နောက်ခံ
Vol. 51 Ch. 760
ဧည့်သည်များ နေရာယူထိုင်လိုက်ကြသည်၊ အားလုံးမှာ သူဌေးသူကြွယ်များ သို့မဟုတ် ဂုဏ်သရေရှိလူကြီးမင်းများသာ ဖြစ်ကြသည်။
အချို့မှာ ကျန်းရှန်ကော့နှင့် မာယို့ချိုင်တို့၏ အဆက်အသွယ်များမှတစ်ဆင့် ဖိတ်ကြားခံရသူများဖြစ်ပြီး အချို့မှာမူ လုံးဝဖိတ်ကြားမခံရဘဲ ယန်ကျန့်အတွက် တကူးတက လာရောက်ကြသူများဖြစ်သည်။ ဒီလူများသည် မရင်းနှီးဘဲ အသွင်အပြင်အားဖြင့် မထင်ရှားသော်လည်း သူတို့၌ရှိသော အရှိန်အဝါမှာမူ မျှော်လင့်ထားသည်ထက် ကျော်လွန်နေတတ်သည်။
ရှေ့တန်းမှ နေရာများအားလုံး ပြည့်သွားသည်။ အများအားဖြင့် လူအများတပ်မက်ကြသော နာမည်ကြီးအနုပညာရှင်များနှင့် နတ်သမီးဟု တင်စားခံရသော အမျိုးသမီးများပင်လျှင် နောက်တန်းတွင်သာ လိမ္မာစွာ ထိုင်နေနိုင်ကြသည်။
ယန်ကျန့် စင်ပေါ်တက်၍ နေရာယူထိုင်လိုက်သည်နှင့် လူတိုင်း တိတ်ဆိတ်သွားကြသည်။
"ဒီနေ့ ဒီပုဂ္ဂလိကတွေ့ဆုံပွဲကို အားလုံးကို ဖိတ်ကြားရတဲ့အတွက် ကျွန်တော် အလွန် ဝမ်းမြောက်မိပါတယ်။ အရင်က အချိန်ဇယားကိစ္စလေးတွေကြောင့် အားလုံးရဲ့တန်ဖိုးရှိတဲ့အချိန်တွေကို ရက်အနည်းငယ်လောက် နှောင့်နှေးစေခဲ့တဲ့အတွက် အားလုံးကို တောင်းပန်ရင်း ဝမ်းနည်းကြောင်း ဖော်ပြအပ်ပါတယ်။"
ထိုအချိန်တွင် ကျန်းရှန်ကော့က မတ်တပ်ထရပ်ပြီး ဖွင့်ပွဲအမှာစကား ပြောကြားလိုက်သည်။
"ဒီတွေ့ဆုံပွဲက တိတိကျကျပြောရရင် စီးပွားရေးအစည်းအဝေးတစ်ခု မဟုတ်ပါဘူး။ ခင်ဗျားတို့အားလုံးလည်း ကျွန်တော့်ကြောင့် လာခဲ့ကြတာ မဟုတ်ဘူးဆိုတာ သေချာပါတယ်၊ ဒါကြောင့် ကျွန်တော် ဒီမှာ ခင်ဗျားတို့ရဲ့အချိန်ကို မဖြုန်းတော့ပါဘူး။ နောက်ဆုံးတော့ ကျွန်တော်က အတွင်းလူတစ်ယောက် မဟုတ်သလို အသိုင်းအဝိုင်းရဲ့ကိစ္စတွေကိုလည်း သိပ်မသိပါဘူး။ အားလုံးရဲ့နှလုံးသားထဲက သံသယတွေကိုတော့ ဥက္ကဋ္ဌယန်က ဖြေရှင်းပေးနိုင်လောက်ပါတယ်။"
ကျန်းရှန်ကော့၏ အမှာစကားမှာ တိုတောင်းလှသည်၊ သူက အများကြီးမပြောဘဲ အကြောင်းအရာကို ယန်ကျန့်ထံသို့ လျင်မြန်စွာ လွှဲပြောင်းပေးလိုက်သည်။
သူ့ကိုယ်ပိုင်ကုမ္ပဏီက အစည်းအဝေးသာဆိုလျှင် တစ်နာရီကျော်ကြာသော စကားပြောဆိုမှုဖြင့် စတင်မည်ဖြစ်သည်။
သို့သော် ဒီနေရာမှာတော့ သူက ပွဲရှင်ကို လွှမ်းမိုးလို့မဖြစ်ပေ။
ထိုအချိန်တွင်...
မျက်လုံးအားလုံးက ယန်ကျန့်အပေါ်သို့ စုပုံကျရောက်လာသည်။
သူ့မျက်နှာက တည်ငြိမ်ပြီး မလှုပ်မယှက်ဖြစ်နေကာ အနည်းငယ်မျှသော တင်းမာမှုကိုပင် မခံစားရပေ၊ သူ့ဘေးရှိ ကျန်းလီချင်နှင့် ကျန်းယန်တို့မှာမူ ဖိစီးမှုကြောင့် အလွန်အမင်း မသက်မသာဖြစ်နေကြသည်။
အားလုံးမှာ ထိပ်တန်းစီးပွားရေးလုပ်ငန်းရှင်ကြီးများဖြစ်ပြီး အတိတ်ကဆိုလျှင် သူတို့သည် တွေ့ဆုံခွင့်တောင်းရန် အခွင့်အရေးပင် ရမည်မဟုတ်ပေ၊ သို့သော် ယခုအခါ ဒီလူများသည် ယန်ကျန့်ဟူသော အမည်တစ်ခုတည်းကြောင့်သာ စုရုံးရောက်ရှိလာကြခြင်းဖြစ်သည်။
"ရိုးရိုးသားသားပြောရရင် ပြောစရာအများကြီးမရှိပါဘူး။ ဒီတွေ့ဆုံပွဲက ဘယ်စီမံကိန်းမှာမဆို ပူးပေါင်းဆောင်ရွက်ဖို့ ဒါမှမဟုတ် စီးပွားရေးဖလှယ်ဖို့ မဟုတ်ဘူး— မင်းတို့ကို အမှန်တရားတချို့ပြောပြဖို့သက်သက်ပဲ... လောကကြီးက ပြောင်းလဲသွားပြီ။"
ယန်ကျန့်က ခံစားချက်ကင်းမဲ့စွာ ပြောရင်း လူအုပ်ကို ဝေ့ကြည့်လိုက်သည်။
"မင်းတို့ သဘာဝလွန်ဖြစ်ရပ်တွေအကြောင်းကို ကိုယ့်နည်းကိုယ့်ဟန်နဲ့ ကြားဖူးကြမှာပါ။ မဟုတ်ဘူး၊ တကူးတက စုံစမ်းစရာတောင်မလိုပါဘူး။ မင်းတို့ထဲက တချို့က သံသယဝင်ပြီး မသေချာတဲ့သဘောထားမျိုး ရှိနေသေးနိုင်တယ်။"
"ဒါပေမဲ့ ငါပြောချင်တာက ဒီအရာတွေက အချိန်အတော်ကြာကတည်းက ရှိနေခဲ့တာ၊ အနည်းဆုံး ဆယ်စုနှစ်တစ်ခုကျော် သက်တမ်းရှိပြီ၊ အရင်က ကောင်းကောင်းထိန်းချုပ်ထားနိုင်ခဲ့ရုံပဲ။ ဒါပေမဲ့ လွန်ခဲ့တဲ့ခြောက်လအတွင်းမှာ ဒီလိုဖြစ်ရပ်တွေက ထိန်းချုပ်မရနီးပါး ဖြစ်နေပြီ။"
"ဟား ဟား"
သို့သော် ယန်ကျန့် စကားမဆုံးခင်မှာပင် ရယ်သံတစ်ခုက တိတ်ဆိတ်မှုကို ဖြိုခွင်းလိုက်သည်။
ဝတ်စုံဝတ်ဆင်ထားသော အသက်လေးဆယ်ကျော်အရွယ် ဥက္ကဋ္ဌတစ်ဦးက လက်ကိုဝှေ့ယမ်းပြီး ရယ်မောကာ ပြောလိုက်သည်။
"တောင်းပန်ပါတယ်၊ တောင်းပန်ပါတယ်၊ အစည်းအဝေးကို နှောင့်ယှက်ဖို့ ရည်ရွယ်တာမဟုတ်ပါဘူး၊ ဒါပေမဲ့ ဥက္ကဋ္ဌကျန်းရဲ့တွေ့ဆုံပွဲက ဒီလောက်မဖြစ်နိုင်တဲ့အကြောင်းအရာကို ဒီလောက် လေးလေးနက်နက် ဆွေးနွေးလိမ့်မယ်လို့ ကျွန်တော်မထင်ထားမိဘူး။ ကျွန်တော့်လို သန်းထောင်ချီတန်တဲ့လူ တစ်ယောက်က ဒီကို သရဲပုံပြင်တွေနားထောင်ဖို့ ရောက်လာခဲ့ရတာပဲ။"
လူအများအပြားက သူ့ကိုကြည့်လိုက်ကြသည်၊ အချို့က မျက်မှောင်ကြုံ့သွားပြီး အချို့၏ နှုတ်ခမ်းထောင့်တွင် အေးစက်သောအပြုံးတစ်ခု ပေါ်လာသည်။
ငွေရှိတိုင်း ဉာဏ်ကောင်းတာမဟုတ်ဘူး။ အမှောင်ထဲမှာ မိုက်မဲတဲ့လူတွေ အများကြီးရှိနေတုန်းပဲ။
"ငါတို့က ဘယ်ခေတ်ရောက်နေပြီလဲ၊ ဒီလိုလှည့်ကွက်တွေ သုံးနေတုန်းပဲလား။ ရင်းနှီးမြှုပ်နှံမှုလိုချင်ရင် တည့်တိုးပြောလေ။ စီမံကိန်းကမှန်ရင် ကျွန်တော် ရင်းနှီးမြှုပ်နှံဖို့ ဆန္ဒရှိတုန်းပဲ။"
ထိုဥက္ကဋ္ဌက ဆက်ပြောသည်။
"ဒီလိုကစားကွက်တွေ မကစားကြနဲ့။ ကျွန်တော်က ဒါကို လုံးဝစိတ်မဝင်စားဘူး။ ကျွန်တော်က ပိုက်ဆံရှာဖို့ပဲ စိတ်ဝင်စားတယ်။"
ယန်ကျန့်က သူ့ကိုတစ်ချက်ကြည့်လိုက်သည်၊ သူ့မျက်နှာအမူအရာက တည်ငြိမ်နေသည်။
"သင်္ဘောတစ်စင်းက ရေခဲတောင်ကိုမတိုက်ခင်မှာ ကပ္ပတိန်က အရင်သိတယ်၊ ခရီးသည်တွေက မဟုတ်ဘူး။ ဒါက တကယ်ပဲ ရယ်စရာကောင်းတဲ့ကိစ္စတစ်ခုပဲ၊ အရင်ကဆို ငါတောင်မယုံခဲ့ဘူး၊ ဒါပေမဲ့ ငါအများကြီးရှင်းပြနေမှာမဟုတ်ဘူး။ မင်းက ငါမင်းရဲ့အချိန်ကို ဖြုန်းနေတယ်လို့ထင်ရင် အခု ထွက်သွားလို့ရတယ်။ ဒါပေမဲ့ ငါ့ကိုလှောင်ပြောင်ဖို့ မကြိုးစားနဲ့၊ ပြီးတော့ ဒီအစည်းအဝေးကို နှောင့်ယှက်ဖို့ မကြိုးစားနဲ့၊ မဟုတ်ရင် ငါမင်းကို ဒီနေရာမှာတင် သတ်ပစ်ချင်စိတ်ကို ထိန်းနိုင်မှာ မဟုတ်တော့ဘူး။"
ယန်ကျန့်၏ ခံစားချက်ကင်းမဲ့ပြီး အေးစက်သောအကြည့်အောက်တွင် ထိုဥက္ကဋ္ဌ၏အပြုံးက အနည်းငယ် တောင့်တင်းသွားသည်။ ယန်ကျန့်၏စကားကြောင့် သူဒေါသထွက်လာသည်။
"ဘာလဲ။ စကားတောင်ပြောလို့မရဘူးလား။ ဒါက ဘယ်လိုတွေ့ဆုံပွဲလဲ၊ ပြန်ပေးဆွဲတာလား။ ယုံချင်ယုံ မယုံချင်နေ၊ ငါအခုချက်ချင်း ရဲခေါ်လိုက်မယ်။ တခြားဘာမှမပြောဘဲနဲ့ ခုနက သေနတ်သံ တစ်ခုတည်းနဲ့တင် မင်းလွတ်မှာမဟုတ်ဘူး။"
"ရဲခေါ်မှာလား။ ဒါဆို ဘာကိုစောင့်နေတာလဲ၊ အခုခေါ်လေ၊ ငါစောင့်နေမယ်။"
ယန်ကျန့်က လက်ဟန်ပြလိုက်သည်။
ထိုဥက္ကဋ္ဌမှာ အံ့အားသင့်သွားပြီး တုံ့ဆိုင်းနေသည်။
သူ့ဘေးက လူတစ်ယောက်က ခေါင်းကိုအနည်းငယ်ခါယမ်းပြပြီး ပြဿနာမရှာဘဲ လိုက်လျောညီထွေနေရန် အကြည့်ဖြင့် သတိပေးလိုက်သည်။
သို့သော် ထိုဥက္ကဋ္ဌက ဂရုမစိုက်ဘဲ မတ်တပ်ထရပ်ကာ ချက်ချင်းဖုန်းခေါ်လိုက်သည်မှာ ထင်ရှားသည်။
"မင်း တာချန်းမြို့မှာ လက်တစ်ဖက်တည်းနဲ့ ကောင်းကင်ကိုဖုံးနိုင်တယ်ဆိုတာ ငါတကယ်မယုံဘူး။"
"ဒီငတုံးကိုတော့ ကယ်လို့မရတော့ဘူး။"
တစ်စုံတစ်ယောက်က တိတ်တဆိတ် ကျိန်ဆဲလိုက်သည်။
"စုံစမ်းစစ်ဆေးမှုမလုပ်ဘဲ တွေ့ဆုံပွဲကိုတက်တယ်လား။ ယန်ကျန့်ရဲ့အဆင့်အတန်းက ဘာလဲဆိုတာတောင်မသိဘဲနဲ့။"
"ဒါက ဦးနှောက်မရှိတဲ့ သူဌေးငတုံးတစ်ယောက်ပဲ ဖြစ်လောက်တယ်။"
အခြားသူများက စိတ်ထဲတွင်တွေးရင်း ဒီကောင်တော့ သွားပြီဟု ခံစားလိုက်ရသည်။
"အတွင်းလူမဟုတ်တဲ့သူက ယန်ကျန့်ကို စော်ကားရဲတယ်လား။ ထင်ရှားတာက သူတို့ 'ကြောက်' ဆိုတဲ့စကားလုံးရဲ့အဓိပ္ပာယ်ကို မသိကြဘူး။"
"အဲ့ဒီလူက တာချန်းမြို့အနီးက ခရိုင်တစ်ခုက အချမ်းသာဆုံးလူဖြစ်ပုံရတယ်၊ အိမ်ခြံမြေနဲ့ သတ္တုတူးဖော်ရေးလုပ်ငန်းလုပ်တယ်။"
မာယို့ချိုင်က ထိုလူကိုတစ်ချက်ကြည့်ရင်း စိတ်ထဲတွင် အနည်းငယ် ပြန်အမှတ်ရလိုက်သည်။
ကျန်းရှန်ကော့သည် ထိုအချိန်တွင် အတော်လေးဆွံ့အ သွားသည်၊ သူလည်း ဒီလူကိုသိသည်၊ ဖန်ဟုန်ဟုအမည်ရပုံရပြီး ယခင်က သူနှင့် စီးပွားရေးပူးပေါင်းဆောင်ရွက်မှုအချို့ ရှိခဲ့သည်။ ဒီတစ်ကြိမ် ဖိတ်ကြားခြင်းမှာ 'လူများလေ ကောင်းလေ' ဆိုသည့်စိတ်ကူးဖြင့်ဖြစ်ပြီး စံနှုန်းနှင့်ကိုက်ညီသော ချမ်းသာသည့်ကုန်သည်များ အမှန်တကယ်မများပြားသောကြောင့် တင်းကျပ်သောရွေးချယ်မှုများ မပြုလုပ်ခဲ့ခြင်းဖြစ်သည်။ တစ်ယောက်ပိုလာလျှင် တစ်ယောက်ပိုလာသည်ပေါ့။
ဖန်ဟုန်ဟုအမည်ရသော ထိုဥက္ကဋ္ဌသည် ဖုန်းကို လျင်မြန်စွာခေါ်ဆိုပြီး အခြေအနေကို ရှင်းပြလိုက်သည်။
"စိတ်မကောင်းပါဘူး၊ ဒါပေမဲ့ ဒီဖြစ်ရပ်က ငါတို့ရဲ့စီရင်ပိုင်ခွင့်အောက်မှာ မရှိပါဘူး။ ဒါ့အပြင် ဒီလူနဲ့ပတ်သက်ပြီး စုံစမ်းမေးမြန်းမှုအားလုံးကို ရပ်တန့်ဖို့ ငါတို့အကြံပေးပါတယ်။ မဟုတ်ရင် ငါတို့က မင်းကို စုံစမ်းစစ်ဆေးမှုတစ်ခု စတင်ရပါလိမ့်မယ်။"
သူ့ကိုမသက်မသာဖြစ်စေသော အကြောင်းပြန်ချက်တစ်ခု ထွက်ပေါ်လာသည်။
"ဘယ်လိုဖြစ်နိုင်မှာလဲ။"
ဖန်ဟုန် တုန်လှုပ်သွားသည်။
သူက ယန်ကျန့်အကြောင်း စုံစမ်းမေးမြန်းခွင့် တားမြစ်ခံရရုံသာမက အခု သူပါ စုံစမ်းစစ်ဆေးခံရတော့မည်လား။
သို့သော် သူစကားမဆုံးခင်မှာပင် ဖုန်းထဲမှ နောက်ထပ်အသံတစ်သံ ထွက်ပေါ်လာသည်။
"မင်းရဲ့ခုနက သံသယဖြစ်ဖွယ် အပြုအမူကြောင့် သုံးရက်အတွင်း ငါတို့သတ်မှတ်ထားတဲ့နေရာကို စစ်ဆေးမေးမြန်းဖို့ လာရောက်ပေးပါ။ မင်းပူးပေါင်းဆောင်ရွက်ခြင်းမရှိရင် ငါတို့က မင်းကို သံသယရှိပြစ်မှုကျူးလွန်သူအဖြစ် စာရင်းသွင်းရပါလိမ့်မယ်။ အဲ့ဒီအချိန်ကျရင် မင်းရဲ့ခရီးသွားလာမှု ကန့်သတ်ခံရရုံသာမက ဖမ်းဆီးခြင်းပါ ခံရပါလိမ့်မယ်။"
ဖန်ဟုန်ဟုအမည်ရသော ထို CEO သည် ချက်ချင်းချွေးပြန်လာပြီး မျက်နှာဖြူဖျော့သွားသည်။
ဒါက ဘယ်လိုနောက်ပြောင်မှုမျိုးလဲ။
ဖုန်းတစ်ချက်ခေါ်ပြီး ယန်ကျန့်ဟုအမည်ရသော ဒီလူအကြောင်း သတင်းပို့ရုံနဲ့ သူတို့က ငါ့ကို စုံစမ်းချင်နေကြတယ်လား။ ဒါတင်မကသေးဘူး၊ ငါမပူးပေါင်းရင် ငါ့ကို ချက်ချင်း ပြစ်မှုကျူးလွန်သူ အဖြစ် သတ်မှတ်ပြီး ဖမ်းဆီးမှာလား။
အခြေအနေက တကယ်ပဲ ဒီလောက်ပြင်းထန်နေတာလား။
ဖန်ဟုန်၏ နှလုံးသားသည် ပြင်းထန်စွာခုန်ပေါက်နေပြီး အခြေအနေ၏ကြီးလေးမှုကို ပိုမိုသိရှိလာသည်။
သို့သော် ယန်ကျန့်သည် ဌာနချုပ်၏စာရင်းတွင် နာမည်တစ်ခုသာဖြစ်နေလျှင်ပင် ခေါင်းဆောင်အဆင့်တစ်ဦး၏ အဆင့်အတန်းသည် မည်မျှမြင့်မားသည်ကို သူနားမလည်သေးပေ။ သူဌာနချုပ်နှင့် လုံးဝအဆက်အသွယ်မပြတ်သရွေ့ သူသည် အလွန်မြင့်မားသော ဆက်ဆံမှုကို ခံစားနေရမည်ဖြစ်သည်။
အထူးသဖြင့် ကိုယ်ရေးကိုယ်တာလုံခြုံရေးကို ကာကွယ်ခြင်းသည် အလွန်အရေးကြီးသည်။
ဖန်ဟုန်က ယန်ကျန့်ကို သတင်းပို့ခြင်းသည် ခေါင်းဆောင်အဆင့်ရှိသူတစ်ဦးကို လက်တုံ့ပြန်နေခြင်းဖြစ်ရာ ကျန်းဟွာကဲ့သို့သောသူက ဘယ်လိုလုပ် ဒီအတိုင်းထိုင်ကြည့်နေပြီး လျစ်လျူရှုနိုင်မည်နည်း။
သူတို့က ယန်ကျန့်ကို တကယ်ကိုင်တွယ်ချင်တယ်ဆိုရင်တောင် ဖန်ဟုန်က ဦးဆောင်ရမည့်သူမဟုတ်၊ ဌာနချုပ်မှ အမိန့်များကို စောင့်ဆိုင်းရမည်ဖြစ်သည်။
အထက်မှ စီစဉ်မှုမရှိဘဲ မည်သူမှ ယန်ကျန့်ကို မထိနိုင်ပေ။
အနည်းဆုံးတော့ လူမှုရေးနောက်ခံအရ ဒီအတိုင်းပင်။
"ကဲ၊ မင်းဖုန်းခေါ်ပြီးပြီလား။ သူတို့ဘာပြောလဲ။"
ယန်ကျန့်က သူ့ကို တည်ငြိမ်စွာ ကြည့်နေဆဲပင်။
"ကျွန်တော်... ဒါ၊ ဒီအခြေအနေက။"
ဖန်ဟုန်က စကားထစ်နေပြီး ဒီအချိန်မှာ ဘာပြောရမှန်းမသိတော့ပေ။
သူ့ကိုဒီလိုမြင်တော့ ယန်ကျန့်က သူအရှုံးနဲ့ရင်ဆိုင်ခဲ့ရမှန်း သိလိုက်သည်။ သူက ဒီလိုအရေးမပါတဲ့ ဇာတ်ကောင်တစ်ယောက်အပေါ် အချိန်ဖြုန်းဖို့မရှိ၊ လက်ကိုဝှေ့ယမ်းပြီး ပြောလိုက်သည်။
"တောင်းပန်၊ ပြီးရင် မင်းထွက်သွားလို့ရပြီ။ သွားတဲ့လမ်းမှာ တံခါးပိတ်သွားဖို့ မမေ့နဲ့။"
"တောင်းပန်ပါတယ်၊ အရမ်းတောင်းပန်ပါတယ်။ မစ္စတာယန်က သေးငယ်တဲ့အမှားတွေအတွက် အငြိုးမထားဘဲ ခုနကဖြစ်ရပ်ကို စိတ်ထဲမထားဖို့ မျှော်လင့်ပါတယ်။"
ဖန်ဟုန်က ချက်ချင်းခါးကိုင်းပြီး အကြိမ်ကြိမ်တောင်းပန်လိုက်ပြီးနောက် လန့်ဖျပ်နေသော ငှက်တစ်ကောင်ကဲ့သို့ ချွေးများတစက်စက်ကျရင်း ထိုနေရာမှ အမြန်ပြေးထွက်သွားသည်။
သူက လူမှားကို စော်ကားမိခဲ့ပြီး တစ်ခဏမျှပင် ဆက်မနေဝံ့တော့ပေ။
"မယုံနိုင်စရာပဲ။"
နောက်တွင်ထိုင်နေသော အလှမယ်များအားလုံးသည် ဒီလိုပြက်လုံးဆန်သော မြင်ကွင်းကို မျက်လုံးပြူးကျယ်စွာ ကြည့်နေကြပြီး လုံးဝမယုံနိုင်စရာဖြစ်နေသည်။
သန်းကြွယ်သူဌေးကြီးတစ်ဦးက ဖုန်းတစ်ချက်ခေါ်ရုံနဲ့ ကြောက်လန့်ထွက်ပြေးသွားတယ်လား။
သူခုနကထွက်သွားတုန်းက သူ့လက်က တုန်နေတုန်းပဲထင်တယ်။
ဒီယန်ကျန့်က တကယ်ပဲ ဘယ်သူလဲ။
ဒီမေးခွန်းက သူတို့စိတ်ထဲမှာ ပေါ်လာသည်၊ အမှောင်ထဲမှာထားခံထားရတဲ့ တခြားလူတွေတောင်မှ မှန်းဆနေကြပေမဲ့ သူတို့က ပိုပြီးစိတ်ရှည်ကြသည်၊ အခြေအနေတွေတည်ငြိမ်သွားပြီးနောက်မှာတော့ မလိုအပ်တဲ့ပြဿနာတွေကို မဆင်မခြင် မရှာကြဘူး။
ဖန်ဟုန်ထွက်သွားတာကိုမြင်တော့ ကျန်းရှန်ကော့က အနည်းငယ် သက်ပြင်းချလိုက်သည်။
အနည်းဆုံးတော့ အဲ့ဒီကောင်က အသက်ရှင်နေသေးပြီး အခြေအနေက ပိုမဆိုးသွားဘူး။
ဒီတွေ့ဆုံပွဲမှာ ယန်ကျန့်က လူတစ်ယောက်ကို သတ်ရဲတယ်ဆိုတာကို သူသံသယမဝင်ဘူး။
"ငါတို့အရင်အကြောင်းအရာကို ဆက်ပြောကြစို့၊ ဒါပေမဲ့ ငါ့မှာ စိတ်ရှည်သည်းခံမှုနည်းတယ်။ တခြားဘယ်သူမဆို အဲ့ဒီလိုပြုမူရင် ငါ့အချိန်ကိုမဖြုန်းဘဲ ကိုယ့်ဘာသာကိုယ် ထွက်သွားပေးပါ။"
ယန်ကျန့်က ပြောရင်း သူ့အကြည့်ကို ပြန်ရုတ်သိမ်းကာ အေးစက်စွာ ပြောလိုက်သည်။
လူတိုင်း တိတ်ဆိတ်သွားကြပြီး ချောင်းဆိုးသံကိုပင် ထိန်းထားကြသည်။
သူ့ကိုမသိသောသူများပင် ယခုအခါ ဒီလူ၏အဆင့်အတန်းနှင့် နောက်ခံသည် ကြီးမားပြီး လုံးဝကြီးကျယ်ခမ်းနားကြောင်း နားလည်သွားကြသည်။ ဘယ်လိုပဲဖြစ်ဖြစ် သူက သူတို့ စော်ကားလို့ရမည့်သူတစ်ယောက်မဟုတ်၊ သူပြောနေတာကို စိတ်မဝင်စားလျှင်တောင် သူ့ကိုစိတ်အနှောင့်အယှက်ဖြစ်အောင်တော့ လုံးဝလုပ်လို့မဖြစ်ပေ။
ယန်ကျန့်က ဆက်ပြောသည်။
"ငါစောစောက ပြောနေခဲ့သလိုပဲ၊ သဘာဝလွန်ဖြစ်ရပ်တွေအကြောင်း... ကဲ၊ အဲ့ဒီအကြောင်းအရာကိုပဲ ဆက်ပြောကြတာပေါ့။ ဒီကိစ္စက လျှို့ဝှက်ချက်တစ်ခု မဟုတ်တော့သလောက်ပါပဲ၊ တချို့လူတွေက အမှောင်ထဲမှာ ရှိနေတုန်း ဒါမှမဟုတ် ယုံကြည်ဖို့ဆန္ဒမရှိကြတာပဲဖြစ်မယ်၊ အဓိကအားဖြင့်တော့ ဒါနဲ့ပတ်သက်ပြီး တိုက်ရိုက်သတင်းထုတ်ပြန်မှု မရှိသေးလို့ပဲ။"
"ဒါပေမဲ့ တချို့အရာတွေက တစ်ခါဖော်ထုတ်ပြီးသွားရင် တုံ့ပြန်ဖို့ နောက်ကျသွားလိမ့်မယ်၊ အနည်းဆုံးတော့ အရေးယူဆောင်ရွက်မှုအပိုင်းမှာပေါ့။ ဒါကြောင့် ငါတို့က တချို့အရာတွေကို ကြိုတင်ပြင်ဆင်ထားဖို့လိုတယ်။"
"ငါအခု တာချန်းမြို့ကို တာဝန်ယူထားပြီး ဒီမြို့ရဲ့လုံခြုံရေးအတွက် တစ်ခုခုလုပ်ပေးဖို့လိုတယ်။ နောက်ဆုံးတော့ ငါလည်း ဒီမှာနေတာပဲ၊ ကောင်းမွန်တဲ့မြို့တစ်မြို့ ပြိုလဲသွားတာကို ဒီအတိုင်း ကြည့်မနေနိုင်ဘူး။ ဒါကြောင့် ငါကုမ္ပဏီတစ်ခု တည်ထောင်ထားတယ်၊ ရှန်ထုံမျှော်စင်မှာ တည်ရှိတယ်။ မင်းတို့စိတ်ဝင်စားရင် ဒီနောက်ပိုင်းမှာ ကျန်းရှန်ကော့၊ ဥက္ကဋ္ဌကျန်း ဒါမှမဟုတ် ငါ့ကုမ္ပဏီရဲ့မန်နေဂျာ ဝမ်ပင်းကို စုံစမ်းမေးမြန်းနိုင်တယ်။ သူတို့က မင်းတို့ရဲ့မေးခွန်းတွေကို ဖြေပေးလိမ့်မယ်။"
ယန်ကျန့်က ဆက်ပြောသည်။
"ဟုတ်ပါတယ်၊ ဘာပဲဖြစ်ဖြစ် ပိုက်ဆံနဲ့တော့ ကင်းကွာလို့မရဘူး။ မင်းတို့ပါဝင်ဖို့ စိတ်အားထက်သန်ရင် ငါ့ကုမ္ပဏီရဲ့စီမံကိန်းတွေမှာ ရင်းနှီးမြှုပ်နှံနိုင်တယ်။ ဒါပေမဲ့ မလိုအပ်တဲ့ပြဿနာတွေကို ရှောင်ရှားဖို့ ငါက အနိမ့်ဆုံးသတ်မှတ်ချက်တစ်ခု ထားရှိထားတယ်၊ သန်းတစ်ထောင်ကနေ စမယ်။"
သန်းတစ်ထောင်လား။
ဒီစကားကိုကြားတော့ လူအများအပြား ချက်ချင်းမှင်တက်သွားကြသည်။
နောက်နေတာလား။
သူတို့အားလုံးက ချမ်းသာတဲ့ကုန်သည်တွေဖြစ်ပေမဲ့ ရန်ပုံငွေ သန်းတစ်ထောင်ထုတ်ယူဖို့က အလွန်ခက်ခဲတယ်၊ သန်းတစ်ထောင်ဆိုရင် ပြောစရာတောင်မလိုဘူး။
သူတို့က ငွေဖြစ်လွယ်အောင် သူတို့ရဲ့စက်မှုလုပ်ငန်း ဒါမှမဟုတ် ရှယ်ယာအများစုကို ရောင်းထုတ်လိုက်မှသာ ဖြစ်နိုင်လိမ့်မယ်။
ဒါက ရင်းနှီးမြှုပ်နှံမှု မဟုတ်တော့ဘူး၊ ဒါက လောင်းကစားပဲ၊ တစ်ယောက်ရဲ့ အသားတင်ပိုင်ဆိုင်မှုတစ်ခုလုံးကို လောင်းကြေးထပ်ပြီး လောင်းကစားလုပ်နေတာပဲ။