စိမ်းကားခြင်း

လီချန်နှင့် သူ၏အဖော်ငါးယောက်သည် ညနေပိုင်းအထိ တုန်းချန်စားသောက်ဆိုင်မှ မထွက်ခွာခဲ့ကြပေ။ သူတို့သည် အနီးအနားရှိ တည်းခိုခန်းတစ်ခုတွင် ညအိပ်ပြီး နောက်တစ်နေ့တွင် နတ်ဘုရားဓားဂိုဏ်းသို့ ပြန်ရန် စီစဉ်ထားသည်။

"သခင်လေး။"

သူတို့ စားသောက်ဆိုင်မှ ထွက်သည်နှင့် အစိမ်းရောင်ဝတ်စုံဝတ်ဆင်ထားသော အစေခံတစ်ဦး သူ၏ထံသို့ ရောက်လာသည်။ "သခင်ကြီးက သခင်လေးကို ပြန်လာခိုင်းပါတယ်။"

"သူ့ကို ငါပြန်မလာဘူးလို့ ပြောလိုက်။" လီချန်က ခေါင်းခါပြီး ပြောလိုက်သည်။

ထိုသို့ပြောပြီး သူထွက်ခွာသွားသည်။

အစိမ်းရောင်ဝတ်အစေခံသည် ဘာလုပ်ရမှန်းမသိဘဲ လီအိမ်တော်သို့ အလျင်အမြန် ပြန်သွားသည်။

"မိုက်ရိုင်းတဲ့ကောင်! သူအိမ်ကနေ သုံးနှစ်ကျော် ထွက်သွားပြီး ဘာသတင်းမှမရဘဲ၊ အခု ပိုင်ယွီမြို့ကို ပြန်ရောက်လာပြီး ပြန်မလာဘူး။ ငါကိုယ်တိုင် သွားပြီး သူ့ကို ဖိတ်ခေါ်ရမှာလား။"

လီအိမ်တော်တွင် ဒုတိယသခင်ကြီး လီတုန်းလင် သည် အစေခံ၏ သတင်းပို့ချက်ကို ကြားသည်နှင့် ဒေါသတကြီး စားပွဲကို ထုလိုက်သည်။

"သခင်ကြီး၊ စိတ်မဆိုးပါနဲ့။ ချန်အာက ခဏလောက် စိတ်ကောက်နေတာပါ။" အမျိုးသမီးတစ်ဦး ဝင်လာပြီး ညင်သာစွာ ပြောလိုက်သည်။

"ဒါက စိတ်ကောက်တာတင် မဟုတ်ဘူး။ သုံးနှစ်ကျော်ပြီ။ ငါထင်တာက သူလုံးဝ စိတ်ရိုင်းဝင်သွားပြီး ငါသူ့ကို မထိန်းချုပ်နိုင်တော့ဘူးလို့ ထင်နေတာ။" လီတုန်းလင်က ဒေါသတကြီး ပြောလိုက်သည်။

သူသည် သူ၏သား ပိုင်ယွီမြို့တွင် ပေါ်လာသည်ကို သိရသောအခါ မူလက အလွန်ပျော်ရွှင်ခဲ့သည်။

မည်သို့ပင်ဖြစ်စေ သူသည် သုံးနှစ်ကျော် စိုးရိမ်ခဲ့ရသည်။ သို့သော် ယခုမူ သူအလွန်ဒေါသထွက်နေသည်။

သူသည် ဤသားကို အမြဲတမ်း အလွန်အလေးထားသည်ဟု ထင်ခဲ့သည်။ သူသည် သူ၏ပညာရေးကို လမ်းညွှန်ရန်နှင့် ပညာရေးဆိုင်ရာ ကျော်ကြားမှုကို လိုက်စားရန် မိသားစုအိမ်ခေါ်ဆရာများကို စီစဉ်ပေးခဲ့ပြီး အနာဂတ်တွင် အရာရှိအဖြစ် အသက်မွေးဝမ်းကျောင်းပြုနိုင်ရန် ဖြစ်သည်။

သို့သော် ဤသားသည် ပညာမတတ်၊ အရည်အချင်းမရှိပေ။ ယင်းအစား သူသည် သိုင်းပညာလေ့ကျင့်ခြင်းကို နှစ်သက်ပြီး သူ၏အစီအစဉ်များကို နားထောင်ရန် ဆန္ဒမရှိပေ။ အလွန်ပုန်ကန်တတ်သည်။

"လောင်ရှူ၊ လူနည်းနည်းခေါ်သွား၊ သူ့ကို ချည်တုတ်ပြီး ပြန်ခေါ်ကြမယ်။"

လီတုန်းလင်သည် ရုတ်တရက်ထရပ်ပြီး တံခါးဝတွင် ရပ်နေသော အိမ်တော်ထိန်းကို ပြောလိုက်သည်။

"သခင်ကြီး၊ ကျေးဇူးပြုပြီး ချန်အာနဲ့ ကောင်းကောင်းမွန်မွန် ပြောဆိုပါဦး။" အမျိုးသမီးက အလျင်အမြန် တိုက်တွန်းလိုက်သည်။

"ရှင်မ၊ မင်းက သူ့အတွက် ကောင်းစေချင်လို့ လုပ်နေတာကို သိပါတယ်၊ ဒါပေမယ့် သူက မင်းရဲ့ကြင်နာမှုကို တန်ဖိုးထားမှာမဟုတ်ဘူး။ သူသုံးနှစ်လုံးလုံး ရိုင်းနေခဲ့တာ။ သူ့ကို သေချာဆုံးမရမယ်။"

လီတုန်းလင်က လက်ဝှေ့ယမ်းပြီး မိသားစုဦးခေါင်းအဖြစ် သူ၏သဘောထားကို ပြသလိုက်သည်။

ဤသို့မြင်သောအခါ အမျိုးသမီးသည် ဘာမှမပြောနိုင်တော့ပေ။

လီတုန်းလင် အိမ်တော်ထိန်းနှင့်အတူ ထွက်ခွာသွားပြီးနောက် သူမ၏မျက်လုံးများတွင် အေးစက်မှုတစ်ခု လက်ခနဲပေါ်လာသည်။

လီချန်သည် တရားဝင်သားကြီးဖြစ်ပြီး မိသားစုပိုင်ဆိုင်မှုကို အမွေဆက်ခံရန် ပထမဆုံးဖြစ်သည်။

ဤသို့ဆိုလျှင် သူမ၏သားသည် ဘေးသို့ ရပ်နေရမည်ဖြစ်သည်။

လီချန်ကို အတင်းအကျပ် ထွက်ခွာစေမှသာ သူမ၏သားသည် လီတုန်းလင်ထံမှ အရာအားလုံးကို ကျိုးကြောင်းဆီလျော်စွာ အမွေဆက်ခံနိုင်မည်ဖြစ်ပြီး အရာရှိလောကရှိ သူ၏ဆက်သွယ်မှုများ အပါအဝင်ဖြစ်သည်။

.....

တည်းခိုခန်းတွင်။

လီချန်သည် ကျင့်ကြံခြင်းစတင်တော့မည်အပြု အပြင်ဘက်တွင် ဆူညံသံကြားလိုက်ရသည်။

မကြာမီ တံခါးကို တွန်းဖွင့်လိုက်ပြီး လီတုန်းလင်သည် အစေခံတစ်စုနှင့်အတူ ဝင်ရောက်လာသည်။

"လီချန်၊ ငါနဲ့အတူ ပြန်လိုက်ခဲ့။"

လီတုန်းလင်သည် လီချန် ရပ်နေသည်ကို မြင်သောအခါ ဒေါသထွက်တော့မည်အပြု သူ၏လေသံ ပျော့ပျောင်းသွားသည်။

သုံးနှစ်ကျော် မတွေ့ရပြီးနောက် သူ၏စိုးရိမ်ပူပန်မှုများစွာ ဖြစ်စေခဲ့သော သူ၏သားသည် အရပ်ရှည်ပြီး သန်မာလာပုံရသည်။

သူသည် လီချန်၏ မိခင် သူမမသေဆုံးမီက ချန်အာကို ကောင်းစွာစောင့်ရှောက်ရန် သူ့ကို အပ်နှံခဲ့သည်ကို ပြန်လည်အမှတ်ရမိသည်။

"ကျွန်တော် လီမိသားစုက ထွက်ခွာကတည်းက ပြန်သွားဖို့ စီစဉ်မထားဘူး၊ ပြီးတော့ ကျွန်တော် လီခွင်းနဲ့ မိသားစုပိုင်ဆိုင်မှုအတွက် မတိုက်ခိုက်ဘူး။"

လီချန်က တည်ငြိမ်စွာ ပြောလိုက်သည်။

လီခွင်းသည် ယခင်လီချန်၏ ဖအေတူမအေကွဲ ညီဖြစ်သည်။ လေးနှစ်က သူသည် ရှိုးချိုင်စာမေးပွဲကို အောင်မြင်ခဲ့ပြီး မဟာပညာရှိ ချူရွှန်း၏ နာမည်စာရင်းသွင်းတပည့်အဖြစ်ပင် လက်ခံခဲ့ရသည်။ မမျှော်လင့်သောအရာများ မဖြစ်ပွားပါက သူသည် ကျွီရန် နှင့် ကျင်းရှီစာမေးပွဲများကို အောင်မြင်ရန် ခက်ခဲမည်မဟုတ်ပေ။

ပညာတတ်လီမိသားစုအတွက် ပညာမတတ်၊ အရည်အချင်းမရှိသော ယခင်လီချန်သည် သဘာဝကျကျ အသုံးမကျသူတစ်ဦးဖြစ်သည်။

သို့သော် အမှန်တကယ်တွင် ယခင်လီချန် စာပေမုန်းရခြင်းအကြောင်းမှာ သူ့မိထွေး၏ ပရိယာယ်များကြောင့် လုံးဝဖြစ်ပြီး နောက်ဆုံးတွင် သူ၏ပြင်းထန်သော ပုန်ကန်လိုစိတ်ကို ဖြစ်ပေါ်စေကာ သူ့ဖခင် လီတုန်းလင်နှင့် မကြာခဏ ပဋိပက္ခဖြစ်ပွားစေသည်။

၎င်းသည် ယခင်လီချန်၏ ကိစ္စဖြစ်ပြီး သူနှင့်မသက်ဆိုင်ပေ။

"မင်းလို သားမိုက်၊ မင်းတကယ်ပဲ ငါ့ကို ဒေါသထွက်ပြီး သေစေချင်တာလား!"

လီချန်၏ စကားကို ကြားသောအခါ လီတုန်းလင်၏ နှလုံးသားထဲမှ နောက်ဆုံးအပြစ်ရှိစိတ်သည် ချက်ချင်း ဒေါသဖြင့် အစားထိုးသွားသည်။ "လွန်ခဲ့တဲ့ သုံးနှစ်အတွင်း မင်းရဲ့မိထွေးက မင်းရဲ့လုံခြုံရေးကို အရမ်းစိုးရိမ်ခဲ့တယ်။ ခွင်းအာက ကျွီရန်စာမေးပွဲကို အောင်မြင်ပြီးပြီ၊ မင်းနဲ့ မိသားစုပိုင်ဆိုင်မှုအတွက် သေချာပေါက် မတိုက်ခိုက်ဘူး။ ငါအရင်က မင်းကို အရမ်းလွှတ်ထားခဲ့ပုံပဲ။ ဒီနေ့ကစပြီး ငါမင်းကို သေချာဆုံးမရမယ်။"

ထိုသို့ပြောပြီး သူသည် သူ၏လက်ကို ဝှေ့ယမ်းလိုက်သည်။ "ဒီသားမိုက်ကို ငါ့အတွက် ချည်နှောင်ပြီး ပြန်ခေါ်ခဲ့။"

သခင်၏ အမိန့်ကို ကြားသောအခါ အစေခံအများအပြားသည် ဝံပုလွေနှင့် ကျားများကဲ့သို့ ချက်ချင်း ရှေ့သို့ ပြေးဝင်သွားကြသည်။

ဤအစေခံများသည် အဆင့်ရှိသိုင်းပညာရှင်များ မဟုတ်သော်လည်း သူတို့အားလုံး လေ့ကျင့်ထားကြသည်။ သူတို့၏သန်မာသော ကိုယ်လုံးကိုယ်ပေါက်များနှင့် ပေါင်းစပ်လိုက်သောအခါ သူတို့သည် အလွန်စွမ်းဆောင်နိုင်ပုံရသည်။

အစေခံများ ရှေ့သို့ ပြေးဝင်သည်နှင့် လီချန်သည် သူ၏လက်ကို ညင်သာစွာ ဝှေ့ယမ်းလိုက်ရာ သူတို့သည် လွင့်ထွက်သွားပြီး တစ်ပုံတစ်ပင် လဲကျသွားကြသည်။

"အဖေ၊ ဒါက ကျွန်တော် အဖေလို့ခေါ်တာ နောက်ဆုံးအကြိမ်ပဲ။ ခင်ဗျားရဲ့အတွေးတွေကို ကျွန်တော့်အပေါ် ထပ်ပြီးချမှတ်ဖို့ မကြိုးစားပါနဲ့တော့။ ကျွန်တော့်ဘဝကို ကျွန်တော်ကိုယ်တိုင် တာဝန်ယူပါတယ်။"

လီချန်က ခပ်ပြတ်ပြတ် ပြောလိုက်သည်။

ထို့နောက် သူသည် သူ၏လက်ကို ဆန့်ထုတ်ပြီး စားပွဲပေါ်မှ အဖိုးတန်ဓားကို ဆုပ်ကိုင်လိုက်ရာ ၎င်းသည် သူ၏လက်ထဲသို့ ပျံသန်းဝင်ရောက်လာသည်။ ထို့နောက် လျင်မြန်သော လှုပ်ရှားမှုဖြင့် သူသည် အခန်းထဲမှ လျင်မြန်စွာ ထွက်ခွာသွားသည်။

မကြာမီ မြင်းခွာသံများ ကြားလိုက်ရသည်။ ၎င်းမှာ လီချန် တည်းခိုခန်းမှ မြင်းစီးထွက်ခွာသွားခြင်းဖြစ်သည်။

လီတုန်းလင်၏ မျက်နှာသည် ပိုမိုဆိုးရွားသွားသည်။ သူသည် သူ၏သားကို အလွန်ဂရုစိုက်သည်မှာ ရှင်းနေသည်၊ အဘယ်ကြောင့် ဤသို့ဖြစ်လာရသနည်း။ သူသည် အိမ်သို့ပင် ပြန်မသွားလိုပေ။ ဘာကြောင့်များ ဒီလိုတွေဖြစ်လာရတာလဲ။

ဆူညံသံကြားသော အတွင်းဂိုဏ်းတပည့်အများအပြားသည် အလွန်အံ့ဩသွားကြသည်။ သူတို့သည် ဂျူနီယာညီလေးလီ သူ၏မိသားစုနှင့် စကားများနေပုံရသည်ကိုလည်း ကြားလိုက်ရသည်။

"သူရဲကောင်းလေးတို့၊ ခင်ဗျားတို့ ကျွန်တော့်သားနဲ့ အတူရှိနေတာလား သိပါရစေ။"

လီတုန်းလင်သည် ဤအတွင်းဂိုဏ်းတပည့်များကို မြင်သောအခါ အလျင်အမြန် ရှေ့သို့တက်ပြီး မေးလိုက်သည်။

"ကျွန်တော်တို့က သူရဲကောင်းလေးတို့လို့ ခေါ်ခံရဖို့ မထိုက်တန်ပါဘူး။ ကျွန်တော်တို့က နတ်ဘုရားဓားဂိုဏ်းက အတွင်းဂိုဏ်းတပည့်တွေပါ။ ဂျူနီယာညီလေးလီက ကျွန်တော်တို့နဲ့ အစောင့်အရှောက်တာဝန်တစ်ခု ထမ်းဆောင်နေပါတယ်။"

အတွင်းဂိုဏ်းတပည့်များထဲမှ တစ်ဦးဖြစ်သော လျူဟွေးက အလျင်အမြန် ပြောလိုက်သည်။

ထိုလူကြီးသည် ဂျူနီယာညီလေးလီ၏ ဖခင်ဖြစ်သောကြောင့် သူသည် ပိုမိုယဉ်ကျေးစွာ ပြောဆိုသည်။

"နတ်ဘုရားဓားဂိုဏ်း?" လီတုန်းလင် တုန်လှုပ်သွားသည်။

ပြည်နယ်သုံးခုနှင့် ခရိုင်တစ်ဆယ့်နှစ်ခုကို စိုးမိုးထားသော အဓိကသိုင်းပညာဂိုဏ်းကြီးတစ်ခုအနေဖြင့် နတ်ဘုရားဓားဂိုဏ်းကို ပိုင်ယွီမြို့ရှိ လူတိုင်းသိသည်။

"ကျွန်တော့်သား လီချန်၊ သူက နတ်ဘုရားဓားဂိုဏ်းက အတွင်းဂိုဏ်းတပည့်တစ်ယောက်လား။"

သူသည် မလွှဲမရှောင်သာ မေးလိုက်သည်။

"ဟုတ်ပါတယ်။"

လျူဟွေးက ခေါင်းညိတ်လိုက်သည်။

သူသည် ဂျူနီယာညီလေးလီ၏ မိသားစုသည် ဤအကြောင်းကို အဘယ်ကြောင့် မသိသည်ကို အလွန်စပ်စုချင်နေမိသည်။

လီတုန်းလင်၏ စိတ်အခြေအနေသည် ရှုပ်ထွေးနေသည်။ သူသည် နတ်ဘုရားဓားဂိုဏ်း၏ အတွင်းဂိုဏ်းတပည့်တစ်ဦး၏ အခြေအနေကို သဘာဝကျကျ သိသည်။

သူသည် မြို့ရှိ သိုင်းဆရာတစ်ဦးကို လီချန်၏ အရိုးများကို စစ်ဆေးရန် ဖိတ်ခေါ်ခဲ့သည်ကို မှတ်မိသည်။ ဆရာက သူ၏အရိုးအမြစ်အရည်အချင်းသည် အလွန်သာမန်ဖြစ်ပြီး သိုင်းပညာလမ်းကြောင်းကို လျှောက်လှမ်းလျှင်ပင် မျှော်လင့်ချက်အနည်းငယ်သာ ရှိသည်ဟု ပြောခဲ့သည်။

နတ်ဘုရားဓားဂိုဏ်းကဲ့သို့သော အဓိကသိုင်းပညာဂိုဏ်းကြီးတစ်ခုသည် သူ့တပည့်များ၏ အရိုးအမြစ်အရည်အချင်းအပေါ် အလွန်မြင့်မားသော လိုအပ်ချက်များ ရှိသည်။ သူ၏သားသည် အတွင်းဂိုဏ်းတပည့်တစ်ဦး ဖြစ်လာရန် မည်သို့အရည်အချင်းပြည့်မီနိုင်မည်နည်း။

သိုင်းဆရာက မှားယွင်းသွားခြင်း ဖြစ်နိုင်သလော။

ရှုပ်ထွေးသော ခံစားချက်များဖြင့် လီတုန်းလင်သည် လီအိမ်တော်သို့ ပြန်သွားသည်။

အမျိုးသမီးက သူ့ကို နှုတ်ဆက်သည်။ "သခင်ကြီး၊ ချန်အာက ပြန်မလာချင်သေးဘူးလား။"

တကယ်တော့ သူမသည် သူမ၏စိတ်ထဲတွင် အလွန်ပျော်ရွှင်နေသည်။

လီချန် ပြန်မလာချင်ပါက ဖခင်နှင့်သားအကြား ပဋိပက္ခသည် ပိုမိုနက်ရှိုင်းလာမည်ဖြစ်ပြီး ဖြေရှင်းရန် ခက်ခဲမည်ဖြစ်သည်။

"သူ…"

လီတုန်းလင်က ခေါင်းခါလိုက်သည်။ "ရှင်မ၊ သူက နတ်ဘုရားဓားဂိုဏ်းက အတွင်းဂိုဏ်းတပည့်တစ်ယောက် ဖြစ်သွားပြီ။"

အမျိုးသမီးသည် မှင်သက်သွားပြီး အံ့ဩစွာ ပြောသည်၊ "နတ်ဘုရားဓားဂိုဏ်းက အတွင်းဂိုဏ်းတပည့်တစ်ယောက်? ဘယ်လိုဖြစ်နိုင်မှာလဲ။ သိုင်းဆရာတစ်ယောက်က သူ့အရိုးတွေကို စစ်ဆေးပြီး ချန်အာရဲ့ အရိုးအမြစ်အရည်အချင်းက အရမ်းသာမန်ပဲလို့ မပြောခဲ့ဘူးလား။"

"ငါလည်း အရမ်းရှုပ်ထွေးနေတယ်၊ ဒါပေမယ့် သူနဲ့အတူလာတဲ့ နတ်ဘုရားဓားဂိုဏ်းက အတွင်းဂိုဏ်းတပည့်အများအပြားက အတည်ပြုပြီးပြီ။"

လီတုန်းလင်က ပြောလိုက်သည်။

တကယ်တော့ သူသည် သူ၏စိတ်ထဲတွင် အတော်လေးပျော်ရွှင်နေသည်။

ဤသားသည် နာခံမှုမရှိဘဲ သူ၏ဆန္ဒအတိုင်း နန်းတွင်းစာမေးပွဲလမ်းကြောင်းကို မလိုက်နာခဲ့ပေ။

သို့သော် နတ်ဘုရားဓားဂိုဏ်း၏ အတွင်းဂိုဏ်းတပည့်တစ်ဦး ဖြစ်လာခြင်း၊ ဤလမ်းကြောင်းသည် သိသိသာသာကို ပိုကောင်းသည်။

ပညာတတ်မိသားစုတစ်စုအနေဖြင့် လီမိသားစုသည် သူတို့၏ကိုယ်ပိုင်သိုင်းပညာရှင်များကို ပြုစုပျိုးထောင်ရန် မစဉ်းစားခဲ့ဖူးခြင်း မဟုတ်ပေ။

မိသားစုတစ်စု အမှန်တကယ် ကြီးထွားကြီးမားလာရန် အကောင်းဆုံးဖြေရှင်းချက်မှာ သိုင်းပညာလမ်းကြောင်းကို လျှောက်လှမ်းခြင်းဖြစ်သည်။

နန်းတွင်းစာမေးပွဲဖြေဆိုပြီး အရပ်ဘက်အရာရှိဖြစ်လာသည့် လမ်းကြောင်းသည် အလွန်ကျဉ်းမြောင်းသည်။

ဒုက္ခရောက်သည့်အချိန်များ ရောက်ရှိလာသည်နှင့် ဤသို့သော ပညာတတ်မိသားစုသည် သူတို့ကိုယ်သူတို့ ကာကွယ်ရန် ခက်ခဲမည်ဖြစ်သည်။ သူတို့သည် သူတို့၏အာဏာအားလုံးကို ဆုံးရှုံးပြီး တစ်ခဏအတွင်း ပျက်စီးသွားမည်ဖြစ်သည်။

သို့သော် သိုင်းပညာလမ်းကြောင်းသည် အလွန်ခက်ခဲသည်။

သိုင်းပညာလေ့ကျင့်ရန် လိုအပ်သော အရိုးအမြစ်အရည်အချင်းသည် ပထမဆုံးအခက်အခဲဖြစ်သည်။

ထို့အပြင် သိုင်းပညာအထောက်အပံ့များကို အစွမ်းထက်သော သိုင်းပညာအင်အားစုများက လက်ဝါးကြီးအုပ်ထားသည်။

လီမိသားစုသည် အစွမ်းထက်သော သိုင်းပညာရှင်တစ်ဦးကို မွေးထုတ်နိုင်ပြီး သူသည် နတ်ဘုရားဓားဂိုဏ်းကဲ့သို့သော အဓိကသိုင်းပညာဂိုဏ်းကြီးတစ်ခု၏ တပည့်ဖြစ်ပါက ၎င်းသည် လီမိသားစုအတွက် တောက်ပသောအနာဂတ်သို့ တံခါးသစ်တစ်ခုကို သံသယမရှိ ဖွင့်လှစ်ပေးမည်ဖြစ်သည်။

***