တံခါးကို ချောင်းကြည့်နေခြင်း (အပိုင်း ၂)

ချန်ခွန် ဘာမှမပြောဘဲ လက်ဟန်ခြေဟန် လုပ်ပြပြီး သူ့ရဲ့ စမတ်ဖုန်းကင်မရာကို ကော်ကျင်းထောင်ဘေးက တံခါးဆီ ချိန်လိုက်သည်။

ကော်ကျင်းထောင်က လက်လှမ်းပြီး တံခါးလက်ကိုင်ကို ဖြည်းညှင်းစွာ လှည့်လိုက်သည်။ အဲဒီနောက် တံခါးကို လက်သုံးချောင်းစာလောက် အကျယ်ပဲ ရှိအောင် တွန်းဖွင့်လိုက်သည်။

သူ ချက်ချင်း မလွှတ်လိုက်သေးဘဲ တံခါးကို သူ့အလိုလို ပြန်ပိတ်မသွားစေဖို့ ထိန်းထားလိုက်သည်။

ခုနစ်စက္ကန့် ရှစ်စက္ကန့်လောက် ကြာပြီးနောက် တံခါးက လုံးဝမရွေ့တော့မှ သူ့လက်ကို ပြန်ရုပ်လိုက်သည်။

သူ လက်ကို ပြန်ရုပ်လိုက်တဲ့ အချိန်မှာပဲ ကော်ကျင်းထောင်က ပွင့်နေတဲ့ တံခါးကနေ အမြန်ထွက်သွားပြီး ချန်ခွန်နဲ့အတူ ရပ်လိုက်သည်။

သူတို့နှစ်ယောက်စလုံးရဲ့ စမတ်ဖုန်းကင်မရာတွေက အနည်းငယ်ပွင့်နေတဲ့ တံခါးကို ချိန်ထားပြီး သူတို့ရဲ့ ဖုန်းမီးနှစ်လုံးကလည်း အဲဒီပေါ်ကိုပဲ ထိုးထားကြသည်။

“ဒဏ္ဍာရီအရတော့ ငါတို့ရဲ့ စမ်းသပ်ခန်း အဆောက်အအုံထဲမှာ ‘ချောင်းကြည့် သတ္တဝါဆန်း’ ရှိနေတယ်လို့ ဆိုတယ်” လို့ ချန်ခွန်က စတင်လိုက်သည်။ “ခင်ဗျားရော ကျွန်တော်ရော တစ်ခါမှ မကြုံဖူးပေမဲ့ ကျောင်းသားတွေနဲ့ ဆရာတွေ အများကြီးကတော့ သူတို့ကိုယ်တိုင် ကြုံတွေ့ခဲ့ရဖူးတယ်”

ကော်ကျင်းထောင်က ဆက်ပြော လိုက်သည်။ “ဒီ ချောင်းကြည့် သတ္တဝါဆန်းရဲ့ ပေါ်လာပုံက အရမ်းကို ထူးဆန်းတယ်။

အဆောက်အအုံထဲမှာ တံခါးတစ်ခုခုကို အပြည့်အစုံ မပိတ်ဘဲ ဟထားမယ်ဆိုရင် ပေါ်လာဖို့ အခွင့်အရေး ရှိတယ်။ ပိုပြီးတော့ အဲဒါ ပေါ်လာတဲ့အခါမှာ တံခါးဟနေတဲ့အပေါက်နောက်မှာ ရပ်နေပြီး သူ့ရဲ့ မျက်လုံးတွေနဲ့ အပြင်ဘက်က အရာရာကို ချောင်းကြည့်နေတယ်။ ဒါက…”

“ဘယ်သူ့ကိုမှ တိုက်ခိုက်ဖူးခြင်း မရှိဘူး” လို့ ချန်ခွန်က ချက်ချင်း ဖြတ်ပြောလိုက်သည်။

“သူ့ရဲ့ ထူးခြားတဲ့ အကျင့်က ချောင်းကြည့်တာပဲ။ ဒီသတ္တဝါကို ထပ်မမြင်ချင်ဘူးဆိုရင်တော့ တံခါးကို လုံးဝဖွင့်လိုက် ဒါမှမဟုတ် တိုက်ရိုက်ပိတ်လိုက်ရင် အစအနမကျန် ပျောက်ကွယ်သွားလိမ့်မယ်”

“ဒါကြောင့် ဒီညတော့ ချောင်းကြည့် သတ္တဝါဆန်း ပေါ်လာဖို့ မျှော်လင့်ချက်အပြည့်နဲ့ စွန့်စားခန်းအတွက် အားလုံးကို အခင်းအကျင်းဆီ ခေါ်လာခဲ့ပြီ!” လို့ ကော်ကျင်းထောင်က နောက်ဆုံးစကားလုံးကို အဆုံးသတ်လိုက်သည်။

သူတို့နှစ်ယောက်စလုံး ငြိမ်သက်သွားခဲ့သည်။ သူတို့ရဲ့ ဖုန်းမီးတွေက စပ်းသပ်ခန်းရဲ့ ဝင်ပေါက်ကို ထိုးထားပြီး သူတို့ရဲ့ စမတ်ဖုန်းကင်မရာတွေကလည်း အဲဒီဘက်ကိုပဲ အဆက်မပြတ် ရိုက်ကူးနေသည်။

ဒီလိုပဲ လေးမိနစ်လောက် စောင့်ပြီးတဲ့နောက် အနက်ရောင် အရိပ်တစ်ခု တံခါးဝကနေ လျှပ်တပြက် ဖြတ်သွားသည်။

ဖုန်းမီးက အဲဒီအရိပ်ကြောင့် တစ်ဝက်လောက် အလင်းပိတ်သွားခဲ့တာကြောင့် တံခါးနားမှာ တစ်ခုခု ရွေ့လျားသွားခဲ့တာ သေချာသည်။

ကော်ကျင်းထောင်က လန့်သွားပြီး ချန်ခွန်ကို လှည့်ကြည့်လိုက်ရာ ချန်ခွန်ကလည်း သူ့ကိုပဲ ကြည့်နေတာကို တွေ့လိုက်ရသည်။

“ဘာလဲဟ။ မင်း ရှင်းရှင်းလင်းလင်း မြင်လိုက်လား” လို့ ချန်ခွန်က မေးလိုက်သည်။

ကော်ကျင်းထောင်က ခေါင်းခါလိုက်သည်။ “အတွင်းထဲမှာ ကြောင်တစ်ကောင်များလား။ အရိပ်က ငါ့အတွက်တော့ တော်တော်သေးနေသလိုပဲ”

“မဖြစ်နိုင်ပါဘူး” လို့ ချန်ခွန်က ခေါင်းခါလိုက်သည်။ “ဒီမှာ ကြောင် ဘယ်က လာရမလဲ။ မင်း ဒါကို ရုပ်ရှင်ရိုက်ကွင်းများ မှတ်နေလား!”

သူ ပြောလို့ မပြီးသေးခင်မှာပဲ တံခါးအဟကို ထိုးထားတဲ့ ဖုန်းမီးက ဖောက်ထွင်းလို့ မရတော့ပေ။ အဟကို တစ်ခုခုက ပိတ်ဆို့ထားတယ်ဆိုတာ ရှင်းရှင်းလင်းလင်း ရှိနေသည်။

ချန်ခွန်က မျက်မှန်အသစ်တစ်လက်ကို အခုပဲ တပ်ထားတာဖြစ်ပြီး သူ့ရဲ့ မျက်မှန်ထဲကနေ ၅.၂ အမြင်အာရုံနဲ့ အရမ်းကို ရှင်းရှင်းလင်းလင်း မြင်နေရသည်။ သူက ခေါင်းညိတ်လိုက်သည်။ “ငါ သေချာတယ်။ တစ်ယောက်ယောက်တော့ ရှိတယ်”

သူတို့ရဲ့ ဖုန်းမီးတွေက အပေါ်ကို ရွှေ့သွားခဲ့သည်။ မကြာခင်မှာပဲ လူတစ်ယောက် မတ်တပ်ရပ်တဲ့ အမြင့်မှာ အလင်းရောင်တစ်စွန်းတစ်စက ဖုန်းမီးရဲ့ အလင်းတန်းကို ပြန်ဟပ်နေသည်။ အဲဒီအလင်းပြန်မှုက မှိန်နေပေမဲ့ စမတ်ဖုန်းကင်မရာတွေကတော့ ဖမ်းယူမိခဲ့သည်။

ချောင်းကြည့် သတ္တဝါဆန်းက ပေါ်လာခဲ့ပြီ!

၁.၆ မီတာလောက် အရပ်ရှိတဲ့ အမျိုးသားတစ်ဦးက စမ်းသပ်ခန်းရဲ့ တံခါးနောက်မှာ ရပ်နေပြီး အနက်ရောင်အဝတ်အစားကို ဝတ်ဆင်ထားကာ မျက်လုံးတစ်လုံးပဲ ပေါ်နေပြီး တံခါးအပြင်ဘက်က လှုပ်ရှားမှုတွေကို ချောင်းကြည့်နေသည်။

ဖုန်းမီးရဲ့ အလင်းတန်းအောက်မှာ ဒီလူက အလင်းရောင်ကို ရှောင်တိမ်းခြင်းမရှိဘဲ ရုပ်တုတစ်ခုလို လုံးဝမလှုပ်မယှက်နဲ့ တိတ်ဆိတ်စွာ ရပ်နေဆဲဖြစ်သည်။

နည်းနည်းဝေးနေတာကြောင့် ကော်ကျင်းထောင်နဲ့ ချန်ခွန်တို့က အရမ်းရှင်းရှင်းလင်းလင်း မမြင်နိုင်ကြချေ။ ပြီးတော့ သူတို့ရဲ့ စမတ်ဖုန်းကင်မရာတွေနဲ့ ချဲ့ကြည့်ဖို့ ကြိုးစားခဲ့မယ်ဆိုရင် သူတို့ရဲ့ လက်အနည်းငယ် တုန်ယင်မှုက ရိုက်ကူးထားတဲ့ ဗီဒီယိုကို အရမ်းတုန်ခါပြီး ဝါးသွားစေလိမ့်မည်။

ဒါကြောင့် သူတို့နှစ်ယောက်ဟာ ချောင်းကြည့် နတ်ဆိုးနဲ့ ပိုနီးလာပြီး သူ့ရဲ့ ပုံပန်းသဏ္ဌာန်ကို ရှင်းရှင်းလင်းလင်း ရိုက်ကူးနိုင်ဖို့ ပခုံးချင်းယှဉ်ပြီး အရှေ့ကို လေးငါးလှမ်းလောက် လျှောက်သွားခဲ့ကြသည်။

မျက်နှာတစ်ခြမ်းပဲ ရိုက်ကူးနိုင်ခဲ့ရင်တောင် ကိစ္စမရှိပါချေ။

သူတို့ ပိုနီးလာတဲ့အခါမှာ တံခါးနောက်က အမျိုးသားရဲ့ ပုံပန်းသဏ္ဌာန်ဟာ ပိုပြီး ရှင်းလင်းလာခဲ့သည်။ သူ့ရဲ့ အနက်ရောင်ဝတ်စုံက ခွဲခြားလို့ မရနိုင်တဲ့ ပစ္စည်းအမျိုးအစားဖြစ်ပြီး သူ့ရဲ့ မျက်နှာရဲ့ လေးပုံတစ်ပုံလောက်ပဲ ပေါ်နေသည်။ သူ့ရဲ့ ထိတွေ့နေတဲ့ အရေပြားအပိုင်းက မီးခိုးဖြူရောင် ဖြစ်နေပြီး လူသားအသားအရေရဲ့ အရောင် မဟုတ်တာ ရှင်းနေသည်။

ကော်ကျင်းထောင်နဲ့ ချန်ခွန်တို့က သူတို့ရဲ့ ဖုန်းတွေကို ပိုပြီး ရှင်းလင်းတဲ့ ရိုက်ချက်ရဖို့ ရှေ့ကို တိုးလိုက်ကြသည်။

အခု သူတို့ဟာ တံခါးနောက်က အမျိုးသားရဲ့ မျက်လုံးတွေကို မြင်ရတော့မလို ဖြစ်နေပြီး အဲဒါက အမြဲတမ်းပွင့်နေပြီး ဘယ်တော့မှ မမှိတ်ပါချေ။ မျက်လုံးတွေက ပါးလွှာတဲ့ မီးခိုးရောင် အလွှာလေးတစ်ခုနဲ့ ဖုံးအုပ်ထားသည်။

ဒီပုံရိပ်က လုံးဝမလှုပ်မယှက် ရပ်နေသည်။

နီးကပ်လာပြီး ခဏအကြာမှာ ကော်ကျင်းထောင်နဲ့ ချန်ခွန်တို့ဟာ ပြင်းထန်တဲ့ အေးစက်စက်အထိအတွေ့ကို ခံစားခဲ့ရသည်။ သူတို့ဟာ ဆယ်လှမ်းလောက် ဝေးနေတုန်းပါပဲ။ တံခါးနောက်က နေရာက ကော်ကျင်းထောင်နဲ့ ချန်ခွန်တို့ ရပ်နေတဲ့ ကမ္ဘာနဲ့ ကွဲပြားတဲ့ ကမ္ဘာတစ်ခုလို ခံစားရမိသည်။

မကြာခင်မှာပဲ သူတို့ဟာ မရည်ရွယ်ဘဲ တုန်ယင်လာပြီး သူတို့ရဲ့ အရေပြားပေါ်မှာ ကြက်သီးမွေးညှင်းတွေ ထလာခဲ့သည်။

“အားလုံး ကြည့်လိုက်ကြပါ။ အခုဆို ရှင်းရှင်းလင်းလင်း မြင်ရလောက်ပါပြီ။ ဒါက ‘ချောင်းကြည့် သတ္တဝါဆန်း’ ပါ။ လူတွေကို ခေါင်းမွေး ထောင်အောင် လှုံ့ဆော်တဲ့ ကြောက်စရာကောင်းတဲ့ လူတစ်ယောက်ပါ” လို့ ကော်ကျင်းထောင်က သူ့ရဲ့ တုန်ယင်မှုကို ထိန်းချုပ်ရင်း တိုးတိုးလေး ပြောလိုက်သည်။

“ကျွန်တော်တို့ နှစ်ယောက်က သေရဲတာကြောင့် ခင်ဗျားတို့ကို ဒီလို နတ်ဆိုးရဲ့ အနီးကပ်ဗီဒီယိုကို ခေါ်လာခဲ့ပြီ။ ဒါကြောင့် အားလုံးက စိတ်အလိုလိုက်ပြီး ဆုချ ပေးပြီးလိုက်ခ်လုပ် ပြီးတော့ ရှယ်ပေးမယ်လို့ မျှော်လင့်ပါတယ်။ ဘာလို့လဲဆိုတော့ ကျွန်တော်တို့ ရှေ့ဆက်ပြီးတော့လည်း ပိုပြီး ထိတွေ့မှုတွေ ရှိဦးမှာပါ” လို့ ချန်ခွန်က ထပ်ဖြည့်ပြောလိုက်လေသည်။

“မင်း အလှည့်ရောက်ပြီ” လို့ ကော်ကျင်းထောင်က သူ့ရဲ့ ခေါင်းကို လှည့်ရင်း ပြောလိုက်သည်။

“မဖြစ်နိုင်ပါဘူး” လို့ ချန်ခွန်က ခေါင်းခါလိုက်သည်။ “မင်း လုပ်ပါ။ ငါ စိုးရိမ်ပြီး ပြေးမိမယ်ဆိုရင် ငါ့ မျက်မှန်ကို ထပ်ပျောက်နိုင်တယ်။ အဲဒီအခါမှာတော့ လင်းနို့လိုပဲ မျက်စိကန်းသွားလိမ့်မယ်”

ကော်ကျင်းထောင်ရဲ့ အဖြေကို မစောင့်ဘဲ ချန်ခွန်က သူ့ဘာသာ တီးတိုးရေရွတ်လိုက်သည်။

“နောက်တစ်ခုကတော့ ကျွန်တော်တို့ ဟိုဘက်ကို လျှောက်သွားပြီး တံခါးကို ပိတ်လိုက်ပါမယ်။ လှုပ်ရှားမှု အကုန်လုံးကိုလည်း ရိုက်ကူးထားပါမယ်။ တံခါးပိတ်ပြီးတာနဲ့ ဒီ ဝိညာဉ်ရှာဖွေမှုက ပြီးဆုံးပါလိမ့်မယ်။ စိတ်ချပါ။ ချောင်းကြည့်နတ်ဆိုးက ဘယ်သူ့ကိုမှ ထိခိုက်စေတယ် ဒါမှမဟုတ် အတွင်းကနေ ပြေးထွက်လာတယ်ဆိုတဲ့ သတင်းတွေ မရှိဖူးပါဘူး”

ကော်ကျင်းထောင်က မရွေ့ဘဲ ခဏလောက် တီးတိုးရေရွတ်နေပြီးမှ “မင်း သွားလုပ်ပါ။ မင်း သိတဲ့အတိုင်းပဲ ငါက စောစောက တံခါးဖွင့်ဖို့အတွက်ပဲ သတ္တိတွေ အကုန်ကုန်သွားပြီ။ မင်း ပိတ်တာကပဲ တရားမျှတတယ်” လို့ ပြောလိုက်လေသည်။

“မင်း လုပ်လို့ကို မရပါဘူး” လို့ ချန်ခွန်က ရွေးချယ်စရာမရှိတော့ချေ။

သူက ခေါင်းခါပြီး ကော်ကျင်းထောင်ကို “သေချာ ရိုက်ပါ။ ငါ့ ကျောက ကင်မရာထောင့်ကို မပိတ်စေနဲ့။ ဟိုဘက် နည်းနည်း ရွှေ့” လို့ ပြောလိုက်သည်။

အဲဒီနောက် ချန်ခွန်က သူ့ရဲ့ ဖုန်းမီးကို ကော်ကျင်းထောင်ကို အတူကိုင်ဖို့ ပေးလိုက်ပြီး သူကတော့ ဗီဒီယိုရိုက်ကူးနေတဲ့ ဖုန်းကို ကိုင်ကာ စပ်းသပ်ခန်း တံခါးဆီ ချဉ်းကပ်ပြီး ချောင်းကြည့် နတ်ဆိုးနဲ့ ပိုနီးကပ်သွားခဲ့သည်။

ဒီအတောအတွင်းမှာ ကော်ကျင်းထောင်က ချက်ချင်း ဘေးကို ရွှေ့လိုက်ပြီး သူ့ရဲ့ ဗီဒီယိုရိုက်ကူးမှုကို ချန်ခွန်က မပိတ်ဆို့မိစေဖို့ သေချာအောင် လုပ်လိုက်သည်။ သူက ချန်ခွန် လျှောက်သွားတဲ့ မြင်ကွင်းနဲ့ တံခါးအဟနောက်က အမျိုးသားရဲ့ ထုံထိုင်းနေတဲ့ မျက်နှာအမူအရာနဲ့ မျက်လုံးတွေကို အကောင်းဆုံး ရိုက်ကူးထားခဲ့သည်။

ပေါ့ပါးတဲ့ ခြေလှမ်းတွေနဲ့ ချန်ခွန်ဟာ တံခါးကို ရောက်ရှိလာခဲ့သည်။ သူ နီးကပ်လာတဲ့အခါမှာ သူ့ရဲ့ ခေါင်းမွေးတွေ ထောင်လာပြီး တစ်ကိုယ်လုံး ထုံကျင်နေတယ်လို့ ခံစားရသည်။ သူဟာ ဆက်ပြီး မစောင့်ရဲတော့ပါချေ။ ကင်မရာကို နောက်ထပ် မာန်ပါပါ စကားလုံးအချို့လည်း မပြောတော့ပါချေ။

သူက ချက်ချင်း တံခါးလက်ကိုင်ကို ဆုပ်ကိုင်ပြီး သူ့ကိုယ်သူ အနည်းငယ် ဆွဲလိုက်သည်။ တံခါးက ရွေ့စပြုလာပြီး တံခါးအဟက နည်းနည်းလေး ကျဉ်းသွားသည်။

အဲဒီအချိန်မှာ အဟနောက်က အမျိုးသားက မလှုပ်မယှက်ပဲ ရှိနေပြီး တံခါးပိတ်တဲ့လူကို ထိခိုက်အောင် လက်လှမ်းမမီဘူးဆိုတာကို သက်သေပြနေသည်။

တက္ကသိုလ်တစ်လျှောက်လုံး ပျံ့နှံ့နေတဲ့ ကောလာဟလတွေက ချဲ့ကားမှုတွေ မဟုတ်ဘဲ တကယ်ပဲ အမှန်ဖြစ်ပုံရသည်။

ချန်ခွန်က နောက်ထပ် မတွေဝေတော့ပါချေ။ ဒါပေမဲ့ သူ အလျင်စလို မလုပ်ရဲပါချေ။ သူက စမ်းသပ်ခန်းရဲ့ တံခါးကို ဖြည်းဖြည်းချင်းနဲ့ ညင်သာစွာ ပိတ်လိုက်သည်။

တံခါးက အဟ လုံးဝမကျန်တော့ဘဲ ပိတ်သွားသည်။

သူတို့နှစ်ယောက်စလုံးရဲ့ ကင်မရာတွေက အဲဒီအချိန်ကို ချိန်ထားပြီး တံခါးနောက်က အနက်ရောင်ဝတ်စုံဝတ်ထားတဲ့ အမျိုးသားကို တစ်စတစ ပျောက်ကွယ်သွားတာကို ကြည့်နေကြသည်။

တံခါးပိတ်လိုက်တဲ့ အချိန်မှာပဲ သူတို့နှစ်ယောက်စလုံး သတိမထားမိလိုက်တာက အပြင်က စင်္ကြံကို ဦးတည်နေတဲ့ ဓာတ်ခွဲခန်းတံခါးက အခိုင်အမာပိတ်ထားပြီး ကော်ကျင်းထောင်က သော့ပင် ခတ်ထားခဲ့ပေမဲ့ အတွင်းထဲကို ဖြည်းဖြည်းချင်း ပွင့်လာနေသည်။

တံခါးပွင့်လာတဲ့ အချိန်မှာ အသံမရှိပါချေ။

အလားတူပဲ တံခါးက လက်သုံးချောင်းစာလောက် ပွင့်သွားပြီးတဲ့နောက် ရပ်သွားလေသည်။

တံခါးအဟရဲ့ ဦးတည်ရာက ကော်ကျင်းထောင်နဲ့ ချန်ခွန်တို့ စမ်းသပ်ခန်းရဲ့ တံခါးကို အခုလေးတင် ပိတ်ခဲ့တဲ့ နေရာနဲ့ အတိအကျ တူနေပေသည်။