လမ်းမှား ၂

'တစ္ဆေမျက်လုံး' ၏ ပထမအဆင့် 'တစ္ဆေနယ်မြေ' က ယူဆောင်လာသော အတုအယောင်ကို အနည်းငယ်မျှသာ အသုံးပြုလိုက်ရုံဖြင့် ယန်ကျန့်သည် ဒီလူများကို သဘာဝလွန်ဖြစ်ရပ်များ၏ အမှန်တရားကို သက်သေပြခဲ့ပြီးဖြစ်သည်။

သူထိုင်ချလိုက်သည်နှင့် ဥက္ကဋ္ဌအများအပြားက ချက်ချင်းလက်မြှောက်ကာ ပြောလိုက်ကြသည်။

"ဒီစီမံကိန်းတွေမှာ ကျွန်တော်ပါဝင်မယ်။"

"ကျွန်တော်လည်း ပါဝင်မယ်။"

တုံ့ပြန်သူများစွာရှိသော်လည်း တုံ့ဆိုင်းနေသူများလည်း အတော်များများရှိသည်၊ သူတို့က ရင်းနှီးမြှုပ်နှံရန် စိတ်မဝင်စား၍မဟုတ်ဘဲ ဝင်ခွင့်ဈေးက သိပ်မြင့်နေသောကြောင့်ဖြစ်သည်။

ယန်ကျန့်သတ်မှတ်ထားသော အနိမ့်ဆုံးသတ်မှတ်ချက်မှာ သန်းတစ်ထောင်ဖြစ်ပြီး ၎င်းသည် သူတို့ကို အပြင်ထုတ်ထားရန် လုံလောက်သည်။ သူတို့က အရာအားလုံးကို ရောင်းချပြီး သူတို့၏ပိုင်ဆိုင်မှု အားလုံးကို ရင်းနှီးမြှုပ်နှံမှုပေါ်တွင် လောင်းကြေးထပ်လိုလျှင်တော့ တစ်မျိုးပေါ့။ သို့သော် သူတို့သာ ထိုသို့လုပ်ခဲ့လျှင် ဒေဝါလီခံရမည်မှာ သေချာသလောက်ပင်။

ဒေဝါလီခံသွားသော ဥက္ကဋ္ဌတစ်ဦးကို ဥက္ကဋ္ဌဟု သတ်မှတ်သေးရဲ့လား။

ထို့ကြောင့် လူအများစုမှာ ကတိကဝတ်ပြုရန် ဆန္ဒမရှိကြသေးပေ။

ဝမ်ပင်း၏စီမံကိန်းတွင် ပါဝင်လိုသူဦးရေမှာ ဒါဇင်ကျော်ခန့်ရှိနေပြီဖြစ်ပြီး ၎င်းသည် ယန်ကျန့်၏မျှော်လင့်ချက်များကို အခြေခံအားဖြင့် ပြည့်မီစေသည်။

ကျန်းယန်၏မျက်လုံးများသည် ထိုအချိန်တွင် စိတ်လှုပ်ရှားမှုများဖြင့် တလက်လက်တောက်ပနေသည်။

အကြောင်းမှာ သူမစီမံခန့်ခွဲသော အကောင့်သည် မကြာမီတွင် ငွေသားသန်းပေါင်းများစွာ တိုးလာတော့မည် ဖြစ်ပြီး ထို့ထက်ပင် ပိုများနိုင်သောကြောင့်ပင်။ ဒီလောက်ကြီးမားသော ငွေပမာဏကို သူမတစ်ယောက်တည်း ကိုင်တွယ်ရခြင်းသည် မယုံနိုင်လောက်အောင် စိတ်လှုပ်ရှားဖွယ်ကောင်းသည်၊ ငွေသည် ယန်ကျန့်၏ပိုင်ဆိုင်မှုဖြစ်သော်လည်း သူမသည် ယန်ကျန့်၏လူဖြစ်သည်ဟု သူမစိတ်ထဲတွင် နက်နက်ရှိုင်းရှိုင်းယုံကြည်ထားသောကြောင့် ထိုငွေသည် သူမနှင့်လည်း သက်ဆိုင်နေသေးသည်။

"ဒါအရမ်းကောင်းတာပဲ၊ သူတို့အားလုံး ရင်းနှီးမြှုပ်နှံချင်ကြတယ်။"

ကျန်းယန်က စိတ်လှုပ်ရှားစွာ အသံတိုးတိုးဖြင့် ပြောလိုက်သည်။

ယန်ကျန့်ကတော့ မလှုပ်မယှက်ပင်။ အမှန်တကယ်တွင် သူ့စွမ်းရည်များဖြင့် ခရီးစဉ်တစ်ခုတည်းကပင် သူ့ကို မယုံနိုင်လောက်သော ငွေပမာဏကို ရရှိစေနိုင်သည်။ သူက ဒီလူတွေကို ပါဝင်စေရခြင်း အကြောင်းရင်းမှာ သူတို့၏စည်းစိမ်ဥစ္စာကို တန်ဖိုးထားသောကြောင့်မဟုတ်ဘဲ သူတို့၏လူအင်အား၊ ပစ္စည်းအင်အားနှင့် ကွန်ရက်အကူအညီများအတွက်ဖြစ်သည်။

နောက်ဆုံးတော့ စီမံကိန်းတွေက အရမ်းများပြီး အကောင်အထည်ဖော်ဖို့ လူတွေလိုတယ်။

ရှန်ထုံမျှော်စင်ရှိ ကုမ္ပဏီတစ်ခုတည်းက အားလုံးကို မကိုင်တွယ်နိုင်ပေ၊ ကျန်းရှန်ကော့၏ ဆောက်လုပ်ရေးကုမ္ပဏီ ပါဝင်လျှင်ပင် လုံလောက်သည်ထက် များစွာဝေးနေသေးသည်။

ဒီအချိန်က တခြားသူတွေကို အားကိုးရမယ့်အချိန်ပဲ။

ဒါက သဘာဝလွန်ဖြစ်ရပ်တွေရဲ့ကိစ္စမဟုတ်ဘဲ သာမန်စီးပွားရေး ပူးပေါင်းဆောင်ရွက်မှု တစ်ခုသာဖြစ်သည်။ တစ်ယောက်တည်းလုပ်ဆောင်လို့မရ၊ အရင်းအမြစ်တွေ၊ လူအင်အားတွေနဲ့ ဘဏ္ဍာရေးအင်အားတွေကို ပေါင်းစည်းခြင်းကသာ မှန်ကန်တဲ့ချဉ်းကပ်မှုပဲ။ ယန်ကျန့်က စီးပွားရေးကိုနားမလည်ပေမဲ့ ကုမ္ပဏီမှာ လွန်ခဲ့တဲ့ရက်အနည်းငယ်အတွင်း ထိတွေ့ဆက်ဆံမှုတွေကနေ နားလည်မှုတချို့ ရရှိခဲ့တယ်။

ပြီးတော့ သူက သိပ်အများကြီးနားလည်ဖို့လည်း မလိုဘူး။

သူက အလုပ်ကို နားလည်တဲ့သူတွေဆီ ယုံကြည်စွာအပ်နှံပြီး သူ့ရဲ့ပူးပေါင်းဆောင်ရွက်မှုကို ပေးရုံသာလိုတယ်။

"ခင်ဗျားတို့ ရင်းနှီးမြှုပ်နှံဖို့ စိတ်ဝင်စားတယ်ဆိုရင် ကျွန်တော့်ကုမ္ပဏီကို အချိန်မရွေးလာပြီး ဥက္ကဋ္ဌဝမ်ကို ရှာနိုင်ပါတယ်။ သူက ဒီကိစ္စအားလုံးကို တာဝန်ယူထားပါတယ်။"

ယန်ကျန့်က ဆိုဖာပေါ်က တစ်ဖက်ခြမ်းမှာထိုင်နေတဲ့ ဝမ်ပင်းကို လက်ညှိုးထိုးပြရင်း ဖြည်းဖြည်းချင်းပြောလိုက်တယ်။

ဝမ်ပင်းက ခေါင်းညိတ်ပြီး သူ့နေရာကို အချက်ပြဖို့ အားလုံးကို လက်ဟန်ပြလိုက်တယ်၊ သူ့မျက်နှာအမူအရာက တည်ငြိမ်နေပေမဲ့ သူ့နှလုံးသားထဲမှာတော့ အံ့ဩမှုတွေနဲ့ ပြည့်နှက်နေတယ်။

ကမ္ဘာပေါ်မှာ ဘယ်နေရာမှာများ စီးပွားရေးလုပ်ပြီး ရင်းနှီးမြှုပ်နှံမှုတွေကို ဒီလိုဆွဲဆောင်ကြလို့လဲ။

ဒါက ကလေးကစားသလိုပဲ、မမျှော်လင့်ဘဲ ရိုးရှင်းပြီး လွယ်ကူနေတယ်။

အမှန်စင်စစ်၊ စီးပွားရေးလုပ်ရတာ ခက်ခဲတာမဟုတ်ဘူး၊ လောကကြီးက ပြောင်းလဲနေတာပဲ။ ဒီချမ်းသာတဲ့ပုဂ္ဂိုလ်တွေက သတင်းတွေနဲ့ ကောလာဟလတွေကို ရရှိပြီးသားဖြစ်လို့ ကြိုတင်ပြင်ဆင်နေကြတာ။

သူတို့ကို လန့်စေခဲ့တာက ယန်ကျန့်မဟုတ်ဘူး၊ အခြေအနေပဲ။

"လွန်ခဲ့တဲ့ခြောက်လက ဆင်းရဲတဲ့ကျောင်းသားတစ်ယောက်က ဒီအခြေအနေအထိ ကြီးထွားလာပြီး မြို့တစ်မြို့လုံးကို စီမံခန့်ခွဲလိမ့်မယ်လို့ ဘယ်သူကများ စိတ်ကူးမိမှာလဲ... တကယ်ပဲ ကြပ်တည်းတဲ့ကာလတွေမှာ သူရဲကောင်းကြီးတွေ ပေါ်ထွက်လာတာပဲ။ ရှန်းရှန်းနဲ့သူ့ကြားမှာ ဖွံ့ဖြိုးတိုးတက်မှုမရှိခဲ့တာပဲ စိတ်မကောင်းစရာ၊ မဟုတ်ရင် ရလဒ်ကတစ်မျိုးတစ်ဖုံဖြစ်နေမှာ။"

ဝမ်ပင်းက သူ့စိတ်ထဲမှာ ညည်းညူလိုက်တယ်။

အမြဲတမ်းအေးစက်ပြီး ခံစားချက်ကင်းမဲ့ပုံပေါ်တဲ့ သူ့သမီး ဝမ်ရှန်းရှန်းကို စဉ်းစားမိတော့ တကယ်ပဲ ချစ်ခင်စရာမကောင်းဘူး။

ဒါ့အပြင်... အစပိုင်းမှာ ယန်ကျန့်ကို သူ့ဇနီးက မောင်းထုတ်ခဲ့တယ်၊ အဲ့ဒါသာမဖြစ်ခဲ့ရင် အခြေအနေက ပြောင်းလဲသွားနိုင်တယ်။

ဝမ်ပင်းက ယန်ကျန့်ရဲ့ ဘယ်ညာမှာထိုင်နေတဲ့ အမျိုးသမီးနှစ်ယောက်ကို တစ်ချက် လှမ်းကြည့်လိုက်တယ်။

ဒါပေမဲ့ ယနေ့ခေတ် ယန်ကျန့်လို အဆင့်အတန်းရှိတဲ့လူတစ်ယောက်အတွက်တော့ လှပတဲ့အမျိုးသမီးတွေရဲ့ အဖော်အဖြစ်နေပေးမှုက မလိုအပ်တော့ဘူး၊ အထူးသဖြင့် ကျန်းယန်က ယန်ကျန့်နဲ့ အချိန်အတော်ကြာ အတူရှိခဲ့ပြီး ကိုယ်ပိုင်အိမ်ထိန်းရော၊ ကုမ္ပဏီရဲ့စာရင်းကိုင်ပါဖြစ်တယ်။ သူမရရှိထားတဲ့ ယုံကြည်မှုအဆင့်က အဆင့်အတန်းရှိတဲ့လူတွေအတွက် အရမ်းရှင်းလင်းတဲ့ အရာတစ်ခုကို ဖော်ပြနေတယ်။

"ငါဒီနေ့ပြောစရာရှိတာက ဒီလောက်ပဲ။ ငါတို့အသိုင်းအဝိုင်းထဲက တချို့အရာတွေက လျှို့ဝှက်ချက်တွေဖြစ်ပြီး မင်းတို့ကို ထိတ်လန့်မှုမဖြစ်စေဖို့ ငါဖော်ထုတ်ခွင့်မရှိဘူး။ မင်းတို့စိုးရိမ်တယ်ဆိုရင် အွန်လိုင်းမှာ သက်ဆိုင်ရာအကြောင်းအရာတွေကို ရှာဖွေနိုင်တယ်။ ငါထပ်မပြောတော့ဘူး၊ ပါတီကို ဆက်ပြီးပျော်ရွှင်စွာ ဆင်နွှဲကြပါ။"

ယန်ကျန့်က ထပ်မတ်တပ်ရပ်ပြီး ထွက်ခွာဖို့အသင့်ဖြစ်နေပြီ။

"ဥက္ကဋ္ဌယန်၊ ခဏစောင့်ပါဦး၊ အားမနာဘူးဆိုရင် ဥက္ကဋ္ဌယန်ကို မေးခွန်းတစ်ခုမေးချင်လို့ပါ။"

ထိုအချိန်တွင် ဥက္ကဋ္ဌတစ်ဦးက လက်မြှောက်ပြီး ပြောလိုက်သည်။

ယန်ကျန့်က ခြေလှမ်းကိုရပ်လိုက်ပြီး မေးလိုက်သည်။

"မေးခွန်းက ဘာလဲ။"

ထိုလူက ပြောသည်။

"ငါတို့ရင်းနှီးမြှုပ်နှံသူတွေ တကယ်ပဲ ဘေးအန္တရာယ်တစ်ခုခုနဲ့ ကြုံတွေ့ရရင် ကုမ္ပဏီက ငါတို့ကို လာကယ်တင်ပေးနိုင်မလား။"

အခြားသူများလည်း ယန်ကျန့်ဘက်သို့ လှည့်ကြည့်လိုက်ကြပြီး ဒီမေးခွန်းက အထူးအရေးကြီးတယ်လို့ ခံစားလိုက်ရသည်။

ရင်းနှီးမြှုပ်နှံမှုက တစ်ခု၊ ဒါပေမဲ့ အရေးကြီးတာက သူတို့အသက်ရဲ့အာမခံချက်ပဲ။

ယန်ကျန့်က ခဏစဉ်းစားပြီး ပြောလိုက်သည်။

"တာချန်းမြို့အတွင်းမှာ ဘယ်ဘေးအန္တရာယ်မဆို ငါ့ဆီကို ယူလာလို့ရတယ်။ ငါမရှိရင်တောင် ကယ်တင်ဖို့တစ်ယောက်ယောက်ကို စီစဉ်ပေးမယ်။ ထုံးစံအတိုင်းပဲ၊ ရင်းနှီးမြှုပ်နှံသူတွေအနေနဲ့ မင်းတို့ရဲ့ကိုယ်ပိုင်လုံခြုံရေးကို အာမခံပေးလိမ့်မယ်။ ဒါပေမဲ့ မင်းတို့ တာချန်းမြို့ကနေထွက်သွားတာနဲ့ ငါမင်းတို့အတွက် ဘာမှမလုပ်ပေးနိုင်တော့ဘူး။ မင်းတို့နိုင်ငံခြားမှာ ဒုက္ခရောက်နေရင် ငါ့အကူအညီကို ခေါ်တာက ဖြစ်နိုင်မှာမဟုတ်ဘူး၊ ဒါက အသက်ကယ်တာမဟုတ်ဘူး၊ အလောင်းကောက်တာပဲ။"

ဥက္ကဋ္ဌအများအပြား ရယ်မောလိုက်ကြပြီး ယန်ကျန့်၏စကားများကို ယုံကြည်စိတ်ချရသည်ဟု တွေ့ရှိကြသည်။

"ဒါဆိုရင်တော့ စိတ်အေးရတာပေါ့။"

ထိုဥက္ကဋ္ဌက ပြောရင်း သဘောတူညီစွာ ခေါင်းညိတ်လိုက်ပြီး တာချန်းမြို့သို့ ပြောင်းရွှေ့ရန် ဆုံးဖြတ်လိုက်သည်။

"နောက်ထပ်မေးခွန်းတွေရှိသေးရင် အားမနာတမ်းမေးနိုင်ပါတယ်၊ ကျွန်တော်တတ်နိုင်သလောက် ဖြေကြားပေးပါ့မယ်။"

ယန်ကျန့်၏သဘောထားမှာ ဒီတစ်ကြိမ်တွင် အတော်လေးခင်မင်ရင်းနှီးနေသည်၊ နောက်ဆုံးတော့ ဘဏ္ဍာရေးကဏ္ဍကို ထည့်စဉ်းစားရမည်လေ။

မာယို့ချိုင်က တစ်ခဏမျှ တုံ့ဆိုင်းပြီးနောက် ပြောလိုက်သည်။

"ဥက္ကဋ္ဌယန်က တာချန်းမြို့ရဲ့ခေါင်းဆောင်လို့ ကျွန်တော်ကြားဖူးပါတယ်။ ဒီခေါင်းဆောင်ဆိုတာ ဘာကိုဆိုလိုတာလဲ။"

"ဌာနချုပ်က စီစဉ်ပေးတာတစ်ခုပဲ။ သဘာဝလွန်ဖြစ်ရပ်တွေကို လုံလောက်အောင်ဖြေရှင်းနိုင်တဲ့ ထိပ်တန်းတစ္ဆေဆရာတွေကို ခေါင်းဆောင်အဖြစ် ရွေးချယ်နိုင်တယ်..."

ယန်ကျန့်က ချက်ချင်းရှင်းပြလိုက်သည်၊ ဒါက အပြင်လူတစ်ယောက်အတွက် လျှို့ဝှက်ချက်တစ်ခုလို ထင်ရပေမဲ့ သူ့အတွက်တော့ အနည်းငယ်စုံစမ်းရုံနဲ့ ရနိုင်တဲ့သတင်းအချက်အလက်တစ်ခုသာဖြစ်သည်။

နောက်ဆုံးတော့ အသိုင်းအဝိုင်းပြင်ပကလူတွေက သတင်းအချက်အလက်ကို တန်းတူညီမျှ ရရှိနိုင်မှာမဟုတ်ဘူး။

ခေါင်းဆောင် ဟုတ်လား။

ယန်ကျန့်၏ဖော်ပြချက်ကို နားထောင်ပြီးနောက် လူအများအပြားက သိနားလည်သောအကြည့်များဖြင့် အပြန်အလှန်ကြည့်လိုက်ကြပြီး သူတို့မှန်ကန်စွာ လောင်းကြေးထပ်ခဲ့ကြသလိုမျိုး စိတ်သက်သာရာ ရသွားကြသည်။

ခေါင်းဆောင်တစ်ဦး၏အာဏာများသည် ရှေးခေတ်က မြို့စားနယ်စားတစ်ဦးနှင့်တူအောင် မယုံနိုင်လောက်အောင် ကျယ်ပြန့်လှသည်။

"ခေါင်းဆောင်ယန်က ဘာလို့ မြို့တစ်မြို့တည်းကိုပဲ စီမံခန့်ခွဲတာလဲ။ ခေါင်းဆောင်ယန်ရဲ့ အရင်ဖော်ပြချက်အရဆိုရင် စီရင်ပိုင်ခွင့်က မြို့တစ်မြို့ထက် အများကြီး ပိုကျယ်ပြန့်သင့်တာ မဟုတ်ဘူးလား။"

တစ်စုံတစ်ယောက်က အနည်းငယ်သံသယဖြင့် မေးလိုက်သည်။

ယန်ကျန့်က ပတ်ပတ်လည်ကိုတစ်ချက်ကြည့်ပြီး သူ့ကိုစက္ကန့်အနည်းငယ်စိုက်ကြည့်ကာ ပြောလိုက်သည်။

"ငါမစီမံချင်လို့၊ ပြီးတော့ ငါမစီမံနိုင်လို့ပဲ။ ပိုင်နက်ပိုများတာက အမြဲတမ်းပိုကောင်းတာမဟုတ်ဘူး။ လောဘကြီးတဲ့လူတွေက ပိုမြန်မြန် သေတတ်တယ်။ မင်းကို ကမ္ဘာ့သမ္မတလုပ်ခိုင်းရင် မင်းကမ္ဘာ့ငြိမ်းချမ်းရေးကို အာမခံနိုင်မလား။ မင်းကို ရွာတစ်ရွာကို တာဝန်ယူခိုင်းရင်တော့ ပြဿနာမရှိမှာ သေချာတယ်၊ ပြီးတော့ အရာရာကို ကောင်းကောင်းစီမံခန့်ခွဲနိုင်မယ်လို့ မင်းအာမခံနိုင်တယ်။"

"သြော် ဒီလိုကိုး၊ ကျွန်တော် ဘက်စုံမစဉ်းစားမိတဲ့အတွက် တောင်းပန်ပါတယ်။"

ထိုလူက ချက်ချင်းတောင်းပန်လိုက်သည်။

သူ့အရင်မှတ်ချက်များက ယန်ကျန့်၏စွမ်းရည်များကို သံသယဝင်ခြင်းကို ဖော်ပြခဲ့သည်မှာအမှန်ပင်၊ သူ့ပိုင်နက်၏ အရွယ်အစားကိုမဟုတ်၊ သို့သော် အခုတော့ သူ့အတွေးက မှားယွင်းနေကြောင်း သူသဘောပေါက်သွားသည်။

စီမံခန့်ခွဲသည့်ဧရိယာ ပိုကြီးလေ၊ အချို့နေရာများ လျစ်လျူရှုခံရမည်မှာ ပိုသေချာလေပင်။

ဒါက ယန်ကျန့်အတွက် ကောင်းသော်လည်း သူတို့ကျန်တဲ့သူတွေအတွက်တော့ အလွန်ဆိုးရွားသောသတင်းပင်။

ယန်ကျန့်၏ စက္ကန့်အနည်းငယ်ကြာသော အာရုံစိုက်မှုက သူ့ကို ဒီလိုအတွေးတွေစွန့်လွှတ်ဖို့ သတိပေးချက်တစ်ခုပင်။

ထို့နောက် ယန်ကျန့်က လူအချို့၏သံသယများကို ရှင်းလင်းပေးခဲ့ပြီး လမ်းခုလတ်မှာရှိနေသူများ တုံ့ဆိုင်းလာကြသည်။ တုံ့ဆိုင်းနေသူအများအပြား ရင်းနှီးမြှုပ်နှံရန် ဆုံးဖြတ်ချက်ချလိုက်ကြသည်။

"ခေါင်းဆောင်ယန်၊ ဒီနေ့တွေ့ဆုံပွဲက နှောင့်ယှက်မှုတစ်ခုဖြစ်ခဲ့ပြီး ကျွန်တော်အခုပဲပြန်ပါတော့မယ်။ နောက်တစ်ခါတွေ့တဲ့အခါမှာ မျက်နှာချင်းဆိုင်တွေ့တာနဲ့ ဓားဆွဲထုတ်ကြမယ့်အစား ဒီနေ့လိုပဲ ထိုင်ပြီးစကားစမြည်ပြောနိုင်ဖို့ မျှော်လင့်ပါတယ်။"

တစ်စုံတစ်ယောက်က ပြောလိုက်သည်။

မကြာမီတွင် ဝမ်ဟန်က မတ်တပ်ထရပ်ပြီး စောစောပြန်ရန် ပြင်ဆင်လိုက်သည်။

ယန်ကျန့်က သူ့ကိုကြည့်လိုက်သည်။

"ဒါကလည်း မင်းဘယ်လောက်လွဲမှားသွားမလဲဆိုတဲ့အပေါ်မှာ မူတည်တယ်။ မင်းက တစ္ဆေကြမ်းတစ်ကောင်နဲ့ မခြားလောက်အောင် လွဲမှားသွားရင်တော့ ငါမင်းကို ဒီလောက်ယဉ်ကျေးမှာမဟုတ်ဘူး။"

"မျှော်လင့်ပါတယ်လေ။"

ဝမ်ဟန်က ခေါင်းညိတ်ပြီး လှည့်ထွက်သွားသည်။

ဥက္ကဋ္ဌချန်က တုံ့ဆိုင်းနေသော်လည်း သူ့နောက်သို့မလိုက်ပေ။ အဲ့ဒီအစား သူက နေခဲ့ရန် ရွေးချယ်လိုက်သည်။

ထိုအချိန်တွင် ယန်ကျန့်က ခန်းမထဲတွင် လျှောက်သွားရင်း ကျန်းယန်နှင့် ကျန်းလီချင်တို့နှင့်အတူ အစားအသောက်များစားကာ လူအချို့ကို နှုတ်ဆက်ပြီး စကားစမြည်ပြောနေသည်။ ဟုတ်ပါတယ်၊ ထိုအချိန်အတွင်းမှာ သူရရှိခဲ့သမျှမှာ ချီးကျူးစကားများနှင့် မြှောက်ပင့်စကားများသာဖြစ်သည်။

ယန်ကျန့်က ငယ်ရွယ်ပြီး အရည်အချင်းရှိကြောင်း ချီးကျူးစကားများနှင့် သူ့အနားသို့ ပိုမိုချဉ်းကပ်ရန် ရည်ရွယ်သည်။

"ဥက္ကဋ္ဌယန်၊ စောစောကအတွက် တကယ်ပဲတောင်းပန်ပါတယ်၊ ရှင့်ကိုမမှတ်မိလို့ပါ။ ကျွန်မဒဏ်ကြေးအနေနဲ့ တစ်ခွက်သောက်ပါ့မယ်၊ ဥက္ကဋ္ဌယန်က စိတ်သဘောထားကြီးပြီး စောစောကနားလည်မှုလွဲတာကို စိတ်ထဲမထားဘူးလို့ မျှော်လင့်ပါတယ်။"

ထိုအချိန်တွင် ချစ်စဖွယ်အသံတစ်ခု ထွက်ပေါ်လာသည်။ စောစောက ခြေတံရှည်အလှမယ် ထန်ယန်ယန်သည် ဝိုင်နီတစ်ခွက်ကိုင်ကာ အလွန်တောင်းပန်သောပုံစံဖြင့် လျှောက်လာသည်။

ထိုအချိန်တွင် သူမသည် ကြောက်ရွံ့မှုနှင့် မျှော်လင့်ချက်နှစ်မျိုးစလုံးကို ခံစားနေရသည်။

နောက်ဆုံးတော့ သူမက ယန်ကျန့်နှင့် ကျန်းဝေ့ကို စိတ်ထဲကနေ အရူးတွေလို့ ကျိန်ဆဲခဲ့ပေမဲ့ အပြင်မှာတော့ ထုတ်မပြောခဲ့ဘူး။

ထုတ်မပြောရင် မပြောဘူးပေါ့။

ပြီးတော့ သူမသာ အနည်းငယ်မျှသောဆက်သွယ်မှုတစ်ခုကို တည်ထောင်နိုင်ခဲ့ရင် အရမ်းကောင်းမှာပဲ။

"ရပါတယ်။ ဒီမှာ ကျွန်တော့်ကို မှတ်မိတဲ့သူ သိပ်မရှိပါဘူး။"

ယန်ကျန့်က အေးဆေးတည်ငြိမ်စွာ ပြန်ဖြေသည်။

"ဥက္ကဋ္ဌယန်က ပွင့်လင်းတည့်တိုးသမားပဲ။ ဒါဆိုရင် ကျွန်မဒီတစ်ခွက်ကို တောင်းပန်တဲ့အနေနဲ့ သောက်လိုက်ပါ့မယ်။"

ထန်ယန်ယန်က မတုံ့ဆိုင်းဘဲ ဝိုင်နီကို တစ်ကျိုက်တည်းမော့ချလိုက်သည်။

"တောင်းပန်စရာမလိုပါဘူး။ မင်း ဘာအမှားမှမလုပ်ခဲ့ဘူး။"

ယန်ကျန့်က ပြောသည်။

ထန်ယန်ယန်က သူမဝိုင်ခွက်ကို ချလိုက်သည်၊ သူမပါးပြင်များက အရက်အရှိန်ကြောင့် နီမြန်းနေပြီး ချစ်စဖွယ်အသံဖြင့် မေးလိုက်သည်။

"ဥက္ကဋ္ဌယန်ရဲ့ကုမ္ပဏီက ဝန်ထမ်းအသစ်ခေါ်နေသေးလားမသိဘူး။ ကျွန်မ ရှင့်ကုမ္ပဏီမှာ အလုပ်လုပ်ချင်လို့ပါ။ ရှင်ဘယ်လိုသဘောရလဲ။"

ဒီစကားထွက်လာသည်နှင့်...

ကျန်းယန်က ချက်ချင်းသတိထားလိုက်ပြီး ထိုအမျိုးသမီးကို သံသယဖြင့် စိုက်ကြည့်လိုက်သည်။

အမျိုးသမီးတစ်ယောက်အနေနဲ့ ဒီလူက ဘာတွေကြံစည်နေလဲဆိုတာ သူမ ရှင်းရှင်းလင်းလင်း နားလည်သည်။

သူက ယန်ကျန့်ကို သွေးဆောင်ဖို့ကြိုးစားနေတာ ထင်ရှားသည်။

"ငါကုမ္ပဏီကိစ္စတွေကို ရှားရှားပါးပါးပဲ ကိုင်တွယ်တယ်။ အာဝေ့က ဝန်ထမ်းခန့်တာကို တာဝန်ယူတယ်။ အာဝေ့၊ မင်းဘယ်မှာလဲ။"

ယန်ကျန့်က ပတ်ပတ်လည်ကို ကြည့်လိုက်သည်။

"ရှောင်ယန်၊ ဘာကိစ္စလဲ။ ငါဒီမှာစားနေတယ်။ အရမ်း အလုပ်များနေတယ် သိလား။ မင်းလည်း အရွယ်ရောက်နေပြီ၊ ကိုယ့်အားကိုယ်ကိုးတတ်အောင် သင်သင့်ပြီ။ အရာရာတိုင်းအတွက် ငါ့ကို အားမကိုးနဲ့၊ ငါ့မှာ ဖိအားတွေများနေပြီ။"

ကျန်းဝေ့က ပန်းကန်တစ်ချပ်ကိုင်ပြီး စားရင်း လျှောက်လာကာ ပြောလိုက်သည်။

"ဒီအလှမယ်က ကုမ္ပဏီမှာဝင်လုပ်ချင်လို့တဲ့။ မင်း အလုပ်ပေးနိုင်မလား။"

ယန်ကျန့်က ပြောသည်။

"ပြဿနာမရှိဘူး။"

ကျန်းဝေ့က စားနေရင်း ခေါင်းညိတ်ကာ ပြန်ဖြေသည်။

"ဗိုလ်ချုပ်ဝေ့၊ မင်္ဂလာပါ။"

ထန်ယန်ယန်က ပြုံးပြီးနှုတ်ဆက်လိုက်သည်။

"ငါက ဗိုလ်ချုပ်ဝေ့မဟုတ်ဘူး။ ငါ့မျိုးရိုးက ကျန်း... ကုမ္ပဏီမှာ အလုပ်လုပ်ချင်တယ်၊ ပြဿနာမရှိဘူး။ မင်းဂိမ်းကစားတတ်လား။"

ကျန်းဝေ့က ပြောသည်။

"ဟမ်။"

ထန်ယန်ယန်၏အပြုံးက တောင့်ခဲသွားပြီး ရုတ်တရက် သံသယများဖြင့် ပြည့်နှက်သွားသည်။

"ငါဟိုဘက်မှာ သွားထိုင်လိုက်ဦးမယ်။"

ယန်ကျန့်က ကျန်းဝေ့ပခုံးကို ပုတ်ပြီး ထွက်သွားသည်။

"ဘာလဲ၊ ရှင် ခုနက အမျိုးသမီးကို ကြိုက်လို့လား။"

ယခုအခါ ယန်ကျန့်လက်ကို တွဲထားသော ကျန်းယန်က သဝန်တိုဟန်ဖြင့် ပြောလိုက်သည်။

"သူမမှာ ဘာကောင်းတာရှိလို့လဲ။ ကိုယ်လုံးကိုယ်ပေါက်မှာ ကျန်းအစ်မကြီးကို မယှဉ်နိုင်ဘူး၊ ရုပ်ရည်မှာလည်း ငါ့ကိုမယှဉ်နိုင်ဘူး။ သူက အရပ်ရှည်လို့သက်သက်ပဲလား။"

"ဒါက သာမန်လူမှုဆက်ဆံရေးတစ်ခုပါ၊ မဟုတ်တာတွေမပြောနဲ့။"

ကျန်းလီချင်က ရှင်းပြရင်း သူမအကြည့်က ယန်ကျန့်အပေါ် တစ်ခဏမျှ စွဲမြဲသွားပြီး ပြုံးလိုက်သည်။

"ဒါ့အပြင် သူက စိတ်အားထက်သန်စွာ အရက်ငှဲ့ပေးနေတာလေ။ ပြုံးနေတဲ့မျက်နှာကို လက်နဲ့မရိုက်ရဘူးဆိုသလိုပဲ၊ ငါတို့က ဟန်ဆောင်မျက်နှာဖုံးကိုတော့ ထိန်းထားရဦးမှာပေါ့။"

"ဒီမိန်းမတွေ ယန်ကျန့်အနားမှာ ဝဲနေတာကို ငါမကြိုက်ဘူး။"

ကျန်းယန်က ခေါင်းအနည်းငယ်ငုံ့ရင်း တိုးတိုးလေးပြောလိုက်သည်။

ယန်ကျန့်က တိတ်ဆိတ်နေပြီး သူ့အတွေးများက လွင့်မျောနေသည်။

သူက မကြာသေးမီကဖြစ်ရပ်ကို စဉ်းစားနေခြင်းမဟုတ်ဘဲ စောစောကထွက်သွားသော ဝမ်ဟန်၏စကားများကို စဉ်းစားနေခြင်းဖြစ်သည်။

တစ္ဆေကြမ်းများကို ထိန်းချုပ်သည့်လမ်းကြောင်းက မှားယွင်းနေခဲ့လျှင်...

မှန်ကန်သောလမ်းကြောင်းက ဘာဖြစ်မည်နည်း။