Chapter 89
Vol. 8 Ch. 89
Midsummer Night Ball ပြီးနောက်၊ Esmeralda ၏အကြီးမားဆုံးပွဲသည် ဒါရိုက်တာကြီး လင်းရွှမ် ၏ပြန်လာခြင်းဖြစ်နိုင်သည်။
အားလုံးသိကြတဲ့အတိုင်း လင်းရွှမ် ဟာ Esmeralda ရဲ့အစမှာ ပထမဆုံး အကြီးအကဲအဖြစ် သတ်မှတ်ခံရနိုင်သည်။ သူသည် အလွန်အသက်ကြီးပြီး ပိုင်ရှု့ယီ နှင့် ရွယ်ကျားယီ နှစ်ယောက်စလုံးကို သူမရှေ့က ကျောင်းသားအဖြစ်သာ မှတ်ယူနိုင်သည် ။
သူမသည် Esmeralda ၏ပြည်ပဌာနခွဲတွင် လွန်ခဲ့သည့်နှစ်အနည်းငယ်ခန့်က ကျောင်းသားများအား နိုင်ငံတကာပြိုင်ပွဲများတွင် ပါဝင်ရန် လမ်းညွှန်ခဲ့ပြီး တရုတ်နိုင်ငံသို့ ပြန်လာခဲသောကြောင့် ပြည်တွင်းကျောင်းသားအားလုံးနီးပါး သူမကို မမြင်ဖူးကြပေ။
ပုရှီး ၏ တကယ့်ဆရာမှာ လင်းရွှမ် ဖြစ်သည်။
အတိအကျပြောရလျှင် ပုထျန်းယန်သည် လင်းရွှမ်၏ နောက်ဆုံးကျောင်းသားဖြစ်နေဆဲဖြစ်သည်။
ထို့ကြောင့်၊ သူမသည် Esmera lda တွင်အရေးအကြီးဆုံးဆရာအဖြစ်မှတ်ယူနိုင်သည်။
အထက်မှ မျက်လုံးများရှိသော ပုကျား သည် ပိုင်ရှုယီ ၏အဆင့်ကို နားမလည်နိုင်သော်လည်း ပုရှီးသည် လင်းရွှမ် ကို ဆရာအဖြစ် ကိုးကွယ်စေနိုင်သည်။ သူမရဲ့ အစွမ်းသတ္တိက ထင်ရှားသည်။
Esmeralda ၏ မကြာသေးမီက အတင်းအဖျင်း - လင်းရွှမ်သည် ယခုတစ်ကြိမ် တရုတ်နိုင်ငံသို့ ပြန်လာသောအခါ အခြားအလုပ်သင်တစ်ဦးကို လက်ခံတော့မည်ဟု ပြောကြသည်။
လင်းရွှမ်က အတန်းထဲမှာ သင်ပေးပေမယ့် ပုရှီးက သူမရဲ့ အနီးကပ်တပည့်လို့ ခေါ်နိုင်တဲ့ တစ်ဦးတည်းသော သူပဲဆိုတာ လူတိုင်းသိကြသည်။
ထို့ကြောင့် ဤတစ်ကြိမ်တွင် ကျောင်းသားအားလုံးသည် လင်းရွှမ်ရဲ့ ရွေးချယ်ခံရခြင်းကို စိတ်အားထက်သန်စွာ စောင့်မျှော်နေကြသည်။
သူ့အပိတ်တပည့်ဖြစ်လောက်အောင် ကံကောင်းတယ်ဆိုရင် အနာဂတ်ဟာ အကန့်အသတ်မရှိနိုင်ပါဘူး။
ဟုတ်ပါတယ် ရှဲ့ယွမ်က သူ့သမီးအတွက် စူးစူးစိုက်စိုက် စီစဉ်ပြီး အစားအသောက်ကို အထူးစီစဉ်ထားပြီး ကျန်းယွီကို လင်းရွှမ်နဲ့ မိတ်ဆက်ပေးချင်ခဲ့သည်။
သို့သော်လည်း လင်းရွှမ်သည် ရှဲ့ယွမ်၏ ဖုန်းကနေတစ်ဆင့်ဖိတ်ခေါ်မှုကို တိုက်ရိုက်ငြင်းဆိုခဲ့ပြီး ယခုတစ်ကြိမ်တွင် ကျောင်းသားများကို ရွေးချယ်မည်ဖြစ်ကြောင်း ပြောကြားခဲ့ပြီး မည်သူတစ်ဦးတစ်ယောက်၏ မိတ်ဆက်မှုမှတစ်ဆင့် ကျောင်းသားများကို ရွေးချယ်မည်မဟုတ်ကြောင်း ပြောကြားခဲ့သည်။
မဟုတ်ပါက သူမ၏ တံခါးကို ဖြတ်ကျော်သွားနိုင်သည်။
ရှဲ့ယွမ် ဖုန်းကိုချပြီးနောက် သူ့မျက်နှာက ရုပ်ဆိုးသွားတော့သည်။
ပိုင်ချန် တွင် မည်သည့်အာဏာပိုင်က ထင်ရှားသည်ဖြစ်စေ သူ့မျက်နှာကို ကယ်တင်ဝံ့သူဖြစ်သည်။ဒါက ဖေဖေရှဲ့ ပထမဆုံးအကြိမ် ငြင်းပယ်ခံရခြင်းပင်။
ကျန်းယွီ သည် ဤဆရာမ လင်းရွှမ်ကို ပို၍ စူးစမ်းလေ့လာခဲ့သည်။
သေချာပါတယ်၊ ခွန်အားရှိတဲ့လူတွေဟာ မောက်မာမှုနဲ့ အာဏာကို မကြောက်ဘဲ အမြဲတမ်း အရင်းအနှီးရှိကြသည်။
ကျန်းယွီ သည် တစ်နေ့တွင် ခွန်အားဖြင့် တည်ဆောက်ရမည့် ယုံကြည်မှုကိုလည်း ရရှိနိုင်မည်ဟု မျှော်လင့်ထားသည်။
"အဆင်ပြေပါတယ်။ အဖေ သမီးအတွက် တခြားနည်းလမ်းကို ရှာတွေ့မှာပါ" ကျန်းယွီကို နှစ်သိမ့်ပေးဖို့ သူ မမေ့ခဲ့ပါဘူး- "ဒါက ခက်ခဲတဲ့ အဆာပလာဆိုရင်တောင် အဖေ သူမကို သမီးဆီ ပေးမယ်!"
"အာ၊ ဒါက အတင်းအကြပ်ကြီးလုပ်စရာမလိုပါဘူး" ကျန်းယွီ က သူမရဲ့လက်ကို အလျင်စလို ဝှေ့ယမ်းလိုက်သည် "ဆရာမ လင်း က သမီးကို မရွေးချယ်ရင်တောင် သမီး ကတာကို လေ့ကျင့်မယ်။ ကိစ္စမရှိပါဘူး"
"သမီးသာ သူ့တပည့်ဖြစ်နိုင်ရင် အခြေခံအားဖြင့် အနာဂတ်က ပွင့်လာလိမ့်မယ်"
"တကယ်...တကယ်တော့ အတင်းအကြပ်ကြီးလုပ်စရာမလိုပါဘူး"
ရှဲ့ယွမ် သက်ပြင်းချလိုက်ပြီး စိတ်ပျက်စွာ ပြောလိုက်သည် "အဖေက အသုံးမကျဘူးလို့ သမီးထင်နေတာလား။"
"မဟုတ်ပါဘူး!"
"ဒါက သမီးကို မကူညီဘူး ။ အဖေက အဲဒီစတားလောက် မတော်ဘူး"
"တကယ်မဟုတ်ပါဘူး ဖေဖေ၊ အဖေက သမီးအပေါ် ကြင်နာပါတယ်"
"သမီးက သူ့အိမ်မှာအမြဲနေတယ်။ အဖေ သမီးကိုပေးထားတဲ့အိမ်မှာ သမီးမနေဘူး။"
"အာ အဲ့တာက ........"
ကျန်းယွီ သည် ရှဲ့ယွမ် ၏ စိတ်ပျက်အားငယ်မှုနှင့် ရှုံးနိမ့်သွားသည့်အမူအရာကို ကြည့်ပြီး အလွန်စိတ်မကောင်းဖြစ်မိသည်- "ဒါဆို ဒီည သမီးပြောင်းလိုက်ပါ့မယ် ၊ အိုခေ!"
"အဲဒါ သဘောတူညီချက်ပဲ။"
"အိုကေ!"
ရှဲ့ယွမ် ၏မျက်နှာတွင် စိတ်ပျက်လက်ပျက်ဖြစ်မှုမှာ ပျောက်ကွယ်သွားခဲ့သည်- "သမီးအတွက် ပစ္စည်းတွေရွှေ့ပေးမယ့်ကုမ္ပဏီကို အဖေခေါ်ပြီးသွားပြီ။ သူတို့ ခရီးဆောင်အိတ်တွေထုပ်ဖို့ ချန်ယဲ့ရဲ့အိမ်ကို သွားနေလောက်ပြီ၊ စိတ်မပူနဲ့"
"..."
"အခုကစပြီး သမီးက ရှဲ့တရဲ့အိမ်မှာ သမီးရဲ့ကိုယ်ပိုင်အိမ်အဖြစ်နဲ့ နေရလိမ့်မယ်။"
"..."
ချန်းယဲ့ကို ဖုန်းခေါ်ဖို့ အချိန်သိပ်မကြာလိုက်ဘဲ သူက ဖုန်းထဲမှာ ဒေါသတကြီးအော်ပြောခဲ့သည် "ရှဲ့ယွမ် ! လူယုတ်မာ၊ ရှောင်ယွီကို အိမ်ပြောင်းဖို့ ဘယ်သူပြောတာလဲ။ ဘယ်သူ သဘောတူလိုက်တာလဲ။"
ရှဲ့ယွမ် တည်ငြိမ်စွာပြောလိုက်သည်။ "သူမက အရွယ်ရောက်ပြီးသာသူတစ်ယောက် ပြီးတော့ ဘယ်မှာနေမယ်၊ ဘယ်သူနဲ့နေမယ်ဆိုတာ သူ ဆုံးဖြတ်နိုင်တယ်"
"ငါသဘောမတူဘူး ကန့်ကွက်တယ်!"
"ဆန္ဒပြတာ မမှန်ဘူး။"
"အား မင်း...!"
"မင်း အရမ်းစိတ်ဆိုးနေမှာပဲ။ ရှောင်ယွီက မင်းရဲ့အမွေကိုပဲ အမွေဆက်ခံပြီး ငါ့ကို အဖေလို့ ခေါ်တယ်"
"..."
တီ..ဖုန်းချသွားပြီ။
ကျန်းယွီ၏ ပါးစပ်ထောင့်တွေ တွန့်သွားသည်။
ဖခင်ဖြစ်သူ ရှဲ့ယွမ်သည် ဟာရမ်ဒရာမာတွင် အပိုင်း ၁၀၀ထိ သေချာပေါက် အသက်ရှင်နေမည်မှာ သေချာသည်။
ချန်းယဲ့ ရဲ့ ခေါင်းနဲ့ စတင်လိုက်ပါ။
လင်းရွှမ် အတွက် လူရွေးချယ်ရာတွင် အဆင်ပြေစေရန်အတွက် Esmeralda သည် "Swan Lake" ၏ ဒုတိယလုပ်ဆောင်ချက်အတွက် တင်ဆက်မှုအသေးစားတစ်ခုကို တမင်တကာ စီစဉ်ခဲ့သည်။
စည်းမျဉ်းဟောင်းများအတိုင်းပင်၊ မင်းသမီးကို ရှန်းအုံချင်းသရုပ်ဆောင်ထားပြီး အခြားအခန်းများကို ABCDEF ၏ မတူညီသောအတန်းများအလိုက် စီထားသည်။
ကျန်းယွီသည် ငန်းလေးတစ်ကောင်ဇာတ်ကောင်အဖြစ်သာ သရုပ်ဆောင်ခဲ့သည်။
ကျောင်းသားအားလုံး ဆွေးနွေးပြီး မှန်းဆနေကြသည်၊ ဤတစ်ကြိမ်တွင် ရှန်းအောင်းချင်သည် လင်းရွှမ်ရဲ့ ရွေးချယ်ခြင်းကိုခံရမည်ဖြစ်သည်။
တကယ်တော့ သူမဟာ ဇာတ်လိုက်မင်းသမီးဖြစ်ပြီး အခန်းကဏ္ဍများစွာပါဝင်ပြီး သူမရဲ့ စွမ်းပကားကို လျှော့မတွက်သင့်ပါဘူး။
" ရှန်းအောင်းချင်က တီချယ် ပိုင်ရှုယီ ရဲ့ အပိတ်တပည့် မဟုတ်ဘူးလား "
"ရှန်းအောင်းချင်က သူ လင်းရွှမ် တံခါးအောက်ကို လိုက်ချင်ကြောင်း ရှင်းရှင်းလင်းလင်းလုပ်ထားပြီးပြီ မဟုတ်ရင် သူမ အစီရင်ခံစာတင်ဆက်မှုအတွက် စာရင်းသွင်းမှာမဟုတ်ဘူး"
"မှန်တယ်၊ ဝမ်လွန် လက်မှတ်မထိုးထားဘူး"
"အာ ၊ သူမကို လင်းရွှမ်က တကယ်ပဲ ရွေးချယ်လိုက်ရင် တီချယ် ပိုင်ရှုယီက အရမ်းမျက်နှာပြောင်တိုက်မှာ မဟုတ်ဘူး။"
"ပြီးခဲ့တဲ့ နွေကူးရာသီ အကြိုပွဲစဉ်မှာ ရှန်းအောင်းချင် စိတ်မကောင်းစွာနဲ့ ကျရှုံးခဲ့တယ်။ တီချယ်ပိုင်ရှုယီလည်း သူမကို စိတ်ပျက်သွားနိုင်တယ်။ အခုက တခြားနည်းလမ်းကို ရှာဖို့ စမတ်ကျကျ လှုပ်ရှားမှုတစ်ခုပဲ။"
"သူမ ထွက်သွားရင် တီချယ် ပိုင်ရှုယီက ကျောင်းသားတွေကို ပြန်ရွေးမှာ မဟုတ်ဘူးလား။ငါ့မှာ အခွင့်အရေးရှိလာမလားတော့ မသိဘူး"
"ဟီးဟီး ငါ့အိမ်မက်ထဲမှာ အကုန်ရှိတယ်"
...
ပရိတ်သတ်ကြားရှိ ကျောင်းသားများကြား ဆွေးနွေးမှုသည် အပြည့်အ၀ဖြစ်ပြီး ကျန်းယွီသည်လည်း နောက်ဘက်တွင် ဂရုတစိုက်ပြင်ဆင်နေသည်။
စင်ပေါ်မတက်မီ ရှန်းအောင်းချင်သည် သူမကို မထီမဲ့မြင်ပြုစွာ စိုက်ကြည့်ခဲ့သည်။
Midsummer Night ရဲ့ကြယ်စင်ကို အနိုင်ရခဲ့ရင်တောင်မှ အရေးကြီးတဲ့ပြိုင်ပွဲတွေမှာ Class F ရဲ့အဖွဲ့ဝင်ဖြစ်နေဆဲဖြစ်ပြီး ငန်းလေးကောင်ကိုတောင် ရွေးချယ်လို့မရပါဘူး။
ဒါပေမယ့် လူစုထဲက ငန်းငယ်လေးဟာ ဘယ်တော့မှ သူရဲကောင်း ဖြစ်လာမှာ မဟုတ်ပါဘူး။
ငန်းငယ်များစွာဖြင့် အဲ့တာက တီချယ် လင်းရွှမ် သူမကိုမြင်ရသည်မှာ ထူးဆန်းနေပေလိမ့်မည်။
...
သို့သော်လည်း ယခုအကြိမ် ကျန်းယွီသည် စင်ပေါ်တွင်ရှိနေပြီဖြစ်ပြီး သူမသည် ယခင်ပွဲများကဲ့သို့ပင် ကြောက်ရွံ့ခြင်းမရှိတော့ပေ။
ငန်းငယ်လေးများ၏ လူအုပ်ထဲတွင် ရောနှောကာ သူမသည် အမျိုးသမီးသူရဲကောင်း၏ အိတ်ကို လွှတ်လိုက်ပုံရပြီး ၎င်းတွင် နှစ်မြှုပ်စပြုကာ စင်မြင့်ပေါ်၌ ပျော်မွေ့နေတော့သည်။
မူလအားဖြင့်၊ အကသည် အလွန်တစ်ကိုယ်ရေဆန်တဲ့ ဖျော်ဖြေမှုတစ်ခုဖြစ်သည်။ အကသမားသည် ပထမဦးစွာ သူ့ကိုယ်သူ လှုပ်ရှားရမည်ဖြစ်ပြီး ဒုတိယမှာ ပရိသတ်ကို ကူးစက်စေရမည်။
မင်းရဲ့ စိတ်ဓာတ်ကို မစွန့်လွှတ်နိုင်ရင် မင်းတွေးနိုင်တာက သူများတွေထက် ပိုကောင်းအောင် ခုန်ဖို့၊ ဆုဖလားတွေ ဆွတ်ခူးဖို့၊ ပထမနေရာကို ရယူဖို့ပါပဲ...
အာရုံထွေပြားတဲ့ အတွေးတွေနဲ့ အပြည့်အ၀ပါဝင်ပြီး နှစ်မြှုပ်နိုင်ပါ့မလား။
ဒါကို နားလည်ပြီးနောက် ကျန်းယွီက သူ့ကိုယ်သူ လုံးဝ စွန့်လွှတ်လိုက်သည်။ စင်ပေါ်မှာ ချည်နှောင်ခံရမယ့်အစား စင်ပေါ်မှာ ပျော်ချင်ခဲ့သည်။
ငန်းလေးတွေအုပ်စုဖြစ်ရင်တောင်မှ ဒီငန်းဖြူဝတ်စုံကို ဝတ်ထားနိုင်သရွေ့တော့ သူမဟာ အလှဆုံးပါပဲ။
တစ်ဖက်တွင်၊ ရှန်းအောင်းချင်၏ စိတ်ဓာတ်က ကျန်းယွီနှင့် လုံးဝဆန့်ကျင်ဘက်ဖြစ်သည်။
ပိုင်ရှုယီသည် သူမကို လုံးဝစိတ်ပျက်သွားပြီး အဲ့တာက သူမ၏ နာမည်ထဲမှာ ဆက်နေရန်မှာ အဓိပ္ပါယ်မရှိတော့ပေ။
ရှန်းအောင်းချင်သည် ဆန်းသစ်သော အစပြုရန် အသဲအသန် လိုအပ်နေပြီး သူမကို အမှန်တကယ် သွန်သင်ပေးနိုင်သော နည်းပြကို ရှာဖွေနေသည်။
လင်းရွှမ်ကပုထျန်းယန် ကို တစ်ချိန်က သူမကို ကိုးကွယ်ပြီး ဘဲလေးဘုရင်မကို အနိုင်ယူနိုင်ရင် ထောင့်စွန်းလေးမှာပဲ ရှိလိမ့်မယ်။
ထို့ကြောင့် ရှန်းအောင်းချင်သည် အလုပ်ကြိုးစားပြီး စင်မြင့်ပေါ်တွင် သူမကိုယ်သူမ အစွမ်းကုန်ကြိုးစားခဲ့သည်။
ဒါပေမယ့် လောကကြီးမှာ အရာရာတိုင်းက မကြာခဏဆိုသလိုပဲ...
ရှန်းအောင်းချင်၏ အကသည် အလွန်တောင့်နေသည်ကို ပရိသတ်ရှိ ကျောင်းသားများကပင် မြင်နိုင်သော်လည်း ၎င်း၏ အလှမှာ ရှုံးနိမ့်ခဲ့ရသည်။
လင်းရွှမ် က ခေါင်းငုံ့နေပြီး သူ့ဘေးနားက ဆရာမက မေးလာသည် " ငန်းဘုရင်မက က ဘယ်သူ့ကျောင်းသူလဲ"
"အဲ့တာ တီချယ် ပိုင်ရှုယီရဲ့ ကျောင်းသူပါ။"
"ပိုင်ရှုယီ" လင်းရွှမ် မျက်မှောင်ကြုတ်လိုက်သည် "သဘောပေါက်ပြီ"
ပိုင်ရှုယီသည် စင်မြင့်ပေါ်ရှိ ရှန်းအောင်းချင်ကို ရုပ်ဆိုးသော အမူအရာဖြင့် ကြည့်နေသည်။
လင်းရွှမ် မဆိုထားနဲ့ သူမရဲ့ အရေးတကြီး ဆန္ဒကို ထုတ်ဖော်ဖို့ ပရိသတ်ကတောင် မြင်နေရသည်။
ဖျော်ဖြေပွဲမပြီးသေးဘဲ ပိုင်ရှုယီက ငြိမ်သက်သောမျက်နှာထားဖြင့် ထွက်သွားလေသည်။
ဒီလူကို သူမတကယ်မတတ်နိုင်ဘူး။
ဖျော်ဖြေပွဲကို သတင်းပို့ပြီးနောက်၊ သရုပ်ဆောင်အားလုံးသည် ပရိသတ်ကိုခေါ်ရန် စင်မြင့်ပေါ်၌ရပ်ကာ အားလုံးက လင်းရွှမ်အား သူ့ကိုယ်သူ မြင်နိုင်စေရန် ကြိုးပမ်းခဲ့ကြသည်။
ပထမတန်းတွင် ရပ်နေသော ရှန်းအောင်းချင်သည် ပရိသတ်၏ လက်ခုပ်သြဘာကို စိတ်ချလက်ချ ကြိုဆိုပြီး ခေါင်းကို မြင့်မြင့်မော့ထားကာ အော်ဟစ်လိုက်သည်။
ကျန်းယွီကို လူအုပ်ကြီးက ညှစ်ထုတ်လုနီးပါးဖြစ်နေပြီ။ သူမ ခြေဖျားထောက်ကာ အသည်းအသန် မတ်တပ်ရပ်ထားပြီး ပထမတန်းတွင် ထိုင်နေသော ဖေဖေရှဲ့ယွမ်ကို တွေ့လိုက်ရသည်။
ရှဲ့ယွမ်၏အကြည့်က သူမအပေါ် အမြဲရှိနေပြီး သူ့လက်တွေကဒူးပေါ်မှာတင်ထားကာ သူမကို လျှို့ဝှက်စွာ လက်မထောင်ပြနေသည်။
ကျန်းယွီ ပြုံးလိုက်ပြီး လက်ညိုးနဲ့ လက်မကိုသုံးကာ အသဲပုံပုံစံလုပ်ပြပြီး အချက်ပြလိုက်သည်။
လင်းရွှမ်သည် ရှဲ့ယွမ်၏ ဘေးတွင်ထိုင်နေကာ စင်မြင့်ပေါ်တွင် ငန်းငယ်လေးနှင့် သူ့ရဲ့ အပြန်အလှန်လုပ်ပြနေပုံကိုတွေ့လိုက်ရသဖြင့် သူမေးလိုက်သည်။ "အရင်က နင် ငါ့ကို မိတ်ဆက်ပေးချင်တဲ့ သမီးလေးက စင်ပေါ်မှာရှိနေတာလား"
"ဟုတ်တယ်"
"သူမက တတိယတန်း....."
ရှဲ့ယွမ် စကားမပြောခင် လင်းရွှမ်က ကြားဖြတ်ပြောခဲ့သည်။ "မိတ်ဆက်ပေးစရာမလိုပါဘူး၊ ငါ့နှလုံးသားထဲမှာ တစ်ယောက်ယောက်ကို ရွေးထားပြီးသွားပြီ"
"ဘယ်သူလဲ"
"ဘာပဲဖြစ်ဖြစ် နင့်ရဲ့သမီးလေးတော့မဟုတ်ဘူး" လင်းရွှမ် စိတ်အားထက်သန်စွာပြောလိုက်သည်။
"ငါ့သမီးက ဘယ်သူလဲဆိုတာ သိလို့လား။"
"ဘာပဲဖြစ်ဖြစ်ပါ ရှဲ့ယွမ်နင့်ရဲ့သမီးက ဘယ်သူပဲဖြစ်ဖြစ် ငါသိပ်ကိုနှစ်သက်နေတဲ့ ငန်းကလေး မဟုတ်တာတော့ သေချာတယ်။ မဟုတ်ရင် နင်ဆိုတဲ့ အဖေတစ်ယောက်က သိပ်ပြီးစိတ်ချမ်းသာနေတော့မှာမဟုတ်ဘူး"
ရှဲ့ယွမ် ခပ်ဖျော့ဖျော့ ပြုံးလိုက်သည်။ "သူမရဲ့ အကအကြောင်း ငါ တစ်ခါမှ မပြောဖူးပါဘူး၊ ငါပြောချင်ရင် ငါ ကူညီနိုင်မှာမဟုတ်ဘူး။ ငါအရမ်း ဂရုစိုက်မိရင် ငါ သံသယ ဝင်မိလိမ့်မယ်"
"ရှားလိုက်တာနော်။ နင်ဆိုတဲ့အဖေက အရမ်းနှိမ့်ချနေတာလား။"
"သူမမှာ သူ့ကိုယ်ပိုင် စိတ်ကူးတွေရှိတယ်။"
လင်းရွှမ်နှင့် ရှဲ့ယွီ တို့သည် နှစ်ပေါင်းများစွာ ခင်မင်ရင်းနှီးခဲ့ကြပြီး သူမရဲ့အချစ်က ထျန်းယန်ဆီ လမ်းလျှောက်သွားပြီးကတည်းက သူနဲ့ ချစ်မိသွားတဲ့အခိုက်အတန့်မှာတည်းက သူမ သူ့ကိုသိလာတာ။
ပုထျန်းယန်မှလွဲ၍ နှစ်ပေါင်းများစွာ နူးညံ့သိမ်မွေ့ပြီး ချစ်စရာကောင်းသော အကြည့်မျိုးကို သူ့မျက်လုံးများတွင် တစ်ခါမှ မတွေ့ဖူးပေ။
တကယ် သမီး ဖြစ်ပါစေ။
ကျောင်းသားတွေ စင်ရှေ့ထွက်ပြီးသြဘာခံယူမှုအပြီးတွင် လင်းရွှမ်သည် ဖြည်းညှင်းစွာ ထရပ်ကာ စင်မြင့်ရှေ့သို့ ရောက်လာသည်။
သူမသည် အသက်ငါးဆယ်ကျော်ရှိပြီး သူမ၏ နားထင်တွေမှာ ဆံပင်ဖြူတွေရှိနေသော်လည်း သူမ၏ရုပ်ရည်သည် အလွန်ကောင်းမွန်ပြီး၊ သူမ၏ စိတ်အခြေအနေက အလွန်ကောင်းမွန်ပြီး သူမ၏အသွင်အပြင်က ပိုင်ရှုယီနှင့်တူသည်။
စင်မြင့်ပေါ်ရှိ "ငန်းငယ်လေး" များအားလုံး စိတ်နှလုံးရွှင်လန်းကြပြီး လင်းရွှမ် အား မျှော်လင့်တကြီး ကြည့်နေကြသည်။
ရှန်းအောင်းချင်သည် ပို၍ကြိုးစားလိုစိတ်ပြင်းပြသောကြောင့် သူမသည် လင်းရွှမ်ထံသို့ ပြေးသွားကာ သူမကိုပြောခဲ့သည် "သမီးကိုရွေး၊ သမီးကိုရွေး!"
သို့သော်လည်း လင်းရွှမ်သည် "ငန်းဘုရင်မ ကို တုန်လှုပ်စေသည်" ၊ မင်းသားကို တုန်လှုပ်စေကာ မာရ်နတ်ကို တုန်လှုပ်စေကာ ငန်းလေးကောင်ကို တုန်လှုပ်စေခဲ့သည်။
သူမသည် လူတွေရဲ့နောက်တန်းမှာရှိနေတဲ့ ကျန်းယွီကိုကြည့်လိုက်သည်။ "ငန်းလေး ဒီကိုလာ"
ကျန်းယွီ ဘေးက ကောင်မလေးက စိတ်လှုပ်ရှားစွာနဲ့ ထွက်သွားပေမယ့် လင်းရွှမ်က ခေါင်းခါလိုက်သည် "မင်းမဟုတ်ဘူး၊ မင်း"
အားလုံး၏ မျက်လုံးတွေက ကျန်းယွီကို စိုက်ကြည့်နေကြသည်။
သနားစရာကောင်းတဲ့ ငန်းတစ်ကောင် ကစားနေရင်တောင် သေချာပါတယ်။
နွေလယ်ည၏ကြယ်သည် ဘယ်သောအခါမှ မှေးမှိန်သွားမည်မဟုတ်ပေ။
"သမီးလား"
ကျန်းယွီသည် သူ့ကိုယ်သူ ညွှန်ပြပြီး အထပ်ထပ်အခါခါ အတည်ပြုခဲ့သည်။
"ဟုတ်တယ်"
ကျန်းယွီက သူမရှေ့ကို နာခံမှုရှိစွာ လျှောက်လာကာ လင်းရွှမ်က သူမ၏ ခန္ဓာကိုယ်ကို စစ်ဆေးကာ ပခုံးနှင့် လက်များကို ညှစ်လိုက်ပြီးနောက် သူမ၏ ခြေထောက်ပုံသဏ္ဍာန်ကို စစ်ဆေးကာ ကျေနပ်စွာ ခေါင်းညိတ်လိုက်သည်။
ဒါပေမယ့် နောက်ဆုံးတွင် သူမ၏ မျက်နှာသွင်ပြင်ကို ကြည့်လိုက်သောအခါ ရုတ်တရက် အံ့ဩသွားခဲ့သည်။
သူမက ဘယ်သူနဲ့တူပါလိမ့်...
သူမသည် ကျန်းယွီကို အချိန်အကြာကြီး စိုက်ကြည့်နေပြီး ကျန်းယွီ သူမကို မြင်လိုက်ရတော့ အနည်းငယ်ရှက်သွားပြီး သူမရဲ့အကြည့်ကို ရှောင်လိုက်သည်။
လင်းရွှမ်က ကျန်းယွီကို ကြည့်လိုက်ပြီး မလှမ်းမကမ်းက ရှဲ့ယွမ်ကို ကြည့်လိုက်ပြီး သူ့ပါးစပ်ထောင့်က အနည်းငယ် တွန့်နေသည်။
မဟုတ်ဘူး-ဟုတ်တယ် မှန်တယ်။
သူမသည် ပုထျန်းယန်၏ဆရာမဖြစ်ပြီး ၎င်းတို့နှစ်ဦးကြားက အသက်ကွာခြားမှုသည် ဆယ်နှစ်သာရှိသေးသောကြောင့် သူမသည် အလုပ်ပိတ်ရက်များတွင် ကျောင်းဆရာမနှင့် သူငယ်ချင်းလည်းဖြစ်သည်။
သူမသည် ပုထျန်းယန် နှင့် ရှဲ့ယွမ်၏ မြေအောက်ဆက်ဆံရေးကို သိတဲ့သူအနည်းငယ်ထဲမှတစ်ဦးဖြစ်သည်။
ဒါနဲ့ သူမရှေ့မှာ ကောင်မလေးကိုတွေ့တော့ ချက်ချင်းပဲ တုံ့ပြန်လိုက်သည်။
ဒီကလေးဟာ အခြေခံအားဖြင့် ပုထျန်းယန်နဲ့ ရှဲ့ယွမ်တို့ရဲ့ ပေါင်းစပ်ဗားရှင်းလေး။
သူတို့မှာ ကလေးရှိတာလား!
နတ်သမီးလေး၊ ဒါက ကလေးတစ်ယောက်ဆိုတာ ထင်ရှားပါတယ်။
ရှဲ့ယွမ်က ရဲရင့်လွန်းသည်။ ဒီကလေးမလေးကို Esmeraldaဆီ သူ သတ္တိရှိရှိ ပို့ပေးခဲ့သည်။ သူများတွေမြင်သွားမှာ ကို သူ မကြောက်ဘူးလား။
လင်းရွှမ် ပတ်ဝန်းကျင်ကို ကြည့်လိုက်ရာ ဒိုင်လူကြီးများ၊ ဆရာများနှင့် ကျောင်းသားများမှာ သံသယဝင်ကြပုံမပေါ်ပေ။
ထိုနှစ်အတိတ်ကို မသိပါက၊ ရှဲ့ယွမ်နှင့် ပုထျန်းယန်ယန်ကို မည်သူမျှ ပေါင်းသင်းလိမ့်မည်မဟုတ်ပေ။
သူမ စိတ်ထဲတွင် သိချင်စိတ်ကို ထိန်းထားနိုင်ကာ "သမီးနာမည် ဘယ်လိုခေါ်လဲ" လို့ မေးလိုက်သည်။
"သမီးနာမည်က ကျန်းယွီပါ၊ ကျန်း Ziya ရဲ့ ကျန်း၊ မိုးရွာနေတယ်ဆိုတဲ့အဓိပ္ပါယ်ပါ "
"မိဘတွေက ဘာလုပ်ကြလဲ"
"မေမေက..."
နောက်ဆုံးဘဝတွင် ကျန်းယွီသည် သူ့အမေအကြောင်း နားလည်မှုလွဲမှားခဲ့ပြီး သူ့အမေ၏အလုပ်ကို ရှက်ရွံ့ခဲ့သည်။ ယခုမူ သူမ ပွင့်ပွင့်လင်းလင်းပြောခဲ့သည်- "သမီးမေမေက ကာယကုထုံးဆရာမဖြစ်ပြီးတော့ အနှိပ်ကလပ်တစ်ခုမှာ အလုပ်လုပ်ပါတယ်၊ ဖေဖေက အဆိုတော်တစ်ယောက်ပါ။"
လင်းရွှမ် ခေါင်းညိတ်လိုက်ပြီး ရှဲ့ယွမ်ကို မျက်မှောင်ကြုတ်ကာ ကြည့်လိုက်သည်။
ရှဲ့ယွမ်က သူ့လက်တွေကို အိတ်ကပ်ထဲထည့်ကာ ကောင်းကင်ကိုကြည့်ကာ မျက်လုံးကိုပုတ်ခတ်ပုတ်ခတ်နဲ့ သူမရဲ့အချက်ပြတာကို မသိချင်ဆောင်နေသည်။
ရွယ်ကျားယီသည် ကျန်းယွီကို မူလက စိတ်ဝင်စားခဲ့သည်။ ကျန်းယွီသည် ပြီးခဲ့တဲ့ Midsummer Night Ball တွင် သူမအား အကြီးအကဲရာထူးရရန် ကူညီပေးခဲ့သောကြောင့် ကျန်းယွီ အပေါ် မကျေနပ်မှုအများစုမှာ ပျောက်ကွယ်သွားခဲ့သည်။
သူမနောက်လိုက်လျှောက်ပြီး ကောင်းကောင်း ပြုစုပျိုးထောင်နိုင်ရင် သူမရဲ့ နာမည်က ပိုင်ရှုယီကို ကျော်လွန်သွားပါလိမ့်မည်။
ဒီနေ့ အခြေအနေကို ကြည့်လိုက်တော့ လင်းရွှမ်က ကျန်းယွီကို စိတ်ကူးယဉ်နေပုံရတာကြောင့် သူမ မဝံ့မရဲမေးလိုက်သည်။ "မစ်လင်း၊ ဘာလို့ ကျန်းယွီကို စိတ်ဝင်စားရတာလဲ"
လင်းရွှမ်းက ချက်ချင်းပြောခဲ့သည်။ "ဒီငန်းလေးမှာ အခန်းကဏ္ဍအများကြီးမရှိပေမယ့် သူမရဲ့ ခွန်အားကို လျစ်လျူရှုလို့မရဘူး။ ဟုတ်တယ်၊ ငါသူ့ကို ရွေးချင်လို့"
ငန်းဖြူအုပ်စုတွင် ထင်းခနဲမြင်သာတဲ့ခြားနားချက်တွေက အထူးထင်ရှားသည်။ ရွေ့လျားမှု သို့မဟုတ် ကျွမ်းကျင်မှု မည်သို့ပင်ရှိစေကာမူ ကျန်းယွီ သည် သူ့ပတ်ဝန်းကျင်ရှိ အခြားသူများထက် သာလွန်သည်။
လင်းရွှမ်၏မျက်လုံးတွေက လျှင်လွန်းသဖြင့် ကျန်းယွီ ၏အဆင့်သည် သာမန်လူများထက် သာလွန်ကြောင်း တစ်ချက်ကြည့်တာနဲ့သိလိုက်နိုင်သည်။
ရွယ်ကျားယီ အနည်းငယ် စိတ်ပျက်သွားသော်လည်း သူမ စကားများစွာ မပြောခဲ့ပေ။
အမှန်မှာ၊ ကျန်းယွီ ကိုယ်တိုင်က သင်ကြားရန် အနည်းငယ် ဝန်လေးနေပေလိမ့်မည်၊ အကြောင်းမှာ သူမသည် သုံးနှစ်အတွင်း သူ့ကိုယ်သူ မလွဲမသွေ ကျော်တက်သွားမည်ဖြစ်သည်။
ဒါပေမယ့် လင်းရွှမ်ကတော့ မတူပါဘူး။ သူမသည် ပုထျန်းယန်ကိုခေါ်ဆောင်လာပေးသောရွှေဆရာမဖြစ်ပြီး ကျန်းယွီအား ဒုတိယဘဲလေးစတားတစ်ယောက်ဖြစ်လာစေရန် သေချာပေါက်လေ့ကျင့်ပေးနိုင်မည်ဖြစ်သည်။
"ကျောင်းသူ ကျန်းယွီ ၊ ဒီနေ့ကစပြီး မင်းရဲ့လမ်းညွှန်မှုအတွက် ငါတာဝန်ယူမယ်။ ငါ့လိုအပ်ချက်တွေက အရမ်းရိုးရှင်းတယ်။ အခြေခံကျွမ်းကျင်မှုတွေကို လေ့ကျင့်ဖို့ နေ့တိုင်း မနက်စောစောထရမယ်။ မင်းလုပ်နိုင်ပါ့မလား"
ကျန်းယွီ၏ လေသံမှာ အနည်းငယ် အံ့သြသွားသည်၊ "မစ်လင်း၊ ဆုံးဖြတ်လိုက်တာက... သမီးကိုခေါ်သွားချင်တာလား"
"ဒီလောက် အံ့သြစရာလိုလို့လား"
"မလိုပါဘူး မဟုတ်ဘူး..."
သူမ စင်ပေါ်မတက်ခင်မှာ ထင်ရှားပေါ်လွင်ဖို့ မမျှော်လင့်ထားခဲ့ပါဘူး။ နောက်ဆုံးတော့၊ ငန်းလေးတွေ အများကြီးရှိနေတာပဲလေ၊ သူမဟာ စင်ပေါ်နဲ့ထိုက်တန်သရွေ့တော့ အေးအေးဆေးဆေး ယှဉ်ပြိုင်ရမှာပဲ။
မမျှော်လင့်ဘဲ သူသည် မိုးမခကို မတော်တဆ ထည့်လိုက်သောအခါ လင်းရွှမ် သည် သူမကို အမှန်တကယ် ရွေးချယ်ခဲ့သည်။
ကျန်းယွီ မလှမ်းမကမ်းမှ ရှဲ့ယွမ်ကို ကြည့်လိုက်သည်။ ရှဲ့ယွမ်က ပြုံးပြီး လက်မထောင်ပြသည်။
ဖခင်တစ်ယောက်အနေနဲ့ သူ့အတွက် အခုထက်ပိုပြီး ဂုဏ်ယူရမယ့်အချိန် မရှိတော့ဘူး။