ပုံရိပ်ယောင်

အချိန်ပြခေါင်းလောင်းစင်။

လီချန်သည် ဆရာကျိုးပုဖိန်ကို ကျောပိုးပြီး ဤနေရာသို့ ပြန်လာခဲ့သည်။

သူသည် သူ၏ဆရာအတွက် ကုတင်တစ်ခုကို သပ်ရပ်အောင် ပြင်ဆင်ပေးခဲ့ပြီး သန့်ရှင်းသော အိပ်ရာခင်းများကို ဖြန့်ခင်းခဲ့သည်။

သူသည် ဆောင်းနက်ပိုင်း၏ အေးစက်သောလေကို ဖယ်ရှားရန် အခန်းထဲတွင် မီးလည်း မွှေးခဲ့သည်။

ကျိုးပုဖိန်သည် ဘေးမှ ကြည့်နေသည်။

လီချန် သူ၏အလုပ်ကို ပြီးဆုံးပြီးနောက် ကျိုးပုဖိန်သည် သူ့ကို ထိုင်ခိုင်းပြီး မေးသည်၊ "ငါမင်းကို တပည့်အဖြစ် တော်စပ်ခဲ့တာ သုံးနှစ်ကျော်ပြီ၊ မင်းရဲ့မိသားစုအခြေအနေအကြောင်း ငါခုထိ မသိသေးဘူး။ ဘာလို့မင်းအဲ့ဒါအကြောင်း ငါ့ကို မပြောပြတာလဲ။"

"ဆရာ၊ ကျွန်တော့်မိသားစုက ပိုင်ယွီမြို့က အရာရှိမိသားစုငယ်တစ်ခုပါ။ ပြောစရာ သိပ်မရှိပါဘူး။"

လီချန်က ပြောလိုက်သည်။

"မင်းတစ်ခါမှ မပြန်တာကို ငါမြင်တယ်။ မင်းမှာ မိသားစုရှိမှတော့ ဘယ်လိုလုပ် အဆက်အသွယ်ဖြတ်နိုင်မှာလဲ။ သိုင်းပညာကျင့်ကြံတာက လောကီဆက်ဆံရေးတွေကို ဖြတ်တောက်တာ မဟုတ်ဘူး။"

ကျိုးပုဖိန်က ပြန်ပြောလိုက်သည်။

သူသည် နေ့စဉ် အချိန်ပြခေါင်းလောင်းထိုးသံကို ကြားနိုင်သည်။ လီချန် တစ်နှစ်တစ်ကြိမ် အလုပ်များလုပ်ရန် ထွက်သွားသည်မှလွဲ၍ အချိန်ပြခေါင်းလောင်း၏ အသံသည် အခြေခံအားဖြင့် ဘယ်တော့မှ မရပ်တန့်ပေ။

၎င်းမှာ လီချန်သည် ပုံမှန်အချိန်များတွင် နတ်ဘုရားဓားဂိုဏ်းကို ဘယ်တော့မှ မစွန့်ခွာကြောင်းလည်း ပြသနေသည်။

လီချန်သည် သူသည် ကူးပြောင်းလာသူတစ်ဦးဖြစ်ပြီး သူ၏မိသားစုနှင့် မရင်းနှီးကြောင်း မပြောနိုင်သောကြောင့် သူသည် ဤခန္ဓာကိုယ်၏ အတွေ့အကြုံများကို တည်ငြိမ်သောလေသံဖြင့် အတိုချုပ်ဖော်ပြနိုင်သည်။

"မင်းမှာ ကလေးစိတ်ဓာတ်ရှိနေတုန်းပဲ။ မင်းရဲ့မိသားစု ဘယ်လောက်ဆိုးနေပါစေ သူတို့က မင်းရဲ့မိသားစုပဲ။"

ကျိုးပုဖိန်က ခေါင်းခါပြီး သက်ပြင်းချသည်၊ "မင်းငါ့ရဲ့အတိတ်အကြောင်း ကြားချင်လား။"

"ဆရာက ပြောပြချင်ရင် ကျွန်တော် ကြားချင်ပါတယ်။"

လီချန်က ခေါင်းညိတ်လိုက်သည်။

သူသည် သူ၏ဆရာ တောငန်းတံခါးချိုင့်ဝှမ်းတွင် ဆယ်စုနှစ်ပေါင်းများစွာ မည်သို့နေထိုင်ခဲ့သည်၊ သူ၏ကောင်းမွန်သော အချိန်နှင့် နှစ်များကို ဖြုန်းတီးပြီး တစ်ယောက်တည်း အဆုံးသတ်ခဲ့သည်ကို အလွန်သိချင်နေသည်။

"ငါငယ်ငယ်က အတွေ့အကြုံက မင်းနဲ့ တကယ်ပဲ ဆင်တူတယ်။ ငါ့အမေက စောစောသေဆုံးသွားပြီး ငါ့အဖေက တင်းကျပ်တယ်၊ ဒါကြောင့် ငါလည်း အရမ်းပုန်ကန်တတ်တယ်။ ငါ့မိသားစုက စီးပွားရေးလုပ်ပြီး ကြွယ်ဝမှုနည်းနည်းပါးပါးရှိတဲ့အတွက် ငါ့အဖေက ငါ့အပေါ် ငယ်ငယ်ကတည်းက မျှော်လင့်ချက်ကြီးကြီးထားတယ်၊ ငါသူ့ရဲ့မိသားစုလုပ်ငန်းကို အမွေဆက်ခံနိုင်ဖို့ မျှော်လင့်တယ်။ ဒါပေမယ့် ငါက စီးပွားရေးကို လုံးဝစိတ်မဝင်စားဘူး၊ ပုံပြင်တွေထဲက သူရဲကောင်းဆန်တဲ့ဘဝကို တောင့်တတယ်။ ကံမကောင်းစွာနဲ့ ငါ့မှာ သာမန်အရည်အချင်းပဲရှိပြီး နတ်ဘုရားဓားဂိုဏ်းမှာ အလုပ်ကြမ်းတပည့်တစ်ယောက်ပဲ ဖြစ်နိုင်ခဲ့တယ်။ ဒီလိုနဲ့ ငါးနှစ်၊ ခြောက်နှစ် ကြာသွားတယ်။ ငါ့အဖေက ငါ့အတွက် ကျင့်ကြံရေးအထောက်အပံ့တွေ ရှာဖွေပေးဖို့ သူ့မိသားစုဥစ္စာဓနကို နီးပါးကုန်ခန်းစေခဲ့တယ်၊ ဒါပေမယ့် ငါအဆင့်မဝင်နိုင်ခဲ့ဘူး။ ငါ့အဖေက ငါ့ကို သိုင်းပညာစွန့်လွှတ်ပြီး သူ့ကိုကူညီဖို့ ပြန်လာခိုင်းတယ်။ ငါအဲ့လိုမလုပ်ဖို့ ငြင်းဆန်ပြီး ငါတို့ရန်ဖြစ်ကြတယ်။ အဲ့ဒီအချိန်ကစပြီး ငါ့အဖေက ငါ့ရဲ့ငွေကြေးအရင်းအမြစ်အားလုံးကို ဖြတ်တောက်လိုက်ပြီး ငါ့ကျင့်ကြံမှုက ရပ်တန့်လုနီးပါးဖြစ်သွားတယ်။ တစ်နှစ်ကျော်ကြာမှ ငါရုတ်တရက် သတင်းဆိုးတစ်ခု ရခဲ့တယ်။ ငါ့မိသားစုက တစ်ယောက်ယောက်ကို ပြစ်မှားမိပြီး ငါ့အဖေက အမှုဆင်ဖမ်းဆီးခံရပြီး အကျဉ်းချခံရတယ်။ နောက်ဆုံးမှာ ငါ့မိသားစုက စီးနင်းခံရပြီး ငါ့အဖေနဲ့ ဆွေမျိုးအများအပြား အကျဉ်းထောင်ထဲမှာ ကြေကွဲဖွယ်ကောင်းစွာ သေဆုံးခဲ့ကြတယ်။"

ကျိုးပုဖိန်က အတိတ်ကို တည်ငြိမ်စွာ ဇာတ်ကြောင်းပြန်ပြနေသည်။

သူ၏မျက်နှာအမူအရာသည် တည်ငြိမ်ပြီး ဝမ်းနည်းခြင်း၊ ပျော်ရွှင်ခြင်းမရှိပေ။

လီချန်လည်း တိတ်တဆိတ် နားထောင်နေသည်။

သူသည် ဤတည်ငြိမ်သော စကားများမှ သူ့ဆရာ၏ နှလုံးသားထဲမှ မငြိမ်သက်မှုအရိပ်အယောင်တစ်ခုကို ခံစားနိုင်သည်။

"ငါသတင်းကြားပြီးတော့ ငါစိတ်ပျက်လက်ပျက်ဖြစ်သွားတယ်။ ဒါက ငါ့ဘဝမှာ ငါကြုံတွေ့ခဲ့ရတဲ့ အကြီးမားဆုံးထိုးနှက်ချက်ပဲ။ ငါအရင်က ငါ့အဖေကို မုန်းခဲ့တယ်၊ ဒါပေမယ့် နောက်ဆုံးမှာ သူက ငါ့နှလုံးသားထဲက အရေးအကြီးဆုံးလူတစ်ယောက်ဖြစ်ကြောင်း ငါသိလိုက်ရတယ်။"

ကျိုးပုဖိန်က ရုတ်တရက် သူ့ကိုယ်သူ ရယ်မောလိုက်သည်၊ "မုန်းတီးမှုရဲ့ အထောက်အပံ့ကြောင့် ဖြစ်နိုင်တယ်။ အဲ့ဒီနောက်မှာ ငါရုတ်တရက် ဉာဏ်ပွင့်သွားသလိုပဲ။ ငါ့ရဲ့ဓားထိုးဖောက်လက်သီးကွက် ကျင့်ကြံမှုက ခုန်ပျံကျော်လွှား တိုးတက်လာတယ်။ သုံးနှစ်အတွင်းမှာ ဘာကျင့်ကြံရေးအထောက်အပံ့မှမရှိဘဲ ငါ ရန်နဲ့ တုသွေးကြောတွေကို ဖွင့်လှစ်ပြီး သိုင်းပညာရှင်အဆင့်ကို အောင်မြင်စွာ ဝင်ရောက်ခဲ့တယ်၊ ဓားထိုးဖောက်လက်သီးကွက်ကိုတောင် ပြည့်စုံခြင်းအဆင့်အထိ ကျင့်ကြံခဲ့တယ်။ နောက်ဆုံးမှာ ငါနှလုံးသားမဲ့ဓားသိုင်းကျမ်းရဲ့ အမွေကိုလည်း ရရှိခဲ့တယ်။"

"ငါနောက်ပိုင်းမှာ ငါ့အဖေနဲ့ ဆွေမျိုးတွေအတွက် လက်စားချေခဲ့ပေမယ့် သူတို့ဘယ်တော့မှ ပြန်အသက်ရှင်လာမှာ မဟုတ်ဘူး။"

ကျိုးပုဖိန်က လီချန်ကို ကြည့်သည်၊ "ငါ့ရဲ့ကိုယ်ပိုင်အတွေ့အကြုံကို သုံးပြီး မင်းကိုပြောချင်တာက လောကမှာ မင်းကိုဂရုစိုက်မယ့် တစ်ယောက်ယောက်ရှိရင် အဲ့ဒါ မင်းရဲ့မိသားစုပဲ ဖြစ်ရမယ်။"

လီချန် တိတ်ဆိတ်သွားသည်။

အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် သူ့ဆရာပြောသည်မှာ မှန်ကြောင်း သူသိသောကြောင့်ဖြစ်သည်။

သူ့အခြေအနေက တကယ်ပဲ ကွဲပြားနေလို့သာ။

ဘယ်လိုရှင်းပြရမလဲ။

"ဒါကြောင့် မင်းအနာဂတ်မှာ အိမ်ကို ပိုပြန်သင့်တယ်၊ ပြီးတော့ အဲ့ဒါကို မင်းနှလုံးသားထဲက အကြီးမားဆုံးနောင်တ ဖြစ်မလာအောင် ကြိုးစား။"

ကျိုးပုဖိန် စကားပြောပြီးနောက် လီချန်၏ ပခုံးကို အဓိပ္ပာယ်ပါပါ ပုတ်လိုက်သည်။

"ဆရာ၊ ကျွန်တော်မှတ်မိပါတယ်။" လီချန်က အလျင်အမြန် ပြောလိုက်သည်။

သူနားထောင်သည်ဖြစ်စေ မနားထောင်သည်ဖြစ်စေ သူသည် မှန်ကန်သော သဘောထားကို ရှိနေရမည်ဖြစ်သည်။

အဟွတ်၊ အဟွတ်

ကျိုးပုဖိန်သည် စကားအများကြီးပြောပြီးနောက် ပြင်းထန်စွာ ချောင်းဆိုးပြီး သွေးပင်ပါလာသည်။

လီချန်သည် အလျင်အမြန် ထသွားပြီး သူ၏ကျောကို ပုတ်ပေးလိုက်သည်။ ခဏအကြာမှ သူအသက်ရှူနိုင်တော့သည်။

ဤသို့ဖြင့် ကျိုးပုဖိန်သည် အချိန်ပြခေါင်းလောင်းစင်တွင် နေထိုင်ခဲ့သည်။

လီချန်သည် နေ့စဉ် ခေါင်းလောင်းထိုးခြင်းဖြင့် ကျင့်ကြံသည်။

ကျိုးပုဖိန်သည် အချိန်အများစု ကုတင်ပေါ်တွင် လဲလျောင်းနေသည်။ သူ၏ချီပင်လယ် ပျက်စီးသွားသောကြောင့် သူသည် ကုသရန် စစ်မှန်သောချီကို မလည်ပတ်နိုင်သောကြောင့် သူသည် နေ့စဉ် ဆေးလုံးအမျိုးမျိုးကိုသာ သောက်သုံးပြီး ပြန်လည်ထူထောင်ကာ သူ၏ဒဏ်ရာများကို ကုသနိုင်သည်။

အချိန်ကာလတစ်ခုအကြာတွင် ကျိုးပုဖိန်၏ ဒဏ်ရာများသည် မဆိုးရွားလာဘဲ တည်ငြိမ်သွားပုံရသည်။

လီချန်သည် အချိန်ပြခေါင်းလောင်း၏ အသံသည် အခန်းကဏ္ဍတစ်ခုမှ ပါဝင်လောက်သည်ဟု ခန့်မှန်းသည်။

ဤသို့ဖြင့် သုံးလကျော် ကုန်ဆုံးသွားသည်။

ဤကာလအတွင်း လီချန်သည် ကျိုးပုဖိန်ကို စိတ်ရင်းမှန်ဖြင့် စောင့်ရှောက်ခဲ့သည်။

ပထမတစ်လခွဲခန့်မှလွဲ၍ သူလီချန်၏ စောင့်ရှောက်မှုကို အရမ်းမလိုအပ်တော့ဘဲ ကျိုးပုဖိန်သည် သူ၏ဒဏ်ရာများ တဖြည်းဖြည်း ပျောက်ကင်းလာသည်နှင့်အမျှ အခြေခံအားဖြင့် သူကိုယ်တိုင် စောင့်ရှောက်နိုင်ခဲ့သည်။

ဤကာလအတွင်း နတ်ဘုရားဓားဂိုဏ်းမှ အကြီးအကဲများနှင့် တောင်ထွတ်သခင်များ တစ်ယောက်ပြီးတစ်ယောက် လာရောက်တွေ့ဆုံကြသည်။

အထူးသဖြင့် နတ်ဘုရားဓားဂိုဏ်းချုပ်သည် ကျိုးပုဖိန်၏ ပြန်လည်ကောင်းမွန်မှုအရှိန်ကို အလွန်အံ့ဩနေသည်။

ဤနေ့တွင် လီချန် အချိန်ပြခေါင်းလောင်းကို ထိုးပြီးနောက် သူသည် ၎င်းဘေးတွင် အပြစ်ကင်းစင်သောဓားခန္ဓာကို စတင်ကျင့်ကြံသည်။ တစ်ကြိမ်အပြီးတွင် သူသည် လန်းဆန်းပြီး အားပြည့်နေသည်ဟု ခံစားရသည်။

ယခုအခါ အပြစ်ကင်းစင်သောဓားခန္ဓာကို ကျင့်ကြံခြင်းသည် သူ၏သွေးကြောများအပေါ် အလွန်နည်းပါးသော ဝန်ထုပ်ဝန်ပိုးကိုသာ ဖြစ်စေပြီး အခြေခံအားဖြင့် မပြောပလောက်ပေ။

ရုတ်တရက် အတွေးတစ်ခု သူ၏စိတ်ထဲသို့ ဝင်လာသည်။ သူသည် စနစ်မျက်နှာပြင်ကို ခေါ်ယူပြီး နောက်ဆုံးသတင်းအချက်အလက်များကို စစ်ဆေးလိုက်သည်။

ဟို့စ်(ထ်): လီချန်။

ကျင့်ကြံမှုအဆင့်: မွေးပြီးအဆင့် (နဝမအဆင့် ၉၉/၁၀၀)။

ပူဇော်ကိရိယာ: အချိန်ပြခေါင်းလောင်း (နိယာမကိရိယာ ၁၂၅၂/၁၀၀၀၀)။

သိုင်းပညာ: ဓားထိုးဖောက်လက်သီးကွက် (ပြည့်စုံခြင်းအဆင့်)၊ နှလုံးသားမဲ့ဓားသိုင်းကျမ်း (ပြည့်စုံခြင်းအဆင့်)၊ အပြစ်ကင်းစင်သောဓားခန္ဓာ (အကြီးစားပြီးမြောက်ခြင်း ၂၆/၁၀၀)။

သိုင်းရည်ရွယ်ချက်: နှလုံးသားမဲ့ဓားရည်ရွယ်ချက် (ပုံရိပ်ယောင်အဆင့် ၉၃/၁၀၀)။

လျှို့ဝှက်နည်းစနစ်: အနတ္တပြောင်းလဲဓားချီ။

အပြစ်ကင်းစင်သောဓားခန္ဓာ၏ တိုးတက်မှုသည် ယခုအခါ အကြီးစားပြီးမြောက်ခြင်း ၂၆ သို့ ရောက်ရှိနေပြီဖြစ်သည်။ အခြေခံအားဖြင့် ၎င်းသည် ဆယ်ရက်လျှင် တစ်မှတ် တိုးတက်သည်။

နှလုံးသားမဲ့ဓားရည်ရွယ်ချက်အတွက်မူ ၎င်းသည် ပို၍ပင်ခက်ခဲသည်။ တစ်မှတ်တိုးတက်ရန် အနည်းဆုံး ဆယ့်နှစ်ရက် အချိန်ယူရသည်။

လက်ရှိတိုးတက်မှုနှုန်းအရ အပြစ်ကင်းစင်သောဓားခန္ဓာ ပြည့်စုံခြင်းအဆင့်သို့ ရောက်ရှိရန် အနည်းဆုံး နှစ်နှစ် သို့မဟုတ် သုံးနှစ် အချိန်ယူရမည်ဖြစ်သည်။

ပြီးတော့ နှလုံးသားမဲ့ဓားရည်ရွယ်ချက်၏ တိုးတက်မှုသည် ကိုးဆယ့်သုံးသို့ ရောက်ရှိနေပြီဖြစ်သည်။ ၎င်းသာ ထိုးဖောက်အောင်မြင်မည်ဆိုလျှင် နောက်လအနည်းငယ်အတွင်း ဖြစ်နိုင်ခြေရှိသည်။

ပုံရိပ်ယောင်အဆင့် သိုင်းရည်ရွယ်ချက်အထက်တွင် ပုံရိပ်ယောင်အဆင့် ရှိသည်။

ပုံရိပ်ယောင်အဆင့် သိုင်းရည်ရွယ်ချက်သည် ရန်သူအား စိတ်ပိုင်းဆိုင်ရာ တုန်လှုပ်မှုအချို့ကိုသာ ဆောင်ကြဉ်းလာနိုင်လျှင်။

ပုံရိပ်ယောင်အဆင့် သိုင်းရည်ရွယ်ချက်သည် ထိခိုက်ခံရသူအား ပုံရိပ်ယောင်တစ်ခုအတွင်း ရှိနေသကဲ့သို့ ခံစားစေနိုင်ပြီး အကြားအမြင်နှင့် အမြင်ဆိုင်ရာ ထင်ယောင်ထင်မှားအမျိုးမျိုးကို ဖြစ်ပေါ်စေကာ မိမိကိုယ်ကို မလွတ်မြောက်နိုင်စေပေ။

ပုံရိပ်ယောင်အဆင့် သိုင်းရည်ရွယ်ချက်ကို နားလည်ထားသော မွေးရာပါသိုင်းပညာရှင်များကို သိုင်းပညာဆရာအဘိုးများဟု ခေါ်သည်။

ထို့ကြောင့် သူသည် ယခုအခါ မွေးရာပါနယ်ပယ်သို့ မဝင်ရောက်ဘဲ သူ၏သိုင်းရည်ရွယ်ချက်ကို ပုံရိပ်ယောင်အဆင့်သို့ မြှင့်တင်နိုင်မလားဟု အနည်းငယ် မျှော်လင့်နေသည်။

ခေါင်းလောင်းစင်မှ ဆင်းပြီးနောက် လီချန်သည် ဆရာကျိုးပုဖိန် ချန်ယုံအား ဓားထိုးဖောက်လက်သီးကွက် သင်ကြားပေးနေသည်ကို တွေ့လိုက်ရသည်။

သူပျင်းနေခြင်း ဖြစ်နိုင်သည်။

ဆရာသည် ချန်ယုံကိုကြည့်ရင်း သူကိုယ်တိုင်ကို မြင်တွေ့နေခြင်း ဖြစ်နိုင်သည်။

ထို့ကြောင့် ကျိုးပုဖိန်သည် ချန်ယုံအား မကြာခဏ လမ်းညွှန်မှုများ ပေးလေ့ရှိသည်။

လီချန်နှင့် နှိုင်းယှဉ်လျှင် ကျိုးပုဖိန်၏ သိုင်းပညာအောင်မြင်မှုများသည် သဘာဝကျကျ များစွာပိုမြင့်မားသောကြောင့် သူသည် သဘာဝကျကျ ပိုကောင်းသော အကြံဉာဏ်များ ပေးနိုင်သည်။

ချန်ယုံသည် ယခုအခါ တုသွေးကြောကို ဖွင့်လှစ်ပြီး ထူးခြားသော သွေးကြောလမ်းကြောင်း ရှစ်ခု၏ နောက်ဆုံး ရန်သွေးကြောကို လုပ်ဆောင်နေသည်။

သူသာ ၎င်းကို ဖွင့်လှစ်နိုင်ပါက သူသည် အဆင့်ရှိသိုင်းပညာရှင်တစ်ဦး ဖြစ်လာနိုင်သည်။

လီချန်သည် တစ်ချက်သာကြည့်ပြီး နေ့လည်စာ ပြင်ဆင်စပြုသည်။

ဆရာရှိနေသောကြောင့် လီချန်သည် သူ၏တစ်နေ့သုံးနပ်ကို အလွန်ပေါ့ပေါ့တန်တန် မလုပ်နိုင်ပေ။

သူချက်ပြုတ်ပြီးနောက် ဆရာ့ကို စားရန်ခေါ်လိုက်သည်။

"ဆရာကြီး၊ အစ်ကိုချန်၊ ကျွန်တော်အရင် တောင်အောက်ဆင်းတော့မယ်။"

ချန်ယုံက အလျင်အမြန် ပြောလိုက်သည်။

"မင်းလည်း နေပြီးစားသွား။" လီချန်က ပြောလိုက်သည်။

ချန်ယုံ အနည်းငယ်ရှက်သွားသည်။

တစ်နပ် သို့မဟုတ် နှစ်နပ် နေစားခြင်းသည် အဆင်ပြေသော်လည်း သူသာ ညစာအတွက် မကြာခဏ နေပါက ၎င်းသည် သူတို့ကို အခွင့်ကောင်းယူရာကျမည်ဖြစ်သည်။

အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် အစ်ကိုချန် တစ်နပ်စီတိုင်း ဘာစားသည်ကို သူသိသောကြောင့်ဖြစ်သည်။

အဘိုးကြီးနှင့် အစ်ကိုချန်ထံမှ လမ်းညွှန်မှုရရှိနိုင်ပြီး လမ်းလွဲများစွာကို ရှောင်ရှားနိုင်ခြင်းဖြင့် သူသည် အမှန်တကယ် အလွန်ကျေနပ်နေပြီဖြစ်သည်။

"ဒီလောက် ဝေ့လည်ကြောင်ပတ် မလုပ်နဲ့။"

လီချန်သည် ကောင်လေး၏ ရှက်ရွံ့ပြီး ရိုးသားသော အသွင်အပြင်ကို ကြည့်ပြီး မျက်နှာတည်ဖြင့် ပြောလိုက်သည်။

ချန်ယုံသည် အခန်းထဲသို့ ဝင်ရောက်နိုင်ခဲ့သည်။

ဆေးဘက်ဝင်အသားဆန်ပြုတ်ဇလုံကြီးတစ်လုံးအပြင် မုန်လာဥအစပ်ကြော်၊ ကြက်သားပေါင်းတစ်ပွဲနှင့် ဟင်းသီးဟင်းရွက်ကြော်တစ်ပွဲ ရှိသည်။

နောက်ဆုံးဟင်းလျာသုံးမျိုးသည် သာမန်ပါဝင်ပစ္စည်းများကိုသာ အသုံးပြုထားသည်။

အလေးပေးသည်မှာ အရသာဖြစ်သည်။

အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် ဆရာကျိုးပုဖိန်သည် ၎င်းတို့ကို စားသုံးရန် နှစ်သက်သောကြောင့်ဖြစ်သည်။

လီချန်သည် သူကိုယ်တိုင်နှင့် ချန်ယုံအတွက် ဆေးဘက်ဝင်အသားဆန်ပြုတ်ပန်းကန်လုံးကြီးတစ်လုံး ဖြည့်လိုက်သည်။

သူ့အတွက် ဤဆေးဘက်ဝင်အသားဆန်ပြုတ်၏ အကျိုးသက်ရောက်မှုသည် မပြောပလောက်သော်လည်း ၎င်းသည် ချန်ယုံအတွက် ကြီးမားသော အားဆေးတစ်ခွက်ဖြစ်သည်။

ချန်ယုံသည် ကျင့်ကြံရေးအထောက်အပံ့များ ချို့တဲ့သည်။ သူသည် လုံ့လဝီရိယဖြင့် ကျင့်ကြံသော်လည်း သူ၏ခန္ဓာကိုယ်တွင် ချီနှင့်သွေး ချို့တဲ့မှုကို ဖြစ်ပေါ်စေရန် လွယ်ကူပြီး ၎င်းသည် ရန်နှင့် တုသွေးကြောများကို ဖွင့်လှစ်ရန် အထောက်အကူမပြုပေ။

ထို့ကြောင့် လီချန်သည် ချန်ယုံအား ညစာအတွက် နေရန် မကြာခဏဖိတ်လေ့ရှိသည်။

***