တွေ့ဆုံခြင်း

မရပ်မနား စကားပြောပြီး မေးခွန်းများစွာမေးသော မိန်းကလေးငယ်တစ်ယောက်နှင့်အတူ ဤအစောင့်အရှောက်တာဝန်သည် သိပ်ပျင်းရိဖွယ်ကောင်းမည်မဟုတ်ပေ။

ဤသို့ဖြင့် ဆယ်ရက်ကျော် ခရီးသွားပြီးနောက် သူတို့သည် နောက်ဆုံးတွင် သူတို့၏ဦးတည်ရာသို့ ရောက်ရှိခဲ့သည်။

ခရီးစဉ်သည် ချောမွေ့ခဲ့သည်။

သူတို့သည် သူခိုးအုပ်စုငယ်အနည်းငယ်နှင့် ကြုံတွေ့ခဲ့ရသော်လည်း လီချန်သည် သူတို့ကို လွယ်လွယ်ကူကူ ကိုင်တွယ်ခဲ့သည်။

ရွှမ်ပြည်နယ် သတ္တုကျိုမြို့တော်။

နတ်ဘုရားဓားဂိုဏ်းနှင့် မိုင်တစ်ထောင်နီးပါး ကွာဝေးသော်လည်း ၎င်းသည် ဂိုဏ်း၏ ဩဇာလွှမ်းမိုးမှုနယ်ပယ်အတွင်းတွင် ရှိနေသေးသည်။

ဤနေရာသည် ၎င်း၏သတ္တုကျိုလုပ်ငန်းအတွက် ကျော်ကြားပြီး ကြီးမားသော သံသတ္တုတွင်းအများအပြားရှိကာ သာ့ချန်နိုင်ငံတစ်ဝှမ်းတွင် ကျော်ကြားသည်။ ဤသံသတ္တုတွင်းများကို ထိန်းချုပ်ထားသော ဒေသခံအင်အားစုများသည် နတ်ဘုရားဓားဂိုဏ်းနှင့် ရှုပ်ထွေးသော ဆက်သွယ်မှုများ သဘာဝကျကျ ရှိကြသည်။

လင်းမိသားစု၊ သူတို့၏ဘိုးဘေးများသည် တစ်ချိန်က သတ္တုကျိုမြို့တော်တွင် ထင်ရှားသော သတ္တုကျိုမိသားစုတစ်စုဖြစ်ခဲ့ပြီး နတ်ဘုရားဓားဂိုဏ်းအတွက် လက်နက်များ ထုလုပ်ရာတွင် အထူးပြုခဲ့သည်။

သို့သော် အချိန်ကာလ ပြောင်းလဲသွားပြီး လင်းမိသားစုသည် ကျဆင်းသွားသည်။ သူတို့၏ကျန်ရှိသော ပိုင်ဆိုင်မှုများမှာ သတ္တုကျိုအလုပ်ရုံတစ်ခုသာ ပါဝင်ပြီး ရပ်တည်နိုင်ရန် မနည်းကြိုးစားနေရသည်။

"ယွမ်အာ၊ အခုအပြင်မှာ အရမ်းရှုပ်ထွေးနေတယ်။ ဘာလို့ ဓားသွားမြို့တော်မှာ မနေဘဲ ပြန်လာတာလဲ။"

လင်းအိမ်တော်၏ နောက်ဖေးခြံဝင်းတွင် လင်းယွမ်သည် သူမ၏ဖခင်နှင့် စကားပြောနေသည်။

"ဖေဖေ၊ သမီး ဖေဖေ့ကို လွမ်းလို့ပါ။ ပြီးတော့ မေမေ့ရဲ့ကွယ်လွန်ခြင်းနှစ်ပတ်လည်နေ့လည်း ဖြစ်နေလို့ပါ။" လင်းယွမ်က ပြောလိုက်သည်။

သူမသည် များသောအားဖြင့် နှစ်နှစ်တစ်ကြိမ် ပြန်လာသည်။

ယခင်နှစ်များတွင် သူမ၏ခင်ပွန်းသည် သူမနှင့်အတူ လိုက်ပါခဲ့သည်။

ဤတစ်ကြိမ်တွင် သူမ၏ခင်ပွန်း၊ ယွမ်ရှီးသည် တာဝန်တစ်ခုရှိပြီး မလွတ်နိုင်ခဲ့ပေ။ သူသည် အတွင်းဂိုဏ်းအတွင်း အစောင့်အရှောက်တာဝန်တစ်ခု တင်ပြီး သူမနှင့် သူတို့၏သမီးကို ဆွေမျိုးများထံ အလည်ပြန်ရန် တစ်စုံတစ်ဦးကို အစောင့်အရှောက်လုပ်ပေးရန် တောင်းဆိုနိုင်ခဲ့သည်။

"ယွမ်အာ၊ မင်းဒီတစ်ခေါက်ပြန်ပြီးရင် ဓားသွားမြို့တော်မှာပဲ နေဖို့ကြိုးစား။ အရှေ့တောင်ပိုင်း ပြည်နယ်ရှစ်ခုက လကိုးကွယ်ဂိုဏ်းပုန်ကန်မှုက ခနနဲ့ပြီးဆုံးမှာ မဟုတ်ဘူး။ ပြီးတော့ ငါလင်းမိသားစုကို ဖူယန်ကို ပြောင်းရွှေ့ဖို့ ဆုံးဖြတ်လိုက်ပြီ။"

လင်းဝမ်ရှန်က ပြောလိုက်သည်။

လင်းယွမ်သည် အံ့ဩပြီး ဝမ်းသာသွားသည်၊ "ဖေဖေ၊ ဖေဖေနောက်ဆုံးတော့ စိတ်ပြောင်းသွားပြီလား။"

"ဟင်း...၊ ငါ့အသက်အရွယ်ကို ငါမငြင်းနိုင်တော့ဘူး။ ပြီးတော့ မင်းရဲ့အစ်ကိုက အရည်အချင်းမရှိဘူး။ ငါတို့ အလုပ်ရုံကို သေချာပေါက် မထိန်းသိမ်းနိုင်တော့ဘူး။"

လင်းဝမ်ရှန်က သက်ပြင်းချလိုက်သည်။

လကိုးကွယ်ဂိုဏ်းသည် လက်ရှိတွင် သောင်းကျန်းနေပြီး သတ္တုကျိုမြို့တော်သည် မတည်ငြိမ်ပေ။ သူသည် လင်းမိသားစု လွယ်လွယ်ကူကူ ထိခိုက်မည်ကို စိုးရိမ်သည်။

သူတို့၏ပိုင်ဆိုင်မှုများကို ရောင်းချပြီး မိသားစုတစ်ခုလုံးကို ဖူယန်သို့ ပြောင်းရွှေ့အခြေချမှသာ သူတို့သည် သူတို့သားမက်၏ အထောက်အပံ့ဖြင့် လင်းမိသားစုကို ပြန်လည်နာလန်ထူစေနိုင်မည်ဖြစ်သည်။

ထို့အပြင် ဖူယန်သည် နတ်ဘုရားဓားဂိုဏ်းနှင့် နီးကပ်သည်။

၎င်းသည် ဂိုဏ်း၏ အဓိကနယ်မြေအတွင်းတွင် ရှိပြီး အခြားနေရာများထက် များစွာပိုမိုတည်ငြိမ်သည်။

လီချန်သည် လင်းအိမ်တော်တွင် ယာယီတည်းခိုပြီး ကောင်းမွန်သော အစားအသောက်နှင့် ဧည့်ဝတ်ကျေပွန်မှုကို ခံစားခဲ့သည်။

လင်းယွမ်၏ အဆိုအရ သူတို့သည် အိမ်တွင် နှစ်ရက် သို့မဟုတ် သုံးရက်ခန့် နေထိုင်ပြီး ဓားသွားမြို့တော်သို့ ပြန်သွားမည်ဖြစ်သည်။

.....

ဤသို့ဖြင့် သုံးရက် ကုန်ဆုံးသွားသည်။

လင်းယွမ်သည် ရုတ်တရက် သူ့ထံသို့ ချဉ်းကပ်လာသည်။

"သူရဲကောင်းငယ်လီ၊ ဓားသွားမြို့တော်ကို ပြန်တဲ့အခါ ရထားလုံးတစ်စီးနဲ့ လူအနည်းငယ် ထပ်ပါလာလိမ့်မယ်။"

"သခင်မလင်း၊ ကျွန်တော့်တာဝန်က သခင်မနဲ့ သခင်မရဲ့သမီးရဲ့ လုံခြုံရေးကို သေချာစေဖို့ပဲ။ တခြားသူတွေအတွက်တော့ သူတို့ရဲ့လုံခြုံရေးကို ကျွန်တော်အာမမခံနိုင်ဘူး။"

လီချန်က ပြောလိုက်သည်။

လင်းယွမ်သည် လီချန်ပြောချင်သည့် အဓိပ္ပာယ်ကို နားလည်ပြီး ဘာမှထပ်မပြောတော့ပေ။

သူမသည် သူမ၏ခင်ပွန်း၊ ယွမ်ရှီးထံမှ ဤအတွင်းဂိုဏ်းတပည့်၊ လီချန်အကြောင်း အနည်းငယ် သိရှိထားသည်။

သူသည် အထွတ်အထိပ်တပည့် ရွေးချယ်ပွဲတွင် ပါဝင်ခဲ့သည်။ သူ၏ခွန်အားသည် သေချာပေါက် မနည်းပေ။

သူမသည် ဤမျှအားကောင်းသော အထွတ်အထိပ်တပည့်မျိုးစေ့တစ်ဦးသည် အဘယ်ကြောင့် အစောင့်အရှောက်တာဝန်တစ်ခု လုပ်ဆောင်ရန် ရွေးချယ်သည်ကိုသာ ရှုပ်ထွေးနေသည်။

နောက်တစ်နေ့တွင် သူတို့ထွက်ခွာသောအခါ ရထားလုံးတစ်စီး အမှန်တကယ် ထပ်ပါလာသည်။ လင်းမိသားစုမှ မိသားစုဝင်သုံးဦး- လူကြီးတစ်ဦးနှင့် လူငယ်နှစ်ဦးတို့သည် ရထားလုံးတွင် ထိုင်နေကြသည်။

ထို့အပြင် လင်းမိသားစုသည် သူတို့ကို အစောင့်အရှောက်လုပ်ရန် အိမ်အစေခံနှစ်ဦးကိုလည်း စေလွှတ်ခဲ့သည်။

ဤအစေခံနှစ်ဦးသည် အဆင့်ရှိသိုင်းပညာရှင်များပင် မဟုတ်ပေ။ သူတို့သည် သာမန်သူခိုးများကိုသာ ကိုင်တွယ်နိုင်သည်။ သူတို့သာ တကယ့်သိုင်းပညာရှင်များနှင့် ကြုံတွေ့ပါက သူတို့သည် လွယ်ကူသော ပစ်မှတ်များ ဖြစ်မည်ဖြစ်သည်။

လီချန်သည် စိတ်မပူပေ။

အန္တရာယ် တကယ်ဖြစ်ပေါ်လာပါက…

သူသည် လင်းယွမ်နှင့် သူမ၏သမီးကိုသာ ကာကွယ်ရန် လိုအပ်သည်။

......

ရှန်းလင်ကျန့်မြို့ငယ်။

ညနေစောင်းလာသည်နှင့်အမျှ လီချန်နှင့် သူ၏အုပ်စုသည် ဤနေရာရှိ တည်းခိုခန်းတစ်ခုတွင် ညအိပ်ရန် ဆုံးဖြတ်လိုက်ကြသည်။

သူတို့သည် သတ္တုကျိုမြို့တော်သို့ သွားရာလမ်းတွင် ရှန်းလင်ကျန့်မြို့ငယ်တွင် တစ်ညတာ တည်းခိုခဲ့ဖူးသည်။

သို့သော် ဤတစ်ကြိမ်တွင် အနည်းငယ်ကွဲပြားသည်။

လမ်း၏ဘေးနှစ်ဖက်စလုံးတွင် မီးတိုင်များကို နေရာအနှံ့ စိုက်ထူထားသည်။

လမ်းပေါ်တွင် လမ်းလျှောက်နေသော နေထိုင်သူအများအပြားသည်လည်း မီးတိုင်များကို ကိုင်ဆောင်ထားကြသည်။

ရှန်းလင်ကျန့်မြို့ငယ်တစ်ခုလုံးသည် နေ့ခင်းကဲ့သို့ လင်းထိန်နေသည်။

"မေမေ၊ ဘာလို့နေရာတိုင်းမှာ မီးတိုင်တွေ ရှိနေတာလဲ။"

မိန်းကလေးငယ်က ရထားလုံးအတွင်းမှ စပ်စုစွာ မေးလိုက်သည်။

"ရှန်းလင်ကျန့်မြို့ငယ်မှာ အထူးမီးတိုင်ပွဲတော်တစ်ခု ဖြစ်ရမယ်။ သူတို့က အမှောင်ထုကို ဖယ်ရှားဖို့ နေမဝင်ခင် မီးတိုင်တွေ ထွန်းညှိကြတယ်၊ ပြီးတော့ နောက်တစ်နေ့ အရုဏ်တက်တဲ့အထိ ကြာမြင့်တယ်။"

လင်းယွမ်က ပြုံးကာ ရှင်းပြလိုက်သည်။

ရုတ်တရက် ရှေ့မှလမ်းသည် ပိတ်ဆို့သွားသည်။

အိမ်အစေခံတစ်ဦး သွားစုံစမ်းရာ မီးနတ်ဆရာများ၏ စီတန်းလှည့်လည်ပွဲတစ်ခု မကြာမီ ဖြတ်သန်းမည်ဖြစ်ကြောင်း သိရှိခဲ့သည်။ သူတို့ဖြတ်သန်းပြီးမှသာ အခြားသူများ သွားလာနိုင်သည်။

အကူအညီမဲ့စွာဖြင့် အုပ်စုသည် ရပ်တန့်စောင့်ဆိုင်းခဲ့ရသည်။

ဆယ့်ငါးမိနစ်ခန့်အကြာတွင် ရှေ့ဘက်သည် ရုတ်တရက် စည်ကားလာသည်။

မီးတိုင်များ ကိုင်ဆောင်ထားသော လူအုပ်ကြီးတစ်အုပ် ရှေ့သို့ တိုးဝင်လာသည်။ စီတန်းလှည့်လည်ပွဲ၏ အလယ်ဗဟိုတွင် ကြီးမားသော ပလ္လင်တစ်ခုရှိပြီး ၎င်းပေါ်တွင် မီးတိုင်များစွာ စိုက်ထူထားသည်။ အနီရောင်ရင့်ရောင် ဝတ်ရုံဝတ်ဆင်ထားသော ဆံပင်နီအဘိုးအိုတစ်ဦးသည် ပလ္လင်ပေါ်တွင် ထိုင်နေသည်။

ကြီးမားသော ပလ္လင်ကို အပေါ်ပိုင်းဗလာနှင့် သန်မာသော အမျိုးသားတစ်ဒါဇင်ခန့်က သယ်ဆောင်ထားသည်။

စီတန်းလှည့်လည်ပွဲ၏ ရှေ့နှင့်နောက်တွင် တစ္ဆေမျက်နှာဖုံးများ ဝတ်ဆင်ထားသော လူများလည်း ရှိပြီး ထူးဆန်းသော ခြေလှမ်းများဖြင့် ကခုန်ကာ ရံဖန်ရံခါ မီးမှုတ်ထုတ်ကြသည်။

မြင်ကွင်းတစ်ခုလုံးသည် ထူးဆန်းပြီး လျှို့ဝှက်ဆန်းကြယ်နေသည်။

မီးတိုင်များ ကိုင်ဆောင်ထားသော နေထိုင်သူများသည် စိတ်လွတ်ကိုယ်လွတ်ဖြစ်နေကြပြီး ထူးဆန်းသော ကြွေးကြော်သံများကို တစ်ပြိုင်နက်တည်း ရွတ်ဆိုနေကြသည်။

မီးနတ်ဆရာ၏ စီတန်းလှည့်လည်ပွဲ ဖြတ်သန်းသွားစဉ် လီချန်သည် ဆံပင်နီအဘိုးအိုကို မလွှဲမရှောင်သာ ကြည့်လိုက်သည်။ သူသည် သူ့ထံမှ အားကောင်းပြီး မမြင်နိုင်သော အရှိန်အဝါတစ်ခု ထွက်ပေါ်နေသည်ကို ခပ်ရေးရေး ခံစားမိသည်။

"သေချာပေါက် သိုင်းပညာရှင်တစ်ယောက်ပဲ၊ အဆင့်နိမ့်တဲ့သူလည်း မဟုတ်ဘူး။"

လီချန်က သူ့ဘာသူ တိုးတိုးလေး ရေရွတ်လိုက်သည်။

ထိုမျှသာမက တစ္ဆေမျက်နှာဖုံးများ ဝတ်ဆင်ထားသော လူများသည်လည်း ကျင့်ကြံမှုအချို့ ရှိပုံရသည်။

၎င်းသည် အနည်းငယ် လွန်လွန်းသည်။

မြို့ငယ်လေးတစ်မြို့တွင် သိုင်းပညာရှင်များစွာ ပေါ်လာသည်။ ဤသည်မှာ မီးတိုင်ပွဲတော်တစ်ခုသာ ဖြစ်သည်။

ဤသို့တွေးမိသဖြင့် လီချန်၏ မျက်လုံးများသည် ပတ်ဝန်းကျင်ကို စူးစမ်းလိုက်သည်။

နေရာတိုင်းတွင် မီးတိုင်များ ရှိသောကြောင့် အလင်းရောင်သည် ကောင်းမွန်သည်။ ထို့အပြင် သူသည် မြင်းတစ်ကောင်ပေါ်တွင် စီးနေသောကြောင့် မြင့်မားသော အမြင်အာရုံဖြင့် အရာအားလုံးကို ရှင်းလင်းစွာ မြင်နိုင်သည်။

ရုတ်တရက် သူသည် လူအုပ်ထဲတွင် တစ်စုံတစ်ဦးကို တွေ့လိုက်ရသည်။

ဤလူသည် မီးတိုင်ကို ကိုင်ဆောင်မထားပေ။

သူတို့သည်လည်း မမြင်နိုင်သော အရှိန်အဝါတစ်ခု ထုတ်လွှတ်နေပြီး လီချန်၏ အာရုံခံစားမှုတွင် ဖယောင်းတိုင်ကဲ့သို့ တောက်ပနေသည်။

အချိန်ပြခေါင်းလောင်းသည် နိယာမကိရိယာအဆင့်သို့ အဆင့်မြှင့်တင်ပြီးကတည်းက လီချန်သည် ခေါင်းလောင်း၏ အကူအညီဖြင့် သူ၏ကိုယ်ပိုင်အရှိန်အဝါကို ဖုံးကွယ်နိုင်ရုံသာမက ပြင်ပလောကအပေါ် သူ၏အာရုံခံစားမှုသည်လည်း အလွန်အကင်းပါးလာသည်။

"နောက်ထပ် အားကောင်းတဲ့ သိုင်းပညာရှင်တစ်ယောက်လား။" လီချန်၏ နှလုံးသား လှုပ်ရှားသွားသည်။

ထို့နောက် သူသည် လူအုပ်ထဲတွင် သိုင်းပညာရှင်အများအပြားကို ထပ်မံတွေ့ရှိခဲ့ပြီး အားလုံးတွင် အတော်လေးကောင်းမွန်သော ကျင့်ကြံမှုအဆင့်များ ရှိပုံရသည်။

အခြေအနေကို သူ မသိသော်လည်း ရှန်းလင်ကျန့်မြို့ငယ်တွင် မီးတိုင်ပွဲတော်တစ်ခုအတွက် သိုင်းပညာရှင်များစွာ စုဝေးရခြင်းအကြောင်းရင်းမှာ မည်သို့ပင်ဖြစ်စေ ဤသည်မှာ သေချာပေါက် မရိုးရှင်းကြောင်း အချက်ပြနေသည်။

ရုတ်တရက် လီချန်သည် သူ့ထံသို့ ညွှန်ပြနေသော အကြည့်တစ်ခုကို ခံစားလိုက်ရသည်။

သူတို့၏ မျက်လုံးများ ဆုံမိသွားသည်။

လီချန် အံ့ဩသွားသည်။

အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် သူသည် ဤအမျိုးသမီးကို ယခင်က မြင်ဖူးသောကြောင့်ဖြစ်သည်။ သူမသည် အထွတ်အထိပ်တပည့် ရွေးချယ်ပွဲတွင် ပါဝင်သူ တစ်ဆယ့်ကိုးယောက်ထဲမှ တစ်ဦးဖြစ်သည်။

သူမ၏နာမည်အတွက်မူ သူသည် မသိပေ။

သူမကို သူယခင်က သတိမထားမိခဲ့ပေ။

ထင်ရှားသည်မှာ သူမသည်လည်း သူမ၏အရှိန်အဝါကို ဖုံးကွယ်ရာတွင် ကောင်းမွန်သောကြောင့် သူသည် သူမကို မျက်ကွယ်ပြုခဲ့ခြင်းဖြစ်သည်။

"နတ်ဘုရားဓားဂိုဏ်းရဲ့ ထိပ်တန်းအတွင်းဂိုဏ်းတပည့်တွေ ဘာလို့ဒီမှာ ပေါ်လာရတာလဲ။ တခြားသိုင်းပညာရှင်တွေကလည်း နတ်ဘုရားဓားဂိုဏ်းရဲ့ အတွင်းဂိုဏ်းတပည့်တွေ ဖြစ်နေလောက်မလား။"

လီချန်၏ နှလုံးသား ခုန်သွားသည်။ ဤရှန်းလင်ကျန့်မြို့ငယ်သည် ပြဿနာဗဟိုချက်တစ်ခု ဖြစ်လာမည်ကို စိုးရိမ်သည်။

ဤသို့တွေးမိသဖြင့် သူသည် ရထားလုံးသို့ သွားပြီး အတွင်းရှိ လင်းယွမ်ကို ပြောလိုက်သည်၊ "သခင်မလင်း၊ ဒီည ရှန်းလင်ကျန့်မြို့ငယ်မှာ တည်းခိုဖို့ မသင့်တော်ဘူး။ ငါတို့ ချက်ချင်းထွက်ခွာရမယ်။"

"သူရဲကောင်းငယ်လီ၊ ကျွန်မ ရှင့်ရဲ့အစီအစဉ်အတိုင်း လိုက်ပါ့မယ်။"

လင်းယွမ်သည် ဘာဖြစ်နေသည်ကို မသိသော်လည်း လီချန် ရုတ်တရက် ထိုသို့ပြောသောကြောင့် အကြောင်းရင်းတစ်ခု ရှိရမည်။

မီးနတ်ဆရာ၏ စီတန်းလှည့်လည်ပွဲ ဖြတ်သန်းသွားပြီးနောက် လမ်းပိတ်ဆို့မှုကို ဖွင့်လှစ်လိုက်သည်။

လီချန်၏ ညွှန်ကြားမှုအောက်တွင် ရထားလုံးနှစ်စီးသည် တည်းခိုခန်းသို့ မသွားဘဲ မြို့ပြင်သို့ ဦးတည်သော လမ်းအတိုင်း ဆက်လက်သွားသည်။

သူတို့ မြို့နှင့် ဝေးလေဝေးလေ ဆူညံသံသည် တဖြည်းဖြည်း မှိန်ဖျော့သွားပြီး လီချန်၏ စိုးရိမ်နေသော နှလုံးသားသည် တဖြည်းဖြည်း ငြိမ်သက်သွားသည်။

ညဘက် တောထဲတွင် ခရီးသွားခြင်းသည်လည်း အန္တရာယ်အချို့ ရှိသော်လည်း…

ရှန်းလင်ကျန့်မြို့ငယ်တွင် နေထိုင်ခြင်းထက် များစွာပိုမိုဘေးကင်းသည်မှာ သေချာသည်။

......

ရှန်းလင်ကျန့်မြို့ငယ်။

လမ်းဘေးအဆောက်အအုံတစ်ခု၏ ဒုတိယထပ်တွင် ပုံရိပ်နှစ်ခုသည် လက်ရန်းကို မှီကာ အဝေးရှိ မီးနတ်ဆရာ၏ စီတန်းလှည့်လည်ပွဲကို ကြည့်နေကြသည်။

"ဒီလကိုးကွယ်ဂိုဏ်းက တကယ်ပဲ နေရာအနှံ့ ပျံ့နှံ့နေတာပဲ။ ဒေသခံ မီးနတ်ဘုရားကျောင်းတောင်မှ စိမ့်ဝင်ခံထားရပြီ။ ငါတို့ဒါကို အစပျိုးကတည်းက မနှိမ်နင်းရင် အရှေ့တောင်ပိုင်း ပြည်နယ်ရှစ်ခုက ကပ်ဘေးလိုမျိုး ဖြစ်လာမှာ စိုးရိမ်တယ်။"

အဖြူရောင်ဝတ်လူငယ်တစ်ဦးက စိုးရိမ်တကြီး ပြောလိုက်သည်။

"ဘာလို့ဒီလောက် စိုးရိမ်နေတာလဲ။ ငါတို့က ငါတို့တာဝန်ကို ပြီးမြောက်ဖို့ပဲ လိုတယ်။ ဒီလိုကြီးမားတဲ့ကိစ္စတွေအတွက်တော့ ဂိုဏ်းထဲက အထက်ပိုင်းက လူတွေက ကိုင်တွယ်လိမ့်မယ်။"

သူ့ဘေးတွင် ရပ်နေသော အနက်ရောင်ဝတ်၊ ခေါင်းပြောင်အမျိုးသားက ပြောလိုက်သည်။

၎င်းမှာ ဖန်ပိုင်ဖြစ်သည်။

ဤအချိန်တွင် အပြာရောင်ဝတ်အမျိုးသမီးတစ်ဦး အလျင်အမြန် လျှောက်လာသည်။

"ဂျူနီယာညီမလေးယွမ်၊ မင်း မီးနတ်ဆရာကို အနီးကပ်လေ့လာခဲ့တယ်။ သူ့ရဲ့ကျင့်ကြံမှု ဘယ်လိုလဲ။"

ဖန်ပိုင်က မေးလိုက်သည်။

သူနှင့် ချူယွမ် ကျင့်ကြံသော ကျင့်ကြံနည်းများ၏ သဘာဝကြောင့် သူတို့သည် မီးနတ်ဆရာနှင့် အလွန်နီးကပ်၍မရပေ၊ သို့မဟုတ်လျှင် သူတို့သည် သူ့ကို အလွယ်တကူ သတိပေးမိစေလိမ့်မည်။

ကျောက်စိမ်းပြင်တောင်ထွတ်သခင်၏ တိုက်ရိုက်တပည့်ဖြစ်သော ယွမ်မင်ကျူသည် ကျောက်စိမ်းပြင်တောင်ထွတ်၏ တောက်ပသောကျောက်စိမ်းလဟာနယ်ပြောင်းလဲခြင်းနည်းစနစ်ကို ကျင့်ကြံသည်။ ဤနည်းစနစ်သည် သဘာဝအတိုင်း အရှိန်အဝါကို ဖုံးကွယ်နိုင်သည့် အစွမ်းရှိသည်။

"စီနီယာအစ်ကို ဖန်၊ ကျွန်မဘယ်သူ့ကို တွေ့ခဲ့လဲ ခန့်မှန်းကြည့်ပါလား။"

ယွမ်မင်ကျူသည် ဖန်ပိုင်၏ မေးခွန်းကို မဖြေဘဲ ထပ်မေးလိုက်သည်။

"ဘယ်သူလဲ။" ဖန်ပိုင်က မေးလိုက်သည်။

"စီနီယာသိုင်းဦးလေးကျိုးရဲ့ တပည့်၊ လီချန်။ ပြီးခဲ့တဲ့တစ်ခေါက်က စီနီယာ သူ့ကို စည်းရုံးဖို့ မကြိုးစားခဲ့ဘူးလား။" ယွမ်မင်ကျူက ပြောလိုက်သည်။

"လီချန်? သူဘာလို့ဒီမှာ ရောက်နေတာလဲ။" ဖန်ပိုင် အံ့ဩသွားသည်။

လီချန်က အစောင့်အရှောက်တာဝန်တစ်ခု လုပ်နေတာ မဟုတ်ဘူးလား။

"ကျွန်မထင်တာက သူအစောင့်အရှောက်တာဝန် လုပ်နေတုန်းပဲ။ ဒါပေမယ့် သူကျွန်မကို တွေ့ပြီးနောက် သူကျွန်မကို မှတ်မိပုံရပြီး သူ့လူတွေနဲ့အတူ မြို့အစွန်အဖျားဆီကို ပြေးသွားတယ်။"

ယွမ်မင်ကျူက ပြောလိုက်သည်။

"သူ့ကို ဂရုမစိုက်နဲ့၊ သူက ကြောက်တတ်တဲ့သူပဲ။ မီးနတ်ဘုရားကျောင်းက လူတွေကို ရှင်းလင်းတာ ပိုအရေးကြီးတယ်။"

ဖန်ပိုင်က ပေါ့ပေါ့တန်တန် လက်ဝှေ့ယမ်းလိုက်သည်။

"စီနီယာအစ်ကို ဖန်၊ သူက နည်းနည်းကြောက်တတ်ပေမယ့် သူ့ရဲ့ခွန်အားက မနည်းဘူး။ သူ့ကို ခေါ်သွင်းလိုက်ရင် မကောင်းဘူးလား။ ဒီလိုဆိုရင် ငါတို့ မီးနတ်ဘုရားကျောင်းကို ဝိုင်းရံဖို့ ပိုလွယ်ကူလိမ့်မယ်။"

အဖြူရောင်ဝတ်လူငယ်၊ ချူယွမ်က မလွှဲမရှောင်သာ ပြောလိုက်သည်။

"ငါတို့သုံးယောက်ပေါင်းရင် အဲ့ဒီအဘိုးကြီးကို မသတ်နိုင်မှာ စိုးရိမ်လို့လား။ လူတစ်ယောက်ပိုလာရင် အကျိုးဆောင်အမှတ် တစ်စုပိုခွဲပေးရမယ်။ ပြီးတော့ မင်းတို့က သူငါတို့ကို ခြေထိုးမှာ မကြောက်ဘူးလား။"

တာဝန်ခန်းမဆောင်ရှိ အဖြစ်အပျက်အပြီးတွင် ဖန်ပိုင်၏ လီချန်အပေါ် အထင်အမြင်သည် အလွန်ဆိုးရွားသွားသည်။

အဖြူရောင်ဝတ်လူငယ်၊ ချူယွမ်က ပခုံးတွန့်ပြီး ဘာမှထပ်မပြောတော့ပေ။

ယွမ်မင်ကျူသည်လည်း ဘာမှပြောမည်မဟုတ်ပေ။

မည်သို့ပင်ဖြစ်စေ သူမ၏ လီချန်အပေါ် အထင်အမြင်သည်လည်း သိပ်မကောင်းပေ။ နှိမ်နင်းရေးတာဝန်တစ်ခုပင် မယူဝံ့သူတစ်ဦးသည် သူတို့နှင့် ပေါင်းသင်းရန် မထိုက်တန်ပေ။

***