ရင်းနှီးသောခင်မင်မှုအတွက် မသင့်တော်

"နှိမ်နင်းရေးတာဝန်တွေက အရမ်းအန္တရာယ်များတယ်။ ဘေးကင်းအောင် စောင့်တာ ပိုကောင်းတယ်။"

လီချန်သည် သူ၏ဆရာ၊ ကျိုးပုဖိန်က နှိမ်နင်းရေးတာဝန်များကို တတ်နိုင်သမျှ ရှောင်ရှားရန် ယခင်က ပြောခဲ့သည်ကို သတိရသည်၊ ၎င်းမှာ ပါဝင်သော အန္တရာယ်များသည် သိသာထင်ရှားကြောင်း ပြသနေသည်။

တကယ်ပဲ တခြားနည်းလမ်းမရှိတော့ဘူးဆိုရင် ဒီအတွင်းဂိုဏ်းတာဝန်ကို မလုပ်တာ ပိုကောင်းသည်။

ဘာပဲဖြစ်ဖြစ် သူက ဂိုဏ်းကပေးတဲ့ ကျင့်ကြံရေးအထောက်အပံ့တွေကို အားမကိုးပေ။

သူက ခေါင်းလောင်းထိုးပြီး သူ့ရဲ့ခွန်အားကို တည်ငြိမ်စွာ တိုးတက်စေနိုင်ပြီး မသေနိုင်တဲ့ဘဝကိုတောင် ရရှိနိုင်မှတော့ ဘာလို့ဒီလောက်ကြီးမားတဲ့ အန္တရာယ်ကို ယူရမှာလဲ။

ဒါကြောင့် သူက တာဝန်ခန်းမဆောင်ရဲ့ ထွက်ပေါက်ဆီကို လျှောက်သွားသည်။

လူငယ်အတွင်းဂိုဏ်းတပည့်က လီချန်ရဲ့နောက်ကျောကို ကြည့်ပြီး သူ့မေးစေ့ကို ပွတ်သပ်လိုက်သည်။ "ဒီဂျူနီယာညီလေးက ရင်းနှီးသလိုပဲ။ ငါသူ့ကို တစ်နေရာရာမှာ မြင်ဖူးသလား။"

ဒါပေမယ့် သူတစ်ခဏတာ မမှတ်မိနိုင်ခဲ့ပေ။

ဒီအချိန်မှာ ဘေးကနေ တစ်ယောက်ယောက်လျှောက်လာပြီး လီချန်ကို ခေါ်လိုက်သည်၊ "ဂျူနီယာညီလေး လီချန်?"

"စီနီယာအစ်ကို ဖန်ကိုး။"

လီချန်က လှည့်ကြည့်ပြီး ထင်ရှားတဲ့ ခေါင်းပြောင်ကို ချက်ချင်းမှတ်မိလိုက်သည်။

လီချန်သည် အထွတ်အထိပ်တပည့် ရွေးချယ်ပွဲတုန်းက စကားဆက်တိုက်ပြောနေတဲ့ ဒီလူကို သူမှတ်မိသည်။ သူက စကားများတဲ့သူပဲ။

သူ၏တောက်ပြောင်တဲ့ ခေါင်းပြောင်နဲ့ ပေါင်းစပ်လိုက်ရာ အထူးတလည် မှတ်မိလွယ်နေတော့သည်။

"ဂျူနီယာညီလေးလီက ငါ့ကို မှတ်မိသေးပုံပဲ။"

ခေါင်းပြောင်ဖန်ပိုင်က ပျော်ရွှင်စွာ ပြောလိုက်သည်။

"သိုင်းတေးသွားတောင်ထွတ်က စီနီယာအစ်ကို ဖန်ပိုင်လား။"

လူငယ်အတွင်းဂိုဏ်းတပည့်သည် ထိုမြင်ကွင်းကို မြင်ပြီး မှင်သက်သွားလေသည်။

ဖန်ပိုင်သည် အတွင်းဂိုဏ်းမှာ နာမည်ကြီးပုဂ္ဂိုလ်တစ်ယောက်ပင်။ သူသည်လွန်ခဲ့တဲ့တစ်ခေါက် အထွတ်အထိပ်တပည့် ရွေးချယ်ပွဲမှာတောင် ပါဝင်ခဲ့သည်။ သူကျရှုံးခဲ့ပေမယ့် အနာဂတ်မှာ မွေးရာပါနယ်ပယ်ကို ရောက်ပြီး အကြီးအကဲတစ်ယောက် ဖြစ်လာဖို့က ပြဿနာမရှိဘူးလို့ မျှော်လင့်ရသည်။

သူ့လို သာမန်အတွင်းဂိုဏ်းတပည့်တစ်ယောက်နဲ့ နှိုင်းယှဉ်ရင် ကမ္ဘာနဲ့ချီပြီး ကွာခြားတာက သံသယမရှိပေ။

ဒီလိုလေးစားရတဲ့ စီနီယာအစ်ကို ဖန်က အဲ့ဒီဂျူနီယာညီလေးနဲ့ စကားစမြည်ပြောနေတယ်။ ဘာဖြစ်နေတာလဲ။

ခဏလေး၊ အထွတ်အထိပ်တပည့် ရွေးချယ်ပွဲလား။

စိတ်ကူးစိတ်သန်းမီးပွားတစ်ခု လင်းလက်သွားပြီး သူရုတ်တရက် သတိရလိုက်သည်။

ဟုတ်တယ်၊ သူ့ကို စီနီယာအစ်ကိုလို့ခေါ်တဲ့ ဒီဂျူနီယာညီလေးက အထွတ်အထိပ်တပည့် ရွေးချယ်ပွဲမှာ ပါဝင်ခဲ့တဲ့ တစ်ဆယ့်ကိုးယောက်ထဲက တစ်ယောက်ပဲ။

သို့ပေမယ့် လီချန်က အတွင်းဂိုဏ်းမှာ ရှားရှားပါးပါး လျှောက်သွားလေ့ရှိတာကြောင့် ဘယ်သူမှ သူ့ကို မမှတ်မိပေ။

အထွတ်အထိပ်တပည့် ရွေးချယ်ပွဲအပြီးမှာတောင် အတွင်းဂိုဏ်းတပည့်အများစုက လီချန်၏နောက်ကြောင်းကို မသိကြသေးပေ။

"ဒီလို အထွတ်အထိပ်တပည့်မျိုးစေ့တစ်ယောက်က ငါ့ကို စီနီယာအစ်ကိုလို့ ခေါ်တယ်?"

လူငယ်အတွင်းဂိုဏ်းတပည့်သည် နည်းနည်းစိတ်လှုပ်ရှားသွားသည်။

ဒါက သူတစ်ခါမှ မခံစားဖူးတဲ့ လေးစားမှုတစ်ခုပဲ။

"ဂျူနီယာညီလေးလီ၊ မင်းတာဝန်တစ်ခု ယူဖို့ စီစဉ်နေတာလား။"

ခေါင်းပြောင် ဖန်ပိုင်က မေးလိုက်သည်။

"ဟုတ်ပါတယ်။"

လီချန်က ခေါင်းညိတ်လိုက်သည်။

"ဒီနှိမ်နင်းရေးတာဝန်တွေက အရမ်းသာမန်ဖြစ်လွန်းတယ်။ ဂျူနီယာညီလေးလီက သူတို့ကို အထင်သေးမှာပဲ။ ငါတို့နဲ့ အဖွဲ့ဖွဲ့ပြီး အကြီးကြီးတစ်ခုခုလုပ်ရင် ဘယ်လိုလဲ။"

ဖန်ပိုင်က ရယ်မောလိုက်သည်။

"အမ်…"

လီချန်က နှိမ်နင်းရေးတာဝန်တွေတောင် မလုပ်ချင်ဘူး၊ သူဘယ်လိုလုပ် အကြီးကြီးတစ်ခုခုလုပ်နိုင်မှာလဲ။

"ဂျူနီယာညီလေးလီ၊ ငါဒီတာဝန်အတွက် လူနည်းနည်းခေါ်ထားပြီးပြီ။ သူတို့ထဲက နှစ်ယောက်က အထွတ်အထိပ်တပည့် ရွေးချယ်ပွဲမှာ ပါဝင်ခဲ့တယ်။ မင်းနဲ့ငါပါဝင်ရင် ငါတို့လေးယောက်ရှိပြီ။ အောင်မြင်နိုင်ခြေက အရမ်းမြင့်တယ်။"

ဖန်ပိုင်က သူ့ကို စည်းရုံးစပြုသည်။

သူလီချန်ရဲ့ နောက်ကြောင်းကို မသိပေမယ့် သူအထွတ်အထိပ်တပည့် ရွေးချယ်ပွဲမှာ ပါဝင်ဖို့ အရည်အချင်းပြည့်မီတဲ့အတွက် သူက အတွင်းဂိုဏ်းတပည့်တွေကြားမှာ သေချာပေါက် ထူးချွန်သည်။ သူ့ရဲ့ခွန်အားက မဆိုးနိုင်ဘူး။

"ကျွန်တော် စီနီယာအစ်ကို ဖန်နဲ့ မယှဉ်နိုင်ပါဘူး။ ကျွန်တော့်မှာ အန္တရာယ်ကြီးတဲ့ တာဝန်တွေလုပ်ဖို့ စွမ်းရည်မရှိဘူး။"

လီချန်က တိုက်ရိုက်ငြင်းဆိုလိုက်သည်။

"နှမြောစရာပဲ။"

ဖန်ပိုင်က သူ့ကို အတင်းအကျပ်မလုပ်ခဲ့ပေ။ သူတို့က မရင်းနှီးဘူး၊ သူက သူ့ကံကို စမ်းကြည့်လိုက်ရုံပင်။

ထိုအချိန်တွင် တာဝန်နံရံပေါ်မှ ဗလာကျင်းနေသော ပျဉ်ပြားတစ်ချပ်သည် ရုတ်တရက်လှန်သွားပြီး တာဝန်တစ်ခုပေါ်လာခဲ့သည်။

ဒါက အစောင့်အရှောက်တာဝန်တစ်ခုပင်။

ထိုအစောင့်အရှောက်တာဝန် ပေါ်လာတာနဲ့ စောင့်နေတဲ့ အတွင်းဂိုဏ်းတပည့်အများစုက စိတ်လှုပ်ရှားသွားပြီး လုယူဖို့ ရှေ့ကိုပြေးသွားကြသည်။

ထိုသို့တာဝန်လုယူခြင်းသည် တာဝန်ခန်းမဆောင်တွင် အချိန်အတန်ကြာ ဖြစ်နေခဲ့ခြင်းဖြစ်သည်။

နှိမ်နင်းရေးမဟုတ်သည့် တာဝန်တစ်ခု ပေါ်လာတိုင်း ချက်ချင်း လုယူခံရသည်။

အတွင်းဂိုဏ်းတပည့်အများစု ရှေ့ကို တိုးဝင်သွားတဲ့အခါ ပုံရိပ်တစ်ခု လင်းခနဲဖြစ်သွားပြီး တာဝန်နံရံပေါ်က ပျဉ်ပြားက ပျောက်ကွယ်သွားလေသည်။

"တာဝန်ဘယ်မှာလဲ။"

"သေစမ်း၊ ဘယ်သူယူသွားတာလဲ။"

"အဲ့ဒီလက်အမြန်နှုန်းက အရမ်းမြန်တာပဲ!"

"သေစမ်းကွာ၊ အဲ့ဒါ ငါ့တာဝန်ပဲ!"

အတွင်းဂိုဏ်းတပည့်အများစု မှင်သက်နေတဲ့အချိန်မှာ လီချန်က တာဝန်ပျဉ်ပြားကို လက်ထဲမှာကိုင်ပြီး တခြားပြတင်းပေါက်ဆီကို လျှောက်သွားနေလေပြီ။

ဖန်ပိုင်သည်လည်း ဒီမြင်ကွင်းကို မြင်တော့ နည်းနည်းမှင်သက်သွားသည်။

ဒီဂျူနီယာညီလေးလီက အဲ့ဒီသာမန်အတွင်းဂိုဏ်းတပည့်တွေနဲ့ နှိမ်နင်းရေးမဟုတ်တဲ့ တာဝန်တွေကို ယှဉ်ပြိုင်နေတယ်လား။

"ဒီလူက တကယ်ပဲ ကြောက်တတ်တာပဲ။ သူနှိမ်နင်းရေးတာဝန်တစ်ခုတောင် မယူဝံ့ဘူး။ ဒီလိုသိုင်းပညာရှင်က သူ့ရဲ့ကျင့်ကြံမှု ဘယ်လောက်မြင့်နေပါစေ အသုံးမဝင်ဘူး။"

ဖန်ပိုင်က ခေါင်းခါလိုက်သည်။

သူက လီချန်က ရင်းရင်းနှီးနှီးနေဖို့အတွက် မသင့်တော်ဘူးဟု ကောက်ချက်ချလိုက်သည်။

ကံကောင်းစွာနဲ့ လီချန်က သူတို့နဲ့ ပူးပေါင်းဖို့ သဘောမတူခဲ့ဘူး။ မဟုတ်ရင် သူတို့ရဲ့တာဝန်အဖွဲ့က ဆွဲချခံရမှာပဲ။

အဖွဲ့တစ်ဖွဲ့မှာ အကြောက်ဆုံးအရာက ဘာမှမလုပ်ဘဲ အလကားစားနေတဲ့သူပဲ။

လီချန်က တခြားသူတွေ ဘာထင်လဲဆိုတာ ဂရုမစိုက်ပေ။ တာဝန်တံဆိပ်ပြားကို ယူပြီးနောက် သူက ပျော်ရွှင်စွာနဲ့ တာဝန်ခန်းမဆောင်ကနေ ထွက်ခွာခဲ့သည်။

ဒီတာဝန်က အတော်လေးရိုးရှင်းသည်။

သုံးရက်အကြာမှာ သူက ဓားသွားမြို့တော်ကနေ မိခင်နဲ့သမီးတစ်ယောက်ကို သူတို့ရဲ့ဇာတိမြို့ကို ဆွေမျိုးတွေဆီ အလည်ပြန်ဖို့ အစောင့်အရှောက်လုပ်ပေးရန်ဖြစ်သည်။

လကိုးကွယ်ဂိုဏ်းက ဒေသတွင်းမှာ သောင်းကျန်းနေတဲ့အတွက် သူတို့က နတ်ဘုရားဓားဂိုဏ်းက အတွင်းဂိုဏ်းတပည့်တစ်ယောက်ကို အစောင့်အရှောက်အတွက် ငှားရမ်းခဲ့သည်။

လိုအပ်ချက်က မွေးပြီးအဆင့် ပဉ္စမအဆင့် သို့မဟုတ် အထက်ဖြစ်ရမည်။

သူ့ရဲ့ မွေးပြီးအဆင့် နဝမအဆင့် ကျင့်ကြံမှုနဲ့ဆိုရင် အန္တရာယ်က အတော်လေးနည်းသင့်သည်။

နောက်ဆုံးတော့ အစောင့်အရှောက်လုပ်ပေးရမယ့် ပစ်မှတ်က အထူးအဆင့်အတန်းမရှိပေ။

ဒါပေမယ့် မွေးပြီးအဆင့် ပဉ္စမအဆင့် ဒါမှမဟုတ် အထက်က အတွင်းဂိုဏ်းတပည့်တစ်ယောက်ကို ငှားရမ်းနိုင်တဲ့သူက နတ်ဘုရားဓားဂိုဏ်းရဲ့ အလယ်အလတ် ဒါမှမဟုတ် အဆင့်မြင့်အဖွဲ့ဝင်တစ်ယောက်ယောက်နဲ့ ဆက်စပ်မှုရှိရမည်။ ဆုလာဘ်က အကျိုးဆောင်အမှတ် ၅၀၀ ပဲ။

......

သုံးရက်သည် မျက်စိတစ်မှိတ်အတွင်း ကုန်ဆုံးသွားသည်။

လီချန် အချိန်ပြခေါင်းလောင်းကို ထိုးပြီးနောက် သူတောင်အောက်ဆင်းသွားသည်။

တောင်ပေါ်မှာ အချိန်အတော်ကြာနေပြီးတော့ လမ်းလျှောက်ထွက်ပြီး အပန်းဖြေရတာက အတော်လေးကောင်းပေသည်။

သူက ဒီကမ္ဘာ၏ဒေသခံယဉ်ကျေးမှုကို ခံစားနိုင်သည်။

ဒါကြောင့် အန္တရာယ်သိပ်မကြီးသရွေ့ တစ်နှစ်တစ်ခါ တာဝန်လုပ်ရတာကို သူတကယ်ပဲ အတော်လေးနှစ်သက်သည်။

လိပ်စာအတိုင်း လီချန်က ဓားသွားမြို့တော်ရဲ့ မြောက်ဘက်က ပိယွန်းလမ်းကြားကို ရောက်လာခဲ့သည်။

ကန်တစ်ကန်ပတ်လည်မှာ တည်ရှိနေသည့် သေသပ်လှပတဲ့ အိမ်တန်းတွေ၊ ရှုခင်းက လှပသည်။

ယွမ်အိမ်တော်။

လီချန်က အိမ်တစ်လုံးအပြင်ဘက်မှာ ရပ်နေသည်။ ဤသည်မှာ တံခါးမြင့်နဲ့ ခြံဝင်းပါသည့် ကြီးမားသောစံအိမ်တစ်ခုဖြစ်သည်။ ဓားသွားမြို့တော်မှာ ဒီလိုနေအိမ်မျိုးရှိတာက မရိုးရှင်းပေ။

"ခရမ်းရောင်လျှပ်စီးတောင်ထွတ်မှာ ယွမ်မျိုးရိုးနာမည်နဲ့ အကြီးအကဲတစ်ယောက်ရှိတယ်လို့ ကြားတယ်။ ဒီယွမ်အိမ်တော်နဲ့ တစ်ခုခုဆက်စပ်မှုရှိမလား မသိဘူး။"

လီချန်က သူ့ဘာသူ တွေးလိုက်သည်။

သူ ယွမ်အိမ်တော်ရဲ့ ဂိတ်ဝကို ရောက်သည်နှင့် အစေခံတစ်ယောက်က သူ့ဆီကို ရောက်လာပြီး မေးသည်၊ "နတ်ဘုရားဓားဂိုဏ်းက သူရဲကောင်းငယ် လီချန်လား။"

"ဟုတ်ပါတယ်။"

လီချန်က ခေါင်းညိတ်လိုက်သည်။

"ကျေးဇူးပြုပြီး ကျွန်တော်နဲ့အတူ လိုက်ခဲ့ပါ၊ သူရဲကောင်းငယ်လီ။"

အစေခံက အလျင်အမြန် လေးစားစွာ ပြောလိုက်သည်။

ယွမ်အိမ်တော်ထဲကို ဝင်သွားသည်နှင့် အတွင်းပိုင်းသည် ကျောက်ဆောင်အတုများ၊ စီးဆင်းနေတဲ့ရေများ၊ ပန်းများ၊ သစ်ပင်များနှင့် သဘာဝကျစွာ အလှဆင်ထားသည်။ လီချန်သည် မကြာခင်မှာပဲ ယွမ်အိမ်တော်၏ပိုင်ရှင် အသက်နှစ်ဆယ်ကျော်အရွယ် အမျိုးသမီးငယ်တစ်ဦးနှင့် သူမဘေးတွင် ခုနစ်နှစ် ရှစ်နှစ်အရွယ် မိန်းကလေးတစ်ဦးတို့ကို တွေ့ဆုံခဲ့ရသည်။

"ကျွန်မက လင်းယွမ်ပါ။ နောက်ရက်အနည်းငယ်အတွင်း ကျွန်မသမီးနဲ့ ကျွန်မကို အစောင့်အရှောက်လုပ်ပေးဖို့ သူရဲကောင်းငယ်လီကို ဒုက္ခပေးရတော့မယ်။"

အမျိုးသမီးငယ်က အနည်းငယ် ဦးညွှတ်ပြီး ပြောလိုက်သည်။

"စိတ်ချပါ၊ သခင်မလင်း။ ကျွန်တော်တာဝန်လက်ခံခဲ့တဲ့အတွက် ဒါက ကျွန်တော့်ရဲ့တာဝန်ပါပဲ။"

လီချန်က ပြောလိုက်သည်။

ယွမ်အိမ်တော်က အဆင်သင့်ဖြစ်နေလေပြီ။

သခင်မလင်းနဲ့ သူမသမီး ရထားလုံးထဲကို ဝင်သည်နှင့် သူတို့စတင်ထွက်ခွာခဲ့ကြသည်။

သူတို့နှင့်အတူ ရထားမောင်းသူတစ်ယောက်နှင့် အစေခံတစ်ယောက်လည်း ပါလာလေသည်။

လီချန်က သခင်မလင်းသည် သိုင်းပညာလေ့ကျင့်ထားပုံရသည်ကို သတိပြုမိလိုက်သည်။ သူမသည် နူးညံ့ပုံရသော်လည်း သူမ၏အရှိန်အဝါက မနည်းပေ။ အဆင့်ရှိသိုင်းပညာရှင်တစ်ယောက်တောင် ဖြစ်နေသည်။

ရထားလုံးမောင်းသူသည်လည်း သိုင်းပညာလေ့ကျင့်ထားသည်မှာ ထင်ရှားသည်။

အစေခံတစ်ယောက်သာ သာမာန်လူဖြစ်နေခြင်းပင်။

ဓားသွားမြို့တော်မှ ထွက်ခွာပြီးနောက် သူတို့သည် မြန်မြန်ဆန်ဆန် ခရီးဆက်ခဲ့ကြသည်။ အကြောင်းကတော့ လမ်းကကျယ်ပြန်ကာ ညီညာနေခြင်းကြောင့်ပင်။

"အစ်ကိုကြီး၊ အစ်ကိုကြီးရဲ့ ကျင့်ကြံမှုအဆင့်က ဘယ်လောက်လဲ။"

ကန့်လန့်ကာကိုမလိုက်ပြီးနောက် ငယ်ရွယ်သည့်မျက်နှာလေးတစ်ခုပေါ်လာခဲ့သည်။ မိန်းကလေးငယ်သည် လီချန်ကို စပ်စပ်စုစုကြည့်ရင် မေးလာခြင်းပင်။

"ရှောင်ဝမ်၊ လူတွေရဲ့ ကိုယ်ရေးကိုယ်တာကိစ္စတွေကို မမေးနဲ့။"

သခင်မလင်း၏အသံက ရထားလုံးထဲကနေ ထွက်ပေါ်လာသည်။

မိန်းကလေးငယ်က လျှာထုတ်ပြီး ထပ်မေးပြန်သည်၊ "အစ်ကိုကြီး၊ ကျွန်မအဖေကလည်း နတ်ဘုရားဓားဂိုဏ်းက အတွင်းဂိုဏ်းတပည့်ပဲ။ အစ်ကိုကြီး ကျွန်မအဖေကို သိလား။"

"တကယ်မသိဘူး။ မင်းအဖေနာမည်က ဘယ်လိုခေါ်လဲ။"

လီချန်က မထိန်းနိုင်ဘဲ ပြုံးပြီး မေးလိုက်သည်။

ဤငယ်ရွယ်သည့်မိန်းကလေးသည် လုံးဝရှက်ရွံ့နေခြင်းမျိုးမရှိဘဲ အတော်လေးတောင် ဖော်ရွေလေသည်။

"ကျွန်မအဖေနာမည်က ယွမ်ရှီး။ သူက အရမ်းစွမ်းတယ်။"

မိန်းကလေးငယ်၏ မျက်လုံးများ လခြမ်းကွေးလိုကျဉ်းမြောင်းသွားပြီး သူမ၏ဖောင်းဖောင်းပြည့်ပြည့်မျက်နှာလေးတွင် ဂုဏ်ယူမှုများဖြင့် ပြည့်နှက်နေလေသည်။

ယွမ်ရှီး?

လီချန်က သူ့အကြောင်း တစ်ခါမှ မကြားဖူးပေ။

သူက အတွင်းဂိုဏ်းတပည့်များနဲ့ ဆက်ဆံသည်က ရှားပါးလှသည်။

ပြီးခဲ့သည့်အခေါက် အထွတ်အထိပ်တပည့်ရွေးချယ်ပွဲတွင် ပါဝင်ခဲ့သော တစ်ဒါဇင်ကျော်လောက်ရှိသည့်လူများ၏ နာမည်ကိုတောင်မှ သူအကုန်မမှတ်မိပေ။

***