ဓားသင်္ချိုင်းဂူ
Vol. 2 Ch. 20
တောင်တန်းများတွင် အချိန်သည် လျင်မြန်စွာ ကုန်ဆုံးပြီး ကျင့်ကြံခြင်းသည် နှစ်များကို မေ့ပျောက်သွားစေသည်။ သူ၏ဆရာသခင်ကို အသိအမှတ်ပြုပြီးနောက် တရားဝင်တပည့်တစ်ဦး ဖြစ်လာကတည်းက လီချန်၏ ကျင့်ကြံမှုဘဝသည် တစ်ဖန်ငြိမ်းချမ်းသွားသည်။
ယခင်ဒုက္ခများသည် မရှိခဲ့သကဲ့သို့ ဖြစ်နေသည်။
လီချန်သည် တဖြည်းဖြည်း ထိုကိစ္စကို မေ့လျော့လိုက်သည်။
သူသည် စုန့်ယင်းယင်းထံသို့ သွားပြီး သူမဘာကြောင့် လျှို့ဝှက်ချက်ကို ပေါက်ကြားစေခဲ့သည်ကိုလည်း မမေးပေ။
မည်သို့ပင်ဖြစ်စေ သူတို့သည် တစ်ခါသာ တွေ့ဆုံခဲ့ပြီး လောင်စုန့်မှလွဲ၍ သူတို့သည် များများစားစား ပတ်သက်မှုမရှိပေ။
သူမတွင် သူမ၏လမ်းရှိသလို၊ သူ့တွင်လည်း သူ၏တာအို ရှိသည်။
ဒေါင်!
ကြည်လင်သော ခေါင်းလောင်းသံသည် တောင်တန်းများနှင့် တောအုပ်များအနှံ့ ပဲ့တင်ထပ်သွားပြီး နတ်ဘုရားဓားဂိုဏ်း၏ ငြိမ်သက်မှုကို ဖြိုခွင်းလိုက်သည်။
၎င်းသည် နေ့သစ်တစ်ခု၏ အစကို ကိုယ်စားပြုလေသည်။
သို့သော် အချိန်ပြခေါင်းလောင်းကို ထိုးပြီးနောက် လီချန်သည် ချက်ချင်း နေရာယူပြီး နှလုံးသားမဲ့ဓားသိုင်းနည်းစနစ်ကို လေ့ကျင့်သည်။ သူ၏ခန္ဓာကိုယ်အတွင်းမှ ပေါများသော အတွင်းချီသည် အတွင်းအားကျင့်စဉ်ကျမ်းအတိုင်း လည်ပတ်နေသည်။
အံ့ဩဖွယ်ကောင်းလောက်အောင် စူးရှသော အရှိန်အဝါတစ်ခုသည် လေထုထဲသို့ ပျံ့နှံ့ပြီး ၎င်းကို ဖြတ်တောက်သွားသည်။ သူလေ့ကျင့်နေစဉ် ဓားချီအစင်းများသည် သူ၏ပတ်ဝန်းကျင်တွင် ဝန်းရံပြီး သွားလာနေသည်၊ နောက်ဆုံးတွင် ဓားချီကိုသာ မြင်နိုင်ပြီး လူ၏ခြေရာကို မမြင်နိုင်တော့ပေ။
ဓားသံတဝှီးဝှီးသာ ခေါင်းလောင်းစင်အနှံ့ ပဲ့တင်ထပ်နေသည်။
အချိန်အတော်ကြာပြီးနောက် လီချန်သည် ရုတ်တရက် သူ၏ဓားကို ဓားအိမ်ထဲသို့ ထည့်လိုက်သော်လည်း ပုံသဏ္ဌာန်မဲ့ ဓားအရှိန်အဟုန်သည် အချိန်ကြာမြင့်စွာ တည်ရှိနေသည်။
သူ၏ခန္ဓာကိုယ်အတွင်းမှ ဆူပွက်နေသော အတွင်းချီကို ငြိမ်သက်စေပြီးနောက် သူသည် အသက်ရှည်ရှည်တစ်ချက် ရှိုက်ထုတ်လိုက်သည်။ သူ၏မျက်လုံးများသည် ထက်မြက်ပြီး စူးရှသောအလင်းရောင်ဖြင့် တောက်ပနေသည်။
ရုတ်တရက် အတွေးတစ်ခု သူ၏စိတ်ထဲသို့ ဖြတ်သွားသည်။ သူသည် စနစ်မျက်နှာပြင်ကို ခေါ်ယူပြီး နောက်ဆုံးသတင်းအချက်အလက်များကို စစ်ဆေးလိုက်သည်။
ဟို့စ်(ထ်): လီချန်။
ကျင့်ကြံမှုအဆင့်: မွေးပြီးအဆင့် (ပဉ္စမအဆင့် ၉/၁၀၀)။
ပူဇော်ကိရိယာ: အချိန်ပြခေါင်းလောင်း (ရတနာ ၉၉၃/၁၀၀၀)။
သိုင်းပညာ: ဓားထိုးဖောက်လက်သီးကွက် (ပြည့်စုံခြင်းအဆင့်)၊ နှလုံးသားမဲ့ဓားသိုင်းကျမ်း (အငယ်စားပြီးမြောက်ခြင်း ၂၃/၁၀၀)။
ခုနစ်ရက်အတွင်း အချိန်ပြခေါင်းလောင်းသည် တစ်ဖန်အဆင့်မြှင့်တင်နိုင်တော့မည်။
သူ၏လက်ရှိကျင့်ကြံမှုအဆင့်သည် မွေးပြီးအဆင့်၏ ပဉ္စမအဆင့်သို့ ရောက်ရှိနေပြီဖြစ်သည်။
ဤအရှိန်သည် နှေးသည်ဟု မသတ်မှတ်ပေ။
မည်သို့ပင်ဖြစ်စေ ခြောက်လအတွင်း သူသည် မွေးပြီးအဆင့် ဒုတိယအဆင့်မှ ပဉ္စမအဆင့်သို့ တက်လှမ်းခဲ့သည်၊ ၎င်းမှာ အငယ်စားအဆင့်သုံးဆင့်အထိ သိသိသာသာ တိုးတက်မှုဖြစ်သည်။
ဤသည်မှာ ချီသွေးအားဆေးလုံး၊ စိတ်ဝိညာဉ်အားဖြည့်ဆေးလုံး၊ နှင့် ရှားပါးသားရဲအသားခြောက်တို့၏ အကူအညီကြောင့် ဖြစ်သည်မှာ သေချာသည်။ ခေါင်းလောင်းသံ၏ အခန်းကဏ္ဍသည်လည်း မရှိမဖြစ်လိုအပ်သည်။
ထို့အပြင် နှလုံးသားမဲ့ဓားသိုင်းကျမ်းသည်လည်း အငယ်စားပြီးမြောက်ခြင်းသို့ ရောက်ရှိခဲ့သည်။
သို့သော်လည်း သူ၏လက်ရှိကျင့်ကြံမှုတိုးတက်မှုသည် နှစ်ရက်လျှင် တစ်မှတ်သာ တိုးတက်ပြီး နှလုံးသားမဲ့ဓားသိုင်းကျမ်း၏ အငယ်စားပြီးမြောက်ခြင်းအဆင့်သည် တစ်မှတ်တိုးရန် သုံးရက် လိုအပ်သည်။
"အချိန်ပြခေါင်းလောင်း အဆင့်မြှင့်တင်ပြီးနောက်ဆိုရင် ငါ့ရဲ့နောက်ဆက်တွဲကျင့်ကြံမှုက အများကြီး ပိုလွယ်ကူလာလောက်တယ်။"
လီချန်သည် မျှော်လင့်ချက်များဖြင့် ပြည့်နှက်နေသည်။
အချိန်သည် တကယ်ပဲ လျင်မြန်စွာ ကုန်ဆုံးသည်။
သူသည် နတ်ဘုရားဓားဂိုဏ်းတွင် သုံးနှစ်ကျော် နေထိုင်ခဲ့ပြီဖြစ်သည်။
......
နေ့လည်ခင်း။
လီချန်သည် လယ်ကွင်းများတွင် အလုပ်လုပ်နေသည်။
ရုတ်တရက် ချန်ယုံသည် မစင်ပုံးနှစ်ပုံးဖြင့် ပြေးလာသည်။
"အစ်ကိုချန်၊ ကျွန်တော် အစ်ကို့ကို မစင်တွေ ထပ်မယူလာပေးနိုင်တော့ဘူးထင်တယ်။"
မစင်ပုံးနှစ်ပုံးကို တွင်းထဲသို့ လောင်းထည့်ပြီးနောက် ချန်ယုံက ရုတ်တရက်ပြောလိုက်သည်။
"အိုး၊ မင်းရဲ့အလုပ်ပြောင်းတာ စီစဉ်ပြီးပြီလား။" လီချန်သည် အံ့ဩခြင်းမရှိဘဲ ပြုံးကာပြောလိုက်သည်။
"ဟုတ်ကဲ့၊ ကျွန်တော့်ကို မောင်းနှင့်စည်တီးခန်းမှာ တာဝန်ပေးလိုက်တယ်။" ချန်ယုံက ပြန်ဖြေလိုက်သည်။
မစင်စွန့်ပစ်ခန်းနှင့် နှိုင်းယှဉ်လျှင် မောင်းနှင့်စည်တီးခန်းသည် အနည်းငယ်ပိုကောင်းသေးသည်။ တစ်ခုတည်းသော ပြဿနာမှာ ပြောင်းပြန်အလုပ်ချိန်ဇယားဖြစ်သည်။
ချန်ယုံသည် အလုပ်ကြမ်းတပည့်အဖြစ် သုံးနှစ်နေထိုင်ခဲ့ပြီး အသစ်ရောက်လာသူ မဟုတ်တော့ပေ။ သူသည် ပိုကောင်းသောအလုပ်သို့ ပြောင်းနိုင်သည်။
မည်သို့ပင်ဖြစ်စေ နတ်ဘုရားဓားဂိုဏ်းသည် နှစ်စဉ် အလုပ်ကြမ်းတပည့်အသစ်တစ်သုတ်ကို စုဆောင်းသည်။
"အစ်ကိုချန်၊ ဒီနှစ် တိုက်ခိုက်ရေးအဆင့်စာရင်းက ပြန်စတော့မယ်။ အစ်ကို ပါဝင်ဖို့ စီစဉ်ထားလား။" ချန်ယုံက ထပ်မေးလိုက်သည်။
"အရမ်းဒုက္ခများတယ်။ ငါမပါဝင်ဘူး။" လီချန်က ခေါင်းခါလိုက်သည်။
လီချန်သည် ချန်ယုံကို သူတရားဝင်တပည့်တစ်ဦး ဖြစ်လာသည်ကို မပြောပြခဲ့ပေ။
ပြောရလျှင် ချန်ယုံသည် နတ်ဘုရားဓားဂိုဏ်းတွင် သူနှင့် အတော်လေး သင့်မြတ်သော သူငယ်ချင်းတစ်ဦးအဖြစ် သတ်မှတ်လို့ရသည်။
"ကျွန်တော် ဒီနှစ်တော့ ပါဝင်ဖို့ စီစဉ်ထားတုန်းပဲ။ ပြီးတော့ လွန်ခဲ့တဲ့နှစ်နှစ်အတွင်း ဝါကြီးတဲ့ စီနီယာအလုပ်ကြမ်းတပည့်တွေ အများကြီး ထွက်သွားကြပြီ၊ စီနီယာအစ်ကို ကျန်းမင်ချန်နဲ့ ယိကျုံးတောင်မှပဲ။ တိုက်ခိုက်ရေးအဆင့်စာရင်းက ဒီနှစ်တော့ နည်းနည်းပိုလွယ်လောက်တယ်။"
ချန်ယုံက စိတ်အားထက်သန်စွာ ပြောလိုက်သည်။
သူသည် လွန်ခဲ့သော သုံးနှစ်အတွင်း အလွန်အမင်း ကြိုးစားခဲ့ပြီး သူ၏ကျင့်ကြံမှုနှင့် ခွန်အားသည် သိသိသာသာ တိုးတက်ခဲ့သည်ဟု ယုံကြည်ကာ တိုက်ခိုက်ရေးအဆင့်စာရင်းတွင် နာမည်ရရန် စိတ်အားထက်သန်နေသည်။
"ဒါဆို မင်း တိုက်ခိုက်ရေးအဆင့်စာရင်းမှာ နာမည်ရဖို့ ငါဆုတောင်းပေးပါတယ်။" လီချန်က ပြုံးကာပြောလိုက်သည်။
"ကျွန်တော် သေချာပေါက် အောင်မြင်မှာပါ။" ချန်ယုံက စိတ်ပိုင်းဖြတ်ထားသော မျက်နှာထားဖြင့် ပြောလိုက်သည်။
သူသည် ကျန်းမင်ချန်နှင့် ယိကျုံးကဲ့သို့ စိတ်ပျက်စွာဖြင့် နတ်ဘုရားဓားဂိုဏ်းမှ ထွက်ခွာလိုခြင်း မရှိပေ။
တကယ်တော့ သူအလွန်ရှုပ်ထွေးနေသည်။ ယိကျုံး တိုက်ခိုက်ရေးအဆင့်စာရင်းတွင် ပထမနေရာရပြီးနောက် သူသည် တရားဝင်တပည့်တစ်ဦး ဖြစ်လာရန် မျှော်လင့်ချက်ရှိသေးသည်။ အဘယ်ကြောင့် ရုတ်တရက် နတ်ဘုရားဓားဂိုဏ်းမှ ထွက်ခွာသွားရသနည်း။
ကျန်းမင်ချန်အတွက်မူ အတော်လေးပုံမှန်ဖြစ်သည်။ သူသည် တိုက်ခိုက်ရေးအဆင့်စာရင်းတွင် နှစ်နှစ်ဆက်တိုက် ပထမနေရာရခဲ့သော်လည်း တတိယနှစ်တွင် ၎င်းကို ဆုံးရှုံးခဲ့သည်။ သူသည် အခြေခံအားဖြင့် မျှော်လင့်ချက်မရှိတော့ပေ။
လူတစ်ဦး၏ အထွတ်အထိပ်ကာလသည် ကန့်သတ်ချက်ရှိသည်။ နတ်ဘုရားဓားဂိုဏ်းတွင် သုံးနှစ်ဖြုန်းတီးမည့်အစား တောင်အောက်သို့ ဆင်းပြီး လောကီလောကတွင် အသက်မွေးဝမ်းကျောင်းပြုခြင်းသည် ပိုကောင်းသည်။
၎င်းသည် အလုပ်ကြမ်းတပည့်များ၏ ဝမ်းနည်းဖွယ်ရာလမ်းကြောင်းပင်။
.......
ညနေပိုင်းတွင်။
လီချန်သည် ချိုင့်ဝှမ်းရှိ သစ်သားအိမ်သို့ ရောက်လာသည်။
သူသည် ယခုအခါ နေ့စဉ်ပြန်မလာတော့ပေ။ များသောအားဖြင့် သူသည် သုံးရက်မှ ငါးရက်တစ်ကြိမ် လာသည်။
"ငါမင်းကို လွန်ခဲ့တဲ့တစ်ခေါက်က ပြောခဲ့တဲ့ ဓားသင်္ချိုင်းဂူကို မှတ်မိသေးလား။" ကျိုးပုဖိန်က မေးလိုက်သည်။
"ကျွန်တော် မှတ်မိပါတယ်၊ ဆရာ။ အထွတ်အထိပ်တပည့်တွေပဲ ဝင်ခွင့်ရှိပြီး အထွတ်အထိပ်တပည့်တစ်ယောက်စီက သူတို့ဘဝမှာ တစ်ကြိမ်ပဲ ဝင်ခွင့်ရှိတယ်။ အတွင်းမှာ သူတို့က နတ်ဘုရားဓားဂိုဏ်းရဲ့ ယခင်မျိုးဆက်တွေ ချန်ထားခဲ့တဲ့ ဓားရည်ရွယ်ချက်အမှတ်အသားတွေကို နားလည်နိုင်ပြီး သူတို့ကို သခင်အဖြစ် အသိအမှတ်ပြုတဲ့ နတ်ဘုရားဓားတစ်လက်ကို ရရှိဖို့ အခွင့်အရေးရှိတယ်။"
လီချန်က ခေါင်းညိတ်ပြီး ဖြေလိုက်သည်။
"မူလက အထွတ်အထိပ်တပည့်တွေပဲ ဝင်ခွင့်ရှိပေမယ့် ဒီတစ်ခေါက်တော့ ဂိုဏ်းရဲ့အထက်ပိုင်းက အခြေအနေတွေကို ဖြေလျှော့ပေးဖို့ ဆုံးဖြတ်ပြီး အရင်ကမဝင်ဖူးတဲ့ တရားဝင်တပည့်တွေကို တစ်ကြိမ်ဝင်ခွင့်ပေးတယ်။"
ကျိုးပုဖိန်က ပြောသည်၊ "ဒါပေါ့၊ ဒါက ဒီတစ်ခေါက်အတွက်ပဲ။"
"ဆရာ၊ ဆရာက ကျွန်တော့်ကို ဒီတစ်ခေါက် ဓားသင်္ချိုင်းဂူထဲ ဝင်စေချင်တာလား။"
လီချန်က မေးလိုက်သည်။
"ပုံမှန်အခြေအနေအရ ဓားတာအိုအပေါ် နားလည်မှု ပိုနက်ရှိုင်းလေ ပိုကောင်းလေပဲ။ ဒီလိုဆိုရင် ရှေးလူကြီးတွေ ချန်ထားခဲ့တဲ့ ဓားရည်ရွယ်ချက်အမှတ်အသားတွေကို နားလည်တဲ့အခါ သူတို့ထဲမှာ ပိတ်မိမနေတော့ဘူး။"
ကျိုးပုဖိန်က ပြောသည်၊ "ဘာပဲဖြစ်ဖြစ် ရှေးလူကြီးတွေရဲ့လမ်းက ကိုယ့်အတွက် အသင့်တော်ဆုံးဖြစ်ချင်မှ ဖြစ်မှာ။ ရှေးလူကြီးတွေရဲ့လမ်းကို ကိုယ့်ရဲ့နားလည်မှုနဲ့ ပေါင်းစပ်ပြီး ကိုယ့်အတွက် လမ်းတစ်ခုကို ဖောက်လုပ်တာ အကောင်းဆုံးပဲ။ ဒါကြောင့် ရွေးချယ်မှုက မင်းအပေါ်မှာပဲ မူတည်တယ်။"
လီချန်သည် သူ့ဆရာ၏ ဆိုလိုရင်းအဓိပ္ပာယ်ကို နားလည်သွားသည်။
ဤနှစ်တွင် အထူးအခြေအနေဖြစ်သည်။ တရားဝင်တပည့်များကိုလည်း ဓားသင်္ချိုင်းဂူသို့ ဝင်ခွင့်ပြုသည်။
ဤအခွင့်အရေးကို လွဲချော်ပါက အနာဂတ်တွင် ဝင်ခွင့်ရရန် အထွတ်အထိပ်တပည့်တစ်ဦး ဖြစ်လာမရပေမည်။
အနာဂတ်တွင် အထွတ်အထိပ်တပည့်တစ်ဦး ဖြစ်လာရန် အကြွင်းမဲ့ယုံကြည်မှုမရှိပါက ဤတစ်ကြိမ်ဝင်ရောက်ရန် ရွေးချယ်ခြင်းသည် အမြော်အမြင်အရှိဆုံး ဆုံးဖြတ်ချက်ဖြစ်သည်။
"ဆရာ၊ ကျွန်တော်သာ ဓားရည်ရွယ်ချက်ကို နားလည်ပြီးသားဆိုရင် ဓားသင်္ချိုင်းဂူထဲ ဝင်ဖို့ လိုသေးလား။"
လီချန်က မေးလိုက်သည်။
"ဟားဟားဟား၊ လိုသေးတာပေါ့။ ဓားရည်ရွယ်ချက်ကို နားလည်တယ်ဆိုတာက မင်းရဲ့ကိုယ်ပိုင် သိုင်းတာအိုလမ်းကြောင်းပေါ် စတင်လျှောက်လှမ်းပြီလို့ပဲ ဆိုလိုတယ်။ မရေမတွက်နိုင်တဲ့ စမ်းသပ်မှုတွေနဲ့ အခက်အခဲတွေကို ကြုံတွေ့ပြီး ဓားရည်ရွယ်ချက်အမျိုးမျိုးနဲ့ သိုင်းတာအိုစိတ်ဆန္ဒတွေကိုတောင် ခံစားမှသာ ပိုမြင့်တဲ့အဆင့်ကို ရောက်နိုင်မှာ။ ပြီးတော့ ဓားသင်္ချိုင်းဂူမှာ ရှေးလူကြီးတွေ ချန်ထားခဲ့တဲ့ ဓားရည်ရွယ်ချက်တွေပဲ မဟုတ်ဘူး၊ အစွမ်းထက်တဲ့ ဓားတွေလည်း ရှိတယ်။ ငါတို့လို ဓားကျင့်ကြံသူတွေအတွက် အစွမ်းထက်တဲ့ ဓားတစ်လက်ကလည်း အရေးကြီးတယ်။"
ကျိုးပုဖိန်က အားရပါးရ ရယ်မောလိုက်သည်။
"ဆရာ၊ ကျွန်တော်တစ်ခါက အစွမ်းထက်တဲ့ ဓားသမားတစ်ယောက်အကြောင်း မှတ်တမ်းတင်ထားတဲ့ စာအုပ်တစ်အုပ် ဖတ်ဖူးတယ်။ သူပြောတာက သူပထမဆုံးသုံးတဲ့ဓားက တောက်ပတဲ့ အစိမ်းရောင်၊ ထက်မြက်တဲ့ဓား၊ ပြင်းထန်ပြီး မရပ်တန့်နိုင်ဘူးတဲ့။ အသက်နှစ်ဆယ်မပြည့်ခင်မှာ သူက အဲ့ဒါကိုသုံးပြီး သူရဲကောင်းတွေနဲ့ ယှဉ်ပြိုင်ခဲ့တယ်။ ဒုတိယဓားက ပျော့ပျောင်းတဲ့ဓား၊ အသက်သုံးဆယ်မပြည့်ခင်မှာ သုံးခဲ့တယ်။ သူက အဲ့ဒါနဲ့ မတော်တဆ သူတော်ကောင်းတစ်ယောက်ကို ဒဏ်ရာရစေခဲ့ပြီး နောင်တရလို့ စွန့်ပစ်ခဲ့တယ်။ တတိယဓားက လေးလံတဲ့ သံမည်းဓား၊ မသွေးထားပေမယ့် မယုံနိုင်လောက်အောင် အားကောင်းတယ်။ အသက်လေးဆယ်မပြည့်ခင်မှာ သူက အဲ့ဒါကိုအားကိုးပြီး ကမ္ဘာအနှံ့ လှည့်လည်ခဲ့တယ်။ စတုတ္ထဓားက ဆွေးမြေ့နေတဲ့ သစ်သားဓား။ အသက်လေးဆယ်ကျော်ပြီးနောက် သူက မည်သည့်ရုပ်ဝတ္ထုပစ္စည်းကိုမှ မစွဲလမ်းတော့ဘူး။ မြက်၊ သစ်၊ ဝါး၊ ကျောက်တုံးတွေအားလုံးကို ဓားအဖြစ် သုံးနိုင်တယ်။ ဒါက အမှန်ပဲလား မသိဘူး။"
လီချန်က ပြောလိုက်သည်။
၎င်းသည် သူ၏ယခင်ဘဝက ဖတ်ခဲ့သော သိုင်းဝတ္ထုတစ်ခုမှဖြစ်သည်။
သူသည် ဤကမ္ဘာရှိ ဓားတာအို၏ အမြင့်ဆုံးအဆင့်တွင် မည်သည့်အရာကိုမဆို ဓားအဖြစ် သုံးနိုင်သလား သိချင်သောကြောင့် ဤမေးခွန်းကို ယခုမေးလိုက်ခြင်းဖြစ်သည်။
"မည်သည့်ရုပ်ဝတ္ထုပစ္စည်းကိုမှ မစွဲလမ်း၊ မြက်၊ သစ်၊ ဝါး၊ ကျောက်တုံးတွေအားလုံးကို ဓားအဖြစ် သုံးနိုင်တယ်။ ဒီလိုဓားတာအိုက တကယ်ပဲ ဒိနတ်ဘုရားဆန်တယ်။ ငါကြားပဲကြားဖူးတယ်၊ မမြင်ဖူးဘူး။"
ကျိုးပုဖိန်က ခေါင်းခါပြီး ပြောလိုက်သည်။
လီချန် နားလည်သွားသည်။
ကျင့်ကြံမှုနယ်ပယ် လုံလောက်စွာ မြင့်မားသွားသောအခါ ဓားတစ်လက်ရှိခြင်း သို့မဟုတ် မရှိခြင်းသည် အရေးမကြီးပေ။
သို့သော် ယခုအချိန်အတွက်မူ အစွမ်းထက်သော ဓားတစ်လက်သည် ပထမဆုံးရွေးချယ်မှုဖြစ်သည်မှာ သေချာသည်။
"ဆရာ၊ ကျွန်တော် အထွတ်အထိပ်တပည့်တစ်ဦး ဖြစ်လာဖို့ အခွင့်အရေးရမှ ဓားသင်္ချိုင်းဂူထဲ ဝင်ပါ့မယ်။" လီချန်က ပြောလိုက်သည်။
သူ၏နှလုံးသားမဲ့ဓားသိုင်းကျမ်းသည် အငယ်စားပြီးမြောက်ခြင်းသို့သာ ရောက်ရှိသေးပြီး သူသည် ဓားရည်ရွယ်ချက်ကို နားလည်ခြင်းနှင့် အလှမ်းဝေးနေသေးသည်။
ယခု ဓားသင်္ချိုင်းဂူသို့ ဝင်ရောက်ခြင်းသည် အကျိုးကျေးဇူးများများစားစား ရရှိမည်မဟုတ်ပေ။
"မင်းအဲ့လိုတွေးတာ ကောင်းတယ်။" ကျိုးပုဖိန်သည် ကျေနပ်သော မျက်နှာအမူအရာ ပြသလိုက်သည်။
သူသည် လီချန်ကို ဓားသင်္ချိုင်းဂူသို့ ဤမျှစောစော ဝင်စေချင်ခြင်း မရှိပေ။
***