ပြင်ပဝန်ထမ်း

မိန်းဟယ်လမ်းဟာ ထျန့်မုန့်မြို့ရဲ့ တောင်ဘက်မြို့မှာ တည်ရှိပြီး သူ့ရဲ့တည်နေရာက အရမ်းမကျယ်ပေမဲ့ လူသူသိပ်မရှိတဲ့အတွက် အေးအေးဆေးဆေးရှိလှသည်။

“အချိန်လှေ” ကော်ဖီဆိုင်ကတော့ မိန်းဟယ်လမ်းရဲ့ အဆုံးမှာဖြစ်ပြီး ယန်ကျွင်းဇဲ ရောက်တဲ့အချိန်မှာ ကျန်းရှောင်မိုက အတွင်းဘက်မှာ ထိုင်နေပြီးသား ဖြစ်နေသည်။

ယန်ကျွင်းဇဲက အချိန်ကို ကြည့်လိုက်သည်။ အိမ်ကနေ ထွက်ထွက်ချင်း ကားစီးခဲ့ပေမဲ့ သူဟာ ၁၅ မိနစ်လောက် နောက်ကျနေသေးသည်။

“စောင့်ရတာ တောင်းပန်ပါတယ်” ယန်ကျွင်းဇဲက ဆိုင်ထဲကို ဝင်သွားပြီး ကျန်းရှောင်မိုရဲ့ ရှေ့မှာဝင်ထိုင်လိုက်သည်။

ကျန်းရှောင်မိုဟာ ပေါ့ပေါ့ပါးပါးပဲ ဝတ်ဆင်ထားပြီး စားပွဲပေါ်မှာတော့ သံလိုက်ဓားထည့်နိုင်တဲ့ လက်ပတ်အိတ်ငယ်လေး ရှိနေသည်။

သူမကတော့ ကော်ဖီခါးခါးတစ်ခွက်ကို သောက်သုံးနေသည်။

“စားချင်တာမှာ” ကျန်းရှောင်မိုက စားပွဲထိုးကို ခေါ်လိုက်သည်။

ယန်ကျွင်းဇဲက ကော်ဖီတစ်ခွက်မှာလိုက်ပြီး ကျန်းရှောင်မိုကို ကြည့်ကာ “မင်း ပင်ပန်းနေပုံရတယ်၊ မျက်ကွင်းတွေညိုနေတယ်” လို့ ပြောလိုက်သည်။

ကျန်းရှောင်မိုက သက်ပြင်းချပြီး ခေါင်းခါလိုက်သည်၊ “ဟုတ်တယ်၊ အရမ်းပင်ပန်းတယ်။ လွန်ခဲ့တဲ့ သုံးရက်အတွင်းမှာ ခြောက်နာရီပဲ အိပ်ရသေးတယ်”

ယန်ကျွင်းဇဲဟာ ဘာဖြစ်ခဲ့လဲဆိုတာ မသိပေမဲ့ မေးဖို့ မသင့်လျော်ဘူးလို့ ခံစားရတာကြောင့် ခြောက်ကပ်ကပ် ရယ်လိုက်ရုံသာ တတ်နိုင်သည်။

ကျန်းရှောင်မိုက သူမရဲ့ကော်ဖီကို တစ်ငုံသောက်လိုက်ပြီး “ငါ နောက်မှ လုပ်စရာ အရေးကြီးကိစ္စတွေရှိသေးတယ်။ နင့်ကို ခေါ်ထုတ်ရတာက 'ဝိညာဉ်တစ်ပိုင်း' ဖြစ်နေပြီလားဆိုတာ မေးချင်လို့” လို့ ပြောလိုက်သည်။

ယန်ကျွင်းဇဲက “ဒီလောက်တောင် ပွင့်ပွင့်လင်းလင်းမေးစရာလိုသလား။ ပိုပြီး သိမ်မွေ့တဲ့နည်းလမ်းနဲ့ မေးလို့မရဘူးလား” လို့ မျက်နှာပျက်စွာ ပြန်ဖြေလိုက်သည်။

“ငါ သိသားပဲ” ကျန်းရှောင်မိုက စားပွဲကို အသာလေးရိုက်လိုက်ပြီး “နင့်ရဲ့ အရေပြားအရောင်မွဲခြောက်နေတာကို ကြည့်လိုက်ဦး။ အဲဒါ ဝိညာဉ်တစ်ပိုင်းရဲ့ ပထမဆုံး လက္ခဏာပဲ။ သွေးက နင့်ရဲ့ အဓိက အစားအစာလား။ ဘယ်လိုလုပ်ပြီး ဝိညာဉ်တစ်ပိုင်း ဖြစ်လာတာလဲ” လို့ မေးလိုက်လေသည်။

“အဲဒီမေးခွန်းကို ငါ ဖြေဖို့ ငြင်းဆန်တယ်” ယန်ကျွင်းဇဲက ခေါင်းခါလိုက်သည်။

“နင် ဘယ်လို ဖြစ်လာလဲဆိုတာ ငါ ဂရုမစိုက်ပါဘူး၊ စပ်စုချင်လို့ ဒီတိုင်းလေးပဲ မေးတာပါ။ ဒါပေမဲ့ ကံကောင်းတာတစ်ခုကတော့ နင်နဲ့ ငါ အကျွမ်းတဝင် ရှိနေလို့ပဲ။ ငါက နင့် နောက်ကြောင်းကို စုံစမ်းပြီး နင့်ရဲ့ သဘောသဘာဝကို ကြိုသိထားခဲ့တယ်။ မဟုတ်ရင်တော့ နင်ဟာ နတ်ဆိုးနှိမ်နင်းရေးအဖွဲ့ရဲ့ ဝိညာဉ်တစ်ပိုင်းတွေနဲ့ပတ်သက်တဲ့ တင်းတင်းကျပ်ကျပ် ပြန်လည်သုံးသပ်မှုတွေကို ရင်ဆိုင်ရလိမ့်မယ်”

ကျန်းရှောင်မိုက ပြုံးပြလိုက်ပြီး သူမရဲ့အိတ်ထဲကနေ ကြေးနီခြောက်ထောင့်ကြယ်တံဆိပ်ကို ထုတ်လိုက်သည်။ အဲဒီတံဆိပ်မှာ “ဝိညာဉ်” လို့ ဖောင်းကြွစာလုံးလေး ရှိနေသည်။

“ဒါက ငါတို့ မတော်တဆမှုအဖွဲ့က အပြင်ကနေ ငှားထားတဲ့သူတွေအတွက် ထုတ်ပေးတဲ့ အထူးတံဆိပ်ပဲ” ကျန်းရှောင်မိုက ပြောသည်။ “အခုကစပြီး နင်က ငါတို့ရဲ့ အထူးငှားရမ်းထားတဲ့ ဝန်ထမ်းပဲ။ ကိစ္စတစ်ခုပြီးမြောက်တဲ့အခါ ဆုငွေပဲ ရမယ်၊ ပုံမှန် လစာမရှိဘူး”

“နင် ပြောချင်တာက... အပြင်က ငှားတာလား” ယန်ကျွင်းဇဲက ခဏရပ်လိုက်ပြီး ကြေးနီတံဆိပ်ကို မယူဘဲ “ငါ ငြင်းရင်ရော။ နင် အတင်းအကြပ် လုပ်လို့မရဘူး” လို့ မေးလိုက်သည်။

ကျန်းရှောင်မိုက သူ ငြင်းတာကို ဂရုမစိုက်သလိုမျိုး ပြုံးလိုက်ပြီး “ဒီတံဆိပ်နဲ့ဆို နင် သွေးကို အလကားရပြီး အိမ်အထိ လာပို့ခိုင်းလို့ရတယ်။ နင့်ရဲ့လျှို့ဝှက်ချက် ပေါ်သွားမှာကိုလည်း ပူစရာ၊ ကြောက်စရာ မလိုတော့ဘူး။ လိုချင်လား” လို့ ပြောလိုက်‌လေသည်။

“မင်းကတော့ အကြပ်ကိုင်လိုက်တာပဲ” ယန်ကျွင်းဇဲက တံဆိပ်ကို ဆတ်ခနဲ ဆွဲယူပြီး လက်ထဲမှာ ကိုင်ထားလိုက်သည်။

ကျန်းရှောင်မိုဟာ သူမရဲ့ပါးစပ်ကို လက်နဲ့အုပ်ပြီး ပြုံးစိစိလုပ်ကာ “တကယ်တော့ ဒီအရာက နင့်အတွက် အကျိုးအမြတ်တွေပဲရှိပြီး ဆိုးကျိုးမရှိပါဘူး။

နတ်ဆိုးနှိမ်နင်းရေးအဖွဲ့နဲ့ ဆက်ဆံရေးကောင်း တည်ဆောက်တာက နင်၊ နင့်မိသားစုနဲ့ သူငယ်ချင်းတွေအတွက် အကျိုးရှိတယ်။ ဟွန်း၊ နင့်နားက တစ်ယောက်ယောက် အန္တရာယ်ရှိရင် ငါတို့က ဦးစားပေးပြီး ကူညီဖြေရှင်းပေးနိုင်တယ်” လို့ ရှင်းပြသည်။

“ဒီလောက်တော့ လွယ်ကူမှာ မဟုတ်ဘူး” ယန်ကျွင်းဇဲက ခပ်ပြတ်ပြတ် ခေါင်းခါလိုက်သည်။

ကျန်းရှောင်မိုက ကျယ်လောင်စွာ ရယ်လိုက်ပြီး “ဟုတ်တယ်၊ ငါတို့ အကူအညီလိုရင် ဒါမှမဟုတ် အခိုက်အတန့်ပဲဖြစ်ဖြစ် အလုပ်တွေ ပေးအပ်ရင် နင့်ရဲ့ အပြည့်အဝ ပူးပေါင်းဆောင်ရွက်မှုကို လိုချင်တယ်။ နင် တတ်နိုင်သမျှ အကောင်းဆုံး လုပ်ဆောင်ရမယ်” လို့ ပြောလိုက်သည်။

သူတို့ရဲ့ အပြန်အလှန်ပြောဆိုမှုပြီးနောက်မှာ ကျန်းရှောင်မိုက ပိုပြီး ပျော်ရွှင်နေပုံရပြီး သူမရဲ့ ပင်ပန်းနွမ်းနယ်မှုတွေလည်း ပျောက်ကွယ်သွားသည်။ သူမက ကော်ဖီကို ထပ်သောက်ပြီး “အစတုန်းကတော့ နတ်ဆိုးနှိမ်နင်းရေးအဖွဲ့ကို ဝင်ဖို့ နင့်ကို အကြံပေးခဲ့တယ်။ ဒါက ကျန်းမာရေးစစ်ဆေးမှုလိုမယ်။ ဒါပေမဲ့ အခု နင်က ဝိညာဉ်တစ်ပိုင်းဖြစ်သွားတော့ အဆင့်တွေ အများကြီး ကျော်သွားတာကြောင့် မလိုအပ်တော့ဘူး” လို့ ထပ်ပြောသည်။

“ဒါပေမဲ့ နင်က ငါ့ကို မစစ်ဆေးဘဲ ဝိညာဉ်တစ်ပိုင်းလို့ ယုံတာလား” ယန်ကျွင်းဇဲက မေးလိုက်သည်။

“သေချာပါတယ်၊ ငါတို့ နင့်ကို စမ်းသပ်မှာပေါ့” မှော်ဆန်တဲ့အလုပ်တစ်ခုကို လုပ်သလိုပဲ ကျန်းရှောင်မိုက သူမရဲ့အိတ်ထဲကနေ လတ်ဆတ်တဲ့သွေးအိတ်ကြီးတစ်အိတ်ကို ဆွဲထုတ်လိုက်ပြီး “ဒါက ငါ ခုနကမှ ရလာတဲ့ ဝက်သွေးပဲ။ ငါ့ရှေ့မှာ သောက်လိုက်၊ အဲဒါပြီးရင် နင် အောင်မြင်သွားပြီ” လို့ ပြောလိုက်သည်။

“ဒီလောက် လွယ်တာလား” ယန်ကျွင်းဇဲက အိတ်ကိုယူလိုက်ပြီး တစ်ခွန်းမှ မပြောဘဲ ကိုက်ဖောက်လိုက်ပြီး အလျင်အမြန် သောက်လိုက်သည်။

သူ တစ်နေ့လုံး ရေငတ်နေပြီး အခု အဓိက အစားအစာကို အလကားရတော့တာပဲ။ သူ ဆက်ပြီး ဟန်ဆောင်နေလို့ မရတော့ပေ။

သူ သောက်ပြီးသွားတဲ့အခါမှာ ကျန်းရှောင်မိုက သူ့ကို ခဏလောက် အနီးကပ် ကြည့်လိုက်ပြီး “ဟွန်း၊ နင့်ရဲ့ အသားအရည်က အခု ပိုပြီး ညိုမဲလာပြီ။ နင့်မျက်လုံးတွေကို ကြည့်ပြီး နင်က ဝိညာဉ်တစ်ပိုင်းဆိုတာ ငါ အတည်ပြုနိုင်ပြီ” လို့ ခေါင်းညိတ်လိုက်သည်။

ယန်ကျွင်းဇဲကတော့ စကားမပြောနိုင်တော့ပေ။

ကျန်းရှောင်မိုက ဆက်ပြောသည်၊ “အခုတော့ ခံစားကြည့်လိုက်။ တံဆိပ်ကို လက်ထဲမှာ ကိုင်ထား၊ နင့်ကိုယ်ထဲက ပြောင်းလဲမှုတွေကို ခံစားကြည့်”

“ဟင်?”

ယန်ကျွင်းဇဲက တုံ့ဆိုင်းနေခဲ့ပေမဲ့ နောက်ပိုင်းမှာတော့ ခံစားကြည့်လိုက်သည်။ တံဆိပ်က သူ့လက်ထဲမှာ အစတုန်းက အရမ်းအေးနေပေမဲ့ အခုတော့ နွေးထွေးတဲ့ ခံစားချက်တစ်ခု ထွက်ပေါ်လာသည်။

ပြီးတော့ သူ့သွေးစီးဆင်းမှုက နှေးကွေးသွားသလို ခံစားရပြီး သူ့ခန္ဓာကိုယ်ကို နားလည်မှုက ပိုပြီး ရှင်းလင်းလာသည်။ တံဆိပ်က တစ်မျိုးတစ်ဖုံ ထူးဆန်းတဲ့စွမ်းအင်တစ်ခုကို ထုတ်လွှတ်နေသလို ခံစားရပြီး အလွန်ရင်းနှီးနေသည်။

သူ့ကိုယ်ထဲမှာ သွေးအသုံးပြုမှုရဲ့ ဇီဝကမ္မဖြစ်စဉ်နှုန်းက လျော့နည်းလာခဲ့သည်!

ယန်ကျွင်းဇဲက ဝမ်းသာသွားသည်။ ဒါက သူ သွေးကို မကြာခဏ သောက်သုံးဖို့ မလိုတော့ဘူးလို့ ဆိုလိုတာပဲ။ ဒီနှုန်းအတိုင်းဆိုရင် နှစ်ရက် ဒါမှမဟုတ် သုံးရက်တစ်ခါ သွေးတစ်အိတ်သောက်ရင်တောင် လုံလောက်လိမ့်မယ်။

ရုတ်တရက် ယန်ကျွင်းဇဲက ဒီစွမ်းအင်က ဘာလို့ ဒီလောက် ရင်းနှီးနေလဲဆိုတာကို သဘောပေါက်သွားသည်။

ဒါက… ဒိုင်မေးရှင်းစွမ်းအင်ပဲ!

ဒါပေမဲ့ လုံးဝကြီး အဲဒါမဟုတ်ပေ။ အဲဒီအစား ဒိုင်မေးရှင်းစွမ်းအင် ပါဝင်တဲ့ စွမ်းအင်တစ်မျိုးမျိုးဖြစ်နေသည်။

သဘာဝအားဖြင့် အချိန်-ဟင်းလင်းပြင်မြေပုံထဲမှာ သိုလှောင်ထားတဲ့ စွမ်းအင်လောက်တော့ မပါဝင်ပေ။ သုံးပုံတစ်ပုံလောက်သာ ရှိလိမ့်မည်။

ဒါပေမဲ့ ဒီ သုံးပုံတစ်ပုံ ဒိုင်မေးရှင်းစွမ်းအင်က တံဆိပ်ကတစ်ဆင့် ထွက်လာတဲ့အခါမှာ သွေးရဲ့ ဇီဝကမ္မဖြစ်စဉ်ကို နှေးကွေးစေနိုင်တာက ယန်ကျွင်းဇဲအတွက် မထင်မှတ်ထားတဲ့အရာ ဖြစ်နေသည်။

ဒီအခြေအနေမျိုးဆိုရင်တော့ သွေးအစား စွမ်းအင်အပေါ် သွယ်ဝိုက်ပြီး မှီခိုတာဖြစ်နေသည်။ ဒီထက်ပိုပြီး သူ ပိုင်ဆိုင်ထားတဲ့ ပိုအားကောင်းတဲ့ စွမ်းအင်က တံဆိပ်ထဲကို ထည့်လိုက်ရင် အကျိုးသက်ရောက်မှုက ပိုတောင် ကောင်းနိုင်လိမ့်မည်။

တကယ်ကို ပျော်စရာကောင်းတဲ့ အံ့အားသင့်စရာပဲ!

ယန်ကျွင်းဇဲက သူ့ရဲ့အမူအရာကို မထိန်းနိုင်တော့ဘဲ တံဆိပ်ကို သူ့နားမှာ အမြန်တပ်လိုက်ပြီး “ဟုတ်တယ်၊ သွေးတစ်အိတ်က ငါ့အတွက် အခု အချိန်ကြာကြီး ခံနေသလိုပဲ” လို့ ခေါင်းညိတ်လိုက်သည်။

“အဲဒါက ငါတို့နဲ့ ပူးပေါင်းခြင်းရဲ့ တတိယမြောက် အကျိုးကျေးဇူးပဲ” ကျန်းရှောင်မိုက ခေါင်းညိတ်သည်။ “နောင်အနာဂတ်မှာ နင် သင်ယူရမယ့် အကျိုးကျေးဇူးတွေ အများကြီး ရှိသေးတယ်။ ပြီးတော့ အဲဒါရဲ့ ကုန်ကျစရိတ်က ငါတို့ကို အလုပ်အချို့ ပြီးမြောက်ဖို့ ကူညီပေးရုံပဲ”

ယန်ကျွင်းဇဲက မျက်လုံးကို အကြီးအကျယ် လှန်လိုက်မိသည်။ ဒီအလုပ်တွေက သေချာပေါက် မလွယ်ကူဘူးဆိုတာ သူ သိနေသည်။ ဒါပေမဲ့ တန်တယ်!

ကျန်းရှောင်မိုက လက်ခုပ်တီးလိုက်ပြီး “နင် အကျိုးအမြတ်တွေ အများကြီး ရနေတာဆိုတော့ ဒီတစ်ခါ ကော်ဖီဖိုး နင် ရှင်းရမယ်” လို့ ပြောသည်။

“ပြဿနာမရှိပါဘူး” ယန်ကျွင်းဇဲက ပြုံးပြီး ခေါင်းညိတ်လိုက်သည်။ “ငါ ဗီဒီယို ဘလော့ဂ်လုပ်တာကနေ ပိုက်ဆံအချို့ ရခဲ့တယ်။ ဒီကော်ဖီဖိုးတင် မဟုတ်ပါဘူး။ နင် နင့်အလုပ်ပြီးရင် ငါ နင့်ကို ညစာကောင်းကောင်း ကျွေးပါ့မယ်”

“အချိန်ကိုက်ပဲ၊ နင့်ကို သတိပေးဖို့လည်း လိုတယ်” ကျန်းရှောင်မိုက တစ်ခုခုကို မှတ်မိသွားသလိုပဲ “အခုကစပြီး နင် ဗီဒီယို ဘလော့ဂ်လုပ်တာ ရပ်လိုက်တာ ပိုကောင်းမယ်။ နတ်ဆိုးနှိမ်နင်းရေးအဖွဲ့ရဲ့ အထူးငှားရမ်းထားတဲ့ အဖွဲ့ဝင်တစ်ယောက်အနေနဲ့ ငါတို့မှာ ငါတို့ရဲ့ ကိုယ်ပိုင် စည်းမျဉ်းတွေ ရှိတယ်။

အချို့အရာတွေက ထိတ်လန့်စရာတွေ ဖြစ်စေနိုင်ပြီး ထိန်းချုပ်လို့မရတော့တာမျိုးတောင် ဖြစ်သွားနိုင်တယ်။ ဒါကြောင့် အခုတော့ အနောက်ဘက်မြို့မှာ ဗီဒီယိုတွေ ဖြန့်ဝေတာကို တင်းတင်းကျပ်ကျပ် တားမြစ်ထားတယ်”

“အဲဒီလောက်တောင် ပြင်းထန်တာလား” ယန်ကျွင်းဇဲက အံ့သြသွားပြီး “အနောက်ဘက်မြို့မှာ ဘာဖြစ်ခဲ့တာလဲ” လို့ မေးလိုက်သည်။

အခုတော့ သူက နတ်ဆိုးနှိမ်နင်းရေးအဖွဲ့ရဲ့ တစ်စိတ်တစ်ပိုင်း ဖြစ်နေပြီဆိုတော့ သူ့ရဲ့ အစောပိုင်း တုံ့ဆိုင်းမှုတွေ ပျောက်ကွယ်သွားတာကြောင့် သူ တိုက်ရိုက်မေးလိုက်သည်။

ကျန်းရှောင်မိုက အချက်အလက်ကို မဖုံးကွယ်ထားဘဲ အသံတိုးတိုးနဲ့ ပြောလိုက်သည်၊ “အနောက်ဘက်မြို့ရဲ့ ဆင်ခြေဖုံးမှာ ဝိညာဉ်တံတားတစ်ခု ပေါ်လာခဲ့တယ်၊ ဟွာယင်းမြို့တော်ကြီးမှာတော့ စတုတ္ထမြောက် အခုဆိုရင်။ ခုနစ်ရက်ကြာခဲ့ပြီ၊ မော်မိသားစုရွာက ရွာသားအားလုံး တစ်ညတည်း သေဆုံးသွားခဲ့တယ်”