မိစ္ဆာကျင့်ကြံနည်း

လသည် တောက်ပပြီး ကြယ်များသည် ခပ်ပါးပါးသာ ရှိသည်။

ထို့အပြင် လမ်းသည် အတော်လေးကျယ်ဝန်းပြီး ညီညာသောကြောင့် ညဘက်လမ်းလျှောက်ခြင်းသည် ပြဿနာမရှိပေ။

သို့သော် ညဘက် တောထဲတွင် ခရီးသွားခြင်းသည် အလွန်အန္တရာယ်များသည်။

တောထဲတွင် တောရိုင်းတိရစ္ဆာန်များစွာ ရှိပြီး ညအချိန်သည် သူတို့တက်ကြွသော အချိန်ဖြစ်သည်။

ကလစ်-ကလော့၊ ကလစ်-ကလော့၊ ကလစ်-ကလော့။

တိတ်ဆိတ်သော လမ်းမပေါ်တွင် မြင်းခွာသံများနှင့် ရထားဘီးများ လိမ့်သံများသာ ရှိသည်။

ရံဖန်ရံခါတွင် အဝေးမှ သားရဲဟိန်းသံများလည်း ထွက်ပေါ်လာသည်။

လီချန်သည် ပတ်ဝန်းကျင်ကို သတိထား၍ လေ့လာနေသည်။

ရှန်းလင်ကျန့်မြို့ငယ်ကို ဖြတ်ကျော်ပြီးနောက် အနီးဆုံးမြို့သည် အန်းလင်ခရိုင်မြို့ဖြစ်သည်။

လက်ရှိအရှိန်ဖြင့် သူတို့ အန်းလင်ခရိုင်မြို့သို့ ရောက်သည့်အခါ ညဉ့်နက်ပိုင်း ဖြစ်နိုင်ခြေရှိသည်။

ဤကမ္ဘာတွင် ပြည်နယ်မြို့များနှင့် ခရိုင်မြို့များမှလွဲ၍ ညမထွက်ရအမိန့်ကို အခြေခံအားဖြင့် အကောင်အထည်ဖော်ပြီး မြို့တံခါးများ ပိတ်ထားပြီးဖြစ်သောကြောင့် မြို့ထဲသို့ ဝင်ရောက်ရန် မဖြစ်နိုင်ပေ။

လမ်းတစ်လျှောက်တွင် ရွာအချို့ ရှိသော်လည်း ညသန်းခေါင်ယံတွင် ညအိပ်တည်းခိုရန် မဖြစ်နိုင်ပေ။

ကံကောင်းစွာဖြင့် ဤရာသီသည် ဆောင်းဦးနှောင်းပိုင်း မရောက်သေးဘဲ ညဘက်အပူချိန်သည် အထူးတလည် မနိမ့်သောကြောင့် တောထဲတွင် ညအိပ်ခြင်းသည် ပြဿနာကြီးမဟုတ်ပေ၊ သို့သော် သူတို့သည် တောရိုင်းတိရစ္ဆာန်များကို ကာကွယ်ရန် လိုအပ်သည်။

ဤသို့ဖြင့် တစ်နာရီကျော် ဆက်သွားပြီးနောက် သူတို့သည် ရွာတစ်ရွာအနီးသို့ ရောက်ရှိလာသည်။

ရွာသည် မည်းမှောင်နေပြီး မီးအလင်းရောင် နီးပါးမမြင်ရပေ။

ဤအချိန်တွင် ဖျော်ဖြေရေးများစွာ မရှိသောကြောင့် လူတိုင်းသည် အခြေခံအားဖြင့် အိပ်ပျော်နေကြပြီဖြစ်သည်။

"ဒီရွာနားမှာ တစ်ညတာ အနားယူပြီး မနက်ဖြန်မနက် ထပ်ထွက်ကြရအောင်။"

လီချန်က ပြောလိုက်သည်။

လူများနေထိုင်သော နေရာများတွင် တောရိုင်းတိရစ္ဆာန်များသည် ယေဘုယျအားဖြင့် ဝေးဝေးနေကြပြီး ပိုမိုဘေးကင်းစေသည်။

သူတို့သည် အတော်လေးကျယ်ဝန်းပြီး ညီညာသော နေရာတစ်ခုကို ရှာဖွေတွေ့ရှိပြီး ရထားများကို ဘေးချင်းကပ်ရပ်ထားသည်။ ရထားဆွဲသော မြင်းများကို ဘေးတွင် ချည်ထားပြီး ရထားမောင်းသူနှစ်ဦးသည် အပိုအစာများကို ထုတ်ယူပြီး မြင်းများကို ကျွေးလေသည်။

ရထားများထဲမှ လူများသည်လည်း လေကောင်းလေသန့်ရရန် ထွက်လာကြသည်။

လီချန်သည် အနီးအနားရှိ သစ်ပင်ကြီးတစ်ပင်ပေါ်သို့ ခုန်တက်ပြီး သူ၏ဓားကို လက်ထဲတွင် ပိုက်ကာ အကိုင်းအခက်တစ်ခုပေါ်တွင် ထိုင်ပြီး အထက်မှ အောက်သို့ ကြည့်ကာ ပတ်ဝန်းကျင်ကို သတိထား၍ စောင့်ကြပ်နေသည်။

ရွာထဲမှ ဟောင်သံတစ်ချက် ထွက်ပေါ်လာသည်။

ယာဉ်တန်းငယ် ရပ်တန့်သွားရာ ရွာထဲမှ ခွေးများကို သတိပေးမိလိုက်သည်။

ရွာထဲမှ ခွေးများသည် အချိန်အတော်ကြာ ဟောင်ပြီးနောက် တိတ်ဆိတ်သွားပြီး ရံဖန်ရံခါ အကြိမ်အနည်းငယ် ထပ်ဟောင်သည်။

သို့သော် ရွာထဲတွင် မီးအလင်းရောင်များ ထွန်းညှိခြင်းမရှိသေးဘဲ မည်သူမျှ ထွက်လာကြည့်ခြင်းမရှိပေ။

သို့မဟုတ် သူတို့မဝံ့ရဲခြင်းဖြစ်မည်။

"အစ်ကိုကြီး၊ ကျွန်မလည်း သစ်ပင်တက်ပြီး ကစားချင်တယ်။"

မိန်းကလေးငယ် ယွမ်ဝမ်နှင့် အခြားကလေးနှစ်ယောက်သည် သစ်ပင်အောက်သို့ လာပြီး တောင့်တစွာ ပြောလိုက်ကြသည်။

"ရှောင်ဝမ်၊ သူရဲကောင်းငယ်လီကို မနှောင့်ယှက်နဲ့။ အမေတို့ တစ်ခုခုသွားစားကြရအောင်။"

လင်းယွမ်က အလျင်အမြန် ပြောလိုက်သည်။

သူမသည် လီချန် ကင်းစောင့်နေသည်ကို သိသည်။ သူမ၏သမီး သူ့ကို နှောင့်ယှက်ပါက သူသည် အာရုံပျံ့လွင့်ရန် လွယ်ကူပြီး မတော်တဆမှုတစ်ခုခု ဖြစ်ပွားပါက ဒုက္ခရောက်မည်ဖြစ်သည်။

သူမသည် သူမ၏သမီးကို ရထားလုံးသို့ ပြန်ခေါ်သွားသည်။

ကလေးသုံးယောက် စကားစမြည်ပြောပြီးနောက် သူတို့သည် တဖြည်းဖြည်း တိတ်ဆိတ်သွားကြသည်။

မည်သို့ပင်ဖြစ်စေ သူတို့သည် တစ်နေ့လုံး ခရီးသွားခဲ့ပြီး သေချာပေါက် ပင်ပန်းနေကြပြီဖြစ်သည်။ တစ်ခုခုစားပြီးနောက် သူတို့သည် ရထားလုံးထဲတွင် အိပ်ပျော်သွားကြသည်။

ရထားမောင်းသူများနှင့် အစေခံများသည်လည်း ရထားများကို မှီကာ အနားယူကြသည်။

လီချန်သည် ဘာမှမစားဘဲ ချီသွေးအားဆေးလုံးတစ်လုံးကို တိတ်တဆိတ် မျိုချလိုက်သည်။

ချီသွေးအားဆေးလုံးတစ်လုံးသည် သူကျင့်ကြံခြင်းမရှိဘဲ သို့မဟုတ် သူ၏အတွင်းအားကို ပြန်လည်ဖြည့်တင်းခြင်းမရှိသည့်အခါ သူ၏ရုပ်ပိုင်းဆိုင်ရာ လိုအပ်ချက်များကို နှစ်ရက် သို့မဟုတ် သုံးရက်အတွက် အခြေခံအားဖြင့် ဖြည့်ဆည်းပေးနိုင်သည်။

အပြင်ဘက်တွင် ခရီးသွားသည့်အခါ သူသည် အခြေခံအားဖြင့် အခြားအစားအစာများကို မစားပေ။ အကြောင်းကတော့ အန္တရာယ်ရှိသောကြောင့်ဖြစ်သည်။

ညသည် ရေကဲ့သို့ ငြိမ်သက်နေသည်။

ညနက်လာသည်နှင့်အမျှ လေထုသည် မြူများဖြင့် ပြည့်နှက်နေပြီး အနည်းငယ် အေးစိမ့်လာသည်။

ရထားများထဲမှ နူးညံ့သော ဟောက်သံများ ထွက်ပေါ်လာသည်။

လင်းအိမ်တော်မှ ရထားမောင်းသူနှင့် အစေခံနှစ်ဦးသည် နှစ်ခြိုက်စွာ အိပ်ပျော်နေကြပြီဖြစ်သည်။

ယွမ်အိမ်တော်မှ ရထားမောင်းသူသာ အလွန်သတိရှိသည်။ သူ၏အသက်ရှုသံသည် အလွန်ညီညာပြီး သူသည် သတိရှိနေဆဲဖြစ်သည်။

လီချန်သည် မျက်လုံးမှိတ်ပြီး သစ်ပင်ပင်စည်ကို မှီကာ သူ၏ဓားကို လက်ထဲတွင် ပိုက်ပြီး တစ်ဝက်အိပ်တစ်ဝက်နိုးအခြေအနေတွင် ရှိနေသည်။

မည်သည့်လှုပ်ရှားမှုမဆို ရှိပါက သူသည် ပြင်ပလောကကို ချက်ချင်း အာရုံခံစားနိုင်သည်။

သူသည် ဤကာလအတွင်း အကြိမ်များစွာ နိုးထခဲ့သည်။

တစ်ကြိမ်စီတိုင်းသည် တောရိုင်းတိရစ္ဆာန်များ ဖြတ်သန်းသွားခြင်းသာ ဖြစ်သည်။

ရွာထဲမှ ခွေးများသည်လည်း ရံဖန်ရံခါ ဟောင်ပြီးနောက် အချိန်ကြာမြင့်စွာ တိတ်ဆိတ်သွားသည်။

ရုတ်တရက် ပုံရိပ်တစ်ခု အဝေးမှ လျင်မြန်စွာ ချဉ်းကပ်လာသည်။

အရှိန်သည် အလွန်လျင်မြန်သည်။

ပစ်မှတ်မှာ အမှန်တကယ် ရထားလုံးများဖြစ်သည်။

သစ်ပင်ပေါ်မှ လီချန်သည် ရုတ်တရက် မျက်လုံးဖွင့်ပြီး မှိန်ဖျော့သော လရောင်အောက်တွင် ထိုပုံရိပ်သည် ဆံပင်ဖရိုဖရဲဖြစ်နေပြီး သူ၏တစ်ကိုယ်လုံးတွင် ရှုပ်ထွေးပြီး ကြမ်းတမ်းသော အရှိန်အဝါရှိသည်ကို တွေ့လိုက်ရသည်။

၎င်းသည် ကြမ်းတမ်းသော သားရဲတစ်ကောင်ကဲ့သို့ ဖြစ်သည်။

"သူလား။"

လီချန်သည် သူ့ကို တစ်ချက်ကြည့်ရုံဖြင့် မှတ်မိလိုက်သည်။

၎င်းမှာ ရှန်းလင်ကျန့်မြို့ငယ်မှ မီးနတ်ဆရာ၊ အနီရောင်ရင့်ရောင် ဝတ်ရုံဝတ်ဆင်ထားသူဖြစ်သည်။

မီးနတ်ဆရာ၏ ဝတ်ရုံသည် စုတ်ပြဲနေပြီဖြစ်သည်။

"သူက နတ်ဘုရားဓားဂိုဏ်းက အတွင်းဂိုဏ်းတပည့်တွေနဲ့ ရန်ဖြစ်ပြီး ထွက်ပြေးလာတာလား။"

လီချန်က တွေးလိုက်သည်။

တစ်ချိန်တည်းတွင် သူသည် လှုပ်ရှားလိုက်ပြီး ညဘက်ဇီးကွက်တစ်ကောင်ကဲ့သို့ သစ်ပင်ပေါ်မှ ပျံဆင်းလာသည်။ သူသည် ချက်ချင်း သူ၏ဓားကို ဆွဲထုတ်ပြီး ရထားလုံးများဆီသို့ ပြေးဝင်လာသော ပုံရိပ်ဆီသို့ ထိုးနှက်လိုက်သည်။

တစ်ချိန်တည်းတွင် သူသည် နိယာမကိရိယာ အချိန်ပြခေါင်းလောင်း၏ ခေါင်းလောင်းသံတိုက်ခိုက်မှုကို အသုံးပြုလိုက်သည်။

ဟမ်!

လေထဲတွင် ရှိနေစဉ် မမြင်နိုင်သော ခေါင်းလောင်းသံသည် ထုတ်လွှင့်သွားသည်။

၎င်းသည် ကြီးမားသော ခေါင်းလောင်းတစ်ခုကဲ့သို့ ... ပြေးဝင်လာသော ပုံရိပ်၏ စိတ်ထဲတွင် ပေါက်ကွဲထွက်သွားသည်။

ပုံရိပ်၏ ကြမ်းတမ်းသော အရှိန်အဟုန်သည် ချက်ချင်း ရပ်တန့်သွားသည်။

လီချန် မြေပေါ်သို့ ဆင်းသက်ပြီးနောက် သူ၏ဓားအလင်းရောင် တောက်ပသွားပြီး ညကောင်းကင်တွင် ပွင့်လန်းသော လျင်မြန်သော နဂါးတစ်ကောင်ကဲ့သို့ ချောမွေ့စွာ ထိုသူ၏ရင်ဘတ်ထဲသို့ ထိုးဖောက်ဝင်ရောက်သွားသည်။

ဘုန်း!

ဓား၏ ချွန်ထက်သောအစွန်းသည် တင်းကျပ်သော နွားသားရေတစ်ပိုင်းကို ထိမှန်သကဲ့သို့ အနည်းငယ်သာ ထိုးဖောက်ဝင်ရောက်သွားသည်။

တစ်ချိန်တည်းတွင် သွေးအလင်းရောင်တစ်ချက် ထိုသူ၏ခန္ဓာကိုယ်မှ ပေါက်ကွဲထွက်လာပြီး သူ၏ဓားကို တိုက်ရိုက်တွန်းလှန်လိုက်သည်။ သူ၏မျက်လုံးများသည် သွေးနီရောင်ဖြစ်နေပြီး သူသည် တောရိုင်းတိရစ္ဆာန်တစ်ကောင်ကဲ့သို့ ရူးသွပ်နေသည်။

"ဒါဘယ်လို မိစ္ဆာကျင့်ကြံနည်းမျိုးလဲ။" လီချန် လန့်သွားသည်။

သူ၏ဓားတစ်ချက်သည် ခေါင်းလောင်း၏ အသံတိုက်ခိုက်မှုအောက်တွင် ပြိုင်ဘက်ကို သတ်ဖြတ်နိုင်ခြင်းမရှိခဲ့ပေ။

ဤသို့တွေးမိသဖြင့် သူသည် သူ၏အပြင်းထန်ဆုံး သတ်ကွက်ကို အသုံးပြုရန် တွန့်ဆုတ်မနေခဲ့ပေ။

လျှို့ဝှက်နည်းစနစ်: အနတ္တပြောင်းလဲဓားချီ။

တစ်ခဏအတွင်း သူ၏အားကောင်းသော အတွင်းအားသည် သူ၏ခန္ဓာကိုယ်မှ ထွက်ပေါ်လာပြီး လေထုထဲမှ ကောင်းကင်နှင့်မြေကြီး ယွမ်ချီနှင့် ပေါင်းစပ်သွားသည်။ သူသည် ဗဟိုအဖြစ် ဓားချီအများအပြား စုစည်းလာပြီး သူ၏လက်ထဲမှ ဓားရှည်က လမ်းညွှန်ပေးသည်။

တစ်လံရှည်သော တောက်ပသော ဓားချီတစ်ခု ဖွဲ့စည်းပြီး ရူးသွပ်နေသော ပုံရိပ်ဆီသို့ ပြင်းထန်စွာ ခုတ်ပိုင်းလိုက်သည်။

"မွေး… မွေးရာပါ။"

သူ၏ခန္ဓာကိုယ်ပတ်လည်တွင် သွေးအလင်းရောင် ရစ်ပတ်နေသော ဆံပင်ဖရိုဖရဲပုံရိပ်သည် ကြောက်လန့်တကြား အသံထွက်ပြီး ထွက်ပြေးရန် လှည့်သွားသည်။

သို့သော် သူသည် လီချန်၏ အနတ္တပြောင်းလဲဓားချီမှ မည်သို့လွတ်မြောက်နိုင်မည်နည်း။

တောက်ပသော ဓားချီ ဖြတ်သန်းသွားသည်နှင့် ပုံရိပ်သည် ပြေးနေစဉ် တိုက်ရိုက် နှစ်ပိုင်းဖြတ်တောက်ခံရပြီး အလွန်အမင်း ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းနေသည်။

"ဒါပဲလား။"

လီချန်သည် အနတ္တပြောင်းလဲဓားချီဖြင့် လွယ်လွယ်ကူကူ သတ်ဖြတ်ခံရသော ရန်သူကို ကြည့်ပြီး မှင်သက်သွားသည်။

သူခုနက အားအလွန်အကျွံသုံးလိုက်တာလား။

သူ၏အတွင်းအား တစ်ဝက်နီးပါး ကုန်ဆုံးသွားသည်ကို ခံစားရသောအခါ လီချန်သည် သက်ပြင်းချလိုက်သည်။

အနတ္တပြောင်းလဲဓားချီ၏ စွမ်းအားသည် ပုံမှန်မဟုတ်သော ကြီးမားသည်။

သူခန့်မှန်းသည်မှာ အပြစ်ကင်းစင်သောဓားခန္ဓာကို ကျင့်ကြံပြီးနောက် ၎င်းသည် ဤလျှို့ဝှက်နည်းစနစ်အပေါ် အားကောင်းသော အားဖြည့်အကျိုးသက်ရောက်မှု ရှိသောကြောင့် ဖြစ်နိုင်ခြေအများဆုံးဖြစ်သည်။

ထိုနေရာတွင် အနားယူနေသော လူတိုင်း နိုးထလာကြသည်။

ရထားမောင်းသူသည် သူ၏သခင်မ၏ ရထားလုံးတံခါးကို ချက်ချင်းစောင့်ကြပ်ပြီး သူ၏လက်ထဲတွင် သံဆေးတံတစ်ချောင်းကို ကိုင်ဆောင်ထားကာ သူ၏မျက်နှာအမူအရာသည် အလွန်စိတ်လှုပ်ရှားနေသည်။

အစေခံနှစ်ဦးသည် သူတို့၏လက်နက်များကို ကိုင်ဆောင်ထားသော်လည်း သူတို့၏ခြေကျင်းဝတ်များသည် တုန်ယင်နေသည်။

ခုနက တိုက်ပွဲမှ အရှိန်အဝါအတက်အကျများသည် အလွန်ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသည်။

"မြန်မြန်ပြင်ဆင်ကြ၊ ငါတို့ဒီကနေ ချက်ချင်းထွက်ခွာမယ်။" လီချန်က အလျင်အမြန် ပြောလိုက်သည်။

ဤမီးနတ်ဆရာသည် ဤနေရာတွင် ရုတ်တရက်ပေါ်လာသည်၊ နောက်ဆက်တွဲ ဘာဖြစ်မည်ကို မည်သူသိနိုင်မည်နည်း။

လီချန်၏ တည်ငြိမ်သော အသံကို ကြားသောအခါ လူတိုင်းသည် သူတို့၏နှလုံးသားထဲတွင် ရှင်းပြ၍မရသော လုံခြုံမှုတစ်ခုကို ခံစားရသည်။

ထို့ကြောင့် လူတိုင်း အလုပ်များသွားကြသည်။

လီချန်သည် အလောင်းနှစ်ပိုင်းကို ကြည့်လိုက်ရာ ပြင်းထန်သော အနံ့က သူ့ကို မျက်မှောင်ကြုတ်စေသည်။

သူသည် ၎င်းကို ရှင်းလင်းရန် ရည်ရွယ်ချက်မရှိပေ။

အလွန်ရွံရှာဖွယ်ကောင်းသည်။

သို့သော် သူသည် တက်သွားပြီး အလောင်းကို ဂရုတစိုက် ရှာဖွေခဲ့သည်။

ခါးတွင် အိတ်ငယ်တစ်လုံးရှိပြီး တစ်စုံတစ်ခု ပါဝင်သည်။

အတွင်းမှ ပုလင်းများနှင့် အိုးများသည် ကျိုးပဲ့နေပုံရသည်။

နောက်ဆုံးတွင် သူသည် နွားသားရေစာအုပ်ငယ်တစ်အုပ်ကို တွေ့ရှိခဲ့သည်။

၎င်းကို ထိုသူ၏ရင်ဘတ်နှင့် နီးကပ်စွာ ထားရှိခဲ့သည်။ သို့သော် နွားသားရေစာအုပ်ငယ်သည် ဓားချီဖြင့် သပ်ရပ်စွာ နှစ်ပိုင်းခွဲခြမ်းခံထားရသည်။

သူသည် ၎င်းကို ပေါင်းစပ်လိုက်ရာ မျက်နှာဖုံးပေါ်မှ စကားလုံးငါးလုံးမှာ ━ သွေးပြောင်းကြယ်စုပ်နည်းလမ်းဖြစ်သည်။

သူသည် ဂရုတစိုက် လှန်လှောကြည့်လိုက်သည်။

ချက်ချင်းပင် သူမျက်မှောင်ကြုတ်လိုက်သည်။

အစပိုင်းမှ အကြောင်းအရာကို ကြည့်လျှင် ၎င်းသည် မိစ္ဆာကျင့်ကြံနည်းတစ်ခုဖြစ်သည်မှာ သေချာသည်။

၎င်းသည် သက်ရှိသတ္တဝါများ၏ အနှစ်သာရနှင့် သွေးကို စုပ်ယူပြီး အတွင်းအားအဖြစ်သို့ လျင်မြန်စွာ သန့်စင်နိုင်သည်။

သူသည် ကျန်ရှိသော အပိုင်းကို မဖတ်ရသေးသော်လည်း ၎င်းသည် ကောင်းမည်မဟုတ်သည်မှာ သေချာသည်။

သူသည် နွားသားရေစာအုပ်ငယ်ကို သူ၏အတွင်းအားဖြင့် ကြေမွတော့မည်အပြု ရုတ်တရက် သူသည် အတွေးတစ်ခုရပြီး နောက်ဆုံးတွင် ၎င်းကို သိမ်းဆည်းရန် ဆုံးဖြတ်လိုက်သည်။ ထို့ကြောင့် သူသည် သူ၏အိတ်ထဲမှ ပိုးပဝါတစ်ထည်ကို ထုတ်ယူပြီး နွားသားရေစာအုပ်ငယ်နှစ်ပိုင်းကို ထုပ်ပိုးကာ သူ၏အိတ်ထဲသို့ ထည့်လိုက်သည်။

ဤအချိန်တွင် ရထားလုံးနှစ်စီး အဆင်သင့်ဖြစ်နေပြီ။

"သွားကြစို့။"

လီချန်သည် သူ၏မြင်းပေါ်သို့ တက်ပြီး ယာဉ်တန်းကို ညဘက်ခရီးဆက်ရန် ဦးဆောင်ခဲ့သည်။

အလောင်းနှစ်ပိုင်းအတွက်မူ အနီးအနားရွာမှ လူများသည် ၎င်းကို တွေ့ရှိပြီးနောက် အာဏာပိုင်များထံ တိုင်ကြားလိမ့်မည်။

ထို့အပြင် ရှန်းလင်ကျန့်မြို့ငယ်မှ နတ်ဘုရားဓားဂိုဏ်း၏ အတွင်းဂိုဏ်းတပည့်များသည် ဤလူကို လိုက်လံရှာဖွေနေသည်မှာ သေချာပြီး သူတို့သည် ဤနေရာသို့ လိုက်လာနိုင်ခြေရှိသည်။

***