊ အခု သူမ သိသွားပြီဆိုတော့လည်း ကိစ္စမရှိပါဘူး။ ဘာပဲဖြစ်ဖြစ် နောင်တစ်ချိန်မှာ နတ်ဆိုးနှိမ်နင်းရေးသမားတွေနဲ့ ဆက်ဆံဖို့ အခွင့်အလမ်းတွေ အများကြီးရှိလာမှာဖြစ်ပြီး အပြန်အလှန်သံသယတွေ၊ ဒါမှမဟုတ် ရန်လိုမှုတွေ မထားဘဲ ခင်မင်ရင်းနှီးတဲ့ ဆက်ဆံရေးကို တည်ဆောက်တာက ပိုကောင်းသည်။
ဝိညာဉ်တစ်ပိုင်းဖြစ်ပြီး သွေးသောက်တာဟာ ဘယ်လိုပဲဖြစ်ဖြစ် သင့်တော်တဲ့ဖြေရှင်းနည်းမဟုတ်ပေ။ သူဟာ တခြားရွေးချယ်စရာတွေ ရှိမရှိကို ရှာဖွေဖို့ လိုအပ်ခဲ့သည်။
အရင်တုန်းက ညဘက်မှာ သွေးအိတ်တွေ ပျောက်ဆုံးသွားတဲ့ကိစ္စကြောင့် ဆေးခန်းက ဒေါက်တာနင်ရှန်းရှန်းက ယန်ကျွင်းဇဲဆီကို အထူးတလည် လာရောက်ပြီး တောင်းပန်ခဲ့သေးသည်။
ဒါက ဆေးခန်းတစ်ခုတည်းနဲ့ပဲ သက်ဆိုင်တာ မဟုတ်ခဲ့ပေ။ လမ်းဘေးက စားသောက်ဆိုင်နှစ်ဆိုင်မှာလည်း ထူးဆန်းတဲ့ မြင်ကွင်းတွေကို တွေ့မြင်ခဲ့ရပေမဲ့ ရဲတွေ အခင်းဖြစ်ပွားရာနေရာကို ရောက်လာတာနဲ့ စုံစမ်းစစ်ဆေးမှုဟာ ရပ်တန့်သွားခဲ့သည်။
ဘာပဲဖြစ်ဖြစ် တိရစ္ဆာန်သွေးအချို့သာ ပျောက်ဆုံးသွားခဲ့တာပါ။ ကိစ္စကို နတ်ဆိုးနှိမ်နင်းရေးသမားတွေကို သတင်းပို့ပြီး စုံစမ်းစစ်ဆေးဖို့ တန်းစီလိုက်တာနဲ့ တစ်ယောက်ယောက်က အဲဒါကို ကြည့်ရှုလိမ့်မယ်။
အမှန်တရားကို ဖော်ထုတ်နိုင်မလားဆိုတာကတော့ လုံးဝကို ကိစ္စတစ်ခုပဲ။
ဖုန်းချလိုက်ပြီးနောက်မှာ ယန်ကျွင်းဇဲဟာ ကျောင်းဝန်းကနေ ချက်ချင်း ထွက်သွားခဲ့သည်။ သူဟာ ကားလမ်းဘေးကို အခုမှ ဆိုက်ရောက်လာတဲ့ ဘတ်စ်ကားကို ကံကောင်းထောက်မစွာ တွေ့ခဲ့ပြီး ကားပေါ်ကို တက်လိုက်ခဲ့သည်။
ဒီနေရာမှာ တက္ကစီခေါ်ဖို့ မဖြစ်နိုင်ခဲ့ပေ။ ရနိုင်တာ မရှိသလို အခြေအနေက ရုတ်တရက်ဆိုတော့ "ပါပါတက္ကစီ" ကို အသုံးပြုဖို့ အချိန်မရခဲ့ပါချေ။ ဒါကြောင့် သူ့မှာ ဘတ်စ်ကားပေါ်မှာ ထိုင်ပြီး မြို့နယ်ထဲကို လှုပ်ယမ်းသွားရတဲ့ ရွေးချယ်စရာတစ်ခုတည်းသာ ရှိခဲ့သည်။
လွန်ခဲ့တဲ့တစ်ခေါက်တုန်းက ယန်ကျွင်းဇဲဟာ အချိန်-ဟင်းလင်းပြင်မြေပုံ ရဲ့ ဒိုင်မေးရှင်းစွမ်းအင်ဟာ ချုပ်နှောင်ထားတဲ့ ထူးဆန်းတဲ့အရာတွေကို အာဟာရဖြစ်စေနိုင်တယ်လို့ ယူဆခဲ့သည်။
ထူးဆန်းတဲ့အရာတွေဟာ အာဟာရယူပြီး ကြီးထွားနိုင်မယ်ဆိုရင် သူ့ရဲ့ "ဝိညာဉ်ခန္ဓာအတု" လည်း အဲဒီလို လုပ်နိုင်မလား။
သူသာ သွေးအစားထိုးဖို့အတွက် သူ့ကိုယ်ထဲကို ဒိုင်မေးရှင်းစွမ်းအင်ကို စုပ်ယူနိုင်မယ်ဆိုရင် သူဟာ သွေးအိတ်တွေကို ထပ်ရှာဖို့ မလိုအပ်တော့ပေ။ အဲဒီအစား သူဟာ အချိန်-ဟင်းလင်းပြင်မြေပုံကတစ်ဆင့် သူ့စွမ်းအင်ကို ဖြည့်တင်းနိုင်လိမ့်မယ်။
ဒါ့အပြင် အခု ဖန်နင်က သူ့အရိပ်ထဲမှာ ပုန်းအောင်းနေတာကြောင့် သူသာ ဝိညာဉ်ခန္ဓာအတုကို အသုံးပြုပြီး သူမကို သတ်နိုင်မယ် ဒါမှမဟုတ် နှိမ်နင်းနိုင်မယ်ဆိုရင် အဲဒါက အကောင်းဆုံးပဲ။
ဟုတ်ပေသည်၊ ဒီအရာတွေဟာ ယန်ကျွင်းဇဲရဲ့ အတွေးတွေသက်သက်ပဲ။ လက်ရှိမှာတော့ သူဟာ ဒီအရာတွေထဲက ဘယ်တစ်ခုကိုမှ လုပ်ဆောင်နိုင်ခြင်း မရှိသေးပါချေ။
တစ်ချိန်တည်းမှာပဲ
ချန်ကျင်းထင်ဟာ ကွန်ပျူတာဖန်သားပြင်ကို စိုက်ကြည့်နေခဲ့သည်။
"ညခရီးသည်ခွေးပေါက်လေး" နဲ့ ဗီဒီယိုဟာ ဖွင့်တာ ပြီးဆုံးသွားပြီဆိုတာကို သူ သတိထားမိခဲ့သည်။ ဒါပေမဲ့ ဗီဒီယိုရဲ့အဆုံးမှာ ဗီဒီယိုဖန်တီးသူရဲ့ ရည်ရွယ်ချက်ပဲဖြစ်ဖြစ်၊ ထုတ်ဝေသူရဲ့လုပ်ရပ်ပဲဖြစ်ဖြစ် စာကြောင်းတစ်ကြောင်း ပေါ်လာခဲ့သည်။
အဲဒါက ပရိသတ်တွေကို နောက်ထပ် ဝိညာဉ်စူးစမ်းလေ့လာခြင်းဖြစ်တဲ့ ဓာတ်ခွဲခန်းအဆောက်အအုံမှာ ခိုးကြည့်တဲ့ ထူးဆန်းတဲ့သတ္တဝါကို မျှော်လင့်နေဖို့ အကြံပြုထားတဲ့ စာတစ်ခုဖြစ်သည်။
ဒါကို မြင်တဲ့အခါမှာ ချန်ကျင်းထင်ဟာ မရယ်ဘဲ မနေနိုင်ခဲ့ပေ။ သူ့မျက်လုံးတွေဟာ သိမ်မွေ့စွာ ပြောင်းလဲသွားခဲ့ပြီး သူဟာ လှည့်လိုက်ပြီး ရွှံ့အိုးအစီအရီနားကို ချဉ်းကပ်သွားခဲ့သည်၊ အဲဒါတွေကို စစ်ဆေးပြီး ရုတ်တရက် တစ်လုံးကို ကောက်ကိုင်လိုက်သည်။
အဲဒီအိုးထဲမှာ အနက်ရောင်အရည်ပျစ်ပျစ်တွေ အများအပြားပါဝင်ပြီး သူ့ကို လိုက်နေခဲ့တဲ့ သတ္တဝါဖြစ်တဲ့ လွန်ခဲ့တဲ့တစ်ခေါက်တုန်းက အဖြူရောင်ညဝတ်အင်္ကျီနဲ့ အမျိုးသမီးကို တွေ့ရသည်။ ဒါပေမဲ့ အခုတော့ အဲဒီသတ္တဝါဟာ အများစုကို ပြုပြင်ပြောင်းလဲထားပြီးသား ဖြစ်နေခဲ့သည်။
အိုးအဖုံးကို ဖွင့်လိုက်တဲ့အခါမှာ ချန်ကျင်းထင်ဟာ သူ့လက်ကို ထိုးထည့်လိုက်သည်၊ အနက်ရောင်အရည်ပျစ်ပျစ်တွေကို ဖြတ်ကျော်ပြီး အမျိုးသမီးကို ဆုပ်ကိုင်လိုက်ကာ အတင်းအကျပ် ဆွဲထုတ်လိုက်လေသည်။
သူ့လက်ထဲက သတ္တဝါဟာ ကြောင်တစ်ကောင်လောက် အရွယ်အစားနဲ့ သေးငယ်သွားခဲ့ပြီး တစ်ချိန်က ကြမ်းတမ်းတဲ့ ညဝတ်အင်္ကျီဝတ်ထားတဲ့ အမျိုးသမီးဟာ အခုတော့ သူမရဲ့ အဝတ်တွေနဲ့ ဆံပင်တွေဟာ အနက်ရောင်အရည်ပျစ်ပျစ်တွေနဲ့ အားလုံး ကပ်ငြိနေခဲ့သလို သူမရဲ့ ကိုယ်လက်အင်္ဂါတွေဟာလည်း တင်းကျပ်စွာ လိမ်နေတာကြောင့် မရွေ့လျားနိုင်အောင် ဖြစ်နေခဲ့သည်။
ချန်ကျင်းထင်ဟာ သူမကို ရေချိုးခန်းထဲက ရေချိုးလိုက်ကာနောက်ကို ခေါ်သွားခဲ့သည်။ မီးတွေ မဖွင့်ဘဲ မီးခိုးရောင်စကတ်နဲ့ အလောင်း ရပ်နေတဲ့နေရာကို ရင်းနှီးကျွမ်းဝင်နေသလိုမျိုး သူဟာ ညဝတ်အင်္ကျီနဲ့ အမျိုးသမီးကို ပေးလိုက်သည်။
"စားလိုက်" လို့ သူက ညွှန်ကြားလိုက်သည်။
သူ့လက်ထဲက သတ္တဝါဟာ မလှုပ်မယှက်နေသလို မီးခိုးရောင်စကတ်နဲ့ အလောင်းဟာလည်း အဲဒါကို ယူဖို့ လက်ဆန့်ထုတ်ခြင်း မရှိခဲ့ပေ။
ဆယ်စက္ကန့်လောက်ကြာတော့ ချန်ကျင်းထင်က ရယ်မောလိုက်ပြီး "မင်း မစားဘူးဆိုရင် မင်း မသေခင်က မင်းရဲ့ မှတ်ဉာဏ်တွေကို မင်းကို ထပ်ခံစားရအောင် ငါလုပ်ပေးမယ်" လို့ ထပ်ပြောလိုက်သည်။
အဲဒီလို ပြောလိုက်တာနဲ့ သူက သူ့ရဲ့ ညာဘက်ခြေထောက်နဲ့ ကန်လိုက်တာကြောင့် အလောင်းရဲ့ ဗိုက်ကို တည့်တည့်ထိမှန်သွားခဲ့သည်။
ဖောင်းခနဲ!
အနက်ရောင်အရည်ပျစ်ပျစ်တွေ အများအပြားဟာ သူ့ပါးစပ်ကနေ ပန်းထွက်လာပြီး ရေချိုးခန်းကြမ်းပြင်ပေါ်မှာ ပေပွကုန်သည်။
ချန်ကျင်းထင်ဟာ ညဝတ်အင်္ကျီနဲ့ အမျိုးသမီးကို ထပ်ပြီး ဆန့်ထုတ်လိုက်သည်၊ "မင်း အခု ဗိုက်ဆာနေလောက်ပြီ။ ဒီတစ်ခါတော့ စားနိုင်လိမ့်မယ်"
အလောင်းဟာ သူ့ရဲ့ပုပ်နေတဲ့ မျက်နှာနဲ့ မှီလိုက်လေသည်။
လိမ္မာပါးနပ်တဲ့အပြုံးနဲ့အတူ ချန်ကျင်းထင်ဟာ သူ့ရဲ့ကိုင်ထားမှုကို လွှတ်ပေးလိုက်သည်။
"ဒါဆိုရင်တော့ သွားကြစို့" လို့ သူက လက်ခုပ်တီးလိုက်ပြီး ပြောသည်။ "သူမကို စားပြီး ငါ ရွှံ့အိုးထဲမှာ ဖန်တီးထားတဲ့ အနက်ရောင်ဖျော်ရည်နဲ့ မင်းဟာ အလောင်းဝိညာဉ်အဖြစ် ချောမွေ့စွာ ပြောင်းလဲနိုင်လိမ့်မယ်။ ဒါပေမဲ့ ပထမဆုံးအနေနဲ့ မင်းရဲ့သခင်ကို မင်း အသိအမှတ်ပြုဖို့ လိုအပ်တယ်"
အဲဒီလိုနဲ့ သူဟာ သူ့ရဲ့ညာဘက်လက်ညှိုးကို ကိုက်လိုက်ပြီး စိမ့်ထွက်လာတဲ့ လတ်ဆတ်တဲ့သွေးတွေဟာ အလောင်းရဲ့ပါးစပ်ထဲကို လျင်မြန်စွာ စီးဝင်သွားခဲ့သည်။
ရေချိုးခန်းကနေ ထွက်ဖို့ လှည့်လိုက်ရင်း ချန်ကျင်းထင်ဟာ သူ့ဘာသာ တီးတိုးရွတ်ဆိုလိုက်သည်- "အခုတော့ ကြီးမားတဲ့ဂိမ်းကြီးတစ်ခု ကစားကြရအောင်၊ ဟုတ်လား။ မင်းက ရိုက်ကူးတာကို ကြိုက်တယ်မလား။
ထူးဆန်းတဲ့သတ္တဝါတစ်ကောင်ရဲ့ ရှုထောင့်ကနေ ရိုက်ကူးတာဟာ ကြည့်ရှုသူတွေ ပိုပြီး ဆွဲဆောင်နိုင်မှာ မဟုတ်ဘူးလား”