အစွမ်းထက် ဒိုင်မေးရှင်း စွမ်းအင်

တကယ်တော့ ‘ချောင်းကြည့် သတ္တဝါဆန်း’ ဟာ လွန်ခဲ့တဲ့ တစ်လလောက်ကတည်းက ပျောက်ကွယ်နေခဲ့တာပါ။ နောက်ဆုံးအကြိမ် အဆောင် ၄ က ဓာတ်ခွဲခန်းမှာ ပေါ်ခဲ့တာကတော့ စမ်းသပ်မှုတစ်ခု ပြီးသွားတဲ့ ကျောင်းသားတစ်ယောက်နဲ့ ဆုံမိခဲ့တာပါ။

တစ်ယောက်ယောက်က အပြင်ထွက်သွားပြီး တံခါးကို ပြန်မပိတ်ဘဲ မေ့နေခဲ့တာပါ။

စမ်းသပ်ခန်းထဲမှာ စိတ်နှစ်မြှုပ်နေတဲ့ ကျောင်းသားကတော့ အေးစက်စက် အထိအတွေ့တစ်ခုကို ခံစားလိုက်ရတော့မှ သတိထားမိခဲ့သည်။ သူ မော့ကြည့်လိုက်တဲ့အခါ တံခါးဝမှာ ပိတ်မထားတဲ့ တံခါးအကွဲအပြဲကြားကနေ မည်းမှောင်အေးစက်နေတဲ့ မျက်လုံးတွေက သူ့ကို တည့်တည့်စိုက်ကြည့်နေတာကို တွေ့လိုက်ရသည်။

အဲဒီနေရာမှာတင် အဲဒီ ကျောင်းသားဟာ ကြောက်လန့်လွန်းလို့ သူ့ကိုယ်သူ ရေစိုသွားခဲ့သည်။ သူဟာ အရမ်းတုန်ရီနေတာကြောင့် သူ့ရဲ့ စမ်းသပ်ပြွန်ထဲက နို့နှစ်ရောင်အရည်တွေက သူ့မျက်နှာပေါ် ပက်သွားပြီး နောက်ဆုံးမှာတော့ ပြတင်းပေါက်ကနေ အော်ဟစ်ငိုယိုရင်း ထွက်ပြေးခဲ့ရတယ်လို့ ပြောကြသည်။

ကံကောင်းတာက ပြတင်းပေါက်အပြင်ဘက်မှာ စင်္ကြံတစ်ခုရှိနေတာပါ။ မဟုတ်ရင်တော့ အဲဒီကျောင်းသားဟာ သူ့ရဲ့ အလောင်းကို လာကောက်ဖို့ပဲ စောင့်နေရမှာပါ။

‘အပေါ်ထပ်ကုတင်မှာ အိပ်တဲ့အစ်ကိုကြီး’ တာဝန်ကနေ အတွေ့အကြုံရပြီးနောက်မှာ ကော်ကျင်းထောင်နဲ့ ချန်ခွန်တို့ဟာ သူတို့ရဲ့ ဗီဒီယိုက နာမည်ကြီးဗီဒီယိုစာရင်းထဲ နီးပါးရောက်တော့မလို ဖြစ်နေတာကို မြည်းစမ်းပြီးတဲ့နောက် အခုမှ ပြန်ပေါ်လာတဲ့ ချောင်းကြည့် သတ္တဝါဆန်းကို ရိုက်ကူးဖို့ စတင်ပြင်ဆင်နေကြပါပြီ။

ကျန်းရှောင်မိုရဲ့ သတိပေးစကားတွေကို ကြားပြီးနောက်ပိုင်းမှာ ယန်ကျွင်းဇဲဟာ ဗီဒီယိုရိုက်ကူးတဲ့အပေါ် ပိုပြီး တုံ့ဆိုင်းလာခဲ့သည်။ ကျန်းရှောင်မို ခန့်မှန်းသလို ဖြစ်လာခဲ့မယ်ဆိုရင် ဒီအရာက သူဌေးတွေရဲ့ ဖျော်ဖြေရေးကလပ်တစ်ခုထက် ဘာမှ ပိုမှာ မဟုတ်ပါချေ။

ဟုတ်ပေသည်။ အဲဒီလူတွေက ရိုက်ကူးချင်တယ်ဆိုရင် ယန်ကျွင်းဇဲက မတားပါချေ။ ဒါပေမဲ့ သူကိုယ်တိုင်တော့ ထပ်ပြီး ပတ်သက်ဖို့ စိတ်ကူးမရှိတော့ပါချေ။

ကော်ကျင်းထောင်နဲ့ ချန်ခွန်တို့ကတော့ စိတ်လှုပ်ရှားနေပုံရပေမဲ့ ဝိညာဉ်ခွဲထွက်တာကို ခံစားခဲ့ရတဲ့ ဟန်ကျောင်းကတော့ ပါဝင်ဖို့ကို ချက်ချင်း ငြင်းဆိုခဲ့သည်။ ကျန်းဝေကတော့ မူးလဲပြီး အိမ်သာတံခါးကို ခေါင်းနဲ့တိုက်မိပြီး ဆေးရုံမှာ နှစ်ရက်ကြာ လဲနေခဲ့ရသည်။

သူ့မျက်နှာရဲ့ တစ်ခြမ်းက ရောင်တာ ခုမှပဲ ပြန်ကျစပြုတာပါ။ ဒါပေမဲ့ သူ ဆေးရုံကနေ မကြာခင် ဆင်းနိုင်မှာ မဟုတ်ပါချေ။

နောက်နေ့ နေ့လယ်မှာပဲ ဓာတ်ခွဲခန်းသင်တန်း ရှိသည်။ ယန်ကျွင်းဇဲတို့ အတန်းရဲ့ ဓာတ်ခွဲခန်းသင်တန်းကို အဆောင် ၄ ရဲ့ ပဉ္စမထပ်မှာ စီစဉ်ထားပြီး သံလိုက်စက်ကွင်းမြေပုံရေးဆွဲတဲ့ ကိရိယာတွေနဲ့ ကြိုးတပ်တုန်ခါမှု ကိရိယာတွေလို ပစ္စည်းတွေလည်း ရှိသည်။

ပုံမှန် စမ်းသပ်မှုတွေကို အဆောင် ၄ ရဲ့ ပဉ္စမထပ်မှာပဲ လုပ်ကြသည်။

ဘာတတ်နိုင်မှာလဲ။ ယန်ကျွင်းဇဲနဲ့ တခြားကျောင်းသားတွေကို ဓာတ်ခွဲခန်း ၅၀၁ ကနေ ၅၀၇ အထိ အုပ်စုငယ်လေးတွေ ခွဲထားပြီး သူ့အုပ်စုက ဓာတ်ခွဲခန်း ၅၀၅ မှာ ဖြစ်သည်။

ဒီအုပ်စုကို ဦးဆောင်တဲ့ ဆရာကတော့ ဆံပင်ဖြူအဘိုးကြီးတစ်ယောက်ပါ။ သူဟာ တက္ကသိုလ်ကနေ ပြန်လည်ခန့်အပ်ထားတဲ့ ပါမောက္ခအငြိမ်းစားတစ်ဦး ဖြစ်ပုံရပြီး သူ့မျက်နှာမှာ အရေးအကြောင်းတွေ ပြည့်နေပေမဲ့ သူကတော့ အရမ်းကို သဘောကောင်းသည်။

ဓာတ်ခွဲခန်းမှာ မတ်တပ်ရပ်နေရင်းနဲ့ သူက အဲဒီကိရိယာတွေနဲ့ ပတ်သက်တဲ့ လုပ်ဆောင်ပုံနည်းပညာတွေနဲ့ တိုင်းတာမှု အတွေ့အကြုံတွေအကြောင်းကို နာရီဝက်နီးပါးလောက် ဟောပြောခဲ့သည်။

အဲဒီနောက်မှာတော့ သူတို့ဟာ လက်တွေ့လေ့ကျင့်ဖို့ အုပ်စုငယ်တွေ ခွဲစပြုလာပါပြီ။

ယန်ကျွင်းဇဲကတော့ ဒီစမ်းသပ်မှုကိရိယာတွေကို အတော်လေး ရင်းနှီးပြီးသားပါ။ ဒါပေမဲ့ ဒီကမ္ဘာကို ရောက်လာပြီး ထူးဆန်းတဲ့အရာတွေနဲ့ ဆုံတွေ့ပြီးနောက် အထူးသဖြင့် ‘အချိန်-ဟင်းလင်းပြင်မြေပုံ’ က ပေးလိုက်တဲ့ ကြီးမားတဲ့ ထိတ်လန့်မှုကြောင့် သူ့ရဲ့ အာရုံစူးစိုက်မှုက ထူးဆန်းတဲ့ သံလိုက်စက်ကွင်းတွေဆီကို လုံးဝပြောင်းသွားခဲ့သည်။

သူဟာ သာမန်ရူပဗေဒသုတေသနတွေမှာ သိပ်စိတ်မဝင်စားတော့ပါချေ။

တခြားသုံးယောက်နဲ့အတူ သံလိုက်စက်ကွင်းမြေပုံရေးဆွဲတဲ့ ကိရိယာကို ကိုင်တွယ်ပြီးတဲ့နောက် ယန်ကျွင်းဇဲက ခေါင်းဖြူပါမောက္ခကို မော့ကြည့်လိုက်သည်။

ပါမောက္ခက ဘေးကိုသွားပြီး သူ့ရဲ့ လက်ဖက်ရည်ခွက်ထဲ ရေနွေးဖြည့်ကာ ထိုင်ချပြီး ဖြည်းဖြည်းချင်း သောက်နေသည်။

အဲဒီအချိန်မှာ ပါမောက္ခက တံခါးကို မော့ကြည့်လိုက်သည်။ သူကြည့်လိုက်တဲ့ တစ်စက္ကန့်အလိုမှာပဲ ကျောင်းသားတစ်ယောက်က အခန်းထဲကနေ ထွက်သွားခဲ့ပြီး စင်္ကြံမှာရှိတဲ့ အိမ်သာကို သွားပုံရသည်။

စမ်းသပ်မှုတွေ လုပ်တဲ့အခါမှာ အဆောင် ၄ မှာ အားလုံးက ကောင်းကောင်း လိုက်နာခဲ့ကြတဲ့ မရေးထားတဲ့ စည်းကမ်းတစ်ခု ရှိသည်။

အဲဒါကတော့ အပြင်ထွက်တဲ့အခါ တံခါးကို ပိတ်တဲ့အလေ့အကျင့်ပါပဲ။

ချောင်းကြည့် သတ္တဝါဆန်းနဲ့ ပတ်သက်ပြီး ကောလာဟလတွေဟာ အချိန်အတော်ကြာအောင် ထွက်ပေါ်နေတာကြောင့် အဲဒီသတ္တဝါ အ ကြိမ်အဆုံး ပေါ်ပေါက်တဲ့အချိန်တုန်းက စမ်းသပ်ခန်းမှာ အလုပ်လုပ်တဲ့ ဆရာတိုင်းနီးပါးက အဲဒါကို မြင်ခဲ့ဖူးတယ်လို့ ဆိုကြသည်။

ဟုတ်ပေသည်။ အဲဒီသတ္တဝါက တံခါးနောက်ကွယ်မှာပဲ ပေါ်လာလေ့ရှိပြီး တစ်ယောက်ယောက်က ဝင်မရှုပ်သရွေ့ အချိန်အတန်ကြာကြည့်ပြီးနောက် ပျောက်ကွယ်သွားလေ့ရှိသည်။ ဒါပေမဲ့ အဲဒီလို မပျောက်ဘဲ ဆက်ရှိနေတဲ့အချိန်တွေလည်း ရှိခဲ့သည်။

တစ်ခါတုန်းက ဓာတ်ခွဲခန်းထဲက တံခါးကို သေချာမပိတ်ထားခဲ့တာကြောင့် စမ်းသပ်မှု လုပ်နေတုန်း လေတိုက်လို့ တံခါးပွင့်သွားခဲ့ပေမဲ့ ဘယ်သူမှ သတိမထားမိခဲ့ပါချေ။

ရလဒ်ကတော့ ချောင်းကြည့် သတ္တဝါဆန်း ပေါ်လာခဲ့သည်။ စမ်းသပ်မှုက ညနေ ၄ နာရီမှာ စတင်ခဲ့ပြီး ည ၁၀ နာရီအထိ မပြီးခဲ့ပါချေ။

ချောင်းကြည့် သတ္တဝါဆန်းက အဲဒီအချိန်အတွင်းမှာ ထွက်မသွားခဲ့လို့ ဘယ်သူမှလည်း တံခါးပိတ်ရဲတာ မဟုတ်ပါချေ။ ဒါကြောင့် အားလုံးက ဓာတ်ခွဲခန်းထဲမှာ ပိတ်မိနေခဲ့သည်။

ဆရာတစ်ယောက်က ဖုန်းဆက်ပြီးနောက်မှာမှ နောက်ထပ် ရဲရင့်တဲ့ ဆရာတစ်ယောက်က အပြင်ကနေ ရောက်လာပြီး နောက်ထပ်တံခါးတစ်ခုကို ဖွင့်ပေးခဲ့ရာကနေ အရင်က ပွင့်နေတဲ့ တံခါးက ချောင်းကြည့် သတ္တဝါဆန်း ပျောက်ကွယ်သွားခဲ့သည်။

နောက်ပိုင်းမှာ စမ်းသပ်မှုတစ်ခုက ချောင်းကြည့် သတ္တဝါဆန်း ပေါ်လာသရွေ့ တံခါးကို ပိတ်ဖို့ ဒါမှမဟုတ် လုံးဝဖွင့်ထားဖို့ သတ္တိရှိတဲ့သူ တစ်ယောက်ယောက်ရှိနေရင် အဲဒီထူးဆန်းတဲ့အရာဟာ ပျောက်ကွယ်သွားနိုင်တယ်ဆိုတာကို ပြသခဲ့သည်။

မရေးထားတဲ့ စည်းကမ်းတစ်ခု ဖြစ်ပေါ်လာခဲ့တာကြောင့် ခေါင်းဖြူပါမောက္ခက တံခါးကို အပြည့်အစုံ မပိတ်ထားတာကို မြင်လိုက်တော့ သူ့ရဲ့ လက်ဖက်ရည်ခွက်ကို ချပြီး ချက်ချင်းပဲ တံခါးကို သေချာပိတ်လိုက်လေသည်။

သူလှည့်ကြည့်လိုက်တဲ့အခါ ယန်ကျွင်းဇဲက သူ့ကို ကြည့်နေတာကို တွေ့လိုက်ရသည်။ သူက ပြုံးလိုက်ပြီး အသံကို နည်းနည်းမြှင့်ကာ “ဒီမှာရှိတဲ့လူတိုင်းက ပထမနှစ်ကျောင်းသားတွေ ဖြစ်တဲ့အတွက် ငါ နောက်တစ်ကြိမ် ထပ်သတိပေးပါမယ်။ သိပ္ပံအဆောက်အအုံမှာ စမ်းသပ်မှုတွေ လုပ်တဲ့အခါ ဝင်သည်ဖြစ်စေ၊ ထွက်သည်ဖြစ်စေ တံခါးတွေကို အမြဲတမ်း ပိတ်ဖို့ သတိရပါ။ အဲဒါက စည်းကမ်းပဲ” လို့ ပြောလိုက်လေသည်။

သင်တန်းပြီးသွားတော့ ယန်ကျွင်းဇဲက ပြန်စဉ်းစားကြည့်လိုက်သည်။ သူက ကျောင်းမှာ အမြဲတမ်း နေထိုင်ရဦးမှာ ဖြစ်တာကြောင့် သိပ္ပံအဆောက်အအုံမှာ ချောင်းကြည့် သတ္တဝါဆန်း ရှိနေတာက အမြဲတမ်း အဆင်မပြေပါချေ။ အခု သူ နတ်ဆိုးနှိမ်နင်းရေးသမားရဲ့ အဖွဲ့ဝင်မဟုတ်သေးတဲ့ အဖွဲ့ဝင်တစ်ဦး ဖြစ်လာခဲ့ပြီဖြစ်တဲ့အတွက် ဒီညမှာပဲ ဒီပြဿနာကို ဖြေရှင်းလိုက်မယ်လို့ သူ တွေးလိုက်မိသည်။

သူ့အဖွဲ့က သူ ဒီမှာ ရှိနေတာကို သိသွားပြီး သူ ဘာမှ မလုပ်ခဲ့ဘူးဆိုရင် ဒါက ပေါ့ဆတဲ့ပုံ ပေါက်သွားမှာပါ။

သူ ဆုံးဖြတ်ပြီးတာနဲ့ ဟယ်ယွင်ကို ဖုန်းခေါ်လိုက်သည်။ သူမ ဖုန်းကိုင်လိုက်တာနဲ့ သူက အဓိကအချက်ကို တန်းပြောလိုက်သည်။ “ငါ ထူးဆန်းတဲ့ သတ္တဝါတစ်ကောင်နဲ့ ဆုံခဲ့သည်။ ငါ့ဘာသာ ရှင်းလင်းပြီးမှ တစ်မှုချင်းစီအတွက် ခင်ဗျားဆီကနေ အဖိုးအခ တောင်းလို့ ရမလား။”

“ရတယ်၊ ဒါပေမဲ့ ကျွန်မတို့က အဲဒီ ဖြစ်ရပ်ရဲ့ အဆင့်ကို မဆုံးဖြတ်နိုင်တဲ့အတွက် အနိမ့်ဆုံးအဆင့်အတွက်ပဲ အဖိုးအခ ပေးနိုင်ပါလိမ့်မယ်” လို့ ဟယ်ယွင်က ပြောလိုက်သည်။

“အနိမ့်ဆုံးအဆင့်က ဘာလဲ” လို့ ယန်ကျွင်းဇဲက မေးလိုက်သည်။

“အဆင့် F ပါ” လို့ ဟယ်ယွင်က ပြန်ဖြေသည်။

“ပိုက်ဆံ ဘယ်လောက်ရမလဲ။”

“ယွမ် ၂၀၀၀ ပါ။ ထူးဆန်းတဲ့ သတ္တဝါကို သတ်ပြီးတာနဲ့ သတ္တဝါရဲ့ ကျန်ရှိနေတဲ့ ထူးဆန်းစွမ်းအင်တချို့ကို တံဆိပ်နဲ့ စုပ်ယူလိုက်ပါ။ အဲဒါကို ကျွန်မတို့ဆီ စစ်ဆေးဖို့ ယူလာပြီးတာနဲ့ အဖိုးအခကို ယူလို့ရပါပြီ” လို့ ဟယ်ယွင်က ရှင်းပြသည်။

ယန်ကျွင်းဇဲက ခေါင်းညိတ်လိုက်သည်။ ဟယ်ယွင်က သူ့ကို တံဆိပ်ကို ဘယ်လိုသုံးရမယ်ဆိုတာကို အတိအကျ ပြောပြခဲ့ပြီးပါပြီ။ ဒါပေမဲ့ သူက ထူးဆန်းစွမ်းအင်ဟာ သူ့ရဲ့ ‘အချိန်-ဟင်းလင်းပြင်မြေပုံ’ ထဲက ‘ဒိုင်မေးရှင်း စွမ်းအင်’ နဲ့ သိပ်မကွာခြားဘူးဆိုတာကို သဘောပေါက်လိုက်သည်။

ဒီလိုဆိုရင် သူ ပိုက်ဆံပြတ်လပ်နေမယ်ဆိုရင် မြေပုံထဲက စွမ်းအင်တချို့ကို တံဆိပ်ထဲ စုပ်ယူလိုက်ပြီး အဖွဲ့က အတည်ပြုပြီးနောက်မှာ အဖိုးအခနဲ့ လဲလှယ်လို့ရတာပေါ့။

ဒါကြောင့် ဒီ ‘ဒိုင်မေးရှင်း စွမ်းအင်’ ကို အခုဆိုရင် သူ့ရဲ့ အဓိကအစားအစာအတွက်သာမက ငွေအတွက်ပါ လဲလှယ်နိုင်တဲ့ ဆေးတစ်လက် ဖြစ်လာပါပြီ။

ဒါပေမဲ့ သူ ထပ်စဉ်းစားကြည့်လိုက်တော့ ကိစ္စတွေက သူ အစကစိတ်ကူးခဲ့သလောက် အလားအလာ မကောင်းခဲ့ပါချေ။

ယုတ္တိနည်းအရဆိုရင် ထူးဆန်းတဲ့ သတ္တဝါတိုင်းမှာ သူ့ရဲ့ ထူးခြားတဲ့ ဒိုင်မေးရှင်း စွမ်းအင် ရှိပြီး သိမ်မွေ့တဲ့ ကွဲပြားမှုလေးတွေ ရှိနိုင်သည်။ ဒါပေမဲ့ မြေပုံက စုပ်ယူလိုက်တဲ့အခါ ဒီကွဲပြားမှုတွေဟာ အားလုံးကို ပေါင်းစည်းလိုက်ပြီး မြေပုံထဲက သန့်စင်တဲ့ ဒိုင်မေးရှင်း စွမ်းအင်အဖြစ် ပြောင်းလဲသွားစေသည်။

ပြီးတော့ ‘ခြောက်ထောင့်ကြယ် တံဆိပ်’ ရဲ့ ဖြစ်ရပ်တစ်ခုစီအတွက် အသိအမှတ်ပြုမှုဟာ သတ္တဝါတွေအကြားက သိမ်မွေ့တဲ့ ကွဲပြားမှုတွေအပေါ် အတိအကျ မူတည်သည်။ တာဝန်တွေ ပြီးစီးပြီးနောက် စုဆောင်းထားတဲ့ ထူးဆန်းစွမ်းအင်အမျိုးမျိုးကို အတုယူဖို့ သူ့ရဲ့ မြေပုံထဲက စွမ်းအင်ကို အမြဲသုံးနေမယ်ဆိုရင် အဖိုးအခရဖို့အတွက် အဖွဲ့က မကြာခင် တစ်ခုခု မှားနေပြီဆိုတာကို သတိထားမိလာမှာပါ။

တစ်ခါလုပ်တာကတော့ အဆင်ပြေနိုင်ပေမဲ့ ရေရှည်မှာတော့ သူ့အတွက် အကျိုးမရှိပါချေ။

ယန်ကျွင်းဇဲက ဒီအကြောင်းကို ရှင်းရှင်းလင်းလင်း သိပေသည်။

ဖုန်းချပြီးတာနဲ့ သူ စားသောက်ဆိုင်ကိုသွားပြီး အစားအသောက်တချို့ ဝယ်လိုက်သည်။ တံဆိပ်ရှိနေတာကြောင့် သူ့ရဲ့ သွေး-အစားအစာ ဇီဝကမ္မဖြစ်စဉ်က အရမ်းနှေးကွေးပြီး သိပ်ဗိုက်မဆာတဲ့အတွက် အနည်းငယ်ပဲ စားလိုက်သည်။

အဲဒီနောက် သူ အဆောင်မှာ ထိုင်ပြီး ညကို တိတ်တိတ်ဆိတ်ဆိတ် စောင့်နေခဲ့သည်။ ဒီညမှာ ချောင်းကြည့် သတ္တဝါဆန်းကို ရှင်းဖို့ သူ အသင့်ဖြစ်နေပါပြီ။