ဒုတိယဆန္ဒ

အထွတ်အထိပ်တပည့်ဆောင်၏ တံခါးသည် ပွင့်လျက်ရှိသည်။

ရုတ်တရက် ပုံရိပ်တစ်ခု အတွင်းမှ ထွက်ပေါ်လာသည်။

ကျိုးပုဖိန်သည် အလိုအလျောက် လှမ်းကြည့်လိုက်သော်လည်း ထွက်လာသူမှာ လီချန်မဟုတ်ပေ။ ၎င်းမှာ အထွတ်အထိပ်တပည့် ရွေးချယ်ပွဲတွင် ပါဝင်ခဲ့သော အခြားအတွင်းဂိုဏ်းတပည့်တစ်ဦးဖြစ်ပြီး သူသည် အနည်းငယ် စိတ်ပျက်သွားသည်။

"တစ်ဆယ့်ရှစ်ယောက်ရှိပြီ၊ နောက်ဆုံးတစ်ယောက်က လီချန်ပဲ။"

သူသည် သူ့ဘာသူ တွေးလိုက်သည်။

တစ်ဘဝလုံး၏ မျှော်လင့်ချက်သည် လီချန်၏ ပခုံးပေါ်တွင် တည်ရှိနေသည်။

လီချန်သာ မလုပ်နိုင်ပါက မျှော်လင့်ချက်ကို နောက်မျိုးဆက်အပေါ်တွင် ထားရှိရမည်ဖြစ်သည်။

သူသည် ဆယ်စုနှစ်ပေါင်းများစွာက သူကိုယ်တိုင် အထွတ်အထိပ်တပည့် ရွေးချယ်ပွဲတွင် ပါဝင်ခဲ့ပြီး နံရံဆေးရေးပန်းချီကို နားလည်နိုင်ခြင်းမရှိခဲ့သည်ကို မှတ်မိသည်။ သူ၏ကျရှုံးမှုကို သိရှိသောအခါ သူ့ဆရာ၏ မျက်နှာပေါ်မှ စိတ်ပျက်မှုကို သူယခုတိုင် မှတ်မိနေသေးသည်။

ထို့ကြောင့် သူသည် သူ့ဆရာနှင့် ယခင်မျိုးဆက်များ၏ ဆန္ဒများကို ဖြည့်ဆည်းပေးမည်ဟု သူ၏နှလုံးသားထဲတွင် သစ္စာဆိုခဲ့သည်။ ဤအတွက် သူသည် တောငန်းတံခါးချိုင့်ဝှမ်းကို ဆယ်စုနှစ်ပေါင်းများစွာ စောင့်ကြပ်ခဲ့သည်။

ခဏကြာ စောင့်ဆိုင်းပြီးနောက် လီချန်၏ ပုံရိပ်သည် နောက်ဆုံးတွင် အထွတ်အထိပ်တပည့်ဆောင်မှ ဖြည်းညှင်းစွာ ထွက်ပေါ်လာသည်။

သူသည် အတော်လေး ပင်ပန်းနွမ်းနယ်နေပုံရသည်။

"ဆရာ။"

လီချန်သည် လျှောက်လာပြီး စကားပြောတော့မည်အပြု။

"ဘာမှမပြောနဲ့ဦး၊ တောငန်းတံခါးချိုင့်ဝှမ်းကို ပြန်မယ်။"

ကျိုးပုဖိန်က ခေါင်းခါလိုက်သည်။

လီချန်သည် တည်ငြိမ်သော ကျိုးပုဖိန်ကို ကြည့်ပြီး ခေါင်းကုတ်ကာ လေးစားမှု ခံစားရသည်။ ဆရာသည် ဆရာပင်၊ အမှန်တကယ် ကြီးမားသော တည်ငြိမ်မှုကို ပိုင်ဆိုင်သည်။

ထို့ကြောင့် ဆရာနှင့်တပည့်သည် နတ်ဘုရားဓားခန်းမမှ ထွက်ခွာပြီး တောငန်းတံခါးချိုင့်ဝှမ်းရှိ သစ်သားအိမ်သို့ ပြန်သွားကြသည်။

သစ်သားအိမ်အတွင်းတွင် အရာအားလုံးသည် အလွန်ရိုးရှင်းသည်။

ယဇ်ပလ္လင်တစ်ခု။

၎င်းပေါ်တွင် ဝိညာဉ်ကမ္ပည်းပြားအများအပြားကို ထားရှိထားသည်။ ၎င်းတို့အားလုံးသည် နှလုံးသားမဲ့ဓားမျိုးဆက်၏ ဘိုးဘေးများ ဖြစ်ကြသည်။

လီချန်၏ မျိုးဆက်အထိ ဆင်းသက်လာရာ ၎င်းမှာ သတ္တမမျိုးဆက်ဖြစ်သည်။

ကျိုးပုဖိန်သည် အမွှေးတိုင်ထွန်းပြီး ဂါရဝပြုပြီးနောက် အသက်ပြင်းပြင်းရှူပြီး လီချန်ကို ပြောလိုက်သည်၊ "ကဲ၊ မင်းအခု ပြောလို့ရပြီ။ ရလဒ်ဘယ်လိုပဲဖြစ်ဖြစ် ဆရာခံနိုင်ရည်ရှိတယ်။"

လီချန် မှင်သက်သွားသည်။ ဒါဆို သခင်က တကယ်တော့ တည်ငြိမ်နေတာ မဟုတ်ဘူးပေါ့။

"ဆရာ။"

သူသည် ခေါင်းငုံ့ပြီး သူ၏အသံသည် နိမ့်ကျနေသည်၊ "ကျွန်တော်"

"ရပါတယ်။ အဲ့လောက်လွယ်ရင် မင်းရဲ့ဆရာဘိုးက သူ့ရဲ့နားလည်နိုင်စွမ်းနဲ့ ပါရမီနဲ့ ကြာပြီကတည်းက ရှာဖွေတွေ့ရှိခဲ့မှာပဲ။"

ကျိုးပုဖိန်က သက်ပြင်းချပြီး သူ့ကို နှစ်သိမ့်လိုက်သည်။

လီချန်၏ မြင့်မားသော နားလည်နိုင်စွမ်းဖြင့်ပင် မဖြစ်နိုင်ဘူး။ ဆရာအဘိုးရဲ့ ခန့်မှန်းချက်က မှားနေတာလား၊ နံရံဆေးရေးပန်းချီမှာ အပြစ်အနာအဆာကင်းမဲ့သောစိန်နည်းလမ်းရဲ့ လျှို့ဝှက်ချက်တွေ မပါဝင်ဘူးလား။

"ဆရာ၊ တကယ်တော့ ဒီတပည့်က နံရံဆေးရေးပန်းချီကနေ အပြစ်အနာအဆာကင်းမဲ့သောစိန်နည်းလမ်းကို နားလည်ပြီးပါပြီ။"

လီချန်က ပြောလိုက်သည်။

ကျိုးပုဖိန် အံ့အားသင့်သွားပြီး လီချန်ကို စိုက်ကြည့်ကာ "မင်းခုနက ဘာပြောလိုက်တာလဲ၊ ထပ်ပြောစမ်း။"

"ဆရာ၊ ဒီတပည့်က နံရံဆေးရေးပန်းချီကနေ အပြစ်အနာအဆာကင်းမဲ့သောစိန်နည်းလမ်းကို နားလည်ခဲ့ပါတယ်။"

လီချန်က ထပ်ပြောလိုက်သည်။

"နားလည်ခဲ့တယ်?"

ကျိုးပုဖိန်သည် နေရာတွင်ပင် တောင့်သွားပြီး အိပ်မက်ထဲတွင် ရှိနေသကဲ့သို့ ခံစားရသည်။

"မင်း လူဆိုးကောင်လေး၊ ဆရာကိုတောင် နောက်ရဲတယ်။ ပြောစမ်း၊ ဘယ်လိုနားလည်ခဲ့တာလဲ။"

သူသည် နောက်ဆုံးတွင် သတိပြန်လည်ရလာပြီး သူ၏မျက်လုံးများ တောက်ပနေသည်။

"ဒီတပည့်က နှလုံးသားမဲ့ဓားရည်ရွယ်ချက်ကို အသုံးပြုပြီး နံရံဆေးရေးပန်းချီနဲ့ ဆက်သွယ်ခဲ့တယ်၊ ပြီးတော့ လေ့ကျင့်နေတဲ့သူတစ်ယောက်ရဲ့ ထူးဆန်းတဲ့ ပုံရိပ်ယောင်တစ်ခု ပေါ်လာတယ်။ အစပိုင်းမှာတော့ နှလုံးသားမဲ့ဓားသိုင်းကျမ်းရဲ့ လျှို့ဝှက်ချက်တွေပဲ၊ ဒါပေမယ့် နောက်ပိုင်းမှာ… အဲ့ဒါက ပြောင်းလဲသွားပြီး အပြစ်ကင်းစင်သောဓားခန္ဓာလို့ခေါ်တဲ့ လုံးဝအသစ်ဖြစ်တဲ့ လှုပ်ရှားမှုအစုံတစ်ခုအဖြစ် ပြောင်းလဲသွားတယ်၊ အတွင်းချီကို ပြောင်းပြန်စီးဆင်းစေပြီး ရုပ်ခန္ဓာကို အာဟာရဖြည့်ပေးတယ်။"

လီချန်က ပြောလိုက်သည်။

"အပြစ်ကင်းစင်သောဓားခန္ဓာ၊ အတွင်းချီကို ပြောင်းပြန်စီးဆင်းစေပြီး ရုပ်ခန္ဓာကို အာဟာရဖြည့်ပေးတယ်… ဒါတကယ်ပဲ အပြစ်အနာအဆာကင်းမဲ့သောစိန်နည်းလမ်းပဲ။ ဒါတကယ်ရှိလိမ့်မယ်လို့ မထင်ခဲ့ဘူး။"

ဤသို့ကြားပြီးနောက် ကျိုးပုဖိန်သည် သူ့ဘာသူ တိုးတိုးလေး ရေရွတ်လိုက်သည်။

"ဆရာ၊ ကျွန်တော်အခု အပြစ်ကင်းစင်သောဓားခန္ဓာ ကျင့်ကြံနည်းရဲ့ အဓိကအချက်တွေကို သရုပ်ပြပါ့မယ်။"

လီချန်က ပြောလိုက်သည်။

"မလိုဘူး။"

ကျိုးပုဖိန်က လက်ဝှေ့ယမ်းလိုက်သည်၊ "ဆရာ့အတွက် ဒါကိုသင်ယူဖို့ အသုံးမဝင်ဘူး။ ဒါပေမယ့် မင်းဒါကို ကျမ်းတစ်အုပ်အဖြစ် ပြုစုနိုင်တယ်၊ ဒါကို အနာဂတ်မှာ ငါတို့မျိုးဆက်ရဲ့ အမွေဆက်ခံကျင့်ကြံနည်းအဖြစ် အသုံးပြုနိုင်တယ်။"

"ကောင်းပါပြီ၊ ဆရာ။"

လီချန်က ခေါင်းညိတ်လိုက်သည်။

အပြစ်ကင်းစင်သောဓားခန္ဓာ၏ ကျင့်ကြံမှုသည် မွေးရာပါနယ်ပယ်သို့ မရောက်မီ၊ မွေးပြီးအဆင့် အတွင်းချီ ပြည့်စုံခြင်းသို့ ရောက်ရှိပြီးနောက် လေ့ကျင့်ရန် လိုအပ်သည်။ ဆရာသည် မွေးရာပါနယ်ပယ်အထက်မှ သိုင်းပညာရှင်တစ်ဦးဖြစ်သောကြောင့် သူသည် အမှန်တကယ် မကျင့်ကြံနိုင်ပေ။

"အရင်က ငါတို့မျိုးဆက်ရဲ့ ဆရာအဘိုးမှာ ဆန္ဒနှစ်ခု ရှိခဲ့တယ်။ တစ်ခုက နံရံဆေးရေးပန်းချီကနေ အပြစ်အနာအဆာကင်းမဲ့သောစိန်နည်းလမ်းကို နားလည်ပြီး နှလုံးသားမဲ့ဓားသိုင်းကျမ်းကို ပြီးပြည့်စုံအောင် လုပ်ဖို့ပဲ။ ဒုတိယတစ်ခုက နှလုံးသားမဲ့ဓားသိုင်းကျမ်းကို အခြေခံကျင့်ကြံနည်းအဖြစ် အသုံးပြုပြီး နတ်ဘုရားဓားဂိုဏ်းမှာ အဓိကတောင်ထွတ်သစ်တစ်ခု တည်ထောင်ပြီး ငါတို့မျိုးဆက်ကို ရှေ့ဆက်သယ်ဆောင်ဖို့ပဲ။"

ကျိုးပုဖိန်က ခပ်ရေးရေးပြောသည်၊ "တပည့်၊ ဒီဒုတိယဆန္ဒကို မင်းပဲ အကောင်အထည်ဖော်နိုင်တော့မှာ။"

"ဆရာ၊ ကျွန်တော်တို့ အဓိကတောင်ထွတ်သစ်တစ်ခု တည်ထောင်လို့ ရသေးလို့လား။"

လီချန် အတော်လေး အံ့ဩသွားသည်၊ "ကျွန်တော်တို့ နတ်ဘုရားဓားဂိုဏ်းရဲ့ အဓိကတောင်ထွတ်ခုနစ်ခုက ပုံသေမဟုတ်ဘူးလား။"

"ဘယ်သူက ပုံသေလို့ပြောလဲ။ အဓိကတောင်ထွတ်သစ်တစ်ခု တည်ထောင်ဖို့က အလွန်ခက်ခဲလို့ပဲ။ တည်ထောင်သူက အရည်အချင်းပြည့်မီဖို့ ကျင့်ကြံမှုအဆင့်တစ်ခုကို ရောက်ရှိရမယ်။"

ကျိုးပုဖိန်က ခေါင်းခါပြီး ပြောလိုက်သည်။

"ဆရာ၊ ဘယ်အဆင့်ကျင့်ကြံမှုလဲ။"

လီချန်က စပ်စုစွာ မေးလိုက်သည်။

"ဟားဟား၊ လောလောဆယ် မစဉ်းစားနဲ့ဦး။ အပြစ်အနာအဆာကင်းမဲ့သောရုပ်ခန္ဓာကို ကျင့်ကြံဖို့ အရင်အာရုံစိုက်။ မင်း ပြည့်စုံခြင်းအဆင့်မွေးရာပါနယ်ပယ်ကို ရရှိပြီဆိုရင် အနာဂတ်မှာ အဓိကတောင်ထွတ်သစ်တစ်ခု တည်ထောင်ဖို့က လက်ဖဝါးလှန်သလောက် လွယ်ကူလိမ့်မယ်။"

ကျိုးပုဖိန်သည် အလွန်ကောင်းမွန်သော စိတ်အခြေအနေတွင် ရှိနေသည်။

သူပြောရင်း အနီးအနားရှိ ဗီရိုတစ်ခုမှ ဝိုင်အိုးတစ်လုံးကို ထုတ်ယူလိုက်သည်။

"လာ၊ ဆရာနဲ့အတူ အောင်ပွဲခံဖို့ နည်းနည်းသောက်ကြရအောင်။"

သူသည် အဖုံးကို ရိုက်ခွဲပြီး ဝိုင်ကို ပန်းကန်လုံးကြီးနှစ်လုံးထဲသို့ လောင်းထည့်လိုက်သည်။

ပြင်းထန်သော ဝိုင်ရနံ့သည် လေထုထဲတွင် ပြည့်နှက်သွားသည်။

လီချန်သည် တံတွေးမျိုချမိလိုက်သည်။

သူသည် ကျိုးပုဖိန်၏ တန်ဖိုးထားသော ဝိုင်ကို တစ်ကြိမ်သာ မြည်းစမ်းဖူးပြီး နောက်ဆက်တွဲအရသာသည် မမေ့နိုင်စရာဖြစ်သည်။

နောက်ပိုင်းတွင် ကျိုးပုဖိန်သည် သူ့ကို ထပ်မသောက်စေတော့ပေ။

သူ့ဆရာ ဤတစ်ကြိမ် ဤမျှရက်ရောလိမ့်မည်ဟု မမျှော်လင့်ခဲ့ပေ။

လီချန်သည် မူးယစ်သော အခြေအနေဖြင့် အချိန်ပြခေါင်းလောင်းစင်သို့ ပြန်ရောက်လာသည်။

ဝိုင်သည် အရသာရှိသည်။ သို့သော် ၎င်းသည် မူးလွယ်သည်။

လီချန်၏ ကျင့်ကြံမှုဖြင့်ပင် သူသည် မခံနိုင်ခဲ့ပေ။

လီချန်သည် သူ၏ကုတင်ပေါ်သို့ ပြိုလဲကျပြီး နှစ်ခြိုက်စွာ အိပ်ပျော်သွားသည်။

နောက်တစ်နေ့ နိုးသောအခါ လီချန်သည် ကောင်းကင် လင်းထိန်နေပြီဖြစ်ကြောင်း တွေ့ရှိခဲ့သည်။

သူသည် သူ၏နဖူးကို ရိုက်လိုက်သည်၊ သူသည် မောင် အချိန်တွင် ခေါင်းလောင်းထိုးခြင်းကို လွဲချော်ခဲ့သည်။

အရက်သောက်ခြင်းသည် အမှန်တကယ် အရာများကို ရှုပ်ထွေးစေသည်။

သို့သော် အရေးမကြီးပါ၊ သူသည် ယခုအခါ တရားဝင်တပည့်တစ်ဦးဖြစ်ပြီး အလုပ်ကြမ်းဆောင်သည် သူ့ကို မထိန်းချုပ်နိုင်တော့ပေ။

မျက်နှာသစ်ပြီးနောက် လီချန်သည် သူ၏အစာအိမ်ကို ဖြည့်တင်းရန် ရှားပါးသားရဲအသားခြောက်အချို့ကို စားသုံးပြီးနောက် သူသည် သဲနာရီများကို စစ်ဆေးချိန်ညှိကာ အလုပ်များစပြုသည်။

ချန်အချိန်ရောက်သောအခါ လီချန်သည် ချက်ချင်း ခေါင်းလောင်းထိုးသည်။

ဆက်တိုက် နှစ်ချက်။

ကြည်လင်သော ခေါင်းလောင်းသံသည် အဝေးသို့ ပျံ့နှံ့သွားသည်။

ခေါင်းလောင်း၏ ကျန်ရှိနေသော အသံများကြားတွင် လီချန်သည် နေရာယူပြီး အပြစ်ကင်းစင်သောဓားခန္ဓာကို စတင်ကျင့်ကြံသည်။

အတွင်းချီကို ပြောင်းပြန်စီးဆင်းစေခြင်းသည် သွေးကြောများအပေါ် အတိုင်းအတာတစ်ခုအထိ ဖိအားပေးသည်။

ထို့ကြောင့် ကျင့်ကြံမှုအတွင်း သွေးကြောများတွင် နာကျင်ကိုက်ခဲပြီး ဖောင်းကားသော ခံစားချက် ရှိမည်ဖြစ်သည်။

ဤအသေးအဖွဲသက်ရောက်မှုသည် ဘာမှမဟုတ်ပေ။

တစ်ကြိမ်လည်ပတ်မှု ပြီးဆုံးပြီးနောက် အပြစ်ကင်းစင်သောဓားခန္ဓာ၏ တိုးတက်မှုသည် အနည်းငယ် တိုးလာသည်။

ဤမှတစ်ဆင့် အပြစ်ကင်းစင်သောဓားခန္ဓာကို ကျင့်ကြံခြင်း၏ အခက်အခဲသည် နှလုံးသားမဲ့ဓားသိုင်းကျမ်းထက် များစွာပိုမြင့်မားနိုင်ခြေရှိသည်ကိုလည်း တွေ့မြင်နိုင်သည်။

သူ နှလုံးသားမဲ့ဓားသိုင်းကျမ်းကို ပထမဆုံးစတင်လေ့ကျင့်စဉ်က မဟာကောင်းကင်စက်ဝန်းတစ်ခုသည်လည်း တိုးတက်မှုကို အနည်းငယ်တိုးစေသော်လည်း ထိုအချိန်က အချိန်ပြခေါင်းလောင်းသည် ရတနာအဆင့်ကိရိယာတစ်ခုသာ ဖြစ်သည်။

ထို့နောက် လီချန်သည် အပြစ်ကင်းစင်သောဓားခန္ဓာကို သုံးကြိမ်သာ လေ့ကျင့်ပြီး ဆက်မလုပ်နိုင်တော့ပေ။

အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် သူ၏သွေးကြောများသည် မခံနိုင်သောကြောင့်ဖြစ်သည်။

အတွင်းချီကို ပြောင်းပြန်စီးဆင်းစေခြင်းသည် ထိုမျှရိုးရှင်းလွယ်ကူသည် မဟုတ်ပေ။

ကံကောင်းစွာဖြင့် ခေါင်းလောင်းသံတွင် ခန္ဓာကိုယ်သန့်စင်ခြင်းအကျိုးသက်ရောက်မှု ရှိသည်။ ခေါင်းလောင်းသံ၏ လွှမ်းမိုးမှုအောက်တွင် သွေးကြောများ အနည်းငယ်ပျက်စီးလျှင်ပင် ၎င်းတို့သည် ဖြည်းညှင်းစွာ ပြန်လည်ကောင်းမွန်နိုင်ပြီး မည်သည့်လျှို့ဝှက်အန္တရာယ်မှ မဖြစ်ပွားအောင် တားဆီးနိုင်သည်။

နေ့လည်ခင်းတွင် ခေါင်းလောင်းထိုးပြီးနောက် လီချန်သည် ဓားရည်ရွယ်ချက်ကို နားလည်ရန် နှလုံးသားမဲ့ဓားသိုင်းကျမ်းကို တစ်ကြိမ်ထပ်မံ လေ့ကျင့်သည်။

ကျိုးပုဖိန်သည် မမျှော်လင့်ဘဲ အချိန်ပြခေါင်းလောင်းစင်သို့ ထပ်မံရောက်ရှိလာသည်။

"ဒါက ယွမ်သွေးကြောဆေးလုံး ပဲ၊ သွေးကြောတွေကို အာဟာရဖြည့်ဖို့ သုံးတာ။ အပြစ်ကင်းစင်သောဓားခန္ဓာကို ကျင့်ကြံဖို့ အတွင်းချီကို ပြောင်းပြန်စီးဆင်းစေရတယ်၊ ဒါက သွေးကြောတွေကို မလွှဲမရှောင်သာ ထိခိုက်စေလိမ့်မယ်။ ဒီဆေးလုံးကို သောက်သုံးခြင်းက သက်ရောက်မှုတွေကို သက်သာစေနိုင်တယ်။ ဒါပေမယ့် ဒါက နောက်ဆုံးတော့ ဆေးလုံးပဲ၊ သက်ရောက်မှုကို လုံးဝဖယ်ရှားပေးနိုင်မှာ မဟုတ်ဘူး။ မင်း အပြစ်ကင်းစင်သောဓားခန္ဓာကို ကျင့်ကြံတဲ့အခါ မင်းရဲ့စွမ်းရည်အတွင်းမှာပဲ လုပ်ရမယ်၊ အရှိန်အဟုန်ကို အတင်းအကျပ်လုပ်ဖို့ မလိုအပ်ဘူး။ အပြစ်ကင်းစင်သောဓားခန္ဓာ ကျင့်ကြံပြီးတာနဲ့ မင်းက ပုံမှန်အသက်ကန့်သတ်ချက်တွေကို ပြောင်းလဲပြီး ထိုးဖောက်နိုင်လိမ့်မယ်။ မင်း မွေးရာပါနယ်ပယ်ကို နှစ်အနည်းငယ်နောက်ကျပြီး ထိုးဖောက်ရင်တောင် အရေးမကြီးဘူး။"

ကျိုးပုဖိန်သည် ဆေးပုလင်းနှစ်လုံးကို လီချန်ထံသို့ ပေးလိုက်သည်။

"ဆရာ၊ ကျွန်တော်နားလည်ပါတယ်။"

လီချန်က ခေါင်းညိတ်လိုက်သည်။

သူသည် အသက်အရွယ်ကို လုံးဝမစိုးရိမ်ပေ။

အချိန်ပြခေါင်းလောင်း မပျက်စီးသရွေ့ သူသည် ထာဝရအသက်ရှင်နိုင်ပြီး သူ၏ချီနှင့်သွေးကို အထွတ်အထိပ်တွင် ထိန်းသိမ်းထားနိုင်သည်။

***