← Chapters

အပြန်အလှန် လေးစားမှု

Vol. 2 Ch. 22

အပြန်အလှန် လေးစားမှု

Vol. 2 Ch. 22

စုန့်ယင်းယင်း ပြန်ထွက်ခွာသွားလေသည်။

လီချန်သည် သူမအား ဤဒုက္ခကို ဖြေရှင်းပေးမည်ဟု ကတိပေးခဲ့သည်။

လောင်စုန့် အသက်ရှင်စဉ်က သူ့ကို ကောင်းစွာစောင့်ရှောက်ခဲ့သည်။ စာနာမှုနှင့် ကျိုးကြောင်းဆင်ခြင်မှုအရ သူသည် လက်ပိုက်ကြည့်မနေနိုင်ပေ။ မည်သို့ပင်ဖြစ်စေ သူသည်လည်း ယခုအခါ ကူညီနိုင်စွမ်းရှိသည်။

စုန့်ယင်းယင်း၏ အဆိုအရ ဒုက္ခပေးနေသူမှာ အတွင်းဂိုဏ်းမှ တရားဝင်တပည့်တစ်ဦးဖြစ်သော ယန်စုန့်ဖြစ်ပြီး ရေစက်ကျတောင်ထွတ်မှ အကြီးအကဲမူဟိုင်၏ တပည့်ဖြစ်သည်။ အထွတ်အထိပ်တပည့်မဟုတ်သော်လည်း သူ၏အဆင့်အတန်းသည် သာမန်တရားဝင်တပည့်များထက် များစွာမြင့်မားသည်။

စုန့်ယင်းယင်း၏ အလုပ်ကြမ်းတပည့်အဆင့်အတန်းဖြင့် သူမသည် ဤသတင်းအချက်အလက်ကို ရရှိရန် နည်းလမ်းမရှိသည်မှာ သဘာဝကျသည်။ ယိကျုံးက သူမထွက်ခွာမီ စုန့်ယင်းယင်းကို လျှို့ဝှက်စွာ ပြောပြခဲ့ခြင်းဖြစ်သည်။

လီချန်သည် အတွင်းဂိုဏ်းမှ တရားဝင်တပည့်တစ်ဦးနှင့် တစ်ခါမှ မဆက်ဆံဖူးပေ၊ ပြောရလျှင် အတွင်းဂိုဏ်းသို့ပင် မဝင်ရောက်ဖူးပေ။

.......

ညစာစားပြီးနောက်။ လီချန် တောင်အောက်သို့ ဆင်းသွားခဲ့ကာ အလုပ်ကြမ်းဆောင်သို့ ရောက်ရှိလာသည်။

သူ အလုပ်ကြမ်းတပည့်တစ်ဦးဖြစ်စဉ်က အလုပ်ကြမ်းဆောင်သည် သူ့အပေါ် များစွာထိန်းချုပ်မှုရှိသည်။

သို့သော် ယခု တရားဝင်တပည့်တစ်ဦးအနေဖြင့် သူသည် အလုပ်ကြမ်းဆောင်မှ လူများအတွက် လက်လှမ်းမမီနိုင်သူ မဟုတ်လျှင်ပင် သူတို့သည် သူ့ကို အထင်သေးဝံ့မည်မဟုတ်ပေ။

သူသည် သူ၏တရားဝင်တပည့်သစ်သားတံဆိပ်ပြားကို ပြသသောအခါ အလုပ်ကြမ်းဆောင်၏ ဒုခန်းမဆောင်သခင်တစ်ဦး ချက်ချင်းလာနှုတ်ဆက်သည်။

"ကျွန်တော်က အလုပ်ကြမ်းဆောင်ရဲ့ ဒုခန်းမဆောင်သခင် ရှူဝေ့ ပါ။ စီနီယာအစ်ကို ဘာညွှန်ကြားချက်များ ရှိပါသလဲ။ ကျွန်တော်တို့ အလုပ်ကြမ်းဆောင်က သေချာပေါက် ဆောင်ရွက်ပေးပါ့မယ်။"

ဤဒုခန်းမဆောင်သခင်သည် အတော်လေးအသက်ကြီးသော်လည်း လီချန်ရှေ့တွင် အလွန်လေးစားစွာဖြင့် သူ့ကို စီနီယာအစ်ကိုဟု ခေါ်သည်။

အလုပ်ကြမ်းဆောင်၏ အုပ်ချုပ်ရေးမှူးများ၊ ဒုခန်းမဆောင်သခင်များနှင့် ခန်းမဆောင်သခင်ပင်ဖြစ်စေ အားလုံးသည် အလုပ်ကြမ်းတပည့်များဖြစ်ပြီး နတ်ဘုရားဓားဂိုဏ်းအတွင်း ခိုင်မာသော ဆက်သွယ်မှုများရှိသူများသာ ဖြစ်သည်။

အချို့သည် နတ်ဘုရားဓားဂိုဏ်း၏ တရားဝင်တပည့်များ၊ အထွတ်အထိပ်တပည့်များနှင့် အကြီးအကဲများနှင့်ပင် ရှုပ်ထွေးသော ဆက်ဆံရေးများ ရှိကြသည်။

"ခန်းမဆောင်သခင်ရှူ၊ ဒီလောက် ယဉ်ကျေးနေစရာမလိုပါဘူး။ ကျွန်တော့်မှာ အကူအညီတောင်းစရာတစ်ခု ရှိလို့ပါ။ အတွင်းဂိုဏ်းက ရေစက်ကျတောင်ထွတ်က စီနီယာအစ်ကို ယန်စုန့်ကို ဆက်သွယ်ပေးနိုင်မလား မသိဘူး။" လီချန်က ပြောလိုက်သည်။

"စီနီယာအစ်ကို ယန်စုန့်?"

ခန်းမဆောင်သခင်ရှူ မှင်သက်သွားသည်။ အတွင်းဂိုဏ်းတပည့်တစ်ဦးက အခြားအတွင်းဂိုဏ်းတပည့်တစ်ဦးကို ဆက်သွယ်ရန် သူတို့၏အလုပ်ကြမ်းဆောင်မှတစ်ဆင့် ဘာကြောင့် လိုအပ်ရသနည်း။

"ကျွန်တော် တရားဝင်တပည့်တစ်ဦး ဖြစ်လာတာ မကြာသေးဘူး၊ တစ်နှစ်အတွင်းပဲ ရှိသေးတယ်။ ကျွန်တော် စီနီယာအစ်ကို ယန်စုန့်နဲ့ မရင်းနှီးဘူး။" လီချန်က ရှင်းပြလိုက်သည်။

"စိတ်ချပါ၊ စီနီယာအစ်ကို။ ကျွန်တော် စီနီယာအစ်ကို ယန်စုန့်ကို ဆက်သွယ်ပေးဖို့ သေချာပေါက် ကူညီပါ့မယ်။" ခန်းမဆောင်သခင်ရှူက အလျင်အမြန် ပြောလိုက်သည်။

"ကောင်းပါပြီ။ သတင်းတစ်ခုခုရှိရင် ခေါင်းလောင်းစင်ကို လူတစ်ယောက်လွှတ်ပြီး ကျွန်တော့်ကို အကြောင်းကြားနိုင်ပါတယ်။" လီချန်က ခေါင်းညိတ်ပြီး ပြောလိုက်သည်။

"ဒါဆို အချိန်ပြခေါင်းလောင်းစင်က စီနီယာအစ်ကို လီချန်ကိုး။ စိတ်ချပါ၊ ကျွန်တော် အမြန်ဆုံး အကြောင်းကြားပါ့မယ်။" ခန်းမဆောင်သခင်ရှူက အလျင်အမြန် ပြောလိုက်သည်။

အလုပ်ကြမ်းဆောင်၏ ဒုခန်းမဆောင်သခင်အနေဖြင့် သူသည် အလုပ်ကြမ်းတပည့်အားလုံး၏ အဝင်အထွက်ကို သိသည်။

သုံးနှစ်မပြည့်မီတွင် အလုပ်ကြမ်းတပည့်တစ်ဦး တရားဝင်တပည့်တစ်ဦးအဖြစ် တိုးမြှင့်ခံရခြင်းသည် အလုပ်ကြမ်းဆောင်တွင် အလွန်ရှားပါးသည်။

အချိန်ပြခေါင်းလောင်းစင်မှ လီချန်သည် ယခုအခါ အလုပ်ကြမ်းဆောင်တွင် ဒဏ္ဍာရီလာပုဂ္ဂိုလ်တစ်ဦး ဖြစ်နေပြီဖြစ်သည်။

လျှို့ဝှက်စွာဖြင့် အလုပ်ကြမ်းဆောင်မှ လူများသည် သူ့အကြောင်း ဆွေးနွေးခဲ့ကြသည်။

အလုပ်ကြမ်းတပည့်များကြားတွင် လီချန်သည် အမြဲတမ်း လူမသိသူမသိဖြစ်ခဲ့သည်။ သူ တရားဝင်တပည့်တစ်ဦး ဖြစ်လာသည်အထိ သူ့အကြောင်း ကြားဖူးသူ နီးပါးမရှိပေ။

သူသည် နဂါးတံခါးကို ကျော်လွှားပြီး မြင့်မြတ်သော တရားဝင်တပည့်တစ်ဦး ဖြစ်လာကာ အလုပ်ကြမ်းဆောင်ရှိ ဤအဘိုးကြီးများကို သေလောက်အောင် မနာလိုဖြစ်စေလိမ့်မည်ဟု မည်သူထင်မည်နည်း။

.........

ရက်အနည်းငယ်အကြာတွင်။

မိုးသည် ယခုလေးတင် ရပ်တန့်သွားပြီး နေသာနေသည်။

လေထုသည် ထူးခြားစွာ လတ်ဆတ်နေသည်။

အကောင်းစားအဝတ်အစားဝတ်ဆင်ထားသော ပုံရိပ်တစ်ခု ခေါင်းလောင်းစင်သို့ ရောက်လာသည်။

"စီနီယာအစ်ကို ယန်။"

"ဂျူနီယာညီလေးလီ။"

နှစ်ဦးသားသည် သူငယ်ချင်းဟောင်းများကဲ့သို့ နှုတ်ဆက်ကြသည်။

သို့သော် လက်တွေ့တွင် ဤသည်မှာ သူတို့၏ ပထမဆုံးတွေ့ဆုံခြင်းဖြစ်သည်။

"စီနီယာအစ်ကို ယန်၊ ကျွန်တော့်နေရာက နှိမ့်ကျပါတယ်။ ခွင့်လွှတ်ပေးပါ။" လီချန်က ရယ်မောလိုက်သည်။

"ဂျူနီယာညီလေးလီ၊ မင်းနေရာက ရှုခင်းသာပြီး ငြိမ်သက်တယ်၊ ကျင့်ကြံဖို့အတွက် ပြီးပြည့်စုံတဲ့နေရာပဲ။ ဘယ်လိုလုပ် နှိမ့်ကျနိုင်မှာလဲ။" ယန်စုန့်က ပြောလိုက်သည်။

သူသည် ရုတ်တရက် အကြောင်းအရာပြောင်းပြီး "ဂျူနီယာညီလေးလီ၊ မင်းငါ့ကို အလုပ်ကြမ်းဆောင်ကနေတစ်ဆင့် ဆက်သွယ်ခဲ့တယ်။ ဘာကိစ္စရှိလို့လဲ မသိဘူး။"

"စီနီယာအစ်ကို ယန်၊ ကျွန်တော် ဘယ်လို တရားဝင်တပည့်ဖြစ်လာလဲ သိလား။" လီချန်က ပြောလိုက်သည်။

"ပုံမှန်ပါပဲ၊ ဂျူနီယာညီလေးလီက ပြန်လည်စစ်ဆေးမှုကို အောင်မြင်ပြီး တရားဝင်တပည့်ဖြစ်လာတာပေါ့။"

ယန်စုန့်၏ နှလုံးသား အနည်းငယ်နစ်မြုပ်သွားပြီးနောက် သူပြောလိုက်သည်။

"လုံးဝမဟုတ်ဘူး။" လီချန်က သက်ပြင်းချပြီး ခေါင်းခါလိုက်သည်။

ယန်စုန့်၏ မျက်နှာအမူအရာ အနည်းငယ်ပြောင်းလဲသွားသည်၊ အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် သူသည် ဖြစ်နိုင်ခြေတစ်ခုကို စဉ်းစားမိသောကြောင့်ဖြစ်သည်- လီချန်သည် ထိုရတနာမြေပုံကို ရာထူးတိုးပစ္စည်းအဖြစ် ပေးအပ်ပြီး သူ၏တရားဝင်တပည့်အဆင့်အတန်းနှင့် လဲလှယ်ခဲ့သည်။

သို့သော် ၎င်းသည် အလွန်အမင်း ဆုံးရှုံးမှုကြီးဖြစ်မည်!

"ဒါကြောင့် စီနီယာအစ်ကို ယန် လိုချင်တဲ့အရာ ကျွန်တော့်မှာ မရှိတော့ဘူး။ ကျေးဇူးပြုပြီး ကျွန်တော့်မျက်နှာကြောင့် အဲ့ဒီ မိန်းကလေးစုန့်အပေါ်ထားတဲ့ ရန်ငြိုးကို လွှတ်လိုက်ပါ။"

လီချန်က ပြောလိုက်သည်။

"ဂျူနီယာညီလေးလီ၊ မင်းနောက်နေတာပဲ။ ငါဘယ်မိန်းကလေးစုန့်ကိုမှ ဒုက္ခမပေးခဲ့ဖူးဘူး။"

ယန်စုန့်က ခပ်ပြတ်ပြတ်ပြောလိုက်သည်။

ထိုရတနာမြေပုံကို လီချန်က တကယ်ပေးလိုက်ပြီဆိုလျှင် သူ့မှာ အခွင့်အရေးမရှိတော့ပေ။

အခွင့်အရေးကြီးတစ်ခု သူ၏လက်မှ လွတ်ထွက်သွားသည်ဟူသော အတွေးက သူ့ကို ပြင်းထန်သော ဒေါသနှင့် မကျေနပ်မှုတို့ဖြင့် ပြည့်နှက်စေသည်။

"ဂျူနီယာညီလေးလီ၊ မင်းဘာလို့များ ဒီလိုလုပ်ခဲ့ရတာလဲ။"

သူသည် သက်ပြင်းချပြီး လှည့်ထွက်သွားသည်။

သို့သော် သူလှည့်ထွက်သွားသည့်အခိုက်အတန့်တွင် သူ၏အတွင်းချီ ရုတ်တရက်ဆူပွက်လာပြီး သူသည် သူ၏လက်ချောင်းများကို ဓားကဲ့သို့ လျင်မြန်စွာ ထိုးနှက်ကာ လီချန်ကို ပစ်မှတ်ထားလိုက်သည်။

ချွန်ထက်ပြီး ရက်စက်သော ဓားချီ ပေါက်ကွဲထွက်လာသည်။

လီချန် မှင်သက်သွားသည်။

သူသည် ယန်စုန့် သူ့ကို တိုက်ခိုက်ဝံ့လိမ့်မည်ဟု မမျှော်လင့်ခဲ့ပေ။

ဓားချီ ချဉ်းကပ်လာသည်နှင့်။

လီချန်သည် အေးစက်စွာ နှာမှုတ်လိုက်ပြီး သူ၏အတွင်းချီ ဆူပွက်ကာ သူ၏ခန္ဓာကိုယ်ပတ်လည်တွင် မထိုးဖောက်နိုင်သော ရွှေရောင်ခေါင်းလောင်းကဲ့သို့ ထူးဆန်းသော အကာအကွယ်ချီ အလွှာတစ်ခု ဖွဲ့စည်းလိုက်သည်။

ဓားချီသည် ချီအလွှာကို ထိမိသောအခါ တိုးညင်းသောအသံ ထွက်ပေါ်လာသည်။ သို့သော် ဓားချီသည် အလွှာကို မထိုးဖောက်နိုင်ခဲ့ပေ။

အပြန်အလှန် လေးစားမှု။

လီချန်သည် သူ၏လက်ချောင်းများကို ဓားကဲ့သို့ ညွှန်ပြီး နှလုံးသားမဲ့ဓားသိုင်းနည်းစနစ်ကို တစ်ချက်တည်းဖြင့် ထုတ်ဖော်လိုက်သည်။

ယန်စုန့်၏ မျက်နှာသည် တုန်လှုပ်မှုဖြင့် ပြည့်နေသည်။

အကာအကွယ်ချီ?

ဘယ်လိုဖြစ်နိုင်မှာလဲ။

မွေးပြီးအဆင့်သိုင်းပညာရှင်တစ်ဦး အကာအကွယ်ချီ ဖွဲ့စည်းရန် အနည်းဆုံး မွေးပြီးအဆင့် သတ္တမအဆင့် သို့မဟုတ် အထက်သို့ ရောက်ရှိရမည်။

ပြီးတော့ အကာအကွယ်ချီ ပထမဆုံးဖွဲ့စည်းသည့်အခါ ၎င်း၏ကာကွယ်ရေးစွမ်းအားသည် သိပ်မအားကောင်းပေ။ သူတို့သည် အထူးကိုယ်ကာကွယ်ရေးနည်းစနစ်တစ်ခုကို ကျင့်ကြံထားမှသာလွဲ၍ပေါ့။

ဤလီချန်သည် တရားဝင်တပည့်တစ်ဦး ဖြစ်သည်မှာ တစ်နှစ်မပြည့်သေးပေ။ သူဘယ်လိုလုပ် အကာအကွယ်ချီ ဖွဲ့စည်းနိုင်မည်နည်း။

အထူးကိုယ်ကာကွယ်ရေးနည်းစနစ်တစ်ခု ကျင့်ကြံခြင်းကို မဆိုထားနှင့်တော့။

သူပင်လျှင် ဝါရင့်တရားဝင်တပည့်တစ်ဦးဖြစ်သော်လည်း ၎င်းကို မကျင့်ကြံခဲ့ပေ၊ အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် အထူးကိုယ်ကာကွယ်ရေးနည်းစနစ်များသည် သင်ယူရန်အလွန်ခက်ခဲပြီး အချိန်ကုန်သောကြောင့် ဖြစ်သည်။

ပိုအရေးကြီးသည်မှာ သူသည်လည်း မွေးပြီးအဆင့် ခုနစ်ဆင့်တွင် ရှိသည်။ သူ၏တိုက်ခိုက်မှုတွင် ထုတ်လွှတ်သော ဓားချီသည် အထူးကိုယ်ကာကွယ်ရေးနည်းစနစ်များဖြင့် ဖွဲ့စည်းထားသော အကာအကွယ်ချီကို ထိုးဖောက်ရန် လုံလောက်သည်။

လီချန်၏ တန်ပြန်တိုက်ခိုက်မှုကို မြင်သောအခါ သူသည် သူ၏လက်ချောင်းများကို ဖလပ်ခနဲလှုပ်လိုက်ပြီး သူတို့၏ဓားချီများ ထိပ်တိုက်တွေ့သောအခါ သူ၏ခန္ဓာကိုယ် ယိမ်းယိုင်သွားပြီး သူ၏သွေးများ ဆူပွက်လာသည်။

ယန်စုန့် ပို၍ပင် အံ့ဩသွားသည်။

လီချန်၏ ဓားချီသည် အလွန်ထက်မြက်ပြီး အားကောင်းသည်၊ ၎င်းသည် သူ၏ကိုယ်ပိုင်ဓားချီထက် လုံးဝမနိမ့်ကျပေ။

ချက်ချင်းပင် ယန်စုန့်သည် လှုပ်ရှားပြီး ခေါင်းလောင်းစင်အပြင်ဘက်သို့ လျင်မြန်စွာ ဆုတ်ခွာသွားသည်။

"ဂျူနီယာညီလေးလီ၊ ငါမင်းရဲ့ခွန်အားကို စမ်းသပ်ချင်ရုံပဲ။ စိတ်ဆိုးစေလိုတဲ့ ရည်ရွယ်ချက်မရှိပါဘူး။" သူသည် လက်နှစ်ဖက်အုပ်ကိုင်ရင်း ပြောလိုက်သည်။

"အပြန်အလှန် လေးစားမှုပါပဲ၊ စီနီယာအစ်ကို ယန်။ ကျေးဇူးပြုပြီး ကျွန်တော့်ရဲ့တစ်ကွက်ကို လက်ခံပေးပါ။" လီချန်က အနည်းငယ်ပြုံးလိုက်သည်။

သူသည် ရုတ်တရက် လက်လှမ်းပြီး နံရံတွင် ချိတ်ဆွဲထားသော အဖိုးတန်ဓားကို ဆုပ်ကိုင်လိုက်ရာ ၎င်းသည် တုန်ခါပြီး ရုတ်တရက် ဓားအိမ်မှ ထွက်လာသည်။

ဓားဟစ်သံနှင့်အတူ တောက်ပသော ဓားအလင်းရောင် ပေါက်ကွဲထွက်လာပြီး နဂါးတစ်ကောင်ကဲ့သို့ ခေါင်းလောင်းစင်အပြင်ဘက်သို့ ပစ်ထွက်သွားသည်။

ယန်စုန့်၏ မျက်နှာအမူအရာ သိသိသာသာ ပြောင်းလဲသွားသည်။ သူသည် သူ၏ခါးကို လျင်မြန်စွာ ထိလိုက်ရာ ပျော့ပျောင်းသောဓားတစ်လက် ထွက်ပေါ်လာပြီး စပါးကြီးမြွေကဲ့သို့ တုန်ခါကာ ဝင်လာသော ဓားအလင်းရောင်ကို ပတ်ရစ်လိုက်သည်။

သို့သော် သူတို့၏ဓားများ ထိပ်တိုက်တွေ့သောအခါ ယန်စုန့်၏ တစ်ကိုယ်လုံး တုန်ခါသွားပြီး သူပျော့ပျောင်းသောဓားထဲသို့ ထည့်သွင်းထားသော အတွင်းချီ ချက်ချင်းပြိုကွဲသွားသည်။

နောက်တစ်ခဏတွင် သူ၏ပျော့ပျောင်းသောဓားသည် သူ၏လက်မှ လွင့်ထွက်သွားသည်။

တစ်ချိန်တည်းတွင် အေးစက်သောအလင်းရောင်တစ်ချက် သူ၏လည်ချောင်းကို ဖြတ်သန်းသွားသည်။

ယန်စုန့်သည် သူ၏တစ်ကိုယ်လုံး အေးစက်သွားသည်ကို ခံစားရပြီး သေခြင်းတရား၏ ခြိမ်းခြောက်မှုက သူ၏နှလုံးသားကို ဖြည့်တင်းကာ သူ၏ခန္ဓာကိုယ် တောင့်တင်းသွားပြီး မလှုပ်ရှားနိုင်တော့ပေ။

ခဏအကြာတွင် လီချန် ထပ်မံလှုပ်ရှားခြင်းမရှိသည်ကို မြင်သောအခါ သူသည် သူ၏လည်ချောင်းကို ဖြည်းညှင်းစွာ လက်လှမ်းပြီး ထိလိုက်သည်။

စိုစွတ်နေသည်ဟု ခံစားရသည်။ သူသည် လက်ကို ငုံ့ကြည့်လိုက်ရာ သွေးကိုတွေ့လိုက်ရသည်။

ကံကောင်းစွာဖြင့် ၎င်းသည် ခြစ်ရာတစ်ခုမျှသာ ဖြစ်သည်။ သို့သော် သူသည် သေခြင်းမှ လွတ်မြောက်လာသကဲ့သို့ သက်သာရာရသွားသည်။

လီချန်၏ဓားသာ အနည်းငယ်ပိုနီးကပ်ခဲ့ပါက သူသေဆုံးရလိမ့်မည်။

အခြားတစ်ဖက်က ရှင်းလင်းစွာ သက်ညှာပေးခဲ့ခြင်းပင်။

"ဂျူနီယာညီလေးလီရဲ့ ဓားသိုင်းပညာက ကျွန်တော့်လက်လှမ်းမမီနိုင်အောင် ဝေးကွာပါတယ်။"

ယန်စုန့်က ခါးသီးစွာ ပြောပြီးနောက် စိတ်ပျက်စွာဖြင့် လှည့်ထွက်သွားသည်။

သူ လုံးဝရှုံးနိမ့်သွားသည်။ သူသည် တရားဝင်တပည့်တစ်ဦးအဖြစ် ဆယ့်ရှစ်နှစ် နေထိုင်ခဲ့သည်။ မကြာသေးခင်က သူသည် ဓားသင်္ချိုင်းဂူသို့ ဝင်ရောက်ခွင့်ရပြီး သူ၏ရှေးဘိုးဘေးများ၏ သိုင်းတာအို ဓားရည်ရွယ်ချက်ကို နားလည်ကာ များစွာအကျိုးကျေးဇူးရရှိခဲ့သည်။ သူ၏ဓားသိုင်းပညာ သိသိသာသာ တိုးတက်ခဲ့သည်ဟု ထင်ခဲ့မိသည်။

သို့သော် လီချန်၏ဓားက သူ၏မာနကို လုံးဝချိုးဖဲ့ခဲ့လေသည်။

သုံးနှစ်အကြာက စတင်ခဲ့ပြီး တရားဝင်တပည့်ဖြစ်လာသည်က တစ်နှစ်ပင်မပြည့်သေးကာ ဓားသင်္ချိုင်းဂူသို့ပင် မဝင်ရောက်ဖူးသူတစ်ဦးက သူ့ကို ဓားသိုင်းပညာတွင် အနိုင်ယူခဲ့သည်။

***

All Chapters