Chapter 93

ဆောင်းဦးရာသီ ပွဲတော်အတွင်း ဆရာမ လင်းရွှမ် သည် အကြီးအကဲများနှင့် ဘဲလေးနှင့်ပတ်သက်သည့် နှီးနှောဖလှယ်ပွဲများပြုလုပ်ရန် Esmera lda၏ ဟိုင်ချန် ခရိုင်သို့ သွားနေချိန် တိုက်ဆိုင်တာကြောင့် ကျန်းယွီ ကို ရိုးရိုးရှင်းရှင်း ခေါ်ဆောင်သွားခဲ့သည်။

ဒီအချိန်မှာ ကလေးမလေးက ကခုန်ဖို့ စိတ်မပါနေတာကို သူမတွေ့မြင်ရပြီး သေချာမေးကြည့်တော့ အချစ်အကြောင်းပြောနေကြတဲ့ ယောက်ျားလေးတွေနဲ့ မိန်းကလေးတွေရဲ့ ဝမ်းနည်းမှုထက် ဘာမှမပိုပါဘူး။

ငယ်ရွယ်စဉ်အချိန်မှာ ရင်ခုန်နေသည့် လူငယ်တစ်ဦးနှင့် တွေ့ဆုံရခြင်းသည် သာမန်နှင့် လှပသော စိတ်ခံစားမှုတစ်ခုဖြစ်သည်။ ဒါဟာ လွမ်းဆွတ်ပြီး မမေ့နိုင်စရာပါပဲ။

တိတ်ဆိတ်ငြိမ်သက်တဲ့ ပထမတန်းအခန်းငယ်ထဲမှာ လင်းရွှမ် က ကျန်းယွီကို တိုးတိုးလေးပြောခဲ့သည် "ငါ့မှာ အလုပ်သင်ကလေးတစ်ယောက်ရှိခဲ့ဖူးတယ်။ အသက်အရွယ်လေးရလာတော့ သူနဲ့သိပ်မလိုက်ဖက်တဲ့ကောင်လေးတစ်ယောက်ကို သဘောကျခဲ့မိတယ်"

ကျန်းယွီက သူ့ထိုင်ခုံခါးပတ်ကို ပတ်ပြီးမေးလိုက်သည် "အဲ့တာက ပုထျန်းယန် နဲ့ သမီးရဲ့ ဖေဖေလား"

"မင်းအဖေက မင်းကိုတကယ်ချစ်ပုံရတယ်၊ ဒါဆို ငါမင်းကိုဒီလိုလျှို့ဝှက်ချက်အားလုံးကိုပြောပြမယ်။"

"အိုကေ"

အမှန်အတိုင်းပြောရလျှင် သူမနဲ့ ရှဲ့ယွမ် တို့လည်း ထိုကိစ္စအတွက် တွေ့ဆုံခဲ့ကြသည်။

"အဲဒီတုန်းက အတန်းဖော် ရှောင်ထျန်း က သူ့ကိုစိတ်နှစ်ပြီး အရမ်းချစ်လို့ ဘဲလေးအကမကတော့ဘူးလို့သူနဲ့ပဲ အပြင်ထွက်လည်ချင်ခဲ့တယ်။ နောက်ပိုင်းမှာ အရေးကြီးတဲ့ အစမ်းလေ့ကျင့်မှုကို နှစ်ဝက်လောက်တောင် စွန့်လွှတ်ပြီး ရှန်းကျန့် ကိုသွားခဲ့တယ် မြေအောက်အငှားအိမ်မှာ တစ်လခွဲလောက်နေဖို့ပေါ့၊ ဒါပေမယ့် တွေးကြည့်လိုက်ပါဦး"

ကျန်းယွီ က သူမရဲ့ပါးတွေကို ထောက်ပြီးမေးလိုက်သည် "အင်း၊ အဲ့နောက် ဘာဖြစ်သွားလဲ"

လင်းရွှမ် က လေယာဉ်မယ် ပေးလာတဲ့ ကော်ဖီကို ယူပြီး ဖြည်းညှင်းစွာပြောလိုက်သည် "နောက်တော့ သူ ပြန်လာတော့ ဘဲလေး အက ကောင်းကောင်း သင်ဖို့နဲ့ နောက်ဘယ်တော့မှ ကျောင်းမပြေးစေဖို့ သေချာအောင် စာလုံး ၂၀၀၀ ပါတဲ့ ကတိစကား ရေးခဲ့ရတယ်"

ကျန်းယွီ မကူညီနိုင်ဘဲ ရယ်မောလိုက်သည် "နာမည်ကြီးဘဲလေးဘုရင်မကို ဆရာမက အာမခံချက်ရေးခိုင်းလိမ့်မယ်လို့ မမျှော်လင့်ထားဘူး။"

"မဟုတ်ဘူး၊ သူမနာမည်ကြီးတာကို မကြည့်နဲ့၊ သူမကပိန်တယ်၊ မင်းက ရှောင်ယွီ နဲ့ လုံးဝမတူဘူး။"

"သူများတွေပြောတာက သမီးတို့ကတူတယ်တဲ့"

"မင်းကိုကြည့်ရတာ အဲ့လိုဖြစ်သလိုပဲ"

လင်းရွှမ်သည် ကျန်းယွီ က ပုထျန်းယန် ၏သမီးအရင်းဖြစ်ကြောင်း ဆုံးဖြတ်ထားသော်လည်း ၎င်းတို့နှစ်ဦးသည် မတူညီသောပတ်ဝန်းကျင်တွင် ကြီးပြင်းလာသောကြောင့် ၎င်းတို့၏ကိုယ်ရည်ကိုယ်သွေးများမှာလည်း အလွန်ကွဲပြားပါသည်။

ပုထျန်းယန်သည် ငယ်စဉ်ကတည်းက ကောင်းမွန်စွာနေထိုင်ခဲ့ပြီး သူမ၏မိသားစုက ချမ်းသာသည်။ သူ့မိဘတွေက သူမကို ချစ်ကြပြီး လက်ဖဝါးထဲက ရတနာလေးအဖြစ် မှတ်ယူထားကြသည်။

အလုပ်တွေလုပ်တဲ့အခါ အကျိုးဆက်တွေကို သူမတွေးတတ်ပါဘူး၊ ဘာပဲဖြစ်ဖြစ် ပု ရဲ့ မိသားစုနဲ့ သူမရဲ့အမေက သူ့ကိုအကူအညီပေးဖို့ အားကောင်းတဲ့အသက်မွေးဝမ်းကြောင်းရှိတဲ့ အမျိုးသမီးတစ်ဦးရှိသည်။

ဒါပေမယ့် ကျန်းယွီရဲ့ နေရေးထိုင်ရေးက သိပ်မကောင်းတာမို့ သူမဟာ ကခုန်ဖို့ပဲ ဖြစ်ဖြစ် ၊ အလုပ်တွေ လုပ်သည်ဖြစ်စေ အခွင့်အလမ်းတွေက ရလာဖို့ မလွယ်ဘူးဆိုတာ သိထားတာကြောင့် သူမဟာ အကပညာနဲ့ အလုပ်ကြိုးစားသည်။

"နောက်တော့ ဘာဆက်ဖြစ်သေးလဲ" ကျန်းယွီ ဆက်မေးလိုက်သည် " ရှောင်ထျန် က သူ့ရဲ့အာမခံချက်ပါ အကြောင်းအရာကို လိုက်နာလား"

"သူမ လိုက်နာတယ်၊ ကောင်းကောင်းကတယ်၊ နောက်ဘယ်တော့မှမပြေးတော့ဘူး။"

ကျန်းယွီ အနည်းငယ် အံ့အားသင့်သွားသည်- "ဒါက သူ့အကျင့်စရိုက်နဲ့ မကိုက်ညီဘူး"

ကျန်းမန့်ယီ ၏ စကားကိုသာကို အမှတ်ရနေသဖြင့် ကျန်းယွီ မြင်တဲ့ ပုထျန်းယန် သည် နာခံမှုရှိသော ကျောင်းသူမဟုတ်သော်လည်း ဆန့်ကျင်ဘက်အားဖြင့် သူမသည် အလွန်ပုန်ကန်တတ်သူဖြစ်သည်။

"အဲဒီတုန်းက ငါလည်း ထူးဆန်းတယ်လို့ ထင်ခဲ့တာပဲ" လင်းရွှမ် ပြုံးလိုက်သည် "အဲ့တာကြောင့် ရှဲ့ယွမ် သူမကို ဆိုးဆိုးရွားရွား ဆက်ဆံခဲ့လား၊ နှစ်ယောက်လုံး ရန်ဖြစ်ထားကြတာလားလို့ မေးလိုက်တယ်။ သူမက မဖြစ်ဘူးလို့ပြန်ပြောတယ် သူမ ကြောက်နေခဲ့တာ"

"ကြောက်နေတယ်လား"

"သူမ တောင်ပိုင်းကနေ ရှန်းကျန့် ဆီ သွားတော့ သူမအဖေက သူမနေဖို့အတွက် အကောင်းဆုံးဟိုတယ်ကို ကြိုချိတ်ထားပေးခဲ့လို့ သူမ ကျေးဇူးတင်ခဲ့တယ်။ ကျောင်းသူ ရှောင်ထျန်း က သူ့ပိုက်ဆံသုံးဖို့ ဝန်လေးပေမယ့် သူနဲ့အတူ အိမ်ငှားဖို့ မြေအောက်ခန်းမှာ နေချင်ခဲ့တယ်။ မင်းအဖေက ဘယ်တော့မှ မနေချင်ခဲ့ဘူး။ သူက မင်းအမေကိုလည်း သိတယ်... မဟုတ်ဘူး၊ သူက အတန်းဖော် ရှောင်ထျန်း ကို အရမ်းသိတယ်၊ သူမက ရေအလုံအလောက်သောက်ရတာ ကြိုက်တဲ့ အမျိုးသမီးမဟုတ်ဘူး။"

ကျန်းယွီ ၎င်းကို စွဲလန်းသွားပြီး လင်းရွှမ် ၏ လျှာချော်သွားသည်ကို သတိမထားမိခဲ့ပေ"နောက်တော့ ဘာဖြစ်သွားသေးလဲ။"

"သူမက ဟိုတယ်ကနေ ထွက်လာပြီး သူ့အိမ်ကို တိတ်တိတ်လေး နောက်ကနေလိုက်သွားခဲ့တယ်လေ သူမ အိမ်မှာမနေနိုင်ရင် လမ်းပေါ်မှာပဲ နေရမှာပဲ။ ရွေးချယ်စရာ နှစ်ခုပဲ ရှိတာကို။"

"မင်းအဖေက ဘာလုပ်လို့လုပ်ရမှန်းမသိဖြစ်နေတော့ အိမ်ထဲမှာပဲ ပေးနေရတော့တာပေါ့။ အဲဒီတုန်းက စိုစွတ်ပြီး မှောင်မဲနေတဲ့ မြေအောက်ခန်းက မီးမဖွင့်ထားဘူး၊ နေရောင်က တစ်နှစ်ပတ်လုံး မမြင်ရဘူး၊ အမှိုက်တွေနဲ့ ပြည့်နှက်နေတာ။ ညဘက် ဆိုနံရံမှာ ကြွက်တွေ စားသောက်နေတဲ့အသံတွေကြားနေရတယ်...ငါဆို ညဘက်ကျရင် သိပ်မျက်လုံးမမှိတ်နိုင်ဘူး။"

လင်းရွှမ် ၏ဖော်ပြချက်ကို နားထောင်ရင်း ကျန်းယွီသည် ကြွက်တွေနှင့် ပိုးဟပ်တွေပြည့်နေသော မြေအောက်ခန်းတွင် သူမနေရရင်တောင် ခံနိုင်မှာမဟုတ်ကြောင်း တွေးလိုက်မိသည်။

ပုထျန်းယန်ဆို ပြောမနေပါနဲ့တော့ ။

"ဒါဆို ရှောင်ထျန်း က အဖေ့ကို စွန့်လွှတ်ပြီး ဘဲလေးကိုရွေးခဲ့တာလား"

"မဟုတ်ပါဘူး၊ ဒီ ရှန်းကျန့် ကိုသွားလည်တဲ့ခရီးက သူမနဲ့ မင်းအဖေက ထူးဆန်းတဲ့အချစ်တစ်ခုဖြစ်ကြောင်း ရှောင်ထျန်း ကို နက်နက်နဲနဲသိစေခဲ့တယ်၊ တစ်ကမ္ဘာလုံးက ဆန့်ကျင်ရင်တောင် သူမက သူနဲ့အတူ တစ်ကမ္ဘာလုံးကို ဆန့်ကျင်နေမှာ"

ကျန်းယွီ :...

အမေ မှန်ပါတယ်၊ ရှောင်ထျန်း က ဒုတိယအဆင့်အတွက် တကယ်ကောင်းပါတယ်။

"ကျောင်းသူ ရှောင်ထျန်းက မင်းအဖေနဲ့ ချိန်းထားတာ။ တစ်ယောက်နဲ့တစ်ယောက် ခဏလောက်တွေ့တာတွေ ဆက်သွယ်တာတွေ ရပ်လိုက်ကြပြီး ပု ရဲ့မိဘတွေကို သူတို့တွေ လမ်းခွဲသွားကြတယ်လို့ ထင်အောင်လုပ်ခဲ့တယ်။ သူတို့နှစ်ယောက်က ပိုကောင်းတဲ့ပုံစံဖြစ်ဖို့ အတူတူ တိုက်ပွဲဝင်ကြပြီး တင်းဖန် မှာ တွေ့ကြတယ်။"

"သူတို့အားလုံး သန်မာလာတဲ့အခါ မိဘပဲဖြစ်ဖြစ် ဆင်းရဲတာပဲဖြစ်ဖြစ်၊ ဒီကမ္ဘာကြီးက သူတို့ကို ချစ်ခြင်းမေတ္တာတွေ မရအောင် တားဆီးနိုင်တဲ့ စွမ်းအားတွေရှိလာတော့မှာမဟုတ်ဘူး။"

ကျန်းယွီ၏ နှလုံးသားက အချိန်အတော်ကြာ လှုပ်ခါသွားခဲ့သည်။

ခွန်အားကြီးပြီး ထိပ်ဆုံးမှာတွေ့ဆုံတာ၊ သူတို့ကို ချစ်မိသွားအောင် တားဆီးဖို့ ဒီကမ္ဘာကြီးမှာ တန်ခိုးမရှိပါဘူး။

ပုထျန်းယန် နဲ့ ရှဲ့ယွမ် တို့ရဲ့ အချစ်ရေးဟာ တကယ့်ကို ဒဏ္ဍာရီဆန်ဆန်ပါပဲ။

" ရှောင်ထျန်း ရဲ့ ဇာတ်လမ်းကို ငါပြောပြမယ် ၊ ရက်စက်ကြမ်းကြုတ်တဲ့လက်တွေ့ဘဝမှာ အချစ်က အရမ်းကို ဖျော့တော့ပြီး အားနည်းတယ်ဆိုတာ မင်းနားလည်မယ်လို့ မျှော်လင့်တယ်။ ဥပမာပြောရရင် မင်းအဖေကို ကျေးဇူးတင်တယ်ဆိုရင် ရှောင်ထျန်း ကို သူဘယ်လောက်ပဲချစ်နေပါစေ ရှောင်ထျန်းမှာ သူ့ကို ဖယ်ထုတ်ဖို့ နည်းလမ်းမရှိဘူး။မင်းသိလား တစ်ယောက်ယောက်ကို သာမန် ကျင်းချိုင် အဖြစ်ပြောင်းလဲပြီး သာမာန်မျှော်လင့်ချက်နဲ့ နေထိုင်လိုက်ရင် လူတစ်ယောက်ကို အချစ်ကနေ ဘယ်လိုမှ ကယ်တင်နိုင်မှာ မဟုတ်ပါဘူး "

ကျန်းယွီသည် လင်းရွှမ် ၏ စကားကို ရုတ်တရက် သဘောပေါက်သွားသည်။

ဟုတ်တယ်၊ အချစ်က ဘာတတ်နိုင်မှာလဲ၊ ညှာတာတဲ့အခိုက်အတန့်၊ ပျော်စရာကောင်းတဲ့ည... ပိုအားပြင်းတဲ့ပြိုကျမှုတစ်ခုကြုံရတဲ့အခါ၊ ချူးလီအတွက် သူမရဲ့ ချစ်ခြင်းမေတ္တာဟာ ဖော်ပြဖို့မထိုက်တန်ပါဘူး။

သူမ သူ့ကို မကူညီနိုင်ခဲ့သလို သူ့ကိုလည်း မကယ်နိုင်ခဲ့ပါဘူး။

ယွီတင်းဖန် ကိုတွေ့ဆုံခြင်းသည် ရှောင်ထျန်း အတွက် အကောင်းဆုံးဖြေရှင်းချက်ဖြစ်နိုင်သည်။

ဖေဖေ ရှဲ့ယွမ် က သူ့ကတိကို ဖြည့်ဆည်းပေးပြီး အထွတ်အထိပ်ကို ရောက်သွားခဲ့တယ်။

ဒါပေမယ့် ကံကြမ္မာက လူတွေ၊ ကောင်းကင်နဲ့ လူကို ထာဝစဉ်ခွဲခွာပြီး ကမ္ဘာကြီးရဲ့အခက်အခဲတွေကို မြည်းစမ်းစေခဲ့သည်။

ကျန်းယွီက သူ့ကိုယ်ပိုင်အဖြေကို မတွေ့ရသေးပေ၊ ဤတစ်ကြိမ်တွင် ဟိုင်ချန် မှာ သူ အဖြေရလာနိုင်တော့မည်ဖြစ်သည်။

...

ဆောင်းဦးရာသီပွဲတော်တွင် တောင်ပိုင်းသည် မြောက်ပိုင်းထက် အနည်းငယ်ပူသည်။ ကျန်းယွီက သူမ၏ ကုတ်အင်္ကျီကို ချွတ်လိုက်ပြီး V shape လည်ပင်း ဇာကွပ်ထားတဲ့အဖြူရောင် အဝတ်ကိုသာ ၀တ်ထားသဖြင့် အအေးဒဏ်ကို မခံစားရပေ။

ဟိုင်ချန်ရှိ လေသည် ငန်ပြီး ပင်လယ်၏အနံ့က နှာခေါင်းထဲမှာ အနံ့ရနေပုံရသည်။

ကျန်းယွီ သည် ဟိုင်ချန်ဟိုတယ်မှာ check inဝင်ခဲ့ပြီး သူ၏ ခရီးဆောင်အိတ်များကို သယ်ပြီးနောက် နေဝင်ရီတရော အလင်းရောင်နှင့်အတူ နေဝင်ရီတရောအချိန်တွင် ဟိုင်ချန်တက္ကသိုလ်သို့ သွားခဲ့သည်။

တောင်ပိုင်းရှိ မိန်းကလေးတွေက နူးညံ့သိမ်မွေ့ပြီး ထက်မြက်သော အမူအရာများ၊ ပြုံးနေသည့်အမူအရာကို ပြသကြသည်... နွေရာသီ၏ အေးမြမှုအပြည့်ရှိသည်။

တက္ကသိုလ်တံခါးဝမှာ ရပ်လိုက်ပြီး ကျန်းယွီ အထဲတော့ မဝင်ရဲပေ။

ဖြစ်နိုင်ချေ ရာပေါင်းများစွာကို စိတ်ထဲမှာ စိတ်ကူးထားပြီးသားပင်။

သူနဲ့ အဆက်အသွယ်မရတာကြောင့် လမ်းဆုံမှာ မတော်တဆ သူနဲ့ဆုံမိရင် သူ မကောင်းတာလုပ်နေတာကိုတွေ့ရမလား၊ သူရုပ်ဆိုးနေလား ၊ ပိန်နေလား ဝနေလား ပိုချောလာလား ဒါမှမဟုတ် သူ့ဘေးနားက တခြားကောင်မလေးကိုများ မြင်ရမလား

ကျန်းယွီ ဒါကို မဖြေရှင်းနိုင်ခဲ့ပါဘူး။

သူမ အရမ်းကြောက်တယ်၊ အရမ်းစိုးရိမ်တယ်၊ အရမ်းစိတ်လှုပ်ရှားတယ်...

ချူးလီ သည် သူမ၏အတိတ်ဘဝအား နှုတ်ဆက်ရန် ပိုင်ချန် မှ ထွက်ခွာသွားခဲ့သည်။ အကယ်၍ သူမ သူ့ဆီ ထပ်သွားလျှင် သူမကို မုန်းနေမှာလား ၊ သူမကို stalker တစ်ယောက်လို ခံစားနေမလား။

ကျန်းယွီ ပို၍ပို၍ထွက်ပြေးချင်လာကာ ယခုအခိုက်အတန့်တွင် ချူးလီ အရင်ကအမြဲပြောခဲ့ဖူးတဲ့ သူမက သူကြိုက်သလောက် သူ့ကို မကြိုက်တော့ကြောင်း ပြောခဲ့တာကို သူမ နားမလည်ခဲ့ပေ။

မဟုတ်ဘူး၊ မနက်တိုင်း ညသန်းခေါင်အချိန်တိုင်းလိုလို၊ ကောင်းသောမနက်ခင်းလေးပါနဲ့ ကောင်းသောညချမ်းလေးပါ နဲ့ မရေမတွက်နိုင်သော likeတွေ စုပုံနေသည်။

အချစ်ဆိုတာ ဘယ်လောက်ပဲခက်ခဲမာကျောနေပါစေ နက်နက်ရှိုင်းရှိုင်း အမြစ်တွယ်နေတတ်သည်

ကျန်းယွီ ခြေလှမ်းအနည်းငယ် နောက်ပြန်ဆုတ်ကာ ခဏရပ်လိုက်ပြန်သည်။

လင်းရွှမ် ပြောခဲ့သလိုပဲ လက်တွေ့ဘဝနဲ့ နှိုင်းယှဥ်ကြည့်ရင် ဒီအရွယ်မှာ ဘယ်လိုဝမ်းနည်းမှုမျိုးက လက်တွေ့နဲ့ နှိုင်းယှဉ်နိုင်မှာလဲ။

သူမ မကြိုးစားဘဲ အဖြေက ဘာလဲဆိုတာ သူမ ဘယ်လိုလုပ် သိနိုင်မှာလဲ။

နောက်ဆုံးတွင် ကျန်းယွီသည် ကျောင်းဝင်းထဲသို့ ဝင်ရောက်ခဲ့ပြီး အစိမ်းရောင်လမ်းအတိုင်း လျှောက်သွားကာ လမ်းဘေးရှိ ဆိုင်းဘုတ်များနောက်လျှောက်သွားကာ စာကြည့်တိုက်တည်နေရာကို တွေ့ရှိခဲ့သည်။

ယခုအချိန်တွင် ချူးလီ သည် စာကြည့်တိုက်တွင် စာအုပ်များဖတ်လေ့ရှိသည်။

Twilight သည် သူ၏ မှတ်ဉာဏ်စွမ်းရည် အမြင့်ဆုံးအချိန်ဖြစ်သည်။

ကျန်းယွီ သည် Esmeralda ၏ ဟိုင်ချန် ခရိုင်ရှိ ကျောင်းသူတစ်ဦးထံမှ ကျောင်းဝင်းကတ်တစ်ခုကြိုတင်ငှားထားကာ စာကြည့်တိုက်၏ စာကြည့်ခန်းထဲသို့ အောင်မြင်စွာဝင်ရောက်ခဲ့သည်။ သူသည် အထပ်တစ်ခုစီကို တစ်ခုပြီးတစ်ခု ရှာဖွေခဲ့သော်လည်း ဆယ်ကျော်သက်အရွယ် ရင်းနှီးတဲ့ပုံစံကို ရှာမတွေ့ခဲ့ပေ။

ကျန်းယွီ မတွေးနိုင်လောက်အောင် စိတ်သက်သာရာရသွားသည်။

တကယ်တော့ သူမမှာ အလွန်ထူးဆန်းတဲ့ စိတ်ရှိနေသည်။ သူ့ကိုတွေ့ချင်ပေမယ့် သူ့ကို တွေ့ရမှာကြောက်တယ်။

...

ပထမထပ်ရှိ clubလှုပ်ရှားမှုစင်တာကိုဖြတ်၍ စာကြည့်တိုက်မှထွက်လာကာ အကစာသင်ခန်း၏ ကြမ်းပြင်မှမျက်နှာကြက်ထိရှိတဲ့ပြတင်းပေါက်မှလမ်းလျှောက်လာရင်း၊ ကျန်းယွီသည် မှန်ထဲတွင် ငန်းမည်း လှည့်ကွက် ၃၂ ခုကို လေ့ကျင့်နေတဲ့ မိန်းကလေးကို တွေ့လိုက်ရသည်။

ဒါပေမယ့် သူမသည် လုံးဝအပျော်တမ်းဖြစ်ပြီး အခြေခံ ဘဲလေးပညာမရှိပေ။ သူမသည် ရပ်တန့်မနေဘဲ ခက်ခဲသော လှည့်နည်း ၃၂ မျိုးကို လုပ်ရန် ခြေဖျားထောက်ရန်ပင် ရုန်းကန်နေရသည်။

ကျန့်ရှု့ရှု့သည် ခြေဖျားကို ငါးကြိမ်တိုင်တိုင် လှည့်ကာ မူးဝေပြီး မတည်မငြိမ်ဖြစ်နေသည်။

"ရှု့ရှု့ ၊ နင်ဘာလို့ဒီလိုရှေးဆန်တဲ့အကကို ကနေတာလဲ၊ jazzနံ့မွှေးပျံ့တောမဟုတ်ဘူးလား။ မွှေးရကို ဖျက်နေတာမဟုတ်ဘူးလား။"

ကျန့်ရှု့ရှု့ မှန်ထဲမှာ သူ့ကိုယ်သူ ကြည့်ပြီး အံကြိတ်ကာပြောလိုက်သည် "သူက ငါ ဘဲလေးအက ကပြတာကိုမြင်ချင်တော၊ ငါ သေသေချာချာ အဲ့တာကို သင်ယူမယ်"

"သင်ကြားရေး ဗီဒီယိုကို ကြည့်ရုံနဲ့ နင်ဘယ်လို သင်ယူနိုင်မှာလဲ။ နင် ကတဲ့အခါကျရင် ကြည့်ကောင်းမှာ မဟုတ်ဘူး၊ သူ ဒါကိုကြိုက်တောင်ကြိုက်မှာမဟုတ်ဘူး......."

"ဘာက ပိုမုန်းစရာကောင်းတာလဲ၊ သူ ငါ့ကို ဘယ်တုန်းက မကြိုက်တာလဲ။"

စကားပြောနေတဲ့မိန်းကလေးက ကျန့်ရှု့ရှု့ရဲ့ အခန်းဖော်ဖြစ်တဲ့ နှစ်အတော်ကြာအခင်ဆုံးခင်လာတဲ့သူငယ်ချင်းဖြစ်ပြီး သူမကို ကောင်းကောင်းသိနေတာကြောင့် သူမက ရိုးရိုးရှင်းရှင်းပြောခဲ့သည်- "နင် Jazz အကကတာအရမ်းတော်တယ်လို့ မထင်ဘူးလား၊ သူက အဲ့တာကို မကြည့်တောင်မကြည့်ဘူး။ ဘဲလေးအက သင်တာက သူ ခက်ခဲအောင် တမင်လုပ်နေတာလို့ ငါတော့ထင်မိတယ်။"

ကျန့်ရှု့ရှု့ ခေါင်းမာမာနဲ့ပြောခဲ့သည် "ဒါဆို ငါ ဒီထက်ပိုပြီး ကရမယ်၊ သူ့ကို ပြရမယ်၊ ငါဆိုတဲ့ ကျန်းရှု့ရှု့ က လာရှုပ်ဖို့ မလွယ်ဘူးဆိုတာကိုပေါ့!"

"ငါနင့်ကိုအဲ့လိုပြောချင်တာမဟုတ်ဘူး၊ နင် ဒီလောက်ကြီးနေတဲ့ မိန်းကလေး၊ ဒါပေမယ့် သူနဲ့ ပတ်သက်တာတွေ ရှိတယ်။သူက ရုပ်ချောတာကလွဲရင် သူက လုံးဝကို တောက်ပြောင်မနေဘူး။"

"နင် နားမလည်ပါဘူး၊ သူက ဇာတ်လမ်းရှိတဲ့လူတစ်ယောက်"

"အိုး ငါ နားမလည်ဘူး။"

ကျန့်ရှု့ရှု့သည် ဗီဒီယိုထဲတွင် လှုပ်ရှားမှုများကို ဆက်လက်လေ့ကျင့်ခဲ့သည်။

သူမက တကယ်ကို သင်ယူဖို့ ရုန်းကန်နေရတာကြောင့် ကျန်းယွီ က ပေါ့ပေါ့ပါးပါးနဲ့ပြောလိုက်သည် "လှည့်တာကိုဖန်တီးဖို့အတွက် ခြေချောင်းတွေနဲ့ မြေပြင်ကို တွန်းရမယ်။ ခြေဖျားနဲ့ လှည့်ဖို့ ကမဖြစ်နိုင်ဘူး"

ကျန့်ရှု့ရှု့ လှည့်ကြည့်လိုက်တော့ တံခါးနားက ကျန်းယွီကို တွေ့လိုက်ရသည်။

သူမမှာ လှပသောမျက်နှာ၊ လန်းဆန်းတက်ကြွနေတဲ့ ခေါင်းဝိုင်းဝိုင်းလေးနဲ့ သူမ၏ နက်မှောင်သော မျက်လုံးများသည် ကြည်လင်ပြတ်သားပြီး သူမက ရုပ်ရည်ချောမောသော မိန်းကလေးဖြစ်သည်။

"ဘဲလေးအက ဘယ်လိုကရမလဲဆိုတာ သိတာလား" လို့ ကျန့်ရှု့ရှု့ မေးလိုက်သည်။

"နည်းနည်းပဲသိတာပါ"

"ဘာလဲ!"

ရတနာတစ်ခုလိုပါပဲ၊ သူမက ကျန်းယွီ ကို စာသင်ခန်းထဲကို အလျင်အမြန်ဆွဲခေါ်ခဲ့သည်- "ဒါဆို ဒီတစ်ခုက ဘယ်လိုလှည့်ရမလဲဆိုတာ ပြပေးနိုင်မလား!"

ကျန်းယွီသည် သူ့ပခုံးပေါ်ကအိတ်ကို ချလိုက်ပြီး ဖိနပ်ကို ချွတ်ကာ ခြေဖျားထောက် မတ်တပ်ရပ်ကာ သူမရဲ့လက်တွေကိုမြှောက်ပြီး ခန္ဓာကိုယ်ကို လှည့်လိုက်သည်။

သူမသည် အလွန်အသားကျသော အသွင်အပြင်ဖြင့် ရှေးခေတ်ပုံစံ အဖြူရောင်စကတ်ကို ၀တ်ဆင်ထားပြီး ဗာဆိုင်းတရားရုံးမှ လျှောက်လှမ်းနေသော မင်းမျိုးမင်းနွယ်တစ်ဦးလို အမှန်တကယ်ပင် ဘဲလေးအကကို ကပြခဲ့သည်။

ကျန့်ရှု့ရှု့ အံ့အားသင့်သွားသည်။ သူမရှေ့မှာ ကောင်မလေးက ရင်သပ်ရှုမော လှပတဲ့ အကတွေနဲ့ ကခုန်နေသည်။ သူမက ခေတ်မဆန်တဲ့fashionဝတ်ထားပါစေ သိသိသာသာ လှပနေပြီး သူမရဲ့ စိတ်နေစိတ်ထားက... လုံးဝကို.... !

ကျန်းယွီ ရိုးရိုးရှင်းရှင်း သရုပ်ပြပြီးနောက် သူမကိုပြောပြခဲ့သည် "Swan Lake" မှာ လှည့်နည်း ၃၂ က ဘဲလေးရဲ့ အခက်ခဲဆုံး အစိတ်အပိုင်းပဲ။ ရှင့်မှာအခြေခံအုတ်မြစ်မရှိရင် ဒီအပိုင်းကို ခက်ခက်ခဲခဲ လုပ်ရမှာ"

ကျန့်ရှု့ရှု့ သက်ပြင်းချလိုက်သည် "ဒါက ခက်ခဲမှန်း သိပါတယ်၊ ဒါပေမယ့် ငါ့ကောင်လေးက အဲဒါကို ကြည့်ချင်နေလို့။ ငါ သူ့ကို ပြဖို့ သင်ယူမှရမယ်"

ကျန်းယွီ ရယ်လိုက်သည် "ရှင့်ရဲ့ရည်းစားက ဘဲလေးကြည့်ရတာကြိုက်တုန်းလား"

"ကြိုက်လို့မရဘူးလား၊ သူ့ဝါသနာတွေက အရက်သောက်တာ၊ ဆေးလိပ်သောက်တာ၊ ဖဲရိုက်တာ၊ ဘဲလေး.... "

"အဲဒါ တော်တော်မိုက်တယ်။"

"ငါ့ကို သင်ပေးနိုင်မလား" ကျန့်ရှု့ရှု့ က ကျန်းယွီ ကို တောင်းဆိုခဲ့သည် "ဒါက အရမ်းကောင်းနေဖို့ မလိုပါဘူး။ ခေါင်းမမူးဘဲ လှည့်တဲ့နည်းကို သင်ပေးပါ။ငါ့ကို အမွှေးလေးတစ်ချို့ပေးရုံပဲလေ ဒီလိုဆိုရင် ငါ ဒီမှာ ကန်းနေတော့မှာမဟုတ်ဘူး"

"ကျွန်မရှင့်ကိုမသင်ပေးနိုင်တာတော့မဟုတ်ပါဘူး၊ ဒါပေမယ့်ကျွန်မကဒီမှာတစ်ယောက်ယောက်ကိုလာရှာတာ၊ သူ့ကိုရှာတွေ့အောင်ကူညီပေးလို့ရမလား။"

"ရပါတယ်၊ ဒါကကိစ္စအသေးအမွှားလေး" ကျန့်ရှု့ရှု့ ပြောလိုက်သည် "ငါက ကျောင်းသားသမဂ္ဂက။ ငါ့မှာ ကျောင်းတစ်ကျောင်းလုံးအတွက် စာရင်းဇယားနဲ့ အဆက်အသွယ် အချက်အလက်တွေ ရှိတယ်၊ ဒါပေမယ့် မင်းနဲ့သူ့ရဲ့ ဆက်ဆံရေးက ဘာလဲဆိုတာ မပြောပြဘူးဆိုရင် ငါ့ရဲ့ အတန်းဖော်တွေရဲ့ အချက်အလက်တွေကို ထုတ်ဖော်ပြောလို့ မရဘူး။"

ကျန်းယွီ ကူကယ်ရာမဲ့စွာ ပြုံးလိုက်သည်- "သူက ကျွန်မချစ်သူပါ၊ သူ နည်းနည်းလေး အဆင်မပြေဖြစ်ပြီး ဖုန်းနံပါတ်ပြောင်းသွားလို့ ကျွန်မနဲ့ အဆက်အသွယ် မရလို့"

ကျန့်ရှု့ရှု့ ကူကယ်ရာမဲ့စွာပြုံးလိုက်သည် " လွယ်ပါတယ်၊ မင်း သူ့နာမည်ကို ပြောပြရုံပဲ "

"သူ့နာမည်က ချူးလီ၊ သူ့မျက်နှာထားကတော့ တင်းတယ်။”