တံခါးကို ချောင်းကြည့်နေခြင်း (အပိုင်း ၁)

ညရောက်ဖို့ စောင့်နေရင်းနဲ့ ယန်ကျွင်းဇဲဟာ ရုတ်တရက် မေးခွန်းတစ်ခုကို သတိရမိလိုက်သည်။ ‘ခြောက်ထောင့်ကြယ် တံဆိပ်’ ဟာ သူ့ရဲ့ အဓိက အစားအစာတွေ ဇီဝကမ္မဖြစ်စဉ်ကို ဖိနှိပ်ထားနိုင်တယ်ဆိုရင် တခြားကဏ္ဍတွေမှာလည်း သူ့ရဲ့ ဇီဝကမ္မဖြစ်စဉ်ဟာ နှေးကွေးသွားနိုင်ပါသလား။

ဥပမာအားဖြင့် အိမ်သာသွားတာမျိုးပေါ့။

စဉ်းစားကြည့်လိုက်တဲ့အခါ သူဟာ အခုဆိုရင် ဝမ်းမသွားတာ နှစ်ရက်သုံးရက်လောက် ရှိနေပြီဖြစ်ကြောင်းကို သဘောပေါက်လိုက်မိသည်။

သူ အများအားဖြင့် သတိမထားမိတဲ့ ဆီးသွားတာတောင်မှ ဒီနေ့ တစ်ကြိမ်ပဲ ရှိသေးတာမျိုး ဖြစ်ပုံရသည်။

ဒါတော့ မကောင်းတော့ဘူး။ ယန်ကျွင်းဇဲရဲ့ နှလုံးသားဟာ ကျုံ့သွားခဲ့သည်။ သူဟာ ‘မသေနိုင်တဲ့ ဖုတ်ကောင်’ တစ်ကောင် ဖြစ်မသွားချင်ပါချေ။ သူဟာ စားဖို့၊ သောက်ဖို့၊ စွန့်ထုတ်ဖို့ ဒါမှမဟုတ် အိပ်ဖို့ မလိုအပ်တော့ဘူးဆိုရင် ဘယ်လိုများ ဆက်ပြီး အသက်ရှင်သန်နိုင်ပါမလဲ။

သူ့ရဲ့ နှလုံးသားထဲမှာ စိုးရိမ်ပူပန်မှုတွေနဲ့အတူ ညဟာ ရောက်ရှိလာခဲ့သည်။

အခုအချိန်မှာတော့ တက္ကသိုလ်က အရေးကြီးတဲ့ စာကျက်ချိန်မှလွဲ၍ အများအားဖြင့် ညနေခင်း ကိုယ်ပိုင်စာကျက်ချိန် ဒါမှမဟုတ် ညဘက်တက်ရောက်ဖို့ လိုအပ်တဲ့ လှုပ်ရှားမှုတွေကို မစီစဉ်ပေးတော့ပါချေ။

တက္ကသိုလ်တစ်ခုလုံးမှာ နောက်ဆုံး ပိတ်တာက စာကြည့်တိုက်ပဲ ရှိသည်။

ခဏလောက် စောင့်ပြီး လမ်းပေါ်မှာ ကျောင်းသားနည်းနည်းပဲ ရှိတာကို သေချာအောင် လုပ်ပြီးတဲ့နောက် ယန်ကျွင်းဇဲဟာ အခန်းကနေ ထွက်သွားပြီး အဆောင် ၄ ကို တန်းသွားခဲ့သည်။

ဒီရက်တွေမှာ ရာသီဥတုက သူ့အတွက် တော်တော်ကောင်းပြီး လရောင်လေးတောင်မှ မရှိပါချေ။

ဆိုလိုတာကတော့ ဖန်နင် ပေါ်လာဖို့ အခွင့်အရေး မရှိတော့ပါချေ။

ယန်ကျွင်းဇဲက ထီးမယူဘဲ စမ်းသပ်ခန်း အဆောက်အအုံကို တန်းသွားခဲ့ရာ လမ်းမှာ ကျောင်းသားတွေ ဖြစ်ပုံရတဲ့ စုံတွဲတစ်တွဲနဲ့ပဲ ဆုံတွေ့ခဲ့သည်။

ဒါပေမဲ့ အဆောင် ၄ ထဲကို ဝင်လိုက်တဲ့အခါမှာတော့ သူ ဘယ်သူ့ကိုမှ မတွေ့ခဲ့ပါချေ။

တကယ်တော့ ဒီအချိန်မှာ တခြား စမ်းသပ်ခန်း အဆောက်အအုံတွေမှာတော့ စမ်းသပ်မှုတွေ ပြုလုပ်နေတဲ့သူတွေ ရှိနေသေးပေမဲ့ ဒီအဆောက်အအုံကတော့ လုံးဝကို လူရှင်းနေသည်။

ယန်ကျွင်းဇဲဟာ လှေကားဝင်ပေါက်မှာ ခဏလောက် ရပ်နေပြီး ဘယ်သူမှ မရှိဘူးဆိုတာကို သေချာအောင် လုပ်ခဲ့သည်။ အဲဒီနောက် ပထမထပ်ပတ်ပတ်လည်ကို လမ်းလျှောက်ကြည့်ခဲ့ရာ ဘာတစ်ခုမှ ထူးခြားမှု မရှိပါချေ။

သူဟာ သူ့ရဲ့ ဖုန်းမီးကိုလည်း မဖွင့်ခဲ့ပါချေ။ အဲဒီအစား ဒုတိယထပ်ကို တန်းတက်ခဲ့ပြီး ဓာတ်ခွဲခန်းနဲ့ ရုံးခန်းတစ်ခုစီကို လျင်မြန်စွာ ဖြတ်သွားခဲ့ရာ ဘာတစ်ခုမှ ထပ်မတွေ့ခဲ့ပါချေ။

သူခဏရပ်လိုက်ပြီး တတိယထပ်ကို ဆက်တက်ခဲ့သည်။ သူဟာ လမ်းတစ်လျှောက်လုံး ဖုန်းမီးကို မသုံးခဲ့ပါချေ။ ထူးခြားတဲ့ လရောင် မရှိပေမဲ့လည်း လုံးဝမှောင်နေတာတော့ မဟုတ်ပါချေ။ ဒီအချိန်မှာ ယန်ကျွင်းဇဲက သူ့ရဲ့ ပတ်ဝန်းကျင်ကို မြင်နေရတုန်းပါပဲ။

ပြီးတော့ သူသာ အဆောက်အအုံထဲမှာ ဖုန်းမီးဖွင့်လိုက်မယ်ဆိုရင် အပြင်ကနေ ဖြတ်သွားတဲ့လူတွေက အရမ်းရှင်းလင်းစွာ မြင်နိုင်ပါလိမ့်မည်။

မီးပိတ်ထားတဲ့ကြားက သူ ဖုန်းမီးကို သုံးလိုက်မယ်ဆိုရင် အပြင်က ဖြတ်သွားတဲ့လူတွေရဲ့ သံသယကို အလွယ်တကူ ဖြစ်ပေါ်စေနိုင်ပြီး တက္ကသိုလ်ရဲ့ လုံခြုံရေးကို ဆွဲဆောင်သွားနိုင်ပါသည်။

အချိန်ဟာ လျင်မြန်စွာ ကုန်လွန်သွားခဲ့ပြီး သူ တတိယထပ်ပတ်ပတ်လည်ကို လမ်းလျှောက်ပြီးတဲ့နောက် စတုတ္ထထပ်ကို သွားတဲ့ လှေကားဆီ ချက်ချင်း ဆက်သွားခဲ့သည်။

ဒီအချိန်မှာတော့ ယန်ကျွင်းဇဲဟာ သူ ချောင်းကြည့် သတ္တဝါဆန်းနဲ့ တကယ်ပဲ တွေ့မှာလားဆိုတာကို သံသယဝင်စပြုလာပါပြီ။ ဘာလို့လဲဆိုတော့ ဒီမတိုင်ခင်ကလည်း နတ်ဆိုးနှိမ်နင်းရေးသမားတွေ လာခဲ့ကြပေမဲ့ အဆောက်အအုံတစ်ခုလုံးမှာ ဘာတစ်ခုမှ မတွေ့ခဲ့ဘဲ ထွက်သွားခဲ့ကြတာမျိုး ရှိခဲ့သည်။

ဒါကြောင့် မဖြစ်နိုင်ဘူးလို့တော့ ပြောလို့မရပါချေ။

သူ လှေကားတစ်ဝက်မှာ ရှိနေပြီး အကွေ့မှာ ယန်ကျွင်းဇဲရဲ့ စိတ်ထဲမှာ တာဝန်သတိပေးချက်တစ်ခု ရုတ်တရက် ပေါ်လာခဲ့လေသည်။

[တာဝန်အမည်- ချောင်းကြည့်ခြင်း၊

တာဝန်အဆင့်- ကြောက်ရွံ့တုန်လှုပ်ခြင်း (မြင့်မားသော)၊

တာဝန်နောက်ခံ- ဘဝတွင် သူသည် ဂျီသြမေတြီဘာသာရပ်၌ ထူးခြားသော ကျွမ်းကျင်မှုကို ပိုင်ဆိုင်ခဲ့ပြီး သင်္ချာပါရမီရှင်တစ်ဦးဖြစ်ပြီး မတော်တဆမှုကြောင့် သေဆုံးခဲ့ရသည်။ မိမိ၏ ကံကြမ္မာကို လက်မခံလိုဘဲ ပြန်လည်မွေးဖွားရန် ရှာဖွေခဲ့သည်။ သို့သော် သူ့၏ ပြင်းထန်သော စွဲလမ်းမှုက သူ့ကို ထွက်မရနိုင်သော အခြေအနေသို့ တွန်းပို့ခဲ့သည်။ ယခု သူသည် ပြန်လည်မွေးဖွားရန် အခွင့်အရေးကို ဆက်လက်ရှာဖွေနေပြီး စောင့်ဆိုင်းနေသည်။

တာဝန်ဖော်ပြချက်- ပြန်လည်မွေးဖွားခြင်းသည် ဖြစ်နိုင်ခြေရှိသော်လည်း ကြီးမားသော ပေးဆပ်မှု လိုအပ်ကြောင်းကို သူ့အား သဘောပေါက်စေပါ။

တာဝန်ဆုလာဘ်- ဒိုင်မေးရှင်းစွမ်းအင် အမှတ် ၈၀၀၊

တာဝန် ပြစ်ဒဏ်- သူက မင်းရဲ့ ခန္ဓာကိုယ်ကို ပြန်လည်မွေးဖွားဖို့ သုံးဖို့ ကြိုးစားနိုင်ပါတယ်။

တာဝန်အတွက် အကြံပြုချက်များ- ၁။ နတ်ဆိုးကို မချုပ်နှောင်နိုင်ပါ၊ ၂။ မင်း သူ့ကို မြင်နိုင်ပေမယ့် သူက ဂျီသြမေတြီကမ္ဘာတစ်ခုမှာ ရှိနေပါတယ်။

မှတ်ချက်- သူသည် ပူးကပ်သည့် ဝိညာဉ်မဟုတ်ပါ။]

လှေကားအကွေ့မှာ မတ်တပ်ရပ်နေရင်း ယန်ကျွင်းဇဲက သူ့ရဲ့ စိတ်ထဲမှာရှိတဲ့ တာဝန်သတိပေးချက်ကို လျှပ်စီးမြန်နှုန်းနဲ့ ကြည့်ရှုလိုက်သည်။ ပြီးတဲ့နောက် သူ့ရဲ့ မျက်လုံးတွေက တာဝန်ဆုလာဘ်အပိုင်းမှာ စွဲကျန်နေခဲ့သည်။

သူက တာဝန်အဆင့်ဟာ ‘ကြောက်ရွံ့တုန်လှုပ်ခြင်း (မြင့်မားသော)’ အဆင့်အထိ အရမ်းမြင့်မားလိမ့်မယ်လို့ မထင်ထားခဲ့ပါချေ။

နောက်ဆုံး ‘ကြောက်ရွံ့တုန်လှုပ်ခြင်း (မြင့်မားသော)’ အဆင့် တာဝန်က ‘မ ကောင်းဆိုးရွားစားသုံးခြင်း’ တာဝန် ဖြစ်ခဲ့တာကို သိသင့်ပါသည်။

ပြီးတော့ အဲဒီတာဝန်မှာ ‘အငြိုးကြီး အဖွားကြီး’ လိုမျိုး ‘ရုပ်ထု ဝိညာဉ်တစ်ပိုင်း’ အဆင့် သတ္တဝါတွေ ရှိနေတာမျိုးပါ။

ဒီတာဝန်ထဲက ချောင်းကြည့် သတ္တဝါဆန်းဟာ ‘ရုပ်ထု ဝိညာဉ်တစ်ပိုင်း’ အဆင့်ကို ရောက်နေပြီလား။

ပြန်စဉ်းစားကြည့်တဲ့အခါ မဖြစ်နိုင်ပုံပေါ်သည်။

ပထမဆုံးအနေနဲ့ ယန်ကျွင်းဇဲရဲ့ လက်ရှိနားလည်မှုအရဆိုရင် ဒီထူးဆန်းတဲ့အရာက ဘယ်သူ့ကိုမှ မထိခိုက်သေးပါချေ။ အဲဒီလူတွေက သူတို့ကိုယ်တိုင် ကြောက်လန့်သွားကြတာပါ။

သို့သော်လည်း တခြားရှုထောင့်ကနေ ကြည့်လိုက်မယ်ဆိုရင် ဒီကောင်က တံခါးနောက်ကွယ်မှာ ရပ်နေပြီး ချောင်းကြည့်နေတာမျိုးပါ။ တကယ်တော့ ဒီအရာက တစ်ယောက်ယောက်ကို ကြက်သီးမွေးညှင်းထစေနိုင်ပြီး မကြောက်ဘဲနေလို့ မရနိုင်ပါချေ။

အများအားဖြင့် တာဝန်တစ်ခုရဲ့ အဆင့်မှာ အဲဒါကို ဆုံးဖြတ်ဖို့ လိုအပ်တဲ့ အခြေအနေအချို့ ပါဝင်ပါလိမ့်မည်။ ဥပမာ- တာဝန်ရဲ့ ထူးဆန်းတဲ့အရာက အရမ်းကို အစွမ်းထက်ပြီး ကြမ်းတမ်းတာမျိုး၊ ကိုင်တွယ်ရခက်တာမျိုး၊ ဒါမှမဟုတ် စွဲလမ်းမှုတွေကို ဖြေရှင်းဖို့ ခက်ခဲတာမျိုး ဒါမှမဟုတ် တာဝန်ပြီးစီးဖို့ လိုအပ်တဲ့ အခြေအနေတွေက အရမ်းရှုပ်ထွေးတာမျိုး ဖြစ်နိုင်သည်။

မည်သို့ပင်ဆိုစေ ‘ကြောက်ရွံ့တုန်လှုပ်ခြင်း’ အဆင့် တာဝန်တွေဟာ အနည်းငယ်တော့ ပြဿနာရှိသည်။

ဟုတ်ပေသည်။ အဲဒါက တခြားသူရဲ့ စွဲလမ်းမှုကို ဖြေရှင်းပေးဖို့ အဓိကချဉ်းကပ်မှုဖြစ်တဲ့ ယန်ကျွင်းဇဲလိုမျိုး ‘ကရုဏာရှင် ကွပ်မျက်သူ’ ကို ဆိုလိုတာပါ။

တခြား အစွမ်းထက် နတ်ဆိုးနှိမ်နင်းရေးသမားတွေ ဖြစ်ခဲ့မယ်ဆိုရင် သူတို့က အစစ်အမှန် ကွပ်မျက်သူတွေရဲ့ ဝင်စားမှုပဲ ဖြစ်လိမ့်မည်။ စကားမှားတစ်ခွန်း ပြောလိုက်တာ ဒါမှမဟုတ် ထူးဆန်းတဲ့အရာကို ရှာတွေ့ရုံနဲ့ ချက်ချင်းပဲ အဲဒါကို ရှင်းလင်းပစ်ဖို့ ဒါမှမဟုတ် ဖမ်းဆီးဖို့ ရလဒ် ဖြစ်လာပါလိမ့်မည်။

ကရုဏာရှင် ကွပ်မျက်သူလား။

ယန်ကျွင်းဇဲက သူ့ကိုယ်သူ သင့်တော်တဲ့ ဖော်ပြချက်အကြောင်း စဉ်းစားလိုက်ပြီး သူ့ရဲ့ နှုတ်ခမ်းတွေကို မရည်ရွယ်ဘဲ စေ့လိုက်ကာ ပြုံးလိုက်မိသည်။

ဘာပဲဖြစ်ဖြစ် သူ ဒီတာဝန်ကို ပြီးမြောက်ဖို့ ဆုံးဖြတ်ပြီးသားပါ။

လှေကားကို ဆက်တက်ပြီး စတုတ္ထထပ် လှေကားနားမှာ ရပ်နေရင်း သူက အလျင်စလို မသွားဘဲ ပတ်ပတ်လည်ကို ကြည့်လိုက်သည်။

ဒီနေရာမှာ သူ့ရဲ့ ရှေ့တည့်တည့်မှာ အိမ်သာတံခါးပဲ ရှိသည်။ သို့သော်လည်း အိမ်သာက ပိတ်ထားသည်။ အကယ်၍ အဲဒီ ထူးဆန်းတဲ့အရာက ဒီအထပ်မှာ ရှိနေခဲ့မယ်ဆိုရင် ပေါ်လာနိုင်ဖို့အတွက် တံခါးအကွဲအပြဲ မရှိပါချေ။

ယန်ကျွင်းဇဲက စင်္ကြံဘက်ကို လှမ်းသွားခဲ့သည်။ သူ လေးငါးလှမ်းပဲ လှမ်းပြီးတဲ့နောက် ရှေ့မှာရှိတဲ့ ဓာတ်ခွဲခန်းတစ်ခုရဲ့ ပြတင်းပေါက်ကနေ အလင်းရောင်တစ်ခု လက်သွားတာကို မြင်လိုက်ရပြီး ချက်ချင်း ပျောက်ကွယ်သွားခဲ့သည်။

ယန်ကျွင်းဇဲက ချက်ချင်းပဲ နံရံကို ကျောကပ်လိုက်ပြီး သူ့ရဲ့ တည်ရှိနေမှုကို တတ်နိုင်သမျှ ဖုံးကွယ်ဖို့ နံရံကို တင်းတင်းကိုင်ထားလိုက်သည်။

သူက အခုလေးတင် လင်းသွားတဲ့ အလင်းရောင်ကို ရှင်းရှင်းလင်းလင်း မြင်လိုက်ရသည်။ အဲဒါက ဖုန်းမီးက လာတာပါ။ ရှင်းရှင်းလင်းလင်းပဲ ဓာတ်ခွဲခန်းထဲမှာ တစ်ယောက်ယောက် ရှိနေပြီး ဒီလူက မီးမဖွင့်ဘဲ ဖုန်းမီးကို သုံးနေသည်။ ဒါက အတွင်းထဲမှာ တစ်စုံတစ်ယောက်က လျှို့ဝှက်တဲ့အရာတစ်ခုခုကို လုပ်နေတယ်ဆိုတာကို ရှင်းရှင်းလင်းလင်း ပြသနေသည်။

သိပ်မကြာခင်မှာပဲ ယန်ကျွင်းဇဲက သူ့ရဲ့ ပါးစပ်ကနေ တတွတ်တွတ် ရေရွတ်လိုက်သည်။

အတွင်းထဲကလူက စိတ်မှ မမှန်တော့တာ။ သူသာ ဖုန်းမီးကို အဲဒီလို နောက်ထပ် အကြိမ်အနည်းငယ်လောက် ထပ်လက်နေမယ်ဆိုရင် အဆောက်အအုံအပြင်ဘက်က လူတွေက သူ့ကို နောက်ဆုံးမှာတော့ ရှာတွေ့ကြမှာပဲ။

အကယ်၍ လုံခြုံရေးတွေကို ဆွဲဆောင်သွားမယ်ဆိုရင် အဲဒီလူကပဲ အဆင်မပြေတာ မဟုတ်ပါချေ။ ယန်ကျွင်းဇဲပါ အဲဒီထဲကို ဆွဲခေါ်သွားခံရမှာပါ။

အဲဒီအကြောင်းကို စိတ်ထဲရှိနေတာနဲ့အမျှ ယန်ကျွင်းဇဲဟာ ဒီညရဲ့ လှုပ်ရှားမှုကို စွန့်လွှတ်ဖို့ ပြင်ဆင်လိုက်သည်။

ဒီလိုအချိန်မှာ ဓာတ်ခွဲခန်းထဲမှာ ဒီလို လျှို့ဝှက်တဲ့ လုပ်ရပ်မျိုးတွေ လုပ်ဖို့ ဝင်ရောက်လုပ်ကိုင်နေတာက သူ့လိုလူမျိုးတွေကလွဲရင် သူခိုးတွေပဲ ဖြစ်နိုင်ပါလိမ့်မည်။

ဘာတတ်နိုင်မှာလဲ။

ဒီအခြေအနေတွေအောက်မှာ လုံခြုံရေးရုံးကို သွားပြီး သတင်းမပို့တာက ယန်ကျွင်းဇဲ ဒီည ဒီကို ရောက်ဖို့ ကြိုးစားခဲ့တဲ့ ကြိုးစားအားထုတ်မှုတွေအပြီး သူ့ကိုယ်သူ စိတ်ပျက်အားငယ်စေမှာပါ။

သူ လှည့်ထွက်တော့မလို ပြင်နေတုန်း ယန်ကျွင်းဇဲဟာ ရုတ်တရက် ခဏရပ်လိုက်သည်။ သူက တခြား ဖြစ်နိုင်ခြေတစ်ခုကို စဉ်းစားလိုက်သည်။

အဲဒီလူက တကယ်တော့ သူခိုး မဟုတ်နိုင်ပါချေ။

အဲဒီအချိန်မှာ အသံတွေက အဲဒီဓာတ်ခွဲခန်းကနေ ထွက်လာခဲ့သည်။ အရမ်းကို သိမ်မွေ့ပေမဲ့ အနည်းငယ်တော့ ကြားနိုင်သေးသည်။ အဲဒါက လူနှစ်ယောက်ရဲ့ စကားပြောသံ ဖြစ်သည်။

ဒီဓာတ်ခွဲခန်းထဲမှာ ကော်ကျင်းထောင်နဲ့ ချန်ခွန်တို့က တစ်ယောက်နဲ့တစ်ယောက် ဆန့်ကျင်ဘက်မှာ ရပ်နေပြီး တစ်ယောက်စီမှာ ဖုန်းမီးတစ်လုံးစီကို ကိုင်ထားကြသည်။ သူတို့ နှစ်ယောက်စလုံးက သူတို့ရဲ့ ဖုန်းတွေကို ကင်မရာ ဖွင့်ထားကြသည်။

သူတို့နှစ်ယောက်အပြင် တခြားဘယ်သူမှ မရှိပါချေ။

ကျန်းဝေက ဆေးရုံမှာပဲ ရှိနေတုန်းပါ။ ပြီးတော့ တစ်ကြိမ် ဝိညာဉ်ခွဲထွက်ခံရပြီးတဲ့နောက် ဟန်ကျောင်းကတော့ သူ့ရဲ့ သတ္တိတွေကို လုံးဝ ဆုံးရှုံးသွားခဲ့ပြီး ဘယ်လိုပဲဖြစ်ဖြစ် ဒီတစ်ကြိမ်တော့ လာဖို့ ငြင်းဆိုခဲ့သည်။

ကော်ကျင်းထောင် ရပ်နေတဲ့ ဘေးနားမှာ ဒီဓာတ်ခွဲခန်းထဲက ပစ္စည်းကိရိယာအခန်းတစ်ခုရဲ့ တံခါး ရှိသည်။ အဲဒါက လက်ရှိမှာ ပိတ်ထားသည်။

ဒီအချိန်မှာ ကော်ကျင်းထောင်က ချန်ခွန်ကို သတိထားဖို့ အချက်ပြရင်း ခေါင်းညိတ်ပြလိုက်ပြီး “အသင့်ပြင်ထား၊ ငါ ဒီတံခါးကို နည်းနည်းလေး ဖွင့်လိုက်မယ်၊ အဟလေး ထားခဲ့မယ်။ မင်း အကုန်လုံးကို သေချာ ရိုက်ရမယ်” လို့ ပြောလိုက်လေသည်။